Daily Archives: 17 Νοεμβρίου 2013

Όλη η λίστα με τα νέα μέτρα που θα παρουσιάσει ο Στουρνάρας στην Τρόικα για το κενό των 1,5 δισ – Κόβονται κονδύλια από επενδύσεις και επιχορηγήσεις σε φορείς που δεν υποβάλλουν προϋπολογισμούς – Ξεκινά σήμερα το νέο κρίσιμο «παζάρι»

«Κόψιμο» των επιχορηγήσεων σε φορείς  και νομικά πρόσωπα που δεν υποβάλλουν σχέδια  προϋπολογισμών και  νέες περικοπές στα κονδύλια του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, η «λίστα» με τα μέτρα για το 2014 που θα συζητήσει η ελληνική πλευρά σήμερα με την τρόικα.
Η «κόκκινη γραμμή» της κυβέρνησης για το ύψος  αυτών των παρεμβάσεων έχει ήδη καταρρεύσει, ενώ είναι θέμα χρόνου- όπως όλα δείχνουν- να ‘ρθει και η παραδοχή ότι ο «λογαριασμός» δεν βγαίνει εάν δεν ληφθούν οριζόντια δημοσιονομικά μέτρα.
O υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας έχει ήδη ανεβάσει τον πήχη των μέτρων της επόμενης χρονιάς στα 1,3 – 1,5 δισ. ευρώ, εγκαταλείποντας τη θέση περί δημοσιονομικού «κενού» το πολύ 500-700 εκατ. ευρώ, το οποίο θα καλυφθεί αποκλειστικά με διαρθρωτικά μέτρα.
Σήμερα θα αρχίσει και πάλι στο υπουργείο Οικονομικών το «παζάρι» με τους επικεφαλής της τρόικας για τα προαπαιτούμενα της δόσης του 1 δισ. ευρώ , το κλείσιμο του δημοσιονομικού κενού της επόμενης χρονιάς, τις διαρθρωτικές αλλαγές και τις αποκρατικοποιήσεις.
Την ώρα που η ελληνική πλευρά επιμένει ότι το κενό του 2014 μπορεί να καλυφθεί με διαρθρωτικά μέτρα και διαρρηγνύει τα ιμάτιά της ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν οριζόντια μέτρα με περικοπές μισθών και συντάξεων, πηγές από τους δανειστές επισημαίνουν με νόημα ότι όλα είναι ανοικτά στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης.

Το οικονομικό επιτελείο υποστηρίζει ότι το κενό- το ακριβές ύψος του οποίου δεν έχει προσδιοριστεί ακόμα- μπορεί να καλυφθεί από:
-Την τόνωση των εσόδων των ασφαλιστικών ταμείων και την αντιμετώπισης της εισφοροδιαφυγής και της εισφοροαποφυγής. Μόνο που η τρόικα περιορίζει το δημοσιονομικό όφελος από το σχετικό νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας μόλις στα 250-300 εκατ. ευρώ.
-Τη βελτίωση της φορολογικής συμμόρφωσης και διοίκησης, με όφελος 381 εκατ. ευρώ, όπως αναφέρεται και στο προσχέδιο του προϋπολογισμού.
– Την αυστηρή εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου στο στενό και ευρύτερο Δημόσιο Τομέα. Διαπιστώνεται ότι πολλοί οργανισμοί και φορείς του Δημοσίου με διάφορα «τρικ» που έχουν εφεύρει αποφεύγουν την καθολική εφαρμογή του ενιαίου μισθολογίου.  Όμως και στην περίπτωση αυτή το όφελος σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να ξεπεράσει τα 150 εκατ. ευρώ.
– Το «κόψιμο» των επιχορηγήσεων σε φορείς του δημοσίου που δεν υποβάλλουν προϋπολογισμούς, παρά την υποχρέωση την οποία έχουν βάσει του σχετικού νόμου.
-Νέες συγχωνεύσεις και καταργήσεις οργανισμών, ιδίως στους τομείς της Υγείας και της Παιδείας.
– Νέες περικοπές κατά 250 εκατ. ευρώ στα κονδύλια του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων

Στη σημερινή συνάντηση με τους ξένους η κυβέρνηση θα υποστηρίξει τη διαπραγματευτική της θέση με «όχημα» το πρωτογενές πλεόνασμα που πρόκειται να επιτύχει από φέτος, για το οποίο όμως θα αποφανθεί οριστικά η Eurostat τον ερχόμενο Απρίλιο, πράγμα το οποίο θα αξιοποιήσει η πλευρά των δανειστών για να περάσει τα μέτρα λιτότητας που σχεδιάζει.
Το προσχέδιο του νέου προϋπολογισμού προβλέπει πρωτογενές πλεόνασμα 344 εκατ. ευρώ). Ωστόσο πηγές του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους τονίζουν ότι το πλεόνασμα μπορεί να ξεπεράσει ακόμα και τα 730 εκατ. ευρώ, εξέλιξη που θα έχει θετική επίπτωση και για τον προϋπολογισμό του 2014.
Η ελληνική πλευρά επιθυμεί την επιτάχυνση των διαπραγματεύσεων, προκειμένου να καταστεί δυνατή η εκταμίευση της δόσης του 1 δισ. ευρώ πριν το τέλος του έτους.
Τα διαθέσιμα της χώρας εξαντλούνται στις αρχές Ιανουαρίου. Μάλιστα στις 11 του ίδιου μήνα λήγει ομόλογο ύψους 1,9 δισ. ευρώ, το ο
ποίο πρέπει να αποπληρωθεί.
Εξάλλου, στις 21 Νοεμβρίου θα πρέπει να κατατεθεί στη Βουλή ο προϋπολογισμός του 2014, για τα βασικά μεγέθη του οποίου θα πρέπει να συμφωνήσει και η τρόικα.
Έως το τέλος του έτους πρέπει να «κλείσει» και το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα της περιόδου 2014-2017.
Ανοικτά είναι και άλλα μείζονα ζητήματα όπως το νομοσχέδιο για τα ακίνητα.
Στην ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων, το ρόλο της θα διαδραματίσει και η συνάντηση που θα έχει στις 22 Νοεμβρίου ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς με την Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ.

ΤΑ ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ
ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΤΗΝ ΤΡΟΪΚΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΚΕΝΟ ΤΟΥ 2014
Μέτρα
Εκτιμώμενο δημοσιονομικό όφελος
1. Μέτρα του Υπουργείου Εργασίας για την τόνωση των εσόδων των ασφαλιστικών ταμείων και την αντιμετώπιση της εισφοροδιαφυγής και εισφοροαποφυγής
800 εκατ. ευρώ
2. Αύξηση των φορολογικών εσόδων χάρη στη βελτίωση της φορολογικής συμμόρφωσης και Διοίκησης
300 εκατ. ευρώ
3. Αυστηρή εφαρμογή του Ενιαίου Μισθολογίου σε όλα τα Νομικά Πρόσωπα του Δημοσίου
60 εκατ. ευρώ
4. Αντιμετώπιση αποκλίσεων στις δαπάνες των εποπτευόμενων φορέων των υπουργείων
100 εκατ. ευρώ
5. Νέες συγχωνεύσεις και καταργήσεις οργανισμών (ιδίως σε Υγεία-Παιδεία)
40 εκατ. ευρώ
ΣΥΝΟΛΟ
1,3 δισ. ευρώ
(0,7% του ΑΕΠ)
-> ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ (ΠΔΕ)
Για να κλείσει η «τρύπα» που προέκυψε από την εκ βάθρων αναθεώρηση του νέου Φόρου Ακινήτων
250 εκατ


Μ. Χριστοδούλου
http://www.bankingnews.gr

Kατέρρευσαν οι Τράπεζες και βρέθηκαν οι Λαοί χρεωμένοι και όχι το αντίθετο.

 

Σπύρος Στάλιας, Οικονομολόγος PhD
Στον Παναγιώτη Κοτιλέα

Πολλοί από τους συμπολίτες μας δεν έχουν ακόμα καταλάβει που αποσκοπεί η οικονομική πολιτική που ασκείται στη Χώρα μας τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Και αυτό είναι φυσικό αφού κανείς δεν την εξήγησε, όχι επαρκώς, αλλά καθόλου. Αμφιβάλω αν κάποιος βουλευτής την έχει κατανοήσει.

