Daily Archives: 11 Μαΐου 2012

Το «βαθύ λαρύγγι» του Μπαρόζο ήταν γαλάζιο ή πράσινο;

thumb

Αυτό τελικά είναι το ερώτημα που διακινείται εδώ και λίγες ώρες στα πολιτικά και δημοσιογραφικά γραφεία… Τι χρώμα είχε το «βαθύ λαρύγγι» που παρακαλούσε τον Μπαρόζο να παρέμβει στα εσωτερικά μας και σε βάρος του Τσίπρα;  Ήταν πράσινο ή γαλάζιο;
Όλα άρχισαν μετά την καταγγελία του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννη Δραγασάκη ότι «εγχώριες δυνάμεις» ουσιαστικά εκλιπαρούσαν τον Μπαρόζο,  μόλις λάβει  την επιστολή Τσίπρα, να κάνει δηλώσεις κατά του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, ότι με την στάση του οδηγεί την χώρα εκτός ευρώ!!!  Και επειδή έχει αρχίσει το γαϊτανάκι και τα ερωτηματικά, να σας πούμε εξ αρχής ότι σύμφωνα με απολύτως ακριβείς πληροφορίες του Pontiki.gr το «βαθύ λαρύγγι»  δεν είναι πρόσωπο που προέρχεται από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ. Άρα;
Έντονα λοιπόν τίθεται το ερώτημα, ποιο μπορούσε να είναι αυτό θεσμικό και πολιτικό πρόσωπο, που χρησιμοποιεί τέτοιες μεθόδους προκειμένου να επηρεάσει τις πολιτικές εξελίξεις, και μάλιστα κατέχει υψηλή θέση στο εδώ πολιτικό σύστημα.
Είναι δυνατόν αυτό το θεσμικό πρόσωπο να λειτουργεί ως το «βαθύ λαρύγγι» της Ε.Ε ζητώντας από τον πρόεδρο της, να δημιουργήσει θέμα όταν θα ελάμβανε την επιστολή Τσίπρα με την ακραία διατύπωση περί μονομερούς καταγγελίας του Μνημονίου.
Η κίνηση αυτή, όπως επισημαίνουν οι έγκυρες πηγές μας, θα είχε στόχο να αποκοπεί ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ από κάθε έναρξη συζήτησης με τα ευρωπαϊκά όργανα, καθιστώντας τον αδιάλλακτο στο ελληνικό πολίτικο σκηνικό, με προφανείς αρνητικές επιπτώσεις σε ενδεχόμενο νέας προεκλογικής περιόδου.

Η καταγγελία Δραγασάκη
 «Εγχώριες δυνάμεις ήταν σε ανοικτή γραμμή με τον Μπαρόζο και τον προετοίμαζαν, μόλις λάβει την επιστολή Τσίπρα, να βγει και να κάνει δηλώσεις ότι μετά την επιστολή αυτή η Ελλάδα δεν μπορεί να μείνει στο ευρώ» κατήγγειλε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννης Δραγασάκης, στον Realfm 97,8 και τον Νίκο Χατζηνικολάου.
 Ξεκαθάρισε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα προχωρήσει σε μονομερή διαγραφή του χρέους: «Στη σκέψη τη δική μας δεν υπάρχει η έννοια της μονομερούς πράξης. Δηλαδή να βγούμε και μονομερώς να πούμε ότι διαγράφουμε το χρέος. Αυτό που θα γίνει είναι μια επαναδιαπραγμάτευση, ένα πλαίσιο διαφορετικό μέσα στο οποίο θα θέσουμε τους δικούς μας στόχους».

Αντίδραση από το ΠΑΣΟΚ
Η τοποθέτηση Δραγασάκη πάντως προκάλεσε την αντίδραση της εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ Φ. Γεννηματά, η οποία μίλησε για αθλιότητες καλώντας τον, να διευκρινίσει ποιους εννοεί και το ΣΥΡΙΖΑ να απαντήσει αν οι δηλώσεις του κ. Δραγασάκη απηχούν την επίσημη θέση του κόμματος.

Το Ποντικι

Βρώμικη τρομοκρατία από τον (Πράσινο) Κον Μπετιντ!

ΠΗΓΗ: iskra
(πράσινο) Κον Μπεντίντ που "βλέπει" το ενδεχόμενο πραξικοπήματος αν η Ελλάδα βγεί από το ευρώ.“ΡΙΣΚΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ ΑΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΒΓΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ”
Νέα προσπάθεια τρομοκράτησης του λαού για το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ, αυτή τη φορά από τον (πράσινο) Κον Μπεντίντ που “βλέπει” το ενδεχόμενο πραξικοπήματος αν η Ελλάδα βγεί από το ευρώ.
Σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ ιστοσελίδων κατάρρευση του πολιτικού σκηνικού στην Ελλάδα διαβάζει στο εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής ο ευρωβουλευτής, υποστηρίζοντας πως σε περίπτωση εξόδου από την Ευρωζώνη το βιοτικό επίπεδο θα επιδεινωνόταν δραματικά και θα υπήρχε ο κίνδυνος πραξικοπήματος.
«Χρειάζεται να δοθεί ένα μήνυμα ελπίδας» από την Ευρώπη, τόνισε ο ευρωβουλευτής. «Εάν οι Έλληνες αφεθούν μόνοι τους, υπάρχει το ρίσκο πραξικοπήματος» είπε σε συνέντευξή του στη γαλλική Monde.
Σε περίπτωση επιστροφής σε εθνικό νόμισμα, υποστήριξε, «η πτώση του βιοτικού επιπέδου θα είναι ακόμη πιο δραματική. Κανείς δεν ξέρει πώς η χώρα αυτή θα λειτουργήσει με νέες δραχμές».
Σχετικά με τις διευρευνητικές εντολές στην Αθήνα για το σχηματισμό κυβέρνησης, ο κ. Κον Μπεντίτ εκτίμησε ότι πρέπει να βρεθεί «μία πόρτα διεξόδου» για συνομιλίες με τα κόμματα της Αριστεράς, περιλαμβανομένων και των πιο ριζοσπαστικών, ώστε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις και να μείνει η Ελλάδα στο ευρώ.
Παράλληλα και ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ -επικεφαλής των Γερμανών Σοσιαληδμοκρατών (SPD) – είχε αναφέρει σε συνέντευξή του που προδημοσιεύτηκε την Τετάρτη πως εάν δεν δοθεί στήριξη στην Ελλάδα «υπάρχει το ρίσκο η χώρα να ξαναπέσει σε απολυταρχικές δομές που νομίζαμε πως έχουμε οριστικά ξεπεράσει».

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΑΣ..ΝΑ ΤΗΝ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ…!!!

Thoureios

Μα είναι τόσο δύσκολο να καταλάβουν οι νοήμονες πολιτικοί μας ότι δεν συμφωνούν;
Είναι τόσο δύσκολο να καταλάβουμε ότι οι  κυβερνήσεις συνεργασίας αφ’ ενός μεν δεν έχουν προοπτικές τετραετίας αφ’ εταίρου είναι όμηρες και υπό περιορισμό;
Είτε έτσι είτε αλλιώς το θέμα  είναι ότι η χώρα περνάει δύσκολη κατάσταση και σε αυτό κάποιοι φέρουν την ευθύνη και κάποιοι όχι.


Ακέραια την ευθύνη όμως την φέρουν αυτοί που κατάφεραν να «κατασκευάσουν»
 έναν τέτοιο εκλογικό νόμο που στην ουσία δεν μπορεί να δώσει λύση.
Μα είναι τόσο δύσκολο  ο νόμος να προέβλεπε επαναληπτικές εκλογές την δεύτερη Κυριακή με αντιπάλους τα δύο πρώτα κόμματα και να τελειώναμε;
Έτσι θα τελειώναμε με τις διαδικασίες και από την Δευτέρα η χώρα θα είχε μπει σε δρόμο παραγωγής πολιτικής.
Στη Γαλλία την δεύτερη Κυριακή δόθηκε οριστική λύση και είδη η κυβέρνηση λειτουργεί κανονικά χωρίς περιορισμούς και ομηρίες…!!!
Μήπως τελικά ένας από τους βασικούς παράγοντες που έφεραν την χώρα μας εδώ είναι οι κανόνες λειτουργίας της Δημοκρατίας;
Το σίγουρο είναι ένα, ότι αν ο νόμος ήταν «λογικός» και «Δημοκρατικός» σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν κυβέρνηση…!!!!
 
 

Παρέμβαση Μίκη Θεοδωράκη (βίντεο)

Εξαιρετικά σημαντική παρέμβαση του Μίκη Θεοδωράκη στα τεκταινόμενα, (με την εμφάνισή του στην πρωινή εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη, την Παρασκευή 11 Μάη).

Ο ΜΘ, σε μία από τις σπάνιες τηλεοπτικές παρεμβάσεις του, βγήκε και είπε κάτι που, προφανώς, θεώρησε πολύ σημαντικό, σε αυτή τη φάση εξέλιξης των “διερευνητικών εντολών”, κατά την οποία η ΔΗΜ.ΑΡ του Φώτη Κουβέλη δείχνει να συγκλίνει στην υποστήριξη μίας “Κυβέρνησης μειοψηφίας” που θα στηρίζεται στα τρία κόμματα (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ).
Ο ΜΘ
  • πρόβλεψε πως μία τέτοια κυβέρνηση θα οδηγήσει σε έκρηξη την (ευρισκόμενη εν βρασμώ) κοινωνία και
  • επεσήμανε ότι από τον δημόσιο διάλογο περί της συνέχισης ή μή του Μνημονίου, όλες αυτές τις μέρες, απουσιάζει ολοσχερώς η αναφορά τηςανάγκης ανάκτησης της χαμένης Εθνικής Κυριαρχίας μας, κάτι που είχε τονίσει (πριν από μία ημέρα) και σε επιστολή του υποστήριξης της προσπάθειας του ΣΥΡΙΖΑ για σχηματισμό κυβέρνησης, γράφοντας: «Υποστηρίζω με όλες μου τις δυνάμεις την προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα να σχηματιστεί μια Κυβέρνηση που θα καταγγείλει το Μνημόνιο και θα επιδιώξει την ανάκτηση της Εθνικής Κυριαρχίας της πατρίδας μας.

Η επισήμανσή του αυτή, αποκτά ιδιαίτερο νόημα, όταν παρατηρήσουμε ότι η παράμετρος αυτή (της ανάγκης ανάκτησης της χαμένης Εθνικής Κυριαρχίας μας) απουσιάζει εκκωφαντικά από τα “5 σημεία” της πρότασης του ΣΥΡΙΖΑ για αποδοχή μίας κυβερνητικής σύγκλισης των κομμάτων.

Την ανάγκη αυτή, την προτάσσουν με συνέπεια (προεκλογικά και μετεκλογικά, ως σήμερα) μόνον οι “ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ” των Καμμένου-Μαριά-Δημαρά.

Όθων Ιακωβίδης
 
 
Ακτιβιστης

Πολιτικός αρχηγός καταργεί τα «μαντριά» στη Βουλή!!!

Μας εξέπληξε ευχάριστα χθες η απόφαση του προέδρου του κόμματος των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ κ. Πάνου Καμμένου, ο οποίος ανακοίνωσε στην νεοεκλεγείσα ΚΟ του κόμματός του, ότι οι βουλευτές του κόμματος θα μπορούν να ψηφίζουν στη Βουλή,  σύμφωνα με την συνείδησή τους και όχι…

υποχρεωτικά με βάση την κομματική γραμμή.

Κανείς δεν έδωσε ιδιαίτερη σημασία σ’ αυτή την ενέργεια και κυρίως τα καθεστωτικά ΜΜΕ, τα οποία φρόντισαν να αποσιωπήσουν το θέμα, γι’  αυτό και πολλοί πολίτες δεν αντιλήφθηκαν τη σημασία αυτής της ενέργειας. 
Υπενθυμίζουμε ότι το άρθρο 60 παρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος λέει ότι: «Oι βουλευτές έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση». Δηλαδή οι βουλευτές, μόνο γνώμονα των αποφάσεών των έχουν…. τη συνείδησή τους και όχι την βούληση του εκάστοτε αρχηγού και των συμφερόντων που κρύβονται πίσω του. Όπως όμως όλοι γνωρίζουμε, αυτή η συνταγματική διάταξη έχει καταργηθεί στην πράξη, αφού όποιος βουλευτής τολμάει να ψηφίσει κάτι διαφορετικό από τις επιθυμίες των συμφερόντων που ελέγχουν τον κομματικό αρχηγό, τότε, αντισυνταγματικά διαγράφεται.   
Με την πρωτοφανή αυτή παράνομη πολιτική πρακτική, που δεν συναντάται σε κανένα πολιτισμένο σύγχρονο κράτος, δημιουργούνταν μέσα στη Βουλή τα γνωστά κομματικά «μαντριά» με τσοπάνη τον κομματικό αρχηγό. Γι’ αυτό και η Ελλάδα έφτασε στο σημερινό χάλι. Δεν είχε ελεύθερους βουλευτές, αλλά απλά έδρες.
Αν λοιπόν λειτουργήσει η Νέα Βουλή και αρχίσει να εφαρμόζεται αυτή η νέα πολιτική πρακτική από τους βουλευτές των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, τότε πιστεύουμε πως αυτό θα λειτουργήσει ως καταλύτης εκρηκτικών αλλαγών σε όλα τα κόμματα και φυσικά σε άνοδο του επιπέδου της δημοκρατίας στη χώρα.  
Μπράβο τους.
Πέτρος Χασάπης

Η “Νέα Μεταπολίτευση” γράφει την πρώτη της σελίδα

του Όθωνα Ιακωβίδη 
Το αποτέλεσμα των εκλογών της 6ης Μάη, έριξε “νόκ-άουτ” το δικέφαλο τέρας της Σκύλλας & Χάρυβδης (του δικομματισμού ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) το οποίο ψυχορραγεί, κάτω από το βάρος τού αποτρόπαιου εγκλήματος της πτώχευσης της Ελληνικής κοινωνίας, στο οποίο πρωταγωνίστησε, επί σειρά ετών, (καθ’ όλη σχεδόν, τη διάρκεια της “μεταπολίτευσης”), με κομπάρσους τα άλλα κόμματα του καθεστώτος πολιτικού μας συστήματος.

