Daily Archives: 13 Μαΐου 2012

ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ ΣΕ ΜΙΑ ΝΕΑ ΕΥΡΩΠΗ. Γίνεται;

Γράφει ο Χρήστος Λαδάς
To ερέθισμα για τις επόμενες σειρές μου προσεφέρθη από τις εικόνες που μετέδιδε χθες 12/5/2012 η El Pais από την κατάμεστη από κόσμο Μαδρίτη σε μία ακόμη τεράστια και ειρηνική συγκέντρωση που συντάραξε την ισπανική πρωτεύουσα κατά των μέτρων της λιτότητας που εφαρμόζονται στη χώρα. Οι έλληνες βέβαια πρέπει να θυμούνται ότι οι Ισπανοί δανείζονται με 6.5 % από την Ε.Κ.Τ. και μας δανείζουν με 3.5%. Σιωπηλά και ουσιαστικά, αλληλέγγυα και μεγαλόψυχα χωρίς τυμπανοκρουσίες. Κανένα ελληνικό κανάλι δεν μετέδωσε εικόνες από τη Μαδρίτη βέβαια. Ευτυχώς υπάρχει το internet και δεν είμαστε υποχρεωμένοι να γνωρίζουμε ως μόνη πραγματικότητα αυτή του Baroso, του Σόιμπλε ή του Πρετεντέρη. Οι εκλογές στην Ισπανία πλησιάζουν… Στη Γαλλία προσπέρασαν ήδη. Οι Γάλλοι αποδοκίμασαν την ταύτιση της χώρας τους με το γερμανικό άξονα και την πολιτική που προωθούσαν από κοινού Μέρκελ και Σαρκοζί. Ανέδειξαν τον Ολάντ και ζητούν από αυτόν να εξισορροπήσει τις σκληρές πολιτικές λιτότητας. Ο Ολάντ θα πρέπει να εξεύρει τον ηγετικό αλλά και εξισορροπητικό ρόλο που παραδοσιακά κατείχε η Γαλλία μεταξύ του νότου και του βορρά στο ευρωπαικό μόρφωμα.
Στο σκληρό πυρήνα των νεοφιλελεύθερων χωρών της Ευρώπης επίσης οι πολίτες αποδοκιμάζουν ανοιχτά πλέον τις πολιτικές σκληρής λιτότητας. Στην Ολλανδία στα exit poll καταγράφουν και αναδεικνύουν ως πρώτη εκλογική δύναμη τους ευρωσκεπτικιστές που στρέφονται κατά της λιτότητας των μνημονιακών πολιτικών λίγους μήνες πριν την εκλογική αναμέτρηση. Στην Αγγλία το κίνημα Occupy την ίδια ημέρα που οι ισπανοί κατέκλυζαν τη Μαδρίτη πρωτοστάτησε και αυτό στο Λονδίνο σε δυναμικές πρωτοβουλίες διεκδικώντας την δικαιότερη ανακατανομή του πλούτου. Τα μέλη του συγκρούστηκαν πάλι με τη βρετανική αστυνομία. Για όσους έχουν ζήσει στην Αγγλία το γεγονός μιας δημόσιας διαδήλωσης που αμφισβητεί στους δρόμους το κράτος και την άκρως φιλελεύθερη πολιτική του στη μήτρα του καπιταλισμού είναι ένα γεγονός σπάνιο, συμβολικό και δηλωτικό των ημερών! Στην Ελλάδα παρά την αγωνιώδη προσπάθεια των καθιερωμένων μέσων ενημέρωσης να υποστηρίξουν ως αναγκαία τη μνημονιακή πολιτική, τα παραδοσιακά κόμματα του δικομματισμού αυτά που δημιούργησαν και εισήγαγαν τις δανειακές συμβάσεις συνετρίβησαν σε ιστορικά χαμηλά. Η Ρουμανία επίσης αντιτάχθηκε σφόδρα στην εφαρμογή σκληρών μνημονιακών πολιτικών.
Συμπέρασμα. Στην κατακερματισμένη Ευρώπη που ακόμα αναζητά το ρόλο της και τον προσδιορισμό της αναδεικνύεται σαφώς μια πραγματικότητα δημοκρατικής αμφισβήτησης των σκληρών μέσων λιτότητας που ακολουθούνται από τις κυβερνήσεις. Οι ευρωπαίοι πολίτες αναζητούν και αναδεικνύουν στην εξουσία πολιτικούς ή κόμματα που προσφέρουν ελπίδα ότι το αξιακό και οικονομικά ελιτίστικο σύστημα που επιβάλλεται σε επίπεδο πολιτικής από τις Βρυξέλες θα ανατραπεί. Η Ευρώπη όπως και να προσδιορίζεται ό,τι και να σημαίνει δεν μπορεί να εκφράζεται δια του κ. Baroso και του κ. Ρομπέι ενός ανθρώπου που είναι τελείως άγνωστος προς τους παρακολουθούντες τα ευρωπαικά τεκταινόμενα στο παρελθόν. Οι ευρωπαίοι πολίτες όσο και αν διαφέρουν μεταξύ τους ανήκοντες σε χώρες με διαφορετικές κουλτούρες και οικονομίες συναντιούνται ωστόσο στη βούληση τους να εναντιωθούν στις πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζονται συστημικά. Οι αλλαγές βέβαια σε ένα τεράστιο και αντιφατικό οικονομικό σχηματισμό όπως μπορεί να ιδωθεί η Ευρώπη που απαρτίζεται από διαφορετικά κράτη με διαφορετικά συμφέροντα που συνασπίζονται σε ομάδες-υποομάδες επιρροής και συγκρούονται ή προσπαθούν να συννενοηθούν σε ένα πολύπλοκο θεσμικό πλαίσιο με ποικίλλους συσχετισμούς δυνάμεων γίνονται αργά και δύσκολα. Γίνονται όμως. Πραγματοποιούνται αναγκαστικά. Τα ευρωπαικά κράτη και τα μέλη της ένωσης είναι υποχρεωμένα να αφουγκράζονται και να προωθούν τις επιθυμίες των πολιτών τους. Η διεθνής εμπειρία αλλά και τα πρόσφατα αποτελέσματα των εκλογών στην Ελλάδα δείχνουν ότι καμία κυβέρνηση ή συσχετισμός πολιτικών δυνάμεων δεν μπορεί να επιβιώσει για πολύ καιρό σε ένα κράτος αν η πολιτική του είναι σε ευθεία ρήξη με το λαικό αίσθημα. Αυτό δεν ισχύει όμως για τα εσωτερικά των κρατών της Ευρώπης. Ισχύει αναγωγικά και για την ίδια Ευρώπη ως σχηματισμό και τελικό αποδέκτη των ζυμώσεων των χωρών που την απαρτίζουν, την μορφοποιούν και
την εκφράζουν. Χωρίς ίχνος μυθοποίησης ή υπερεκτίμησης της έννοιας του «λαού» που είναι άλλωστε έννοια αφηρημένη και γενική είναι απλά αδύνατο να φανταστεί κανείς πως ο λαός ή ο ευρωπαίος πολίτης εξεγείρεται παντού αναίτια και εν αδίκω.
Ο ευρωπαίος πολίτης δεν κατανοεί ότι ξαφνικά αποτελεί μέλος ενός ευρύτερου σχηματισμού σχεδόν πτωχευμένου που έχει αποτύχει οικονομικά και πρέπει να ζει σε συνθήκες σκληρής λιτότητας για να το διαφυλάξει. Η Ευρώπη δεν έγινε ξαφνικά πτωχή. Ο ευρωπαίος πολίτης κατανοεί ότι ο πλούτος δεν λιγόστεψε στην Ευρώπη αλλά φεύγει από τα χέρια του. Και αν ακόμα ο έλληνας το αξίζει σε κάποιο ποσοστό , ο βρετανός ή ο άγγλος πολίτης δεν έδωσαν ποτε λόγο ή αφορμή στο κράτος τους για να τους αδικήσει. Ο ευρωπαίος πολίτης αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί έστω κάπως αυθαίρετα αυτός ο όρος είναι βέβαια κατά κύριο λόγο νομιμόφρων και λογικός. Θα δεχόταν να απωλέσει μέρος της οικονομικής του ευμάρειας για να ανήκει σε ένα κράτος και σε μία ένωση που θα του εγγυάτο μια σταθερότητα και μια προοπτική ως αντάλλαγμα για τις θυσίες του. Ο γάλλος όμως, ο βρετανός, ο ισπανός, ο έλληνας πολίτης όσο και αν διαφέρουν πολιτισμικά, όσο και αν γνωρίζουν ότι ανήκουν σε κράτη διαφορετικά με άλλο επίπεδο ισχύος δεν δέχονται όμως να αποδεχτούν μια κατάσταση που τους οδηγεί χωρίς ελπίδα και μόνο σε στερήσεις ενώ την ίδια στιγμή βλέπουν τον πλούτο γύρω τους να αναδιανέμεται συνεχώς από κάτω προς τα πάνω και μακρυά από αυτούς, ανισόρροπα, απότομα, πολύ γρήγορα και πολλές φορές βίαια. Υπάρχουν κοινοί παρανομαστές στην πολιτική συμπεριφορά των ευρωπαίων πολιτών, των ψηφοφόρων και του κόσμου των ευρωπαικών κρατών που καθρεπτίζονται πλέον στην πολιτική ανάδειξη σχηματισμών που πιέζονται για να αλλάξουν την σκληρή οικονομική πολιτική. Ο κόσμος θέλει ελπίδα και αισιοδοξία για το μέλλον του. Όσο και αν ζούμε σε ένα καθεστώς μιας διεθνούς οικονομικής δυσπραγίας οι ευρωπαίοι πολίτες δεν ήταν ποτέ τόσο φτωχοί όπως και τα κράτη τους για να αποδεχτούν να καταστούν κοινωνίες χωρίς ελπίδα και χωρίς καθόλου πλούτο. Πλούτος υπάρχει στην Ευρώπη. Το θέμα είναι που συγκεντρώνεται και πως διαχειρίζεται.
