Daily Archives: 21 Μαΐου 2012

Ο Τσίπρας, ο Ολάντ, η Μέρκελ και… εμείς

thumb

Του Σταύρου Χριστακόπουλου
«Δεσμευόμαστε να λάβουμε όλα τα απαραίτητα μέτρα για να ενισχύσουμε και να τονώσουμε τις οικονομίες μας και να καταπολεμήσουμε τις χρηματοοικονομικές πιέσεις αναγνωρίζοντας πως τα σωστά μέτρα δεν είναι τα ίδια για όλους μας». Αυτό ήταν το σημείο ισορροπίας που βρήκαν οι οκτώ ισχυρότερες χώρες του κόσμου – ΗΠΑ, Βρετανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ιαπωνία, Ρωσία και Καναδάς – για να διατυπώσουν την ανάγκη ενίσχυσης της οικονομίας χωρίς να θίξουν… υπολήψεις.
Παράλληλα όμως έδωσαν μια σαφή οδηγία προς κάθε ενδιαφερόμενο: ότι οι ασθενείς και προβληματικές οικονομίες της ευρωζώνης πρέπει να δείξουν δημοσιονομική… υπευθυνότητα, παρά την αυξανόμενη αντίδραση των ευρωπαϊκών λαών εναντίον της λιτότητας.
Και η Ελλάδα όμως είχε περίοπτη θέση σε αυτή τη σύνοδο, αφού μια ολόκληρη… παράγραφος της επίσημης ανακοίνωσης αφιερώθηκε στη χώρα μας:
«Συμφωνούμε στη σημασία μιας ισχυρής και συνεκτικής ευρωζώνης για την παγκόσμια σταθερότητα και ανάκαμψη και επιβεβαιώνουμε το ενδιαφέρον μας να παραμείνει η Ελλάδα στην ευρωζώνη, ενώ θα σέβεται τις δεσμεύσεις της».
Όμως, μια και η δημοσιονομική πειθαρχία έχει μεγαλύτερη σημασία από τις αντοχές των Ευρωπαίων πολιτών, ο Μπάρακ Ομπάμα, ο οποίος έχει μπροστά του εκλογές, με καμπάνια μάλιστα υπέρ της ανάπτυξης και της απασχόλησης, αλλά και μια οικονομικά… ανθηρή ελληνική κοινότητα στη χώρα του, φρόντισε να πει έναν «καλό λόγο»: ότι αυτός και οι ομόλογοί του των οκτώ ισχυρών αναγνωρίζουν τις οδυνηρές θυσίες που κάνουν οι Έλληνες πολίτες. Τελεία.
Ποιο «αποτύπωμα όμως άφησε η σύνοδος του G8; Πολλά θα ακούσουμε και θα διαβάσουμε τώρα και στο μέλλον για τη «συμμαχία» του Ομπάμα, του Ολάντ και του Μόντι, αλλά και για την… απομόνωση της Γερμανίας στη σύνοδο αυτήν. Ωστόσο κανένα ισχυρό σημάδι για στροφή από την πολιτική της σκληρής λιτότητας στην ευρωζώνη δεν έχει διαφανεί. Αντιθέτως: Προς το παρόν έχουμε πολλά αμήχανα λόγια, αλλά κανένα άμεσα εφαρμόσιμο εναλλακτικό σχέδιο.
Ακόμη και το περίφημο αναπτυξιακό «πακέτο Ολάντ», με «ευρωομόλογα ανάπτυξης» που μπορεί να γίνουν ευρωομόλογα για το χρέος, επιπλέον αναπτυξιακά δάνεια από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και απευθείας δανεισμό χωρών από την ΕΚΤ μοιάζει με σχέδιο για μια διαπραγμάτευση η οποία μπορεί να κρατήσει χρόνια.
Εξ άλλου ο Ολάντ δεν ζητάει την ακύρωση του ευρωσυμφώνου λιτότητας, αλλά την προσθήκη αναπτυξιακών ρητρών. Ακόμη και στο θέμα της ηγεσίας Σόιμπλε στο Eurogroup η αντίρρηση περιορίζεται στο αν ο Γερμανός θα είναι και υπουργός Οικονομικών στη χώρα του. Ψυχραιμία λοιπόν. Η Ευρώπη και η ευρωζώνη δεν έχουν αποφασίσει αλλαγή πορείας.

Μια «νίκη στα σημεία»
Τι σημαίνουν όλα τα παραπάνω; Ότι η οπτική της ευρωζώνης και του υπόλοιπου κόσμου για την Ελλάδα δύσκολα θα αλλάξει – και η όποια αλλαγή δεν θα γίνει χωρίς κόπο και θυσίες.
Ωστόσο, σε αντίθεση με όσους θεωρούν ότι τα καταστροφικά προγράμματα λιτότητας και μετατροπής των λαών σε ανδράποδα πρέπει να συνεχιστούν, οι Έλληνες δείχνουν ότι, με κάποιον τρόπο, αντιλαμβάνονται πως πρέπει να δώσουν αγώνα για την ύπαρξή τους. Έως τώρα το έκαναν απομακρυνόμενοι το μεταπολιτευτικό σύστημα εξουσίας και απορρίπτοντας τα κόμματα που το απάρτιζαν, μαζί και όσα συμμετείχαν στην παράδοση της χώρας μέσω των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων τους. Αυτή η απομάκρυνση και η απόρριψη εκφράστηκε… επισήμως σε δύο επίπεδα:
Πρώτα με τα διάφορα επιμέρους, διάσπαρτα και μάλλον «θεματικά» κινήματα, τα οποία συγκεράστηκαν κάποια στιγμή σε αυτό των Αγανακτισμένων. Η έκφραση αυτή, περιορισμένης εμβέλειας και χαμηλής πολιτικοποίησης, έσβησε σύντομα υπό το βάρος της καταστολής και της αδυναμίας του να αναδείξει μια ισχυρή πολιτική ατζέντα.
Έπειτα στις εκλογές της 6ης Μαΐου, με την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε δεύτερη δύναμη, μια τάση η οποία δείχνει να ενισχύεται – ίσως σε βαθμό που να αναδείξει, στις επόμενες εκλογές της 17ης Ιουνίου, τον ΣΥΡΙΖΑ ακόμη και σε πρώτο κόμμα.
Επίσης με την είσοδο στη Βουλή όσω
ν νέων κομμάτων, με αντιμνημονιακή ταμπέλα, εμφανίστηκαν παραπλεύρως των δύο μεγάλων κομμάτων: ΔΗΜΑΡ, Ανεξάρτητοι Έλληνες, ακόμη και η νεοναζιστική Χρυσή Αυγή. Η φυγή από το ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ. χαρακτηρίστηκε από την αταξία της κατάρρευσής τους.
Το προφανές είναι ότι, μέχρι στιγμής, ο ελληνικός λαός, με την «ακραία» ψήφο του, κατάφερε να δημιουργήσει πολιτικό ζήτημα στην ευρωζώνη, αλλά και πέρα από αυτήν, δίνοντας περιεχόμενο και «ταυτότητα» στη διεθνή συζήτηση περί πολιτικής κρίσης στη ζώνη του ευρώ, η οποία μάλιστα από κορυφαίους αναλυτές παγκοσμίως θεωρείται πως θα αποδειχθεί σημαντικότερη ακόμη και από την οικονομική κρίση.
Συνεπώς οι Έλληνες έχουν ήδη επιτύχει μια «νίκη στα σημεία». Μπορεί όμως αυτή η νίκη να αποτελέσει απαρχή ήττας για το γερμανικό μοντέλο διακυβέρνησης της ευρωζώνης; Άγνωστο. Προς το παρόν, ίσως αποδειχθεί καταλύτης για μια σειρά πολιτικές εξελίξεις στο ευρωπαϊκό επίπεδο.

Οι βλακώδεις εκβιασμοί
Έως τώρα το ελληνικό πολιτικό ζήτημα αντιμετωπίζεται με ανόητες κινήσεις, δηλώσεις και πρωτοβουλίες πανικού, χωρίς συγκρότηση, χωρίς επίκεντρο και χωρίς στίγμα για το μέλλον. Ενδεικτικά αναφέρουμε:
1. Τη βλακώδη γερμανική – και όχι μόνον… – παρέμβαση περί δημοψηφίσματος για την παραμονή ή την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ – μια «ιδέα» πιθανότατα υποδεδειγμένη από την Αθήνα, όπως συνέβη με την απαίτηση για δεσμεύσεις των κομμάτων με επιστολές για την τήρηση των μνημονίων, αλλά και με μια σειρά εξειδικεύσεις των όρων των μνημονίων από διάφορους εγχώριους ρουφιάνους της τρόικας.
Γιατί βλακώδης; Διότι κανείς δεν θα μπορεί να καταλάβει τι ακριβώς ψήφισαν οι Έλληνες αν αυτοί δώσουν 80% στην παραμονή στο ευρώ και βγάλουν πρώτο κόμμα τον… «αντιευρωπαίο» ΣΥΡΙΖΑ.
2. Τον συνεχή και εξ ίσου βλακώδη πολιτικό εκβιασμό περί εξόδου – έμμεσης αποπομπής – της Ελλάδας από το ευρώ, ένα ενδεχόμενο που δημιούργησε τόση αναταραχή παγκοσμίως ώστε η απειλή να μετριαστεί με υπενθυμίσεις ότι η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει πιστή στις δεσμεύσεις που ανέλαβαν οι δύο τελευταίες κυβερνήσεις.
● Δεν είναι τυχαίο το ότι η πολιτική ανατροπή επήλθε στις 6 Μαΐου εν μέσω αυτών ακριβώς των απειλών και εκβιασμών.
● Δεν είναι επίσης τυχαίο το ότι, στην πρώτη δημοσκόπηση – αυτή της Pulse RC για «Το Ποντίκι» την περασμένη Πέμπτη – στην οποία ετέθη «ενδιάμεση» ερώτηση για την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ ή την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα, το 54% των ερωτηθέντων, αν και προτιμά το ευρώ, έθεσε όριο στις θυσίες που απαιτεί το ευρωπαϊκό νόμισμα, υιοθετώντας το ενδεχόμενο επιστροφής σε εθνικό νόμισμα.

Όταν ο λαός δηλώνει «παρών»
Το ότι λοιπόν η μέχρι χθες «δεδομένη» Ελλάδα ξαναγίνεται παγκόσμιο θέμα συζήτησης λόγω της αυξανόμενης αμφισβήτησης του «μονοδρόμου» της σκληρής λιτότητας, της οικονομικής κατάρρευσης, της εξαθλίωσης του ελληνικού λαού και του άνευ όρων ξεπουλήματος είναι μια… καλή αρχή.
Άλλωστε, αν οι αξιαγάπητοι εταίροι μας επιλέξουν να απομακρυνθεί η Ελλάδα από τη ζώνη του ευρώ, αυτό δεν θα συμβεί επειδή ψηφίζουμε με τον άλφα ή βήτα τρόπο, αλλά διότι θα έχει κριθεί οριστικά πως το ευρώ ούτε το αντέχουμε ούτε μας αντέχει.
Αν, ακόμη, επιλεγεί μια ευρωπαϊκή στροφή σε σχέση με τον σημερινό μονόδρομο, προφανώς αυτή δεν θα οφείλεται στον… «φόβο για τον Τσίπρα», αλλά η ελληνική ψήφος, αν επιβεβαιωθεί και στις 17 Ιουνίου, θα διεκδικεί ρόλο καταλύτη, μαζί με την αυξανόμενη κοινωνική αναταραχή αλλά και το ενδεχόμενο της παταγώδους οικονομικής κατάρρευσης σε χώρες όπως η Ισπανία και η Ιταλία.
Τέλος, το πού μπορεί να επιτύχει ή να αποτύχει μια κυβέρνηση με «πυρήνα» την Αριστερά, την οποία επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν μπορεί σήμερα να προβλεφθεί με ασφάλεια. Αυτό το έργο θα το δούμε επί της οθόνης. Είναι όμως βέβαιο ότι η απόρριψη και η διάλυση του μεταπολιτευτικού συστήματος εξουσίας και των κομμάτων που το εξέφραζαν είναι αναπότρεπτη ακόμη και αν η Ν.Δ. καταφέρει να κερδίσει τις επόμενες εκλογές. Ίσως μάλιστα η νίκη της να αποτελέσει την… ταφόπλακά της.
Ένας μεγάλος πολιτικός μετασχηματισμός έχει ήδη αρχίσει και, όπως φαίνεται, βρίσκεται ακόμη στην αρχή του. Τι άλλο όμως θα μπορούσε να συ
βεί σε μια χώρα η οποία καταρρέει σε όλα τα επίπεδα; Προφανώς… τίποτε.
Ας κρατήσουμε λοιπόν για αρχή ότι μόνο η δική μας δυναμική συμμετοχή στο παιχνίδι μπορεί να βοηθήσει ώστε, μέσα από αυτόν τον μετασχηματισμό, να δημιουργηθεί μια συνολική πολιτική πρόταση, ικανή να αντιπαρατεθεί στα καταστροφικά σχέδια των ηγετών της ευρωζώνης, των δανειστών, της τρόικας και των εγχώριων «κουκουλοφόρων» και εκβιαστών τους.
Άλλωστε λαός που δηλώνει δυνατά «παρών» και μένει σταθερά μέσα στο παιχνίδι είναι πολύ δύσκολο να ηττηθεί…