Όμως, ας μην διαφεύγει κανενός μας ότι, το τέρας αυτό είναι εφτάψυχο και αν δεν αποκεφαλισθεί εγκαίρως, ενδέχεται να ζωντανέψει και να συνεχίσει να τρώει τα παιδιά μας και το μέλλον τους, σαν σύγχρονος Μινώταυρος.
Και ας μη διαφεύγει κανενός μας ότι, η φωλιά του τέρατος αυτού, η αγκαλιά μέσα στην οποία “μεγαλουργεί”, είναι ο χώρος της “κομματοκρατίας”, οριζόμενης σαν “η πολιτική νοοτροπία και πρακτική που προτάσσει ΠΆΝΤΟΤΕ το κομματικό συμφέρον από το κοινωνικό όφελος”.
Ένας χώρος, μέσα στον οποίο κινούνται (ακόμη και σήμερα, όπως όλοι βλέπουμε) ΟΛΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ που συνθέτουν το  πολιτικό σύστημα διακυβέρνησής μας, όλα τα χρόνια της “μεταπολίτευσης”.
Με τη σκέψη αυτή, ευρισκόμενοι στην “επόμενη μέρα” των εκλογών, (στη φάση της αποδοχής της Προεδρικής  “εντολής σχηματισμού κυβέρνησης” από τα τρία πρώτα κόμματα), παρακολουθούμε μία διελκυστίνδα κομματικών σκοπιμοτήτων που αποπροσανατολίζει την κοινωνία από το πραγματικό της πρόβλημα, που είναι η απαλλαγή της από ένα πολιτικό κατεστημένο με όλα τα χαρακτηριστικά μίας στυγνής Ολιγαρχίας που, το μόνο που κάνει, είναι να λεηλατεί τον εθνικό πλούτο. Μία λεηλασία, που οδήγησε στην αφαίμαξη κάθε  οικονομικής ικμάδας της κοινωνίας και, τελικά, στην παράδοση της εθνικής κυριαρχίας επί του πλέον ζωτικού  χώρου, αυτού της εθνικής Οικονομίας, σε ξένα συμφέροντα και μάλιστα ευθέως αντίστροφα με αυτά της Ελληνικής κοινωνίας (όπως είναι παντού και πάντοτε τα συμφέροντα δανειστή και δανειζόμενου).
Το διακύβευμα των εκλογών αυτών, που μορφοποιήθηκε σαν “απαλλαγή της κοινωνίας από το Μνημόνιο”, ήταν το πρώτο (και υποχρεωτικό) βήμα για τη λύση αυτού του (κυρίως) προβλήματος, δηλαδή της απαλλαγής μας από το καθεστώς πολιτικό σύστημα.
Αυτό το ζητούμενο, εκφράστηκε μέσα από ένα άτυπο  “Αντι-Μνημονιακό Μέτωπο” που διαχύθηκε σε όλο το κομματικό φάσμα του πολιτικού συστήματος.
Η Αλήθεια αυτή (αναφορικά με το ποιο ήταν το ζητούμενο των εκλογών), δεν αφήνει καμία αμφιβολία, ούτε και στις πέτρες, πως 450.000 Έλληνες πολίτες δεν έγιναν φασίστες σε ένα μήνα, ούτε 1.300.000 άλλοι (περισσότεροι από τις προηγούμενες εκλογές) έγιναν “Αριστεροί”.
Η οργισμένη  κοινωνία αποδοκίμασε, με ότι βρήκε μπροστά της, τη σαπίλα του καθεστώτος πολιτικού συστήματος που την οδήγησε στη φτώχεια και στην ξεφτίλα, μέσα από την αιχμαλωσία της στα Μνημόνια.
Έχοντας υπ’ όψη μας όλα αυτά, παρατηρείται ότι, κατά την εξέλιξη των “εντολών σχηματισμού κυβέρνησης”, ο ΣΥΡΙΖΑ (διά στόματος  Τσίπρα και όλων των στελεχών του) δεν (ή κάνει πως δεν) βλέπει αυτή την πραγματικότητα και δείχνει να ερμηνεύει αλλιώς το αποτέλεσμα των εκλογών αυτών, θ
εωρώντας ότι η κοινωνία (ψηφίζοντας ΣΥΡΙΖΑ) στράφηκε προς τα “Αριστερά”.
Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο, όπως κάθε παρανόηση της πραγματικότητας.
Αν ο ΣΥΡΙΖΑ (από λανθασμένη εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος) υπερεκτιμήσει την απήχηση που έχει στην κοινωνία, όχι μόνο δεν θα μπορέσει να κεφαλαιοποιήσει τα οφέλη  του από τις εκλογές αυτές, αλλά υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να χάσει και από την προηγούμενη δύναμή του.
Αυτό, είναι δικός του λογαριασμός  και κανένας δεν μπορεί να του υποδείξει τι θα κάνει.
Όταν, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ,  με το αποτέλεσμα των εκλογών αυτών, έχει αναχθεί σε πρωταγωνιστή της Αντι-Μνημονιακής θέσης της κοινωνίας,  δεν είναι μόνο “δικός του λογαριασμός”, αλλά η στάση του, αφορά όλο τον αντι-Μνημονιακό λαό (το καταγεγραμμένο 68% της κοινωνίας).
Κάθε άστοχη κίνηση του ΣΥΡΙΖΑ που θα προδίδει δυσκολία ή αμφιταλάντευση στην ανάληψη κυβερνητικών πρωτοβουλιών εκ μέρους του, θα ερμηνευτεί από την κοινωνία (και με τη βοήθεια της προπαγάνδας, που ακόμη υπακούει στο “Μνημονιακό μπλόκ”), σαν απόδειξη ότι η ανατροπή των Μνημονίων είναι αδύνατο να συμβεί και προσφέρεται μόνο για “παραμύθιασμα” ευκολόπιστων. 
Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα τη στροφή του κόσμου που χθές ψήφισε αντι-Μνημονιακά, να ψηφίσει, αύριο, τις δυνάμεις που υποστήριξαν την άποψη ότι  τα Μνημόνια είναι μονόδρομος.
Αυτό, θα ζωντανέψει τα σημερινά πτώματα του Πα.Σο.Κ και της ΝΔ που σήμερα παραπαίουν, πνέοντας τα λοίσθια…
Βέβαια, υπάρχει και το ενδεχόμενο, ο συνασπισμός των συνιστωσών τού ΣΥΡΙΖΑ, να μη θέλει (στην πραγματικότητα, έξω από το τί λέγεται) την ανάληψη κυβερνητικών ευθυνών (και μάλιστα σε μία τόσο σκληρή και δύσκολη κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η χώρα). Εξ άλλου, πρόσφατα, η Ελληνική κοινωνία είδε πολύ καθαρά το πώς γκρεμίστηκαν “εν μιά νυκτί” τα σοσιαλιστικά ανακλαστικά και ιδεώδη του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος – Πα.Σο.Κ, όταν αυτό βρέθηκε στη θέση του κυβερνήτη.
Είναι πολύ πιθανό, αυτό να αποτελεί  παράδειγμα προς αποφυγή, για το ΣΥΡΙΖΑ.
Στην περίπτωση αυτή και, μή μπορώντας να αθετήσει φανερά την προεκλογική θέση του περί “κυβερνώσσας Αριστεράς”, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αναγκασμένος να την αθετήσει, δείχνοντας όμως ότι την υποστηρίζει.
Αυτά τα πράγματα δεν είναι άγνωστα στην πολιτική. Θα έλεγα, μάλιστα, ότι το να γίνεται το ακριβώς αντίθετο με αυτό που λέγεται, είναι η συνήθης πρακτική της κομματοκρατίας, μόνιμο μέλος της οποίας είναι και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Και σε αυτό το ενδεχόμενο, θα έχουμε επίσης ,σαν αποτέλεσμα, τη νεκρανάσταση του δικομματικού τέρατος ΝΔ/Πα.Σο.Κ, που θα ξαναστηθεί στα πόδια του, απειλητικότερο από πρίν.
Ήδη ο Σαμαράς άδραξε την ευκαιρία και ύψωσε το λάβαρο της “συσπείρωσης της κεντροδεξιάς” και κήρυξε Μέτωπο αντιμετώπισης της εξόδου της χώρας από την ΕΕ.
Ο Τσίπρας, δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι μπορεί να συσπειρώσει την κεντροαριστερά, κάτω από το λάβαρο της (σκέτης) Αριστεράς.
Ας μη ξεχνούμε την ύπαρξη του “αντίπαλου δέους” (για τη διεκδίκηση του χώρου αυτού) από τη “ΔΗΜ.ΑΡ” του Φώτη Κουβέλη, αλλά και το εναπομείναν και παραπαίον Πα.Σο.Κ. που, είναι βέβαιο ότι θα  εκμεταλλευτεί το νέο αυτό πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης, σαν σωσίβιο. Ήδη, τα δύο αυτά κόμματα δίνουν δείγματα μεγάλης σύγκλισης (αυριανής συνύπαρξης, ίσως) για τη διεκδίκηση του “Κεντρο-Αριστερού” χώρου.
Αλλά, πέραν όλων των παραπάνω υποθέσεων, ας παραδεχτούμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσα από μία πλειάδα εύστοχων χειρισμών, κατορθώνει και συσπειρώνει την Κεντρο/Αριστερά και διπλασιάζει
(μέχρι τις επόμενες εκλογές) τα ποσοστά του. Τότε, όντως, θα αποτελεί μία μεγάλη δύναμη.
Δηλαδή, θα έχουμε στη θέση του Πα.Σο.Κ, ένα νέο Πα.Σο.Κ,  που θα επιγράφεται ΣΥΡΙΖΑ.
Είναι δε βέβαιο, ότι στην Κεντρο/Δεξιά, θα έχουμε μία άλλη ΝΔ που θα επιγράφεται “ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ” ή κάπως αλλιώς.
Με άλλα λόγια, θα έχουμε το ίδιο έργο, το χθεσινό και το σημερινό, το ίδιο σενάριο, το ίδιο σκηνικό, με άλλα πρόσωπα.
Δηλαδή, η πρόοδος της Ελληνικής κοινωνίας από τη “νέα μεταπολίτευση” (που ήδη έχει αρχίσει να διαμορφώνει το νέο τοπίο) θα αποτελεί  ΜΙΑ ΤΡΥΠΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ, καθώς η αλλαγή προσώπων και ταμπελών,  δεν αποτελεί  μεταπολίτευση. Αποτελεί καρικατούρα μεταπολίτευσης.
Η νέα μεταπολίτευση θα αποδειχθεί φάρσα αν δεν απαλλάξει την κοινωνία από το καρκίνωμά της.
Όμως, το Μνημόνιο, μαζί με όλα τα κακά που κομίζει, έφερε και ένα πολύ μεγάλο καλό:  “άνοιξε τα μάτια” της Ελληνικής κοινωνίας από το λήθαργο στον οποίο  την κρατούσε καθηλωμένη το καθεστώς πολιτικό σύστημα με την “κατανάλωση”, τα δανεικά, το “βόλεμα” και τον “καναπέ” (σαν εργαλείο της ασύστολης προπαγάνδας του).
Οι προχθεσινές εκλογές είναι ιστορικής σημασίας διότι, πέραν όλων των άλλων, καταγράφηκε η αρχή της αφύπνισης του λαού από αυτή τήν καταστροφική ύπνωση.
Από ‘δώ και πέρα, είναι πολύ πιο εύκολο να γίνει κατανοητή η Αλήθεια και ο δρόμος που θα πρέπει να ανοίξει η “Νέα Μεταπολίτευση” που ήδη ξεκίνησε,  με τα αποτελέσματα των εκλογών αυτών.
Η Αλήθεια αυτή, με τα δεδομένα και ζητούμενα του προβλήματος, που είναι:
·         Η ανάγκη της κοινωνίας να απαλλαγεί οριστικά και αμετάκλητα από το  ολέθριο σφιχταγγάλιασμα  της οικογενειοκρατούμενης (πολιτικής και οικονομικής)  Ολιγαρχίας που έχει σφετερισθεί τη Δημοκρατική νομιμότητα και έχει λεηλατήσει  ασύστολα (και συνεχίζει να αποψιλώνει τη χώρα από) κάθε πλούτο της, υπάρχοντα και μελλοντικό, αφήνοντάς την φτωχή και μίζερη.
·         Η ανάγκη της χώρας για την απεξάρτησή της από την ξένη κηδεμονία που τόσα δεινά έχει φέρει στον τόπο και που πρόσφατα έχει εξελιχθεί σε πλήρη κατοχή, με διορισμένους “γκαουλάϊτερ”, επιτρόπους (που επιτρέπουν ή δεν επιτρέπουν το Α και το Β) και με ένοπλα τμήματα για τη διατήρησή της,
υπαγορεύει:
1ον)  την αποκατάσταση της παροπλισμένης Δημοκρατίας μας και 
2ον)  τη βελτίωση  της λειτουργίας της (που θα γίνει με ισχυρό μπόλιασμα της αμεσότητας  στην έκφραση και στην  υλοποίηση της λαϊκής βούλησης στην καθημερινότητα της κοινωνίας.
Έτσι θα εξασφαλισθεί η Αξιοκρατία, η Ισονομία, η Ισηγορία, η Δικαιοσύνη, η Εμπιστοσύνη στην εθνική ηγεσία.
Ο παροπλισμός των ενδιάμεσων μηχανισμών (κόμματα) από κάθε διαδικασία λήψης κρατικών αποφάσεων, είναι απαραίτητη προϋπόθεση προόδου και μπορεί να ελευθερώσει μεγάλες δημιουργικές δυνάμεις που σήμερα ασφυκτιούν και διαστρέφονται ή χάνονται.
Η κομματοκρατία, οι μηχανισμοί λειτουργίας της και το πολιτικό προσωπικό που την υπηρετεί, πρέπει να εκλείψουν οριστικά και αμετάκλητα από κάθε διαδικασία λήψης και εκτέλεσης των αποφάσεων του κοινωνικού σώματος.
Το ζητούμενο τη
  Ελληνικής “νέας μεταπολίτευσης”, πρέπει να είναι η αναγέννηση μίας υποδειγματικής (για όλο τον κόσμο) Δημοκρατίας που θα ορθώσει το ανάστημά της στον άφρονα “καταναλωτισμό”, που αποτελεί τον προθάλαμο της πλήρους υποδούλωσης του ανθρώπου στο χρήμα και στους παραγωγούς του.
Η Ελλάδα της σημερινής συγκυρίας, κατά ένα περίεργο τρόπο, αποτελεί και πάλι το πεδίο σύγκρουσης  των δύο αιώνιων και μεγάλων αντιπάλων δυνάμεων: της Δημοκρατίας και της Ολιγαρχίας, που συνεχίζουν να πολεμούν  για μία τελική επικράτηση σε όλη την ανθρώπινη κοινωνία.
Οι προχθεσινές εκλογές, αποτελούν μία πρώτη αψιμαχία αυτής της μεγάλης μάχης.
Ζητούνται πολίτες/οπλίτες αλλά και ηγέτες που θα παρατάξουν τις δημοκρατικές δυνάμεις σε μία νικηφόρα στρατηγική εναντίον της Ολιγαρχίας που απειλεί με την πλήρη επικράτησή της.
Ποιοί θα αναλάβουν αυτή την πρωτοβουλία ;;;
Όποιος το κατορθώσει, θα γράψει ιστορία.