Η μάχη θα μετατοπιστεί αναγκαστικά στα fora της Ευρώπης. Η απάντηση και ο στόχος για όλους τους ευρωπαίους πολίτες και τις κυβερνήσεις τους θα πρέπει να είναι αναγκαστικά η αλλαγή της οικονομικής πολιτικής μέσα στην Ευρώπη και όχι η διάλυση αυτής. Οι ανατροπές των συστημάτων γίνονται πάντα συστημικά και μέσα από το ίδιο το σύστημα. Η Ελλάδα πρέπει να εξακολουθήσει να είναι μέρος αυτού του ευρωπαικού συστήματος και πρέπει να παλέψει για να ανασυγκροτηθεί γιατί το οικονομικό και πολιτικό της είναι πλέον σάπιο. Ασφαλώς και θα πρέπει να ακολουθήσει πολλές από τις πολιτικές του μνημονίου , να αλλάξει τις δομές της, να αναδιαμορφωθεί προς το καλύτερο, να καταστεί αξιοκρατική, σύγχρονη και ανταγωνιστική. Υπάρχουν πολλά επιβλαβή χαρακτηριστικά που είναι πλέον στο dna μας μετά από 20 και πλέον χρόνια διαπλοκής, σήψης και δυσλειτουργίας ενός φαυλοκρατικού και παρηκμασμένου κράτους που γιγαντώθηκε και εμπεδόθηκε στην Ελλάδα. Η πολιτική και οικονομική νομενκλατούρα στην Ελλάδα θα πρέπει να ξεριζωθεί και να αλλάξει χαρακτηριστικά. Τα εκλογικά αποτελέσματα δίνουν την ευκαιρία συνασπιμών κομμάτων στην εξουσία που αναγκαστικά θα πρέπει να συννενοηθούν και να δημιουργήσουν ισορροπία εξουσιών στη χώρα χωρίς μονοκρατορίες ή το τέρος του δικομματισμού κάτι που είναι ουσιαστικό στοιχείο μιας δημοκρατίας. Πάντοτε η Ελλάδα όμως ήταν μέρος της Ευρώπης και βέβαια πρέπει να παραμείνει σε αυτή. Η Ελλάδα πρέπει να πορευθεί εντός Ευρώπης κάνοντας την αυτοκριτική της, αλλάζοντας εκ βάθρων τη λειτουργία της, καταργώντας τις παλιές δομές και την πεθαμένη οικονομία και μετά διεκδικώντας μια Ευρώπη δίπλα της σύμμαχο που δεν θα της πουλάει όπλα αλλά ουσιαστική υποστήριξη.
Αυτό μπορεί να γίνει σήμερα μόνο με ρήξη στο εσωτερικό της Ελλάδος και με λελογισμένη διαπραγμάτευση στο εξωτερικό και στην Ευρώπη. Η ευρωπαική πολιτική αφουγκράζεται τις εξελίξεις. Εκτάκτως ανακοινώθηκε σύγκληση του Eurogroup για να συζητήσει την ανάπτυξη στην Ευρώπη. Πίσω από την ξύλινη ορολογία η Ευρώπη βιαστικά ανησυχεί και παλεύει να συννενοηθεί για χαλάρωση της πολιτικής των Βρυξελών σε απάντηση της εξεγειρόμενης λαικής δυσαρέσκειας στο εσωτερικό των κρατών που απειλεί την ομαλή λειτουργία του συστήματος συνολικά. Οι ίδιοι οι πρωθυπουργοί των κρατών της Ευρώπης αισθάνονται να απειλούνται από τη δυνατότητα των αγορών, που φυσικά δεν είναι απρόσωπ
ς αλλά πλέον ταυτίζονται με συγκεκριμένα διεθνή, ακρατικά, κορπορατικά και χρηματοπιστωτικά συμφέροντα να μπορούν να καθορίζουν την οικονομική κατάσταση των κρατών, να τα επηρεάζουν δραστικά, πολλές φορές ακόμα και να τα ποδηγετούν. Οι πρωθυπουργοί της Ισπανίας και της Αγγλίας προωθούν την έμμεση εθνικοποίηση των μεγάλων τραπεζών τους για να αποκτήσουν πάλι τον έλεγχο της χρηματοπιστωτικής ροής στα κράτη τους. Άρα εργάζονται για να χαλαρώσουν την εμπλοκή και την εξάρτηση των οικονομιών τους και κατ’επέκταση την εφαρμογή της συνολικής πολιτικής τους από τις αγορές. Η Ευρώπη προσπαθεί να θωρακιστεί και να ανασχηματιστεί αλλά δεν ξέρει ακόμα πως. Είναι σε αυτή τη διαδικασία όμως.
Θα τα καταφέρει; Άγνωστο ακόμα. Οι οικονομίες είναι ούτως ή άλλως πλέον βαθιά αλληλοπλεκόμενες, παγκοσμιοποιημένες και χρηματοπιστωτικές. Η ευθύνη των κυβερνήσεων των ευρωπαικών κρατών όμως είναι να αντισταθούν στη λογική των κερδών πάνω από τον άνθρωπο, να αναδιομορφώσουν τις πολιτικές τους και να βρουν τα εργαλεία εντός Ευρώπης που θα δημιουργήσουν δικαιότερες και πιο ισορροπημένες κοινωνίες διαχέοντας πιο δίκαια και πιο ισόρροπα τον πλούτο. Αλλιώς θα ανατρέπονται συνέχεια μέχρι να ταυτιστούν στην πολιτική τους με το ευρύτερο αίσθημα των πολιτών τους. Η ευρωπαική πολιτική συνολικά θα πρέπει να συγκλίνει σε ευρύτερες και πιο ουσιαστικές πολιτικές συμμαχίες που θα πρέπει να αναζητήσουν και να εξεύρουν τα απαραίτητα  χρηματοπιστωτικά εργαλεία για να κρατήσουν σε ισορροπία και σε ανάπτυξη τις εθνικές οικονομίες. Η σκληρή λιτότητα δεν είναι απάντηση στο πρόβλημα. Ενδεχομένως αξιοποιείται και από οικονομικές κερδοσκοπικές ελιτ που αυξάνουν τον πλούτο τους σε βάρος των χειμαζόμενων ευρωπαίων πολιτών και σε τελική ανάλυση και των ίδιων των ευρωπαικών κρατών μέσω χρηματοπιστωτικών εργαλείων. Η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα όπως και άλλοι θεσμοί στην Ευρώπη πρέπει να αναζητήσουν νέα ταυτότητα και προσανατολισμό. Είναι αδιανόητο η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα να μην έχει τη δυνατότητα να «κόβει» νόμισμα ανάλογα με την προσφορά και τη ζήτηση στο εσωτερικό της, κάτι που έχει τη δυνατότητα να κάνει η Αμερική, η Κίνα, η Ρωσία, η Ιαπωνία ακόμα και η ίδια η Αγγλία μέσω των κεντρικών τραπεζών τους ελέγχοντας τη νομισματική τους πολιτική. Χρειάζονται αλλαγές μέσα στην ίδια την Ευρώπη που αρχίζουν να διαφαίνονται ότι θα αποτελέσουν αντικείμενο συγκρουσιακής διαπραγμάτευσης. Η Ευρώπη είναι ένας ζωντανός οργανισμός που αναπνέει, αλλάζει και αναδιαμορφώνεται συνεχώς ακολουθώντας τις εσωτερικές του αλλά και τις διεθνείς εξελίξεις. Εμείς πρέπει να αποτελέσουμε μέρος αυτής της διαδικασίας. Ήρεμα, σοβαρά και συνασπισμένα, με όσο το δυνατόν περισσότερη ομόνοια και σύμπνοια στο εσωτερικό μας. Απαιτείται βέβαια μια κυβέρνηση ευρύτερη από όσο το δυνατόν περισσότερα κόμματα για να έχει μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ και αποφασιστηκότητα. Η Ευρώπη αλλάζει την πολιτική της, είναι έτοιμη να αναγνωρίσει τα λάθη της απέναντι μας αν αποδεχθούμε και διορθώσουμε και εμείς τα λάθη μας. Τα κόμματα θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους παραγνωρίζοντας τα μικροπολιτικά τους οφέλη και βλέποντας τη θέση μας στο ευρωπαικό στερέωμα όπως είναι στην πραγματική της διάσταση. Μιας χώρας μικρής σε ισχύ και με φαυλοκρατικές δομές που αρνείται ακόμα και σήμερα να αλλάξει τις παθογένειες της. Από την άλλη κανείς ούτε στην Ευρώπη μπορεί να παραγνωρίσει ότι η Ελλάδα θέλει να αλλάξει σελίδα, να αποτάξει το σάπιο παρελθόν της και τη νομενκλατούρα που το εξέφραζε και να δημιουργήσει μια πιο δίκαιη και ανταγωνιστική χώρα. Είναι καλό και για την Ευρώπη και για την Ελλάδα να παραμείνουν φίλοι ή συγγενείς. Και δεν χρειάζεται να αλλάξουμε μόνο εμείς ή μόνο η Ευρώπη. Μπορούμε να έρθουμε πιο κοντά και να πλησιάσουμε ταυτόχρονα και οι δύο. Κάπου θα συναντηθούμε! Αυτό άλλωστε επιθυμούν οι περισσότεροι και στην ευρύτερη γειτονιά της Ευρώπης και στην Ελλάδα. Και αυτό θα γίνει στο τέλος