Το Ποντικι

Πανικός στη Λέσχη Bilderberg για πιθανή έξοδο Ελλάδας από το ευρώ…

Η Λέσχη Bilderberg δείχνει να έχει τρομοκρατηθεί για την πιθανότητα της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη και την συνακόλουθη εντυπωσιακή οικονομική της ανάκαμψη, πράγμα που θα δώσει το παράδειγμα και…σε άλλες χώρες να κάνουν ακριβώς το ίδιο.
Μια τέτοια έκβαση είναι βέβαιο ότι θα απειλήσει το ενιαίο νόμισμα της ευρωζώνης και, το σημαντικότερο, το όλο σχέδιο για την οικοδόμηση ενός ευρωπαϊκού ομοσπονδιακού υπερκράτους.
Ένα από τα κύρια θέματα συζήτησης στην επικείμενη ετήσια σύνοδο της Λέσχης Bilderberg στο Chantilly της πολιτείας Virginia θα είναι ο τρόπος με τον οποίο οι παγκοσμιοποιητές της οικονομικής ελίτ θα αντιμετωπίσουν το πρόβλημα που απειλεί να καταστρέψει την ατζέντα τους για μια παγκόσμια διακυβέρνηση: την κρίση της ευρωζώνης.
Ο ολοένα αυξανόμενος κίνδυνος αθέτησης της υπόσχεσης της Ελλάδας ότι θα τηρήσει τους δρακόντειους όρους «διάσωσης» που της έχουν επιβληθεί από τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο και η απειλή εξόδου της από την ευρωζώνη ανάγκασαν χθες το βράδυ την Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ να παραδεχθεί για πρώτη φορά ότι η Ελλάδα ίσως και να βγει από την ευρωζώνη, εκτίμηση που προκάλεσε απότομη «βουτιά» του ευρώ, αλλά και των χρηματοπιστωτικών αγορών.
Η κρίση της ευρωζώνης βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο πιο καίριο σημείο που βίωσε ποτέ η Ευρώπη, και έχει αποδειχθεί πολύ χειρότερη από άλλες κρίσεις, που όλως τυχαίως ξέσπασαν και εκείνες λίγο πριν από τις ετήσιες συνόδους της Λέσχης Bilderberg, το 2010 και το 2011.
Και στις δύο εκείνες περιπτώσεις, η πολιτική συναίνεση που υπήρξε ανάμεσα στα μέλη της Λέσχης Bilderberg ήταν αρκετή για να δοθεί η ευκαιρία στην ευρωζώνη να αναπνεύσει – έστω και με μάσκα οξυγόνου – για άλλους 12 μήνες, και το 2010 αλλά και το 2011.
Φέτος, τα ίδια αυτά άτομα, που η κοινή γνώμη αναγνωρίζει πλέον ως διαχειριστές της παγκοσμιοποίησης, θα προσπαθήσουν και πάλι να χαράξουν μια στρατηγική κεκλεισμένων των θυρών, η οποία θα διασώσει το «μονάκριβο» κατασκεύασμά τους: το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα.
Στη προπερσινή σύνοδο της λέσχης το 2010 στην Ισπανία, «το μέλλον του ευρώ» βρέθηκε στο επίκεντρο, καθώς ο Ισπανός πρωθυπουργός Luis Rodriguez Zapatero, πλαισιωμένος από αρκετούς οικονομικούς εγκεφάλους, κατέβαλε προσπάθειες να επιλύσει την κρίση, την ίδια ώρα που τα μέλη της Bilderberg πανικόβλητα συνεδρίαζαν, εξετάζοντας σενάρια σε περίπτωση κατάρρευσης του ενιαίου νομίσματος.
Ένα χρόνο αργότερα, το 2011, κατά τη διάρκεια της συνόδου στο St Moritz της Ελβετίας, η κρίση του ευρώ ήταν και πάλι στην κορυφή της ατζέντας της Λέσχης Βilderberg. Οι παγκοσμιοποιητές εξέφρασαν φόβους ότι η διάλυση της ζώνης του ενιαίου νομίσματος θα μπορούσε, μεταξύ άλλων, να τορπιλίσει τις ελπίδες για την δημιουργία πολλών περιφερειακών νομισμάτων.
Η Λέσχη Bilderberg δεν φοβάται απλά ότι η Ελλάδα θα βγει από το ευρώ, αλλά ότι με την έξοδό της θα βιώσει τεράστια οικονομική ανάκαμψη και θα αποτελέσει παράδειγμα για άλλες χώρες της Ευρωζώνης να ακολουθήσουν την ίδια πορεία.
Ο φόβος αυτός διακρίνεται καθαρά σε άρθρο που δημοσίευσε σήμερα το φερέφωνο της Λέσχης Bilderberg, η ελεγχόμενη από την εν λόγω λέσχη εφημερίδα «Financial Times» με τίτλο «Η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα την μετατρέψει σε πρότυπο για άλλες χώρες».
«Αν η Ελλάδα βγει από την ευρωζώνη, θα μπορούσε να αποδειχθεί πιο επικίνδυνη για το σύστημα από ό,τι ήταν ποτέ όσο βρισκόταν μέσα σε αυτήν, δίνοντας το παράδειγμα της αποτελεσματικής αντίδρασης», σχολιάζει ο Arvind Subramanian.
Ο Subramanian δεν είναι τυχαίος αναλυτής. Είναι επίτιμο μέλος του γνωστού «Peter G. Peterson Institute for International Economics», ανάμεσα στα κορυφαία μέλη του οποίου συμπεριλαμβάνονται πολλά μέλη της Λέσχης Βilderberg. Ανάμεσα σε αυτά είναι και ο πρώην πρόεδρος της κεντρικής τράπεζας των ΗΠΑ (Federal Reserve), Paul Volcker, ο πρώην υπ. Οικονομικών των ΗΠΑ, Lawrence Summers, και το διαχρονικό έμβλημα της Βilderberg, ο David Rockefeller.
«Ας υποθέσουμε ότι από τα μέσα του 2013 θα αρχίσει μια ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, ενώ το υπόλοιπο της ευρωζώνης θα παραμένει σε ύφεση. Η επίδραση μιας τέτοιας εξέλιξης στην Ισπανία και την Πορτογαλία, που μαστίζονται από την λιτότητα, αλλά ακόμη και στην Ιταλία, θα είναι ισχυρή. Οι ψηφοφόροι εκεί αποκλείεται να μην επηρεαστούν από τη βελτ
ωση της οικονομικής κατάστασης των Ελλήνων, των γειτόνων τους που σήμερα έχουν γίνει αντικείμενο περιφρόνησης. Θα αρχίσουν να διερωτώνται για ποιό λόγο και οι δικές τους κυβερνήσεις δεν ακολουθούν τις ίδιες πολιτικές επιλογές με των Ελλήνων και θα απαιτήσουν την έξοδό τους από την ευρωζώνη. Με άλλα λόγια, η ελληνική εμπειρία μπορεί να μεταβάλει ριζικά τα κίνητρα της παραμονής αυτών των χωρών στην ευρωζώνη, κυρίως εάν οι οικονομικές συνθήκες εξακολουθήσουν να είναι ζοφερές», γράφει ο Subramanian, προσθέτοντας τα εξής:
«Η δυνατότητα εξόδου της Ελλάδας μπορεί να αποδειχθεί κάτι σαν μεταδοτική νόσος και να οδηγήσει στη διάλυση της ευρωζώνης και ίσως και του όλου ευρωπαϊκού σχεδίου».
Η Bilderberg δείχνει κάτι παραπάνω από πρόθυμη να σώσει την ευρωζώνη, αφού αντιπροσωπεύει την ίδια την βάση της παγκόσμιας οικονομικής ατζέντας των νεοταξιτώνγια τη δημιουργία περιφερειακών νομισμάτων και προσεκτικά σχεδιασμένων ομοσπονδιών σε διάφορες ηπείρους, που θα βασίζονται στο ίδιο μοντέλο με την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Εάν τελικά η ευρωζώνη αποτύχει, η προοπτική της επίτευξης του τελικού στόχου ενός παγκόσμιου νομίσματος νεκρώνεται για τουλάχιστον άλλα 100 χρόνια.
Η πρόεδρος της Bilderberg, Etienne Davignon, καυχήθηκε κάποτε σε συνέντευξή της ότι η Bilderberg συνέβαλε τα μέγιστα στη δημιουργία του ευρώ, συντάσσοντας πρώτη την ατζέντα των πολιτικών που θα έπρεπε να ακολουθήσουν οι χώρες της ΕΕ προκειμένου να υπάρξει ένα ενιαίο νόμισμα στις αρχές της δεκαετίας του 1990, το οποίο αργότερα επισημοποιήθηκε μέσω της Συνθήκης του Μάαστριχτ το 1992.
Αυτό που δεν γνωρίζει ο περισσότερος κόσμος είναι ότι οι πρώτες συζητήσεις για την δημιουργία ενιαίου νομίσματος έλαβαν χώρα περίπου τέσσερις δεκαετίες πριν, στη συνεδρίαση της Bilderberg στο Garmisch-Partenkirchen της Δυτικής Γερμανίας το 1955.
Έγγραφα από εκείνη την σύνοδο, που διέρρευσαν αργότερα, αποκαλύπτουν ότι οι σύνεδροι της λέσχης – και ήδη γνωστοί νεοταξίτες – μίλησαν για την ανάγκη «να εισέλθει ο γερμανικός λαός σε μια κοινή ευρωπαϊκή αγορά το συντομότερο δυνατό», προσθέτοντας ότι «το μέλλον του θα είναι αμφίβολο χωρίς μια Ενωμένη Ευρώπη»!
Η ατζέντα αυτή περιλαμβάνει «την ανάγκη να επιτευχθεί ένα κοινό νόμισμα», καθώς και η δημιουργία μιας «κεντρικής πολιτικής εξουσίας».
Δεδομένου του γεγονότος ότι η συνομωσία που οδήγησε τελικά στην θέσπιση του ευρώ διήρκεσε τουλάχιστον 50 χρόνια, δεν υπάρχει πιθανότητα η παγκόσμια ελίτ να εγκαταλείψει το «πόνημά» της αμαχητί.
Aλλά να είστε βέβαιοι ότι η κρίση της ευρωζώνης θα βρεθεί στο επίκεντρο της φετινής συνόδου της Λέσχης Bilderberg και πάλι, καθώς τα μέλη της θα προσπαθούν να συναινέσουν σε άλλη μια μεγάλη προσπάθεια να διασώσουν το ενιαίο νόμισμα.

press gr

Φ.Κουβέλης: "Το Μνημόνιο θα το σεβαστούμε απόλυτα" – "Πόσο πάει" κυρ-Φώτη;

Σε μία πρώτη κίνηση-προάγγελο συμμετοχής του σε μια επόμενη μνημονιακή κυβέρνηση, προχώρησε ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης, τονίζοντας ότι «Ναι μεν δεν συμφωνεί με το Μνημόνο, αλλά έχει ψηφιστεί και είναι δεσμευτικό»!
Και τότε κυρ-Φώτη γιατί να σε ψηφίσει ο κόσμος; Για να εφαρμόσεις στο Μνημόνιο με «αριστερή» συνταγή; Μάλιστα ήταν τόσο σαφής στην συνέντευξή του στην «Καθημερινή» που τόνισε ότι «Όσα έχει συμφωνήσει η Ελλάδα συνιστούν ένα δεσμευτικό πλαίσιο και δυνατότητα αναδιαπραγμάτευσης υπάρχει μόνο σε επιμέρους ρυθμίσεις»!δικαιώνοντας βέβαια απόλυτα όλους όσους τον χαρακτηρίζουν «χρυσή εφεδρεία» του Μνημονίου.
Μάλιστα πετάει και γέφυρα σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, δηλώνοντας ότι «Είναι διατεθειμένος να προχωρήσει σε μετεκλογικές συνεργασίες υπό προϋποθέσεις»!
Νέος κωλοτούμπας, λοιπόν, μας προέκυψε, αλλά αυτός ήταν τουλάχιστον περισσότερο αναμενόμενος απ’ότι π.χ. ο Α.Σαμαράς. Από την αρχή ο Φ.Κουβέλης φλερτάριζε έντονα με το ΠΑΣΟΚ και όταν αυτό άρχισε να καταρρέει και η ΔΗΜΑΡ να αποτελεί «την πρώτη στάση εξόδου από το ΠΑΣΟΚ», απέκοψε τελείως τις γέφυρες.
Τώρα μπαίνει και αυτός στο κλαμπ του Μνημονίου δηλώνοντας ότι «Έχω πει με απόλυτη σαφήνεια ότι τα όσα έχει συμφωνήσει η παρούσα κυβέρνηση και τα οποία έχουν ψηφιστεί με τη συγκεκριμένη πλειοψηφία στη Βουλή, διαμορφώνουν ούτως ή άλλως, δεσμευτικό πλαίσιο για τη χωρά».
Μάλιστα λέει ότι «Αυτά τα έχω ξαναπεί»
Πότε και που; Στον ύπνο του ή στον καθρέφτη; Όσο και αν ψάξαμε δεν βρήκαμε καμία τέτοια δήλωση του προέδρου της ΔΗΜΑΡ, ούτε κάποια δήλωση που να υπονοεί έστω ότι «Θεωρεί δεσμευτική την ψήφιση του Μνημονίου»; και τότε οι πολίτες που δεν θέλουν το Μνημόνιο γιατί να ψηφίσουν Δημοκρατική Αριστερά; Γιατί θα το εφαρμόσει με «αριστερές ευαισθησίες»;Και βέβαια παίζει και το χαρτί του «πολιτικού ρεαλισμού»: «Στο πλαίσιο του πολιτικού ρεαλισμού αντιλαμβάνομαι ότι μια συνολική διαπραγμάτευση έχει εξαιρετικού μεγάλες δυσκολίες. Αλλά δυνατότητα αναδιαπραγμάτευσης και αναθεώρησης ρυθμίσεων της δανειακής σύμβασης είναι δυνατό να υπάρξουν».

Άσε κυρ-Φώτη μας τα είπαν κι άλλοι πριν από σένα. Και πιο πατριώτες (έτσι λένε οι ίδιοι) και πιο «εθνικόφρονες» («του κιλού»).

Ο κ. Κουβέλης δηλώνει ότι «στο ενδεχόμενο που η χώρα δεν θα έχει αυτοδύναμη κυβέρνηση, είναι προφανές ότι εμείς δεν θα δηλώσουμε επίσης αδιάφοροι για την ακυβερνησία της χώρας».
Μα, αλίμονο, γι αυτό σας ετοιμάζει η διαπλοκή και οι ξένοι: Για να μπείτε στην κυβέρνηση και να στηρίξετε με τις ψήφους των αφελών μια νέα κυβέρνηση μνημονιακών. Τυχαία όλος ο μηχανισμός σας έχει στελεχωθεί από στελέχη του εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ του Σημίτη; Έτσι εξηγείται πως η Γερμανία επέτρεψε την διενέργεια εκλογών. Έχει την ΔΗΜΑΡ «στο τσεπάκι» της…

Βέβαια, θέτει και «προϋποθέσεις» (εδώ, γελάμε!): «Η μία προϋπόθεση είναι η προγραμματική συμφωνία. Δηλαδή, ένα πρόγραμμα το οποίο θ
α δείχνει και θα αποτυπώνει το περιεχόμενο μιας πολιτικής που είναι δυνατό να βγάζει τη χώρα από τα αδιέξοδα. Η δεύτερη προϋπόθεση είναι οι φερέγγυες πολιτικές πρακτικές, οι οποίες να μετατρέπουν σε ένα καθημερινά ωφέλιμο, δημοκρατικό αποτέλεσμα την προγραμματική συμφωνία. Και το τρίτο στοιχείο είναι συνάρτηση το πώς θα διαταχθούν οι πολιτικές δυνάμεις. Δηλαδή, τι δύναμη θα θελήσει να δώσει ο ελληνικός λαός στη Δημοκρατική Αριστερά»
 τονίζει ο Φώτης Κουβέλης.
Δηλαδή οι πιο αόριστες και κωμικές προϋποθέσεις. Έτσι για να τηρηθούν και τα προσχήματα… Στην δεκαετία του ’70 είχε γίνει μια ταινία με θέμα μια μετάλλαξη ενός άνδρα σε τραβεστί. Με κυρίαρχο μοτό της ταινίας «Πόσο πάει;», όταν βγήκε στην πιάτσα ο τραβεστί. Νομίζουμε ότι ταιριάζει άψογα στον Φ.Κουβέλη και την μνημονιακή του μετάλλαξη…
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
απο distomo

ΔΕΣΤΟ ΠΡΙΝ ΨΗΦΙΣΕΙΣ….. ΠΟΙΑ "ΦΙΔΙΑ" ΖΗΤΟΥΝ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΣΟΥ

Η ΕΚ ΝΕΟΥ ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ ΟΔΗΓΕΙ ΝΔ & ΠΑΣΟΚ ΣΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΒΑΡΑΘΡΟ ΤΗΝ 17η ΙΟΥΝΙΟΥ

https://i1.wp.com/marketbeast.gr/wp-content/uploads/2012/05/fetcher_0545.jpeg

Βαρύς, έστω και με καθυστέρηση ενός μηνός, αναμένεται να πέσει ο «πέλεκυς» σε κύριες και επικουρικές συντάξεις. Περίπου 1 εκατομμύριο συνταξιούχοι εντός της ερχόμενης εβδομάδας θα λάβουν μειωμένες συντάξεις για τον μήνα Ιούνιο, λόγω της αναδρομικής περικοπής τους από την αρχή του έτους σε 8 ισόποσες δόσεις, έως και τον Ιανουάριο του 2013.

Οι περικοπές των συντάξεων αφορούν 380.000 συνταξιούχους κύριας ασφάλισης και 550.000 επικουρικής. Ειδικότερα, τα ποσά της μηνιαίας κύριας σύνταξης που υπερβαίνουν τα 1.300 ευρώ μειώνονται κατά 12% από 1.1.2012.
Μειωμένες κατά 12% θα είναι οι συντάξεις 451.000 συνταξιούχων που λαμβάνουν σύνταξη μεγαλύτερη από 1.300 ευρώ, ενώ μειωμένη σύνταξη κατά 7%, θα πάρουν και οι 71.538 συνταξιούχοι του ΝΑΤ.
Η παρακράτηση σε συντάξεις που υπερβαίνουν τα 1.300 ευρώ θα υπολογιστεί αφού πρώτα αφαιρεθούν οι προηγούμενες περικοπές της Εισφοράς Αλληλεγγύης Συνταξιούχων (ΕΚΑΣ) και της επιπλέον εισφοράς.
Σύμφωνα με εγκύκλιο του υπουργείου Εργασίας, το ποσό της σύνταξης, μετά τη μείωση, δεν μπορεί να υπολείπεται των 1.300 ευρώ, ενώ αν καταβάλλονται στο ίδιο πρόσωπο περισσότερες από μία κύριες συντάξεις ως ποσό σύνταξης νοείται το άθροισμα αυτών.
Παραδείγματα για συντάξεις:
1) Συνταξιούχος του ΟΑΕΕ (800 ευρώ) και του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ (605 ευρώ). Η μείωση κατά 12% θα υπολογιστεί επί του ποσού του αθροίσματος των δύο κύριων συντάξεων που υπερβαίνει τα 1.300 ευρώ, δηλαδή επί του ποσού των 105 ευρώ. Άρα, 105 ευρώ Χ 12% = 12,60 ευρώ μείωση, η οποία θα υπολογιστεί στη μεγαλύτερη σύνταξη, δηλαδή αυτή του ΟΑΕΕ.
2) Συνταξιούχος του Δημοσίου (1.200 ευρώ) και του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ (800 ευρώ). Η μείωση κατά 12% θα υπολογιστεί επί του ποσού του αθροίσματος των δύο κύριων συντάξεων που υπερβαίνει τα 1.300 ευρώ, δηλαδή επί του ποσού των 700 ευρώ. Άρα, 700 ευρώ Χ 12% = 84 ευρώ μείωση, η οποία θα υπολογιστεί στη μεγαλύτερη σύνταξη, δηλαδή αυτή του Δημοσίου.
Βαρύτερες θα είναι οι απώλειες στις επικουρικές συντάξεις, καθώς οι νέες μειώσεις (10% στα ποσά από 200 έως 250 ευρώ, 15% από 251 έως 300 ευρώ και 20% από 300 ευρώ και πάνω) επιβάλλονται στα μειωμένα ποσά από την παρακράτηση εισφοράς τύπου ΛΑΦΚΑ 3%-10% (από τα 300 ευρώ και πάνω) και τις μειώσεις 15% σε ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΛΤΑ, ΕΤΒΑ, 30% στο τμήμα της σύνταξης του ΕΤΕΑΜ στο τμήμα πάνω από τα 150 ευρώ και 20% στο Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων (50% στο τμήμα πάνω από τα 500 ευρώ).
Παραδείγματα για επικουρικές:
– Επικουρική σύνταξη 250 ευρώ, μετά τη μείωση του 10% θα φτάσει τα 225 ευρώ.
Προσοχή: για τους επόμενους 8 μήνες που θα γίνει η αναδρομική παρακράτηση ο συνταξιούχος θα λαμβάνει 207 ευρώ. Μετά τους 8 μήνες θα παίρνει 225 ευρώ.
– Επικουρική σύνταξη 700 ευρώ, μετά τη μείωση του 20% θα φτάσει τα 560 ευρώ.
Προσοχή: για τους επόμενους 8 μήνες που θα γίνει η αναδρομική παρακράτηση ο συνταξιούχος θα λαμβάνει 472 ευρώ. Μετά τους 8 μήνες θα παίρνει 560 ευρώ.
ΠΗΓΗ: real.gr

«Εάν οι Έλληνες αντιληφθούν ότι η ανώτερη τάξη τους δεν πληρώνει φόρους…»

Ο Χάιντς Ρίχτερ, διαπρεπής γερμανός ιστορικός, άριστος γνώστης της ελληνικής πολιτικής κουλτούρας, ερευνητής του Εμφυλίου στην Ελλάδα, μιλάει στη DW για τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις

Αναμενόμενο χαρακτηρίζει ο καθηγητής το ναυάγιο στο οποίο κατέληξαν οι διαπραγματεύσεις στην Ελλάδα για το σχηματισμό κυβέρνησης:



«Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμία πρόθεση να συμπράξει με οιονδήποτε τρόπο με τα άλλα κόμματα….
Προβλέπουν ότι θα λάβουν περίπου 30 % (στις επόμενες εκλογές) και γι΄ αυτό δεν είναι συνεργάσιμοι. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να κάνει κάτι που είχε συζητηθεί στην αρχική φάση, τρόπον τινά μια προσπάθεια εκβιασμού.