Σίγουρα οι πιο πολλοί ψηφίζουν στα τυφλά και δεν πιστεύω να γνωρίζουν τις επιπτώσεις που έχει η ψήφος τους στον κόσμο και στην οικονομία.

Η Χώρα βρέθηκε καταχρεωμένη το 2008 λόγω της κατάρρευσης του διεθνούς τραπεζικού συστήματος που είχε μετατραπεί σε καζίνο.

Η Χώρα μας ήταν χρεωμένη με το ίδιο μυθώδες πόσο και ένα χρόνο πριν χωρίς να έχει κάποιο πρόβλημα.

Η αιφνίδια κατάρρευση των τραπεζών κατέστησε όλο τον Νότο προβληματικό.

Δηλαδή η αλυσίδα της αιτιότητας έχει ως εξής. Κατέρρευσαν οι Τράπεζες και βρέθηκαν οι Λαοί χρεωμένοι και όχι το αντίθετο. Αυτή είναι η αλήθεια.

Αφού οι Λαοί έσωσαν το τραπεζικό σύστημα φορολογούμενοι αγρίως, μετά θεωρήθηκε σκόπιμο να μπουν σε τάξη οι χώρες που αμάρτησαν δημοσιοοικονομικά.
Εδώ τραπεζίτες και πολιτικοί άλλαξαν την αλυσίδα της αιτιότητας. Όχι, καταχρεώθηκαν τα κράτη πρώτα, με αποτέλεσμα να καταρρεύσουν οι τράπεζες. Άρα τα ανήθικα κράτη πρέπει να μπουν σε τάξη.

Στην Αθήνα το σύστημα έκανε το Λαό να το πιστέψει αυτό εξ ου και η Ιώβειος υπομονή. Αποτέλεσμα, μονά ζυγά υπέρ των τραπεζιτών που ζητούν και σπίτια τώρα. Έτσι η Τρόικα κατέφθασε στην Αθήνα με την θεωρία της να βάλει τάξη. Καμία πολιτική άμυνα με γνώση δεν υπήρξε.

Με λίγα λόγια η θεωρία της Τρόικας έχει ως εξής.

Σε μια οικονομία είναι αδύνατον η προσφορά να διαφέρει από την ζήτηση αφού οι πωλητές είναι ταυτόχρονα και αγοραστές. Κατά συνέπεια αν υπάρχει αυξημένη ζήτηση αυτό σημαίνει ότι η χώρα εισάγει πιο πολλά από όσα εξάγει και κατά συνέπεια δανείζεται και δημιουργεί και επισφαλή ανάπτυξη αλλά και επισφαλείς θέσεις εργασίας.

Βήμα πρώτο. Αυτό πρέπει να σταματήσει. Οι δαπάνες πρέπει να μειωθούν δραστικά που είναι αιτία μια υπερβάλλουσας ζήτησης και αιτία του υπερδανεισμού. Η Χώρα πρέπει να φτάσει στα όρια της φυσικής της παραγωγής με άλλα λόγια να παράγει σύμφωνα με την υπάρχουσα υλική της υποδομή σε όλους τους τομείς. Αυτό βέβαια δεν συνεπάγεται πλήρη

απασχόληση του εργατικού δυναμικού αλλά αντίθετα σε πρώτη φάση επιφέρει την δημιουργία εξαιρετικά υψηλής ανεργίας. Ήδη την ζούμε.

Με άλλα λόγια ο εξορθολογισμός των δαπανών και εσόδων του δημοσίου τομέα και η σταδιακή διάλυση του κράτους, δημιουργεί μεν μεγάλη ανεργία, αρχικά στον ιδιωτικό τομέα και μετά στο δημόσιο τομέα και μειώνει τις ανάγκες δανεισμού σταδιακά της Χώρας, από την άλλη δε αποκαθιστά την παραγωγή της οικονομίας στα φυσικά της όρια.

Η ύπαρξη ανεργίας οιουδήποτε επιπέδου ή το υψος απασχόλησης του εργατικού δυναμικού καταδεικνύει πια την ανεπαρκή ανάπτυξη του υλικού κεφαλαίου της Χώρας και τα περιθώρια ανάπτυξης του. Η οικονομία βρίσκεται έτσι στη φυσική της κατάσταση.

Αυτό το πρώτο βήμα βαδίζει τώρα η Χώρα. Το δανεισμένο κράτος βιαίως πρέπει να καταλυθεί και να λειτουργεί χωρίς ανάγκη δανεισμού με στόχο να έχει την ελαχίστη οικονομική δράση και την ελαχίστη περιουσία που είναι κάτω από την γη, πάνω στη γη, στη θάλασσα ή στον αέρα. Οι πόροι τους κράτους και οι υποχρεώσεις του κράτους ως κοινωνικού κράτους ή ως φορέα ανάπτυξης θα μεταφερθούν ή θα πουληθούν στον ιδιωτικό τομέα. Αυτός αναλαμβάνει πια την οικονομική ανάπτυξη της Χώρας. Όλα αυτά αποτελούν την ικανή και αναγκαία συνθήκη για να μπει η Χώρα στην ανάπτυξη.

Το δεύτερο βήμα που σηματοδοτεί την ανάπτυξη θα γίνει μέσω αυτοματισμών του συστήματος. Αφού αποκατασταθεί η παραγωγή της Χώρας στο φυσικό της επίπεδο, οι αποταμιεύσεις που θα παράγει αποτελούν και την προσφορά κεφαλαίου στην οικονομία. Οι αποταμιεύσεις, σύμφωνα με την λογική της Τρόικας και των νεοφιλελευθέρων, ούτως ή άλλως περνούν στην οικονομία μέσω του εξισορροπητικού μηχανισμού που ονομάζεται επιτόκιο. Δεδομένου αυτού, δηλαδή οι αποταμιεύσεις γίνονται επενδύσεις ούτως ή άλλως, η απορρόφηση των ανέργων θα γίνεται τόσο πιο γρήγορα όσο πιο χαμηλοί είναι οι πραγματικοί μισθοί και τα μεροκάματα. Όσο δε πιο ισχυρό το ευρώ τόσο πιο χαμηλά τα μεροκάματα. Οι χαμηλοί μισθοί και τα ελάχιστα μερο
άματα προκαλούν τις επιχειρήσεις να αυξήσουν την ζήτηση για εργατικό δυναμικό και έτσι να εξαλείψουν εντελώς την ανεργία. Εξαιρετική ανοησία.

Αυτό όμως είναι ακριβώς, όπως το περιέγραψα, το μοντέλο εξυγίανσης και ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας χωρίς καμία μα καμία αμφισβήτηση.

Ο ιδιωτικός τομέας αναλαμβάνει τα ηνία της οικονομίας με ελάχιστους νομικούς περιορισμούς, που μέσω της λιτότητας θα μας οδηγήσει στην ανάπτυξη, ανάλογα με τις επενδυτικές ευκαιρίες που θα παρουσιάζονται. Το κράτος γίνετε το ελάχιστο δυνατό, με ελάχιστες παροχές και με πρωταρχικό καθήκον να μαζεύει τα τοκοχρεολύσια που χρωστάμε και να τα αποδίδει στους δανειστές.. Για πάρα πολλά χρόνια θα τρώνε καλά.

Το φυσιολογικό ερώτημα που εγείρεται είναι πόσος χρόνος θα χρειαστεί γι αυτή την προσαρμογή. Καίτοι το μοντέλο παρουσιάζεται ως νευτώνειο, και άρα μοναδικό -άλλη υψίστη ανοησία- εν τούτοις δεν έχει τις ακριβείς μετρήσεις του Νεύτωνα. Ισχυρίζεται ότι έχει νευτώνεια αιτιότητα αλλά όχι νευτώνειες μετρήσεις. Αυτά θα γίνουν αν και εφ’ όσον γίνουν τα παραπάνω απαντούν αορίστως.