filologos10

30 χρόνια από το θάνατο της κυράς Ρω συμπληρώνονται σήμερα

Η Κυρά της Ρω που το πραγματικό της… όνομα ήταν Δέσποινα Αχλαδιώτη, υπήρξε μέλος της Αντίστασης κατά την περίοδο της κατοχής και επί 40 χρόνια (από το 1943 ως το θάνατό της)…
ύψωνε την ελληνική σημαία στην ακριτική νησίδα της Ρω κάθε πρωί και τη κατέβαζε με τη Δύση του ήλιου. Στη Ρω είχε εγκατασταθεί με τον άντρα της και την τυφλή μητέρα της από το 1924.
Βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών (1975), το Πολεμικό Ναυτικό, τη Βουλή των Ελλήνων…

το Δήμο Ρόδου, την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος και άλλους φορείς. Το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας έστειλε ναυτικό άγημα και αντιπροσωπεία του ΓΕΝ στο Καστελόριζο όπου, στις 23 Νοεμβρίου 1975, της απένειμε το μετάλλιο για την πολεμική περίοδο 1941-1944 για τις «προσφερθείσες εθνικές υπηρεσίες της», όπως ανέφερε η απόφαση του Υπουργού Άμυνας.

Απεβίωσε σε ηλικία 92 ετών, σε νοσοκομείο της Ρόδου, στις 13 Μαΐου του 1982.[1] Η κηδεία της έγινε με τιμές δημοσία δαπάνη στο Καστελλόριζο, παρουσία του τότε υφυπουργού Άμυνας Αντώνη Δροσογιάννη, και η σορός της μεταφέρθηκε στην Ρω και ετάφη κάτω από τον ιστό όπου ύψωνε τη σημαία.

Η ιστορία της…

Το 1927, εγκαταστάθηκαν στη Ρω μόνιμα ο Κώστας και η Δέσποινα Αχλαδιώτου για να ασχοληθούν με την κτηνοτροφία, εντελώς μόνοι τους μέχρι το 1940. Τη χρονιά εκείνη όμως αρρώστησε βαριά ο Κώστας Αχλαδιώτης. Η φωτιά που άναψε η γυναίκα του για να ειδοποιήσει με σινιάλα καπνού τους κατοίκους του Καστελλόριζου και τους παραπλέοντες ψαράδες δεν έγινε εγκαίρως αντιληπτή. Ο σύζυγός της άφησε την τελευταία του πνοή μέσα σε μια ψαρόβαρκα που τον είχε παραλάβει καθυστερημένα για να τον μεταφέρει στο γιατρό του Καστελόριζου.

Η κυρά της Ρω φρόντισε μόνη της για την ταφή του συντρόφου της. Έπειτα, γύρισε πάλι στη Ρω, αυτή τη φορά με τη γριά μητέρα της, όπου πέρασε τα χρόνια της κατοχής. Εκεί θα προσέφερε υπηρεσίες σε στρατιώτες του Ιερού Λόχου. Με «δυνατή φωνή και γοργή περπατησιά», όπως την περιγράφει ο βιογράφος της Κυριάκος Χονδρός, δεν εγκατέλειψε ποτέ το νησί, ακόμα κι όταν το Καστελόριζο, που βομβαρδίστηκε από τους Γερμανούς μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, το 1943, ερήμωσε σχεδόν από τους κατοίκους του, εκ των οποίων οι περισσότεροι εξαναγκάστηκαν στο δρόμο της προσφυγιάς.
Μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πόλεμου, τα Δωδεκάνησα και μαζί μ’ αυτά και το Καστελόριζο και όλες οι παρακείμενες νησίδες και βραχονησίδες, σύμφωνα με τη Συνθήκη των Παρισίων της 10ης Φεβρουαρίου 1947, περιήλθαν στην Ελλάδα. Η μοίρα της Ρω ήταν λοιπόν αναπόσπαστα συνδεδεμένη μ’ αυτή του Καστελόριζου.

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1943, για πρώτη φορά Ελληνικό αντιτορπιλικό, το «Παύλος Κουντουριώτης», κατέπλευσε στο Καστελόριζο, όπου βομβαρδίστηκε μέχρι τις 19 Νοεμβρίου 1943 από Γερμανικά στούκας. Οι κάτοικοι αναγκάστηκαν πάλι να φύγουν με συμμαχικά πλοία είτε προς Κύπρο είτε προς τις μικρασιατικές ακτές. Ωστόσο, η Κυρά της Ρω παρέμεινε στο νησί να υψώνει κάθε πρωί την Ελληνική σημαία, προσφέροντας τη βοήθεια της σε Ιερολοχίτες που βρήκαν καταφύγιο εκεί. Με τη λήξη του πολέμου, ορισμένοι κάτοικοι επέστρεψαν στο Καστελόριζο κατά ομάδες.
Οι περιπέτειες για την Κυρά της Ρω δεν τελείωσαν με την απελευθέρωση. Τον Αύγουστο του 1975, ο Τούρκος δημοσιογράφος Ομάρ Κασάρ και δύο ακόμα άτομα, παρακολουθώντας τη Ρω και εκμεταλλευόμενοι την ολιγοήμερη απουσία της Δέσποινας Αχλαδιώτου για λόγους υγείας, αποβιβάστηκαν εκεί και τοποθέτησαν πάνω σ’ ένα κοντάρι 4 μέτρων τη σημαία τους. Η Κυρά της Ρω την κατέβασε αμέσως, όταν γύρισε. Στις 1 Σεπτεμβρίου 1975, κατάπλευσε στο Καστελόριζο το ανθυποβρυχιακό σκάφος «Γ. Πεζόπουλος» για συμπαράσταση στην κυρά της Ρω. Οι τουρκικές προκλήσεις συνεχίστηκαν και συνεχίζονται εώς και σήμερα!

ΡΕ ΑΠΑΤΕΩΝΕΣ …. ΑΦΟΥ "ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ"!… ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΕΤΕ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ "ΣΩΤΗΡΙΑΣ" ΜΕ ΤΟΥΣ 168 ΤΟΥ ΜΑΝΤΡΙΟΥ ΣΑΣ?

Μπορούν να μας «σώσουν» και με 168 βουλευτές. Τι τους χρειάζονται περισσότεροι;;;

Διασυρμός της Μέρκελ στις εκλογές στο πολυπληθέστερο κρατίδιο της Γερμανίας, την Βόρεια Ρηνανία- Βεστφαλία.
Οι αγανακτισμένοι επιστρέφουν στις πλατείες της Ισπανίας, Ιταλίας και Πορτογαλίας.
Η λιτότητα του Γερμανικού διευθυντηρίου αποδοκιμάζεται συλλήβδην, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Με την σειρά τους και οι Έλληνες καταδίκασαν το μνημόνιο και τους πολιτικούς υπηρέτες του.
Οι αντιδράσεις όμως των μνημονιακών προδοτών
καταδεικνύουν το μέγεθος του πανικού τους.