Ιδού πεδίο δόξης λαμπρόν.

Ακτιβιστης

Καλώς ήρθατε στο θαυμαστό κόσμο της κομματοκρατίας

kolasi copyΓράφει ο πάροικος

Δεν πέρασαν παρά μερικές μόνο ώρες από τη στιγμή που ο κ. Κουβέλης σημείωνε ως παρασπονδία τη δήλωση Τσίπρα ότι θα επεδίωκε σχηματισμό κυβέρνησης απευθυνόμενος πρωτίστως στα κόμματα της αριστεράς. Το «πρωτίστως» αυτό, το οποίο ελάχιστους αιφνιδίασε, υποτίθεται ότι ενόχλησε τόσο τον κ. Κουβέλη, ώστε να το σημειώσει αμέσως και δημοσίως. Σήμερα, ο πρώην ενοχλημένος κ. Κουβέλης προτείνει οικουμενική κυβέρνηση, δηλαδή συγκυβέρνηση όχι απλώς με κόμματα μνημονιακού προσανατολισμού της δεξιάς, αλλά με αυτούς που ακριβώς ευθύνονται για την υπογραφή των δανειακών συμβάσεων αφανισμού της χώρας και των μνημονίων που τις συνοδεύουν!

Δε χρειάζεται να πάμε προεκλογικά. Θυμίζουμε τις μετεκλογικές δηλώσεις του: «Δεν συμβάλλουμε στη συνέχιση των πολιτικών που εξαθλιώνουν τον λαό και την κοινωνία» και «[…] ο ελληνικός λαός μίλησε και καταδίκασε τις πολιτικές δυνάμεις που οδήγησαν τη χώρα στα σημερινά αδιέξοδα και τις πολιτικές του μνημονίου» . Σήμερα ο κ. Κουβέλης προτείνει αντιθέτως οικουμενική κυβέρνηση απευθυνόμενος σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις: «Την πρόταση αυτή απηύθυνα πριν από λίγο στον κ. Βενιζέλο και είναι αυτονόητο ότι απευθύνεται προς όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Προτείνω τη συγκρότηση οικουμενικής κυβέρνησης, με πολιτικά φερέγγυα πρόσωπα, που θα ενσωματώνει και θα σέβεται το μήνυμα της λαϊκής ετυμηγορίας.»
 
Διερωτόμαστε λοιπόν γιατί ενοχλήθηκε από το «πρωτίστως» του κ. Τσίπρα αφού είχε υπόψη του ο ίδιος να απευθυνθεί σε όλους!
Η ενόχλησή του προερχόταν δηλαδή από το ότι ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ έδειξε κάποια προτίμηση στην αριστερά; Αν ο κ. Κουβέλης ενοχλείται από τις αριστερές προτεραιότητες ενός συντρόφου του, τότε τίθεται το ερώτημα προς τι ο τίτλος «Δημοκρατική Αριστερά» του κόμματός του! Αν πάλι αυτή η υπόθεση δεν ισχύει, τότε φοβούμαστε ότι η μόνη υπόθεση που μένει, είναι ακόμα χειρότερη διότι δεν έχει να κάνει καν με αριστερές και δεξιές κομματικές προτεραιότητες. Ο αρχηγός της ΔΗΜ.ΑΡ. μας λέει ότι αυτό που δεν έπρεπε να έχει πει ο Τσίπρας έχει κάθε δικαίωμα να το πει αυτός! Είναι δηλαδή ζήτημα καθαρά ηγεσίας και όχι πολιτικής, παρά τις περί αντιθέτου δηλώσεις του. Το πόσο «σέβεται το μήνυμα της λαϊκής ετυμηγορίας» φαίνεται από τη συγκυβέρνηση που προτείνει!

Δεν είναι τυχαίο ότι μετά την ελληνική εκλογική απονομιμοποίηση της τροϊκανής διακυβέρνησης, και τη στιγμή που στην Ευρώπη όχι μόνο πληθαίνουν οι ανησυχίες για έξοδό μας από την ευρωζώνη αλλά αυξάνεται και η προθυμία επανεξέτασης των πολιτικών λιτότητας και ειδικότερα των εξοντωτικών μέτρων δημοσιονομικής πειθαρχίας που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα, η οικουμενική κυβέρνηση που προτείνεται, στηρίζεται στα κόμματα εκείνα που έχουν και τη μικρότερη διάθεση εναντίωσης, ή έστω επαναδιαπραγμάτευσης των πολιτικών αυτών.

Προφανώς λαμπρά επαγγελματική σταδιοδρομία και πλούσια δώρα περιμένουν τους εθνάρχες μας που παραδίδουν τον πλούτο της χώρας στα αρπαχτικά, όταν πολύ σύντομα θα τελειώσει η περήφανη πολιτική τους σταδιοδρομία… Δεν θα είναι ούτε οι πρώτοι ούτε οι τελευταίοι που θα αμειφθούν πλουσιοπάροχα -και απολύτως νόμιμα, να είστε βέβαιοι- για τις εξαιρετικές τους υπηρεσίες στο κεφάλαιο. Είναι πλέον διεθνής πρακτική. Διακριθέντες πρωθυπουργοί και στελέχη κυβερνήσεων που απέδειξαν κατά τη θητεία τους την πίστη και αφοσίωσή τους στα ιδεώδη της «ελεύθερης αγοράς», μετά το τέλος της κομματικής τους σταδιοδρομίας, μπορούν να συνεχίσουν να «προσφέρουν» από άλλες εξέχουσες θέσεις τις καλές τους υπηρεσίες. Πρόκειται σαν να λέμε για… λειτούργημα καλά αμειβόμενο!


Το ερώτημα είναι: πώς αισθάνονται τώρα οι ψηφοφόροι του κ. Κουβέλη που
πίστεψαν στ’ αλήθεια τις προεκλογικές και μετεκλογικές του υποσχέσεις και δηλώσεις για έντιμο και ειλικρινή αγώνα απαγκίστρωσης από το μνημόνιο; Ποιος είναι αυτός που άλλαξε γνώμη μέσα σε μερικές ώρες; Ολόκληρο το 6% της ΔΗΜ.ΑΡ. ή απλώς ο αρχηγός της; Είναι λογικό να θεωρήσουμε ότι 380.000 οπαδοί ενός κόμματος άλλαξαν όλοι μαζί την αρχική τους γνώμη και κατέληξαν επίσης όλοι μαζί στην ίδια νέα γνώμη μέσα σε δύο μέρες; 

Αν η απάντηση είναι «όχι», τότε μήπως είναι ώρα να σκεφτούμε τι δεν πάει καλά με το πολιτικό μας σύστημα; Διότι αυτό είναι το σύστημα που επιτρέπει σε έναν οποιονδήποτε πολιτικό καριέρας να αποσπά την ψήφο ενός κομματιού της κοινωνίας με μια πολιτική Α, η οποία ηχεί ευχάριστα, και πριν ακόμα κυβερνήσει, ακόμα και μέσα σε μερικές ώρες, ανενδοίαστα και ανερυθρίαστα, να αλλάζει την πολιτική του σε Β, αδιαφορώντας όχι απλώς για την αξιοπιστία του πολιτικού μας βίου, αλλά ακόμα και για τη γνώμη των ψηφοφόρων του. 

Το πολιτικό μας πρόβλημα δεν έχει το όνομα ενός συγκεκριμένου πολιτικού καριέρας ή πολιτικού κόμματος. Πάντοτε οι πολιτικοί έκαναν άλλα από αυτά που έταζαν προεκλογικά. Απλώς η πολιτική και ποινική ασυλία που τους παρέχει το σύστημα του υπαρκτού κοινοβουλευτισμού τους έχει πλέον αποθρασύνει, αφού γνωρίζουν ότι είναι εντελώς ανεξέλεγκτοι. Η πολιτική μεταμόρφωσή τους, αφού προσαρμόζεται αυτομάτως «στις ανάγκες της αγοράς», ανάγκες που αλλάζουν μέρα με τη μέρα, οφείλει κι αυτή να συντελείται με την ίδια ταχύτητα και αυτοματισμό. Ο πολιτικός αμοραλισμός δε γνωρίζει πλέον ούτε χρονικούς φραγμούς, ούτε ιδεολογικούς. Ως πολιτικός καριέρας μπορείς ατιμωρητί τη μια μέρα να είσαι αριστερός και την επόμενη δεξιός. Κανένα πρόβλημα! 

Όσοι ακόμα αμφιβάλουν, δεν έχουν παρά να αρχίσουν έστω από σήμερα την λεπτομερή καταγραφή των πολιτικών δηλώσεων και μεταμορφώσεων των αγαπημένων τους εθνοσωτήρων. Η επόμενη μεταμόρφωση, η επόμενη στροφή 180 μοιρών, σας υποσχόμαστε ότι δεν πρόκειται να αργήσει καθόλου. Όσους αρχίζουν να συνειδητοποιούν το μέγεθος της πολιτικής ασυνέπειας, ενός κυνισμού που φτάνει πλέον σε βαθμό πολιτικής αγυρτείας, ιδίως όσους θέλουν να προβληματιστούν για τις αιτίες της φαινομενικά αναπόδραστης πολιτικής μας ομηρίας, δεν έχουμε παρά να τους υποδεχτούμε με μια σύντομη αλλά περιεκτική ξενάγηση:

Καλώς ήρθατε στο θαυμαστό κόσμο της ετερονομίας και της κομματοκρατίας! Δεν έχετε παρά να σκεφτείτε τι θα ψηφίσετε την επόμενη φορά, και… όλα θα λυθούν!

ΠΡΟΣ ΛΑΜΟΓΙΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΥΣ : Βόμβα Fitch! Αν βγει η Ελλάδα από το ευρώ θα έρθει η υποβάθμιση όλης της Ευρωζώνης! .

Βόμβα Fitch! Αν βγει η Ελλάδα από το ευρώ θα έρθει η υποβάθμιση όλης της Ευρωζώνης!

Αν η Ελλάδα βγει από το ευρώ είτε λόγω πολιτικής κρίσης είτε αργότερα, η Fitch θα υποβαθμίσει τις προοπτικές της Ευρωζώνης σε αρνητικές, που σημαίνει κίνδυνος υποβάθμισης της οικονομίας αυτών των χωρών.


Παράλληλα, λέει ότι αν η Ελλάδα πάει σε νέες εκλογές, αυτές θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμες για την Ευρωζώνη.

Όπως λέει ο οίκος στην έκθεσή του, οι επιπτώσεις από μια έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη δεν μπορούν να προσδιοριστούν και θα εξαρτηθούν από το πώς θα συμβει και πώς θα αντιδράσει η Ευρώπη και θα υποβαθμίσει τις προοπτικές για να εξετάσει μετά ανά χώρα τις επιπτώσεις από την ελληνική έξοδο.

Παράλληλα, επαναλαμβάνει ότι οι χώρες, οι αξιολογήσεις των οποίων βρίσκονται ήδη σε RWN, όπως η Κύπρος, η Γαλλία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Σλοβενία και το Βέλγιο, θα κινδυνεύσουν με άμεση υποβάθμιση.

 
 

Ελληνικά αντίποινα. [GR+EN]

Οι Γερμανοί χρόνια τώρα πλουτίζουν πουλώντας πανάκριβα
τα προϊόντα τους μέσα απο τις αλυσσίδες καταστημάτων που
διατηρούν στην Ελλάδα. Ένα αντίποινο στην όποια εναντίον
μας απόφαση της Γερμανίας, των χωρών που σέρνει μαζί της,
ή όποιας άλλης χώρας, μπορεί να είναι η ολική απομάκρυνσή
τους απο το έδαφος της Ελλάδος. Παράδειγμα και για όποια
άλλη χώρα δέν της αρέσει το 4ο Ραϊχ. 
Hellenic retaliation.
Germans years now are getting richer by selling overprized
their goods from the stores that have build in Hellas.
An Hellenic retaliation measure against every hostile act
against Hellas from Germany, the nations that drags with
her, or any other nation, it could be the overall removal of
every such store from Hellenic ground. An example for every
other nation that don’t like the 4rth Reich.

Αναρτήθηκε απο SeeGreek

Αλήθειες και ΣΥΡΙΖΑ

Σήμερα τα Μικρά Μεγάλα Εγκλήματα δεν θα κάνουν πολιτική σάτιρα. Για όσους θέλουν σάτιρα υπάρχουν οι δηλώσεις των αρχηγών αυτές τις μέρες. Είναι αρκετή αυτή η δόση.