Μερικοί ειλικρινείς νεοφιλελεύθεροι καθηγητές μιλούν για 20 με 30 χρόνια. Οι πολιτικοί του τροϊκανού τόξου ή δημοκρατικού τόξου ή του Ευρώ (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, ΣΥΡΙΖΑ, ποικιλώνυμοι αριστεροί της Σοσιαλδημοκρατίας) δεν απαντούν γιατί δεν ακούν αυτή την ερώτηση. Τι να πουν;

Αν προσφύγουμε στην ιστορία γνωρίζουμε ότι ποτέ δεν έγιναν αυτά που το μοντέλο μας διαβεβαιώνει, αλλά αντίθετα η εφαρμογή του κατέλυσε όλες της Δημοκρατίες της Ευρώπης από το 1918 έως το 1930, έφερε τον ναζισμό και το φασισμό στην εξουσία, προκάλεσε εμφυλίους πολέμους και άλλα δεινά. Άλλωστε από το 1980 ζούμε διαρκείς κρίσεις και από το 2008 ζούμε μια βάρια κρίση που αιτία είναι ακριβώς αυτές οι ιδέες.

Κατά συνέπεια το ερώτημα αν θα ληφθούν αλλά μέτρα είναι άνευ νοήματος. Και βεβαία θα ληφθούν. Που θα φρενάρει η κάθοδος των μισθών, μεροκάματων, συντάξεων κάνεις δεν το γνωρίζει ή κάνεις δεν μπορεί να το μαντέψει. Ένα είναι σίγουρο ότι η βίαιη αναδιανομή του εισοδήματος θα διαλύσει την ραχοκοκαλιά του Έθνους, την μεσαία τάξη, η δε φτώχεια που μας επιφυλάσσεται είναι άνευ προηγούμενου. Όταν με το καλό θα έλθει η ανάκαμψη πιθανότατα θα είμαστε όλοι νεκροί όπως θα έλεγε και ο Κέϋνς.

Αυτά για να γνωρίζουμε τι μας περιμένει και κανείς να μην λέει ποτέ ότι εγώ δεν γνώριζα. spyridonstalias@hotmail.com

ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΤΩΡΑ!!! ΒΙΝΤΕΟ!!! ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΠΙΘΕΣΗ ΔΕΛΤΑΔΩΝ ΣΕ ΚΑΦΕΝΕΙΟ!!!

Μπάτσοι ομάδας ΔΕΛΤΑ, παρουσία ματατζήδων και ανώτερων αξιωματικών της αστυνομίας, επιτέθηκαν χωρίς λόγο σε πελάτες καφενείου στην πλατεία Εξαρχείων (17.11.2013). Αφού προκάλεσαν τον κόσμο, έσπασαν με τα γκλοπ τα τζάμια από την πόρτα και τράβηξαν έξω πελάτες τους οποίους συνέλαβαν βιαίως.

 Vasilis Nousis

Η "ναυμαχία" Βενιζέλου – Αβραμόπουλου σ΄ έναν πίνακα!

 


 
Η απόσταση που χωρίζει Αβραμόπουλο και Βενιζέλο είναι πλέον τεράστια και οι σχέσεις τους είναι ψυχρές και απολύτως τυπικές. Τα επεισόδια στην κόντρα τους πολλά και το τελευταίο έχει να κάνει με τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Θέμα που θα τους φέρει πιθανότατα και πάλι “απέναντι”.


Η διαφορά απόψεων φαίνεται ακόμη και στις λεπτομέρειες που τελικά δεν είναι και …τόσο λεπτομέρειες.

Στη πρώτη φωτογραφία ο Ευάγγελος Βενιζέλος με τον διαμεσολαβητη για το σκοπιανό Μάθιου Νίμιτς, στον καναπέ του ΥΠΕΞ όπου παραδοσιακά βγαίνουν οι φωτογραφίες απο τις συναντήσεις του εκάστοτε υπουργού Εξωτερικών. Πάνω από το Βενιζέλο και το Νίμιτς υπάρχει ένας τεράστιος παλαιός χάρτης της Ελλάδας και των Βαλκανίων. Το θέμα όμως είναι τι αντικατέστησε αυτός ο χάρτης.

Όπως ίσως κάποιοι να θυμάστε σ΄ αυτή τη θέση ο Αβραμόπουλος είχε ζητήσει να τοποθετηθεί o πίνακας με τη Ναυμαχία της Έλλης ,του Βασίλη Χατζή ,όπου ο θρυλικός ΑΒΕΡΩΦ κατατροπώνει το τουρκικό στόλο. Τον πίνακα είχε “κατεβάσει” ως ΥΠΕΞ ο Γιώργος Παπανδρέου που δεν ήθελε να δυσαρεστήσει τον μακαρίτη πια Ισμαήλ Τζεμ.

Τώρα τον ξανακατέβασε ο Βενιζέλος μάλλον για να δυσαρεστήσει τον Αβραμόπουλο.
Ατυχέστατη επιλογή.


Σε αστυνομικό κλοιό το ΑΠΘ(ΦΩΤΟ)

Πλήθος αστυνομικών και δυνάμεων των ΜΑΤ έχουν περικυκλώσει τον χώρο του ΑΠΘ.

Αίσθηση προκαλεί η εικόνα των δυνάμεων της αστυνομίας που βρίσκονται σε ετοιμότητα έξω από το πανεπιστήμιο. Η πορεία που βρίσκονταν σε εξέλιξη, καθώς η άλλη μεγάλη πορεία, αυτή του ΠΑΜΕ έχει τελειώσει εδώ και ώρα, έκανε μία σταση στο Πολυτεχνείο και θα συνεχίσει προς την ΕΡΤ3 όπου θα πραγματοποιηθεί συναυλία από τους πρώην εργαζομένους. Στην πορεία συμμετέχει το ΕΚΘ, η ΕΔΟΘ, εκπαιδευτικοί, φοιτητικοί σύλλογοι, εκπρόσωποι κομμάτων και απλοί πολίτες.
seleo polytexneio 2013 astynomia apth 1
seleo polytexneio 2013 astynomia apth 1
seleo polytexneio 2013 astynomia apth 1

by Χριστίνα Φωτεινάκη

Ο ΒΥΡΩΝ ΞΑΝΑ ΧΤΥΠΑ! Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΥΚΛΟΘΥΜΙΑ ΤΟΥ ΒΥΡΩΝΑ ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ ΑΝΕΚΔΟΤΟ! (ΣΤΑ ΜΜΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ ΚΟΤΑ ΛΥΡΑΤΗ)

 

‘Βόμβα» Πολύδωρα: »Η κυβέρνηση εκβιάζει τους βουλευτές»

«Συνεννόηση των πολιτικών δυνάμεων με σκοπό τη συγκρότηση οικουμενικής κυβέρνησης», προτείνει ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Βύρων Πολύδωρας.

Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Παραπολιτικά», θεωρεί ότι…
δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο το παιχνίδι του εκβιασμού ανάμεσα στην κυβέρνηση και την τρόικα, με θύμα τον ελληνικό λαό.

«Εκβιάζει η τρόικα την κυβέρνηση, η κυβέρνηση εκβιάζει τους βουλευτές και όλοι μαζί εκβιάζουν το λαό. Δεν είναι αυτό πολιτική, Αναιρεθείσα πολιτική είναι,» τονίζει μεταξύ άλλων.

parapolitika.gr

Μπαρούτι μυρίζει!

Kαι πώς να μην μυρίζει;

Όταν στην χώρα που ο καινούργιος Ενιαίος Φόρος Ακινήτων απειλεί με δήμευση της ακίνητης περιουσίας πριν από την κατάσχεση που θα επιχειρηθεί αργότερα...


Όταν εκεί που το πρωτοβάθμιο σύστημα υγείας ΕΟΠΥΥ, διαλύεται και ενδεχομένως καταργείται μέσα σε μιά νύχτα όπως η ΕΡΤ...


Όταν εδώ που τα νέα μέτρα βαφτίζονται, με την Πασοκικού τύπου συνηθισμένη τακτική, ως »στοχευμένες παρεμβάσεις»(!)...


Όταν στην χώρα που οι ορισμένοι, με απόλυτη ευθύνη του »πρωθυπουργού», υπουργοί, θεωρούν »δόξα» την απόλυση εργαζομένων...