Ο Βενιζέλος έχει καταληφθεί από υστερία και υβρίζει τον Τσίπρα.
Ο Κουβέλης προσπαθεί να φανεί αντάξιος του μισθού του.
Ο Σαμαράς παρακαλεί τον  Τσίπρα να στηρίξει οικουμενική κυβέρνηση.
 

Τα κανάλια του μνημονίου και οι δημοσιογραφούντες υπάλληλοι της τρόϊκα έχουν εξαπολύσει πυρ ομαδόν και κατά βούληση εναντίον του Τσίπρα.
Όλοι μαζί κατηγορούν τον ταλαίπωρο Αλέξη ότι δήθεν οδηγεί την χώρα στο χάος, με την διαφαινόμενη προκήρυξη επαναληπτικών εκλογών.
ΑΠΟΡΙΕΣ : 
–Μα αφού Ν.Δ. , ΠΑΣΟΚ, και ΔΗΜΑΡ σχηματίζουν κυβέρνηση με 168 βουλευτές, τι τους χρειάζεται ο Τσίπρας;; Μπορούν και μόνοι τους να μας σώσουν.
–Είναι τόσο ανόητοι να πιστεύουν ότι ο Αλέξης θα δεχθεί την θέση του αγορανομικού υπευθύνου στο μπατιρομάγαζο του μημονίου τους και μετά να έχει ποινικές ευθύνες;;
–Και κάτι ακόμα. Αντί να κατηγορούν και να βρίζουν εν χορώ τον Τσίπρα που δεν «συνεργάζεται», γιατί δεν τα βάζουν με τον Κουβέλη που δεν δέχεται να στηρίξει  κυβέρνηση στην οποία δεν μετέχει ο ΣΥΡΙΖΑ;;
Κάποιο λάκκο έχει η φάβα. Ευτυχώς όμως οι Έλληνες διαθέτουν νοημοσύνη…
Μ.Α.

Η τρόικα κάνει το παν για Κυβέρνηση με Σαμαρά και Βενιζέλο

Παράθυρο για επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου και μάλιστα με ΕΞΙ αλλαγές ανοίγει η τρόικα. Με τον όρο φυσικά, να σχηματιστεί μια κυβέρνηση στην οποία θα μετέχουν όσοι δεσμεύτηκαν με τις υπογραφές τους! δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ.

Οι δανειστές της Ελλάδας, βλέποντας ότι από τη μια απέτυχε παταγωδώς ο Τόμσεν και από την άλλη ο ελληνικός λαός έστειλε σαφές μήνυμα για κατάργηση του μνημονίου και ακύρωση της δανειακής σύμβασης, άρχισαν να συζητούν πλέον μια ενδεχόμενη επαναδιαπραγμάτευση στην πολιτική που ακολουθείται για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων όσο και για νέες παρεμβάσεις για την ελάφρυνση του χρέους.

Τι … προσφέρουν!

Σύμφωνα με αποκάλυψη που κάνει σήμερα η Real News μια κυβέρνηση με ευρεία αποδοχή μπορεί τεκμηριωμένα να πετύχει μετά από συζήτηση με τους δανειστές τα εξής:

1. Την παράταση τουλάχιστον κατά 1 έτος (έως το τέλος του 2015) της προθεσμίας για τη μείωση των ελλειμμάτων.
2. Μια νέα αναδιάρθρωση του χρέους με κούρεμα των δανείων και του επίσημου τομέα.
3. Τη διατήρηση της ισχύος των συλλογικών συμβάσεων.
4. Την ανάσχεση των μειώσεων ή και την αποκατάσταση ορισμένων συντάξεων.
5. Τη συγκράτηση των μισθών στον δημόσιο τομέα.
6. Μια μεγάλη μείωση του μέσου φορολογικού βάρους για τους μισθωτούς.

Ειδικά ο κ. Μπαρόζο με τις τελευταίες δηλώσεις του περί εξόδου της Ελλάδος από το Ευρώ, αυτοπαγιδεύθηκε σε αυτές, μιας και αντιλήφθηκε ότι αποτελούν μπούμερανγκ για τον ίδιο αλλά και για την Γερμανική πολιτική της Μέρκελ, που προδιαγράφει το ίδιο μέλλον, για την χώρα του την Πορτογαλία!

Παράλληλα, αντιλήφθηκαν από τις νέες δημοσκοπήσεις, ότι όσο απειλούν την Ελλάδα με έξοδο από το Ευρώ, τόσο αυξάνονται και ο αριθμός των Ελλήνων που επιθυμεί να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη. Και αυτό φαίνεται όχι μόνο στις δημοσκοπήσεις αλλά κυρίως στον «αέρα» των Ελληνικών Αστικών περιοχών, που απαριθμούν το 80% του πληθυσμού της χώρας!

Ειδικά εκεί, ο εκλεκτός των Βρυξελλών , ο κ.Βενιζέλος και το ΠΑΣΟΚ, είναι πέμπτο ή έκτο κόμμα και ακολουθεί τάσεις κοντά στο όριο του 3%!

Ετσι τώρα, για να σώσουν την παρτίδα, από την αδιαπραγμάτευτη στάση τους περί αλλαγής του μνημονίου, ανέκρουσαν πρύμνα, και στέλνουν μηνύματα στο γραφείο του Κ.Παπούλια , του Φ.Κουβέλη αλλά και του Α.Τσίπρα!

Η τελευταία αυτή εξέλιξη, εκθέτει ανεπανόρθωτα, πολιτικούς και δημοσιογράφους, που εδώ και δύο χρόνια υποστηρίζουν με πάθος ότι το μνημόνιο είναι αδιαπραγμάτευτο.

Γι αυτό λοιπόν, τώρα φάνηκε ξεκάθαρα , ότι η πλύση εγκεφάλου που υπέστησαν οι Ελληνες από τα καθεστωτικά ΜΜΕ δεν αρκούσε!

Οπως δεν αρκούσαν οι μαϊμού-δημοσκοπήσεις ή αν το προτιμάτε, οι δημοσκοπήσεις κατά παραγγελία, που απεικόνιζαν την θέληση των κομμάτων και όχι την βούληση του λαού.

Αν και κατάφεραν να συγκρατήσουν την πτώση του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στα επίπεδα του 13% και 18.5% αντίστοιχα, είναι γεγονός, ότι μια μερίδα Ελλήνων που ψηφίζουν πάντα με γνώμονα τις δημοσκοπήσεις, παραπλανήθηκε και την τελευταία στιγμή ψήφισε αυτά τα δύο κόμματα, διότι δεν πίστεψε ότι υπάρχει κάποιο άλλο που να κάνει τη διαφορά!

Μετά την εκρηκτική άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ και το διψήφιο ποσοστό του Π.Καμμένου (που δεν το έχει καταφέρει κανένα πρωτοεμφανιζόμενο κόμμα στην Ελλάδα μετά το 1974) και αυτή η μερίδα των Ελλήνων, ετοιμάζεται να «μαυρίσει» ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, ιδιαίτερα μετά τις δηλώσεις των αρχηγών τους, που δεν κατάλαβαν το μήνυμα του λαού ή ακόμη χειρότερα, αν το κατάλαβαν, προσπάθησαν να το πλαστογραφήσουν.