Σήμερα λέω να ασχοληθώ με τον ΣΥΡΙΖΑ. Και με τα πραγματικά γεγονότα.

Λοιπόν, ξέρουμε πολύ καλά ότι το χρέος της Ελλάδας είναι αδύνατον να εξυπηρετηθεί γι΄ αυτό και έχουν ήδη μιλήσει για νέο κούρεμα (δηλαδή νέα ελεγχόμενη πτώχευση) και για νέο μνημόνιο με νέο δάνειο. Αυτό ας μην το ξεχνάμε. Μάλιστα με την ύφεση που υπάρχει και με τα μέτρα ισοπέδωσης ούτε ανάπτυξη θα δούμε και η ανεργία θα συνεχίσει να αυξάνεται.

Επίσης ξέρουμε ότι το πρόβλημα της Ελλάδας δεν θα λυθεί σε 1-2 χρόνια. Ήδη με το δεύτερο μνημόνιο μας πάνε για καμιά 15αριά χρόνια τα οποία υπολογίζονται με βάση παραδοχές που είναι αδύνατον να επαληθευτούν (συνεχόμενη ανάπτυξη σε ρυθμούς 4%…).

Με δυο λόγια είναι κάτι παραπάνω από ολοφάνερο ότι η πολιτική των μνημονίων θα επιβαρύνει την κατάσταση. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι οι στόχοι είναι η μείωση των μισθών σε επίπεδα των 300 ευρώ, η ανύπαρκτη σύνταξη και τα ανύπαρκτα εργασιακά δικαιώματα.

Όπως κάθε άνθρωπος που ήξερε απλή αριθμητική καταλάβαινε ότι οι στόχοι του πρώτου μνημονίου ήταν αδύνατον να  επιτευχθούν έτσι και

με το νέο μνημόνιο είναι σίγουρο ότι οι υποτιθέμενοι στόχοι δεν θα πιαστούν. Τότε γιατί μας επιβάλλουν κάτι το οποίο είναι καταδικασμένο σε αποτυχία; Προφανώς οι πραγματικοί στόχοι είναι άλλοι. Δημόσιος πλούτος, εργασιακή ζούγκλα, υποταγή στις μεγάλες δυνάμεις και ιδιαίτερα στην Γερμανία, απόλυτα χειραγωγήσιμος  λαός… και οι στόχοι δεν αφορούν μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ολόκληρη την Ευρώπη. Θα έχει επιτυχία; Αυτό θα εξαρτηθεί από τις αντιδράσεις και τις επιλογές των πολιτών.

Στην Ελλάδα η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ αφού υπέγραψαν και δεσμεύτηκαν στο μνημόνιο (το μνημόνιο χρησιμοποιείται σχηματικά) προεκλογικά και μετεκλογικά υποτίθεται ότι άρχισαν να αμφισβητούν τις υπογραφές τους. Και η επαναδιαπραγμάτευση, αναδιαπραγμάτευση, ή όπως αλλιώς θέλουν να την πουν, ήταν το ατού τους για να μας πείσουν. Από κοντά και η ΔΗΜΑΡ με την σταδιακή απαγκίστρωση. Επί της ουσίας ο στόχος τους ήταν να εφαρμόσουν το μνημόνιο και να επιχειρήσουν να πετύχουν κάποιες δευτερεύοντες αλλαγές, με κάποιες πιθανότητες επιτυχίας καθώς η τρόικα θα προτιμούσε να παραμείνουν οι πιστοί εφαρμοστές των σχεδίων της οπότε μπορεί να έδινε και κανένα καθρεφτάκι στους ιθαγενείς.

Όχι πως μια τέτοια εξέλιξη θα είχε τίποτε εντυπωσιακά θετικά αποτελέσματα. Και οι ίδιοι το λένε. Απλά μια υποτιθέμενη ελάφρυνση και μια ελπίδα ότι κάποτε θα αλλάξουν οι ευρωπαϊκές πολιτικές και μπορεί και η χώρα μας να κερδίσει κάτι. Βέβαια με τους ρυθμούς των αλλαγών στην Ευρώπη αυτό το κάτι θα ερχόταν όταν η ανεργία θα είχε φτάσει στο 50%, όταν η πλειοψηφία των Ελλήνων δεν θα μπορούσε να ζήσει, όταν τα ακίνητα θα είχαν κατασχεθεί κλπ.

Όμως υπάρχει η πιθανότητα παρόλη την διαπραγμάτευση να μην δεχόταν καμιά αλλαγή η τρόικα. Τι προτείνουν τα τρία κόμματα; Τι γίνεται σε περίπτωση άρνησης; Σιωπή ιχθύος. Διότι η απάντηση είναι ολοφάνερη και γνωστή. Σκάμε και κολυμπάμε. Εφαρμογή μέχρι κεραίας.

Και πάμε τώρα στον ΣΥΡΙΖΑ, που υποτίθεται ότι είναι το θέμα μου. Ο ΣΥΡΙΖΑ προεκλογικά μιλούσε για καταγγελία του μνημονίου. Μετεκλογικά το πήγε λίγο προς την ΔΗΜΑΡ. Επανεξέταση. Και προσπαθεί να κρατηθεί σε δύο βάρκες και 15 συνιστώσες. Και φυσικά στο ίδιο ερώτημα, αν η τρόικα δεν αποδεχθεί καμιά αλλαγή τι γίνεται; Εδώ αρχίζει το μάσημα των λόγων.

Φοβούνται όλοι μα όλοι να πούνε την αλήθεια. Και να συζητήσουμε επιτέλους επί της ουσίας. Χωρίς να μας τρομάζουν οι λέξεις. Πριν ένα χρόνο ήταν απαγορευμένη η λέξη επιμήκυνση του χρέους και εντελώς καταστροφική για την χώρα η φράση επιλεκτική χρεοκοπία. Έγιναν και τα δύο. Ας μην φοβόμαστε τα λόγια.

Αν η λογική σου είναι «πάση θυσία στο
υρώ» που λέει το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και η ΔΗΜΑΡ είναι απόλυτα σίγουρο ότι θα σε πατήσουν στο λαιμό. Θα λειτουργείς μόνιμα κάτω από εκβιασμούς: ή μας τα δίνεις όλα ή βγαίνεις από το ευρώ.

Αν όμως είναι να τα δώσουμε όλα τι το θέλουμε το ευρώ;

Θα έπρεπε λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι ξεκάθαρος. Αφού το μνημόνιο οδηγεί στην καταστροφή δεν το εφαρμόζουμε. Απλά και καθαρά. Και ας κάνει ένα πρόγραμμα, αυτό που θα έπρεπε να είναι το εναλλακτικό σχέδιο για κάθε κόμμα που θέλει να λειτουργεί με βάση το συμφέρον της πλειοψηφίας των πολιτών και όχι με βάση το συμφέρον των λίγων προνομιούχων και των τραπεζών. Ένα πρόγραμμα που δεν θα φοβόταν να το συζητήσει.

Η Ελλάδα είναι πιθανόν να βγει από το Ευρώ. Ακόμα και τηρώντας το μνημόνιο. Με την επόμενη χρεοκοπία. Τι κάνουμε τότε αδέρφια;

Αυτό που θα ήθελα εγώ είναι να είχε το θάρρος ο ΣΥΡΙΖΑ και να έλεγε: Υπάρχουν δύο δρόμοι. Ο ένας που είναι του μνημονίου και με βάση αυτόν τον δρόμο θα συμβούν αυτά και αυτά (τα γνωστά δηλαδή) και ο δρόμος χωρίς μνημόνιο. Το χωρίς μνημόνιο μπορεί να σημαίνει και γιοκ δάνεια. Τι σημαίνει αυτό; Μπορεί να σημαίνει και εθνικό νόμισμα. Τι σημαίνει αυτό;

Να μας έλεγε ξεκάθαρα ότι σε αυτήν την περίπτωση θα είχαμε μια πολύ δύσκολη περίοδο 3,4,7 χρόνια και μετά θα μπορούσαμε να ανασάνουμε. Με το μνημόνιο θα ανασάνουμε; Και σε πόσα χρόνια;

Θα περίμενα ξεκάθαρα να μου παρουσίαζε ένα εναλλακτικό πρόγραμμα με λεπτομέρειες και όχι γενικές θολούρες. Να καταλάβαινα ότι έχει ασχοληθεί και μπορεί να προτείνει. Θα κάνω αυτό και αυτό για την αγροτική παραγωγή (πχ) και με αυτόν τον τρόπο. Ξεκάθαρα.

Δηλαδή, αντί να γίνεται ΔΗΜΑΡ και να φοβάται να ασχοληθεί με την πιθανότητα της εξόδου από το ευρώ να μου έδινε και τον τρόπο αντιμετώπισης αυτής της πιθανότητας. Με σαφήνεια όμως.

Όσο λειτουργεί με το «πάση θυσία» θα μας θυσιάσουν. Είναι βέβαιο.

Αν πει την αλήθεια και έχει φροντίσει να μπορεί να την υπερασπιστεί κιόλας και θα εκτιμηθεί από τους πολίτες και δεν θα ξεφτιλιστεί την επόμενη των εκλογών αν κληθεί να κυβερνήσει. Διαφορετικά θα επιβεβαιώσει τον Σαμαρά. Θα φύγουν και αυτοί με ελικόπτερα.

Αυτή την στιγμή είναι το συστημικό κόμμα που μπορεί να σώσει το σύστημα. Αλλάζοντας το όμως. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ με τις κωλοτούμπες, τις λειάνσεις, τα στρογγυλέματα και τις πρετεντέριες λογικές κυβερνήσει, είναι σίγουρο ότι θα απογοητεύσει και οι πολίτες εν μέσω απόγνωσης ή θα στραφούν σε ότι πιο διεφθαρμένο υπάρχει (ΠΑΣΟΚ – ΝΔ) ή θα χωθούν μέχρι τα μπούνια στον φασισμό.

Και όπως έχω γράψει πολλές φορές, η άνοδος του φασισμού έρχεται λόγω αποτυχίας της αριστεράς.

Ο Κάμμενος, για παράδειγμα, είπε όχι στο μνημόνιο και δεν κάθισε να συζητήσει με τα κόμματα του μνημονίου για σχηματισμό κυβέρνησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ τι δουλειά έχει να συζητάει με ΠΑΣΟΚ και ΝΔ; Μη και τυχών τον μαλώσει ο Πρετεντέρης ότι δεν είναι υπεύθυνο κόμμα και οδηγεί σε εκλογές την χώρα;

Η απάντηση είναι απλή: αριστερή κυβέρνηση που έλεγε ο Τσίπρας δεν έβγαινε με τίποτα. Ούτε αντιμνημονιακή με δεδομένη την απουσία του ΚΚΕ. Άρα θα έπρεπε να το πει αυτό, όπως και να πει ότι είναι αδύνατη η κυβέρνηση με ΠΑΣΟΚ και ΝΔ (ακόμα και με ανοχή, είναι ολοφάνερο ότι δεν θα στήριζαν την πολιτική του) και πως από την στιγμή που δεν συνεργάζονται οι τρεις καμπαλέρος (δηλαδή ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΔΗΜΑΡ) οι επαναληπτικές είναι αναπόφευκτες. Απλά πράγματα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μπει σε μια λογική να γίνει αρεστός στο σάπιο σύστημα. Ή στους φοβικούς πολίτες. Αυτό θα του στοιχίσει κάποια στιγμή. Που δεν είναι μακρινή. Πλέον ο πολιτικός χρόνος είναι απίστευτα συμπυκνωμένος. Αν φανεί αναξιόπιστος η ζωή του ως κυβέρνηση (αν γίνει) θα είναι συντομότατη. Αυτό φαίνεται δεν το καταλαβαίνουν. Η μόνη ελπίδα τους είναι να δουν την πραγματικότητα, να πουν την αλήθεια χωρίς φοβίες (είναι προτιμότερο να μην ψηφιστούν από κάποιους ή από όλους παρά να αυτοδιαψευστούν την επόμενη των εκλογών, προτιμότερο και για αυτούς και για τους πολίτες) και αν έχουν τα κουράγια και την δύναμη να μας ζητήσουν να τους εμπιστευτούμε. Αλλιώς ας πούνε: εμείς πιστεύουμε ότι ο σωστός δρόμος είναι αυτός αλλά είμαστε ανίκανοι να τον ακολουθήσουμε, βρείτε άλλους. 

Αυτά σαν πρώτες σκέψεις για τις κινήσεις του ΣΥΡΙΖΑ…

O καρκινος και η συγκυβερνηση:ΝΔ-ΠAΣOΚ-ΔHΜAΡ

Τι σχεση εχει ενας φουρναρης και μια μοναχη;
Ο φουρναρης ζυμωνει και η μοναχη ζει μονη.

Τι σχεση εχει ο καρκινος και το αμεσως επομενο θεμα σας για συγκυβερνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, κυριε Αρβανιτη;
Ειναι πολυ κοντα, οχι ηχητικα οπως το πιο πανω ανεκδοτο, αλλα συνειρμικα.