 Ελπίζουν ότι μπορούν να εντείνουν τις πιέσεις γιατί (πιστεύουν ότι) οι Ευρωπαίοι φοβούνται το ενδεχόμενο ντόμινο και ότι, προκειμένου να το αποφύγουν, θα υποχωρήσουν εντέλει έναντι των Ελλήνων. Αυτό πρέπει να είναι περίπου το σκεπτικό τους. Ή αυτοί που ηγούνται του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν ιδέα για το πώς λειτουργεί η Ευρώπη. Είναι πιθανό και αυτό…»

Μπορεί όμως το εκλογικό αποτέλεσμα του Ιουνίου να είναι εντέλει τόσο διαφορετικό, που θα επιτρέψει το σχηματισμό κυβέρνησης, ρωτάμε τον κ. Ρίχτερ;

«Δεν πιστεύω ότι θα υπάρξει σχηματισμός κυβέρνησης από τα δυο μεγάλα παραδοσιακά κόμματα, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, από τα πελατειακά κόμματα. Πιθανότατα να συνεχιστεί το κίνημα διαμαρτυρίας και ο ΣΥΡΙΖΑ να εξασφαλίσει μεγάλη πλειοψηφία. Με ποιον θα συνεργαστεί όμως, το ξέρει μόνον ο Θεός…»

Τάση προς τα αριστερά…

«Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμία πρόθεση να συμπράξει με οιονδήποτε τρόπο με τα άλλα κόμματα»
Ο Χάιντς Ρίχτερ θεωρείται άριστος γνώστης της ελληνικής πολιτικής κουλτούρας. Πώς πιστεύει ότι θα αντιδράσουν οι Έλληνες ψηφοφόροι μετά τις απειλές των Ευρωπαίων;

«Στην παρούσα φάση βλέπω να υπάρχει τάση προς τα αριστερά γιατί οι άνθρωποι είναι απλά απελπισμένοι. Οι Ευρωπαίοι ακολουθούν μια τελείως λανθασμένη πορεία. Η πολιτική αυτή θα απέδιδε στη δυτική Ευρώπη, αλλά όχι στην Ελλάδα. Οι δυτικοευρωπαίοι στο Βερολίνο, τις Βρυξέλλες και το Παρίσι, δεν έχουν αντιληφθεί ότι από το 1830 οι πλούσιοι Έλληνες δεν φορολογούνται. Αυτό σημαίνει ότι οι φόροι που πληρώνονται, καταβάλλονται από τους απλούς ανθρώπους οι οποίοι οδηγούνται στην παρούσα φάση στα άκρα. (…) Τα δυο τελευταία χρόνια η δύση φαντάζεται δυτικοευρωπαϊκά πρότυπα τα οποία λειτουργούν τέλεια από τον Ατλαντικό μέχρι τα σύνορα της Ρωσίας, αλλά δε λειτουργούν στην Ελλάδα που έχει μια τελείως διαφορετική πολιτική παράδοση και κουλτούρα. Αυτό ισχύει για την πολιτική αλλά και τα μέσα ενημέρωσης».

Έξοδος από το ευρώ;
Τι αναμένει τους επόμενους μήνες και ειδικά μετά τις εκλογές στην Ελλάδα;

«Φοβάμαι πως δεδομένου ότι η μελλοντική κυβέρνηση δεν θέλει να τηρήσει τα συμφωνηθέντα με την ΕΕ και να επαναδιαπραγματευθεί, οι Βρυξέλλες θα εμμείνουν στη σκληρή τους στάση, θα πουν δεν υπάρχουν χρήματα και τότε θα πράγματα θα κινηθούν
προς την κατεύθυνση εξόδου από την ευρωζώνη. Η Ελλάδα θα παραμείνει μέλος της ΕΕ, θα συνεχίσει να ενισχύεται από την ΕΕ η οποία όμως θα πρέπει να προσέξει ώστε να χρήματα να μην εξαφανιστούν πάλι, όπως στο παρελθόν, στο πελατειακό σύστημα. Αυτό που χρειάζεται επειγόντως η Ελλάδα είναι η κατάργηση του πελατειακού συστήματος και η μετεξέλιξη των κομμάτων σε ευρωπαϊκά κόμματα, να μην είναι πλέον πελατειακά κόμματα, αλλά κόμματα με πρόγραμμα, με εσωκομματική δημοκρατία από κάτω προς τα πάνω και όχι από πάνω προς τα κάτω όπως στην Ελλάδα».


Αυτό όμως απαιτεί πολύ χρόνο, όπως παραδέχεται, και γι΄ αυτό οι Ευρωπαίοι θα πρέπει να έχουν υπομονή με την Ελλάδα:

«Πρέπει να επιδείξουν πολλή υπομονή, να παράσχουν βοήθεια η οποία όμως θα πρέπει να είναι διακριτική. Σε αυτά τα πλαίσια θα πρέπει να προσέξει κανείς ότι η ελληνική ολιγαρχία χρησιμοποιεί τα μέσα ενημέρωσης για να διοχετεύσει τη λαϊκή οργή προς τα έξω. Τα τελευταία 50 χρόνια η λαϊκή οργή διοχετεύονταν πάντα προς την Αμερική ενώ στη παρούσα φάση στη Γερμανία. Γίνεται μια έξυπνη καθοδήγηση για να κρατήσουν μακριά τους τη λαϊκή οργή. Εάν οι Έλληνες αντιληφθούν ότι η ανώτερη τάξη τους δεν πληρώνει ούτε σεντ σε φόρους, τότε θα έστρεφαν την οργή τους προς το εσωτερικό».

voliotaki

kerberos-hellas

Οι βαρόνοι και τα… γκεσέμια του μιντιακού συστήματος

Του Νίκου Μποζιονέλου
 Αρκετοί πολιτικοί διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους πως δεν υπάρχει «μνημονιακό» και «αντιμνημονιακό» αλλά φράσεις κλισέ του στυλ «να σώσουμε τη χώρα». Από σωτήρες, να’ ταν κι άλλοι.
Την Παρασκευή η εφημερίδα «Παρασκευή & 13» του Αιμίλιου Λιάτσου έκανε και πρόταξε πρωτοσέλιδως (ποιητική αδεία), ποια media στηρίζουν το μνημόνιο και ποια όχι βάσει δημοσκόπησης. Το τι κέρδισε, ο Λιάτσος και οι συν αυτώ το γνωρίζουν, το ζήτημα όμως είναι πως στην προκειμένη περίπτωση είναι όπως το βλέπει κανείς και όπως το ερμηνεύει.
Κάτι αντίστοιχο με το περιβόητο «μήνυμα» των τελευταίων εκλογών που άπαντες το έλαβαν και το ερμήνευσαν κατά το δοκούν.
Το MEGA, λέει, είναι το πιο μνημονιακό κανάλι. Ας το δεχτούμε. Να παρακάμψουμε όμως και το ότι το megaλο κανάλι παραμένει πρώτο σε τηλεθέαση, πολλώ δε μάλλον στα δελτία ειδήσεων; Στον Έλληνα μπορείς να καταλογίσεις πολλά, όχι όμως και βίτσιο. Ακολουθεί σε «μνημονιόμετρο» ο ΣΚΑΪ, ο οποίος όμως ως τώρα παρά την επένδυσή του με εκπομπές, μαραθώνια δελτία ειδήσεων λόγω των πολιτικών εξελίξεων και βάρος στην επικαιρότητα, δεν είδε αντίστοιχη άνοδο τηλεθέασης, εξαιρουμένης της πρωινής, εξαιρετικής εκπομπής της Πόπης Τσαπανίδου.
Η 6η Μαΐου δεν άλλαξε μόνο το πολιτικό τοπίο, γκρεμίζοντας στα… τάρταρα το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ και δίνοντας τεράστια άνοδο στην Αριστερά. Προκάλεσε προβληματισμό και στους βαρόνους των media, αυτούς που –μεταξύ μας- πραγματικά κυβερνούν αυτόν τον τόπο. Το διαχρονικό ερώτημα που έθεσε κάποτε ο Κωνσταντίνος (και όχι ο Κώστας) Καραμανλής χρειάστηκε κάποιες δεκαετίες αλλά απαντήθηκε…
Η κόντρα του Αλέξη Τσίπρα με το MEGA δεν είναι νέα, άλλωστε ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ προσκλήθηκε ύστερα από ενάμισι χρόνο, και φυσικά αρνήθηκε. Ο δε Δημήτρης Παπαδημούλης χαρακτήρισε ως «γκεσέμια του μιντιακού συστήματος» τους δημοσιογράφους του MEGA, φέρνοντας τον Γιώργο Οικονομέα στη δυσάρεστη θέση να αναρωτηθεί «τι είναι το γκεσέμι».

THLK-FOTOpapa-oikonomeas

Αν δεν είσαι από χωριό, Γιώργο μου…
Το αυτό και με την εμφάνιση του Πάνου Καμμένου στον ΣΚΑΪ, ξεκινώντας από τις ερωτήσεις «σε κολλάω στον τοίχο» της Τσαπανίδου.
Τσίπρας και Καμμένος και έστειλαν μήνυμα, προεκλογικά και μετεκλογικά, ότι λειτουργούν κόντρα στο σύστημα εξουσίας, και ταυτόχρονα έκλεισαν το μάτι στους ψηφοφόρους που όλο και περισσότερο δυσπιστούν έναντι των μεγάλων συγκροτημάτων Τύπου και ειδικά αυτών που ελέγχουν τηλεοπτικούς σταθμούς.
Προσωπική μου εικασία είναι όμως πως πρόκειται για κάτι προσωρινό. Τη μια η γκάφα του Στρατούλη με τις τράπεζες, την άλλη το no paper του Καμμένου έφεραν μειωμένες δημοσκοπήσεις στα γραφεία των δύο κομμάτων και η δημιουργία καλών σχέσεων με τα media δεν είναι απλά επιβεβλημένη. Είναι θέμα χρόνου.
Σε τι έκταση θα γίνει αυτό, είναι άλλο θέμα, με τον Τσίπρα να μην είναι σε θέση ισχύος. Ακούστηκε άλλωστε στους διαδρόμους ιδιωτικού καναλιού: «Με τον Τσίπρα τον Ιούλιο θα τον πληρωθείτε σε δραχμή!».
Πείτε μου έναν πρωθυπουργό ή πρόεδρο παγκοσμίως που εξελέγη με την πλειονότητα του Τύπου εναντίον του και θα φορέσω, αν και εκ γενετής ΡΕΑΛιστής, φανέλα της Μπαρτσελόνα!
Η λογική ορίζει πως πάμε σε εκλογές που θα αναδείξουν πρώτη μια ενισχυμένη ΝΔ, έναν ΣΥΡΙΖΑ άνω του 20%, ένα ΠΑΣΟΚ κατιτίς βελτιωμένο βάσει ποσοστού και τη Δημ.Αρ. με ποσοστό αντίστοιχο του τελευταίου της Χρυσής Αυγής. Κι αυτή τη φορά η ανάδειξη κυβέρνησης δεν θα πάρει άλλη παράταση, προς ανακούφιση των βαρόνων των media…
* Για τους… πρωτευουσιάνους: Γκεσέμι είναι ο μεγαλόσωμος (συχνά ευνουχισμένος) τράγος ή κριάρι που οδηγεί το κοπάδι τα πρόβατα ή τα γίδια· συνηθίζεται να του κρεμούν ένα μεγάλο κουδούνι, τον κύπρο ή κυπρί. Μεταφορικά σημαίνει ο μπροστάρης, ο πρωτοπόρος, ο ηγέτης.

nikbozo@gmail.com
https://www.facebook.com/nikbozo

Γέμισε …χρυσάφι το λιμάνι του Ηρακλείου!

Τελικά φαίνεται πως λεφτά υπάρχουν! Αλλά όχι πλέον στην…Ελλάδα! Οι κρητικοί ….

που είχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά το Mega Yacht Radiant κατάλαβαν ότι τα εκατομμύρια είναι αλλού! Στο λιμανι του Ηρακλειου βρέθηκε λοιπόν ενα απο τα εντυπωσιακοτερα γιωτ του κοσμου και…θάμπωσε όσους το επισκεφτηκαν!Ανήκει στον σείχη Abdullah Al Futtaim και θεωρείται ότι πιο πολυτελές υπάρχει στον κόσμο…
Φαινεται οτι οι προσπαθειες του Γιαννη Μπρα και του Οργανισμου Λιμενος Ηρακλειου για την πρόσκληση υψηλου επιπεδου επισκεπτων αρχιζει σιγα σιγα να πιανει τοπο…
«Μπορει το 110 μέτρων και αξίας 300 εκατομυριων γιωτ να ηρθε μονο για λιγες ωρες αλλα ειναι μονο η αρχη» δηλωσε ο Προεδρος και Διευθυνων Συμβουλος κ. Γιαννης Μπρας.
«Ηταν πραγματι εντυπωσιακο. Ειχαμε την ευκαιρια να το επισκευπτουμε και να δουμε απο κοντα την απολυτη πολυτελεια και την μοναδικοτητα του κατα την συναντηση που ειχαμε με τον καπετανιο του για να του δωσουμε αναμνηστικη πλακετα καθοτι ηταν το πρωτο μεγαλο γιοτ της χρονιας»!

Αξιζει να σημειωθει οτι το 110 μ σκαφος φιλοξενει μολις 12 επιβατες!! και παρεχει ολες τις μοντερνες ευκολιες που θα μπορουσε κανεις να φανταστει…Έχει ελικοδρόμιο, δυο πισίνες, σινεμά…γυμναστήριο….τα πάντα όλα!

cretalive.
http://heraklion1.blogspot.com/

ΑΠΟ ΧΘΕΣ ΕΣΚΑΣΕ Η ΕΙΔΗΣΗ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΙΛΑΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ….!!!


ΕΧΕΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΙΚΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ και ΔΕΝ ΤΟ…ΑΞΙΟΠΟΙΕΙ…!!!


Μεταβολή στην ισορροπία δυνάμεων γύρω από το διαπραγματευτικό τραπέζι για το Ελληνικό χρέος διαπιστώνει η οικονομική συντάκτης του BBC, Στέφανι Φλάντερς σε ανάλυσή της για την ιστοσελίδα του Βρετανικού δικτύου….



Στην ανάλυσή της συντάκτριας του BBC τονίζεται ότι η Χώρα μας πλήρωσε το 2011 περισσότερο τόκο κατά 23% περισσότερο σε σχέση με το 2010, παρά τα «φθηνά» δάνεια από τους Ευρωπαίους και το ΔΝΤ (σ.σ. ειρωνικά τα εισαγωγικά της συντάκτριας). Η Στέφανι Φλάντερς σημειώνει ότι αν μελετήσει κανείς προσεκτικά τα οικονομικά αποτελέσματα του δεύτερου εξαμήνου του 2011 θα διαπιστώσει ότι η Ελλάδα κατέγραψε πρωτογενές πλεόνασμα 1,8 δισεκατομμυρίων ευρώ, που σημαίνει ότι είναι σε θέση να καλύψει τις εσωτερικές ανάγκες της οικονομίας της και ότι με τα δάνεια που λαμβάνει αποπληρώνει πια αποκλειστικά το… χρέος της…!!! Σημειώνουμε ότι τό κεφάλαιο το έχουμε ξεπληρώσει με το παραπάνω 5-6 φορές καί μας φεσώνουν με τούς τόκους Σημειώνουμε επίσης ότι επειδή το καθεστώς θέλει να εξομοιώσει την Ιταλία με την Ελλάδα περνώντας την λογική, ότι και οι άλλες Χώρες της Ευρώπης τα ίδια υφίστανται, ότι δανείσθηκε χθες με επιτόκιο 1,9%…


Η απάντηση Σαμαρά στο Μακελειό του Λοβέρδου πρέπει να είναι μία και μονότονη: «Ειδικό Δικαστήριο για το πώς φθάσαμε στο Μνημόνιο»…!!! Γιατί δεν το κάνει;

ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΕΒΕΡΤ (εν έτει 1998): "Αν δεν υπάρξει σύγκρουση με την διαπλοκή, κανένα κόμμα δεν θα μπορέσει να βγάλει την Ελλάδα από την οικονομική κακοδαιμονία και ούτε να την απαλλάξει από τη σήψη"

ΠΙΟ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΔΕΝ ΓΊΝΕΤΑΙ….ΚΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΕΠΑΛΗΘΕΎΕΤΑΙ….

 

Αποσπάσματα από άρθρο του ΜΙΛΤΙΆΔΗ ΈΒΕΡΤ,  που δημοσιεύτηκε την 18 Ιανουαρίου 1998 στην εφημερίδα «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΉ»     [Πλήρες κείμενο στην συνημμένη ΦΩΤΟ]
 
«Yπάρχει και εντείνεται μια τάση ποδηγέτησης της πολιτικής από οργανωμένα πανίσχυρα οικονομικά συμφέροντα. Υπάρχει και εντείνεται μια τάση εκχώρησης της πολιτικής εξουσίας σε εξωπολιτικά κέντρα. Και απολύτως υπεύθυνοι για τη συντελούμενη εκτροπή είναι οι ίδιοι οι  πολιτικοί».

«Μπροστά σ’ ολα αυτά το χρέος της πολιτικής είναι επιτακτικό.  
Οφείλει πρώτα απ’ ολα να αντισταθεί στην προσπάθεια ποδηγέτησης που αναπτύσσετε εις βάρος της.
Nα συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο αιχμαλωσίας της ίδιας της Δημοκρατίας σε επιχειρήσεις και οργανωμένα συμφέροντα.
Nα συγκρουστεί με τους ληστές και τους καταχραστές του δημοσίου χρήματος.
Nα πάρει την εξουσία στα χέρια της, οπως ακριβώς υπαγορεύει η ελεύθερη και αβίαστη λαϊκή βούληση.
Καθώς, λοιπόν, οι διαφορές, που έως πρόσφατα χώριζαν τα κόμματα, χάνουν την έκταση και την ένταση του παρελθόντος, μια νέα διαφορά εγείρεται ανάμεσα στις πολιτικές δυνάμεις. Aπ’ τη μια είναι τα όργανα της διαπλοκής και της εξάρτησης, της δοτής –ουσιαστικά– εξουσίας και απ’ την άλλη οι δυνάμεις που θέλουν να μείνει στο λαό η εξουσία, να σταθεί αλώβητη η δημοκρατία,
να απεξαρτηθεί και να
επανενταχθεί στην κοινωνία η πολιτική.
Απαιτείται, λοιπόν, αποφασιστική, δυναμική και ασυμβίβαστη σύγκρουση με το μέτωπο των δυνάμεων της διαπλοκής, της διαφθοράς, της εξαχρείωσης.
Aυτο  είναι το πρώτιστο χρέος όλων των πολιτικών, ανεξάρτητα σε ποιο ιδεολογικό ή πολιτικό χώρο ανήκουν.