aegean

Το μήνυμα των εκλογών


Ο σοφός λαός, όταν φτάνει στην κάλπη, δείχνει να διαθέτει και μνήμη και κρίση. Μνήμη, γιατί θα ήταν αδύνατον να λησμονήσει τι του συνέβη τα τελευταία 2 χρόνια και κρίση, γιατί έστειλε ηχηρότατο μήνυμα σε όλη την Ευρώπη, ότι «δεν πάει άλλο». Τα τελευταία χρόνια, από τις εκλογές του 2004 και μετά και ειδικότερα μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, άρχισε να ξηλώνεται το πουλόβερ. Η οικονομική κρίση ήταν απλά το κερασάκι στην τούρτα της περίφημης «θωρακισμένης οικονομίας» κατά Καραμανλή. Από το τέλος του Απρίλη 2010 η χώρα ζει την απόλυτη παράνοια. Η προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης προέκυψε ως αποτέλεσμα μιας απαράδεκτης οικονομικής πολιτικής που ακολουθήθηκε από το τέλος των εκλογών του Οκτώβρη 2009 και για ένα εξάμηνο, οπότε η χώρα βρισκόταν στον αυτόματο πιλότο, ενώ ταυτόχρονα δεχόταν επιθέσεις με δηλώσεις εκ των έσω. Η κατάληξη αυτής της επιλεγμένης πολιτικής ήταν η ένταξη της χώρας στο μηχανισμό στήριξης και η υπογραφή δυο σκληρών μνημονίων. Ποια ήταν η δικαιολογία των πολιτικών φωστήρων; «Η σωτηρία της χώρας», την οποία ουδέποτε αισθάνθηκαν την ανάγκη να εξηγήσουν πώς την εννοούν.
Οι εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 προέκυψαν από πιέσεις που άσκησε ο εκ των συνεταίρων της κυβέρνησης Παπαδήμου, ο οποίος έχοντας χάσει κάθε αίσθηση μέτρου προεκλογικά, μιλούσε από βήματος για αυτοδυναμία. Μόνο που λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο και εν προκειμένω τον κυρίαρχο λαό. Γιατί οι εκλογές είναι το μόνο μέσο έκφρασης της λαϊκής βούλησης. Το αποτέλεσμα ήταν οδυνηρό για τα δυο κόμματα εξουσίας, αφού αθροιστικά βρέθηκαν στο 33%, με συνέπεια ξαφνικά να βρεθούν εκτός κουτάλας εξουσίας.
Τα όσα γίνονται αυτές τις μέρες είναι σίγουρα πρωτόγνωρα. Από τη μια οι δανειστές έχουν «παγώσει» με τα αποτελέσματα των εκλογών σε Ελλάδα και Γαλλία, από την άλλη η άρχουσα τάξη της χώρας προσπαθεί με κάθε τρόπο να εμποδίσει το σχηματισμό κυβέρνησης στην οποία δε θα συμμετέχουν τα δυο κόμματα εξουσίας. Οι αρχηγοί των δυο κομμάτων δε δέχονται συνεργασία με τους ουσιαστικούς νικητές των εκλογών, μιλούν για «ψήφο ανοχής», με τα παπαγαλάκια τους διαρρέουν ότι η τρόικα μας ετοιμάζει «εκπλήξεις», με τους τραπεζίτες και τα κατευθυνόμενα μμε προσπαθούν και επιτυγχάνουν σύγχυση των πολιτών αυξάνοντάς τους το αίσθημα φόβου και ανασφάλειας. Κουνάνε το φύλλο των μισθών και συντάξεων, μιλάνε για το «κόμμα της δραχμής», προσπαθούν με κάθε τρόπο, να κερδίσουν χρόνο και φυσικά πιέζοντας να πετύχουν το στόχο τους, που δεν είναι άλλος από την εκ νέου κατάληψη της εξουσίας από την πίσω πόρτα και κατά παράβαση της εντολής του κυρίαρχου λαού. Επιδιώκουν προσφυγή στις κάλπες που θα έχουν προκαλέσει αυτοί που οδήγησαν τη χώρα στο μαρασμό, δείχνοντας με το δάχτυλο την Αριστερά! Ποιοι; Τα κόμματα της «αυτοδυναμίας των καλπονοθευτικών νόμων», τα κόμματα που επί σειρά ετών καπηλεύτηκαν τη λαϊκή βούληση, που διαμόρφωσαν το σημερινό περιβάλλον, που έγιναν καθεστώς!
Το ίδιο το σύστημα, μάλιστα, για να ανακόψει διαρροές, διαμόρφωσε και εκτρωματικά σχήματα των οποίων ηγούνται «πετυχημένοι άνθρωποι της αγοράς»! Ονόματα δεν αναφέρονται, πλέον είναι γνωστοί σε όλους! Και ποιοι είναι αυτοί οι «πετυχημένοι άνθρωποι της αγοράς»; Αυτοί που ανδρώθηκαν και μεγαλούργησαν με ΚΡΑΤΙΚΑ κονδύλια, πάσης φύσεως, που μόλις στέρεψε το κρατικό χρήμα άρχισαν να κατηγορούν το κράτος και τις λειτουργίες του και τώρα θέλουν και να μας κυβερνήσουν! Αυτοί όλοι οι «πετυχημένοι άνθρωποι της αγοράς» καλό είναι να καθίσουν στην άκρη και να ηρεμήσουν γιατί και γι αυτούς ο λαός έχει ΚΑΙ μνήμη ΚΑΙ κρίση, όσο και αν κάποιοι προσπαθούν να του προκαλέσουν σύγχυση!
Μόνο που και τη νέα προσφυγή στις κάλπες την τρέμουν! Γιατ
πλέον τα επιχειρήματά τους αποδεικνύονται τόσο αδύναμα μπροστά σε αυτό που έχουν προκαλέσει στην κοινωνία. Διέλυσαν τον κοινωνικό ιστό, διέλυσαν την εργασία, διέλυσαν το κοινωνικό κράτος, διέλυσαν την Παιδεία. Στις οριζόντιες περικοπές περιορίστηκαν οι περίφημες μεταρρυθμίσεις, με τη μετενέργεια ετοιμάζονται να φέρουν τους μισθούς στον ιδιωτικό τομέα στα 200 ευρώ και ακόμη υπάρχουν εργαζόμενοι που έχουν πειστεί από τα πάσης φύσεως παπαγαλάκια του συστήματος και θέλουν «κυβέρνηση για να μη ζήσει ο τόπος τα χειρότερα»! Ποια θα είναι αυτά τα χειρότερα; Ότι θα μας πάνε σε άλλο νόμισμα εκτός ευρώ; Μα αυτό και ο πλέον άσχετος μπορεί να το αντιληφθεί! Με μια διαφορά! Όταν φεύγεις μόνος, φεύγεις με τους όρους σου! Όταν σε διώχνουν, τότε σε ξεσκίζουν! Γιατί θα μας υποχρεώσουν σε έξοδο, αφού προηγουμένως έχουν «δέσει» από κάθε άποψη πως οτιδήποτε θα τους ανήκει, ακόμη και η ιδιωτική περιουσία των πολιτών!
Αυτή είναι η «ευρωπαϊκή προοπτική» της χώρας; Αυτό είναι η «παραμονή στο ευρώ»; Δηλαδή, μεγαλύτερη δυστυχία σε ένα πείραμα που δεν «βγαίνει»; Δηλαδή, τι χειρότερο θα συμβεί αν αποφασιστεί η έξοδός μας από το ευρώ με δική μας πρωτοβουλία και αφού προηγουμένως θα έχουμε προκαλέσει όλους αυτούς που επιδιώκουν να πάρουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της πατρίδας;
Το μήνυμα της κάλπης ήταν ξεκάθαρο! Όχι στα κόμματα που επί 38 χρόνια οδήγησαν το τιμόνι της χώρας και το έριξαν στην ξέρα, όχι στα παράνομα Μνημόνια, όχι στους πολιτικούς του lifestyle και της διαφθοράς. Το μήνυμα της κάλπης «έδειξε» κριτική στήριξη σε νέα πρόσωπα, σε άλλα σχήματα, ακόμη και σε πολιτικά μορφώματα, που είναι συνέπεια των αδιέξοδων πολιτικών όλων αυτών των χρόνων. Πολλοί απορούν για την παρουσία της Χρυσής Αυγής στη Βουλή. Γιατί άραγε; Τους χάλασε τη συνταγή το κομματικό έκτρωμα που γιγάντωσε η ανυπαρξία των πάλαι ποτέ μεγάλων κομμάτων; Μα γέννημά τους είναι, όπως κάθε παρασιτικό φαινόμενο! Εξάλλου, την αδυναμία ή ανυπαρξία ή ανικανότητα η φύση την καλύπτει έστω και με «παρά φύσει» σχήματα όπως το νεοναζιστικό κόμμα του Μιχαλολιάκου.
Σε ότι αφορά το ΣΥΡΙΖΑ, είναι απίστευτη η λύσσα με την οποία έχουν πέσει πάνω του τα όρνια της ενημέρωσης και της παραπληροφόρησης. Έχουν φροντίσει με έναν ιδιότυπο μηχανισμό να διαστρεβλώνουν οποιαδήποτε δήλωση κάνει κάθε στέλεχός του, με απώτερο στόχο να βγουν οι διαμορφωτές της προπαγάνδας μέσω των σχολίων τους από τις ειδήσεις των 8 και να κατακεραυνώνουν την παράταξη που μπήκε σφήνα στο δικομματισμό. Μα είναι δυνατόν να μας θεωρούν τόσο ηλίθιους και άφρονες; Ή θεωρούν ότι κατέχουν την πάσης φύσεως γνώση όλοι αυτοί οι κατευθυνόμενοι δημοσιογράφοι; Δηλαδή, για όλα τα δεινά της χώρας ευθύνεται ο Στρατούλης και ο Γλέζος; Για όλα τα δεινά ευθύνεται ο Τσίπρας, που μάλιστα κάποιους τους ενόχλησε η παρουσία του στο Παρίσι; Και γιατί όλα τα πυρά στο ΣΥΡΙΖΑ και όχι στους Ανεξάρτητους Έλληνες; Μήπως γιατί οι δεύτεροι είναι ελεγχόμενοι ενώ ο πρώτος όχι; Και αφού ο Καμένος συγκεντρώνει 33 βουλευτές, μαζί με ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΔΗΜΑΡ φθάνουν να έχουν σχεδόν 200 βουλευτές! Γιατί τόση και τέτοια μανία κατά του ΣΥΡΙΖΑ; Εξάλλου, ο ΣΥΡΙΖΑ από την αρχή ήταν κατά των Μνημονίων και τήρησε συνεπή πορεία επί 2 ½ χρόνια, χωρίς να υποστείλει τη σημαία. Τα κουκιά τους βγαίνουν. Ψάχνουν για συνενόχους; Γιατί; Φοβούνται κάτι; Τα μέτωπα έχουν ξεκαθαριστεί. Είναι τα δυο κόμματα εξουσίας με τη Μνημονιακή κατεύθυνση και τα υπόλοιπα κόμματα! Τα δυο κόμματα, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, φτάνουν τους 149 βουλευτές. Τον εταίρο τον έχουν βρει. Το γνωστό «Δούρειο Ίππο». Ας προχωρήσουν όπως τους λένε οι προστάτες τους. Εξάλλου, σε αυτή τη χώρα η ιστορία επαναλαμβάνεται με ακρίβεια. Μόνο που τώρα είναι 2012 και όχι 1965.
Σε αυτή την κρίσιμη περίοδο, έχει μεγάλη αξία ο λαός να δείξει ψυχραιμία και σοβαρότητα. Μονόδρομοι και αδιέξοδα δεν υπάρχουν. Αν κάποιοι επιδιώκουν να φέρουν το λαό σε πλήρη εξαθλίωση, ας έχουν υπόψη τους ότι ήδη ο λαός αυτός τους έδειξε την πόρτα της εξόδου. Το ότι ακόμη δεν τους έχει πετάξει έξω, οφείλεται στις ισχυρές άμυνες που έχει το σύστημα, που έδειξε πως ένα ποσοστό, μαζί με τους Τζιμερο-Μανο-Μπακογιάννη, που είναι κάτω από 40%, ακόμη καλοτρώνε από το φουκαριάρικο καταλεηλατημένο Κ
άτος. Όμως, το τέλος σε αυτό το φαγοπότι φτάνει! Και θα το πληρώσουν όλοι αυτοί που λεηλάτησαν τη χώρα επί 10ετίες. Και είναι οι ίδιοι που σήμερα μας μιλούν για το μέλλον, ότι με τις κινήσεις τους διασφαλίζουν τη χώρα! Και ακόμη εμφανίζονται στα κανάλια, παραπλανώντας τους πάντες και τα πάντα! Οι δε τραπεζίτες, που χρηματοδότησαν επί 15 χρόνια το
life style του κάθε πολίτη, που του παρείχαν πιστωτικές κάρτες, διακοποδάνεια, αυτοκινητοδάνεια, καθώς και κάθε φύσεως δάνειο, σήμερα έρχονται και στραγγαλίζουν την ίδια του την επιβίωση. Και μάλιστα, εκδίδουν και δελτία τύπου, για «την αναγκαιότητα παραμονής της χώρας στην ευρωζώνη και κάθε τι αντίθετο θα γυρίσει τη χώρα πολλές 10ετίες πίσω», ενώ με την παραμονή στο ευρώ και με μισθούς 200 ευρώ το μήνα, όλοι οι πολίτες θα ζουν πλουσιοπάροχα!
Τα αστεία τελείωσαν. Η 6η Μαΐου 2012 «έδειξε» το δρόμο. Ας δούμε αν η άρχουσα πολιτική τάξη μπορεί να τον ακολουθήσει. Αν όχι, ας πάνε στο καλό! Αρκετά πρόσφεραν στους εαυτούς τους και στις οικογένειές τους! Εκτός αν τρέμουν για τις τυχόν ποινικές τους ευθύνες…. Γι αυτό ψάχνουν συνενόχους!!!
Γιάννης Γ. Αγγέλου