Βλεπετε, οταν ο οργανισμος φτιαχνει αρρωστια, δεν καθεται να σκεφτει λογικα. Δεν φανταζομαι να νομιζετε οτι λεει πως ειναι λογικο να πεθανει απο AIDS η καρκινο για να διαφημισει το φαρμακο ετικετας η για να κερδισει απο το γενοσημο; Ασυνειδητα το παθαινει, με συνειρμο, συχνοτητες  και εγκεφαλικα κυματα και συμφεροντα θανατερα. Γι΄αυτο ειχα γραψει οτι δεν θελουμε εναν καινουργιο Ανδρεα Παπανδρεου στο προσωπο του κυριου Τσιπρα, αλλα ειχα επισης γραψει πως δεν θελουμε ουτε ενα καινουργιο Μαη του 68. Αυτο γιατι το παρελειψε να το πει η κυρια Παπαρηγα στις δηλωσεις της; Ξερετε, το Φως απο μονο του δεν σε βοηθαει να αποφυγεις την ασθενεια, το αντιθετο μαλιστα, σε παει οπου λαχει. Το ματι ειναι και καλο και κακο. Η γνωση ομως της γλωσσας του ασυνειδητου και η επακολουθη αισθηση δικαιου και ισοτητας που την ακολουθει μπορει να προλαβει την αρρωστια, κατα τη γνωμη μου, οπως προλαβαινει την καταρρευση ενος οικοδομηματος η στατικη μελετη.
Ειναι ο κοσμος που διαλεγει τον καρκινο η μηπως δεν εχει τη σωστη πληροφορηση; Φταινε οι δημοσιογραφοι που παραπλανουν η μηπως δεν διαβαζουν προσεκτικα την πληροφορια και δεν μορφωνονται; Αν βαλετε σημερα μερικα λεφτα στην τσεπη θα προλαβετε το AIDS, το θανατο του Σωκρατη Γκιολια, της Μαρικας Μητσοτακη, τον καρκινο της συγκυβερνησης κλπ;

αθα λαζαρη 

Δραχμή ή Ευρώ;

Για τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ η επιστροφή στην δραχμή ισοδυναμεί με καταστροφή! Για ποιο λόγο, δεν λένε. Σερβίρεται σαν αξίωμα και οι εξηγήσεις περιττεύουν. Είναι καταστροφή, επειδή είναι …καταστροφή, πάει και τελείωσε!

«Καταστροφικό για την Ελλάδα χαρακτήρισε ο…
κ. Ευ. Μυτιληναίος το σενάριο επιστροφής στη δραχμή», διαβάζουμε στο ΒΗΜΑ. Πουθενά εξήγηση να θεμελιώνει τον ισχυρισμό…

Τα ίδια και Παπαρήγα, η οποία μάλιστα δεν κουράζεται να μας προειδοποιεί: «Η επιστροφή στη δραχμή στις παρούσες συνθήκες είναι καταστροφική»!

Το πώς και το γιατί το κρατάει μόνο για τον εαυτό της.

Μιλάνε βέβαια και οι ευρωπαίου ιθύνοντες για καταστροφή, αυτούς όμως τους κατανοούμε. Π.χ., ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Ζαν Κλοντ Τρισέ υποστηρίζει ότι θα είναι: Καταστροφική για την ευρωζώνη η επιστροφή στη δραχμή. Δεν το λέει για την Ελλάδα. Θα συμφωνήσουμε μαζί του, με την έννοια ότι η αποχώρηση της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, θα σημάνει την αρχή του τέλους μιας τυχοδιωκτικής, ηλίθιας και εγκληματικής απόπειρας να καθιερωθεί ενιαίο νόμισμα χωρίς ενιαία οικονομία και κράτος. Η ευθύνη ανήκει στους αρχιτέκτονες της Ε.Ε. και της ευρωζώνης, με θύμα την Ελλάδα και τις άλλες χώρες τους ευρωπαϊκού Νότου.

Υπάρχουν και κάποιοι που λένε ότι λόγω έλλειψης παρόμοιας εμπειρίας, η τίμια απάντηση στο ερώτημα «τι θα συμβεί αν επιστρέψουμε στην δραχμή» είναι απλά: «δεν ξέρω»!

ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΥΠΑΡΧΕΙ

Στην πραγματικότητα υπάρχει εμπειρία, όχι μία αλλά πολλές. Τυπικά δεν είναι ακριβώς ίδιες, ουσιαστικά όμως δεν διαφέρουν. Και πριν πάμε παρακάτω, ας μου επιτραπεί να δώσω ένα υποθετικό παράδειγμα για να γίνω καλύτερα κατανοητός:

Ας υποθέσουμε ότι είχαμε κρατήσει την δραχμή αλλά την είχαμε προσδέσει σε ένα σκληρό νόμισμα, πράγμα καθόλου σπάνιο στην διεθνή πρακτική. Π.χ. στο Ευρώ. Όποιος μας έφερνε μια δραχμή θα του δίναμε πίσω ένα ευρώ. Αυτό ακριβώς είχε συμβεί στις αρχές της δεκαετίας 1990 με το αργεντίνικο πέσο. Για να αντιμετωπιστεί, είπαν, ο πληθωρισμός, προσδέθηκε στο δολάριο. Ένα πέσο = ένα δολάριο, και το αντίστροφο. Κι αυτό με υπόδειξη των «φωστήρων» του ΔΝΤ!

Τα αποτελέσματα είναι γνωστά.

Το πρόβλημα της αργεντίνικης οικονομίας βρισκόταν στο νόμισμά της; Μεγάλη πλάνη. Περίπτωση φετιχισμού, που συναντάτε μόνο στην περιοχή των θρησκειών. Όπου ο αγιογράφος φιλοτεχνεί πάνω στον καμβά την μορφή της Παναγίας και μετά πέφτει στα γόνατα, μπροστά στο έργο του και του ζητά να τον σώσει! Έτσι και ο άνθρωπος στην κοινωνία της εμπορευματικής παραγωγής έχοντας χάσει πρακτικά απ’ τα μάτια του την πραγματική του σχέση με τους συνανθρώπους του και τον μεταξύ τους καταμερισμό της παραγωγικής εργασίας, χάριν της κοινής επιβίωσης, φαντάζεται ότι η ζωή του ορίζεται όχι από την σχέση του με τους συνανθρώπους του αλλά από τα δημιουργήματα του, π.χ από ένα τυπωμένο χαρτί, όπως το πέσο, το οποίο καθεαυτό έχει μηδενική αξία.

Λάθος η διάγνωση λάθος και το φάρμακο που επιλέγεται. Ο ασθενής δεν ήταν το τυπωμένο χαρτί, όπως πιστεύει πάντα η μονεταριστική αστική οικονομολογία, αλλά στην προκειμένη περίπτωση η χαμηλή ανταγωνιστικότητα της αργεντίνικης οικονομίας, στην διεθνή αγορά. Το γιατρικό που επιλέχτηκε, να γίνει το πέσο τόσο σκληρό όσο και το δολάριο, χωρίς να έχει πίσω του τον δυναμισμό της αμερικάνικης οικονομίας, το μόνο που θα μπορούσε να πετύχει ήταν καταστρέψει ολοσχερώς την ανταγωνιστικότητα της αργεντίνικης οικονομίας. Όπως και έγινε.

Έπρεπε να πελαγοδρομήσει η Αργεντινή, να μαρτυρήσει ο λαός της μια δεκαετία, να πτωχεύσει αναγκαστικά, να διαγραφεί το 75% του χρέους, να αποδεσμευτεί το πέσο απ’ το δολάριο και να υποτιμηθεί. Για να αρχίσει να ανακάμπτει η χειμαζόμενη οικονομία της χώρας. Φυσικά το πρόβλημα δεν λύθηκε οριστικά, η οικονομία της Αργεντινής είναι μέρος της παγκόσμιας οικονομίας και σε συνθήκες παγκόσμιας κρίσης δεν μπορεί παρά να επηρεαστούν όλες οι εθνικές οικον
μίες. Δεν παύει όμως η εγκατάλειψη της πολιτικής του σκληρού νομίσματος για την Αργεντινή να είναι η σωστή και επιβεβλημένη επιλογή.

Με την Ελλάδα, προπολεμικά, έχει συμβεί το ίδιο. Ο Βενιζέλος, κι αυτός στο όνομα του αντιπληθωρισμού, πρόσδεσε την δραχμή στην εγγλέζικη στερλίνα, και αργότερα στο δολάριο. Σαν αποτέλεσμα οι εισαγωγές αυγάτισαν σε βάρος των εξαγωγών, τα ελλείμματα μεγάλωσαν, το ίδιο και το χρέος. Ο Βενιζέλος αντέδρασε με εντατικοποίηση της φορομπηχτικής πολιτικής, με περικοπές, απολύσεις, αυταρχισμό και κρατική βία. Το 1932 η χώρα αναγκάστηκε να κηρύξει πτώχευση, αποδέσμευση της δραχμής από το δολάριο και υποτίμηση. Λόγω της πολιτικής που είχε ακολουθήσει, το κόμμα των φιλελευθέρων συρρικνώθηκε και ο Βενιζέλος αναγκάστηκε να τερματίσει την πολιτική του καριέρα. Από την παράλογη επιμονή του στην σκληρή δραχμή ωφελήθηκε πολιτικά το δίδυμο Γκλύξμπουργκ-Μεταξά ενώ η δικτατορία που ακολούθησε διεμήνυσε στους δανειστές ότι η Ελλάδα δεν θα συνεχίσει να πληρώνει το χρέος.

Όπως και η Αργεντινή στις μέρες μας, η Ελλάδα όχι μόνο δεν καταστράφηκε, όπως πρόβλεπαν οι προπολεμικές Κασσάνδρες, αλλά με όπλο την εθνική νομισματική πολιτική και την άρνηση της να συνεχίσει να πληρώνει το απεχθές χρέος, σημείωσε εκπληκτικούς ρυθμούς ανάπτυξης κατακτώντας τον τρίτο μεγαλύτερο στον κόσμο, μετά την Ιαπωνία και την Σοβιετική Ένωση!

Ποια είναι η διαφορά μιας αποδέσμευσης από οποιοδήποτε σκληρό νόμισμα (ή από το σκληρό ευρώ -αν αυτή ήταν η σχέση) από την εκούσια ή ακούσια έξοδο της χώρας μας από την ευρωζώνη; -Καμία, απολύτως καμία. Ας μη μας λένε λοιπόν ότι δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο, ότι δεν έχουμε εμπειρία και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες της επιστροφής μας στο εθνικό μας νόμισμα.

Αναφέρθηκα σε δύο παραδείγματα αλλά υπάρχουν δεκάδες. Ας αφήσουν λοιπόν οι επιτήδειοι την καταστροφολογία. Δεν θα εκμηδενιστεί η Ελλάδα και το ελληνικό έθνος για να πουλήσουν κάποιοι εκδούλευση στα ευρωατλαντικά αφεντικά τους, προστατεύοντας την έτσι κι αλλιώς καταδικασμένη ευρωζώνη.

ΑΣΤΗΡΙΧΤΟΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΟΛΟΓΙΚΟΙ ΑΦΟΡΙΣΜΟΙ

Στον Τύπο και στο διαδίκτυο βρίσκεις αφορισμούς κατά της ιδέας επανόδου στην δραχμή, όχι όμως και επιχειρήματα. Κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Δεν έψαξα εξαντλητικά αλλά στο βαθμό που προσπάθησα το μόνο που βρήκα είναι τρεις τέσσερεις παραγράφους του Πέτρου Δούκα με τις οποίες προσπαθεί να μας πείσει ότι η επιστροφή στην δραχμή θα είναι καταστροφή. Για όσους δεν γνωρίζουν σχετικά, να πούμε ότι χρημάτισε υφυπουργός Οικονομικών δε δύο κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας, σπούδασε οικονομικά και διεθνείς σχέσεις στο πανεπιστήμιο George Washington, διοίκηση επιχειρήσεων και χρηματοοικονομικά στο πανεπιστήμιο Columbia και οικονομικά στο New York University, του οποίου αναδείχτηκε διδάκτωρ των οικονομικών. Επίσης εργάστηκε στην Citibank της Νέας Υόρκης και έγινε γενικός διευθυντής της ίδιας τράπεζας στην Ελλάδα.

Ο Π. Δούκας υποστηρίζει ότι:

«Η συζήτηση και το «εκβιαστικό» δίλημμα για επάνοδο στη δραχμή είναι αδιανόητη και αυτοκαταστροφική για τη Πατρίδα μας.

Και αμέσως παρακάτω εκθέτει το πρώτο «πλήγμα» που θα δεχθούμε ως Έλληνες!

1) Θα αποτελούσε αποδοχή ότι εμείς οι Έλληνες αποτύχαμε πλήρως, ότι είμαστε ανίκανοι να ανταγωνισθούμε και πέφτουμε στη Γ’ Εθνική Ευρώπης.

Οι Έλληνες ούτε ενημερώθηκαν ούτε ρωτήθηκαν αν ήθελαν η Ελλάδα να γίνει μέλος της ΕΟΚ. Όσοι ανάμεσα τους είχαν στοιχειώδη γνώση γνώριζαν ότι η Ελλάδα ριχνόταν βορά σε λάκκο λεόντων, διότι χωρίς εμπορικό προστατευτισμό ήταν αδύνατο να ανταγωνιστεί τα δυτικό-ευρωπαϊκά μεγαθήρια, όταν μάλιστα, χωρίς να ρωτηθούν οι λαοί, ο κανόνας της κοινοτικής προτίμησης, στην βάση του οποίου έγινε η Ένωση ποτέ δεν λειτούργησε γιατί έτσι αποφάσισαν ανεξέλεγκτα κέντρα στις Βρυξέλες. Ακόμα χειρότερα, δεν υπήρξαν ποτέ ευρωπαϊκά εμπορικά σύνορα. Με τις συμφωνίες κορυφών για την ΓΚΑΤΤ και αργότερα του ΠΟΕ (Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου) η ευρωπαϊκή αγορά μετατράπηκε και επισήμως σε ενιαία παγκόσμια αγορά, ερήμην των λαών. Η προσχώρηση της Ελλάδας το 2001 στην ζώνη του ευρώ ήταν το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της ελληνικής οικονομίας. Η μοίρα της ελληνικής οικονομίας είχε κριθεί και αυτό πρέπει να το γνώριζαν οι πολιτικοί μας, (μεταξύ αυτών και ο Δούκας) εκτός αν δεχτούμε ότι τους διαλέγουν μεταξύ των π
έον ηλιθίων.

2) Η ‘Νέα Δραχμή’, αναγκαστικά θα ήταν εξαιρετικά υποτιμημένη για να μπορούσε να βοηθήσει την ανταγωνιστικότητα των εξαγωγών. Αλλά ποτέ η υποτίμηση δεν είχε ουσιαστικά μεσο-πρόθεσμα αποτελέσματα. Οδηγούσε σε φαύλο κύκλο πληθωρισμού, φόβο για νέα υποτίμηση, έξοδο κεφαλαίων και τελικά σε νέα υποτίμηση.