Όταν παραμονές της επετείου του Πολυτεχνείου, το υπουργείο Καταδυνάστευσης του Πολίτη απειλεί να ξανα-εισβάλει στον ίδιο χώρο αν τολμήσει και εκπεμφθεί από κει μέσα ελεύθερο σήμα οποιουδήποτε σταθμού…

Όταν ο επίτιμος πρόεδρος της Διεθνούς Ένωσης Συνταγματικού Δικαίου επί επτά χρόνια νομικός σύμβουλος των πρώτων κυβερνήσεων του ΠαΣοΚ (τότε βέβαια τους ήταν αρεστός και τον είχαν ως »ευαγγέλιο») κύριος Γ. Κασιμάτης αναφέρει σαφώς: »Είτε μας αρέσει, είτε δεν μας αρέσει, στη χώρα έχει γίνει πραξικόπημα»!…


Όταν εκεί που συμβαίνουν όλα αυτά, και άλλα τόσα, βρίσκεται ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΝΑΣ πολιτικός (ενώ είναι οι περισσότεροι), που να λέει ότι με μισθό δύο χιλιάδων ευρώ τον μήνα δεν τον συμφέρει να είναι πολιτικός!…


Και ισχυρίζεται ότι οι βουλευτές με 5.800 ευρώ τον μήνα καθαρά, αποσιωπώντας τα επιδόματα γραφείου, μετακίνησης, ενοικίου, τηλεφώνων, με βουλευτικά αυτοκίνητα, με αμοιβές από συμμετοχή σε διάφορες επιτροπές (βλέπε Βρωμήλο!), κάνουν το »σκ@τό τους παξιμάδι», για να τα βγάλουν πέρα


Τότε ΝΑΙ! ΜΥΡΙΖΕΙ ΜΠΑΡΟΥΤΙ!

Και η έκρηξη είναι πολύ κοντά!


Πολύ κοντά στο να εξωτερικευτεί

Γιατί μέσα στη
ν ψυχή του λαού, έχει ήδη γίνει!…

Ο σαρκασμός της τρόικας

Μπορούμε να ζούμε με 11 ενώ βγάζουμε 10  και μάλιστα χωρίς να δανειζόμαστε; Αυτός ο απλός συλλογισμός απασχολεί το  οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης που προσπαθεί να αποφύγει νέα μέτρα ενώ τα παλιά δεν αποδίδουν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό του 2014. Και επειδή το 2013 θα κλείσει με «πρωτογενές πλεόνασμα» 730 εκατ. υποτίθεται, λένε, ότι μπορούμε να ………αρνηθούμε νέα μέτρα.Παλιότερα στο γενικό λογιστήριο του κράτους υπηρετούσε ένας σημαντικός δημόσιος λειτουργός, ο Δημήτρης Δρίτσας, που είχε αναλάβει τη σύνταξη προϋπολογισμών επί πολλά έτη. Αφεντικά του είχαν διατελέσει πολιτικοί όπως ο Στέφανος Μάνος αλλά και ο Γιάννος Παπαντωνίου. Όταν ο Δρίτσας κατά τη διάρκεια της σύνταξης του προϋπολογισμού έφτανε στο όριο, έλεγε στον άμεσο συνεργάτη του που έκανε τις πράξεις δίπλα του: «λείπουν 100 δισ. δραχμές, βάλε ότι θα τα πάρουμε από την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.» Και φυσικά γνώριζε ότι δεν επρόκειτο να μαζέψει αυτό το ποσό.Τώρα η κυβέρνηση προτείνει στην τρόικα, στην έκτη χρονιά της ύφεσης, έσοδα 1.5 δισ. ευρώ από την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Συναντά άρνηση και σαρκασμό.Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πέρασε από «κόσκινο» τους προϋπολογισμούς του 2014 των χωρών που δεν είναι σε μνημόνιο. Ο ιταλικός και ο ισπανικός προϋπολογισμός θα πρέπει να ξαναγραφτούν, τουλάχιστον εν μέρει. Το Βέλγιο,η Γαλλία, η Μάλτα, η Σλοβενία και η Πολωνία θα πρέπει να πάρουν πρόσθετα μέτρα για να περιορίσουν τα «υπερβολικά τους ελλείμματα», αλλιώς απειλούνται με ποινές που είναι δυνατόν να φθάσουν στο 0,2% του ΑΕΠ  .Ο Μάλκολμ Μπάρ της JP MORGAN έγραψε σε ένα σχόλιό του, που δημοσιεύουν οι NYTimes του Σαββατοκύριακου, ότι «η επιτροπή μας εξέπληξε με τον βαθμό της κριτικής που ασκεί σε ο,τι αφορά τα σχέδια των προϋπολογισμών υποστηρίζοντας ότι το μέγεθος της δημοσιονομικής προσαρμογής δεν είναι αρκετά φιλόδοξο για τα επόμενα έτη». Αυτά για να ξέρουμε σε ποιο πλαίσιο κινούμαστε. Μέσα σε μία Ευρώπη που διατηρεί τη λιτότητα ως πυξίδα του δημοσιονομικού προσανατολισμού της. Εδώ η πλειοψηφία του πολιτικού προσωπικού μοιάζει να μην το γνωρίζει…protagon

Καλή Εξέγερση!

Ποιοι πρότειναν νέο μισθολόγιο για τους στρατιωτικούς και τι απάντηση πήραν – Τι είπε ο ΥΦΕΘΑ

Σύμφωνα πάντα με την ανακοίνωση της ΠΟΣ ο κ Δαβάκης υποστήριξε ότι “για την ενίσχυση των Μετοχικών Ταμείων βρίσκονται σε εξέλιξη μία σειρά νομοθετικών ρυθμίσεων που θα ανακοινωθούν αμέσως μόλις ψηφισθούν και παράλληλα γίνονται ενέργειες για έκδοση πιστωτικής κάρτας. Επίσης ότι συντάσσονται οι όροι διαγωνισμού για την υποβολή μελέτης που θα αφορά τη βιώσιμη λειτουργία των Μετοχικών Ταμείων και εκτιμάται ότι μέχρι τέλος Νοεμβρίου θα γίνει η προκήρυξη του διαγωνισμού” .