Εκλογές λοιπόν εδώ και τώρα!

Είναι ξεκάθαρο ότι η εξουσιατική οικονομική ελίτ θέλει την οικουμενική αλλά τα πολιτικά ανδρείκελα της διστάζουν να αυτοκτονήσουν!Τα πάντα σήμερα δείχνουν ρευστά στην πολιτική σκηνή.Σε ελάχιστο χρόνο μπορούν να αλλάξουν άρδην οι εξελίξεις στο θολό πολιτικό τοπίο..

Πολύ ανήσυχοι και προβληματισμένοι ειναι οι μεγαλοτραπεζίτες και τοκογλύφοι.Το Χρηματιστήριο κινείται έντονα πτωτικά -3,2% στις 620 μονάδες.Τα πάντα σήμερα δείχνουν ρευστά στην πολιτική σκηνή.Σε ελάχιστο χρόνο μπορούν να αλλάξουν άρδην οι εξελίξεις στο θολό πολιτικό τοπίο.Χθες διαφαινόταν ότι υπάρχει προοπτική κάποιου είδους οικουμενικής κυβέρνησης στην Ελλάδα.

Σήμερα οι δηλώσεις του Φ. Κουβέλη της ΔΗΜΑΡ του 7ου και τελευταίου κόμματος του κοινοβουλίου ότι θέτει ως όρο για να συμμετάσχει την συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ στο νέο κυβερνητικό σχήμα τινάζει στον αέρα την διαδικασία.

Είναι ξεκάθαρο ότι η εξουσιατική οικονομική ελίτ θέλει την οικουμενική αλλά τα πολιτικά ανδρείκελά της διστάζουν να αυτοκτονήσουν!

Τα επιχειρήματα του Κουβέλη της ΔΗΜΑΡ είναι προφάσεις εν αμαρτίαις αφού έφθασε να εξαρτά δημόσια τη συμμετοχή του κόμματός του σε κυβέρνηση του καθεστώτος, απο τη συμμετοχή ενος άλλου κόμματος ,δηλαδή του ΣΥΡΙΖΑ!Ο ορισμός του πολιτικού αμοραλισμού..

Το πολιτικό προσωπικό της χώρας που εξαρτάται απο το οικονομικό κατεστημένο επιβεβαιώνει την αντίληψη ότι είναι κατώτερο των περιστάσεων που το ίδιο δημιούργησε..

Οι λύσεις είναι δύο ή κυβέρνηση συνεργασίας ώστε να διαπραγματευτεί σε επουσιώδη σημεία το μνημόνιο εξαπατώντας τους πολίτες ή εκλογές με πρώτο κόμμα το ΣΥΡΙΖΑ όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις.

Ωστόσο αν οι εξελίξεις στην Ελλάδα δεν είναι αυτές που εξυπηρετούν τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα στην Ευρώπη και την Ελλάδα και αποδειχθεί το πολιτικό προσωπικό που αυτά είχαν επιβάλει για δεκαετίες ανεπαρκές να διαχειριστεί την κατάσταση,Γερμανία και Βρυξέλλες,μαζί με άλλα διεθνή κέντρα αποφάσεων φαίνεται ότι έχουν ήδη επεξεργαστεί σχέδιο εξόδου της Ελλάδος από το ευρώ, την οποία ενώ οι ίδιοι θα προκαλέσουν,θα επιχειρήσουν να φορτώσουν σε όποιους δεν προχωρήσουν στους επιδέξιους πολιτικούς χειρισμούς που θα απαιτήσει αυτή η μεγάλη πλεκτάνη..

Η Γερμανία είναι αποφασισμένη αν δει ότι οι ντόπιοι λακέδες της ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία, μαζί με τους φανερούς και αφανείς συνοδοιπόρους τους παλινδρομούν με αμφίβολες για τα συμφέροντα που αυτή εκφράζει αποφάσεις, να πάρει πρωτοβουλίες που θα πλήξουν την οικονομική και ιστορική πορεία της Ελλάδας.

Θα το επαναλάβουμε με όση δύναμη διαθέτουμε απο αυτό το μετερίζι:

Ο Λαός τις ώρες που έρχονται πρέπει να είναι σε ετοιμότητα.Πρέπει να υπερασπιστεί τη βούλησή του ,όπως αυτή εκφράστηκε την Κυριακή που πέρασε.Δεν πρέπει να δεχτεί κανένα συμβιβασμό με τα καθεστωτικά κόμματα που γκρέμισε με την ψήφο του.

Αφου με τον καλπονοθευτικό νόμο και τη στάση του ΚΚΕ υπήρξε αδύνατο να γίνει πραγματικότητα η εντολή για Αριστερή κυβέρνηση,ας ερωτηθεί πάλι.