Παραπάνω ο διδάκτωρ των οικονομικών και υφυπουργός οικονομικών (μη το ξεχνάμε) μας λέει «ότι αποτύχαμε πλήρως, ότι είμαστε ανίκανοι να ανταγωνισθούμε και πέφτουμε στη Γ’ Εθνική Ευρώπης». Όμως στην παράγραφο (2) παραδέχεται ότι η υποτιμημένη δραχμή θα «βοηθήσει την ανταγωνιστικότητα των εξαγωγών» συνεπώς παραδέχεται ότι το υπερτιμημένο για τα ελληνικά μέτρα ευρώ θα υπέσκαπτε την ανταγωνιστικότητα μας. Αυτό δεν τον εμποδίζει να ισχυρίζεται (εντελώς ανακόλουθα) ότι η επιστροφή στην δραχμή είναι καταστροφή! Προφανώς θεωρεί ότι απευθύνεται σε κάφρους…

ΤΡΟΜΟ-ΑΡΛΟΥΜΠΕΣ

Και από πού βγαίνει ότι η υποτιμημένη δραχμή ισοδυναμεί με πληθωρισμό; Ή ότι ο πληθωρισμός φέρνει περισσότερο πληθωρισμό και γι’ αυτό θα δραπετεύσουν τα κεφάλαια στο εξωτερικό; Όλα αυτά δεν είναι παρά αρλούμπες με τις οποίες ο κύριος διδάκτωρ προσπαθεί να τρομάξει τον κόσμο.

Πληθωρισμός προκαλείται όταν σπανίζουν τα αγαθά στην αγορά σε σχέση με την ζήτηση, οπότε προκαλείται αύξηση των τιμών. Ή όταν το κράτος αναγκάζεται να τυπώσει χαρτονόμισμα από αέρα, επειδή έχει δημιουργήσει υποχρεώσεις που τα ταμειακά του διαθέσιμα δεν αρκούν για να τις εξυπηρετήσει.

Η νέα δραχμή θα είναι υποτιμημένη όχι σε σχέση με τον εαυτό της αλλά με την αρχική τιμή 1 ευρώ=340,75 δρχ. που ήταν την 1η Ιανουαρίου του 2001. Όχι επειδή είναι γραμμένο στο ριζικό της, αλλά επειδή πρέπει και είναι προς το συμφέρον της χώρας. Και πρέπει διότι η Ελλάδα ξέφραγο αμπέλι, με τα κυριαρχικά της δικαιώματα παραχωρημένα σε ξένα κέντρα και με τον βρόχο του ευρώ στο λαιμό, απώλεσε όλα αυτά τα χρόνια 50% της ανταγωνιστικότητας της.

Επιπτώσεις στο επίπεδο της ζωής δεν θα υπάρξουν παρά μόνο θετικές. Αν το γερμανικό ευρώ δεν μπορεί να υποτιμηθεί μόνο για τον ελληνικό χώρο, οι δωσίλογοι που μας κυβερνούν βρήκαν την λύση στην βάναυση υποτίμηση της ζωής μας. Πως αλλιώς θα ταΐσουμε τους τοκογλύφους και θα σώσουνε την ετοιμοθάνατη ευρωζώνη! Αποστραγγίζουν και την τελευταία δεκάρα που κυκλοφορεί στην χώρα προκαλώντας ύφεση, μαζική ανεργία, πετσοκόβουν ξανά και ξανά τις αμοιβές, τις συντάξεις, εξαπέλυσαν άγριο φορομπηχτικό κυνηγητό, κάνουν αλλεπάλληλες αυξήσεις στα καύσιμα, στα τιμολόγια των ΔΕΚΟ, στις τιμές των βασικών ειδών κατανάλωσης, κατεδαφίζουν το κοινωνικό κράτος, τις κοινωφελείς υπηρεσίες, την υγεία, την παιδεία, τα πάντα.

Η «Νέα Δραχμή» που θα αντικαταστήσει το ευρώ θα έχει την ίδια περίπου μορφή, ένα ευρώ = μία νέα δραχμή η οποία κατ’ εξαίρεση πρέπει να γίνει χαρτονόμισμα, με τις ίδιες υποδιαιρέσεις και τα χάρτινα πολλαπλάσια, για να αποτραπεί οποιαδήποτε κερδοσκοπία σε βάρος των καταναλωτών. Ό,τι αγοραζόταν με ένα ευρώ θα αγοράζεται με μία δραχμή. Ένας μισθός 800 ευρώ θα γίνει μισθός 800 δραχμών. Η αναγκαία υποτίμηση αφορά την σχέση της δραχμής με το ευρώ και τα ξένα νομίσματα. Το 2001 ήταν 1 ευρώ=340,75 δρχ. Λόγω της οικονομικής συρρίκνωσης που υπέστη η χώρα με ευθύνη του διεφθαρμένου πολιτικού προσωπικού η σχέση αυτή θα αλλάξει σε βάρος της δραχμής αν θέλουμε να προωθήσουμε τις εξαγωγές μας και τον τουρισμό μας. Μπορεί να γίνει π.χ. 1 ευρώ=440,75 δρχ. Η υποτίμηση αυτή σε σχέση με τα ξένα νομίσματα είναι δυνατό να επηρεάσει ως ένα βαθμό και τις τιμές στην εσωτερική αγορά, όχι όμως αν στην χώρα υπάρχει κυβέρνηση που θα αξιοποιήσει όλες τις δυνατότητες μας στο εξωτερικό και τις σχέσεις μας με το εξωτερικό. Περιττό να πούμε ότι η επιστροφή στην δραχμή από μόνη της δεν αρκεί για να ορθοποδήσει η χώρα. Πρέπει να αποτελέσει μόνο αρχή μιας άλλης πορείας, της ανεξάρτητης και εθνικά κυρίαρχης Ελλάδας, έτοιμης για καινοτομίες και ανοιχτής σε όλες τις εποικοδομητικές συνεργασίες με τους λαούς όλου του πλανήτη, στην βάση του αμοιβαίου συμφέροντος και μόνο.

Και για να πάμε παρακάτω: για ποια «έξοδο κεφαλαίων» από τον φόβο του πληθωρισμού, μιλάει ο Δούκας. Υπάρχουν περί τα 350 δισ ευρώ και δολάρια στην τράπεζα Ελλάδος. Αυτά είναι τα συναλλαγματικά αποθέματα της χώρας και καν
είς δεν έχει δικαίωμα να τα αγγίξει. Και το κράτος όταν έχει την βούληση είναι σε θέση να τα προστατεύσει. Ας ξεχάσουμε λοιπόν τις διαρροές κεφαλαίων. Ούτε η Αργεντινή στις μέρες μας, ούτε η Ελλάδα το 1932 αντιμετώπισε τέτοιο προβλήματα με την πτώχευση και δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει τώρα. Ο πλανήτης ολόκληρος βιώνει την πιο πολύπλοκη την πιο εκρηκτική κρίση της ιστορίας και δεν υπάρχει πουθενά ασφαλές καταφύγιο, για κανένα νόμισμα σε καμιά χώρα. Όσο φεύγουν τα κεφάλαια απ’ την Τουρκία που έχει το δικό της εθνικό νόμισμα άλλο τόσο θα φύγουν απ’ την Ελλάδα…

3) Το τεράστιο χρέος μας σε ευρώ θα έπρεπε να αποπληρωθεί με υποτιμημένες δραχμές. Σαν συνέπεια το χρέος μας θα ανέβαινε τουλάχιστον στο 250% του ΑΕΠ!

Θα μας τρελάνει ο κύριος διδάκτωρ: Εκτός του ότι το «τεράστιο χρέος» έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να αποπληρωθεί (και ο νοών νοείτω) δεν μετατρέπεται μόνο το χρέος σε δραχμές αλλά και το ΑΕΠ. Επομένως η σχέση χρέους ΑΕΠ, μένει σταθερή, δεν αλλάζει επειδή θα αλλάξουμε νόμισμα.

4) Όλοι οι πολίτες που είχαν καταθέσεις και επενδύσεις στη χώρα μας θα κοίταζαν να αποφύγουν τις ζημιές από την επάνοδο στη Δραχμή και θα έβγαζαν έγκαιρα τα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα την άμεση κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος και της οικονομικής δραστηριότητας!

Η αξιοπιστία του νομίσματος μιας χώρας καθορίζεται από την παραγωγικότητα της εργασίας αλλά και από την ποιότητα των παραγόμενων αγαθών. Και βελτιώνεται ή φθείρεται από την εξέλιξη αυτών των δύο παραγόντων. Αν σου επιβληθεί ένα νόμισμα όπως είναι το ευρώ του οποίου η αξιοπιστία και η τιμή του στην χρηματαγορά είναι υψηλή καθώς, βασίζεται στην γερμανική παραγωγικότητα και ποιότητα, αυτή είναι πραγματικά παράλογη και αφύσικη κατάσταση γιατί δυσχεραίνει σοβαρά τις εξαγωγές, όπως παραδέχεται στην δεύτερη (2) παράγραφο του ο κύριος «διδάκτωρ των οικονομικών» και ευνοεί τις εισαγωγές. Με το ευρώ (αλλά και λόγω άλλων τυχοδιωκτισμών που έχουν επιβάλει οι παγκοσμιοποιητές) η πατρίδα έχει κλείσει στάνταρ ραντεβού με την χρεοκοπία. Επιβάλετε λοιπόν στροφή 180 μοιρών και ένα από τα πρώτα μέτρα για να μπει η χώρα στον δρόμο της ανάπτυξης είναι η επιστροφή στην φτηνή δραχμή. Όταν γίνει αυτό δεν θα φύγουν κεφάλαια και επενδυτές απ’ την χώρα. Ο νεοδημοκράτης «διδάκτωρ οικονομικών» εξαπατά και προσπαθεί να χειραγωγήσει τον ελληνικό λαό. Με την φτηνή δραχμή θα εισρεύσουν κεφάλαια στην χώρα. Αν ίσχυε το αντίθετο όπως ισχυρίζεται τότε δεν θα βλέπαμε τα αμερικάνικα και ευρωπαϊκά κεφάλαια να μεταναστεύουν στην Κίνα με το φτηνό Ρενμίμπι αλλά τα κινέζικα, τα κορεάτικα, τα ταϊβανέζικα κλπ να μεταναστεύουν στην δυτική Ευρώπη και στις ΗΠΑ!

Όσο για τις τράπεζες που είδαμε να χρεοκοπούν σαν από επιδημία στις ΗΠΑ και την Μ. Βρετανία αυτό συνέβη όχι επειδή διέρρευσαν τα κεφάλαια τους στο εξωτερικό (για να βρουν ασφαλές λιμάνι; που άραγε;) αλλά διότι έχουν έλλειψη ρευστού, μια και τα αποθεματικά τους είναι «τοξικά», είναι δηλαδή υποχρεώσεις δανειοληπτών που αδυνατούν να πληρώσουν. Γι’ αυτό κάθε τόσο τα κράτη κάνουν ενέσεις ρευστότητας στις τράπεζες για να τις κρατήσουν στην ζωή με χρήματα των πολιτών τους. Κι αυτό, βέβαια, συμβαίνει επειδή είναι στη φύση της αγοράς (η οποία έχει σκόπιμα θεοποιηθεί) να κονταίνει το πάπλωμα και να μακραίνει τα ποδάρια. Η αγορά είναι δημιούργημα του ανθρώπου, και το δημιούργημα δεν μπορεί να ρυθμίζει την ζωή του δημιουργού του. Ο δημιουργός άνθρωπος θα ρυθμίζει αύριο την αγορά και έτσι την ζωή του.

Απελάτης

κ. Βενιζέλε…..

Διατελέσατε υπουργός Δικαιοσύνης το 1996. Δεν ήσασταν ένας οποιοσδήποτε πολιτικός σε αυτό το υπουργείο, αλλά ένας γνώστης της Νομικής Επιστήμης. Και μόνο να κοιτάξει κάποιος το βιογραφικό σας, διαπιστώνει πως τελειώσατε σε 4 χρόνια τη Νομική, (παρότι, όπως λέτε, είχατε και παράλληλη πολιτική δράση τα δύσκολα χρόνια 1974-1978), καταφέρατε να κάνετε διδακτορικό στο Παρίσι σε μόλις δύο χρόνια και στη συνέχεια να ανεβείτε τις βαθμίδες της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης με τρόπο που δεν έχουν κάνει άλλοι.

Τι άλλο λοιπόν, ήσασταν από το «παιδί θαύμα» της νομικής τέχνης.
Αναζήτησα λοιπόν αυτή την νομική σας έστω ευφυΐα, στο νομοθετικό σας έργο στο υπουργείο Δικαιοσύνης. 
 
Και ιδού τι βρήκα. 
 
Το 1996 ψηφίσατε τον νόμο 2408. Με τον νόμο αυτό τροποποιήσατε κάποια άρθρα του Ποινικού Κώδικα. Για την ακρίβεια προσθέσατε μερικές λέξεις, λιγότερες από 10 αλλά καθοριστικές. Αλλάξατε το άρθρο 242 (για ψευδή βεβαίωση) και το άρθρο 216 (για πλαστογραφία).Τα δύο αδικήματα τα οποία ήταν κακουργήματα με ποινές κάθειρξης πάνω από 10 χρόνια, γίνονταν πλημμελήματα αν το ποσό της ζημιάς δεν ήταν πάνω από 25 εκατομμύρια δραχμές.
Αυτό προσθέσατε: Το «πάνω από 25 εκατομμύρια δραχμές».
Με 25 εκατομμύρια τότε μπορούσες να αγοράσεις ένα σπίτι. Και εσείς για κάποιο λόγο, την πλαστογραφία και την ψευδή βεβαίωση που προκαλούσαν ζημιά ως ένα σπίτι την κάνατε πλημμέλημα;
 
Αυτή την νομοθετική «μεταρρύθμιση» την κάνατε μέσα σε μία νύχτα και χωρίς να προηγηθεί σύσταση νομοπαρασκευαστικής επιτροπής και πολύ περισσότερο διάλογος με τους ανθρώπους που υπηρετούν τη Δικαιοσύνη. Δηλαδή δεν εκθέσατε ποια αναγκαιότητα υπήρχε για να κάνετε τόσο βαριές πράξεις από κακουργήματα, απλά πλημμελήματα. Κατηγορηθήκατε από τον νομικό κόσμο ότι ασελγήσατε πάνω στους νόμους με σκοπούς άλλους από την απονομή Δικαιοσύνης.
 
