Daily Archives: 19 Σεπτεμβρίου 2010

3.000.000 € ΑΜΟΙΒΗ ΣΕ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΕΠΕΙΔΗ "ΒΟΗΘΗΣΑΝ" ΣΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ !!

75 χιλιάδες ευρώ («Λεφτά Υπάρχουν») διανέμουν η κυρία Διαμαντοπούλου και ο κύριος Σαχινίδης στο διοικητικό προσωπικό του Οργανισμού Εκδόσεως Διδακτικών Βιβλίων (ΟΕΔΒ), ως «εφ’ άπαξ αμοιβή» του έτους 2010 «για την αποδεδειγμένη συμμετοχή του στη διεξαγωγή και υποστήριξη των Γενικών (Εισαγωγικών Εξετάσεων) στα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ». Ανεξάντλητη η εφευρετικότητα της δημοσιοϋπαλληλίας, απύθμενη η ελαστικότητα των υπουργικών διαβεβαιώσεων, ανεξερεύνητη η διαδικασία των «Γενικών Εξετάσεων»: άραγε δεν επαρκούν για την διεξαγωγή και την υποστήριξή τους οι δεκάδες χιλιάδες των εκπαιδευτικών που τις διεκπεραιώνουν κάθε χρόνο; άραγε είναι τόσο αναγκαία και καθοριστική η συμμετοχή των (πόσων; 80; 100; 200;) υπαλλήλων ενός ΝΠΔΔ; άραγε αυτή η (έστω απαραίτητη) συμμετοχή του διοικητικού προσωπικού του ΟΕΔΒ δεν μπορεί να

παρασχεθεί στο πλαίσιο της τακτικής υπηρεσίας τους; άραγε δεν υπάρχει ούτε το στοιχειώδες θάρρος στις αποσκευές των πολιτικών ταγών, ώστε να επικαλούνται και να εκτρέφουν και να αμείβουν «αποδεδειγμένη συμμετοχή», για να διαιωνίσουν μια εικονική πραγματικότητα, αντί να φροντίσουν για ρωμαλέες αποδοχές έναντι υπαρκτής, αποδοτικής, δημιουργικής εργασίας; άραγε οι αφεντάδες μας θα συνεχίσουν για πολύ ακόμα να παριστάνουν πως χαϊδεύουν αυτιά, να ξεγελούν τις διψασμένες τσέπες των ραγιάδων, να διαιρούν τους υπηκόους, να επεκτείνουν υλικά και ψυχικά την τυραννία τους; (για την ιστορία: η κοινή απόφαση Διαμαντοπούλου-Σαχινίδη δημοσιεύεται στο υπ’ αριθμ. 1375 φύλλο του Β΄ τεύχους του ΦΕΚ της 2ας Σεπτεμβρίου 2010 – και αποτελεί ένα ακόμη μνημείο πασοκισμού, τοσούτω μάλλον καθόσον ήδη έχει χορηγηθεί «εφ’ άπαξ αμοιβή στο διοικητικό προσωπικό της Κεντρικής και των Περιφερειακών Υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, για την αποδεδειγμένη συμμετοχή τους στη διεξαγωγή και υποστήριξη των Γενικών (Εισαγωγικών Εξετάσεων) στα Πανεπιστήμια και ΤΕΙ», συνολικού ύψους (προσδεθήτε και μη καπνίζετε – εδώ κι αν «Υπάρχουν Λεφτά»:) 2.821.000 ευρώ – με απόφαση των ίδιου Υπουργικού διδύμου, δημοσιευθείσα στο υπ’ αριθμ. 1248 φύλλο του Β΄ τεύχους του ΦΕΚ της 6ης Αυγούστου 2010. Οπότε τι αξία έχουν οι χάντρες και τα καθρεφτάκια των 75 χιλιάδων (έστω διασταλτικά χορηγούμενα) μπροστά στην «αποδεδειγμένες συμμετοχές» στου Μνημονίου τον καιρό…).
οπωπητήρ

Φ

ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΠΑΝΔΑΙΣΙΑ ΣΕ ΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΖΕΧΝΕΙ ΕΚΦΥΛΙΣΜΟ

Ωραιότατα! Εκτακτα! Οι κάτοικοι της Αττικής έχουν μια πλουσιότατη κολεξιόν υποψήφιων περιφερειαρχών για να επιλέξουν αναλόγως των διαθέσεών τους έναντι του μνημονίου κυβέρνησης – ΔΝΤ.

του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ

Αν είναι υπέρ του μνημονίου, μπορούν να διαλέξουν είτε τον υποψήφιο του ΠΑΣΟΚ Γ. Σγουρό είτε τον υποψήφιο του ΛΑΟΣ Αδωνι Γεωργιάδη. Αν είναι «ολίγον» υπέρ του μνημονίου, αλλά δεν θέλουν να το κάνουν και θέμα και επιθυμούν να σώσουν κάποια προσχήματα, τότε τους προσφέρεται η επιλογή ανάμεσα σε Διάκο των Οικολόγων και Ψαριανό της Δημοκρατικής Αριστεράς του Φώτη Κουβέλη.

Οι αντίπαλοι του μνημονίου είναι όμως οι ευτυχέστεροι όλων. Μπορεί οι ηγέτες όλων των κομμάτων που αντιτάσσονται στο ΔΝΤ να κάνουν συχνά λόγο για «μέτωπο κατά του μνημονίου», αλλά στην πράξη αποδεικνύεται ότι οι αντιλήψεις τους περί «μετώπου» είναι εξαιρετικά πλουραλιστικές. Οχι ένας ή δύο, αλλά… έξι (!) υποψήφιοι περιφερειάρχες φιλοδοξούν να εκφράσουν με μεγαλύτερη ή μικρότερη καθαρότητα το «Οχι στο μνημόνιο της υποτέλειας». Μέτωπο με τον… εαυτό τους κάνουν τα κόμματα ή οι χώροι που τάσσονται κατά του μνημονίου, καθώς ορίζουν ξεχωριστούς υποψηφίους. Ο Β. Κικίλιας από τη ΝΔ για τους δεξιούς ψηφοφόρους. Ο Αλέξης Μητρόπουλος και ο Γιάννης Δημαράς από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ που φιλοδοξούν να εκφράσουν ένα τμήμα των εκατοντάδων χιλιάδων ψηφοφόρων του κυβερνώντος κόμματος που διαφωνούν με το μνημόνιο -με τον Αλ. Μητρόπουλο να στηρίζεται και από την πλειοψηφία του ΣΥΝ.


Ο Αλέκος Αλαβάνος με θέσεις αριστερότερες από εκείνες του ΣΥΝ, ο οποίος υποστηρίζεται από συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ απορρίπτεται από τον ΣΥΝ. Ο Θανάσης Παφίλης από το ΚΚΕ. Τέλος, ο υποψήφιος της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ψηφίζουμε όμως για το μνημόνιο; Αδύνατον να συμφωνήσουν έστω και επ’ αυτού οι πολιτικοί μας ηγέτες. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός δείχνει να ταλαντεύεται. Βλέποντας την αδυναμία των πολυδιασπασμένων αντιπάλων του, την Τρίτη μπήκε στον πειρασμό να εκμεταλλευτεί πολιτικά τη διαγραφόμενη επικράτηση του ΠΑΣΟΚ στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Τις χαρακτήρισε «δημοψήφισμα για τις μεγάλες αλλαγές». Το ξανασκέφθηκε όμως, το φοβήθηκε και άλλαξε γνώμη. Ετσι την Τετάρτη έβαλε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να «διευκρινίσει» ότι οι «μεγάλες αλλαγές αφορούν τον… «Καλλικράτη»! Τέρμα το «δημοψήφισμα», δηλαδή, μέσα σε λιγότερες από 24 ώρες! Γιατί φυσικά το θέμα είναι οι «μεγάλες αλλαγές» του μνημονίου του ΔΝΤ, αφού για τις υποτιθέμενες «μεγάλες αλλαγές» του «Καλλικράτη» δεν ενδιαφέρονται καθόλου ούτε καν οι υπουργοί της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, όπως αδιάσειστα συνάγεται από τις αθρόες αρνήσεις που εισέπραξε ο πρωθυπουργός από όλους τους υπουργούς που προσπάθησε ματαίως να πείσει να εγκαταλείψουν τους υπουργικούς θώκους για να γίνουν περιφερειάρχες. Εκλογές υπέρ ή κατά του μνημονίου θεωρούν τις αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεμβρίου ο Α. Σαμαράς, ο Αλ. Μητρόπουλος, ο Γ. Δημαράς, ο Αλ. Τσίπρας, ο Αλ. Αλαβάνος, όπως τονίζουν επανειλημμένα. Διαφωνεί κατηγορηματικά μαζί τους η Αλέκα Παπαρήγα. «Κάλπικο» χαρακτήρισε τον διαχωρισμό σε δυνάμεις υπέρ ή κατά του μνημονίου σε ομιλία της την Τρίτη στη Θεσσαλονίκη. Το βέβαιο είναι πως θα συνιστούσε πολιτικό έγκλημα να εξαρτήσει κανείς τον αγώνα κατά του μνημονίου από την έκβαση των δημοτικών εκλογών. Οι συμμαχίες χωρίς αρχές και ταυτόχρονα οι προσωρινές ρήξεις στο εσωτερικό των κομμάτων ήταν ανέκαθεν τα χαρακτηριστικά των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Ετσι και τώρα. Οικολόγοι και Κουβέλης υπέρ του Καμίνη του ΠΑΣΟΚ στον Δήμο Αθηναίων, με τους Οικολόγους να μαλλιοτραβιούνται δημοσίως για την επιλογή αυτή. Ο Μπουτάρης στη Θεσσαλο­νίκη αποκηρύσσει μετά βδελυγμίας κάθε αριστερή στάση και δηλώνει «αδιάφορος» για το μνημόνιο από τη στιγμή που τον υποστήριξε το ΠΑΣΟΚ, εναγκαλιζόμενος πολιτικά μέχρι και την… Ντόρα! Ο Αλ. Τσίπρας είναι ο μόνος που προτείνει υποψηφίους πέρα από τον ΣΥΝ, αλλά την ίδια στιγμή ο ΣΥΡΙΖΑ και ο ΣΥΝ έχουν ήδη γίνει τρία τουλάχιστον κομμάτια με ξεχωριστούς υποψηφίους και το μέλλον του συνασπισμού αυτού δεν προοιωνίζεται καθόλου ρόδινο. Η πικρή αλήθεια είναι ότι το πολιτικό σύστημα συνολικά θα βγει ακόμη πιο εκφυλισμένο από αυτές τις εκλογές.

ΕΘΝΟΣ

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ ΣΥΝΑΝΤΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΟΜΟΙΟΥΣ ΤΟΥ ΣΤΙΣ ΗΠΑ.(Συνάντηση Γ.Παπανδρέου με το εβραϊκό λόμπι των ΗΠΑ)

Συνάντηση με στελέχη εβραϊκών οργανώσεων, που διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στις αποφάσεις του πανίσχυρου εβραϊκού λόμπι στις Ηνωμένες Πολιτείες, είχε μετά τη συνάντησή του με τον γγ του ΟΗΕ, ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης με τους εκπροσώπους των εβραϊκών οργανώσεων, ο πρωθυπουργός τόνισε ότι υπάρχει «πολύ καλό κλίμα» στις σχέσεις μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, επισημαίνοντας ότι δημιουργούνται οι προοπτικές για «εμβάθυνση των σχέσεων» και για περαιτέρω ανάπτυξη της συνεργασίας σε «ζωτικούς τομείς» της Οκονομίας, όπως ο Τουρισμός και το Εμπόριο. Ο κ. Παπανδρέου αναφέρθηκε στον ρόλο της Ελλάδας στη Μέση Ανατολή, με πρωταρχικό στόχο να προωθηθεί η διαδικασία με «ειρηνική επίλυση» των προβλημάτων της ευρύτερης περιοχής. Επιπλέον, ενημέρωσε τους συνομιλητές του για τις προσπάθειες, τις οποίες καταβάλλει η Αθήνα για επίλυση των ειδικότερων ζητημάτων, που αντιμετωπίζει, όπως αυτά των ελληνοτουρκικών σχέσεων και του Κυπριακού. Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε πολύ καλό κλίμα και οι αξιωματούχοι των εβραϊκών οργανώσεων στις ΗΠΑ εμφανίστηκαν ικανοποιημένοι με τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης και προσωπικά του Έλληνα πρωθυπουργού για τις τελευταίες εξελίξεις, τόσο σε ό,τι αφορά την εδραίωση της συνεργασίας της Ελλάδας με το Ισραήλ, όσο και για τον «εποικοδομητικό ρόλο» της Ελλάδας στην περιοχή. Αύριο, ο κ. Παπανδρέου θα συναντηθεί με τον Πρόεδρο του Ιράν, Μ. Αχμαντινετζάντ, με τον οποίο θα συναντηθεί και ο Πρόεδρος της Κύπρου, Δ. Χριστόφιας, που έφτασε απόψε στη Νέα Υόρκη.
Αντικρυ

Η Ουγγαρία συνέτριψε τους τραπεζίτες ..!!

Αδύνατον να χωνέψουν οι Ευρωπαίοι το ηχηρό πολιτικό χαστούκι που έφαγαν η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. από τη νεοεκλεγείσα δεξιά κυβέρνηση της Ουγγαρίας,
η οποία αρνήθηκε επιδεικτικά να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις τους, προκειμένου να τους χορηγήσουν ένα δάνειο δηλώνοντας ότι δεν έχει καμία πρόθεση να επιβάλει πρόσθετα μέτρα λιτότητας στον ουγγρικό λαό επειδή έτσι θέλουν οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί. «Πραγματικό χλευασμό επιφύλαξε η ουγγρική κυβέρνηση στο Δ.Ν.Τ. και στην Ε.Ε. που έστειλαν αντιπροσωπείες τους για να εκτιμήσουν το πρόγραμμα βοήθειας στην Ουγγαρία», έγραψε η γαλλική «Λιμπερασιόν».