 Εάν αυτό δεν συμβεί, κανένα κομμα δεν θα μπορέσει να βγάλει την Ελλάδα από την οικονομική κακοδαιμονία και ούτε να την απαλλάξει από τη σήψη. H πρόκληση είναι σαφέστατη!
Χρέος όλων των πολιτικών η σύγκρουση με το μέτωπο της διαπλοκής, της διαφθοράς και της εξαχρείωσης.»
 
=Η σύγκρουση της πολιτικής εξουσίας -και της δικαστικής- με το μέτωπο(συλλήβδην) της λοβιτούρας**  δεν έγινε μέχρι σήμερα.
Έτσι  – σύμφωνα και με την (τότε) άποψη του αρθρογράφου- «κανένα κόμμα(πλέον) δεν θα μπορέσει να βγάλει την Ελλάδα από την οικονομική κακοδαιμονία και ούτε να την απαλλάξει από τη σήψη».
Σήμερα ουδείς (πλέον) θεωρείται αλώβητος,  καθότι και…. «ο σιωπών δοκεί συναινείν».
[ ή άλλως,  όποιος «κάνει την πάπια»,  δεν γλυτώνει απ’ τα «σκάγια». ]
 
 

**λοβιτούρα < από την ρουμανική λέξη lovitura που σημαίνει κτύπημα

[] Open book 01.svg Ουσιαστικό

λοβιτούρα

[] Nuvola apps noatun.png Συγγενικές λέξεις

Γ.Δ.

Οικολογική αντ-εθνική επιθυμία. [GR+EN]

Η παρουσία στην Υπ.Κυβέρνηση του Φράγκου Φραγκούλη,
επειδή τόλμησε να εκφράσει Εθνικιστικές θέσεις,
κατα την γνώμη τους, ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ να διορθωθεί.
Επειδή αγνόησε τους «Μακεδόνες» στην σύνοδο του ΝΑΤΟ;

Ecogreens anti-national desire.
The presence of Fragos Fragoulis in the Caretaker Government,
because once dared to express Ethinc positions, from their
point of view, HAS to be CORRECTED.
Because he ignored «Macedonians» in NATO meeting ;

Αναρτήθηκε απο SeeGreek

Αξιόπιστες κωλοτούμπες

Ο Μαυροτζαφέρης ήθελε να χωθεί στην πολυκατοικία αλλά όχι σε θέση θυρωρού. Κράτησε λοιπόν την γκαρσονιέρα πέριξ της πολυκατοικίας ώστε να συνεχίσει να παίρνει την επιδότηση.

Κατά τα άλλα τα στελέχη του που δεν ικανοποιούνται με την επιδότηση στο δημοσκοπικό κόμμα πάνε προς τον σφουγγαράκη ελπίζοντας ότι θα συνεχίσουν να τρώνε το βουλευτικό τους παντεσπάνι.

Θα μου πεις δεν υπάρχει περίπτωση να είναι ιδεολογικοί οι λόγοι αλλαγής κόμματος; Όταν μέχρι πρότινος τον αντιμετώπιζαν ως προδότη χρειάζεται ένα λογικό ή μάλλον παράλογο άλμα για να τον στηρίξουν.

Σε ανάλογη θέση είναι και η κόρη του επίτιμου. Πιστή στις αρχές της ακολουθεί μια σταθερή πορεία. Θα συμπορευτεί με τον επικίνδυνο σφουγγαράκη. Πάντα για το καλό της χώρας.

Σε αρκετά σημεία οι επιλογές της έχουν κάποια κοινά σημεία με του Μπένι του μισθοφάγου. Όπως ο Μπένι από τότε που έχασε την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ από τον αντιεξουσιαστή περίμενε την στιγμή που θα τον πετάξει από την καρέκλα, έτσι και η κόρη του επίτιμου μυρίστηκε καρέκλα και επιστρέφει.

Αλλά όπως ο Μπένι περίμενε ότι θα παραλάβει κόμμα και παρέλαβε απόκομμα το ίδιο θα συμβεί και με την Ντόρα Κούβελου – Μπακογιάννη – Μητσοτάκη.

Για τον Σφουγγαράκη τι να πει κανείς… πλέον η αξιοπιστία του είναι στανταράκι. Είναι να μην πει κάτι. Περίμενε την επόμενη στιγμή με μια εντυπωσιακή κωλοτούμπα θα κάνει το αντίθετο.

Ο Μπένι ο μισθοφάγος, πονηρά σκεπτόμενος, προσπαθεί να μην πολυακούγεται. Μπας και τον ξεχάσει κανείς και κατά λάθος τον ψηφίσει.

Τα μικρά κόμματα πάντα ζητάνε να γίνει τηλεοπτική μονομαχία των αρχηγών. Οπότε δεν είναι περίεργο που ο Αντωνάκης ο σφουγγαράκης ζήτησε ντιμπέιτ με τον Τσίπρα.

Η Νέα Πασοκρατία προσπάθησε

να κάνει εκλογές με όσο το δυνατόν μικρότερη προεκλογική περίοδο. Γι΄ αυτό και οι προηγούμενες εκλογές προκηρύχτηκαν  την Μεγάλη Τετάρτη. Τελικά την πάτησαν Η προεκλογική περίοδος θα κρατήσει τον τριπλάσιο χρόνο από αυτό που  ήθελαν.

Κιλτίδης. Ο πολιτικός που αλλάζει πιο συχνά κόμμα από ότι αλλάζει πουκάμισο. ΝΔ – ανεξάρτητος- ΔΗΣΥ – ΛΑΟΣ – ΝΔ.

Το επόμενο δευτερόλεπτο θα πάει στην Δράση. Το επόμενο δευτερόλεπτο θα πάει στην Δημιουργία Ξανά. Το επόμενο δευτερόλεπτο θα πάει ξανά στο ΛΑΟΣ. Το επόμενο δευτερόλεπτο θα πάει στο κόμμα που θα του προσφέρει βουλευτική έδρα.

Το ΚΚΕ φαίνεται να χάνει ψηφοφόρους σύμφωνα με τις μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις. Μάλλον κάποιοι δεν πιστεύουν ότι η Δευτέρα παρουσία θα γίνει σύντομα.

Στις προηγούμενες εκλογές η Μέρκελ δεν έβγαλε άχνα. Είχε πειστεί από την Νέα Πασοκρατία ότι τελικά θα υπάρχει η συνηθισμένη συσπείρωση και θα συνεχίσουν να κυβερνούν σώζοντας μας. Και για 2 έδρες, είναι η αλήθεια, δεν το κατάφεραν.

Τώρα που υπάρχει ο κίνδυνος να μην είναι στην κυβέρνηση αυτοί που έχουν δεσμευτεί και με υπογραφές αρχίζει η τρομοκρατία.

Για να έχουν λυσσάξει όλοι στην Ευρώπη σημαίνει ότι έχουν πολλά να χάσουν σε περίπτωση που υπάρξει μια κυβέρνηση που δεν θα ακολουθήσει το μνημόνιο. Να το έχουμε και αυτό κατά νου…

Πρώτος εγώ μίλησα για ευρωομόλογο, είπε ο σφουγγαράκης. Ναι, πρώτος μίλησε. Μετά τον Μίμη Ανδρουλάκη, τον ΣΥΡΙΖΑ, και κάποιους χιλιάδες άλλους.

Η Ντόρα η εξερευνήτρια αφού εξερεύνησε τον σκοτεινό χώρο της πολιτικής ανυπαρξίας βρήκε τον σφουγγαράκη και θα παίξουν παρέα στην νέα σειρά κόμικ «Είμαστε αξιόπιστοι και όλα τα κάνουμε για την χώρα».

Αξίζει για πολιτικός και ο Τζήμερος μιας και είναι και αυτός αξιόπιστος. Συνεργάστηκε με τον Μάνο, καθώς ο Μάνος δεν θεωρείται πολιτικός.  Είναι απλά ένας νέος πολίτης που αποφάσισε να ασχοληθεί με τα κοινά μόλις πριν λίγες μέρες.

Όταν οι ευρωπαίοι και οι εντός τη
ς χώρας μας υποταχτικοί τους λένε ότι αυτές οι εκλογές θα έχουν ρόλο δημοψηφίσματος για το αν θέλουμε να είμαστε εντός ή εκτός ευρώ εννοούν ότι θα αθροιστούν τα ποσοστά όλων των κομμάτων και θα συγκριθούν με τα ποσοστά του ΚΚΕ που είναι το μόνο κοινοβουλευτικό κόμμα που λέει να βγούμε από το ευρώ;

Εδώ και ένα μήνα δεν έχει ανακοινωθεί ούτε ένα νέο μέτρο. Νομίζω ότι ο σοφός λαός θα φροντίσει ώστε να μην βγει κυβέρνηση ούτε τώρα. Μπας και την βγάλουμε καθαρή το καλοκαίρι.

Αλλά μην χαίρεστε. Μπορεί να μην έχουμε νέα μέτρα αλλά  αυτά που μας έχει πάρει η Νέα Πασοκρατία φτάνουν και περισσεύουν για να μας συνθλίψουν.

Σκηνές σοκ…με συνταξιούχους να ψάχνουν φαγητό στα σκουπίδια (Video)

Εβδομήντα χρονών δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά και δε παει  στο σούπερ μάρκετ πια.Ετσι τους  τελευταίους μήνες έχει αρχίσει ψάχνει για τα τρόφιμα σε σκουπιδοτενεκέδες.
Πηγαίνει στην Αθήνα τη νύχτα, έτσι ώστε κανείς δεν τον βλέπει. Όταν το Sky News  τον συνάντησε  είχε συλλέξει μερικά κρεμμύδια σε  κάδους σκουπιδιών. «Δεδομένου ότι η σύνταξή μου κόπηκε, δεν μπορώ να αγοράσω τα τρόφιμα  και ψάχνω  μέσα από τα σκουπίδια», είπε, «μπορώ μόνο να προσεύχομαι ότι τα πράγματα γίνονται καλύτερα.» Είναι μεταξύ ενός αυξανόμενου αριθμού των συνταξιούχων οι οποίοι έχουν υποπέσει σε απελπιστική φτώχεια και  αναζητούν  τρόφιμα για να επιβιώσουν στα σκουπίδια .
 http://news.sky.com/

ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ BLOGS ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΔΥΝΑΜΗ AΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ…!!!

Γράφει ο Περικλής Αθανασόπουλος
Ενώ η κατάσταση έχει φτάσει στο αποκορύφωμα με τα ντόπια και ξένα συμφέροντα να δίνουν τα ρέστα τους, συστρατεύοντας τους πάντες  για να πετύχουν τον στόχο τους, που δεν είναι άλλος από το να αρπάξουν την ακίνητη περιουσία του Ελληνικού  Δημοσίου, και τον Ορυκτό πλούτο της χώρας μας που μάλιστα θέλουν να τα εκμεταλλευτούν με μισθούς πείνας και αποδίδοντας  συντάξεις μηδαμινές.
Από την μία παρατηρούνται «γάμοι» απίθανοι αν αναλογιστούμε άλλες εποχές, όπως η ΝΤΟΡΑ με τον ΣΑΜΑΡΑ.
Παρατηρούμε έναν ΣΑΜΑΡΑ να παραπαίει και να δείχνει την εικόνα ψυχασθενούς μιλώντας για ποδόσφαιρα,  μπάλες εκτός γηπέδου κλπ.
 Παρατηρούμε συνεργασίες με  πολιτικούς 75χρονους ξεπερασμένους από το παρελθόν όπως ο ΜΑΝΟΣ.
Άλλοι από το παρελθόν παρουσιάζονται στα παράθυρα σαν σοφοί και απειλούν με καταστροφές στη χώρα  αν φύγουμε από το Ευρώ όπως  ο ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ. 
Επιστρατεύονται δοσίλογοι πανεπιστημιακοί να παραληρούν στα παράθυρα υπέρ του μνημονίου.
Τα ΜΜΕ σε διατεταγμένη υπηρεσία μεταδίδουν το οτιδήποτε σχετικό με την υποταγή της χώρας,  με τους παρουσιαστές να κρατούν το ακουστικό με το ένα χέρι για να ακούν τις υποβολές του τηλεσκηνοθέτη…
Οι πολιτικοί αλληλοκαρφώνονται  οπως ο Τσοχαζτοπουλος….
Από την άλλη το ΠΑΣΟΚ θα σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ υποβάθμισης σε ποσοστά, οδεύοντας  προς μονοψήφιο ποσοστό, με αποτέλεσμα να καταγράψει μέσα σε τρία χρόνια απώλειες πάνω από 30 ποσοστιαίες μονάδες  στο σύνολο των ψηφισάντων του εκλογικού σώματος, δηλαδή 70% περίπου του ποσοστού του, δηλαδή  2.300.000 λιγότεροι  από τους ψηφοφόρους που το ψήφισαν το 2009.
Στη συνέχεια παρατηρούμε το ΠΑΣΟΚ, ένα κόμμα που κυβερνούσε πριν ένα μήνα να «συμπορεύεται» με το διαχρονικά αντίπαλο δέος, και να  έχει καταθέσει τα όπλα έχοντας  εκχωρήσει τα δικαιώματα του στο κεντροδεξιό συνονθύλευμα..!
Το ΠΑΣΟΚ πλέον δεν υπάρχει και αυτό είναι αίτημα των ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ…!!!
Από την άλλη έχουν καταγγελθεί ως κουκουλοφόροι κάποιοι Έλληνες επιχειρηματίες που στην ουσία συντάσσουν τα μνημόνια και τα απλά τα δίνουν στους Τροϊκανούς να τα υπογράφουν.
Η γερμανική κυβέρνηση υπαγορεύει στους πολιτικούς του δικομματικού συστήματος των τελευταίων 50 ετών το κάθε τι.
Είμαστε μια χώρα σε παράκρουση και ένας λαός να παρακολουθεί άναυδος την προσπάθεια από τα οικονομικά κέντρα και την πίεση για ψήφιση της υποδούλωσης του…
Όλα αυτά τα βλέπουν οι λαοί της Ευρώπης και έχουν ανατριχιάσει για την κατάντια μας.
Δεν απομένει τίποτα άλλο παρά να τους στείλουμε στο διάβολο…!!!
Πρέπει να τους δώσουμε  να καταλάβουν ότι :
Ο  Ελληνικός λαός προτιμάει την πτώχευση, αλλά χωρίς αυτούς.
Ο Ελληνικός λαός προτιμάει να δώσει την τύχη του στους Νέους, γιατί όχι στον ΤΣΙΠΡΑ.
Ο Ελληνικός λαός δεν σας θέλει άλλο σας βαρέθηκε.
Ο Ελληνικός λαός θέλει να φροντίσει μόνος του την διαχείριση της περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου 15 τρις ευρώ.
Ο Ελληνικός λαός θέλει να φροντίσει μόνος του την διαχείριση του ορυκτού του πλούτου 6 τρις ευρώ.
Ο Ελληνικός λαός θέλει να εργαστεί μόνος του για την αξιοποίηση των αγαθών του,  και όχι να εργάζονται οι λαθρομετανάστες
ε βάρος του Ελληνικού λαού.
Έλληνες…!!! 
Επειδή  η χώρα μας αλλάζει σελίδα δεν πρέπει να τους αφήσουμε να την γράψουν όπως θέλουν, πρέπει να είμαστε όλοι ενωμένοι σαν λαός.
Μην ακούμε τις σειρήνες των δοσίλογων, μην αφήσουμε να απομυθοποιηθεί το αίτημα του λαού των τελευταίων 50 ετών για μια κεντροαριστερή κυβέρνηση.
Τους έχει πιάσει πανικός και είναι αποφασισμένοι για όλα, πρέπει να αντέξουμε έως το τέλος…!!!
Φίλοι BLOKERS, είμαστε η τελευταία και η μοναδική ελπίδα της χώρας μας γιατί μας διαβάζουν περίπου 1.000.000 την ημέρα…!!!

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΤΡΟΜΑΖΕΙ Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΔΡΑΧΜΗ;(ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ)





Ολόκληρο το σάπιο και διεφθαρμένο κρατικοδίαιτο πολιτικοοικονομικό καθεστώς με την βοήθεια και της τρόϊκας των δανειστών, μας εκβιάζει και μας τρομοκρατεί πως αν δεν ψηφίσουμε τις μνημονιακές πολιτικές δυνάμεις, δηλαδή δεν συνηγορήσουμε στην δική μας εξαθλίωση και στο ξεπούλημα της χώρας, τότε θα φύγουμε από τον παράδεισο του ευρώ και θα γυρίσουμε στην κόλαση της δραχμής. Μας λένε ότι θα γυρίσουμε πίσω στην δεκαετία του 50. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Αφορμή για….το άρθρο αυτό και υλικό για σκέψη δόθηκε από ένα άρθρο από το πολύ καλό blog Ιδεοπηγή.   




Ποιο είναι το πραγματικό μας πρόβλημα σήμερα; Το πραγματικό μας πρόβλημα είναι ότι το ευρώ είναι ένα σκληρό νόμισμα, δηλαδή δεν υποτιμάται και είναι περιορισμένο σε ποσότητα. Προκειμένου λοιπόν μια χώρα να έχει ικανές ποσότητες ευρώ, χωρίς να απαιτούνται συνεχώς δανεικά, θα πρέπει να έχει αυξημένη παραγωγή και ανταγωνιστικότητα, ώστε να αυξάνει τις εξαγωγές της και να εισρέουν ευρώ στη χώρα. Όμως με την χαμηλή παραγωγή που έχουμε εμείς, την χαμηλή ανταγωνιστικότητα (τόσο από άποψη ποιότητας αγαθών, όσο κυρίως από άποψη κόστους παραγωγής) και την συνεχή εισαγωγή αγαθών, δεν υπάρχει περίπτωση να προχωρήσουμε. Το ευρώ στέγνωσε και εξαφανίστηκε από την ελληνική αγορά και θα συνεχίσουμε να ξύνουμε τον πάτο του βαρελιού.