Συζήτηση διάρκειας δύο ωρών, κατάθεση απόψεων και προτάσεων αλλά λύση καμία στον ορίζοντα. Αντιπροσωπεία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Στρατιωτικών συναντήθηκε με τον ΥΦΕΘΑ Αθανάσιο Δαβάκη. Η ΠΟΣ θεωρείται προφανώς και αυτή “θεσμικό” όργανο αφού είναι η μόνη περνάει τη πύλη του ΥΠΕΘΑ εκτός από τις τρεις “θεσμικές” ενώσεις αποστράτων.
Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΠΟΣ: “Στη συνάντηση, διάρκειας περίπου δύο ωρών, παρουσιάστηκαν, συζητήθηκαν και αναλύθηκαν τα θέματα που απασχολούν τα μέλη της Ομοσπονδίας (αποστράτους και εν ενεργεία) και κατατέθηκαν ρεαλιστικές προτάσεις διευθέτησής τους στο πλαίσιο του εφικτού. Παράλληλα ο κ. ΥΦΕΘΑ ενημερώθηκε από τον Πρόεδρο της ΠΟΣ για τις ενέργειες της Ομοσπονδίας και τις συνεργασίες της με συναρμόδια υπουργεία, καθώς επίσης και για τα αποτελέσματα αυτών των συναντήσεων με ιδιαίτερη έμφαση στις υπερβάλλουσες των στόχων του 4ετούς μεσοπρόθεσμου, μειώσεις μισθών και συντάξεων.
Συνοπτικά μεταξύ άλλων αναλύθηκαν τα παρακάτω θέματα:
ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΟ
 Λόγω της δομής του μισθολογίου των στρατιωτικών, των στρεβλώσεων που έχουν διαπιστωθεί και των δεσμεύσεων του μνημονίου περί μισθολογικών προαγωγών που δεν έχουν εξαλειφθεί, απαιτείται η εκπόνηση νέου εκσυγχρονισμένου μισθολογίου, που να αποκαθιστά τις αδικίες, οι οποίες προέκυψαν από το πρόσφατο μισθολόγιο του Ν. 4093/2012 και αναγνωρίστηκαν (οι αδικίες) από τον Πρωθυπουργό.
 Από το Μνημόνιο Συνεννόησης σε Συγκεκριμένες Προϋποθέσεις Οικονομικής Πολιτικής (Δεκ 2012) απαιτείται η διαγραφή των δεσμεύσεων για την «κατάργηση αυτόματων προαγωγών στις ένοπλες δυνάμεις έως το 2014….»,
 Ως βάση υπολογισμού της σύνταξης των στρατιωτικών μέχρι και του βαθμού του Συνταγματάρχη, υπολογίζεται το επίδομα των εκατόν εβδομήντα έξι (176) ευρώ, ενώ για τον βαθμό του Ταξιάρχου, υπολογίζεται αντίστοιχα το Επίδομα Θέσης Υψηλής ή Αυξημένης Ευθύνης Ταξιάρχων ή αντιστοίχων που είναι χαμηλότερο ήτοι εκατόν τριάντα τριών (133) ευρώ. Προτείνεται η τροποποίηση του Ν 4093/2012, ώστε το Επίδομα Θέσης Αυξημένης Ευθύνης Ταξιάρχων και αντιστοίχων να επαναπροσδιορισθεί στο ποσό των 190 ευρώ.
 Έκδοση διευκρινιστικής εγκυκλίου από Υπ. Οικονομικών ή Υπ. Εργασίας για τον μη συνυπολογισμό του ΕΚΟΕΜΣ στη σύνταξη, διότι δεν αποτελεί φορέα κοινωνικής ασφάλισης. ΜΕΤΟΧΙΚΟ ΤΑΜΕΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ
 Νομοθετική ρύθμιση και τροποποίηση του Ν. 4058/2012 (χρέος ΜΤΣ προς Υπ. Οικονομικών), ώστε να δοθεί περίοδος χάριτος εξόφλησης του δανείου 3-4 ετών και παράλληλα τροποποίηση του χρόνου και των δόσεων αποπληρωμής του δανείου, ήτοι επιμήκυνση του χρόνου στα 25 έτη με ισόποση ετήσια δόση της τάξης των 6,5 εκατ. ευρώ. Εκτιμώμενη αύξηση του μερίσματος κατά 5% περίπου.
 Παράταση ισχύος επιπλέον τέσσερα (4) έτη του άρθρου 77 του Ν. 4146 /2013 περί εσόδων τρέχουσας χρήσης για τέσσερα έτη, ώστε να δοθεί η δυνατότητα αύξησης του μερίσματος κατά 10% περίπου.
 Νομοθετική ρύθμιση στο πνεύμα του καταργηθέντος ΑΝ 2141/1939, ώστε οι κρατήσεις των «κοινωνικών πόρων» των ΕΔ (αφού ρυθμισθεί και η υπέρ ΜΤΝ κράτηση) να συγκεντρώνονται πλέον σε κεντρική οικονομική υπηρεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, το οποίο στη συνέχεια να τις διανέμει στα τρία αμιγή Μετοχικά Ταμεία (Στρατού-Ναυτικού-Αεροπορίας), ανάλογα με τον αριθμό των μετοχομερισματούχων τους.
 Δημιουργία στο ΜΤΣ ξεχωριστών λογαριασμών, προκειμένου το μέρισμα να κατανέμεται στους μερισματούχους ανταποδοτικά κατά κατηγορία–φορέα (Σ.Ξ. – ΕΛ.ΑΣ.) με βάση τα έσοδα και τις εισφορές του κάθε φορέα αντίστοιχα (αρχή της ανταποδοτικότητας).
 Έγινε ευρεία αναφορά για την κατάσταση του ΜΤΣ, για την ανάγκη συμμετοχή της ΕΛΑΣ σε πόρους α
νάλογους του αριθμού των μερισματούχων και κατατέθηκαν προτάσεις αύξησης των πόρων του Ταμείου
 Δημιουργία ξεχωριστού λογαριασμού ΒΟΕΑ, με νομοθετική ρύθμιση και επαναπροσδιορισμό του τρόπου υπολογισμού του βοηθήματος με βάση τις εισφορές εκάστου, ενισχυόμενων από επιπρόσθετους πόρους . Κατατέθηκαν προτάσεις αύξησης των πόρων του, εξασφάλισης του λογαριασμού και της απόδοσης του βοηθήματος στους μελλοντικούς δικαιούχους.
ΕΛΟΑΣ: Επαναφορά της κράτησης 2% που καταργήθηκε ΜΟΝΟ για το Σ.Ξ. με το νόμο 2873/2000 (άρθρο 34), που είχε ως αποτέλεσμα μέχρι σήμερα την απώλεια εσόδων άνω των 90 εκατ. ευρώ στο λογαριασμό εφάπαξ.
 Κατατέθηκαν προτάσεις αύξησης των πόρων του ΕΚΟΕΜΣ με την προτροπή όλοι οι νέοι πόροι του ΣΞ να οδηγούνται προς αυτόν.

ΛΟΙΠΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
 Εξάλειψη των μειώσεων λόγω ηλικιακών κριτήριων (Ν. 3986/2011 και 4002/2011), που έχουν αδίκως εφαρμοσθεί στους απόστρατους, οι οποίοι σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, αποστρατεύτηκαν με αίτησή τους ενωρίτερα. Πέραν της «ρατσιστικής» και άδικης αντιμετώπισης όσων εμπίπτουν σε αυτή την κατηγορία, (όπως ακριβώς είχε περιγράψει και δεσμευτεί προεκλογικά η ΝΔ), το δημοσιονομικό κόστος για το Κράτος θα είναι πολύ μικρό, λόγω των αλλεπάλληλων μειώσεων των συντάξεων και του μικρού αριθμού των επηρεαζόμενων (περίπου 5.350 απόστρατοι).
 Αποζημίωση εκτός έδρας ή νέος όρος «επίδομα φύλαξης συνόρων». Η υπάρχουσα νομοθεσία (ΠΔ 200/1993) παρέχει το νομοθετικό πλαίσιο για να δοθεί το επίδομα αυτό στους υπηρετούντες στην παραμεθόριο και να αρθεί μία αδικία που υφίστανται τα στελέχη του ΣΞ από το Νοέμβριο του 2012. Η Ομοσπονδία ζήτησε από το Υπ. Οικονομικών ενίσχυση με μέρος του απαιτούμενου ποσού από το αποθεματικό του.
 Διευκολύνσεις για δάνεια κατοικίας ε.ε. και ε.α. στελεχών κατόπιν συνεργασίας μεταξύ Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών και ΥΠΕΘΑ (πρόγραμμα που ξεκίνησε και δεν ολοκληρώθηκε).
Επίσης συζητήθηκαν θέματα γενικότερου ενδιαφέροντος που αφορούν τα μέλη μας ή σε σχέση με εθνικά θέματα και δηλώσαμε τη διάθεσή μας για περαιτέρω συνεργασία όπου απατηθεί”. 