Η επίσης γαλλική «Μοντ» δείχνει εξίσου σοκαρισμένη με τη στάση τόσο του Ούγγρου πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν όσο και των στελεχών της κυβέρνησής του απέναντι στη συμφωνία υποτέλειας της Ουγγαρίας προς το Δ.Ν.Τ. και την Ε.Ε. που είχε υπογράψει η προηγούμενη, σοσιαλιστική και εκεί, ουγγρική κυβέρνηση, η οποία συνετρίβη στις εκλογές το Μάιο, για να πάρει δάνειο 20 δισ. ευρώ.
«Η νέα ομάδα που βρίσκεται στην εξουσία στη Βουδαπέστη φαίνεται να θέλει να απαλλαγεί από τους όρους του δανείου. Αυτό είναι επικίνδυνο» γράφει η «Μοντ» και συνεχίζει: «Τα πάντα εξελίσσονται σαν να προτίθεται ο Βίκτορ Όρμπαν, ο νέος πρωθυπουργός, να αναιρέσει το λόγο που έχει δοθεί στην Ε.Ε. και στο Δ.Ν.Τ. Ο Όρμπαν επιδεικνύει ανοιχτά μια προκλητική και προσβλητική αναίδεια απέναντι στους πιστωτές του»!

Με ιερή αγανάκτηση η «Μοντ» πληροφορεί τους αναγνώστες της ότι ο νέος Ούγγρος πρωθυπουργός «προκαλεί την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.». Απουσίαζε από τη Βουδαπέστη όταν μετέβη εκεί ειδική αντιπροσωπεία του Δ.Ν.Τ. γιατί προτίμησε να πάει στη Νότια Αφρική προκειμένου να παρακολουθήσει τον… τελικό του Παγκόσμιου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου! «Η αντιπροσωπεία του Δ.Ν.Τ. δεν κατόρθωσε να πάρει από τους Ούγγρους στοιχεία και καθαρές απαντήσεις και έτσι επέστρεψε στην Ουάσιγκτον με άδεια χέρια» υπογραμμίζει θιγμένη η «Μοντ», προχωρώντας στη διαπίστωση ότι η κυβέρνηση της Ουγγαρίας «δεν σκοτίζεται καθόλου για τις απαιτήσεις της Ε.Ε. ή των διεθνών οργανισμών!».

ΔΙΕΘΝΗΣ ΘΑΥΜΑΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΛΜΗ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΟΥΣ
Η άρνηση της δεξιάς ουγγρικής κυβέρνησης να συνεχίσει την πολιτική εθνικής υποτέλειας των σοσιαλιστών προκατόχων της, προκάλεσε φυσικά αντιδράσεις από τους θιγόμενους Ευρωπαίους, γέννησε όμως και αισθήματα μόλις συγκαλυπτόμενου θαυμασμού σε διεθνές επίπεδο.
«Προκαλώντας τους πιστωτές της, η Ουγγαρία αρνείται περαιτέρω σφίξιμο του ζωναριού», έγραψαν π.χ. στους τίτλους σχετικής ανάλυσής τους οι «Τάιμς της Νέας Υόρκης» και υπογράμμιζαν: «Η προκλητική στάση… αποτυπώνει την κόπωση και την αντίσταση που απειλεί να προκαλέσει σε όλη την Ευρώπη η συνεχιζόμενη ώθηση για δημοσιονομική ορθότητα».

Ο Ούγγρος υπουργός Οικονομικών Σκιέργκι Μάτολσι ήταν σαφέστατος, όταν εμφανίστηκε στην τηλεόραση αναφορικά με τη γραμμή της κυβέρνησης Όρμπεν απέναντι στο «μνημόνιο» που είχαν υπογράψει οι Ούγγροι σοσιαλιστές:

«Αυτό το κληρονομήσαμε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις και θα θέλαμε να καταργήσουμε τις ατυχείς συνέπειες αυτών των βημάτων. Είπαμε στους εταίρους μας ότι δεν εξετάζουμε σε καμία περίπτωση τη λήψη πρόσθετων μέτρων λιτότητας», διακήρυξε χωρίς περιστροφές.
«Σπανίως μια ουγγρική κυβέρνηση ρίχτηκε στη δουλειά με τόση ορμή. Αυτό ήταν επειγόντως αναγκαίο γιατί έχει καθορίσει ως σκοπό της την υπέρβαση της απελπισίας και της έλλειψης αυτοπεποίθησης που άφησαν στον ουγγρικό πληθυσμό οκτώ χρόνια σοσιαλιστικής κυριαρχίας» ομολογεί και η γερμανική εφημερίδα «Φράνκφουρτ Αλγκεμάινε» και προσθέτει: «Η ομάδα του Όρμπεν θέλει εξαιτίας αυτού του λόγου να προωθήσει την “εθνική συνοχή”».
ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΛΙΤΟΤΗΤΑ, ΦΟΡΟΣ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ!

Το χειρότερο από όλα όμως για την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. δεν ήταν η άρνηση των απαιτήσεών τους εκ μέρους της ουγγρικής κυβέρνησης ούτε η εθνικά υπερήφανη στάση του πρωθυπουργού Βίκτορ Όρμπαν μέσω της επιδεικτικής περιφρόνησης των εκπροσώπων τους. Ήταν το ότι η Βουδαπέστη τόλμησε να θίξει τα… «Άγια των Αγίων» της Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.: τις τράπεζες!
Για το 2010, η ουγγρική κυβέρνηση έχει να επιτελέσει ένα πανεύκολο έργο σε ό,τι αφορά στις υποχρεώσεις της έναντι των δανειστών της: να μειώσει το έλλειμμα του προϋπολογισμού από 4% του ΑΕΠ που ήταν το 2009 σε… 3,8% του ΑΕΠ το 2010. Τίποτ
α δηλαδή.

Παρόλα αυτά, οι δυνάστες της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. απαιτούν από την ουγγρική κυβέρνηση να περικόψει τις ήδη γλίσχρες συντάξεις, να μεταρρυθμίσει επί τα χείρω το εθνικό σύστημα υγείας περικόπτοντας μισθούς και θέσεις γιατρών και νοσοκόμων και μειώνοντας τα κρατικά κονδύλια για την υγεία, να κλείσει τεράστιες ζημιογόνες κρατικές επιχειρήσεις απολύοντας εκατοντάδες χιλιάδες Ούγγρων.
Απαιτούνται περικοπές τουλάχιστον ενός δισ. ευρώ για να μπορέσετε να μειώσετε το έλλειμμα φέτος σε 3,8% και του χρόνου σε 3% είπαν οι εμπειρογνώμονες της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ. στους Ούγγρους.
Άρα, απαιτούνται πρόσθετα μέτρα λιτότητας, διαπίστωσαν εμβριθώς. Εκεί τους έκανε ρολάνς και τους τρέλανε η ουγγρική κυβέρνηση! Ένα δισ. πρόσθετα έσοδα σε δύο χρόνια θέλατε;» τους απάντησαν.
«Εμείς θα μαζέψουμε περισσότερα. Όχι όμως με νέα λιτότητα για τον κοσμάκη. Απλούστατα, θα φορολογήσουμε τις τράπεζες!».

ΤΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
Αμ’ έπος αμ’ έργον! Η κυβέρνηση Όρμπαν ανακοίνωσε έκτακτη εισφορά για τρία χρόνια των τραπεζών, ύψους 0,45% όχι όμως επί των κερδών, αφού φυσικά όλες θα φρόντιζαν να εμφανίσουν ζημιές, αλλά επί των ακαθάριστων εσόδων! Έριξε και μια έκτακτη φορολογία 5,2% στο ύψος των συναφθέντων συμβολαίων των ασφαλιστικών εταιριών και μια έκτακτη φορολογία μέχρι 6% στις χρηματιστηριακές εταιρίες και σε όλες τις υπόλοιπες χρηματοπιστωτικές δραστηριότητες!
Κόντεψαν να πάνε από εγκεφαλικό όλοι μαζί – η Ε.Ε., το Δ.Ν.Τ., οι τραπεζίτες και όλα τα παράσιτα και τα «λαμόγια» του χρηματοπιστωτικού συστήματος! Μέχρι τις 10 Σεπτεμβρίου, πρέπει να πληρώσουν την πρώτη δόση, μέχρι τις 10 Δεκεμβρίου τη δεύτερη – με βάση τα έσοδα του 2009, τα οποία έχουν ήδη δηλώσει.

Περιχαρής ο υπουργός Οικονομικών της Ουγγαρίας έκανε δημοσίως τους λογαριασμούς του: οι τράπεζες θα «σκάσουν» 450 εκατομμύρια, οι ασφάλειες άλλα 135 και οι υπόλοιπες χρηματοπιστωτικές εταιρίες ακόμη 110 εκατομμύρια – να ‘τα τα 700 εκατομμύρια ευρώ αμέσως – αμέσως μόνο για φέτος! «Γνωρίζουμε ότι αυτή είναι μια σημαντική έκτακτη επιβάρυνση, αλλά γνωρίζουμε επίσης ότι με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να πετύχουμε τον στόχο του ελλείμματος τους 3,8%» δήλωσε σαρκαστικά στην τηλεόραση ο Γκιέργκι Μάτολσι, ο Ούγγρος υπουργός Οικονομικών.
Με τα χρήματα αυτά όχι μόνο θα μειώσουμε το έλλειμμα στο 3,8% αλλά και θα δώσουμε κίνητρα για ανάπτυξη της οικονομίας, πρόσθεσε. Θα μειώσουμε στο μισό – δηλαδή στο 10% – τον συντελεστή φορολόγησης όλων των επιχειρήσεων που έχουν μικτά κέρδη μέχρι 1,8 εκατομμύρια ευρώ, ένα μέτρο που αφορά 250.000 επιχειρήσεις μικρές και μεσαίες, οι οποίες αποτελούν τα τρία τέταρτα του συνόλου των ουγγρικών επιχειρήσεων.

Επίσης, με τα λεφτά που θα πάρει η ουγγρική κυβέρνηση από τις τράπεζες, θα μπορέσει να μειώσει τον συντελεστή φορολογικού εισοδήματος φυσικών προσώπων στο ενιαίο ύψος του 16%, καλύπτοντας τις απώλειες φορολογικών εσόδων με ένα τμήμα των χρημάτων των τραπεζών!
«ΑΡΚΕΤΑ ΜΑΣ “ΓΔΑΡΑΤΕ” ΕΥΡΩΠΑΙΟΙ, ΤΩΡΑ ΠΛΗΡΩΣΤΕ!»
Πανικός επικράτησε στους κύκλους της Ε.Ε. Η Κομισιόν έσπευσε να προσάψει στην ουγγρική κυβέρνηση ότι… δεν εκτίμησε σωστά τις επιπτώσεις αυτής της έκτακτης φορολογίας στις τράπεζες, η οποία «ενδέχεται να έχει αρνητικές συνέπειες στην οικονομική ανάπτυξη» και να «αποθαρρύνει τους ξένους επενδυτές».

Ανοησίες και προσχήματα. Ο πραγματικός λόγος που πανικόβαλε την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. ήταν μήπως αυτή η εθνικά επωφελής ουγγρική στάση βρει μιμητές και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και δημιουργήσει «σχολή» παρακινώντας και άλλες κυβερνήσεις κρατών – μελών των «27» να φορολογούν τις τράπεζες αντί να υποβάλλουν τους λαούς τους σε εξοντωτικά μέτρα λιτότητας.
«Η Ουγγαρία θα γίνει η πρώτη χώρα στην Ευρώπη με μια αντίστοιχη απόφαση τέτοιων διαστάσεων» έγραψε η γερμανική «Φράνκφουρτ Αλγκεμάινε» την παραμονή της ψήφισης του νόμου για την έκτακτη φορολόγηση των τραπεζών από το ουγγρικό κοινοβούλιο, η οποία έλαβε ήδη χώρα από την περασμένη εβδομάδα.

Υπάρχει όμως ένα ακόμη «μυστικό» όπου καθιστά πραγματικά εξαιρετική αυτή την απόφαση της ουγγρικής κυβέρνησης. Το 80% του ουγγρικού τραπεζικού συστήματος ελέγχεται από… ξένες τράπεζες – πρωτίστως αυστριακές και γερμανικές, αλλά και άλλες ευρωπαϊκές!
Πρακτικά, λοιπόν, από τα 700 εκατομμύρια ευρώ ένα τεράστιο τμήμα θα το πληρώσουν όχι οι Ούγγροι τραπεζίτες και παράγοντες του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αλλά οι… Ευρωπαίοι!
Όσον αφορά δε στην έλλειψη ρευστότητας που ενδέχεται να παρουσιάσουν κάποιες τράπεζες στην Ουγγαρία εξαιτίας της έκτακτης φορολο
ίας, αυτή θα καλυφθεί μέσω προσφυγής στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, οπότε πάλι οι Ευρωπαίοι θα πληρώσουν! Ομολογουμένως διπλά αριστουργηματική η κίνηση της ουγγρικής κυβέρνησης…

ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΞΗΛΩΜΑ ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ
Η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ., πέρα από τις φραστικές διαμαρτυρίες, προσπάθησαν να υπονομεύσουν και στην πράξη την πολιτική της δεξιάς ουγγρικής κυβέρνησης. Κύριο όργανό τους ο διοικητής της Τράπεζας της Ουγγαρίας. Η κυβέρνηση απαιτούσε να μειώσει τα επιτόκια χορηγήσεων, ώστε να διοχετευθούν χρήματα στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και στους χρεωμένους καταναλωτές και νοικοκυριά για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και να κινηθεί η οικονομία. Αυτός όμως αρνείται πεισματικά, με πρόσχημα τον κίνδυνο… πληθωρισμού. Αρνείται επίσης να σηκωθεί να φύγει, παρόλο που η κυβέρνηση ακόμη και με δηλώσεις του ίδιου του πρωθυπουργού εκφράζει την παντελή έλλειψη εμπιστοσύνης της προς το πρόσωπό του και τον καλεί δημοσίως να παραιτηθει.

Η κυβέρνηση Όρμπαν αποφάσισε λοιπόν να τον χτυπήσει εκεί που πονούν όλα τα «λαμόγια» του φυράματος αυτού: στην τσέπη! Του περιέκοψε τον μισθό κατά… 75% από 30.000 ευρώ το μήνα (ποσό αστρονομικό για την Ουγγαρία) του τον έκανε 7.500 ευρώ. Ξεσηκώθηκε αμέσως αυτή τη φορά η… Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία δεν αντέχει να βλέπει τραπεζίτες να υφίστανται τέτοια «μαρτύρια» και κατάγγειλε την ουγγρική κυβέρνηση για «καταχρηστικά μέτρα».