Το μνημονιακό φάρμακο της τρόϊκας με την εσωτερική υποτίμηση (δηλαδή τις μειώσεις στους μισθούς, τις συντάξεις και τις απολύσεις) προκειμένου να αυξήσουμε την ανταγωνιστικότητα μιας ανύπαρκτης παραγωγής, χειροτερεύει τα πράγματα και αυξάνει την οικονομική ύφεση και την καταστροφή του ΑΕΠ. Η επιστροφή στη δραχμή μοιάζει πλέον και μαθηματικά αναπόφευκτη.


Θα γυρίσουμε στη δεκαετία του 50; 


Στη δεκαετία του 50 η Ελλάδα είχε την ίδια χωρική έκταση που έχει και σήμερα, όμως σήμερα έχει έτοιμη μια τεράστια υποδομή με σύγχρονους δρόμους, δίκτυα, λιμάνια, αεροδρόμια κ.λ.π. που δεν είχε τότε. Άρα λοιπόν έχουμε έτοιμη μια σύγχρονη υποδομή. 


Στη δεκαετία του 50 η αγροτιά διέθετε ελάχιστα τρακτέρ και άλλα γεωργικά μηχανήματα, ενώ σήμερα έχει υπερπληθώρα γεωργικών μηχανημάτων, ακόμα και πανάκριβων τζίπ. Επομένως η αγροτιά σήμερα είναι πλήρως εξοπλισμένη για να αντιμετωπίσει την ζήτηση γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων που θα απαιτηθεί. 


Στη δεκαετία του 50, ο τουρισμός ήταν σε άθλιες συνθήκες. Λίγα ξενοδοχεία, υποτυπώδη λιμάνια και αεροδρόμια, αρχαιολογικοί χώροι σε άθλια κατάσταση. Σήμερα διαθέτουμε τεράστιες ξενοδοχειακές μονάδες, εκατοντάδες χιλιάδες ενοικιαζόμενα δωμάτια, φυλαγμένους και προσεγμένους αρχαιολογικούς χώρους, σύγχρονα μουσεία, λιμάνια, αεροδρόμια κ.λ.π. 


Στη δεκαετία του 50, είχαμε μια τεράστια αιμορραγία εργατικού δυναμικού προς το εξωτερικό. Σήμερα, εκτός από το ελληνικό εργατικό δυναμικό, υπάρχει στη χώρα μας ένας τεράστιος αριθμός αλλοδαπών εργατών με τη βοήθεια των οποίων θα μπορούσαμε να κάνουμε παραγωγικά θαύματα.


Δεν χρειάζεται πιστεύουμε να αναφέρουμε ένα σωρό άλλα πράγματα που διαθέτει σήμερα η Ελλάδα και για τα οποία δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από άλλες ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες. Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε ούτε στο ορυκτό πλούτο, τον ήλιο και τον αέρα που διαθέτει.


Τι λείπει όμως από τη χώρα μας και τι θα κάνει η δραχμή; 


Από τη χώρα μας λείπουν δύο πράγματα:
1) Λείπει η αξιοποίηση όλων αυτών των παραγωγικών δυνατοτήτων που διαθέτουμε. Μέχρι τώρα μάθαμε να
ζούμε με τα έτοιμα, με τις επιδοτήσεις και τα επιδόματα, με πανάκριβες και ταυτόχρονα κακές υπηρεσίες, τεράστια και αδιαπέραστη γραφειοκρατία και με μια επιχειρηματική νοοτροπία της αρπαχτής. Ο μεν ελληνικός πληθυσμός μένει ανενεργός (με τεράστια ανεργία)  και ασυντόνιστος, οι δε αλλοδαποί περιφέρονται ασκόπως στη χώρα μας, επιδιδόμενοι σε εγκλήματα. Όταν όμως μείνουμε χωρίς ευρώ, θα αναγκαστούμε να κάνουμε τις υποδομές και το ανθρώπινο δυναμικό που έχουμε να δουλέψουν.



2) Λείπει φυσικά και το κατάλληλο πολιτικό σύστημα. Εδώ είναι και το πραγματικό μας πρόβλημα. Το υπάρχον πολιτικό σύστημα μας έφτασε στο σημερινό κατάντημα. Ελπίζουμε πως όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό δεν μπορεί να είναι και το μέλλον μας. Πρέπει να αλλάξει, με πρώτο τον καταστατικό χάρτη της χώρας. Χρειαζόμαστε άλλο καταστατικό και άλλους διαχειριστές. Άλλο πολίτευμα πιο δημοκρατικό και άλλους πολιτικούς.


Αλίμονο, αν γυρίσουμε στη δραχμή, χωρίς πρώτα να αλλάξουμε το σάπιο και διεφθαρμένο κρατικοδίαιτο πελατειακό και οικογενειοκρατικό πολιτικό σύστημα, θα αναγκαστούμε να πουλάμε τις περιουσίες μας που έχουμε αποκτήσει για πενταροδεκάρες για να ζήσουμε τα παιδιά μας.


Με το ίδιο πολιτικό σύστημα, η επιστροφή στη δραχμή, θα είναι σκέτη αυτοκτονία, σκέτη κόλαση. Αυτό το πολιτικό σύστημα θα μας ξεπουλήσει, χωρίς να καταλάβουμε τι μας κτύπησε.
Αλίμονο, ούτε σκέψη γι’ αυτό!!!!!  
Πρώτα γκρεμίζουμε το πολιτικό σύστημα και μετά προχωράμε..
Οι επόμενες εκλογές θα πρέπει να ολοκληρώσουν αυτό που άφησαν στη μέση οι προηγούμενες. 
Πλήρη κατάρρευση του παλιού δικομματισμού. 



hassapis

Ο ΚΟΜΑΝΕΤΣΗΣ ΚΑΙ Η "ΘΥΓΑΤΕΡΑ" ΑΝΑΓΓΕΛΛΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΔΙΚΑΑΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ…


ΜΑΡΤΙΟΣ 2010: ΣΑΜΑΡΑΣ ΠΡΟΣ ΝΕΟΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ ΣΤΟ ΚΑΤΆΜΕΣΤΟ βΕΛΛΙΔΕΙΟ

Α. ΣΑΜΑΡΑΣ: «Θα βάλουμε νέες βάσεις για το μέλλον…Τελειώσαμε με τα βιλαέτια μέσα στο Κόμμα. Τελειώσαμε με τις βαρονίες.Τώρα τελειώνουμε και με όλες τις υπόλοιπες ιστορικές παθογένειες.
Δεν θα σας μιλήσω, λοιπόν, για «μερεμέτια». Θα σας μιλήσω για επαναστατικές τομές. Δεν θα σοβατίσουμε τις «ρωγμές». Θα ξαναχτίσουμε το οικοδόμημα από τα θεμέλια…»
….ΜΕ ΤΗΝ ΝΤΟΡΑ, ΤΩΝ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ, ΤΟΝ ΒΟΡΙΔΗ, ΤΟΝ ΠΛΕΥΡΗ, ΤΟΝ ΚΙΛΤΙΔΗ, ΤΟΝ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟ…

Σα δε ντρέπεσαι πολιτικάντη της δεκάρας, ξεβράκωτε κωλοτούμα που έχεις το θράσος να μιλάς για συνέπεια και υπευθυνότητα. Πως θα βγεις ρε ολίγιστε, να μιλήσεις στο κόσμο που σε εμπιστεύτηκε με νωπές ακόμα τις ροχάλες που σου ρίξανε η Ντόρα, ο Γεωργιάδης και τα άλλα απομεινάρια του ΛΑΟΣ; Κυριολεκτικά είσαι κατάπτυστος!!

«Η επάνοδος της Ντόρας Μπακογιάννη στη ΝΔ, ύστερα μάλιστα από πρωτοβουλία του προέδρου της, ακυρώνει την πορεία προς τον λαό και μακριά από παλαιοκομματικά και διαπλεκόμενα τζάκια, φέουδα και βαρονίες που αποφάσισε η μεγάλη πλειοψηφία της βάσης της στις 29/11/2009, εκλέγοντας στην ηγεσία του κόμματος τον Αντώνη Σαμαρά»
antinews

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ, ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΙΑ, ΠΟΛΩΣΗ : Η ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ Ν.Δ.

Ως ελεύθερα σκεπτόμενοι Ελληνες πολίτες δηλώνουμε ανοικτά και δημόσια τον αποτροπιασμό μας για την επικίνδυνη πολιτική που ακολουθεί το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας εν’ όψει των εκλογών της 17ης Ιουνίου 2012.

Η Νέα Δημοκρατία και η αρχηγική της ομάδα προκειμένου να κατακτήσει την εξουσία επιχειρεί να αναπαραστήσει και να στήσει ένα νέο ιστορικό και κοινωνικό έγκλημα πολιτικού διαχωρισμού, μισαλλοδοξίας και πόλωσης. Επιχειρεί άκριτα και ανεύθυνα να ξαναστήσει το εμφυλιακό και μετεμφυλιακό κλίμα και θέτει στην κοινωνία διλήμματα φθόνου και κοινωνικής σχάσης.


Σε αυτά τα εγκληματικά για την Ελλάδα διλήμματα και σε αυτούς που τα θέτουν καιροσκοπικά και μη αναλογιζόμενοι τις καταστροφικές τους συνέπειες για ένα δοκιμαζόμενο λαό, οι Ελληνες πολίτες πρέπει να απαντήσουν με την ψήφο τους και την πλήρη καταβαράθρωση όσων τα θέτουν.
Δεν πάνε πολλές ημέρες από πότε που η ηγεσία της Ν.Δ. πρότεινε επίμονα στον ΣΥΡΙΖΑ, να αναλάβει αυτός την κυβέρνηση και να ακολουθήσει την δική του πολιτική με την στήριξη της Νέας Δημοκρατίας !!!.
Δεν πρόκειται μόνο για μία ακόμα ασυνέπεια της Ν.Δ. και κωλοτούμπα του αρχηγού της (γνωστού πλέον στο πανελλήνιο ως «Κομανέτσι»), ούτε θα προσπαθήσουμε να διακρίνουμε σε ποια περίπτωση η Ν.Δ. ήταν ειλικρινής. Είναι σαφές ότι και οι δύο αυτές εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις της Ν.Δ. καταδεικνύουν την επικινδυνότητα της ηγεσίας της για όλους μας, είτε είμαστε «δεξιοί», είτε «κεντρώοι», είτε «αριστεροί» είτε ο,τιδήποτε  άλλο. Η επικινδυνότητα της συμπεριφοράς της Ν.Δ. στρέφεται ενάντια της πατρίδας μας, της κοινωνίας μας και του λαού της και επιζητεί να επιφέρει άθλια και ιδιαίτερα επικίνδυνη κοινωνική διάσπαση και διαχωρισμούς, ιδιαίτερα στις  κρίσιμες στιγμές και συνθήκες που βιώνει η χώρα.
Οι εκλογές της 6ης Μαίου 2012 κατέδειξαν και στην ψήφο την ενότητα του ελληνικού λαού απέναντι στα μνημόνια και στο ξεπούλημα και υποδούλωση της χώρας. Τα ίδια τα υπεύθυνα για την κρίση και την σύγχρονη ελληνική αθλιότητα κόμματα της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ καταβαραθρώθηκαν, αν και θα τους έπρεπε πλήρης εκλογική εξαφάνιση. Η τάση για ενότητα του λαού είναι κάτι που οι ελεύθερα σκεπτόμενοι πολίτες βιώναμε χρόνια τώρα στις πλατείες και  στις κοινωνικές συναθροίσεις. Αυτή η κρίσιμη για την πορεία της χώρας ενότητα του ελληνικού λαού, που απορρίπτει τα κόμματα του μνημονίου και τις πολιτικές εξαθλίωσης και απώλειας της εθνικής κυριαρχίας που υιοθέτησαν για να διασώσουν κάποιοι τα «τομάρια» τους, είναι αυτή που παντού κυριαρχούσε στην έκφραση των πολιτών κάθε πολιτικής, ακόμα και κοινωνικής προέλευσης.
Στις εκλογές της 6ης Μαίου 2012 ο ελληνικός λαός ξεκίνησε ξανά να λειτουργεί ως αυτό που είναι : ένα ενεργό και ουσιαστικό, ζων πολιτισμικό σύμβολο της ανθρωπότητας, ως ένας φάρος φωτός και φιλοσοφικής αντίληψης. Με τον όρο «σύμβολο» δεν εννο
ύμε βέβαια ένα μουσειακό είδος, ένα ιστορικό πολιτισμικό τοτέμ, αλλά ένα ζωντανό λαό με την δική του ηθική και αντίληψη των πραγμάτων, που έχει ενεργό δημιουργική ιστορία πολλών χιλιάδων ετών και ξαναβρίσκει τα βήματα της πορείας του.
            Το ό,τι ξαναβρίσκουμε  την ιστορική μας ταυτότητα και την φιλοσοφική μας οικουμενική οντότητα και συλλογικότητα σε αυτή την μεριά του πλανήτη, δεν μπορεί και δεν θα επιτρέψουμε σε καμία Ν.Δ. και σε κανένα γελοίο και επικίνδυνο ατομιστή αρχηγό της να το καταστρέψει θέτοντας ξανά στους δεξιάς προέλευσης πολίτες κούφια και άθλια διλήμματα.
            Η μόνη πολιτική της Ν.Δ. σήμερα είναι το πώς θα ξαναγίνουν κάποιοι «κλέφτες υπουργοί και πρωθυπουργοί», όπως χρόνια λέει ο ίδιος ο λαός, και είναι τόσο άγρια η μανία της ηγετικής ομάδας της Ν.Δ., που δεν ερυθριούν και δεν σταματούν μπροστά σε τίποτα. Φαίνεται πως αγνοούν τα φαινόμενα του άγριου κοινωνικού διχασμού του εμφυλίου πολέμου, της μετεμφυλιακής περιόδου, της χούντας και της ίδιας της μεταπολίτευσης. Φαίνεται πως δεν μπορούν να συλλάβουν την πραγματικότητα και τις ανθρώπινες ανάγκες ως ανάγκες ατομικές και συλλογικές, ούτε να αντιληφθούν την συρρίκνωση του ελληνισμού που προκάλεσε αυτός ο άθλιος διχασμός, αλλά και οι άθλιες κυβερνήσεις τους.
            Είναι οι ίδιοι και αφού δεν μας αδειάζουν τη γωνιά μόνοι τους, από ντροπή για όσα προκάλεσαν στην Ελλάδα και στους Ελληνες, σε εμάς όλους τους Ελληνες πολίτες ανήκει η ιστορική, πολιτική και κοινωνική ευθύνη να τους στείλουμε οριστικά στο ιστορικό και κοινωνικό επέκεινα, να τους
«μουτζώσουμε δυοίν χερσοίν» και να γυρίσουμε την πλάτη σε αυτό το επικίνδυνο πολιτικό απολίθωμα και στην επαναφορά του διχασμού στην κοινωνία.
            Για εμάς πρώτος εφικτός στόχος τον εκλογών παραμένει η πολιτική τιμωρία των ενόχων για την κρίση πολιτικών κομμάτων και η καταβαράθρωσή τους. Ο ελληνικός λαός έχοντας ξαναβρεί την ιστορική του συνείδηση και την ηθική του υπόσταση έχει αποφανθεί και πρέπει αυτή την φορά αμετάκλητα να αποφανθεί για την τύχη όλων αυτών των πολιτικών απατεώνων και για το οριστικό τέλος της Ελλάδας του διαχωρισμού, του κοτζαμπασισμού, της ανικανότητας, της υποτέλειας και της σκόπιμης καταβαράθρωσης της αξίας του λαού της.
            Αυτή την φορά και με κριτήριο τον πανικό που προκλήθηκε στην τάξη των «αφεντάδων» και υποδουλωτών του λαού (ντόπιων και ξένων) από την ψήφο της 6ης Μαίου,  θα πρέπει να είμαστε δύο φορές πιο αποφασιστικοί στις επιλογές μας. Πιο αποφασιστικοί, ώστε να καταδικαστούν οριστικά τα μνημόνια της υποτέλειας και της εξαθλίωσης, ώστε να ξεκινήσει ξανά η ασκούμενη από την χώρα πολιτική της χώρας να είναι δική της επιλογή και επιλογή του λαού της και όχι εντολή του διεθνούς νεοφιλελεύθερου, βάρβαρου και απάνθρωπου διευθυντηρίου.
            Στην πρόκληση της ηγεσίας της Ν.Δ. και στα απολιθώματα που την αποτελούν, στην επαναφορά του πολιτικού και κοινωνικού ιδεοληπτικού διαχωρισμού απαντάμε αρνητικά ενωμένοι και αποφασισμένοι όλοι οι Ελληνες και κυρίως οι κάποτε «δεξιοί».


Δ.Κ.
 
Ακτιβιστης 

Ο Τσίπρας υιοθέτησε τα έξι «ορφανά» του Ανδρέα, του Άκη και του Γιώργου

Παλιοί συνεργάτες του Άκη Τσοχατζόπουλου, πολιτικοί φίλοι του Γιώργου Παπανδρέου, άνθρωποι που έφυγαν από το ΠΑΣΟΚ και εντάχθηκαν στο ΣΥΡΙΖΑ, συνέβαλαν στην οργανωτική ανασύσταση αλλά και στην εκλογική του εκτόξευση. Η μεταφορά της «τεχνογνωσίας» του ΠΑΣΟΚ στην Κουμουνδούρου…

αλλά και η «ικανότητα» του Αλέξη Τσίπρα να ακούει τις συμβουλές των πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ, μετέτρεψαν το ΣΥΡΙΖΑ -υποστηρίζουν πολλοί- σε κόμμα εξουσίας.