 
 
 

ΣΕ ΗΠΑ/ΙΣΡΑΗΛ ΤΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΑ, ΣΤΟΥΣ ΕΥΡΩΠΑΙΟΥΣ ΟΙ ΤΟΚΟΙ, ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ Η ΚΥΠΡΟΣ, ΚΑΙ ΣΕ ΜΑΣ…

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου*
 
Είναι τέτοια η κατάσταση, είναι τόσο απίστευτα αυτά που συμβαίνουν σε Ελλάδα, Κύπρο, διεθνώς που κινδυνεύει κάποιος, γράφοντας και αναλύοντάς τα, να μην γίνει πιστευτός, να θεωρηθεί «υπερβολικός», «ακραίος», «κινδυνολόγος»,  «συνωμοσιολόγος». Για όλα αυτά κατηγορήθηκε ο γράφων κατά καιρούς και για αυτό παραπέμπει τους δύσπιστους στην καταγεγραμμένη αρθρογραφία του 15 χρόνων (τα πέντε τελευταία εύκολα προσβάσιμα στην ιστοσελίδα μας) για την ελληνική εξωτερική πολιτική και το κυπριακό, περιλαμβανομένων και δύο βιβλίων για την Κύπρο, την Μεσόγειο και την παγκοσμιοποίηση, όπου μπορούν να διαπιστώσουν την ορθότητα ή μη των μοντέλων που χρησιμοποιεί και την ακρίβεια των προβλέψεων που έχει κάνει.
Αυτό είναι άλλωστε το μόνο αληθινά επιστημονικό κριτήριο, όχι τι μας αρέσει και τι όχι, τι νομίζουμε ή όχι ευλογοφανές, «λογικό». «Σε ΗΠΑ και Ισραήλ τα πετρέλαια και οι δύο χώρες (Ελλάδα και Κύπρος), στους Ευρωπαίους οι τόκοι, στην Τουρκία η Βόρεια Κύπρος και σε μας τ’ αρχ… μας».  Δεν συνηθίζουμε την αναπαραγωγή τέτοιων εκφράσεων, κι αν το πράττουμε τώρα είναι γιατί είναι ο μόνος τρόπος να υπηρετήσουμε την αλήθεια. Την παραπάνω έκφραση ακούσαμε πρόσφατα από βετεράνο πρώην υπουργό, με μακρά θητεία στους κρίσιμους τομείς που άπτονται της εξωτερικής πολιτικής, που θέλησε να συνοψίσει έτσι την τωρινή «στρατηγική εξίσωση» Ελλάδας και Κύπρου.
Είναι τώρα στην Κύπρο που συγκεντρώνονται οι μεγαλύτεροι, πιο άμεσοι κίνδυνοι για τον ελληνισμό, παρόλο που και η μητροπολιτική Ελλάδα δεν πάει πολύ πίσω. Το κυπριακό κράτος έχει ήδη σχεδόν καταλυθεί, μετατρεπόμενο σε αποικία χρέους, ενώ ο κίνδυνος οριστικής, μη αντιστρέψιμης κατάλυσής του μέσω σειράς διαδικασιών (παράδοση ορυκτού πλούτου στο Ισραήλ,  αναγνώριση ντε φάκτο των τετελεσμένων δια του «πακέτου Αμμοχώστου» και, τελικά, μια παραλλαγή του σχεδίου Ανάν) μοιάζει μεγαλύτερος από οποιαδήποτε άλλη στιγμή μετά την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, το 1960. Αλλά δεν ζούμε στην εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όταν οι λαοί δεν είχαν δικαίωμα αυτοδιάθεσης και δεν είχαμε μεταναστευτικές ροές του σημερινού τύπου. Τυχόν κατάλυση του κυπριακού κράτους στις σημερινές συνθήκες σημαίνει τέλος στην ελληνική παρουσία στο νησί (αυτό φαίνεται τρομακτικό και απίθανο, αλλά υποθέτουμε το ίδιο πίστευαν κάποτε οι κάτοικοι της Πόλης και της Ιωνίας). Σημαίνει τέλος του κυπριακού ελληνισμού γιατί το Γένος δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς κράτος στην παγκοσμιοποίηση, γιατί η Αυτοκρατορία (που είναι ο πραγματικός εχθρός της Κύπρου και αυτή που έβαλε στο παιχνίδι και χρησιμοποιεί την ‘Αγκυρα), έχει μεγάλο συμφέρον να αλλάξει τη δημογραφία, για να μην αξιοποιηθεί οποτεδήποτε στο μέλλον το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης από την σημερινή πλειοψηφία του πληθυσμού.
Τα συμβαίνοντα εν Κύπρω δεν έχουν καμιά σχέση με τα όποια οικονομικά της προβλήματα – είναι ανόητο και να το υποθέτει κανείς αυτό. Η Κύπρος είναι οικονομικά ασήμαντη για την ΕΕ, το ίδιο και τα προβλήματά της. Αντίθετα, η Κύπρος ήταν και είναι εξόχως σημαντική για την τεράστια στρατηγική της σημασία. Γι’ αυτό η Αυτοκρατορία (βρετανική, αμερικανική ή χρηματιστική) ήθελε/θέλει πάντα να τη διατηρήσει υπό τον ασφυκτικό έλεγχό της από τότε πούβαλε το πόδι της στο νησί, το 1878. Η κατάλυση της κυπριακής ανεξαρτησίας υπήρξε κεντρική βρετανική επιδίωξη ήδη πριν υπάρξει κυπριακή ανεξαρτησία (!!!) και αποτυπώθηκε στον ανεφάρμοστο λαβύρινθο της Ζυρίχης και του Λονδίνου («Ανταλκιδείου Ειρήνης», κατά Ηλία Ηλιού). Αφού δεν το πέτυχε το 1964, ούτε το 1974, με στρατιωτικά μέσα, η Αυτοκρατορία το δοκίμασε το 2002-04 με τα μέσα της παραπλάνησης του λαού, της διαχρονικής υποτέλειας και της «εξαγοράς» του πολιτικού προσωπικού Κύπρου και Ελλάδας για να γίνει δεκτό το σχέδιο Ανάν. Σήμερα, είναι με τα μέσα του χρηματιστικού-οικονομικού και του πληροφοριακού-ψυχολογικού πολέμου που επιχειρείται το ίδιο. Η απόφαση του Eurogroup και του ΔΝΤ τον Μάρτιο, με τις ευλογίες της Ουάσιγκτον και εν γνώσει του Ισραήλ, δεν ήταν παρά συνέχεια της οικονομικής, πολιτικής και γεωπολιτικής επίθεσης που δέχεται ολόκληρος ο ελληνισμός από την Αυτοκρατορία μετά τον Απρίλιο του 2010 (και προηγουμένως με το σχέδιο Ανάν το 2002-04) και που αποβλέπει (και ε
μέρει ήδη πέτυχε) στην κατάλυση της ανεξαρτησίας και κυριαρχίας των δύο κρατών του.

Τύφλα νάχουν Γκουντέριαν και Ναπολέων, μπροστά στα όσα, η Αυτοκρατορία, οι «Πιστωτές» και οι «Προστάτες» μας κάνουν τώρα στην Κύπρο, χωρίς μάλιστα να κινητοποιούν κανένα στρατό, χωρίς κανένα κόστος και με την ευθύνη να επιπίπτει επί των ατυχών θυμάτων τους. Πάρτε τη συνεδρίαση του Eurogroup του Μαρτίου 2013. Αποφασίζοντας το κούρεμα των καταθέσεων, Eurogroup, ΔΝΤ και ΕΚΤ, κλόνισαν θανάσιμα την εμπιστοσύνη των καταθετών στις κυπριακές τράπεζες, άρα τις ίδιες τις τράπεζες, δηλαδή την οικονομία του νησιού, που στηρίζεται κατά το ήμισυ στις τράπεζες, δηλαδή το ίδιο το κράτος. Κανένας στρατός στον κόσμο δεν θα μπορούσε να καταστρέψει, και μάλιστα σε δύο ώρες, το κυπριακό κράτος. Θεωρητικά θα μπορούσαν να το κάνουν με μια πολύ μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση, στην πραγματικότητα όμως μια τέτοια επιχείρηση θα ήταν πολιτικά αδιανόητη και θα είχε πολύ μεγάλο κόστος και, ακόμα άλλωστε και αν γινόταν και πετύχαινε, δεν θα μπορούσε να νομιμοποιηθεί διεθνώς.
Σα να μην έφτανε η καταστροφή οικονομίας, κοινωνίας και κράτους, με αυτές τις αποφάσεις, οι Πιστωτές και οι Προστάτες φρόντισαν να δέσουν την Κύπρο και οικονομικο-νομικά, με τρόπο που να μη μπορεί να ξεφύγει εις το διηνεκές, δηλαδή χρηματοδοτώντας με ένα τεράστιο ποσό και πιθανώς παράνομα τη Λαϊκή Τράπεζα από την ΕΚΤ, μετά φορτώνοντας την Κύπρου με το χρέος της Λαϊκής και, τελικά, φορτώνοντας το κυπριακό κράτος με ένα μη βιώσιμο χρέος. ‘Όπως γνωρίζουμε από την ελληνική περίπτωση, δυστυχώς πολύ καλά, η αποδοχή και προσπάθεια εξυπηρέτησης μη βιώσιμου χρέους με σύναψη Δανειακών και Μνημονίων σημαίνει ότι καταστρέφεσαι για να υποδουλωθείς!
 