Μέσα σε ένα γενικό κλίμα κατάληψης ολόκληρου του κρατικού μηχανισμού από τη Δεξιά και μάλιστα εξ εφόδου με σαφώς αντιδημοκρατικές μεθόδους, η κυβέρνηση Όρμπαν ξηλώνει με αστραπιαία ταχύτητα και τους μηχανισμούς των «Κουίσλινγκ» που υπηρετούν την Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.
Ήδη «αποκεφαλίστηκαν» οι άνθρωποι που είχαν τοποθετηθεί επικεφαλής της Ουγγρικής Υπηρεσίας Ανάπτυξης που διαχειρίζεται τα κονδύλια της Ε.Ε., της Ουγγρικής Τράπεζας Ανάπτυξης, της Γενικής Διεύθυνσης Φόρων, της Αρχής Ελέγχου Χρηματοοικονομικών Θεσμών, του Εθνικού Γραφείου Στατιστικής κ.λπ., πέρα φυσικά από τον επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων, της αστυνομίας και κρίσιμων υπηρεσιών της δημόσιας διοίκησης…

Παράλληλα, μέχρι σήμερα πρέπει να παραδώσει το πόρισμά του ο Λάσλο Πάπτσακ στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος αναφορικά με τη ζημιά που προξένησε στο δημόσιο συμφέρον η διακυβέρνηση των σοσιαλιστικών κυβερνήσεων του Φέρεντς Γκιούρτσαν και του Γκόρντον Μπάιναϊ προκειμένου να αποφασίσει ο Όρμπαν αν θα τους παραπέμψει σε εξεταστική επιτροπή της Βουλής για να τον καταδικάσει…

πηγη

Το πρόβλημα της Ελλάδας και η λύση του


του Όθωνα Ιακωβίδη
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Μόλις ο Γιώργος Παπανδρέου κατέβηκε από το βήμα της ΔΕΘ, από όπου, με περισσή πειστικότητα, μας εξήγησε τη λύση του προβλήματος της Ελληνικής Οικονομίας, ανέβηκε σ’ αυτό ο Αντώνης Σαμαράς, από όπου, με περισσή πειστικότητα, μας εξήγησε τη λύση του προβλήματος της Ελληνικής Οικονομίας.

Και οι δύο καταχειροκροτήθηκαν από το ακροατήριο της ομιλίας τους, πράγμα που σημαίνει ότι και οι δύο, όχι απλώς έπεισαν, αλλά ενθουσίασαν για την …. ορθότητα των επιχειρημάτων τους, την παρουσίαση των οποίων προπαρασκεύασαν, με σκληρή νυχθημερόν εργασία, τα κομματικά επιτελεία τους, αποτελούμενα από την αφρόκρεμα της εγχώριας και διεθνούς εξειδικευμένης στα οικονομικά γνώσης, πανεπιστημιακού (τουλάχιστον) επιπέδου.

Η ίδια παράσταση, στήνεται στην ίδια σκηνή (των εγκαινίων της ΔΕΘ) κάθε χρόνο, τα τελευταία 36 χρόνια της «μεταπολίτευσης».

Τα ίδια επιτελεία, με άλλα, προφανώς, πρόσωπα, κάνουν την ίδια δουλειά, όλα αυτά τα χρόνια, για να προβάλλουν, κάθε χρόνο, στη βιτρίνα της ΔΕΘ την «πραμάτεια» τους, δηλαδή την οικονομική πολιτική της (εκάστοτε) Εξουσίας.

Μαίου του 2010, με τον Νόμο 3845 («Μνημόνιο»), στον σύνδικο της πτώχευσης, το ΔΝΤ @ Σία.

Και, το ακόμη τραγικότερο γεγονός, είναι ότι πέραν της πτώχευσης, με την υπογραφή αυτής της Συνθήκης, αλώθηκε η Εθνική Ανεξαρτησία της Χώρας.

Αφήνω ασχολίαστο, το παράδοξο φαινόμενο της ύπαρξης θράσους που επιτρέπει στους κυριότερους συντελεστές αυτών των δύο τραγικών απωλειών να εμφανίζονται, λίγους μήνες μετά την Εθνική αυτή καταστροφή και ταπείνωση που αυτοί προκάλεσαν, ενώπιον της κοινωνίας, επαιρόμενοι για τις αποφάσεις τους (!!!) και ερωτώ:

– Επί 36 χρόνια, όλοι αυτοί οι, πανεπιστημιακού (τουλάχιστον) επιπέδου, που αποτελούσαν την αφρόκρεμα της εγχώριας και διεθνούς, εξειδικευμένης στα οικονομικά, γνώσης, δεν έβλεπαν «πού πάει το πράμα»; Δεν έβλεπαν, με τα μάτια της επιστήμης τους, την ολέθρια πορεία και την καταστροφική «κλίση» που είχε πάρει το πλοίο «Ελλάς» ;;;

Η απάντηση έρχεται αυθόρμητα, μόνη της:

– Το έβλεπαν πάρα πολύ καθαρά και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι, ευρισκόμενοι εκτός κυβέρνησης, το έλεγαν και το κατέθεταν με κάθε ευκρίνεια.

Μόλις, όμως, ο Λαός τους ανέθετε τη διαχείριση/Κυβέρνηση και έπαιρναν το Ταμείο στα χέρια τους, έκαναν τα αντίθετα από αυτά που έλεγαν για να πάρουν αυτοί, αυτή τη διαχείριση.

Με απλά λόγια: Το ότι, επί 36 χρόνια, το καθεστώς πολιτικό σύστημα, δημιούργησε όλες τις προϋποθέσεις της πτώχευσης και της απώλειας της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας, δεν οφείλεται σε έλλειψη των απαραίτητων γνώσεων της Οικονομικής επιστήμης, αλλά σε κάτι άλλο.

Το τι είναι αυτό το «κάτι άλλο», που αποδείχθηκε τόσο καταστροφικό και ολέθριο για την Ελληνική κοινωνία, το καταμαρτυρούν δύο αυτόπτες μάρτυρες του εγκλήματος.

Ιδού οι μαρτυρίες τους:

1η Μαρτυρία:

«Πο
ιες είναι οι αόρατες δυνάμεις που διατηρούν τέτοιο σταθερό χάσμα μεταξύ ρητορείας και πράξης στην πολιτική;»…. «πρόκειται για άγνοια, για ανικανότητα, ή τελικά για την απουσία πολιτικής βούλησης;»

Διερωτάται ο Τάσοσς Γιαννίτσης, καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών, πρώην Υπουργός και «εξ απορρήτων» του επί 8ετία πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη, στο «ΒΗΜΑ ΙΔΕΩΝ».

Και την απάντηση την δίνει ο ίδιος, στο ίδιο κείμενο του, ομολογώντας:

«Εμείς οι ίδιοι (συλλογικά), που πιστέψαμε για δεκαετίες στην κοινωνική και αναπτυξιακή λειτουργία του κράτους, καταστρέψαμε την αξιοπιστία του με τη μετατροπή του από εργαλείο άσκησης πολιτικής σε εργαλείο ιδιοποίησης εξουσίας για προσωπικά (ατομικά ή συντεχνιακά) οφέλη».

2η Μαρτυρία:

Γράφει (στις 15-02-2009), ο Αλέκος Παπαδόπουλος, εν ενεργεία βουλευτής (τότε), επί χρόνια διακεκριμένος Υπουργός του ΠΑΣΟΚ σε καίρια Υπουργεία, από τους λίγους πολιτικούς με έργο στο ενεργητικό του, στον πρόλογό του κατά την παρουσίαση του βιβλίου του “ Τα βήματα του Έστερναχ» :

Εδώ και δεκαπέντε χρόνια από τότε που ο Ανδρέας Παπανδρέου με όρισε υπουργό οικονομικών -σε πολύ δύσκολη στιγμή για τη χώρα- προσπαθώ να καταλάβω τι πρέπει να γίνει για την αντιμετώπιση των δημοσιονομικών προβλημάτων. Σας λέω ειλικρινά ότι εξέτασα το πρόβλημα από όλες τις πλευρές:

• Το έπιασα από τα έσοδα• από τους φόρους, από τη φοροδιαφυγή, από τη μαύρη οικονομία, από τη διαφθορά, από τους εφοριακούς και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς.

• Το έπιασα από τις δαπάνες• από τη σπατάλη, από τα ρουσφέτια, από την εν γένει λεηλασία των δημοσίων πόρων, από τις προσλήψεις, από τη λειτουργία των δημοσίων οργανισμών -και από πού δεν το έπιασα.

• Το έπιασα από τη πλευρά της οικονομικής ανάπτυξης και μεγέθυνσης• από την αύξηση του ΑΕΠ από τη μείωση του πληθωρισμού και της ανεργίας, από την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και της παραγωγικότητας.

• Το έπιασα από την ανάγκη να εισέλθουμε στην ευρωζώνη• από τα προγράμματα σύγκλισης και σταθερότητας, από τα κριτήρια της «οικονομικής και νομισματικής ενοποίησης» (ΟΝΕ), από το σύμφωνο σταθερότητας, αλλά και από τις εμπειρίες άλλων χωρών.

• Το έπιασα από την πλευρά της ηθικής διάστασης• από την ενοχή απέναντι στις επερχόμενες γενιές, από το ύψος των τόκων που θα πνίξουν τα παιδιά μας τα επόμενα χρόνια, από την απαράδεκτη κατάσταση του να ζει ένα ολόκληρό έθνος με δανεικά.

• Το ανέλυσα και από την πλευρά της εθνικής αξιοπρέπειας.

Όλα αυτά τα πάλεψα με όλες μου τις δυνάμεις και μάλιστα πολλές φορές συγκρούστηκα για αυτά ακόμα και με αγαπημένους μου φίλους. Μέσα από όλη αυτή τη διαπάλη που έγινε στο μυαλό μου, αυτό που κατέληξα, δεν ήταν απλά το συμπέρασμα σύνθετων συλλογισμών, ούτε μόνο το απόσταγμα πλούσιων εμπειριών ήταν, ας μου επιτρέψετε να το χαρακτηρίσω έτσι, ήταν μία φοβερή αποκάλυψη. Το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας δεν είναι ούτε το έλλειμμα ούτε το χρέος. Το δημοσιονομικό μας πρόβλημα είναι το ίδιο το πολιτικό μας σύστημα!

• Αυτό το σύστημα είναι που δημιουργεί τις ανεκπλήρωτες προσδοκίες σε όλα τα στρώματα του πληθυσμού•

• Αυτό το σύστημα είναι που δημιουρ
εί δαπάνες για να διασφαλίσει την αναπαραγωγή του•

• Αυτό είναι που με λεονταρισμούς καταγγέλλει τη φοροδιαφυγή και ταυτόχρονα απολογείται όταν θα πρέπει να τη συλλάβει ή να ζητήσει και κανένα φόρο για τη λειτουργία του κράτους•

• Αυτό το σύστημα είναι που σε κάθε του βήμα ασχολείται μόνο με το περιβόητο πολιτικό κόστος και τις δημοσκοπήσεις, που είναι έρμαιο του λαϊκισμού και του κυνηγητού των εντυπώσεων, που όχι μόνο δημιουργεί τα ελλείμματα και το χρέος αλλά θεωρεί την αντιμετώπισή τους σαν απειλή της ύπαρξής του.

Αυτή η πατερναλιστική ή, καλύτερα, ψευδό-πατερναλιστική αντίληψη του πολιτικού συστήματος είναι το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας».

Αυτές οι δύο έγκυρες μαρτυρίες προσώπων που πρωταγωνίσθηκαν στην πολιτική σκηνή, επί σειρά ετών, αποτελούν εκπληκτικό ντοκουμέντο αυτοπτών μαρτύρων του εγκλήματος, που περιγράφουν και φωτογραφίζουν με απίστευτη ευκρίνεια τον ένοχο του μεγάλου εγκλήματος της καταρράκωσης και, τελικά, της πτώχευσης της Ελληνικής οικονομίας.

Αποτελούν τη χαριστική βολή στο αρρωστημένο καθεστώς πολιτικό σύστημα.

Σας συνιστώ να τις διαβάσετε και να τις ξαναδιαβάσετε λέξη-λέξη.

Αποτελούν ένα μνημείο ειλικρίνειας και πολιτικού θάρρους, αρετές «εν πλήρη ανεπαρκεία» στο σύγχρονο Ελληνικό πολιτικό τοπίο.

Το πρόβλημα της Ελλάδας, λοιπόν, που συνεχίζει να υπάρχει μετά και από την πτώχευση, μετά και από την άλωση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας (για την απόκτηση της οποίας έχουμε χύσει ποτάμια αίματος) δεν είναι τεχνοκρατικό, δηλαδή δεν οφείλεται σε λανθασμένους χειρισμούς της Οικονομικής επιστήμης. Το πρόβλημα είναι καθαρά ΠΟΛΙΤΙΚΟ.

Σαν τέτοιο, δεν μπορεί να λυθεί με όλα αυτά που μας αράδιασαν πάλι και φέτος, από του βήματος της ΔΕΘ, οι πολιτικοί μας ταγοί, οι «ηγέτες της πτώχευσης».

Τά πολιτικά προβλήματα,λύνονται ΜΟΝΟ με πολιτική λύση.

Αυτή τη στιγμή, υπό τις παρούσες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί και υπό την παρούσα συγκυρία, η μόνη πολιτική λύση που μπορεί να δοθεί, ώστε να βγεί η κοινωνία μας από το αδιέξοδο στο οποίο την έχει οδηγήσει το αρρωστημένο καθεστώς πολιτικό σύστημα, είναι η ανάδειξη (από μία ισχυρή κοινωνική συσπείρωση) μίας, κατά τεκμήριο ικανής να διαχειριστεί την κατάσταση, ΝΕΑΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ, στην οποία δεν μπορεί να έχει θέση κανένα πρόσωπο του συστήματος αυτού.

Αυτή η ηγεσία, θα οδηγήσει τη χώρα, αρχικά στον σωστό δρόμο της αντιμετώπισης της τρέχουσας οξείας κατάστασης του χρέους και αμέσως μετά, στην ανασύνταξή της, με μία βαθειά τομή στο Σύνταγμα, ώστε να αποκλείσει από τη πορείας της προς το μέλλον, την επανάληψη των ιδίων φαινομένων που οδήγησαν στη σημερινή πτώχευση, οικονομική και κοινωνική.

Όλα τα άλλα που λέγονται, για τους τερείς άξονες και τους τέσσερις πυλώνες του ΠΑΣΟΚ, για για τις επτά προτάσεις του Σαμαρά και για το 8ο θαύμα του Αλέξη, αποτελούν ανούσιες φλυαρίες για να μπερδεύουν εμάς τους πολίτες στα άγνωστα, θολά και, για τους περισσότερούς μας, δύσβατα επιστημονικά μονοπάτια της Πολιτικής Οικονομίας.