Φαντάζομαι ξέρετε ως υπουργός Δικαιοσύνης τότε, τι προέκυψε από αυτή σας την νομοθέτηση.  
Τετρακόσιοι επιφανείς Θεσσαλονικείς (μεγαλογιατροί, βουλευτές, στρατηγοί, δικηγόροι, παιδιά αυτών που λέμε «επωνύμων») οι οποίοι αντιμετώπιζαν κατηγορίες για κακουργήματα (ναι, αυτά τα οποία αλλάξατε) δεν δικάστηκαν ποτέ. Τα κακουργήματά τους έγιναν πλημμελήματα και παραγράφηκαν. Η υπόθεση ήταν η πιο σοβαρή υπόθεση πλαστογραφίας στην ιστορία της Ελλάδας.
Από το 1989 έως το 1991, παιδιά επωνύμων της Θεσσαλονίκης που εγγράφονταν σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού (Γιουγκοσλαβία, Ρουμανία κλπ), έπαιρναν μεταγραφές σε Πανεπιστήμια της Ελλάδας, παρουσιάζοντας ψεύτικες βεβαιώσεις για σοβαρές ασθένειες.
Οι ευγενείς γόνοι της Θεσσαλονίκης έπασχαν ξαφνικά από καρκίνο, λευχαιμίες και άλλα σοβαρά νοσήματα που βεβαίωναν απατεώνες γιατροί. Όταν αποκαλύφθηκε η υπόθεση, κάποιοι Πανεπιστημιακοί, συνάδελφοί σας στο Πανεπιστήμιο, επιχείρησαν να την κουκουλώσουν αρνούμενοι να δώσουν τα στοιχεία των μεταγραφών.
Μια ομάδα έντιμων εισαγγελέων τότε, αναγκάστηκε να κάνει έρευνα στο πανεπιστήμιο και να κατασχέσει τους φακέλους. Δύο ανακριτές, επί δύο χρόνια ερεύνησαν αυτή την υπόθεση, σχηματίζοντας δικογραφία που δεν χωρούσε σε ένα δωμάτιο. Ασκήθηκαν, διώξεις σε 400 άτομα.
Οι περισσότεροι θα έμπαιναν φυλακή αφού οι κατηγορίες ήταν στοιχειοθετημένες. Και τότε εσείς νομοθετήσατε την αλλαγή του Ποινικού Κώδικα στα συγκεκριμένα άρθρα, που τύχαινε μάλλον να αφορούν τις δικές τους κατηγορίες.
Τα αδικήματα ήταν πια πλημμελήματα και είχαν παραγραφεί. Οι φάκελοι έκλεισαν και δεκάδες επώνυμοι απατεώνες, ελεύθεροι πια, συνέχιζαν να φωτογραφίζονται στα περιοδικά ως έντιμοι και ανησυχούντες για την πόλη και βέβαια να καθορίζουν με τη δύναμή τους τα πολιτικά πράγματα. Αρκετοί από τους φοιτητές που πήραν μεταγραφές με τις ψευδείς βεβαιώσεις, όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν, αλλά σήμερα κάνουν πανεπιστημιακή καριέρα.
 
Στις μεταρρυθμίσεις σας, συμπεριλαμβάνεται η αλλαγή ενός ακόμη άρθρου του Ποινικού Κώδικα. Του 113. Το άρθρο αυτό παλιά προέβλεπε πως στις περιπτώσεις που κάποιος βουλευτή
διώκεται για αξιόποινη πράξη,
αν δεν αρθεί η βουλευτική του ασυλία, τότε σταματά να τρέχει ο χρόνος παραγραφής και ο βουλευτής δικάζεται όποτε πάψει να είναι βουλευτής.
Το άρθρο αυτό προστάτευε και τον βουλευτή, αλλά και τον πολίτη.
Αλλάξατε λοιπόν το άρθρο και καταργήσατε την αναστολή της παραγραφής.
Έτσι αν κάποιος βουλευτής διαπράξει αδίκημα και δεν αρθεί η ασυλία του, ο χρόνος παραγραφής τρέχει. Έτσι όταν πάψει να είναι βουλευτής πιθανόν να μην υπάρχει δίωξη εναντίον του.
Αυτά είναι τα νομοθετήματά σας σε ένα υπουργείο που θα περίμενε κάποιος, πως λόγω του αντικειμένου σας, ο νομικός κόσμος θα μίλαγε για τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις Βενιζέλου. Ο νομικός κόσμος όμως μιλάει για «ασέλγεια» στους νόμους. Τα περί προθέσεων και τα νομικά και αυτά της κόλασης που είναι στρωμένη με καλές προθέσεις, τα ξέρετε. Μόνο εσείς ξέρετε τις προθέσεις σας. 
Δεν σας αποδίδω καμιά πρόθεση. Σας απευθύνω για μια ακόμη φορά ερωτήματα. Και περιμένω απαντήσεις τις οποίες ξέρετε πολύ καλά πως οφείλετε να δώσετε. Αν όχι, τότε αυτό θα είναι μια πρόθεσή σας.

Υ.Γ. Προς κάθε ενδιαφερόμενο που.ξέρει αυτός. Μετά από 25 χρόνια στην δημοσιογραφία, έχω την δυνατότητα να μαθαίνω, πότε το όνομά μου γίνεται δημοφιλές σε διάφορες υπηρεσίες. Μην κουράζεστε. Στην ντουλάπα μου δεν έχω σκελετούς. Μόνο ρούχα και αρχεία. Των οποίων έχω πάντα αντίγραφα.

Κώστας Βαξεβάνης


Από Π.Κ.

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΣΙΠΡΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΗΓΕΣΙΑ

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της επιστολής του κ. Τσίπρα προς τους προέδρους της Κομισιόν, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου:

ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΚΟΜΙΣΙΟΝ ΖΟΖΕ ΜΑΝΟΥΕΛ ΜΠΑΡΟΖΟ

ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΒΑΝ ΡΟΜΠΑΙ

ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΜΑΡΤΙΝ ΣΟΥΛΤΣ

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΜΑΡΙΟ ΝΤΡΑΓΚΙ

ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ EUROGROUP ΖΑΝ ΚΛΟΝΤ ΓΙΟΥΝΚΕΡ

Αθήνα, Πέμπτη 10 Μαϊου 2012

Αγαπητέ κύριε Πρόεδρε,

Σας στέλνω αυτή την επιστολή μετά την παράδοση της διερευνητικής εντολής που ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας έδωσε σε μένα, ώστε να διακριβώσω τη δυνατότητα σχηματισμού Κυβέρνησης που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη του Κοινοβουλίου, σύμφωνα με το Σύνταγμά μας. Η επιστολή αυτή ακολουθεί προηγούμενη, που είχα αποστείλει στις 21 Φεβρουάριου.

Η ψήφος του ελληνικού λαού την Κυριακή 6 του Μαΐου απονομιμοποιεί πολιτικά το Μνημόνιο Συνεννόησης/Μνημόνιο Οικονομικής και Χρηματοπιστωτικής Πολιτικής το οποίο συνυπέγραψαν η προηγούμενη κυβέρνηση Παπαδήμου και οι αρχηγοί των δύο πολιτικών κομμάτων που είχαν εγγυηθεί την κοινοβουλευτική πλειοψηφία της κυβέρνησης εκείνης. Και τα δύο αυτά κόμματα κατέγραψαν απώλεια, περίπου, 3,5 εκατομμύριων ψήφων, αθροίζοντας ποσοστό 33,5% των συνολικών ψήφων.

Παρακαλούμε σημειώστε ότι, πριν από αυτό, το Μνημόνιο Συνεννόησης / ΜΟΧΠ είχε ήδη απονομιμοποιηθεί όσον αφορά την οικονομική αποτελεσματικότητά του. Αλλά δεν είναι μόνο ότι το Μνημόνιο Συνεννόησης / ΜΟΧΠ απέτυχε στην επίτευξη των ίδιων του των στόχων. Είναι, επίσης, ότι έχει αποτύχει να αντιμετωπίσει τις δομικές ανισορροπίες και ανισότητες της ελληνικής οικονομίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ επεσήμαινε όλα τα τελευταία χρόνια τις ενδογενείς αδυναμίες της οικονομίας. Όλες οι κυβερνήσεις, που συνεργάζονται στενά με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αγνόησαν τις προτάσεις μας για συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις.

Παρακαλούμε σημειώστε επίσης ότι, εξαιτίας των πολιτικών του Μνημονίου Συνεννόησης/ ΜΟΧΠ, η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα σε καιρό ειρήνης η οποία το 2012 διανύει το πέμπτο διαδοχικό έτος βαθιάς ύφεσης. Επιπλέον, το πρόγραμμα Ανταλλαγής Ομολόγων (PSI) έχει αποτύχει να διασφαλίσει με αξιόπιστο τρόπο τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του αυξανόμενου δημόσιου χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ της Ελλάδας. Η λιτότητα δε μπορεί με κανένα τρόπο να είναι η θεραπεία στην ύφεση. Είναι λοιπόν επιτακτική η άμεση, κοινωνικά δίκαιη, αντιστροφή της καθοδικής τάσης της οικονομίας μας.

Πρέπει επειγόντως να διασφαλίσουμε την οικονομική και κοινωνική σταθερότητα στη χώρα μας. Για το σκοπό αυτό, οφείλουμε να αναλάβουμε κάθε δυνατή πολιτική πρωτοβουλία προκειμένου να αντιστρέψουμε τη λιτότητα και την ύφεση. Γιατί πέραν της έλλειψης δημοκρατικής νομιμοποίησης, η συνέχεια της εφαρμογής του προγράμματος εσωτερικής υποτίμησης οδηγεί την οικονομία στην καταστροφή, χωρίς να δημιουργεί προϋποθέσεις ανάκαμψης. Η εσωτερική υποτίμηση τείνει να οδηγήσει σε κρίση ανθρωπιστική.

Συνεπώς οφείλουμε να επανεξετάσουμε ολόκληρο το πλαίσιο της υπάρχουσας στρατηγικής, δεδομένου ότι δεν απειλεί μόνο την κοινωνική συνοχή και τη σταθερότητα στην Ελλάδα, αλλά αποτελεί και πηγή αστάθειας για την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη.

Το κοινό μέλλον των ευρωπαϊκών λαών βρίσκεται υπό την απειλή αυτών των καταστροφικών επιλογών. Είναι βαθιά η πίστη μας ότι το πρόβλημα της κρίσης είναι ευρωπαϊκό, και άρα σε ευρωπαϊκό επίπεδο πρέπει να βρεθεί η λύση.

Με τιμή,

Αλέξης Τσίπρας

Πρόεδρος της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ

Αντιπρόεδρος του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς

Καταλάβατε τι έγινε αυτά τα δύο χρόνια; [GR+EN]

Όλα τα μέτρα που πάρθηκαν απο τους πολιτικούς μας εναντίον όλων των Ελλήνων
τα τελευταία δύο χρόνια με το πρόσχημα της κρίσεως και της σωτηρίας, ήταν
μόνον και μόνον για να θωρακιστούν εγκαίρως όποιες άλλες Ευρωπαϊκές χώρες
πιθανόν θα είχαν οικονομικό πρόβλημα στο μέλλον. Χωρίς να μας ρωτήσουν, μας
θυσίασαν ευχαρίστως και ακόμη συνεχίζουν με τα πολιτικά παιχνιδάκια τους.
Ας είμαστε όλοι υπερήφανοι που η ακούσια θυσία μας έσωσε τον υπόλοιπο κόσμο,
αλλα όχι εμάς.
Ξαναψηφίστε Ανθέλληνες Προδότες και κομπλεξικούς Ευρωλιγούρηδες!
Πρίν ξαναψηφίσετε κάντε τον κόπο να διαβάστε στα προεκλογικά προγράμματά
τους, πώς και με τι σκοπεύουν να διαλύσουν ότι απέμεινε απο την Ελλάδα.

What those two years was for?
All the measures that our politicians signed against all Hellenes the last
two years with the pretext of crisis and salvation, was nothing else but
to furnished in time every other European nation that could have problem
in the future. Whithout to ask us, they gladly sacrificed us and they still
do the same with their political games. Let us be proud with our involuntary
sacrifice that saved the rest of the world, but not us. Go vote the again
Anti-Hellenes, Traitors and inhibited Euro-cravings. Before you go and vote
them, take a moment to know how and with what they have in mind to
dismandle whatever has left from Hellas.

 SeeGreek

«Οικουμενική» με… 38%;

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ
Στην εντύπωση ότι είναι έτοιμος να συμμετάσχει από κοινού με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ στον σχηματισμό μνημονιακής κυβέρνησης δημιούργησε χθες ο Φώτης Κουβέλης προκαλώντας αίσθηση στο πανελλήνιο, αφού υποτίθεται ότι η ΔΗΜΑΡ κατέτασσε τον εαυτό της στο αντιμνημονιακό στρατόπεδο. Από το πρωί βοούσαν οι φήμες ότι ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ήταν…………

έτοιμοι να προσφέρουν την πρωθυπουργία στον Φ. Κουβέλη προκειμένου να συγκεντρώσουν κοινοβουλευτική πλειοψηφία δεδομένου ότι η ΝΔ έχει 108 έδρες, το ΠΑΣΟΚ 41 και η ΔΗΜΑΡ 19 – σύνολο 168 έδρες.