Θάταν εξάλλου μεγάλη παράλειψη να μην αναφερθούμε με την ευκαιρία και σε μια ακόμα σοβαρότατη παρενέργεια των αποφάσεων του Μαρτίου, που δεν ήταν άλλη από τη δυνητικά θανάσιμη επίθεση και πάντως σοβαρότατη υπονόμευση της σχέσης Μόσχας και Λευκωσίας, σχέσης ζωτικής σημασίας για την ίδια την επιβίωση της Κυπριακής Δημοκρατίας, μετά το 1960. Μία μόνο φορά ξανάγινε αυτό το πράγμα, στις ρωσο-κυπριακές σχέσεις, τον Ιούλιο του 1974, όταν η εξουσία στη Λευκωσία  πέρασε υπό τον έλεγχο της αμερικανοκίνητης χούντας του Ιωαννίδη και γνωρίζουμε τι ακολούθησε.
Αλλά οι χρηματοπιστωτικοί «Ναπολέοντες» και «Γκουντέριαν» δεν ήταν ικανοί να αποτελειώσουν την υπόθεση, γι’ αυτό επιστρατεύτηκαν τώρα και ολίγοι Ζαμιάτιν, Χάξλευ, ‘Οργουελ. Οι Κύπριοι πολίτες έπαθαν τρομακτικό σοκ από τη συναίσθηση του τι τους έκαναν. Οι επιτιθέμενοι χρησιμοποίησαν και χρησιμοποιούν το σοκ που προκάλεσαν για να τους αποκοιμίσουν! Η τακτική αυτή είναι παρόμοια με τις ανακριτικές τεχνικές της Γκεστάπο και με την τεχνική μάρκετινγκ των καπνοβιομηχανιών, που χρησιμοποιούν το άγχος για τις θανάσιμες συνέπειες του καπνίσματος, προκειμένου να προωθήσουν τα προϊόντα τους. Είναι αντίστροφη και πολύ πιο επικίνδυνη από τις τεχνικές χειραγώγησης του δημοψηφίσματος. Τότε γέμισαν τον κόσμο ψέμματα και προσπάθησαν να τον τρομοκρατήσουν με φανταστικές απειλές και κινδύνους. Τώρα, η παραπλάνηση στηρίζεται στην αλήθεια της απώλειας και στην απροθυμία των ανθρώπων να παραδεχτούν ότι η πατρίδα τους καταστράφηκε, με τον ίδιο τρόπο που δεν παραδεχόμαστε την απώλεια ενός συγγενούς ή που οι στρουθοκάμηλοι αγχολύονται με το κεφάλι στην άμμο. Τώρα το πρόγραμμα των Προστατών λέει  στα άτυχα πειραματόζωα, ίσως του πιο προχωρημένου προγράμματος χειραγώγησης κοινωνίας στην ιστορία της ανθρωπότητας:
«Κυττάξτε έχετε χαθεί, αλλά έχετε μία ελπίδα ακόμα, την τελευταία. Τους υδρογονάνθρακες και τη συμμαχία με το Ισραήλ. Αλλά ακόμα και για να μας δώσετε τα αέρια και τα πετρέλαια, πρέπει να λύσετε το κυπριακό» (η κυβέρνηση των ΗΠΑ έκανε δηλώσεις σχετικά με την ανάγκη λύσης του κυπριακού για να γίνει εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων αμέσως μετά τις αποφάσεις του Μαρτίου).
Ταυτόχρονα, προχωράει και η υπόθεση «Αμμόχωστος», που είναι, υπό τους όρους που προτείνεται, μια επιχείρηση επίλυσης ντε φάκτο του κυπριακού με ντε φάκτο αναγνώριση των τετελεσμένων. Αφού, ανοίγοντας το αεροδρόμιο Τύμπου στα κατεχόμενα και απελευθερώνοντας το εμπόριό τους, ουσιαστικά η Κυπριακή Δημοκρατία παραιτείται του τελευταίου πρακτικού μέτρου μη αναγνώρισης της εισβολής και κατοχής. Επιπλέον, η άρση του βέτο στο άνοιγμα περαιτέρω κεφαλαίων της ευρωτουρκικής δ
απραγμάτευσης συνεπάγεται αφοπλισμό Αθήνας και Λευκωσίας από το σημαντικότερο διπλωματικό όπλο που διαθέτουν σήμερα, το μπλοκάρισμα της τουρκικής πορείας προς την ΕΕ.

‘Εχουμε υπογραμμίσει επανειλημμένως τις σοβαρότατες επιφυλάξεις μας  για την ενεργειακή πολιτική και τις σχέσεις με το Ισραήλ που αναπτύσσει η Λευκωσία, σχέσεις δορυφοροποίησης και προτεκτοροποίησης, όχι σχέσεις ισότιμης συνεργασίας. Είμαστε – προς καθόλου χαρά, προς βαθύτατη λύπη μας – ίσως οι μόνοι, σε όλο τον ελληνικό χώρο, ή πάντως από τους ελάχιστους που διέβλεψαν ότι κάτι τρομερό θα συμβεί στην Κύπρο την εποχή που όλοι έλεγαν τι καταπληκτικές επιτυχίες έχει κάνει με υδρογονάνθρακες, Ισραήλ και ΑΟΖ. Το τυρί ήταν μεγάλο, η φάκα ακόμα μεγαλύτερη, οι Κύπριοι την κατάπιαν ολάκερη και με όρεξη και ακόμα δεν έχουν καταλάβει τι έγινε – ή, όσοι κατάλαβαν ποιούν την νήσσαν, με το αζημίωτο.
Δεν θα επαναλάβουμε εδώ τη συζήτηση για τις επιλογές ενεργειακής πολιτικής και εξωτερικής στρατηγικής που διέθετε, κάθε χρονική στιγμή, η Κυπριακή Δημοκρατία. Οφείλουμε όμως να επισημάνουμε μερικά πράγματα. ‘Όταν έχεις βαλθεί να εξυπηρετήσεις μη βιώσιμο χρέος και όταν έχεις ήδη καταστεί αποικία χρέους, η εξόρυξη οποιουδήποτε ορυκτού πλούτου είναι πράξη εθνικής προδοσίας, όπως είναι σε περιόδους ξένης κατοχής. Γιατί θα δώσεις τους πόρους στους ξένους, χωρίς να ξεχρεώσεις! Από την άλλη, η Κύπρος διαθέτει δύο ακόμα όπλα για να τη βοηθήσουν να σωθεί, αν θελήσει, κι αυτά είναι οι υδρογονάνθρακες και το, πολύ σοβαρότερο, η γεωπολιτική της θέση (ίσως, αν θέλετε, και τα θεσμικά-πολιτικά δικαιώματα από τη συμμετοχή στην ευρωζώνη, αν θελήσει να τα χρησιμοποιήσει, γι’ αυτό και είναι στρατηγικό σφάλμα η αποχώρηση τώρα από το ευρώ με πρωτοβουλία της). Αυτά τα δύο πάνε άλλωστε και μαζί, αφού αυτός που θα εκμεταλλευθεί τους υδρογονάνθρακες, είναι αυτός που θα «καλύψει» στρατιωτικά τον χώρο.
 
Η Κύπρος δεν πρέπει να δώσει σε κανέναν τους υδρογονάνθρακές της και τον στρατηγικό της χώρο, παρά μόνο εξασφαλίζοντας, σε αντάλλαγμα την απελευθέρωσή της από το μη βιώσιμο χρέος και το καθεστώς αποικίας χρέους. Αν κάνει κάτι τέτοιο το Ισραήλ, ας το συζητήσουμε. Αλλοιώς, γιατί δεν δοκιμάζει η Λευκωσία να το κάνει με τους Ρώσους, τους Κινέζους, τους BRIICS; Χρειάζονται βέβαια πατριώτες για κάτι τέτοιο.
 