Όσοι δε, αναφέρονται σε αυτά, το κάνουν για να μεταφέρουν τη συζήτηση μακρυά από την παραπάνω απλή πραγματικότητα, που αποτελεί γι αυτούς πεδίο χαμένης μάχης.

Με τη σκέψη αυτή, βρισκόμενοι λίγο μακρύτερα από τις επικείμενες εκλογές ΟΤΑ, θα πρέπει να βρούμε τρόπους να ενισχύσουμε, όπου υπάρχουν, τις ακομμάτιστες φωνές και όπου δεν υπάρχουν, να ψηφίσουμε ΛΕΥΚΟ.

Πόσο ακόμα;


Ηταν αναμενόμενο……

Τα λειτουργικά έξοδα με τις αντισυνταγματικές μειώσεις μισθών και συντάξεων στον δημόσιο τομέα αλλά και τις καταργήσεις και συγχωνεύσεις οργανισμών (που σε μερικές περιπτώσεις ήταν σωστές) και τέλος με τον Καλλικράτη και το Ενιαίο Μισθολόγιο του Δημοσίου που επίκειται παρουσίασαν και θα παρουσιάσουν ακόμα μεγαλύτερη ύφεση……

Τι γίνεται όμως με τα φορολογικά έσοδα;

Στην αρχή (ΔΝΤ και εντολοδόχος κυβέρνηση) είπαν θα αυξήσουμε τα φορολογικά έσοδα με αύξηση του υψηλού ΦΠΑ από 19% σε 21&%….. Επεσαν όμως έξω και γρήγορα κατάλαβαν (μέσα σε λιγους μόνο, μήνες) ότι αυτό δεν αρκούσε. Είπαν λοιπόν θα αυξήσουμε κι άλλο το ΦΠΑ σε 23% ώστε να αυξήσουμε σίγουρα τα φορολογικά έσοδά μας (μιας και δεν πρόκειται να πειράξουμε την μεγάλη μάζα των πλουσίων φοροφυγάδων που εδώ και χρόνια μας στηρίζουν)…..
Αύξησαν λοιπόν τον υψηλό ΦΠΑ σε 23%. Μάλιστα έβαλαν και μερικές ακόμα ομάδες ελευθέρων επαγγελματιών που δεν χρέωναν ΦΠΑ να χρεώνουν (πάντα είς βάρος του απλού Ελληνα φορολογούμενου πολίτη ο οποίος δεν έχει με τίποτα να συμψηφίσει τον ΦΠΑ όπως κάνουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες).

Ομως οι Ελληνες αντέδρασαν….
Μείωσαν τις αγορές τους, αυτοσυγκράτησαν τον καταναλωτισμό τους και περιόρισαν τις ανάγκες τους. Κράτησαν το παλιό τους αυτοκίνητο, περιόρισαν διασκεδάσεις, υπηρεσίες και γενικά κάθε τι που είχε ΦΠΑ 23%……
Και τα φορολογικά έσοδα έπεσαν πάλι έξω…….

Το ΔΝΤ και η εντολοδόχος ανθελληνική κυβέρνηση σκύλιασαν….

Ηρθε νέα εντολή. Να αυξήσετε το χαμηλό ΦΠΑ από 11% σε 13 ή και 14% μιας και με αυτό φορολογούνται τα βασικά προϊόντα ευρείας κατανάλωσης, τρόφιμα και βασικά είδη.
Επιπλέον επειδή ο ελληνικός λαός το «παίζει» μάγκας να αυξήσετε την τιμή του ρεύματος που αναγκαστικά το χρησιμοποιούν όλοι, και να τους απειλήσετε ότι έτσι που το πάτε και δεν μας «βοηθάτε» να σας πάρουμε τα λεφτά, θα μας αναγκάσετε να αυξήσουμε και τον ειδικό φόρο κατανάλωσης του πετρελαίου θέρμανσης στα όρια του πετρελαίου κίνησης τον μεθεπόμενο Οκτώβριο του 2011!!! Να δούμε τώρα τι μάγκες έισαστε;

Οπως λοιπόν εύκολα διαπιστώνουμε είμαστε σε συνεχή πόλεμο με τους μισέλληνες τοκογλύφους του ΔΝΤ αλλά και με τους ντόπιους προδότες εντολοδόχους τους που μας τους φόρτωσαν στον σβέρκο…..

Ετσι όπως το βλέπω λοιπόν αδέρφια μου 2 επιλογές έχουμε.
Η μιά είναι η εξέγερση και το στήσιμο αγχονών για ξεκλήρισμα των προδοτών (πολιτικών, τραπεζιτών και πλουσίων) και των ΔΝΤάδων αφεντάδων τους που κάθε λίγο και λιγάκι έρχονται να «δούν» την «πρόοδο» της εφαρμογής των εντολών τους και χαίρονται με την ύφεση της ελληνικής οικονομίας, την αύξηση της ανεργίας και τις περικοπές των αποδοχών μας και λένε ότι «βρίσκεστε σε καλό δρόμο…» αρκεί να φτιάξετε και τα φορολογικά έσοδα……

Φυσικά αυτή η λύση (της εξέγερσης) από ότι φαίνεται είναι μέχρι στιγμής απομακρυσμένη κάπου στο βάθος του μυαλού κάθε Ελληνα και την εκδηλώνει μόνο στον στενό του οικογενειακό και φιλικό κύκλο…..ως ιδέα. Φαινεται δηλαδή ότι ο Ελληνας έχει ακόμα υπομονή και αντέχει κι άλλες πιέσεις…..
Το σκηνικό πάντως θυμίζει ηφαίστειο που όμως κανείς δεν ξέρει πότε θα εκραγεί…(ελπίζω να είμαστε κοντά).

Ετσι οδηγούμαστε αναπόφευκτα στην 2η λύση ώστε να διαπιστώσουμε και που το πάνε τα κτήνη….
Η λύση αυτή είναι η περαιτέρω μείωση της καταναλωτικής μας διάθεσης ή οποία τώρα πρέπει να περιλαμβάνει και βασικά είδη πρώτης ανάγκης…..

Κάποιοι (συμπολίτες μας) ήδη άρχισαν να λένε ότι θα βγάλουν τον χειμώνα με κουβέρτες για να μην ανάβουν κλιματιστικά ή κεντρικές θερμάνσεις. Κάποιοι άλλοι ήδη παρατούν το αυτοκίνητο και αρχίζουν να χρησιμοποιούν τα Μέσα Μαζικής
εταφοράς (αν και η κυβέρνηση έχει έτοιμο σχέδιο γι αυτό…αύξηση των εισιτηρίων στο 1,20 ή στο 1,30 ή ακόμα και στο 1,50 Ευρω!!!!!).

Γάλα θα πίνουν μόνο τα παιδιά μας. Στην κατσαρόλα θα μπούν πάλι χόρτα κι όσπρια και το κρέας θα το βλέπουμε σαν την γιαγιά και τον παππού μας μια φορά το μήνα και στις μεγάλες γιορτές…..
Κομμένοι οι καφέδες, τα γλυκά κλπ…
Καλό θα είναι οι μανάδες να αρχίσουν να μαθαίνουν απο τις παλιότερες τις πάνες που πλένονταν και δεν ήταν μιας χρήσεως όπως τώρα.
Και πολλά άλλα…….

Σας φαίνονται όλα αυτά γραφικά κι αστεία;
Αν ναί τότε ανήκετε στο 5 % των Ελλήνων που δεν έχουν ανάγκη τα παραπάνω και δεν τους έχει αγγίξει η κρίση στο ελάχιστο…Πολύ πιθανό να ανήκετε σε αυτούς που ευθύνονται για όλη αυτή την κατάσταση και καλό θα ήταν για να την γλυτώσετε να αρχίζετε σιγά – σιγά να τα μαζεύετε πριν φθάσει ο καιρός της 1ης λύσης……

Αν δεν σας φαίνονται γραφικά κι αστεία αλλά έχουν κάποια σχέση (έστω κι εν μέρει) με την καθημερινή σας ζωή τότε ανήκετε στο 95% των Ελλήνων που ή θα σφίξουμε κι άλλο το ζωνάρι (εφαρμόζωντας για λιγο ακόμα την 2η λύση) όπως κάνουμε τα τελευταία 30 χρόνια, ώστε να πλουτίζει το προαναφερθέν 5% ή θα ετοιμαστούμε να εφαρμόσουμε την πρώτη λύση με την πρώτη ευκαιρία….

Προχθές σε μια συζήτηση άκουσα το εξής ενδεικτικό περιστατικό (σε μια συζήτηση που όλοι μιλούσαν για απολύσεις και ανεργία):

Μια προβληματική εταιρεία έχει να πληρώσει τους εργαζόμενούς της αρκετούς μήνες (ενδιαφέρεται άραγε κανείς για το πως ζουν οι οικογένειές τους) και όπως ήταν φυσικό οι άνθρωποι άρχισαν αν δυσανασχετούν. Κάποιοι είπαν να παραπονεθούν στο αφεντικό……

Τότε ο «λεφτάς» που δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα προσωπικά ίδιος (κι ας αντιμετωπίζει η εταιρεία του) μιας κι έχει ήδη καταθέσεις σε πολλές τράπεζες εσωτερικού και εξωτερικού, από τα λεφτά που επί χρόνια «τρώει» απ’ τους εργαζόμενούς του και την φοροδιαφυγή με την βοήθεια πολιτικών και διεφθαρμένων δημοσίων λειτουργών, κάλεσε όλους τους υπαλλήλους αργά το μεσημέρι της Παρασκευής, σε μια μεγάλη αίθουσα για να τους μιλήσει……

«Η εταιρεία δεν έχει λεφτά και δεν πάμε καλά. Οποιος θέλει μπορεί να αποχωρήσει χωρίς αποζημίωση για να του δώσουμε και χαρτί απολύσεως να πάει στον ΟΑΕΔ για το επίδομα ανεργίας. Μέχρι να βρεθούν λεφτά οι υπόλοιποι να μην με ξαναενοχλήσετε με παράπονα. Οποιος μου ξαναπαραπονεθεί θα απολύεται.»

Ετσι ήσυχος έφυγε με την σπόρ φερράρι του. Πήγε να απολαύσει την όμορφη πισίνα του στο εξοχικό του σε κάποιο παραλιακό προάστιο της Αττικής και να κάνει μια όμορφη ημερήσια κρουαζιέρα στον Αργοσαρωνικό με το ιδιωτικό κότερό του…..

Κι ο δυστυχής υπάλληλος έφυγε για το διαμέρισμα στο Περιστέρι όπου η σύζυγος (απολυμένη από καιρό) και τα 2 παιδιά του περιμένουν με αγωνία τον πατέρα να φέρει καμιά σακούλα τρόφιμα από το σούπερ μάρκετ…..την στιγμή που το τηλέφωνο κτυπάει και είναι η εισπρακτική εταιρεία που απειλεί για τις απλήρωτες δόσεις του δάνειου, που πήρε το περασμένο έτος, όταν πληρωνόταν…..

Πόσο ακόμα;…….

ΘΑΝΟΣ Κ.

Μια γυναίκα που φοράει πανταλόνια! Η Sabina Guzzanti, που τόλμησε μπροστά σε 50.000 κόσμο να πει για τον Berlusconi ότι “έκανε υπουργό για μια πίπα”…

…κατά λέξη «αλλά εσύ δεν μπορείς να τοποθετείς υπουργό Ισότητας μία που βρίσκεται εκεί γιατί σου έγλειψε το πουλί!», μηνύθηκε για το βιβλίο της!
Δεν την μήνυσαν όταν δημόσια κατήγγειλε πως γίνονται υπουργίνες κάνοντας πίπες και την μηνύουν για το βιβλίο, που έγινε ταινία, «DRAQUILA INFAME» και ειδικότερα τον ύμνο «Ευτυχώς που υπάρχει ο Σίλβιο» (MENO MALE CHE SILVIO C’è).
Πως σχολιάζει η αδέσποτη καλλιτέχνης Sabina Guzzanti, τη μήνυση στο…
blog της (Ναι, είναι και blogger);
«Σας αγαπώ, εσείς με αγαπάτε; Μα, δεν είναι όμορφη η ζωή όταν συμβαίνουν αυτά τα πράγματα; Οοο ναι, εγώ λέω πως η ζωή είναι ωραία!»
(Vi amo, voi mi amate? Ma non è bella la vita quando succedono queste cose? oh sì che è bella dico io)
Ας απολαύσουμε το trailer της ταινίας:

…και την καυστική κριτική της για το «Δημοκρατικό Κόμμα» Ιταλίας, που εκσυγχρονίστηκε σε τέτοιο βαθμό που νομίζεις ότι είναι ένα νεοφιλελεύθερο κόμμα που στοχεύει να εξοντώσει τους εργαζόμενους και τις κοινωνικές κατακτήσεις κι όχι η συνέχεια του ιστορικού ΚΚΙ:

sibilla

Ο Παυλάρας στο Πεντελικόν

Σα να μην συμβαίνει τίποτα. Όπου χρεοκοπία, όπου άρθρο 99, όπου δανεικά κι αγύριστα ο Πόντιος παρών. Την επόμενη μέρα της αίτησης του ομίλου Πεντελικόν ο Ψωμιάδης έπινε εκεί τον καφέ του.
Γράφει ο 80άρης

Σα να μην συμβαίνει τίποτα, λοιπόν, ο κ. Παύλος Ψωμιάδης εμφανίζεται στα μέρη του… καλού κόσμου, κάνει τα ραντεβού του και δείχνει (να είναι καλά ο άνθρωπος) ένα άτομο που σφύζει από ζωή παρά τα κακουργήματα που αντιμετωπίζει στη Δικαιοσύνη, καθώς και την οργή της κοινωνίας και την χλεύη του επιχειρηματικού κόσμου. Μάλιστα, ο κεφάτος Παύλος έκανε συνεχώς αστειάκια με τους σερβιτόρους ακόμα και για την περιπέτεια του ξενοδοχείου με την αίτηση υπαγωγής του στο άρθρο 99.

Υ.Γ.: Όλα αυτά την στιγμή που η Αστυνομία μετέφερε στην Δικαιοσύνη αλυσοδεμένο τον πρατηριούχο που τόλμησε να αψηφήσει το πλαφόν στα καύσιμα κατά… ένα λεπτό. Μάλιστα, υπό το τηλεοπτικό φως των καναλιών για να περάσει η… σοσιαλιστική κυβέρνηση το μήνυμα ότι δεν αστειεύεται με τους παραβάτες (αρκεί να είναι τίποτα πρατηριούχοι).
πηγη

ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΕΒΡΑΙΑ ΓΚΑΓΚΑ, ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ ΜΕΤΡΑ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΩΝ – ΠΕΡΝΑΣ ΛΟΓΩ ΒΛΑΚΕΙΑΣ!!!