Εκλογές λοιπόν εδώ και τώρα!

stopcartel Newsdesk

ΚΑΜΜΕΝΟΣ : "ΛΕΩ ΝΑΙ!!… ΑΝ ΔΕΧΘΕΙΤΕ ΤΑ 7 ΣΗΜΕΙΑ ΤΩΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ Ή ΔΕ ΑΛΛΩΣ ΞΕΧΑΣΤΕΜΕ"

Πολιτική κωλοτούμπα: ένα παραδοσιακό σκέρτσο…

γράφει ο πάροικος



Μετά τις κωλοτούμπες Κουβέλη, η παράσταση συνεχίζεται με τις κωλοτούμπες του ΣΥΡΙΖΑ.

Αλέξης Τσίπρας (συνέντευξη στον Νίκο Χατζηνικολάου): «[…]Στη συνέχεια, ιδρυτική πράξη μίας τέτοιας κυβέρνησης θα είναι η καταγγελία της δανειακής σύμβασης και του Μνημονίου[…]»

Γιάννης Δραγασάκης (συνέντευξη στον Νίκο Χατζηνικολάου): «[…] Η έννοια της καταγγελίας είναι ένας πολιτικός όρος. Τι θα πει καταγγέλλω; Υπάρχουν αρκετές συγχύσεις. Στη σκέψη τη δική μας δεν υπάρχει η έννοια της μονομερούς πράξης».

Καλά που βγήκε ο κ. Δραγασάκης και μας εξήγησε ότι η λέξη καταγγελία στο λεξιλόγιο του ΣΥΡΙΖΑ και του αρχηγού του δεν έχουν χροιά νομική αλλά απλώς ρητορική! Πρόκειται για πολιτική ρητορεία. Είναι σαν τις άσφαιρες καθημερινές «καταγγελίες» της κυβέρνησης και της κυβερνητικής πολιτικής που εκτοξεύει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία και οι εκάστοτε αντιπολιτευόμενοι επαγγελματίες της κομματοκρατούμενης πολιτικής. 

«Τι θα πει καταγγέλλω;» απορεί ο κ. Δραγασάκης!
Να του εξηγήσουμε ότι το ρήμα ‘καταγγέλλω’ έχει τρεις έννοιες, αλλά «καταγγέλλω σύμβαση» σημαίνει ένα και μόνο πράγμα με νομικό περιεχόμενο. Από το λεξικό Τριανταφυλλίδη: καταγγέλλω […] 2. (νομ.) ανακοινώνω στον έτερο συμβαλλόμενο την ακύρωση μιας συμφωνίας: ~ τη σύμβαση εργασίας. [λόγ.: 1: αρχ. καταγγέλλω· 2: σημδ. γαλλ. dénoncer.
Ας συνεννοηθούν λοιπόν με τον κ. Τσίπρα για να καταλήξουν σε έναν κοινά αποδεκτό ορισμό.

Αν μόνο μέσα σε μερικές βδομάδες, και πριν ακόμα αποκτήσει την ευθύνη της διακυβέρνησης της χώρας, ο ΣΥΡΙΖΑ προχωράει με τέτοιες μετατοπίσεις στο δημόσιο λόγο των στελεχών του, τότε φανταστείτε τι άλλο έχουμε να ακούσουμε, να δούμε (και να πάθουμε) όταν με το… καλό  συγκροτηθεί η νέα κυβέρνηση και κληθεί να αναλάβει τα ηνία της χώρας.  

Δεν είναι η μόνη μετατόπιση στον πολιτικό λόγο του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε η κωλοτούμπα δεν είναι προνόμιο του συγκεκριμένου κόμματος, αλλά παραδοσιακό σκέρτσο στην κομματοκρατούμενη πολιτική μας ζωή. Στο πλαίσιο των αέναων κομματικών μεταστροφών, μεταλλαγών, μεταμορφώσεων και μεταμφιέσεων έχει επίσης πολύ ενδιαφέρον η εξέταση-σύγκριση της πρώτης επιστολής Τσίπρα προς τους Ευρωπαίους ηγέτες με τη δεύτερη. Όσο ακόμα η ανάληψη της εξουσίας ήταν μακρινό όνειρο, μπορούσε ο κ. Τσίπρας να διατυπώνει και κάπως αιχμηρό, ή έστω ενοχλητικό για τα κέντρα αποφάσεων πολιτικό λόγο. Ανέξοδο και δημοφιλές σπορ είναι αυτός ο λόγος. Και δεν είναι μόνο ανεκτός από την εξουσία, αλλά είναι και επιθυμητός, διότι «αποδεικνύει» πόσο καλά δουλεύει «η δημοκρατία μας»! Με άλλα λόγια η εξουσία χαίρεται όταν διατυπώνεται αντιπολιτευτικός λόγος -υπό την προϋπόθεση ότι είναι ακίνδυνος- διότι έτσι αυξάνεται η νομιμοποίηση του συστήματος.
Όσο όμως αυξάνονται οι πιθανότητες ανάληψης της εξουσίας, όσο περισσότερο πλησιάζουν τα χέρια ενός πολιτικού στο τιμόνι μιας χώρας, τόσο περισσότερο οφείλει αυτός να αναθεωρεί και να συμμορφώνεται με τον συστημικό πολιτικό ΚΟΚ. Ποιοι είμαστε εμείς που θα αμφισβητήσουμε εμπράκτως το νόμο και την τάξη; σου λέει πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ μέσω του κ. Δραγασάκη, ενός καθόλου τυχαίου στελέχους με κυβερνητική προϋπη
εσία.

Κι έτσι όλα αρχίζουν και πάλι να μπαίνουν στη γνωστή μας μεταπολιτευτική κοινοβουλευτική τάξη… Στο εσωτερικό υπάρχει ο λεονταρισμός ο απαραίτητος για την κατάκτηση της εξουσίας, αλλά παράλληλα και ο «συνετός» λόγος ώστε να είμαστε καλυμμένοι αργότερα, δηλαδή υπάρχει η λεγόμενη δημοκρατική πολυφωνία των στελεχών ενός πολυσυλλεκτικού κόμματος. Στο εξωτερικό δίνονται τα απαραίτητα καθησυχαστικά μηνύματα, με διατήρηση ασφαλώς των θεωρητικών θέσεων κατά των πολιτικών της λιτότητας και της ύφεσης που θα πρέπει απλώς να επανεξεταστούν! Όλα αυτά, ασφαλώς χωρίς καμιά συγκεκριμένη προειδοποίηση, χωρίς καμιά απειλή, χωρίς κανένα χρονικό ή άλλο όριο. Απλώς να επανεξεταστούν…

Απορία: Αλήθεια, υπάρχει κανένα κόμμα που θα υποστήριζε δημόσια ότι τα μνημόνια και οι πολιτικές λιτότητας δεν πρέπει να επανεξεταστούν;

Από το Διακυβέρνηση και Πολιτική

Ο ΒΑΣΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΔΕΝ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ ΣΤΗΝ "ΔΟΣΙΛΟΓΙΚΗ" ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ…!!!!

Thoureios
Διαβάστε πώς είναι έτοιμοι να ξεπουλήσουν την Δημόσια περιουσία…..
Ολι Ρεν: Εμπιστευτική η έκθεση της BlackRock για τις ελληνικές τράπεζες
Αυτό απαντά ο Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων, σε σχετική ερώτηση του Ευρωβουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Νίκου Χουντή.

Την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά να δοθεί τώρα στη δημοσιότητα η έκθεση της BlackRock, ο Όλι Ρέν, διαμηνύει από τις Βρυξέλλες, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή του κόμματος κ. Νίκου Χουντή ότι η έκθεση είναι εμπιστευτική.