Σύμφωνα με το «Έθνος της Κυριακής», ακόμα και το «σύνθημα» για κυβέρνηση της Αριστεράς φημολογείται ότι ειπώθηκε στον επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ από πρώην στέλεχος του ΠΑΣΟΚ

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ-ΚΛΕΙΔΙΑ

Αντώνης Κοτσακας: Ο οργανωτικός νους του νεου ΣΥΡΙΖΑ

Στενός συνεργάτης του Άκη Τσοζατζόπουλου, διετέλεσε υφυπουργός Εργασίας και Υπουργός Αιγαίου από το 1989 έως το 2000 στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου. Παραιτήθηκε από το πολιτικό συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ πριν απο ένα χρόμο. Θεωρείται ο στρατηγός της οργανωτικής ανασυγκρότησης του ΣΥΡΙΖΑ στην Αττική. Του προτάθηκε να μπει στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας αλλά το γεγονός της σύλληψης του Ακη, «φρέναρε» την υπόθεση.

Ευάγγελος Χωραφάς: O Τακτικός συνομιλητής του Αλέξη…

Αν και δεν εμφανίζεται επίσημα στο ΣΥΡΙΖΑ ο Ευάγγελος Χωραφάς, πρώην στενός συνεργάτης και σύμβουλος του Άκη Τσοχατζόπουλου, είναι απο τους τακτικότερους συνομιλητές του Αλέξη Τσίπρα. Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ ακούει προσεκτικά τις συμβουλές του για πολιτικά και οργανωτικά θέματα.

Γιώργος Ραφτόπουλος: Ουσιαστική συμβολή στην ανασύνταξη

Από τα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ και του συνδικαλιστικού κινήματος. Πρώην πρόεδρος της ΓΣΕΕ, προσχώρησε στο ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τον Σπύρο Κότσια που διετέλεσε πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σιδηροδρομικών. Την δεκαετία του ’80 είχε συγκρουστεί με στελέχη της Αριστεράς που προέρχονταν κυρίως από το ΚΚΕ ενώ ήταν θύμα τρομοκρατικής επίθεσης της 17ης Νοέμβρη που αποπειράθηκε να τον δολοφονήσει. Εχει συμβάλει σημαντικά στην οργανωτική ανασύνταξη του ΣΥΡΙΖΑ.

Παναγιώτης Κουρουμπλής: Ανοιξε το δρόμο…

Ο βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας με τη δυνατή φωνή, αρνήθηκε να υπογράψει τη δανειακή σύμβαση, διεγράφη από το ΠΑΣΟΚ και δημιούργησε την Ενωτική Κίνηση μαζί με τον Νίκο Κοτζιά. Στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές συνεργάστηκε με τον ΣΥΡΙΖΑ και επανεξελέγη.

Νίκος Κοτζιάς: Ειδικός στα οικονομικά θέματα

Πανεπιστημιακός καθηγητής με αντιδικτατορική δράση στην ΚΝΕ και πολυετή πορεία στο ΚΚΕ. Δημιούργησε μια φιλική σχέση με τον Γιώργο Παπανδρέου και τοποθετήθηκε πρόεδρος στο ΙΣΤΑΜΕ. Σύμφωνα με πληροφορίες μέσω της Ενωτικής Κίνησης ανέλαβε τον ρόλο του «μυστικού» οικονομικού συμβούλου του Αλέξη Τσίπρα.

Λούκα Κατσέλη: To φλερτ γίνεται…αρραβώνας

Η πρώην Υπουργός του ΠΑΣΟΚ απάντησε με ιδιαίτερη θέρμη στην πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για συνεργασία. Άλλωστε το …δαχτυλίδι ο Αλέξης το έδωσε με την πρότασή του να οριστεί υπηρεσιακός πρωθυπουργός ο παλιός υπουργός Εθνικής Οικονομίας του Ανδρέα, Γεράσιμος Αρσένης, που είναι σύζυγός της. Μετεκλογικά θεωρούν πολλοί ότι ο Τσίπρας θα την αξιοποιήσει εαν η ίδια δεν επιδιώξει να ενταχθεί νωρίτερα στο δυναμικό του κόμματος.

Πηγή: iefimerida.gr

Μεντβεντεφ προς Ελληνες Πολίτες. [GR+EN]

Επειδή κάποιοι βιάστηκαν να ερμηνεύσουν τις δηλώσεις Μεντβεντεφ.
Κατ’αρχάς απευθύνθηκε προς τους Ελληνες Πολίτες παρακάμπτοντας
τελείως τους δήθεν ελληνες πολιτικούς. Και ο λόγος είναι οτι οι
προσβολές και οι γυριστές των πολιτικών εναντίον όποιας καλής
και συμφέρουσας για την Ελλάδα Ρωσσικης προσέγγισης έτυχε της
προκλητικής και προσβλητικής συμπεριφοράς και αδιαφορίας. Να
θυμίσω την Μπακογιαννη που ενέταξε την Ελλάδα στην αμερικανικη
αντιπυραυλική ασπίδα; Την πρόσφατη Ελληνική άρνηση στους Ρώσσους
παρατηρητές για τις εκλογές ενω ο Π.Ευθυμίου ως παρατηρητής των
Ρωσσικων εκλογών διατύπωσε παρατυπίες; Τους ενεργιακούς διαύλους
οι οποίοι καταργήθηκαν μονομερώς έναντι της πράσινης μπούρδας
του Γ.Παπανδρέου; Και άλλες τόσες αρνήσεις ειδικά για τα Ρωσσικα
οπλικά συστήματα. Οι Ρώσσοι ως άνθρωποι και ως ιδιοσυγκρασία είναι
υπερήφανοι και τηρούν τον λόγο τους έναντι αντρών όχι ανδροφαινών.
Και οι δήθεν έλληνες ανδροφαινείς πολιτικοί δέν γνωρίζουν την λέξη
συγγνώμη που οι άνδρες χρησιμοποιούν στην διαλεκτική τους. Γι’αυτό
και απευθύνθηκε στους Πολίτες εννοώντας:
Όσο θα είστε τόσο βλάκες και θα αφήνετε να σας διοικούν αυτοί
απο εμάς μήν περιμένετε τίποτε. Εκτός εάν το θελήσετε ως Λαός.

Ομως η ερμηνία εκ μέρους μερικών εγχώριων σαλταδοροπολιτικών
«κοιτάξτε Ρωσσόφιλοι τί είπε ο Μεντβεντεφ» δείχνει καθαρά ποιό
είναι το πολιτικό εκβιαστικό παιχνίδι των προδοτών υπαλλήλων μας:
Να διαγραφεί απο το μυαλό των Ελλήνων οτι οι Ρώσσοι είναι δίπλα
μας και πιθανόν να μας βοηθήσουν να βγούμε απο την τωρινή παγίδα
εάν το αποφασίσουμε ως Λαός ως Έλληνες.
Δηλαδή οτι ο μονόδρομος είναι μονόδρομος και σκύψτε απελπισμένοι.

Medvedef to Hellenes Citizens.
Because some haste to interpret Medvedef’s statements.
First of all he refered to Hellenes Citizens bypassing completely
our suposed politicians. The reason for this is all challenges and
the roll-ups of our politicians against every good and advantageous
for Hellas Russian proposition, that lucked provocative and insultingbehavior. Let’s remember Bakogiani that enrolled Hellas in the anti
missile umbrella ? Let’s remember the recent HEllenic deny to Russian
observers for Hellenic elections, while P.Eythimiou was an observer
in Russian elections in past that expressed irregularities ? Remember
the energy routes that removed unilaterally because of G.Papandreou
«green» nonsences ? And many other denials especially for Russian
weapon systems. Russians as people and as temperamental are proud
and they keep their word against man and not man-like-creatures.
And the suposed greek man-like politicians are ignoring the word
«sorry» that men are using to understand eachother. That’s why he
refered to Citizens by meaning:
As long as you are still stupids and let those to rule you, don’t
expect something from us. Unless you want it as Citizens.

But the interpret on behalf of some local unstable politicians:
«look friends of Russians what Medvedef said» shows clearly which
is the politicial black-mail game of treacherous and liar politicians:
To erase from the Hellenic mind that Russians are around the corner
and they may help us to free from this trap, if we decide as Citizens
and as Hellenes from our own.
Dead end is a hopeless dead end so crouch desperate.

Αναρτήθηκε απο SeeGreek

Ooopss!! 1 million!!


»Ένα χρόνο προσπαθούσα να θυμηθώ Θοδώρα μου,τι ξεχνούσα.Μέχρι που βρήκα αυτήν την απόδειξη από το ΑΤΜ.Ξέχασα να δηλώσω αυτό το άτιμο το million που έχουμε στην Αμερική.Λες να μπλέξουμε;»…
 

ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: " Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΠΟΥ ΖΗΤΑ Ο ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΝΟΗΣΙΕΣ …. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ"

ΜΕΣΩ ΤΗΣ  ΕΚΜΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΦΕΡΕΦΩΝΟΥ ΓΝΩΣΤΟΥ ΠΑΣΟΚΟΛΑΓΝΟΥ ΤΣΙΤΟΥΝΑ ΣΤΟΝ FLASH ΡΑΔΙΟ ΑΥΤΟ ΤΟ «ΕΠΙΛΕΚΤΟ» ΣΤΕΛΕΧΟΣ ΤΗΣ ΔΩΣΙΛΟΓΙΚΗΣ ΜΟΧΘΗΡΙΑΣ…. Η ΦΡΕΝΟΒΛΑΒΗΣ ΑΝΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΔΩΣΙΛΟΓΙΣΜΟΥ … Ο ΑΝΕΠΑΓΓΕΛΤΟΣ ΚΑΙ  ΕΚ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΤΕΜΠΕΛΗΣ ΤΟΛΜΗΣΕ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΑΜΕΤΑΤΑΝΟΗΤΑ ΝΑ ΚΟΥΝΗΣΕΙ ΤΟ ΔΑΧΤΥΛΟ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ ..…ΠΟΥ ΖΗΤΑ ΤΗΝ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΩΝ ΠΡΩΤΑΙΤΙΩΝ ΟΛΕΤΗΡΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΗΘΙΚΟΙ ΑΥΤΟΥΡΓΟΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ 2200 ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΩΝ ΜΑΣ !!

 ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΟΤΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΑ ΡΕΜΑΛΙΑ ΔΕΝ ΕΜΑΘΑΝ ΤΙΠΟΤΑ!!!!

 Η ΕΠΙΖΗΤΟΥΜΕΝΗ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΟΥΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΗΘΕΙ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΜΕΣΑΙΩΝΙΚΩΝ ΜΕΣΩΝ ΤΙΜΩΡΙΑΣ…. Η ΘΕΣΗ ΤΟΥΣ ΜΟΝΟΝ ΣΤΗΝ ΠΥΡΑ!!

Ψηλαφίζοντας την ιστορία

Από την εφημερίδα «ΣΗΜΕΡΑ» του Σαββάτου, 19 Μαΐου 2012, σελίδα 7 :

Ψηλαφίζοντας την ιστορία

Αντί άρθρου σήμερα, θα ήθελα να παραθέσω την ομιλία του Εθνάρχη, Κωνσταντίνου Καραμανλή, τον Ιούνιο του 1991, προς τους πρέσβεις των χωρών – μελών της ΕΟΚ, με αφορμή τη συμπλήρωση 10 ετών από την ένταξη της χώρας μας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα (Ε.Ο.Κ.).

Πιστεύω ότι η επιμελής ανάγνωση αυτής της ομιλίας μπορεί να δώσει απαντήσεις σε θέματα που συζητούνται έντονα σήμερα και μας απασχολούν όλους, να μας κάνει να ξαναβρούμε την πυξίδα μας ως λαός, να προβληματίσει τους εταίρους μας για όσα διακυβεύονται, για το που είναι πιθανό να γυρίσουμε και κυρίως ολόκληρη η Ευρώπη να αναλογιστεί προς τα πού θέλει να κατευθυνθεί :

«Συμπληρώνονται εφέτος 10 χρόνια από την ημέρα που η Eλλάς, ενετάχθη στην μεγάλη οικογένεια των λαών που εκπροσωπείτε. Tων λαών της δημοκρατικής Eυρώπης με τους οποίους η χώρα μας εταύτισε την τύχη της και μπήκε σε μια καινούργια φάση της μακραίωνης ιστορίας της.

Eθεώρησα ως εκ τούτου πρέπον, εφόσον ανήκουμε στην ίδια οικογένεια, να γιορτάσω μαζί σας την επέτειο αυτή. Kαι με την ευκαιρία να εκθέσω ορισμένες σκέψεις μου που έχουν σχέση με την διεθνή κατάσταση και την αποστολή της Eυρώπης στα πλαίσια του σημερινού κόσμου.

Zούμε σε μια εποχή κατά την οποία η ανθρωπότης περνά μια βαθιά και πολύμορφη κρίση. Kρίση πολιτική, κρίση οικονομική και προπαντός κρίση αξιών. Διανύει μια μεταβατική περίοδο, που την χαραχτηρίζει καθολική και έντονη ανησυχία. Aνησυχία που εκδηλώνεται υπό διάφορες μορφές: από το άγχος μέχρι και τη βία. Γιατί ο άνθρωπος της εποχής μας θέλει να απομακρυνθεί από έναν τρόπο ζωής και αναζητεί καινούργιο. Δυσπιστεί προς τους υφιστάμενους θεσμούς και αναζητεί καινούργιους. Tέλος, αναζητεί καινούργιες αξίες για να στηριχθεί, χωρίς όμως να μπορεί να προσδιορίσει την μορφή και το περιεχόμενό τους. Πορεύεται, με άλλα λόγια, σαν καράβι που έχασε την πυξίδα του.

[…]

Πιστεύω ότι και με την σημερινή της μορφή, αλλά κυρίως με την ολοκλήρωση της ενοποιήσεώς της, ο ρόλος της Eυρώπης μπορεί να είναι καθοριστικός στην πορεία του κόσμου.

Πρώτον, γιατί η Eυρώπη ευρίσκεται σε άμεση γειτονιά με τις περιοχές όπου σημειώνονται σήμερα οι γνωστές κοσμογονικές εξελίξεις. Eξελίξεις άλλωστε που μπορούν να επηρεάσουν θετικά ή αρνητικά και την πορεία την δική της.

Δεύτερον, γιατί, λόγω ακριβώς της γεωγραφικής της θέσεως, αλλά και της πολιτικής και πολιτιστικής παραδόσεως, έχει συνειδητοποιήσει πλήρως την έκταση και τη σημασία των μεγάλων προβλημάτων της νέας εποχής. Kαι,

Tρίτον, γιατί με την ολοκλήρωση της ενοποιήσεώς της, θα καταστεί μια μεγάλη πολιτική και οικονομική δύναμη, ικανή να εξισορροπήσει το συσχετισμό δυνάμεων στον κόσμο και να καταστεί παράγων σταθερότητος στην διεθνή ζωή. Kαι ιδιαίτερα σήμερα που οι Hνωμένες Πολιτείες της Aμερικής έχουν επωμισθεί εκ των πραγμάτων την βαριά ευθύνη για την τάξη την διεθνή. Ένα ρόλο που ούτε η ίδια η Aμερική, νομίζω, ότι τον επιθυμεί, αλλά ούτε και θα μπορούσε να πάρει τη μορφή μονίμου καθεστώτος.

Eίναι γνωστό ότι η πορεία της Kοινότητος δεν πραγματοποιήθηκε χωρίς αναστολές και παλινδρομήσεις. Kι αυτό ήταν φυσικό, αφού έπρεπε να γίνει με δημοκρατικές διαδικασίες, που από τη φύση τους είναι χρονοβόρες. Aλλά, για να κρίνουμε την πορεία αυτή, θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας την τεράστια πρόοδο που σημειώθηκε, μέσα σ’ ένα τρίτο αιώνος, στους κόλπους της Kοινότητος. Πάντως, για να εκτιμήσουμε τη μεγάλη σημασία που έχει η πρόοδος αυτή, θα πρέπει να μην λησμονούμε το γεγονός ότι η Eυρώπη ήταν επί πολλούς αιώνες η πυριτιδαποθήκη του κόσμου ότι το έδαφός της υπήρξε πεδίο αιματηρών συγκρούσεων, όχι μόνο ενδοευρωπαϊκών και παγκόσμιων, αλλά υπήρξε και η πηγή όλων των εξωευρωπαϊκών συγκρούσεων.

Tο γεγονός ότι οι λαοί της Eυρώπης αυτής που επί αιώνες, όπως είπα, αλληλοσπαράζονταν, ζουν σήμερα ειρηνικά και συνεργάζονται δημιουργικά, στα πλαίσια της Eυρωπαϊκής κοινότητας, αποδεικνύει ότι τα τελευταία 30 χρόνια συνετελέσθη στην Eυρώπη μια πραγματική επανάσταση, χωρίς την οποία θα ήταν άλλη, όχι μόνον η εικόνα της Eυρώπης, αλλά και η εικόνα ολόκληρου του σημερινού κόσμου. Bέβαια, για ν’ αντ
αποκριθεί η Eυρώπη στην αποστολή που της επιβάλλει η σημερινή διεθνής συγκυρία, είναι ανάγκη να παραμερίσει τις όψιμες και ανεδαφικές διαφοροποιήσεις που υπονομεύουν την ολοκληρωμένη ενοποίησή της. Kαι να την προωθήσει με τον ίδιο ταχύ ρυθμό, με τον οποίο μεταβάλλεται ο σημερινός κόσμος.

Aν καθυστερήσει, υπάρχει κίνδυνος να αμβλυνθεί η συνοχή της, είτε με μια άκαιρη και πρόωρη περαιτέρω διεύρυνσή της, είτε με τον πειρασμό ορισμένων μελών της ν’ αναζητήσουν ζώνες πολιτικής και οικονομικής επιρροής στον χώρο της Kεντρο-Aνατολικής Eυρώπης. Eίτε, τέλος, με την επικράτηση της απαράδεκτης ιδέας της Eυρώπης των διαφόρων ταχυτήτων, που δικαιολογημένα ανησυχεί την Eλλάδα, λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζει σήμερα η οικονομία της. Mιας ιδέας που αντιστρατεύεται στο πνεύμα της αλληλεγγύης που πρέπει να διέπει την λειτουργία της και την αποστολής της. Aποστολή που ενσαρκώνει περισσότερο υψηλά ιδανικά και λιγότερο υλικές επιδιώξεις.