ΓΙΑ ΤΗ ΓΚΑΓΚΑ (GAGA) ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ Η ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΩΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΩΝ
Τέτοια ρούχα μπορεί να της πηγαίνουν, γιατί είναι συνηθισμένα για τη Lady Gaga.
Η παρανοϊκή (και ανύπαρκτη μέχρι πριν 4 χρόνια Εβραία) τραγουδίστρια GAGA, έφτασε στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Λος Άντζελες χθες (προχθές), φορώντας πολύ λίγα (εσώρουχα), και ένα ζευγάρι χειροπέδες και αλυσίδες στη μέση της.
Πιθανώς αυτό να ήταν συνετό, σε σχέση με τα αυξημένα μέτρα ασφάλειας, που χαρακτηρίζει τα σύγχρονα αεροπορικά ταξίδια της νύχτας (ιδιαίτερα στις ΗΠΑ.
Αλλά σαφώς, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, όταν είσαι φαινομενικά, η πλέον προβεβλημένη ποπ τραγουδίστρια στον κόσμο. Τότε, σαν GAGA, μπορείς να περνάς από παντού άνετα και να κοιτάς με το βλέμμα σου τριγύρω σαν να μη συμβαίνει τίποτα, με αλυσίδες και χειροπέδες, έτσι όπως έφυγε από το Λος Άντζελες των ΗΠΑ, καταπατώντας τους κανονισμούς ασφαλείας κάθε αεροπορικής νομοθεσίας. Και αμέσως αυτά έγιναν μόδα.
Δεν είναι σίγουρα ότι διαπιστώνουμε, το ότι πιο καλύτερο για τα αεροπορικά ταξίδια, αλλά σύμφωνα με την ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας – η τραγουδίστρια, η οποία είχε θεαθεί να φεύγει από το Λος Άντζελες την επόμενη ημέρα, μετά την σαρωτική παραλαβή των οκτώ «βραβείων», στο 2010 MTV Video Music Awards, ισχυρίσθηκε (η ασφάλεια) ότι δεν ήταν κάτι σοβαρό για τη καταπάτηση της νομοθεσίας!!!!!
Μετάφραση: ΜπαρμπαΝίκος Αρβανίτης
ΠΗΓΗ: Daily Mail Reporter

Κουμπάροι και στο ΠΑΣΟΚ; μπα δεν το πιστεύω…..


Διαβάσαμε πρόσφατα στον Τύπο και συγκεκριμένα στην εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ δημοσίευμα σύμφωνα με το οποίο τα ΚΤΕΛ δια του Προέδρου της Ομοσπονδίας τους Σοφοκλή Φάτσιου κατέθεσαν πρόταση για εξαγορά της ΤΡΑΙΝΟΣΕ η οποία κοινοποιήθηκε και στον Πρωθυπουργό. Για να καταλάβουμε αν εμπλέκεται σ’ αυτή την πρόταση ο Νότης Παρασκευόπουλος ας δούμε ποιος είναι ο συγκεκριμένος κύριος. Συγκοινωνιολόγος στο επάγγελμα αυτή τη στιγμή φέρεται ως σύμβουλος του Πρωθυπουργού για θέματα Οργανωτικών καινοτομιών.

Κάποιοι τον θεωρούν επιστήθιο φίλο του Πρωθυπουργού,κάποιοι ισχυρίζονται ότι είναι κουμπάρος του (αμάν αυτοί οι κουμπάροι). Το σίγουρο είναι ότι πολλοί στο ΠΑΣΟΚ και στην Κυβέρνηση όταν τον δουν μπροστά τους «στρίβουν». Δημοσιεύματα τον θέλουν να είναι ο βαθμολογητής των Υπουργών. Ήταν ο αξιολογητής των βιογραφικών των γενικών γραμματέων των υπουργείων με τα γνωστά αποτελέσματα.

Αξίζει να ρίξουμε μια… ματιά σε δημοσίευμα της Καθημερινής στις 13/6/2010 σε άρθρο του Κ. Ζούλα:
«Είναι αλήθεια ότι ο κ. Παρασκευόπουλος ελάχιστη σχέση είχε με την πολιτική μέχρι που προ έτους, ο κ. Γ. Παπανδρέου τον έχρισε σύμβουλό του στα θέματα οργανωτικών καινοτομιών(;). Εκτοτε ελάχιστοι γνώριζαν τι ακριβώς πράττει, μέχρι που το όνομά του ξανακούστηκε τον Οκτώβριο στην οργάνωση του περιβόητου open gov. Το πώς ακριβώς ανατέθηκε ο ρόλος αυτός σ’ ένα συγκοινωνιολόγο δεν είναι εύκολο να απαντηθεί. Πολύ περισσότερο να εξηγηθούν τα κριτήρια με τα οποία ο πρωθυπουργός του εμπιστεύθηκε προσφάτως κάτι ακόμη «πολιτικότερο». Να αναπροσαρμόσει βάσει των νέων συνθηκών το προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ και να ελέγχει κατόπιν την εκτέλεσή του.

Στο έλλειμμα προφανών απαντήσεων στα ερωτήματα αυτά αποδίδεται μάλλον η μεγάλη δυσπιστία με την οποία αντιμετωπίζεται ο κ. Παρασκευόπουλος από πολλούς υπουργούς. Πόσω μάλλον όταν έγινε γνωστό ότι στεγάζεται με την ομάδα του στο «στρατηγείο» του κ. Χάρη Παμπούκη στην οδό Βασ. Σοφίας, το οποίο -όχι τυχαίως- αποκαλείται ήδη από κάποιους «παρα-Μαξίμου»… Η δυσφορία των υπουργών, ωστόσο, δεν έγκειται μόνον στο ότι προέκυψε αίφνης άλλος ένας «επόπτης» τους. Προκλήθηκε κυρίως λόγω της περιγραφόμενης «άνεσης» του κ. Παρασκευόπουλου να αξιώνει από εκείνους συσκέψεις με την ομάδα του, προκειμένου να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς το έργο τους.

Η πρόσφατη επιλογή του κ. Δημ. Ρέππα να αρνηθεί -κατά πληροφορίες- μια τέτοια σύσκεψη και να παραπέμψει τον κ. Παρασκευόπουλο στον γ.γ. του υπουργείου κ. Χάρη Τσιώκα δεν ήταν τυχαία, όπως και η ανάλογη δυσφορία που εξέπεμψε η κ. Άννα Διαμαντοπούλου. Λέγεται, μάλιστα, ότι ειδικώς ο υπουργός Υποδομών θέλησε, «απαξιώνοντας» τον κ. πρωθυπουργικό σύμβουλο, να στείλει και ένα μήνυμα στον κ. Παπανδρέου. Και τούτο διότι σε όλες τις τελευταίες συναντήσεις του με τον κ. Παρασκευόπουλο, ο τελευταίος φέρεται να διαφωνούσε εντονότατα μαζί του για τον «ενδεδειγμένο» τρόπο διάσωσης του ΟΣΕ, ωσάν να εκφράζει εκείνος (και όχι ο υπουργός) την επίσημη κυβερνητική γραμμή!».

Ο πολυπράγμων αυτός σύμβουλος έφερε στο διοικητικό συμβούλιο της ΤΡΑΙΝΟΣΕ αξιοκρατικά βεβαίως τον Κωστέα καθώς γνωρίζονται από παλιά. Αυτά λίγο πολύ είναι γνωστά. Ας πάμε στο «ζουμί». Όλοι έχουμε πολιτικό παρελθόν, βεβαίως και ο κ. Νότης Παρασκευόπουλος. Πριν φτάσει στα σημερινά μεγαλεία (όχι ότι παλιότερα δεν ήταν άνθρωπος που είχε άκρες) διατηρούσε ένα blog το organotis.blogspot.com το οποίο σήμερα έχει καταργήσει. Γιατί; Γιατί δεν πρέπει να διαβάσει κανείς τι έγραφε τότε στο blog. Δυστυχώς για εκείνον έχουμε εκτυπώσει τις σημειώσεις του και δεν θέλουμε διαψεύσεις.

Έγραφε λοιπόν στις 16 Οκτωβρίου 2007: «Ανατροπή είναι και το να υπερβούμε τα αριστερά «φιλεργατικά» ταμπού μας και να δεχθούμε ότι η αναδιανομή του πλούτου σημαίνει ότι πέρα από τους κεφαλαιοκράτες θα κληθούν να «αναπροσαρμόσουν» τα εισοδήματα και τα μονοπώλια τους και ορισμένες συντεχνίες που μέσα από την αγκαλιά της δημοσιοϋπαλληλικής μονιμότητας και τον μονοπωλιακό χαρακτήρα της δουλειάς τους (λιμενεργάτες του ΟΛΠ, μηχανοδηγοί του ΟΣΕ, ορισμένες κατηγορίες εργαζομένων της Ολυμπιακής, κλπ), αμείβονται με πολλαπλάσιε
ς αμοιβές από αυτές που θα μπορούσαν να μην προκαλούν τον μέσο εργαζόμενο».

Την 1η Μαρτίου 2007 αναφερόμενος στο ζήτημα των Σκοπίων εγκαλούσε τον σημερινό Πρωθυπουργό και τότε αρχηγό της Αντιπολίτευσης ότι υπονομεύει τον Καραμανλή και έγραφε: «Δεν μπορεί όταν ο Πρωθυπουργός διακηρύσσει ότι η θέση της Ελλάδας είναι όχι στην διπλή ονομασία και σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης να λέει ότι οι θέσεις του είναι ακριβώς οι ίδιες αλλά ότι ο Πρωθυπουργός ψεύδεται και έχει αποφασίσει να δεχτεί την διπλή ονομασία. Έτσι ροκανίζει τη διαπραγμάτευση. Ακόμα και να έχει πληροφόρηση για κάτι τέτοιο ΔΕΝ ΛΕΓΕΤΑΙ. Στήριξε τον Πρωθυπουργό όταν λέει κάτι σωστό και κατήγγειλε τον όταν λοξοδρομήσει».

Την Παρασκευή 7 Μαρτίου 2008 την εποχή που το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να πάρει επάνω του ο Νότης παίρνει τη μεγάλη απόφαση να φύγει από το κόμμα του Γιώργου Παπανδρέου. Όχι όμως ήσυχα-ήσυχα αλλά με θόρυβο. Γι’ αυτό γράφει στο blog του άρθρο με τον τίτλο «ΨΑΧΝΩ ΝΑ ΒΡΩ»: «Μετά από 33 χρόνια σε ένα σπίτι, όταν ανοίξεις την πόρτα και βγεις έξω νοιώθεις αμηχανία. Σαν ψάρι έξω από το νερό. Αφήνεις πίσω αγώνες, χαρές, πίκρες, φίλους και συντρόφους. Είναι μεγάλη απόφαση.
Εγώ λοιπόν την πήρα. Άνοιξα την πόρτα και βγήκα έξω. Όχι πως αποκλείεται να ξαναγυρίσω στο ΠΑΣΟΚ, αλλά αυτό προϋποθέτει ριζικές αλλαγές που δεν βλέπω να γίνονται. Αν γίνουν θα πρόκειται για θαύμα (πιστεύετε στα θαύματα;).
Μόλις λοιπόν βγήκα έξω κοίταξα «απ’το παράθυρο» μέσα στα άλλα «σπίτια» για να δω μήπως κάποιο από αυτά είναι κατάλληλο για να με φιλοξενήσει. Φαίνεται ότι κάπως καλό είναι αυτό των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ. Δεν θα μπω όμως ακόμα μέσα. Θα το παρατηρήσω αρκετά πριν πάρω, ΑΝ πάρω τέτοια απόφαση.

Η αλήθεια είναι ότι ΨΑΧΝΩ. Ψάχνω να βρω αυτόν τον πολιτικό (ηγέτη ή φορέα) που δεν θα μιλάει την σημερινή ξύλινη γλώσσα των Κοινοβουλευτικών μας αστέρων.

Ψάχνω να βρω αυτόν που θα με πείσει ότι λέει αλήθεια. Αυτόν που αναγνωρίζει τα θετικά των αντιπάλων του και που στηρίζει τις ενέργειές τους όταν είναι σωστές. Αυτόν που δεν έχει αυτοσκοπό την εξουσία, αλλά μοχθεί για το συνολικό καλό.
Ψάχνω να βρω αυτόν που θα έχει τ’@ρχίδι@ να πει ανοιχτά στους εργατοπατέρες-συνδικαλισταράδες ότι «Δικαία Κοινωνία» και «Δυνατή Ελλάδα» σημαίνει ότι οι κρατικομονοπωλιακές συντεχνίες τέλειωσαν. Ότι δεν μπορεί καμία συμμορία στο όνομα του «ιερού δικαιώματος της απεργίας» να μου στερεί το φως, το νερό και την δυνατότητά μου να μορφωθώ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΛΟΓΟ. Ότι υπάρχουν άλλοι, πραγματικά δημοκρατικοί τρόποι να διεκδικήσουν τα αιτήματά τους.

Μέχρι να τον βρω από ότι φαίνεται ότι θα μείνω άστεγος. Καλύτερα όμως έτσι παρά στο ίδιο σπίτι με συγκάτοικο το τέλμα και την απαξίωση της πολιτικής».

Ανοίγουμε μια παρένθεση για να σημειώσουμε ότι πράγματι προσέγγισε τους Οικολόγους για να συμμετέχει στο ψηφοδέλτιο στις Ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2009 εποχή δηλαδή που ο Νότης ήταν εκτός ΠΑΣΟΚ αλλά τελικά «τσάκισε» η συνεργασία. Μετά από τρεις μήνες κι αφού το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εκλογές ο Νότης επέστρεψε.

Στις 2 Αυγούστου 2008 στέλνει ανοικτή επιστολή στον τότε Πρωθυπουργό κ.Κ.Καραμανλή, στον Αρχηγό της Αξ.Αντιπολίτευσης κ.Γ.Παπανδρέου, στον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας κ.Γ.Αλογοσκούφη, στον Υπουργό Μεταφορών και Επικοινωνιών κ.Κ.Χατζηδάκη στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων:
«Στον ΟΣΕ λοιπόν πρέπει να επέλθει πλήρης διαχωρισμός σε εταιρεία ιδιοκτησίας και διαχείρισης υποδομών και σε εταιρείες παροχής υπηρεσιών (ΤΡΑΙΝΟΣΕ-ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΟΣ). Να πάψει να ισχύει το σημερινό ερμαφρόδιτο σχήμα με τον δήθεν «λογιστικό» διαχωρισμό σε μητρική και θυγατρικές εταιρείες. Κανένας ομφάλιος διοικητικός ή οικονομικός λώρος δεν πρέπει να συνδέει αυτές τις εταιρείες».