Πιο συγκεκριμένα, ο Νίκος Χουντής στις ερωτήσεις του, που αφορούσαν την κεφαλαιακή ενίσχυση των ελληνικών τραπεζών και το πρόγραμμα ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, ζητούσε να δοθούν στη δημοσιότητα, τόσο τα στοιχεία της έρευνας που διενέργησε η εταιρεία BlackRock για την κατάσταση κάθε ελληνικής τράπεζας, όσο και τον κατάλογο με τις εκτιμώμενες τιμές, για κάθε ένα περιουσιακό στοιχείο του δημοσίου, που έχει, και πρόκειται να, ενταχθεί στο ΤΑΙΠΕΔ, δηλαδή, στο Ταμείο των Δανειστών, όπου μεταβιβάζονται δημόσιες επιχειρήσεις αλλά και δημόσια ακίνητη περιουσία, αποκλειστικά σε όφελος των δανειστών.
Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ στην απάντηση του ο Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων, κ. Ρέν:
– πρώτον, αρνείται να δώσει στη δημοσιότητα την έκθεση της BlackRock, τονίζοντας ότι «οι ζητούμενες πληροφορίες παραμένουν εμπιστευτικές μέχρι τη δημοσίευση των οικονομικών καταστάσεων των τραπεζών για ολόκληρο το έτος 2011», και,
– δεύτερον, επικαλείται λόγους «ευαισθησίας» και «εμπιστευτικότητας» των πληροφοριών για να μη δημοσιοποιήσει τις εκτιμώμενες τιμές των περιουσιακών στοιχείων του ελληνικού δημοσίου, λέγοντας, ότι «η εκτιμώμενη τιμή κάθε περιουσιακού στοιχείου αποτελεί ευαίσθητη πληροφορία καθότι επηρεάζει την αγορά και, για τον λόγο αυτόν, η Επιτροπή δεν μπορεί να αποκαλύψει τις εκτιμώμενες τιμές που της διαβίβασαν το Υπουργείο Οικονομικών και/ή το Ταμείο Ανάπτυξης Περιουσιακών Στοιχείων της Ελληνικής Δημοκρατίας (ΤΑΠΣΕΔ) σχετικά με τις εκτιμήσεις των τιμών».
Με αφορμή τις απαντήσεις του Επιτρόπου Ρέν, ο Νίκος Χουντής έκανε την ακόλουθη δήλωση:
«Ενώ έμειναν απολύτως ασχολίαστες οι προτάσεις Τσίπρα, δηλαδή τα 5 σημεία που ανακοίνωσε όταν παρέλαβε τη διερευνητική εντολή, στα οποία ζητούσε, μεταξύ άλλων, την άμεση ακύρωση εφαρμογής του Μνημονίου και απαιτούσε να δοθεί άμεσα στη δημοσιότητα η έκθεση της BlackRock, αποδεικνύεται, μετά και από τις απαντήσεις του κ.Ρέν, ότι η τράπουλα είναι σημαδεμένη.
Τα κόμματα του Μνημονίου κρατούν ως μυστικό τις πραγματικές ζημιές των τραπεζών – που λίγες μέρες πριν τις εκλογές πήραν στα τυφλά 18 δις ευρώ άνευ όρων – αλλά και τον κατάλογο με τις εκτιμώμενες αξίες των δημοσίων επιχειρήσεων και των άλλων περιουσιακών στοιχείων, που πρόκειται να ξεπουλήσουν, μέσω του ΤΑΙΠΕΔ. Αυτό γίνεται για να μην αποκαλυφθεί το μέγεθος του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, που έχουν συμφωνήσει με το ΔΝΤ και την ΕΕ. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα στοιχεία αυτά τα οποία δεν δίνουν στον ελληνικό λαό και στα ελληνικά πολιτικά κόμματα, όπως απαντάει ο ίδιος ο κ.Ρέν, έχουν ήδη σταλεί στην Κομισιόν, και προφανώς και στο ΔΝΤ.
Την ίδια στιγμή, με σημερινά δημοσιεύματα στον ελληνικό Τύπο, αποκαλύπτεται ότι προωθούνται στο Ταμείο Ξεπουλήματος (ΤΑΙΠΕΔ), που ελέγχουν οι δανειστές, δημόσιες επιχειρήσεις, όπως η ΔΕΗ, η ΕΥΔΑΠ, το ΤΤ, ο ΟΛΠ, ο ΟΛΘ, η ΑΤΕ, η ΕΥΑΘ και άλλες επιχειρήσεις. Μεταβιβάζεται, δηλαδή, η περιουσία του ελληνικού λαού, από την κυβέρνηση Παπαδήμου, παρανόμως και πέρα από κάθε δεοντολογία για τις αρμοδιότητες που έχει μια υπηρεσιακή κυβέρνηση, που δεσμεύει έτσι, με αυτές τις αποφάσεις της, την επόμενη κυβέρνηση της χώρας, όποια και αν είναι αυτή.
Καλούμε τα κόμματα του Μνημονίου, αλλά και τον πρώην Υπουργό Οικονομικών, ο οποίος, ως Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, αναλαμβάνει σήμερα διερευνητική εντολή, να δώσουν άμεσα στη δημοσιότητα όλες τις εκθέσεις της BlackRock και τον κατάλογο με τις εκτιμώμενες αξίες των περιουσιακών στοιχείων του λαού, που ξεπουλάνε. Καλούμε, επίσης, την υπηρεσιακή κυβέρνηση Παπαδήμου, να ακυρώσει αμέσως, όλες τις μεταβιβάσεις των περιουσιακών
τοιχείων του δημοσίου, προς το Ταμείο των Δανειστών».
Οι ερωτήσεις βρίσκονται στους παρακάτω ιστότοπους:
http://www.europarl.europa.eu/sides/getDoc.do?pubRef=-//EP//TEXT+WQ+E-2012-003005+0+DOC+XML+V0//EL&language=EL
http://www.europarl.europa.eu/sidesSearch/sipadeMapUrl.do?L=EL&PROG=QP&SORT_ORDER=DAA&REF_QP=2012-3007&F_REF_QP=3007/2012&S_RANK=%&AUTHOR_ID=26851&LEG_ID=7
Οι πλήρεις απαντήσεις είναι οι εξής:
EL
E-003007/2012
Απάντηση του κ. Rehn
εξ ονόματος της Επιτροπής
(7.5.2012)
Οι ελληνικές αρχές, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, έχουν διαθέσει άφθονους πόρους προκειμένου να διαμορφωθεί το πλαίσιο ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών. Όντως, εκτιμούμε ιδιαίτερα τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει οι θεσμικοί ομόλογοί μας και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη. Πρωταρχικός στόχος κατά τον σχεδιασμό του πλαισίου ανακεφαλαιοποίησης υπήρξε η βελτιστοποίηση των προϋποθέσεων για τη συμμετοχή των ιδιωτών επενδυτών στην κάλυψη των κεφαλαιακών αναγκών των τραπεζών. Η Τράπεζα της Ελλάδος θα ανακοινώσει στις τράπεζες, μέχρι το τέλος Απριλίου, συγκεκριμένες προθεσμίες για την αναζήτηση κεφαλαίων στην αγορά. Στη συνέχεια, οι τράπεζες θα κινήσουν τις πρακτικές διαδικασίες άντλησης κεφαλαίων, οι οποίες αναμένεται να ολοκληρωθούν έως το τέλος Σεπτεμβρίου.
Σύμφωνα με την απόφαση της Επιτροπής για την έγκριση των προνομιούχων μετοχών ως μέτρου κρατικής στήριξης των τραπεζών, οι τράπεζες που ωφελούνται από αυτά τα μέσα καλύπτονται από απαγόρευση διανομής μερισμάτων και δεν δύνανται να καταβάλουν πρόσθετες αποδοχές (bonus).
Οι τέσσερις μεγαλύτερες ελληνικές τράπεζες (Εθνική Τράπεζα Ελλάδος, Alpha Bank, EFG Eurobank και Τράπεζα Πειραιώς) έχουν ήδη διενεργήσει ή βρίσκονται στη διαδικασία να διενεργήσουν πράξεις διαχείρισης παθητικού, με τις οποίες εξαγοράζουν τα υβριδικά κεφαλαιακά τους μέσα, με αποτέλεσμα την ενίσχυση των κύριων βασικών κεφαλαίων (core tier 1). Δεν αποκλείεται, όμως, να υπάρξει κάποιο περιθώριο να προωθηθούν και περαιτέρω πράξεις αυτού του είδους.
Όσον αφορά τα ερωτήματά σας σχετικά με την κλίμακα και την έκταση του PSI και τις ζημίες του δανειακού τους χαρτοφυλακίου, οι ζητούμενες πληροφορίες παραμένουν εμπιστευτικές μέχρι τη δημοσίευση των οικονομικών καταστάσεων των τραπεζών για ολόκληρο το έτος 2011.
EL
E-003005/2012
Απάντηση του κ. Rehn
εξ ονόματος της Επιτροπής
(7.5.2012)
Όπως θα αντιλαμβάνεται το Αξιότιμο του Κοινοβουλίου, η εκτιμώμενη τιμή κάθε περιουσιακού στοιχείου αποτελεί ευαίσθητη πληροφορία καθότι επηρεάζει την αγορά και, για τον λόγο αυτόν, η Επιτροπή δεν μπορεί να αποκαλύψει τις εκτιμώμενες τιμές που της διαβίβασαν το Υπουργείο Οικονομικών και/ή το Ταμείο Ανάπτυξης Περιουσιακών Στοιχείων της Ελληνικής Δημοκρατίας (ΤΑΠΣΕΔ) σχετικά με τις εκτιμήσεις των τιμών.
Ο κατάλογος των προς ιδιωτικοποίηση περιουσιακών στοιχείων έχει δημοσιοποιηθεί και το Αξιότιμο του Κοινοβουλίου μπορεί να ανατρέξει στην τελευταία αναθεώρηση του σχεδίου ιδιωτικοποιήσεων, το οποίο περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής της Ελλάδας, στην ακόλουθη διεύθυνση στο Διαδίκτυο, και ειδικότερα στις σελίδες 31-33 και 118:
http://ec.europa.eu/economy_finance/publications/occasional_paper/2012/op94_en.htm.