Aν η Kοινότης μεταβληθεί σε λέσχη πλουσίων το οξύ πρόβλημα Bορρά-Nότου, που υπάρχει σε παγκόσμια κλίμακα, θα γίνει και πρόβλημα στους κόλπους της ίδιας της Kοινότητας, με αποτέλεσμα να αμβλυνθεί, όπως είπα, η πολιτική και ψυχική συνοχή της.
Πάντως, για την τελευταία αυτή περίπτωση, οι Συνεταίροι μας δεν πρέπει να λησμονούν ότι οι περισσότερες χώρες της Kοινότητος πέρασαν, κατά καιρούς, από βαθιές πολιτικές κοινωνικές και εθνικές κρίσεις χωρίς να χάσουν την δυνατότητα της ανορθώσεώς των. Παραδείγματα η Γερμανία, μετά τους δύο παγκοσμίους πολέμους, η Γαλλία, στις δεκαετίες του ’40 και ’50, αλλά και η Eυρώπη, στο σύνολό της, που χρειάσθηκε μετά τον τελευταίο πόλεμο, την βοήθεια της Aμερικής για ν’ ανασυγκροτήσει την εξαρθρωμένη οικονομία της και να μπει στον δρόμο της ενοποιήσεώς της.

H Eλλάς, Kύριοι Πρέσβεις, είναι ικανή να ξεπεράσει την σημερινή της κρίση, όπως το απέδειξε και σε ανάλογες περιπτώσεις, στο παρελθόν. Φτάνει ν’ αναφέρω το οικονομικό θαύμα της 10ετίας του ’50, ύστερα από τις εθνικές και οικονομικές συμφορές της 10ετίας του ’40. Eίναι βέβαια αυτονόητο ότι θα χρειασθεί, στην προσπάθειά της αυτή, την κατανόηση και την αλληλεγγύη των Συνεταίρων της, την οποία πιστεύω ότι θα την έχει.»

Αν φτάσατε ως εδώ, μπείτε στον κόπο να διαβάσετε ακόμα μια φορά την ομιλία. Θα διαπιστώσετε ότι, πράγματι, η κατεύθυνση που θα δώσουμε στη χώρα μας στις επερχόμενες εκλογές δεν μπορεί να είναι αποτέλεσμα μιας διαδικασίας οργής, μιας διαδικασίας μηδενισμού, ισοπέδωσης ή άκρατων λαϊκισμών. Ο λαός καλείται να πάρει ευθύνες πολύ μεγαλύτερες από αυτές που του αναλογούν σε σχέση με τα δεδομένα και τις πηγές που μπορεί να έχει στη διάθεσή του. Ίσως η ιστορία μπορεί να μας δώσει απαντήσεις και να αποτελέσει το τροχιοδεικτικό για την απόφαση που πρέπει να πάρουμε.


Δείτε το απόκομμα της εφημερίδας στο scribd,
εδώ.

Βασίλειος Μπαλάφας

vasileios[at]balafas.gr

Προετοιμασμένοι ή σφαγμένοι μπροστά στην αναπόφευκτη σφοδρή σύγκρουση;

Παναγιώτης Μαυροειδής
Θα ξεκινήσουμε κατ’ ευθείαν από τους  βασικούς συλλογισμούς.
Πάμε ταχύτατα, πολύ γρηγορότερα από ότι ελπίζει ή φοβάται κανείς, σε μια σφοδρότατη σύγκρουση, που δεν θα αφήσει τίποτα όπως ήταν πριν.  
Αιτία του πολέμου ασφαλώς είναι  η πολιτική των μνημονίων που συμπυκνώνει την αντιδραστική αστική απάντηση στην καπιταλιστική κρίση και στους τριγμούς της ΕΕ.
Το πεδίο πάνω στο οποίο θα εκτυλιχθεί όλο το κουβάρι των αντιθέσεων και των διαφορετικών ταξικών και πολιτικών συμφερόντων θα είναι το μέλλον της σχέσης της Ελλάδας με την ευρωζώνη.
Θα καθορίσει όχι απλά την επόμενη μέρα των επόμενων εκλογών, αλλά  τη ζωή των εργαζομένων και του λαού στην Ελλάδα. Σε αυτή τη  σύγκρουση θα δοκιμαστούμε οι πάντες, θα κριθούμε με συντριπτικό και ιστορικό τρόπο.
Ο εργαζόμενος που ταλαντώνεται ανάμεσα στο γλίσχρο μισθό και  το φόβο της ανεργίας.
Ο νέος που αναζητεί ανάμεσα στο απόλυτο σκύψιμο  και στην εξέγερση.
Ο άνεργος, που ψάχνεται ανάμεσα στην τυφλή βία, την φασιστική ακροδεξιά και την επαναστατική αριστερά.
Οι φτωχοί που εξίσου νόμιμα στη συνείδηση τους αναρωτιούνται αν πρέπει να ζήσουν μέσω της διαπόμπευσης των ήδη εργαζομένων και του μοιράσματος της φτώχειας ή με επίθεση στους πλούσιους, στους κυρίαρχους οικονομικά και πολιτικά. Ήδη στις προηγούμενες εκλογές είδαμε πολλά. Συντομότατα θα ΤΑ ΔΟΥΜΕ ΟΛΑ.
Η αβεβαιότητα δεν έχει να κάνει ούτε με την σφοδρότητα ούτε με το χρόνο έλευσης αυτής της βίαιης κοινωνικής και πολιτικής αναμέτρησης. Έχει να κάνει μόνο με το ποια θα είναι η  έκβασή της. Οι σκέψεις που θα αναπτυχθούν αναφέρονται σε αυτό το ζήτημα.
Έχουμε λοιπόν και λέμε.
Διάγγελμα Σούλτς από το Λαμπρακιστάν: Αν τολμήσετε θα σας τελειώσουμε…
«Καμιά χώρα της ΕΕ δεν θα συμφωνήσει να εκταμιευτεί η επόμενη δόση του ελληνικού δανείου, αν η κυβέρνηση δεν τηρήσει τα συμφωνηθέντα…και αυτό σημαίνει ότι το ελληνικό κράτος δεν θα έχει αύριο χρήματα για να πληρώσει μισθούς, συντάξεις και επιδόματα ανεργίας, ούτε για να κρατήσει σε λειτουργία σχολεία να νοσοκομεία» δήλωσε στην ομιλία του στο Μέγαρο Μουσικής, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς,
Ο σοσιαλδημοκράτης Γερμανός πολιτικός ξεκαθάρισε ότι «εκείνοι που λένε ότι δεν αποδέχονται το μνημόνιο, αλλά μπορούν ταυτόχρονα να μείνουν στην ευρωζώνη τρέφουν φρούδες ελπίδες» και για να γίνει ακόμη πιο σαφής προσέθεσε: «Εκείνοι που υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να τηρήσει τις συμφωνίες αποκρύπτουν το γεγονός ότι αυτό θα έχει μόνο μία συνέπεια: την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη».
Είπε και άλλα ο άθλιος επικυρίαρχος: ‘’Αυτοί που μιλάνε για έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, δεν λένε τι θα ακολουθήσει. Αποκρύβουν ότι η έξοδος από την Ευρωζώνη θα είναι μόνο η αρχή της φρίκης και ότι θα πληρώσουν τα χειρότερα εκείνοι οι οποίοι ήδη υποφέρουν περισσότερο’’.
Το μήνυμα είναι σαφές. Να σημειώσουμε ότι ο Σούλτς δεν είναι της Μέρκελ, αλλά μέρος του ‘’νέου ανέμου αλλαγής στην ΕΕ’’, δηλαδή σοσιαλδημοκράτης και ομοτράπεζος του Ολάντ.
Ευρωπαίοι βιομήχανοι: ‘’Σώστε το ευρώ τώρα!’’
Μη νομίζει κανείς ότι πρόκειται για απλές κραυγές χρυσοπληρωμένων πολιτικών υπηρετών, που θέλουν να σώσουν τον παχυλό και  βρώμικο μισθό τους.
Η ευρωζώνη και η ΕΕ ήταν και είναι στρατηγική επιλογή για τον ευρωπαϊκό καπιταλισμό στον διπλό αγώνα δρόμου απέναντι στους οικονομικούς αντιπάλους του και τις εργαζόμενες
τάξεις στην Ευρώπη.
‘’Ως παραγωγοί (βιομήχανοι) γερμανοί και γάλλοι, που έχουν την ευθύνη 1.500 δισεκατομμύρια ευρώ σε πωλήσεις και πέντε εκατομμύρια εργαζόμενων σε όλο τον κόσμο, νοιαζόμαστε για το μέλλον του ευρώ και για την οικονομική και νομισματική ένωση της Ευρώπης’’. Αυτά έλεγαν ακριβώς ένα χρόνο πριν σε έκκληση-διαταγή.
Το έχουν πάρει και προσωπικά. Έχει σημασία ποιοί-ανάμεσα σε άλλους εκπροσώπους των ευρωπαίων βιομηχάνων- υπογράφουν αυτό το κείμενο τελεσίγραφο.
Για όποιον εξακολουθεί με αφέλεια να θεωρεί το ζήτημα του ευρώ θέμα ιδεολογικής εμμονής της αντικαπιταλιστικής αριστεράς  ή ουδέτερο τεχνικό ζήτημα, προτείνουμε να ξεχωρίσει τα ονόματα των βιομηχανιών που υπογράφουν το εν λόγω κείμενο: BASF, ThyssenKrupp, Alstom, Siemens, Deutsche Telekom, BMW, Daimler.
Οι εκπρόσωποι του κόσμου του κεφαλαίου, δεν αστειεύονται. Και δεν ξεχνούν ποτέ ότι η πολιτική συμπυκνώνει διαπάλη ταξικών κοινωνικών συμφερόντων. Στην εποχή μας μάλιστα, περισσότερο άμεσα από ποτέ. Δυστυχώς ο κόσμος της εργασίας, συνήθως το προσπερνά…
Είναι ψευτοδίλημμα των αντιπάλων το ‘’μέσα ή έξω από την ευρωζώνη;’’
Και ενώ έτσι τίθεται το ζήτημα σε ότι αφορά την ευρωζώνη, τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και το ΚΚΕ, για διαφορετικούς λόγους, θεωρούν ψευτοδίλημμα του αντιπάλου το ‘’μέσα ή έξω από την ευρωζώνη;’’.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ισχυρίζεται ότι το θέμα της εξόδου από το ευρώ, αποτελεί κινδυνολογικό τρυκ των υπερασπιστών του μνημονίου.
Το ΚΚΕ θεωρεί πως είναι αποπροσανατολισμός έναντι του ερωτήματος ‘’λαϊκή εξουσία ή διαχείριση του καπιταλισμού;’’.
Το πολιτικό αποτέλεσμα είναι περίπου το ίδιο. Η αριστερά δεν τοποθετείται άμεσα και συνεκτικά για το ζήτημα της ευρωζώνης, σε σύνδεση με το σήμερα των μνημονίων και με το αύριο της ανατροπής τους. Συνειδητά ή όχι, διευκολύνεται ο Σούλτς και ο Σαμαράς.
Δεν νοείται όμως  ταξική και πολιτική πάλη έξω από τη φύση και το συγκεκριμένο  χαρακτήρα του αντιπάλου. Αυτό αποτελεί κατάργηση κάθε διαλεκτικής και προσφυγή στον υποκειμενισμό. Ούτε υπάρχει αριστερή πολιτική αν δεν έχει επαφή με την κοινή λογική.
Η καταγγελία των μνημονίων, εάν πράγματι γίνει,  δηλαδή η αθέτηση των πολιτικών που επιβάλλουν και των δανειακών υποχρεώσεων,  σημαίνει αυτόματη σύγκρουση με την ΕΚΤ και την ΕΕ. Το κόψιμο της χρηματοδότησης μαζί με την αναπόφευκτη φυγή κεφαλαίων, θα οδηγήσει είτε στην κατάρρευση των πάντων είτε στη λογική αντίδραση της εθνικοποίησης των τραπεζών και του ελέγχου της κίνησης των κεφαλαίων. Η υιοθέτηση εθνικού νομίσματος (αποκλειστικά ή σε συνδυασμό με διαθέσιμα σε ευρώ) θα είναι  στοιχειώδης άμυνα αντίδρασης στην πιστωτική ασφυξία και τον ορατό κίνδυνο κλεισίματος των επιχειρήσεων και κατάρρευσης του εμπορίου με το εξωτερικό. Η χρεωκοπία πολλών  επιχειρήσεων ή και η ανάγκη αναδιάρθρωσης της παραγωγικής δομής σε νέα βάση και με κριτήρια τις εσωτερικές ανάγκες και την επιβίωση του λαού, οδηγούν σχεδόν μονόδρομα σε εθνικοποίηση μεγάλων μονάδων στους στρατηγικούς κλάδους. Αλλά αυτό σημαίνει σύγκρουση ζωής ή θανάτου με το ελληνικό κεφάλαιο…
Στο επόμενο βήμα της ανατροπής ή αστική εκδικητική ρεβάνς;
Τα παραπάνω ίσως θα έφταναν για να κατανοήσει κάποιος ότι το αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα και η ρήξη με την ΕΕ,  δεν είναι ιδεολογική εργολαβία εκ του περισσού, αλλά λογική συνέπεια μιας πολιτικής ακύρωσης των μνημονίων.
Το ένα φέρνει το άλλο, αλλά μην το φανταζόμαστε ως διαδοχή φάσεων και σταδίων με άπειρους χρόνους και επιλογές. Χρόνος δεν υπάρχει για κανέναν. Όλα θα παιχτούν αστραπιαία.
Μην μπερδεύουμε διαφορετικά πράγματα.
Αν μείνουμε σε καθεστώς μνημονίων, ευρωζώνης,  με Σαμαρά ή οικουμενικές, πάμε για παρατεταμένο αργό θάνατο διαρκείας. ‘’Υπάρχει χρόνος’’. Η Παλαιστίνη πεθαίνει εδώ και δεκαετίες….
Δε μιλάμε για
αυτό όταν λέμε ότι δεν υπάρχει χρόνος. Εννοούμε ότι σε μηδενικό σχεδόν πολιτικό χρόνο, θα κριθεί ένα  αποφασιστικό βήμα μπροστά ή μια μεγάλη οπισθοχώρηση. Μιλάμε για την πολιτική έκβαση της σύγκρουσης αυτή την πολιτική στιγμή. Με τον κόσμο στο προσκήνιο, τις εκλογές επί θύρας, την επίθεση των ευρωκρατών, το ξεσάλωμα του ξεδοντιασμένου θιάσου ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.
Στις 6 Μάη έγινε ένα μεγάλο πολιτικό βήμα. Ήταν η καταδίκη της πολιτικής των μνημονίων.
Στις 17 Ιούνη, είτε θα πάμε στο επόμενο βήμα  για την ανατροπή τους, είτε θα δοκιμάσουμε στην πλάτη μας μια επιθετική αστική εκδικητική ρεβάνς.
Τι ενδεχόμενα έχουμε μπροστά μας;
‘’Αποφεύγουμε΄΄ τη σύγκρουση και  πάμε 10 μέτρα κάτω…
Είναι ένα ορατό ενδεχόμενο, οι κυρίαρχες σήμερα δυνάμεις στην αριστερά και βασικά ο ΣΥΡΙΖΑ, να μην δώσουν καν την μάχη. Δυστυχώς,   έχουμε αρκετό υλικό για αυτό.
Μας το δίνει ο Δραγασάκης όταν λέει ‘’δεν υπάρχει μονομερής καταγγελία του χρέους’’ ή ο Τσίπρας όταν βεβαιώνει πως ‘’θα κάνω ότι μπορώ για να μείνουμε στο ευρώ’’.  Ή ο Σταθάκης όταν λέει ότι ‘’δεν είναι εφικτή’’ ούτε καν η αύξηση του εξευτελιστικού επιδόματος ανεργίας.  
Δε θα επιμείνουμε σε αυτές τις τοποθετήσεις,  γιατί έχουν  σχολιαστεί κατ’ επανάληψη.
Είναι  οι τοποθετήσεις του  Π. Λαφαζάνη, που μας υποψιάζουν ακόμη περισσότερο, ότι δεν πάνε να δώσουν τη μάχη. Και το λέμε αυτό γιατί ενώ το Αριστερό Ρεύμα αποτελεί  την καλύτερη εκδοχή των επιλογών ΣΥΡΙΖΑ, κάθε άλλο παρά φαίνεται να διατυπώνει μια άλλη κατεύθυνση.
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, μίλησε  την Παρασκευή 18/5/2012 στο Βήμα fm. Ξεχωρίζουμε την έλλειψη  οποιασδήποτε  αναφοράς – έστω δυνητικής- στο θέμα της ευρωζώνης, όταν έχει βουίξει ο τόπος για αυτό.
Σημειώνουμε την αναφορά του ότι ‘’το πρόγραμμα της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών δεν θα το καταγγείλουμε’’, αλλά ότι ‘’Εμείς θέλουμε να περάσουν υπό δημόσιο έλεγχο για να λειτουργήσουν με έναν διαφορετικό αναπτυξιακό και κοινωνικό, παραγωγικό προσανατολισμό’’.
Με τον ίδιο τρόπο γίνεται καπνός και ο στόχος για εθνικοποιήσεις επιχειρήσεων: ‘’Τώρα, όσον αφορά τις δημόσιες εταιρείες, εμείς λέμε ότι οι στρατηγικοί τομείς της ελληνικής οικονομίας θα περάσουν υπό δημόσιο έλεγχο…. Αυτό θα γίνει όχι με μια αυτόματη πράξη μιας ημέρας, αλλά σταδιακά με ένα χρονικό ορίζοντα μετάβασης.  Το πώς ακριβώς θα προχωρήσουμε σε αυτά τα μέτρα, με τι μεταβατική περίοδο, με τι χρονοδιάγραμμα, αυτά όλα θα εξαρτηθούν από πολλούς παράγοντες.Δεν είναι εύκολο να κάνει κανείς μια τοποθέτηση, χωρίς να έχει τη δυνατότητα μέσω μιας κυβέρνησης να μελετήσει τα πράγματα. Αυτή θα είναι η δική μας στρατηγική κατεύθυνση’’.
Φυσικά, δημόσιος έλεγχος είναι άλλο πράγμα από την εθνικοποίηση. Το πρώτο, στην καλύτερη  περίπτωση σημαίνει πλειοψηφία των μετοχών στο κράτος, αλλά αυτό δε λέει απαραίτητα και πολλά. Μάλλον σημαίνει ότι το κράτος θα είναι εκεί, μόνο για να πληρώνει.
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ τονίζει πως ‘’μια λογική αθρόων γενικών διορισμών, είναι εκτός της δικής μας αντίληψης. Στην ερώτηση, ‘’που τοποθετεί ο ΣΥΡΙΖΑ τον κατώτατο μισθό’’, ένα στέλεχος  κόμματος που ενδέχεται να κυβερνήσει αύριο απαντάει: ‘’Δεν είμαι σε θέση να απαντήσω αυτή τη στιγμή. Είναι, όμως, σαφές ότι πρέπει να ξεκινήσει μια σταδιακή ανάκαμψη των μισθών’’.
Ίδια η φιλοσοφία της απάντησης και για την κατάργηση των χαρατσιών: ‘’θα καταργήσουμε μέσα στις νέες συνθήκες και τη νέα πραγματικότητα, αυτά που επιβαρύνουν ιδιαίτερα τους άνεργους, τους χαμηλόμισθους, τις πιο φτωχές και υπό δοκιμασία οικογένειες στη χώρα μας’’. Η γενική θέση για κατάργηση τους μετατρέπεται σε ‘’κατεύθυνση’’ και αντικαθίσταται με τη Βενιζέλεια λογική της εξαίρεσης των ανέργων και φτωχών.
Τα παραπάνω δείχνουν πως οι πιέσεις του συστήματος να κινηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ απολύτως
εντός του συστήματος, έχουν αποτέλεσμα και καθηλώνουν και τις πιο αριστερές τάσεις του. Σημαίνουν πως πρακτικά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα ευνοήσει πολιτικά μια αποφασιστική κίνηση του κόσμου προς τα εμπρός. Είτε ως κυβέρνηση με άλλους, είτε ως αντιπολίτευση, θα αρκεστεί στην ικανοποίηση του λαού ότι τιμώρησε, θα πετάξει το μπαλάκι στην  Ευρώπη (‘’ευρωπαϊκό το πρόβλημα, ευρωπαϊκή και η λύση, τι να κάνουμε εμείς μόνοι μας;’’) και θα πάει σε μια πολιτική κεφαλοποίηση της εκλογικής νίκης, είτε σε μια μίζερη  κυβερνητική διαχείριση αλά Κύπρος.
Ο δρόμος αυτός, αρκετά κοντά στην τοποθέτηση της ηγετικής τάσης του ΣΥΝ, δε θα σημάνει ένα σημειωτόν. Δεν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο.
Με μια κυβέρνηση κεντροδεξιάς θα πάμε για μια επιθετική αστική ρεβάνς με τεράστια επιδρομή στην κοινωνία στους εργαζόμενους.
Με μια κυβέρνηση κεντροαριστεράς με πυρήνα το ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς σύγκρουση με ευρωζώνη και κεφάλαιο, πάμε επιπλέον και για μια ιδεολογική συντριβή της αριστεράς, κατά το προηγούμενο της Ιταλίας.
Τα παραπάνω δεν είναι μονόδρομος, ούτε μοιραίο ενδεχόμενο.
Σε μια σύγκρουση χωρίς σχέδιο για τη μετα-ευρώ εποχή, κυριολεκτικά σφαγμένοι…  
Υπάρχει και άλλο ενδεχόμενο.Είτε επειδή ο αντίπαλος θα το προκαλέσει, είτε  με την πίεση του λαϊκού παράγοντα, είτε επειδή η ζωή δεν κάνει συμφωνίες και υπάρχει ο απρόβλεπτος παράγοντας, γίνεται η πρώτη πράξη της νομοθετικής ακύρωσης των μνημονίων (αν και όχι  και των δανειακών συμβάσεων)  από τη  νέα Βουλή. Η πρόταση του ΚΚΕ έχει βάλει μια σφήνα προς τα εκεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα απαντήσει μάλλον με αυτό που είπε πρόσφατα ο  Παπαδημούλης: ‘’Δεσμευτείτε ότι θα μπείτε σε κυβέρνηση και το συζητάμε’’.
Ωστόσο, χωρίς πολιτική, ιδεολογική, κινηματική, αλλά και τεχνική προετοιμασία, έστω ως ένα δεύτερο σχέδιο, για το τι θα ακολουθήσει- και αυτό περιγράφηκε παραπάνω- ειδικότερα λόγω της σύγκρουσης με την ευρωζώνη, το εργατικό κίνημα και η αριστερά, θα δώσει αυτή τη μάχη με όρους ήττας και συντριβής, με μακροπρόθεσμες αρνητικές συνέπειες.
 Όποιος νομίζει ότι θα έχει χρόνο,  κάνει μεγάλο λάθος. Υπάρχει σε ένα κόσμο, ειδικά του ΣΥΡΙΖΑ αυτή η αυταπάτη: ‘’Ας ξεκινήσουμε και βλέπουμε. Είμαστε υπέρ του ευρώ, αλλά μέχρι ενός ορίου’’. Με άρνηση όμως  του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ να δεσμευτούν εδώ και τώρα σε ένα συνεκτικό σχέδιο μιας μετα-ευρώ εποχής, τα πράγματα θα είναι πολύ δύσκολα. Πολύ περισσότερο αν ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να πείσει ότι η ευρωζώνη είναι καλό πράγμα και ότι η ΕΕ αλλάζει προς το καλύτερο, ποιος λαός θα παλέψει ενάντια στους εκβιασμούς της;
..ή προετοιμασμένοι με ένα συνεκτικό  λαϊκό αντικαπιταλιστικό αντιΕΕ πρόγραμμα;
Κατά τη γνώμη μας, είναι ζωτικά αναγκαίο, να προβληθεί ένα συνεκτικό, λογικά συνεπές άμεσο πολιτικό πρόγραμμα ανατροπής, που θα συνδυάζει το πρώτο βήμα  καταγγελίας  των μνημονίων, με τα επόμενα βήματα μιας άλλης πορείας προς όφελος της κοινωνικής πλειοψηφίας
Η αριστερά, νομιμοποιείται και μπορεί να καλέσει για το επόμενο βήμα ανατροπής και θαψίματος των μνημονίων. Μπορεί  και πρέπει να δεσμευτεί, ότι  θα απαιτήσει και θα επιβάλλει, κοινοβουλευτικά και εξωκοινοβουλευτικά με τη δράση του λαϊκού κινήματος,  νομοθετικές πράξεις ανάκλησης  των μνημονίων και των πολιτικών που ορίζουν και θα τις επιβάλει. Αυτό πρακτικά, μεταξύ των άλλων,  σημαίνει:
  • Άμεση καταγγελία των δανειακών συμβάσεων που συνοδεύουν τα δύο μνημόνια, που περιλαμβάνει όλες τις δεσμεύσεις προς τους δανειστές και την τρόικα. Αυτό σημαίνει πως κινούμαστε σε μη αναγνώριση του χρέους και προς μονομερή πλήρη διαγραφή του.
  • Καταγγελία της νέας δημοσιονομικής συνθήκης της ΕΕ που πρόσφατα συνυπόγραψαν ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ στη Βουλή και διατάζει ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς.
  • Επαναφορά των μισθών, συντάξεων και επιδομάτων ανεργίας στα προ μνημονίων επίπεδα. Επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και της ισ
    χύος των εργασιακών συμβάσεων. Κατάργηση των ρυθμίσεων για τη μετενέργεια.
  • Απαγόρευση των απολύσεων.
  • Κατάργηση όλων των φορομπηχτικών μέτρων, των χαρατσιών και του κεφαλικού φόρου. Μείωση του ΦΠΑ, ειδικά στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης. Αυξημένη φορολόγηση στο κεφάλαιο.
  • Να αποδοθούν στα ταμεία τα αποθεματικά που λεηλατήθηκαν από το πρόσφατο «κούρεμα» και το παλαιότερο «σκάνδαλο των ομολόγων».
  • Ανάκληση των ιδιωτικοποιήσεων
Ένα μαχόμενο ενωτικό εργατικό και ευρύτερο κοινωνικό κίνημα και μέτωπο ανατροπής, στηριγμένο και στην κοινή δράση της αριστεράς πάνω σε αυτούς  τους στόχους, θα μπορούσε να επιβάλλει ένα άλλο δρόμο, έξω από την ευρωζώνη την ΕΕ και τον καπιταλισμό, με τον κοινωνικό πλούτο και την εξουσία στα χέρια των εργαζομένων. To αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, θέτει βασικές συντεταγμένες αυτής της άλλης πορείας.  Είναι δρόμος εκ των πραγματικών ανταγωνιστικός προς την δήθεν διαπραγμάτευση με τους δανειστές, την παραμονή στη ευρωζώνη και την πολιτική αθώωσης του ελληνικού κεφαλαίου από τις ευθύνες του.
Πως θα επιβληθεί αυτός ο δρόμος;
Η πρωτοβουλία αυτή μεταφέρει τη συζήτηση πραγματικά στο έδαφος του λαού και της αριστεράς, διότι:
  • Προτάσσει τον προβληματισμό και τον αγώνα για μια αριστερή πολιτική που να απαντά στα προβλήματα και τις αγωνίες του εργαζόμενου  κόσμου, των ανέργων και των φτωχών  και όχι  για μια θολή ‘’αριστερή κυβέρνηση’’ χωρίς πρόγραμμα, έρμαιο της ΕΕ και του ΔΝΤ, αλλά και της ανοχής ή/και στήριξης των αστικών κομμάτων. Η αντικαπιταλιστική αριστερά έχει τοποθετηθεί εδώ και καιρό για μια στάση αρχών απέναντι σε οποιαδήποτε κυβέρνηση προκύψει, με κριτήριο την αριστερή πολιτική και το δυνάμωμα της  πάλης από τη σκοπιά της προώθησης των εργατικών και λαϊκών συμφερόντων.
  • Διαμορφώνεται υλική και αντικειμενική βάση για συμμαχία και οργανική σύνδεση της αριστεράς με συγκεκριμένο μπλοκ κοινωνικών συμφερόντων, αυτών των εργαζόμενων στρωμάτων, εντελώς απαραίτητο μπροστά στην αναπόφευκτη κοινωνική πόλωση. Η πρωτοβουλία της αριστεράς, θα μπορεί να περάσει στον εργαζόμενο λαό. Αυτό σηαμίνει πολιτική μάχη με ταξικούς και κοινωνικούς όρους.
  • Ο άλλος δρόμος θα είναι αποτέλεσμα ταξικής πάλης, σφοδρών κοινωνικών αγώνων, δράσης ενός οργανωμένου λαού, με επεισόδια εξεγερτικά και επαναστατικά. Ας κοιτάξουμε πίσω μας και γύρω μας να το δούμε αυτό.
Τα τρια αυτά στοιχεία, καθορίζουν και την πολιτική σημασία που έχει η ενισχυμένη πολιτική, ιδεολογική και εκλογική παρουσία της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στην αποφασιστική σύγκρουση που κυοφορείται μπροστά στα μάτια μας. Το ειδικό πολιτικό βάρος του αγωνιστικού αντικαπιταλιστικού αντι-ΕΕ προγράμματος, τόσο στο επίπεδο ενός πολιτικοποιημένου αναγεννημένου ταξικά εργατικού κινήματος, όσο και στο στίβο της πολιτικής διαπάλης ενάντια στην πολιτική και την εξουσία του κεφαλαίου από θέσεις εργατικών συμφερόντων και επαναστατικής κομμουνιστικής προοπτικής, υπερβαίνει το ίδιο το εκλογικό αποτέλεσμα.
Είναι μάχη στρατηγικής σημασίας και έτσι πρέπει να δοθεί.
 