Το Σάββατο 29 Νοεμβρίου 2008 έγραφε: «Ποια ΝΔ και ποιο ΠΑΣΟΚ; Άλλα είναι τα δύο κόμματα που υπάρχουν από γενέσεως του Ελληνικού κράτους: Το κόμμα των ΑΠΟΜΕΣΑ και το κόμμα των ΑΠΟΕΞΩ. ΑΠΟΜΕΣΑ όλοι οι Δημόσιοι Υπάλληλοι που απολαμβάνουν το μέγα προνόμιο της μονιμότητας και της ασφάλειας και ενίοτε αυξάνουν τις αποδοχές τους με γρηγορόσημα και άλλα. Μαζί τους όλοι οι άμεσα και έμμεσα κρατικοδίαιτοι συνδικαλιστές και πολιτικάντηδες (το ένα χέρι νίβει τ’άλλο…).
ΑΠΟΕΞΩ όλοι αυτοί π
ου πληρώνουν τους ΑΠΟΜΕΣΑ. Αυτοί που δεν ξέρουν τι θα ξημερώσει αύριο και ζούνε από «κεκτημένη ταχύτητα. Αυτοί που ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ».

Ο Νότης βεβαίως κατάφερε να είναι και με το κόμμα των ΑΠΟΜΕΣΑ και με το κόμμα των ΑΠΟΕΞΩ. Να αμείβεται από την Κυβέρνηση ως Δημόσιος Υπάλληλος με την ιδιότητα του συμβούλου του Πρωθυπουργού και να έχει τη δική του δουλειά με τα ΚΤΕΛ. «Η εταιρεία Ν.ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΣ Ο.Ε σε συνεργασία με τα Υπεραστικά ΚΤΕΛ, τον ΟΤΕ, την WIND και τις υπόλοιπες εταιρίες κινητής τηλεφωνίας, προσφέρουν στο επιβατικό κοινό της χώρας την νέα μοναδική επίσημη υπηρεσία παροχής πληροφοριών δρομολογίων των ΚΤΕΛ» γράφει το site των ΚΤΕΛ. Συνεργασίες με τα ΚΤΕΛ σε τοπικό επίπεδο από την εποχή Χατζηδάκη (Βόλος – Σέρρες κ.λ.π) γι’ αυτό η αγάπη του για τους λεωφορειούχους.
Υπάρχει καμιά αμφιβολία για το ποιος κρύβεται πίσω από την προσφορά των ΚΤΕΛ για την ΤΡΑΙΝΟΣΕ;

Η υπερδραστηριότητα του Νότη έγινε η αφορμή τελευταία για τον καυγά ανάμεσα στον Παπακωνσταντίνου και τον Ρέππα. Εκείνη την εποχή γράφτηκαν διάφορα όπως: «Αφορμή αποτέλεσε πρόσφατο δημοσίευμα κυριακάτικης εφημερίδας (ΤΟ ΘΕΜΑ), που στο πρωτοσέλιδό της με τίτλο «Σε ιδιώτες τα λεωφορεία – Το υπουργείο Οικονομικών και το γραφείο του πρωθυπουργού προετοιμάζουν λύση τύπου Ολυμπιακή», «έλειπε» ο βασικός παίκτης του σχεδίου που ήταν βεβαίως το υπουργείο Υποδομών! Όλοι γνωρίζουν τι επακολούθησε αφού ο Δημήτρης Ρέππας ένιωθε σαν τον αλεξιπτωτιστή που πέφτει χωρίς αλεξίπτωτο και εξεμάνη τόσο κατά του συναδέλφου του Γιώργου Παπακωνσταντίνου όσο όμως και κατά του Νότη Παρασκευόπουλου, ειδικού συμβούλου του πρωθυπουργού, που έκανε και δηλώσεις προς την εφημερίδα παραβαίνοντας κάθε κανόνα λειτουργίας ενός πρωθυπουργικού συμβούλου.

Η δυσφορία έχει γίνει μεγαλύτερη καθώς όπως επισημαίνουν κορυφαίοι υπουργοί μέσω… συνεργατών τους, ο Νότης Παρασκευόπουλος δραστηριοποιείται ατύπως και στον τομέα των μεγάλων επενδύσεων. Φαίνεται, όμως, πως ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου και κάποιοι από το Μέγαρο Μαξίμου, όπως ο σύμβουλος του Πρωθυπουργού με αρμοδιότητα την παρακολούθηση του κυβερνητικού έργου Νότης Παρασκευόπουλος, άλλα έχουν κατά νου και παρακάμπτουν τους αρμόδιους υπουργούς και με πρόσχημα τα ελλείμματα των δημοσίων επιχειρήσεων, να προχωρήσουν στην εκποίηση ΔΕΚΟ και προκειμένου για την ΕΘΕΛ να εφαρμόσουν το σχέδιο Μητσοτάκη, που έμεινε ημιτελές και οι «νοικοκυραίοι» δεν πήραν τα λεωφορεία».

Θέλουμε να πιστεύουμε ότι κι αυτή τη φορά θα λειτουργήσουν τα αντανακλαστικά του κ. Ρέππα και θα τα «πάρει στο κρανίο» με τις δραστηριότητες του Νότη. Το ερώτημα όμως που τίθεται στον Πρωθυπουργό είναι αμείλικτο: Ποιος άλλαξε απόψεις; Ο Νότης ή εσύ κύριε Πρωθυπουργέ; Απ’ ότι φαίνεται ο Νότης είναι «σταθερή αξία». Όχι μόνο δεν αλλάζει απόψεις αλλά έχει τον τρόπο και να τις επιβάλλει. Επιστρέφοντας στα γραπτά του Νότη και στο άρθρο του με τίτλο «ΨΑΧΝΩ ΝΑ ΒΡΩ» φαίνεται πως στο πρόσωπό του κύριε Πρωθυπουργέ βρήκες αυτό που σου έλλειπε για να γίνεις ηγέτης.
Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΙΚΟΣ
πηγη

«Στα πρόθυρα οικονομικού κραχ χιλιάδες επιχειρήσεις»

«Μαύρες» ημέρες περνούν στην Αχαΐα χιλιάδες επιχειρήσεις από τις περίπου 17.000 που είναι μέλη του Επιμελητηρίου Αχαΐας καθώς σύμφωνα με τις εκτιμήσεις παραγόντων της αγοράς, περίπου το 1/3 είναι από αυτές αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο πτώχευσης και οριστικού λουκέτου που φυσικά θα προκαλέσει αλυσιδωτές εκρήξεις ανεργίας και τεράστιο πρόβλημα στην είσπραξη εσόδων από το Κράτος. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των παραγόντων, στο κέντρο του προβλήματος βρίσκονται περίπου 6.500 επιχειρήσεις του κατασκευαστικού-οικοδομικού, του εμπορικού και του ξενοδοχειακού κλάδου που είναι προφανές ότι θα επηρεάσουν-αν δεν συμπαρασύρουν στα τάρταρα-χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις συναφών κλάδων και επαγγελμάτων.

Χαρακτηριστικό είναι ότι τον περασμένο Μάιο, η πτώση στον κλάδο του αυτοκινήτου ξεπέρασε το 60%, στην οικοδομή το28% ενώ στις ξενοδοχειακές επιχειρήσεις οι επιχειρηματίες του κλάδου για πρώτη φορά, αναγκάσθηκαν να αλλάξουν το ημερολόγιο της περιόδου λειτουργίας: Αρκετές ξενοδοχειακές μονάδες που λειτουργούν μόνο το καλοκαίρι, άνοιξαν μόλις το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαΐου ή και την 1η Ιουνίου(!) για να αποφύγουν έξοδα, καθώς οι προκρατήσεις μειώθηκαν 20%! Μάλιστα όπως εκτιμούν οι ξενοδόχοι, οι διακοπές στην ελληνική αγορά θα συρρικνωθούν κατά πολύ, καθώς οι Έλληνες πελάτες θα περιοριστούν σε τριήμερη διαμονή με αποτέλεσμα να γίνουν λιγότερες κρατήσεις και από τις μισές σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.

Ο Βουλευτής Αχαϊας Νίκος Ι. Νικολόπουλος κατέθεσε Ερώτηση στους Υπουργούς Οικονομίας, Οικονομικών και Πολιτισμού και Τουρισμού καλώντας τους να απαντήσουν τι κίνητρα έδωσε ή θα δώσει η Κυβέρνηση για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση και να αποτραπεί η πτώχευση αυτών των επιχειρήσεων. «Όπως εκτιμούν οι παράγοντες του κατασκευαστικού κλάδου, η οικονομική κρίση, τα σκληρά φορολογικά μέτρα, η διακοπή των δανειοδοτήσεων από τις Τράπεζες, οι ακάλυπτες επιταγές, και ένα σωρό παράλληλες επιπτώσεις της κακής οικονομικής κατάστασης, θα οδηγήσουν σε αδιέξοδο αυτές τις επιχειρήσεις. Ακριβώς ίδια κατάσταση επικρατεί και στις μισές από τις 4.500 επιχειρήσεις του εμπορικού κλάδου που κινδυνεύουν να κλείσουν εξ αιτίας μείωσης των πωλήσεων-κερδών, ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τις τράπεζες και σφραγισμένων επιταγών. Σύμφωνα με την ετήσια Έκθεση της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου, παρά τα ισχνά κίνητρα της Πολιτείας, μόλις μία στις δύο επιχειρήσεις που κλείνουν αντικαθίσταται από μια νέα. Και προσπαθώ να θυμηθώ, τι είχε υποσχέθεί και τι κίνητρα έδωσε η Κυβέρνηση για να σώσει από τον κατήφορο τις επιχειρήσεις. δήλωσε ο κ. Νικολόπουλος. «Είναι απορίας άξιο το πως η Κυβέρνηση ελπίζει σε κάλυψη της τρύπας των εσόδων του Κράτους. Μα πώς; Θα φορολογεί τα λουκέτα; Ας μας πουν οι Υπουργοί τον τρόπο που θα αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα, που είναι ένας κρίκος στην αλυσίδα των προβλημάτων που προκάλεσε. Η κυβέρνηση καταστρέφει τη μεσαία τάξη και την αντικαθιστά με την τάξη των νεόπτωχων», τόνισε ο Αχαιός Βουλευτής ο οποίος ρωτά επίσης και τι μέτρα θα λάβει η Κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο έξαρσης της ανεργίας.

http://nikosnikolopoulos.gr/krax

Καταργούν και το οικογενειακό επίδομα

  • Εξαιρούνται μόνο οι χαμηλόμισθοι
  • Περικοπές 2,7 δισ. Ευρώ στις αμοιβές των υπαλλήλων με το νέο μισθολόγιο
  • Στον Παπακωνσταντίνου η ΑΔΕΔΥ τη Δευτέρα με αίτημα την επιστροφή του 13ου και 14ου μισθού

Μεγάλο «ψαλίδι» βγάζει το υπουργείο Οικονομικών για όλα τα επιδόματα – ακόμη και για την «οικογενειακή παροχή» των δημοσίων υπαλλήλων, η οποία σύμφωνα με πληροφορίες εξετάζεται να χορηγείται με εισοδηματικά κριτήρια που θα περιληφθούν στο νέο μισθολόγιο.

Οι περικοπές που επιβλήθηκαν φέτος στη μισθολογική δαπάνη του Δημοσίου (κόψιμο του 13ου και 14ου μισθού – και της αντίστοιχης σύνταξης και μείωση κατά 20% μιας σειράς επιδομάτων) θα συνεχιστούν… και στην τριετία 2011-2013, καθώς η δανειακή σύμβαση που υπέγραψε η κυβέρνηση με την Τρόικα, προβλέπει περαιτέρω μείωση της μισθολογικής δαπάνης κατά 2,73 δισ. ευρώ την περίοδο 2011-2013. Οι περικοπές δηλαδή θα γίνουν με «βήμα» της τάξης του 1 δισ. ευρώ κάθε χρόνο, από τις αποδοχές όλων των δημοσίων υπαλλήλων (πολιτικό προσωπικό, στρατιωτικοί, δικαστικοί, πανεπιστημιακοί, γιατροί).

Ο μηχανισμός για τη μείωση των αποδοχών δεν είναι άλλος από το νέο μισθολόγιο. Για αύριο μάλιστα έχει προγραμματιστεί -και θα γίνει πλην απροόπτου- η συνάντηση της ΑΔΕΔΥ με τον υπουργό Οικονομικών όπου και θα παρουσιαστούν οι προτάσεις της κυβέρνησης για τη δομή του νέου μισθολογίου.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Α.Τ.», η αντιπροσωπεία της Τρόικας στις συζητήσεις που είχε με στελέχη του Γενικού Λογιστηρίου και με την ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών, για την κατάρτιση του νέου Προϋπολογισμού, έθεσε ζήτημα διατήρησης του οικογενειακού επιδόματος προτείνοντας τη χορήγησή του μόνο με εισοδηματικά κριτήρια σε χαμηλόμισθους δημοσίους υπαλλήλους και την κατάργησή του σε όσους θα έχουν μεγαλύτερες αποδοχές με την κατάρτιση του νέου μισθολογίου!

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Προϋπολογισμού του 2010, από τα 12,08 δισ. ευρώ που είναι η συνολική μισθολογική δαπάνη για τους πολιτικούς υπαλλήλους του Δημοσίου, τα 6,9 δισ. ευρώ είναι η δαπάνη για τους βασικούς μισθούς και τα υπόλοιπα 5,2 δισ. ευρώ είναι τα επιδόματα. Πάνω από το 60% δηλαδή των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων προέρχεται από την καταβολή 40 και πλέον διαφορετικών επιδομάτων.

Εξέλιξη και παραγωγικότητα

Το ζητούμενο είναι λοιπόν αν εκτός από το χρονοεπίδομα θα ενσωματωθεί κάποιο άλλο επίδομα στο «νέο βασικό μισθό» του Δημοσίου, και πώς θα συνδυαστεί η μισθολογική εξέλιξη ενός υπαλλήλου με την παραγωγικότητα. Στο πλαίσιο αυτό η οικογενειακή παροχή χαρακτηρίζεται αντιπαραγωγική και προτείνεται να εξαιρεθεί από τις βασικές αποδοχές που θα προβλέπει το νέο μισθολόγιο με εξαίρεση τους χαμηλόμισθους στους οποίους θα καταβάλλεται με εισοδηματικά κριτήρια.