Η υπόθεση εθεωρείτο όμως μάλλον κακόβουλη υπονόμευση του αρχηγού της ΔΗΜΑΡ μέχρι αργά το απόγευμα, όταν ο ίδιος ο Φώτης Κουβέλης έκανε δηλώσεις υπέρ του σχηματισμού μιας δήθεν «οικουμενικής» κυβέρνησης μετά τη συνάντηση που είχε με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο, στο πλαίσιο της διερευνητικής εντολής για τον σχηματισμό κυβέρνησης που έχει δοθεί στον τελευταίο.
Αγνοούμε φυσικά αν θα τελεσφορήσει η προσπάθεια συγκυβέρνησης ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ. Ουδείς είναι σε θέση να γνωρίζει, αν ο Φ. Κουβέλης έχει αποφασίσει να τελευτήσει τον πολιτικό του βίο ως πρωθυπουργός ή ως συγκυβερνών «σωτήρας» της Ελλάδας.
Εικασίες επί του θέματος αυτού δεν έχουν όμως κανένα νόημα, αφού σε ελάχιστα 24ωρα θα γνωρίζουμε τα γεγονότα που θα συνθέτουν την πραγματικότητα. Ομολογούμε, όμως, ότι εντυπωσιαστήκαμε βαθύτατα από τις δηλώσεις του Φ. Κουβέλη. Αδυνατούμε να αντιληφθούμε γιατί πρόβαλε τη θέση της συγκρότησης «οικουμενικής» κυβέρνησης, αν δεν είναι αποφασισμένος ήδη να συγκυβερνήσει πάση θυσία με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.
Δεν ωφελεί να κρυβόμαστε. Ο Φ. Κουβέλης είναι έμπειρος πολιτικός. Γνωρίζει άριστα ότι μετά τις δηλώσεις υπέρ μιας μνημονιακής κυβέρνησης που έκανε, το κόμμα του δεν έχει πλέον διασφαλισμένη ούτε καν την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, αν τελικά γίνουν εκλογές τον Ιούνιο.
Από πλευράς στελεχών και βουλευτών της ΔΗΜΑΡ είναι απολύτως σίγουρο ότι ο Φ. Κουβέλης δεν θα αντιμετωπίσει απολύτως κανένα πρόβλημα, αν συμμετάσχει σε συγκυβέρνηση με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Ιδεολογικά και πολιτικά δεν έχουν απολύτως κανένα πρόβλημα με μια τέτοια συγκυβέρνηση.
Οι βουλευτές μάλιστα θα είναι πανευτυχείς αν υπάρξει τέτοια εξέλιξη. Οχι μόνο κάποιοι από αυτούς θα γίνουν υπουργοί, αλλά και όλοι τους θα απολαύσουν τη βουλευτική τους καρέκλα για αρκετά χρόνια -έτσι τουλάχιστον ελπίζουν- αντί να τρέχουν να την ξανακερδίσουν σε έναν μήνα, έχοντας επιπλέον τη βεβαιότητα ότι κάποιοι θα τη χάσουν οπωσδήποτε.
Εννοείται ότι σε περίπτωση συγκυβέρνησης η ΔΗΜΑΡ θα εξαφανιστεί εκλογικά, αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει καθόλου τους βουλευτές και τα στελέχη της, αφού θα έχουν στο μεταξύ φροντίσει να μετεγγραφούν στο διάδοχο του ΠΑΣΟΚ κεντροαριστερό πολιτικό σχήμα, εξασφαλίζοντας το προσωπικό πολιτικό τους μέλλον, στο μέτρο του δυνατού.
Ολα αυτά είναι υποθέσεις. Το βέβαιο είναι ότι συνιστά πολιτική φαιδρότητα ο ισχυρισμός ότι μια κυβέρνηση ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ μπορεί να χαρακτηριστεί «οικουμενική» δεδομένου ότι το 18,85% των ψήφων που πήρε η ΝΔ, αθροιζόμενο στο 13,18% του ΠΑΣΟΚ και στο 6,11% της ΔΗΜΑΡ μάς κάνει συνολικά μόλις 38,14%. Πώς είναι δυνατόν μια κυβέρνηση στηριζόμενη μόλις στο ένα τρίτο και κάτι των ψήφων, με το 60% του λαού εναντίον της, να θωρηθεί «οικουμενική»; Ούτε κατά διάνοια! Δεν υπάρχει καμιά απολύτως περίπτωση να νομιμοποιηθεί στα μάτια του ελληνικού λαού μια τέτοια κυβέρνηση. Θα είναι πάντα μια κυβέρνηση μειοψηφίας, η οποία θα έχει πραξικοπηματικά διαστρεβλώσει πλήρως τη μόλις δ
ιατυπωθείσα μέσω των εκλογών βούληση του ελληνικού λαού.
Η όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων στο έπακρο είναι αναπότρεπτη. Οι κοινωνικές συγκρούσεις θα προσλάβουν βίαια χαρακτηριστικά. Αυτό όμως δεν εγγυάται οπωσδήποτε την κατάρρευση ή την ανατροπή υπό το κράτος της λαϊκής οργής της ενδεχόμενης «οικουμενικής» κυβέρνησης μειοψηφίας του 38%. Στη ζωή θα κριθεί αν θα επικρατήσει ή αν θα καρατομηθεί πολιτικά.
Μνημονιακοί
Ισως δεν έχουν άλλη ευκαιρία
Η ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ψήφος του ελληνικού λαού και η απροσδόκητης έκτασης καταβαράθρωση του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ έχουν φέρει σε αδιέξοδο τους υποστηρικτές του Μνημονίου. Η αμετανόητη μετεκλογική στάση των ηγετών της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ κατέστησε ήδη σχεδόν βέβαιο γεγονός την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε πρώτο κόμμα και μάλιστα με μεγάλη διαφορά από τη ΝΔ, αν γίνουν εκλογές τον Ιούνιο. Σε αυτή την περίπτωση όμως είναι απολύτως αδύνατον από μαθηματική σκοπιά να συγκεντρώσουν όλα μαζί τα μνημονιακά κόμματα πάνω από 100-130 έδρες στην καλύτερη περίπτωση. Υπό το πρίσμα αυτό, ίσως είναι η τελευταία ευκαιρία για το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και τη ΔΗΜΑΡ να σχηματίσουν κυβέρνηση, έστω και λαϊκής μειοψηφίας, αντί να οδηγηθούν σε εκλογές-λαιμητόμο για τα κόμματα αυτά.
 
εθνος

ΠΟΣΗ ΔΥΝΑΜΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ’ΧΕΙ Η ΨΗΦΟΣ ΜΑΣ;

Γράφει η Χαροκόπου Τσώνη Όλγα 
Κοιτώντας το δέντρο, χάνεις το δάσος.
Ήταν ολοφάνερο από τις εκλογές της 6ης Μαΐου ότι κάτι δεν πάει καλά με τους εκλογικούς καταλόγους. Πώς είναι δυνατόν ένας πληθυσμός προσδιορισμένος από  την απογραφή του 2011 στον αριθμό :10.787.690, καιο πληθυσμός μέχρι 14 ετών να προσδιορίζεται στον αριθμό :1.666.888 να καταλήγουν σε  αριθμό εγγεγραμμένων 9.949.401!
10.787.690-1.666.690= 9.121.000 (διαφορά 9.949.401-9.121.000=828.401)
Και δεν έχουμε και στοιχεία για τους νέους από 14-17 ετών οι οποίοι θα αυξήσουν αυτή τη διαφορά…

Ποιοι να’ναι άραγε αυτοί οι 828.401 εγγεγραμμένοι που κάπως δεν ταιριάζουν στα στοιχεία αυτής της μιας εκλογικής αναμετρήσεως;
Από αυτό το μαθηματικό ακατανόητο έλαβα αφορμή και μελέτησα τα σχετικά στοιχεία όλων των εκλογικών αναμετρήσεων (βουλευτικών) από το 1974-2012.
Όταν λοιπόν ξέφυγα από το δέντρο και κοίταξα το μεταπολιτευτικό δάσος, έπαθα ότι και σεις όταν θα δείτε τον παρακάτω συγκεντρωτικό πίνακα που δημιούργησα.
Τα κίτρινα στοιχεία είναι η διαφορά που προκύπτει από τους εγγεγραμμένους της προηγουμένης  περιόδου ως προς τους εγγεγραμμένους της επομένης  περιόδου.
Από τα στοιχεία της δημοσιευμένης στο διαδίκτυο εργασίας « Οι δημογραφικές εξελίξεις στη νεώτερη Ελλάδα (1830-2007)» Β. Κοτζαμάνης, Ε. Ανδρουλάκη, προκύπτει κατά μέσον όρο ότι
Δεκαετίες
Μέσος πληθυσμός
Μέσος όρος γεννήσεων
Μέσος όρος θανάτων
Διαφορά
1961-1970
8.587.300
153.200
69.300
83.900
1971-1980
9.255.200
143.900
80.100
63.800
1981-1990
9.945.700
118.300
91.000
27.300
1991-2000
10.562.100
102.100
100.000
2.100
2001-2007
11.065.600
106.700
105.200
1.500
(Όπως ξεκάθαρα φαίνεται τις
ελευταίες δεκαετίες η αύξηση του πληθυσμού είναι οριακή, κι αν φαίνεται ότι υπάρχει κάποια αύξηση, αυτή οφείλεται στους αριθμούς των γεννήσεων των μεταναστών. Καθώς και η συνολική αύξηση του πληθυσμού δεν οφείλεται στους Έλληνες αλλά στους μετανάστες κατοίκους της Ελλάδας διότι στις απογραφές του 2001 και 2011 κατεγράφη ο μόνιμος πληθυσμός με καμία διευκρινιστική ερώτηση για την ιθαγένεια των απογραφομένων.)
Δηλαδή στις εκλογές ας πούμε του 1993, αν ανατρέξουμε 18 χρόνια πριν, έχουμε μια αύξηση:  ας πάρουμε το 83.900, περίπου 84.000 επί ,χοντρικά, 20 χρονιές, 1.680.000 νέους εγγεγραμμένους επί των εγγεγραμμένων του 1974,  έχουμε και λέμε : 6.241.066+1.680.000=7.921.066
Τι λένε όμως οι εγγεγραμμένοι του 1993; Δείτε τον πίνακα.
1974
Εγγεγραμμένοι: 6.241.066
Ψήφισαν: 4.963.558
Έγκυρα: 4.908.974
Άκυρα/Λευκά: 54.584

168.382

 

1996

Εγγεγραμμένοι: 9.140.742
Ψήφισαν: 6.978.656
Έγκυρα: 6.780.049
Άκυρα/Λευκά: 198.607
1977

162.672

 

Εγγεγραμμένοι: 6.403.738
Ψήφισαν: 5.193.891
Έγκυρα: 5.129.771
Άκυρα/Λευκά: 64.117

231.799

 

2000

Εγγεγραμμένοι: 9.372.541
Ψήφισαν: 7.026.527
Έγκυρα: 6.868.011
Άκυρα/Λευκά: 158.516
1981

656.040

 

Εγγεγραμμένοι: 7.059.778
Ψήφισαν: 5.753.478
Έγκυρα: 5.671.057
Άκυρα/Λευκά: 82.421

2004

516.931

 

Εγγεγραμμένοι: 9.889.472
Ψήφισαν: 7.573.368
Έγκυρα: 7.406.619
Άκυρα/Λευκά: 123.713
Λευκά: 43.036

1985

948.869

 

Εγγεγραμμένοι: 8.008.647
Ψήφισαν: 6.422.466
Έγκυρα: 6.365.094
Άκυρα/Λευκά: 57.372

29.445

 

2007

Εγγεγραμμένοι: 9.918.917
Ψήφισαν: 7.355.026
Έγκυρα: 7.159.006
Άκυρα: 148.850
Λευκά: 47,170
1989

370.788

 

Εγγεγραμμένοι: 8.379.435
Ψήφισαν: 6.669481
Έγκυρα: 6.521.563
Άκυρα/Λευκά: 147.918

10.148

 

2009

Εγγεγραμμένοι: 9.929.065
Ψήφισαν: 7.044.606 (70,95%)
Έγκυρα: 6.858.421
Άκυρα: 142.916
Λευκά: 43,269
1989


257.888

 

 

Εγγεγραμμένοι: 8.637.323
Ψήφισαν: 6.798.159
Έγκυρα: 6.696.424
Άκυρα/Λευκά: 101.675
2012


20.336

 

 

Εγγεγραμμένοι: 9.949.401
Ψήφισαν: 6.476.751
Έγκυρα:
6.324.104
Άκυρα: 116.887
Λευκά: 35.760
1990

183.628

 

Εγγεγραμμένοι: 8.453.695
Ψήφισαν: 6.698.591
Έγκυρα: 6.586.040
Άκυρα/Λευκά: 112.551

518.665

 

1993

Εγγεγραμμένοι: 8972360
Ψήφισαν: 7019268
Έγκυρα: 6899706
Άκυρα/Λευκά: 112.551

Σας… ξαφνιάζουν τα στοιχεία;
Το 1985 ψήφισαν 3 σειρές νέων μαζεμένες γιατί δόθηκε το δικαίωμα ψήφου στα 18. Αλλά και 150.000 να’ ταν η κάθε σειρά, 150.000 επί 3 δεν κάνει 948.869…!
Και ξάφνου τι έγινε και οι αυξήσεις των εκατοντάδων χιλιάδων έγιναν αυξήσεις των δεκάδων χιλιάδων; Που και αυτοί, από το αρχικό παράδειγμα των φετεινών εκλογών, εγκλείουν ήδη από μόνοι τους ένα εσωτερικό μαθηματικό λάθος των 800.000 ατόμων.
Από κει και πέρα ο θεός κι η μοίρα μας…
Όπως και να’χει νομίζω ότι το υπουργείο εσωτερικών θα έπρεπε να δώσει μία απάντηση. Πώς δικαιολογούνται τέτοιες διακυμάνσεις στους αριθμούς; Κι αν υπάρχουν λόγοι, καιρός να τους μάθουμε κι εμείς.
(Ελληνοπόντιοι, ιθαγένειες , ελληνοποιήσεις, διπλοεγγραφέντες, καλπονοθευτικός εκλογικός νόμος …)
Να μάθουμε κι εμείς τι δύναμη πρέπει να’χει πια η ψήφος μας για ν’ αλλάξει κάτι σ’ αυτόν τον τόπο.
Γιατί αν υποψιαστώ ό,τι υποψιάζεστε και σεις …