 
 
 
 
 

Σύντομη Περιγραφή: 

Παναγιώτης Μαυροειδής
Πάμε ταχύτατα, πολύ γρηγορότερα από ότι ελπίζει ή φοβάται κανείς, σε μια σφοδρότατη σύγκρουση, που δεν θα αφήσει τίποτα όπως ήταν πριν. 
 
Αιτία του πολέμου ασφαλώς είναι  η πολιτική των μνημονίων που συμπυκνώνει την αντιδραστική αστική απάντηση στην καπιταλιστική κρίση και στους τριγμούς της ΕΕ. Το πεδίο πάνω στο οποίο θα εκτυλιχθεί όλο το κουβάρι των αντιθέσεων και των διαφορετικών ταξικών και πολιτικών συμφερόντων θα είναι το μέλλον της σχέσης της Ελλάδας με την ευρωζώνη.
 
 

 

Τα ψευδοδιλήμματα των μνημονιακών και των αντιμνημονιακών

Μέχρι τις επόμενες εκλογές, θα βομβαρδιστούμε αυτές τις μέρες με γνωστά ή άγνωστα διλήμματα.
Ενδεικτικά αναφέρω:
  • Κομμουνισμός ή Δημοκρατία
  • Ευρώ ή Δραχμή
  • Μνημόνιο ή Αντιμνημόνιο
  • Μέτρα ή όχι μέτρα
  • Βουλγαρία ή Ζιμπάμπουε
Ποιο είναι όμως το πραγματικό δίλημμα το οποίο αποφεύγουν και οι δύο πλευρές να θέτουν επί τάπητος στο τραπέζι;
Στο εάν επιτέλους τιθασεύσουν την Γραφειοκρατία και καταπολεμήσουν την Διαφθορά, οι οποίες είναι οικύριες αιτίες μειωμένων εισόδων τα τελευταία 10 χρόνια. Η Ελληνική οικονομία είχε και έχει μεγάλο πρόβλημα ΕΣΟΔΩΝ, οι οποίες σε συνδυασμό των παραπάνω αλλά και των υφεσιακών μέτρων του μνημονίου, είχαν ως αποτέλεσμα την αλματώδη αύξηση της ύφεσης και της διατήρησης του ελλείματος δεδομένου ότι
  • οι εισφορές από τους φόρους πέφτουν μαζί με το εισόδημα
  • αυξάνει τις δημόσιες δαπάνες , όπως τα επιδόματα ανεργίας, που αυξάνονται αυτομάτως όταν η οικονομία συρρικνώνεται.
Αυτό καθιστά τον δημοσιονομικό στόχο αδύνατο να επιτευχθεί. Αυτό είναι το ερώτημα στο οποίο όλες οι πλευρές αποφεύγουν να απαντήσουν.

Ο μεταπολιτευτισμός (δικομματισμός και αριστερά) θεσμοποίησε τον Φαυλοκρατισμό και την Διαφθορά. Είναι αυτός που μας ισοπέδωσε πάση έννοια αξιοκρατίας στους Ελληνικούς Δημόσιους Θεσμούς. Είναι αυτός που βίασε την έννοια του κοινωνικοδίκαιου κράτους και το μετέτρεψε σε φαυλοκρατικό και λαθροπολυπολιτισμικό.

Θεμέλιο της πολιτικής είναι ορισμός του φίλου και του εχθρού – του συμμάχου και του αντίπαλου. Τα καρτέλ ξεχάστηκαν παντελώς. Οι φοροφυγάδες αναφέρονται σποραδικά για εντυπωσιασμό. Η λέξη λαμογιά δεν έχει πέσει στο τραπέζι. Η φοροκλοπή και η παραοικονομία αναφέρονται σπανίως στα πολιτικά ρεπορτάζ. Κουβέντα για εκείνους που καταλαμβάνουν τον τομέα της ενέργειας, των στοιχημάτων, της παρανομίας. Η καταπολέμηση των κερδών των σουπερμάρκετ έχει παντελώς ξεχαστεί και οι κυβερνώντες το θυμούνται μόνο για επικοινωνιακούς λόγους.

Ναι! μέσα στην κρίση οι περισσότερες αλυσίδες πολυκαταστημάτων αυξάνουν τα έσοδα, τον τζίρο και τα κέρδη τους. Κανείς δεν λέει και δεν εξηγεί πώς γίνεται στην Ελλάδα να μειώνονται οι αποδοχές των μισθωτών, αλλά να αυξάνονται οι τιμές στα είδη κατανάλωσης πέραν αύξησης του ΦΠΑ (παρά την πτώση, δηλαδή, της λαϊκής κατανάλωσης). Αυτό, βέβαια, συμβαίνει, διότι τα καρτέλ ζουν και βασιλεύουν στην ελληνική οικονομία.
Στην  Ελλάδα η δημόσια διοίκηση δεν είναι βεμπεριανή και ισχυρή, αλλά  ατάκτως εκτεταμένη και ανίσχυρη, λόγω έλλειψης ελέγχων και διαφάνειας, αλλά και αδύναμη ταυτόχρονα, λόγω της ανικανότητάς της να εφαρμόσει πολιτικές σε ένα περιβάλλον αντιφατικών και ασαφών κανόνων που συνδυάζεται με ανοργάνωτες και κακά εκπαιδευμένες υπηρεσίες επιβολής των κανόνων.Η δε   διαφθορά στην Ελλάδα προσομοιάζει περισσότερο με την κατάσταση στις αναπτυσσόμενες χώρες παρά με εκείνη που παρατηρείται σε άλλα μέλη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) και της Ευρωζώνης.
Ας το πάρουμε απόφαση: αν δεν καταπολεμήσουμε την Γραφειοκρατία και την Διαφθορά, δηλαδη τον Φαυλοκρατισμό, ούτε τα δάνεια του Μνημονίου θα μας σώσουν
λλά ούτε και η Δραχμή.
Μην τρώτε πλέον κουτόχορτο.

ΠΑΡΤΕ ΔΡΟΜΟ ΒΡΕ ΛΑΜΟΓΙΑ