Το οικογενειακό επίδομα καταβάλλεται ανεξαρτήτως ειδικότητας και κατηγορίας σε όλους όσοι έχουν σύζυγο και τέκνα. Για τους πολιτικούς υπαλλήλους φτάνει στο ύψος των 234 εκατ. ευρώ, ενώ μαζί με τις άλλες κατηγορίες (στρατιωτικοί, δικαστικοί κ.ά.) το συνολικό κονδύλι για τον Προϋπολογισμό ξεπερνά τα 400 εκατ. ευρώ.Την ίδια στιγμή όμως μόνο για το ΔΙΒΕΤ των εφοριακών το Δημόσιο πληρώνει 533,9 εκατ. ευρώ, ενώ για διάφορα κλαδικά επιδόματα το κράτος δίνει 1,1 δισ. ευρώ.
Το αποτέλεσμα είναι υπάλληλοι με το ίδιο επίπεδο εκπαίδευσης και τα ίδια χρόνια υπηρεσίας να παίρνουν διαφορετικούς μισθούς. Η… Βαβέλ των επιδομάτων του Δημοσίου έχει ως αποτέλεσμα να υπάρχουν περιπτώσεις όπου ένας διευθυντής να παίρνει (σ.σ.: προ Τρόικας και Μνημονίου) μισθό 5.000 ευρώ και ένας ομόβαθμός του να έχει αποδοχές 1.700 ευρώ!

Με το ενιαίο μισθολόγιο αυτή η ανισοκατανομή θα πάψει να υπάρχει. Και μάλιστα δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστηρίζουν ότι θα πρέπει να σταματήσει η δαιμονοποίηση του συνόλου των δημοσίων υπαλλήλων για τις αμοιβές που εισπράττουν γιατί «δεν έχουν όλοι προνόμια». Μάλιστα ο γενικός γραμματέας της ΑΔΕΔΥ, Ηλίας Ηλιόπουλος, δήλωσε στον «Α.Τ.» ότι θα πρέπει να δημοσιοποιηθούν όλες οι αμοιβές των δημοσίων υπαλλήλων στο Διαδίκτυο για να φανεί ποιοι είναι στα «ρετιρέ» και ποιοι στα «ισόγεια διαμερίσματα» της κρατικής μηχανής.

Για την ΑΔΕΔΥ το ενιαίο μισθολόγιο με την ενσωμάτωση επιδομάτων αποτελεί πάγιο αίτημα, με στόχο ο βασικός μισθός του πρωτοδιοριζόμενου στο Δημόσιο να διαμορφωθεί στα 1.300 ευρώ. Αν και είναι προφανές πως το αίτημα αυτό δεν έχει καμία τύχη στην παρούσα συγκυρία, εντούτοι
δηλώνουν αποφασισμένοι να διεκδικήσουν ή να θέσουν ως όρο για τη συναίνεσή τους στο κόψιμο επιδομάτων την επιστροφή του 13ου και του 14ου μισθού.

(ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ – Του ΚΩΣΤΑ ΚΑΤΙΚΟΥ)

Ο κυρ-Νίκος ο "δεξός", ο κυρ-Κώστας ο "ζερβός" και η τύφλα μας η μαύρη.

ΤΩΡΑ κ. ΓΙΩΡΓΟ ΣΥΚΑΜΙΑ ΤΗΣ ΠΑΣΚΕ ΑΤΕ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΕΝ ΜΙΛΑΣ ΑΛΛΑ «ΛΙΒΑΝΙΖΕΙΣ» ΚΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗΝ «ΠΑΠΙΑ» !!!! [ποιές να είναι άραγε οι δικές σου ετήσιες αποδοχές, μαζί με τις αμοιβές ως μέλους του ΔΣ;

ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ:
1] Τον κυρ-Νίκο-τον συνταξιούχο-τότε….τον «έκραζαν» !
Αναπληρωτής Διευθ. Σύμβουλος-εκτελεστικό μέλος- ΑΤΕ Ασφαλιστική(με 7.000 -8.000¤,κατά την ΠΑΣΚΕ)
2] Για τον κυρ-Κώστα-τον συνταξιούχο-τώρα….δεν λένε τίποτε, τον «λιβανίζουν» !
[αλήθεια το ΙΚΑ που πληρώνει την σύνταξη του, έχει ενημερωθεί;]
Κωνσταντίνος Δ. Φιλίππου

Αντιπρόεδρος Διοικητικού Συμβουλίου-εκτελεστικό μέλος- ΑΤΕ Ασφαλιστική[και μέλος του ΔΣ της ΑΤΕbank-κολλητός του Πανταλάκη από παλιά-και μέτοχος στον Νηογνώμονα με τον Λυσιμάχου και τους Βερνίκους]

=ΕΛΕΓΕ ΛΟΙΠΟΝ Η ΠΑΣΚΕ ΑΤΕ-ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ.

=Ο κυρ Νίκος, ο Ασημάκης και ο Νικολάκης. (19-11-2009).

Μια φορά και ένα καιρό, σε μια σοβαρή Εταιρία πήγαν να τη διοικήσουν κάποιοι άνθρωποι που δεν ήξεραν πώς να τη διοικήσουν, αλλά και που να πάνε την Εταιρία αυτή.

Έτσι, αποφάσισαν να την πουλήσουν και γι αυτό μάλιστα διόρισαν ένα συνταξιούχο με ειδικό σκοπό, σαν αναπληρωτή Διευθύνοντα.

Ο σκοπός της παρουσίας του στη Διοίκηση ήταν για διευκόλυνση της πώλησης της Εταιρίας.

Έτσι ο κυρ Νίκος ολημερίς και ολονυχτίς μάζευε τα στοιχεία της Εταιρίας του και τα έδινε στους υποψήφιους αγοραστές (χθεσινούς και αυριανούς ανταγωνιστές) για να αξιολογήσουν το «εμπόρευμα».

Μετά από μήνες και επειδή υπήρχαν και οι άλλοι που δεν ήθελαν να πουληθεί η Εταιρία, οι οποίοι βγήκαν στους δρόμους και φώναζαν γιατί; χωρίς απάντηση, ανάγκασαν τελικά το μεγάλο αφεντικό να πει, «όχι δεν πουλάμε αλλά θα την κρατήσουμε την εταιρία και θα την αναπτύξουμε για να ωφεληθούμε όλοι»!! Μετά από λίγο άλλαξε και το μικρό αφεντικό (της Εταιρίας) αλλά ο κυρ Νίκος έμεινε για να αγοράζει έπιπλα κλπ ή και να δίνει πάλι στοιχεία (το ήξερε καλά το θέμα πια) αυτή τη φορά στις αρμόδιες αρχές.

Κι έτσι ο κυρ Νίκος συνέχισε να ζει καλά και ακόμα καλύτερα και να παίρνει 7.000 -8.000¤ το μήνα για να δίνει στοιχεία στις αρχές χωρίς να σκέφτεται να φύγει αφού είχε πια βρει ένα νέο ρόλο.

Μετά την εγκατάσταση του νέου μικρού αφεντικού ήλθαν και από κοντά οι βοηθοί (άλλοι τους λένε ορντίναντσες και άλλοι τους λένε φιρφιρίκους), οι όποιοι εξ ονόματος του μικρού αφεντικού έλαμπαν από χαρά που βρήκαν ρόλο στη ζωή τους και διοικούσαν σαν μεγάλα αφεντικά, με ύφος, στόμφο και γνώση του αντικειμένου, που λες και την είχαν από κούνια……………………………………………………………….

Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΑΣΚΕ

ΣΧΕΤΙΚΑ:

=http://www.seate.gr/paratakseis/disye/anadimosiefseis/2009/19-11-2009.html


Γ.Δ.

Υπογράφουμε κατά της σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών της Παλαιστίνης!… IDF Must STOP SEXUAL ABUSE Of Palestinian Children!…

69 ανήλικοι κατήγγειλαν ξυλοδαρμό, τέσσερις ανήλικοι ανέφεραν σεξουαλικές επιθέσεις, και 12 είπαν ότι απειλήθηκαν με σεξουαλική κακοποίηση.
Σκαταυνελήφθησαν πέρυσι, τα περισσότερα παιδιά από την Παλαιστίνη που έχουν συλληφθεί από τις Ισραηλινές κατοχικές δυνάμεις και την αστυνομία, έχουν εκφοβιστεί και…
κακοποιηθεί κατά την κράτηση και αρκετοί ανήλικοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά.
Αυτό συμβαίνει τόσο πριν όσο και κατά τη διάρκεια της ανάκρισης.
Υπογράφουμε, ΕΔΩ!

Παγκόσμια διακυβέρνηση και Ελλάδα

Η απάντηση στο ανοιχτό ερώτημα με το οποίο καταλήγει το προηγούμενο άρθρο μου: «προτεσταντικός φονταμενταλισμός αμερικανοποίηση του πλανήτη και παγκόσμια διακυβέρνηση», δηλαδή για ποιό λόγο επελέγη η Ελλάδα να παίξει ρόλο δούρειου ίππου για την προσαρμογή της κοινωνικής ευρώπης στα κελεύσματα της διεθνούς χρηματοπιστωτικής αριστοκρατίας, μπορεί να ανιχνευθεί σε δύο επίπεδα. Το πολιτικό και το κοινωνικό.
Το πολιτικό έχει να κάνει κατ’ αρχάς με την παρουσία ενός πρόθυμου πρωθυπουργού επικεφαλής μιάς πρόθυμης κυβέρνησης, που στηρίζεται σε πρόθυμους βουλευτές του ενός από τα δύο κόμματα εξουσίας στυλοβάτες του πολιτικού συστήματος. Ενός πολιτικού συστήματος σε μεγάλο βαθμό ΑΥΤΟΝΟΜΗΜΕΝΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ΟΤΙ ΕΚΠΡΟΣΩΠΕΙ. Και αυτό με ευθύνη της ίδιας της κοινωνίας η οποία επειδή «ευημέρευσε» σχετικά τις προηγούμενες δεκαετίες, μεταξύ των άλλων και από τα χρήματα της ΕΕ (επιδοτήσεις, προγράμματα κ.λ.π που χρησιμοποιήθηκαν εντελώς αεριτζίδικα), έπαψε να ασχολείται με τα κοινά. Το αποτέλεσμα; Η διακυβέρνηση της χώρας ανατέθηκε εργολαβικά σε ορισμένες οικογένειες και στις κομματικές γραφειοκρατίες των δύο κομμάτων του δικομματισμού. Θέλετε επιχείρημα γι αυτό; Πάρτε τα ονόματα των σημερινών βουλευτών, αφαιρέστε τους πάσης φύσεως προβεβλημένους από τα ΜΜΕ (τραγουδιστές, ηθοποιούς, ποδοσφαιριστές, μπασκετμπωλίστες, αθλητές στίβου, τηλεοπτικούς αστέρες κ.λ.π) και συγκρίνετέ τα με τα ονόματα των βουλευτών πριν από 30 χρόνια π.χ. Τι θα διαπιστώσετε; Ότι είναι τα ίδια! Το σύστημα είναι κληρονομικό! Η εξουσία μεταβιβάζεται από πατέρα σε παιδί ή από θείο σε ανήψια αν δεν υπάρχουν παιδιά!
Μα θα μου πείτε ότι υπάρχουν και τα μικρότερα κόμματα. Τα κόμματα της αριστεράς. Τί γίνεται εκεί; Στην αριστερά υπάρχει ένας βασικός σχηματισμός ο οποίος προέρχεται από την αριστερή παράδοση του τόπου (εθνική αντίσταση, εμφύλιος κ.λ.π) και ο οποίος προσπαθεί να σταθεί πολιτικά χρησιμοποιώντας νοητικά εργαλεία του 19ου αιώνα. Παρ’ όλα αυτά οι αναλύσεις του οδηγούν ενίοτε σε σωστά συμπεράσματα όσον αφορά την καταγραφή της υπάρχουσας κατάστασης πλην όμως είναι προς το παρόν, εντελώς ανίκανος να μετουσιώσει αυτά τα συμπεράσματα σε πολιτική ικανή να παρέμβει στις εξελίξεις. Η σχέση αυτού του κόμματος με τους οπαδούς του είναι κατά βάση συναισθηματική. Ο άλλος πόλος της αριστεράς που και αυτός προέρχεται από την αριστερή παράδοση του τόπου πλήν όμως έχει μετεξελιχθεί, χρησιμοποιεί πιό σύγχρονα εργαλεία ανάλυσης είναι όμως εγκλωβισμένος αφ’ ενός μεν στη διαμάχη του με τον προηγούμενο σχηματισμό αφ’ ετέρου δέ στις προσωπικές στρατηγικές των στελεχών του, που στο σημείο αυτό ελάχιστα διαφέρουν από τα στελέχη των δύο μεγάλων κομμάτων. Είναι λοιπόν η δυνατότητα παρέμβασής του εκ των πραγμάτων περιορισμένη άρα και η ικανότητά του να εκπροσωπήσει κάποια στρώματα της κοινωνίας, αναιμική.
Μήπως όμως υπάρχει μιά κοινωνία πολιτών που λειτουργεί ως αντίβαρο στα παραπάνω; Και βέβαια όχι καθώς τα πάντα σ’ αυτή τη χώρα έχουν κομματικοποιηθεί οπότε οι ηγεσίες των διαφόρων οργανώσεων (συνδικαλιστικών και άλλων με εξαίρεση ίσως τίς εργοδοτικές ενώσεις) δεν εκπροσωπούν παρά τα ίδια τα κόμματα!
Σε ένα τέτοιο πολιτικό περιβάλλον δεν θα πρέπει να εκπλήσσει το γεγονός των τόσο συχνών φαινομένων πολιτικών που αντιμετωπίζουν τις θέσεις που καταλαμβάνουν ως εφαλτήριο για την προώθηση προσωπικών συμφερόντων. Όπως επίσης δεν πρέπει να εκπλήσσει και το γεγονός, κόμματα να υφαρπάζουν την πλειοψηφία στις εκλογές εξαγγέλοντας συγκεκριμένα «φιλολαικά» προγράμματα, ενώ στη συνέχεια να πράττουν τα εντελώς αντίθετα.
Στο κοινωνικό πεδίο τώρα η κατάσταση εμφανίζεται ως εξής: Υπάρχει μιά ολιγάριθμη αριστοκρατία μεγαλοεπιχειρηματιών οι οποίοι είναι συνδεδεμένοι με τη διεθνή χρηματοπιστωτική ελίτ. Δίπλα σ’ αυτούς και σε στενή σύνδεση μαζί τους υπάρχει ένα ολιγάριθμο επίσης στρώμα μεγαλοεπιχειρηματιών συνδεδεμένων με το κράτος (διάφοροι προμηθευτές του δημοσίου, μεσάζοντες, εργολάβοι κ.λ.π). Όλοι οι παραπάνω απολαμβάνουν προνόμια πάσης φύσεως όπως ειδική χαμηλή φορολογία, ειδικό εργασιακό καθεστώς για τα στελέχη τους κ.α.
Στόν αντίποδα συναντάμε τούς εργαζόμενους η μεγάλη πλειοψηφία των οποίων ζεί δύσκολα με μισθούς των 600, 700 και 800 ευρώ. Για να τα βγάλουν πέρα
αναγκάζονται να κάνουν και δεύτερη ή πολλές φορές και τρίτη δουλειά. Από τα μέσα της δεκαετίας του 90 δέχονται την επίθεση του νεοφιλελευθερισμού καί βρίσκονται σε συνεχή υποχώρηση. Τώρα δε με το καθεστώς της τρόικας, τα εναπομείναντα δικαιώματα τους αποτελειώνονται και παράλληλα καταστρέφεται και ότι έχει απομείνει από τον λεγόμενο «κοινωνικό μισθό». Η παλιά κρατική πρόνοια αποδιαρθρώνεται και τη θέση της παίρνει η φιλανθρωπία. Με γοργά βήματα περνάμε στην εποχή της ελάχιστα εγγυημένης ζωής. Ελάχιστα εγγυημένη σύνταξη, φιλανθρωπικού χαρακτήρα μικροεπιδόματα προκειμένου αυτοί που βρίσκονται στη χειρότερη θέση να διατηρούνται στα όρια της επιβίωσης. Σε λίγο και καθώς η ανεργία θα αυξάνεται αλματωδώς, δεν αποκλείεται να δούμε και την οργάνωση συσσιτίων. Εικόνες δηλαδή, που οι εν ζωή γενιές τις ξέρουν από κινηματογραφικές ταινίες εποχής. Υπάρχει βέβαια και μιά ομάδα εργαζομένων που βρίσκονται σε καλή οικονομική κατάσταση οι οποίοι όμως και αυτοί έχουν μπεί σε ένα δρόμο συνεχούς συρρίκνωσης των εισοδημάτων τους. Πρόκειται κυρίως γιά εργαζόμενους των ΔΕΚΟ ή του εναπομείναντος δημόσιου τραπεζικού τομέα ή και γιά ομάδες εργαζομένων του δημοσίου που βρίσκονται κυρίως σε οικονομικά υπουργεία που έχουν έσοδα και είχαν στο παρελθόν τη δυνατότητα να δίνουν επιδόματα από κοινωνικούς πόρους χωρίς να φαίνεται επιβάρυνση στον προυπολογισμό. Ορισμένες από αυτές τις ομάδες είναι αλήθεια ότι είχαν πετύχει σκανδαλωδώς μεγαλύτερες αποδοχές σε σχέση με τις μέσες αποδοχές των υπολοίπων δημοσίων υπαλλήλων εκμεταλλευόμενες τη θέση τους δίπλα στους υπουργούς ή έναν «συνδικαλισμό» δημοσίων σχέσεων καί συναλλαγής. Το παράλογο αυτής της ιστορίας είναι ότι οι ίδιοι οι πολιτικοί οι οποίοι ενέδιδαν πολύ εύκολα σε σκανδαλώδεις παροχές προς αυτές τις ομάδες έβγαιναν κατόπιν στα ΜΜΕ και κατηγορούσαν συλληβδην όλους τους εργαζόμενους του δημοσίου για συντεχνιακή νοοτροπία!
Μεταξύ των δύο παραπάνω τάξεων παρεμβάλλεται ένα πολυάριθμο στρώμα μικροεπιχειρηματιών και ελεύθερων επαγγελματιών το πολυπληθέστερο, ως ποσοστό επί του πληθυσμού, σε ολόκληρη την ευρώπη. Αγγίζει το 35% όταν στις άλλες ευρωπαικές χώρες δεν ξεπερνά το 20%. Αυτή είναι και η βασική κοινωνική ιδιομορφία της Ελλάδας. Το στρώμα αυτό ουσιαστικά ενισχύεται συνεχώς από το κράτος μέσω της φοροδιαφυγής. Στην κυριολεξία στηρίζει την ευημερία του στα λεγόμενα «μαύρα χρήματα». Η φοροαποφυγή εδώ δεν είναι νόμιμη όπως στις προηγούμενες ολιγάριθμες επιχειρηματικές ελίτ δεν είναι όμως και απολύτως καταδικαστέα. Φαίνεται σα να υπάρχει μιά συμφωνία «κάτω από το τραπέζι» μεταξύ κράτους και ελεύθερων, γιά τη μη αυστηρή εφαρμογή του νόμου. Ή να το πούμε αλλιώς, το κράτος «τους κλείνει πονηρά το μάτι» όταν πρόκειται να τους φορολογήσει. Το μικρομεσαίο κομμάτι της διαφθοράς, αφορά παράνομες συναλλαγές μεταξύ αυτού του τμήματος της κοινωνίας και μερίδας δημοσίων υπαλλήλων ή αυτού του τμήματος και του υπόλοιπου κόσμου (φακελάκια, μαύρες συναλλαγές χωρίς ΦΠΑ κ.λ.π). Και λέμε το μικρομεσαίο γιατί το μεγάλο αφορά παράνομες συναλλαγές μεταξύ της ελίτ των μεγαλοεπιχειρηματιών και της πολιτικής εξουσίας.
Καθώς το προηγούμενο στρώμα είναι πολυπληθές και το πιό δυναμικό της κοινωνίας, καθορίζει και την κυρίαρχη ιδεολογία της χώρας, που είναι ο μηδενισμός. «Σ’ αυτή τη χώρα τίποτε δεν πάει καλά, οι Έλληνες είναι απατεώνες, κλέφτες, δεν αξίζουν τίποτα, το κράτος είναι διαλυμένο, να έρθουν απ’ έξω να μας διοικήσουν, εμείς μόνοι μας δεν τα καταφέρνουμε, είμαστε τεμπέληδες, μόνο για το φραπέ είμαστε, κωλλοέλληνες, όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι τα παίρνουν, κ.λ.π, κ.λ.π». Αυτές είναι οι εκφράσεις που κυριαρχούν όταν γίνονται πολιτικές συζητήσεις στις συναναστροφές. Καί βέβαια αν όλα είναι έτσι που περιγράφονται γιατί εγώ να μην φοροδιαφεύγω αν το μπορώ; Γιατί να μη λαδώνω γιά να έχω καλύτερη μεταχείριση; Γιατί να μη παίρνω φακελάκι; Εγώ θα σώσω τη χώρα; Η ιδεολογία του μηδενισμού λειτουργεί όπως η κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Μπαίνεις μέσα και εξαγνίζεσαι για όλα όσα κάνεις εναντίον της πατρίδας σου και του λαού της. Δε νομίζω να υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο, της οποίας ο λαός να κατηγορεί (κυριολεκτικά να φτύνει) τόσο πολύ τον εαυτό του. Και βέβαια όλα αυτά που οδηγούν; Στη ρήξη της κοινωνικής συνοχής, Η ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΕΠΕΛΘΕΙ.
Έχουμε λοιπόν μία χώρα με ελαττωμένη κοινωνική συνοχή και με πολιτικό σύστημα που δεν εκπροσωπεί παρά τον εαυτό του. Άρα, η συγκυρία εδώ είναι η καλύτερη δυνατή για να χρησιμοποιηθούμε ως Δούρειος Ίππος γ
ια την καταστροφή του κοινωνικού κράτους και την οριστική καθιέρωση του ακραίου νεοφιλελευθερισμού στην ευρώπη. Και πάλι βέβαια, για να συμβούν όλα αυτά χρειάστηκε να μεσολαβήσει ένα μεγάλο χρονικό διάστημα απραξίας (σκόπιμης;) της νέας κυβέρνησης που εκλέχτηκε πέρσι τον Οκτώβριο (με κευνσιανού τύπου πρόγραμμα οικονομικής πολιτικής!), μιά σειρά από ανόητες εως ύποπτες δηλώσεις πολιτικών και οικονομικών παραγόντων που έκαναν τον γύρο του κόσμου από τα διεθνή δίκτυα ενημέρωσης και τελικά μιά πρωτοφανής ενορχηστρωμένη ανθελληνική προπαγάνδα των διεθνών ΜΜΕ αναπαραγόμενη από τα εγχώρια ΜΜΕ, που οδήγησε τελικά αφ’ ενός μεν στην υπονόμευση της ικανότητας δανεισμού της χώρας αφ’ ετέρου δε στο να φορτωθεί με τύψεις ο «τεμπέλης» λαός (κυρίως οι εργαζόμενοι) και να παραλύσουν οι αντιδράσεις του. Έτσι «χάσαμε μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας» όπως δήλωσε ο κ πρωθυπουργός (πρωτοφανής δήλωση από τον κορυφαίο πολιτειακό παράγοντα ο οποίος οφείλει να διαφυλάττει την εθνική κυριαρχία!) και γίναμε ο μπαμπούλας, το παράδειγμα προς αποφυγήν. Οι λαοί της Ευρώπης πρέπει να υποταχτούν αλλιώς θα πάθουν ότι κι εμείς.
Και τώρα τι κάνουμε; Είμαστε καταδικασμένοι να γίνουμε διεθνές προτεκτοράτο με ότι αυτό συνεπάγεται; Κάτι σαν το Κόσσοβο δηλαδή, που σημειωτέον έχει και νόμισμα το .. ευρώ; Νομίζω όχι. Πρέπει να αντιδράσουμε και θα αντιδράσουμε γιατί δε γίνεται διαφορετικά…

πηγη

breathless σε greek version δείτε το πολύ γέλιο..!!!

καλό το κομμάτι από το κύριο δίπλα αλλά ακούστε και μια άλλη εκδοχή

απλά πολύ γέλιο

pliatsikonews: χεχε πολύ καλό, ακόμα κλαίμε από τα γέλια
απλά τρομερό

Στην Οξφόρδη… στρέφονται απ’ το Δημοτικό στα Αρχαία Ελληνικά! – Ράπισμα στην κα Διαμαντοπούλου και Δραγώνα

Υποχρεωτικό μάθημα θα είναι από τον Σεπτέμβριο τα Αρχαία Ελληνικά σε 13 Δημοτικά Σχολεία στην Οξφόρδη!..

Μάλιστα, οι υπεύθυνοι της εκπαιδεύσεως των σχολείων της Οξφόρδης απεφάσισαν να εντάξουν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα της επόμενης χρονιάς το μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών με το αιτιολογικό ότι πιστεύουν πως έτσι οι μαθητές θα βελτιώσουν τα… Αγγλικά τους! Τα ελληνικά, λένε, θα έχουν θετική επίδραση στην κατανόηση της αγγλικής γλώσσης!

Κι αυτό γιατί «πολλές από τις αγγλικές λέξεις έχουν ρίζες ελληνικές» κατά την καθηγήτρια Κλασικής Φιλολογίας (Λατινικών) και συμβούλου του υπουργείου Παιδείας Λόρνα Ρόμπινσον, η οποία είναι και ένθερμη υποστηρικτής της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσης. Και συνέχισε. μιλώντας στους «Τάιμς»: «Η αρχαία ελληνική γλώσσα θα παρέχει την βάση για να κατανοήσουν οι μικροί μαθητές την πολυπλοκότητα της αγγλικής γραμματικής (…) Μπορεί η εκμάθηση μιας ξένης, και μάλιστα τόσο παλαιάς γλώσσας, να τρομάζει, αλλά τα Αρχαία Ελληνικά δίνουν μια νέα, πολύ ουσιαστική διάσταση στην μάθηση. Κάνουν το μυαλό να δουλεύει πιο γρήγορα». Όλα αυτά εντάσσονται στο «Σχέδιο Ιris» (δηλ. «Ίρις»), που δεν είναι παρά μια εκστρατεία για την διδασκαλία Κλασικών Γλωσσών στα σχολεία, η οποία ξεκίνησε με το μάθημα των Λατινικών, το 2009.

Μετά απ’ αυτό το νέο ράπισμα στην κα Διαμαντοπούλου, ένθερμη υποστηρικτή της… αγγλικής γλώσσης, της αφιερώνουμε κάτι από το «Όσο μπορείς» του Καβάφη (1913):

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,

τούτο προσπάθησε τουλάχιστον

όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις…

ΠΗΓΗ: Από την στήλη «Χρονοτοπία» του συγγραφέα Γιώργου Λεκάκη (www.lekakis.com) στην εφημερίδα «Χρόνος»

Εγκύκλιος Γραμματέα ΕΣ Μ. Καρχιμάκη

Εγκύκλιος Γραμματέα ΕΣ Μ. Καρχιμάκη

Η Ελλάδα υπό ξένη κατοχή.Οι 8 ερωτήσεις, που θα πρέπει να απαντήσει ο Πρωθυπουργός, για να μην κατηγορηθεί για προδοσία.

8 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΓΑΠ ΠΟΥ ΧΡΗΖΟΥΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ

Eνας στους τέσσερις Ελληνες γυρίζει οριστικά την πλάτη στο πολιτικό σύστημα…και καλά κάνει!

Μεγάλη απαγοήτευση του εκλογικού σώματος από τη σημερινή πολιτική κατάσταση που έχει οδηγήσει σε αδιέξοδα την κοινωνία, καταγράφει δημοσκόπηση της ALCO για την εφημερίδα Πρώτο Θέμα.

Σύμφωνα με την έρευνα, ένας στους τέσσερις Ελληνες γυρίζει οριστικά την πλάτη στο πολιτικό σύστημα, ενώ σε ό,τι αφορά την πρόθεση ψήφου το ΠΑΣΟΚ προηγείται σταθερά με διαφορά 9 μονάδες από τη ΝΔ…

Συγκεκριμένα, το κυβερνών κόμμα συγκεντρώνει το 34,6%, έναντι 25,6% της ΝΔ και ακολουθούν ΚΚΕ 8,9%, ΛΑΟΣ 5,7%, Σύριζα 3,4 και Δημοκρατική Αριστερά 3%.