* Δημοσιογράφος, συγγραφέας, συνεργάτης ΕΛ.Κ.Ε.Δ.Α.

http://elkeda.gr

Μετά την κ. Τζάκρη ποιος έχει σειρά στο ΠΑΣΟΚ;

Το όνομα «Θεοδώρα Τζάκρη» προκαλούσε στον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο, ήδη πολύ πριν από την προηγούμενη Κυριακή, μάλλον δυσάρεστα συναισθήματα. Οι συνεργάτες του απέφευγαν να αναφέρουν το όνομά της μπροστά στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και εκείνος με τη σειρά του απέστρεφε το βλέμμα του, κάθε φορά που τη συναντούσε στους διαδρόμους της Βουλής. Αλλά και από την πλευρά της η κ. Τζάκρη ουδέποτε έκρυψε την αντιπάθειά της για τον κ. Βενιζέλο, είτε ιδιωτικώς, είτε δημοσίως. Και αν για την κ. Τζάκρη το «διαζύγιο» με το ΠΑΣΟΚ ήταν περίπου δεδομένο -αν όχι ζητούμενο- για άλλους βουλευτές του κόμματος είναι εξαιρετικά δύσκολο.
 
Εύλογα, λόγω και των δύσκολων αποφάσεων που καλείται να λάβει η κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ουδείς μπορεί να αδικήσει όποιον διερωτάται «μετά την Τζάκρη ποιος θα φύγει από το ΠΑΣΟΚ;». Μια πρώτη απάντηση στο ερώτημα έδωσε ο κ. Ν. Σηφουνάκης, ο οποίος παρέμεινε μεν στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος, αποχώρησε δε από τη θέση του εισηγητή της για θέματα Ναυτιλίας και Υποδομών. Η αποχώρηση από τη συγκεκριμένη θέση μπορεί να μοιάζει ήσσονος σημασίας, ωστόσο υποκρύπτει ένα έμμεσο μήνυμα υψηλού συμβολισμού. Ο κ. Σηφουνάκης αποτελεί βουλευτή προερχόμενο από την «παπανδρεϊκή» πτέρυγα του ΠΑΣΟΚ και, σύμφωνα με ορισμένες πηγές, με την κίνηση αυτή μετέφερε ένα προειδοποιητικό μήνυμα προς τον κ. Βενιζέλο, καθώς δεν επιθυμεί να αποχωρήσει από το κόμμα αλλά να μην έχει κάποιο πόστο υπό τη σημερινή ηγεσία.
 
Αν και θεωρείται βέβαιο ότι ο κ. Γ. Παπανδρέου δεν επιθυμεί την αποσταθεροποίηση της κυβέρνησης, παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ και πραγματοποιεί συναντήσεις με στελέχη από όλο το εύρος των τάσεων στο εσωτερικό του κόμματος. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Παπανδρέου διαφωνεί επί της ουσίας με αρκετές από τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες. Ωστόσο, θεωρεί ότι πριν από την ψήφιση του προϋπολογισμού, δεν είναι συνετή οποιαδήποτε κίνηση.
 
Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι ο πρώην πρωθυπουργός θεωρεί πως μετά την ψήφιση του προϋπολογισμού, η κυβέρνηση πρέπει να έρθει σε ρήξη με την τρόικα, η οποία δείχνει να μην ενδιαφέρεται για τις πολιτικές επιπτώσεις συνέχισης της ασκούμενης πολιτικής. Ενδιαφέρον προκαλεί, επίσης, το γεγονός ότι ο πρώην πρωθυπουργός έστειλε προ περίπου δύο εβδομάδων ερωτηματολόγιο σε συνεργάτες και υπουργούς της κυβέρνησής του (2009 -2011), κάτι το οποίο είχε κάνει και τον περασμένο Σεπτέμβριο. Μεταξύ των ερωτημάτων τα οποία περιλαμβάνονται στο ερωτηματολόγιο υφίσταται και ένα το οποίο ζητεί την άποψη περί του αν η κυβέρνηση Παπανδρέου υπονομεύθηκε. Συνεργάτες του κ. Παπανδρέου τόνιζαν ότι ο πρώην πρωθυπουργός δεν έχει αποκαλύψει σε κανέναν τον σκοπό της κίνησής του. Ορισμένοι εκτιμούν ότι ο πρώην πρωθυπουργός απλά συγκεντρώνει στοιχεία προκειμένου να υπερασπιστεί, εν ευθέτω χρόνω, την πρωθυπουργική θητεία του.
 
Η συγκεκριμένη κινητικότητα προκαλεί εκνευρισμό στο επιτελείο του κ. Βενιζέλου. Στην παρούσα φάση φαίνεται ότι κεντρικό ρόλο στην προσπάθεια δημιουργίας ενός πόλου στήριξης του κ. Βενιζέλου στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, διαδραματίζει ο κ. Διον. Παναγιωτάκης, ενώ ιδιαίτερα ενεργός είναι και ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος κ. Οδ. Κωνσταντινόπουλος. Εκ των προσώπων τα οποία στηρίζουν σταθερά τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ είναι και οι κ. Π. Κουκουλόπουλος, Δ. Καρύδης, Χρ. Πρωτόπαπας, ενώ αναβαθμισμένο ρόλο στο πλευρό του κ. Βενιζέλου έχει τις τελευταίες εβδομάδες η κ. Αφροδίτη Αλ Σάλεχ.
 
Οριστικά μακριά από τον στενό κύκλο περί τον κ. Βενιζέλο βρίσκεται πλέον ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ. Ο κ. Ν. Ανδρουλάκης συμμετέχει στις συσκέψεις για τα τρέχοντα θέματα (όπως
λ.χ. για τον φόρο ακινήτων), ωστόσο είναι σαφές ότι δεν βρίσκεται στην στενή ομάδα η οποία λαμβάνει αποφάσεις. Είναι ενδεικτικό ότι ο κ. Ανδρουλάκης δραστηριοποιείται κυρίως μέσω της διατήρησης επαφών με τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ σε επίπεδο βάσης (τους λεγόμενους μαζικούς χώρους), καθώς εκτιμά ότι μόνο μέσω των συγκεκριμένων οργανώσεων μπορεί το κόμμα να διεκδικήσει τη διατήρηση σε κάποια ανεκτά ποσοστά. Τη δική του, σταθερά επικριτική -αλλά εντός ΠΑΣΟΚ -πορεία εξακολουθεί να διαγράφει και ο κ. Κ. Σκανδαλίδης.
 
Επίφοβοι για αποχώρηση
Από την πρώτη στιγμή διαφοροποίησης της κ. Θεοδώρας Τζάκρη, άπαντες έστρεψαν το βλέμμα τους στους κ. Μιχ. Κασσή και Θ. Μωραΐτη. Ο κ. Κασσής θεωρείται ο πλέον επίφοβος για αποχώρηση, καθώς έχει καταψηφίσει και πέρυσι τον προϋπολογισμό του 2013. Ο κ. Μωραΐτης, αναφέρουν όσοι τον γνωρίζουν, «είναι μια άλλη ιστορία». Και τούτο διότι ο κ. Μωραΐτης, εκ των «παπανδρεϊκών» πρώην υφυπουργών, ανήκει σε μια ομάδα βουλευτών οι οποίοι διατηρούσαν εξαιρετική σχέση με το γραφείο του κ. Γ. Παπανδρέου και, συγκεκριμένα, την κ. Ρεγγίνα Βάρτζελη. Από την παρέα αυτή ο κ. Μάρκος Μπόλαρης έχει ανεξαρτητοποιηθεί και κρατάει μια ανοιχτά εχθρική στάση απέναντι στον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο. Η κ. Τζάκρη έχει διαγραφεί. Ο κ. Γ. Πεταλωτής είναι μεν στο ΠΑΣΟΚ, ωστόσο διατηρεί και αυτός τις αποστάσεις του. Σε αντίστοιχη φάση είναι ο εν ενεργεία βουλευτής κ. Γ. Ντόλιος. 
Ο μόνος βουλευτής της συγκεκριμένης ομάδας που αυτή τη στιγμή διατηρεί κάποια θεσμική θέση στο ΠΑΣΟΚ είναι ο κ. Ι. Δριβελέγκας (ως αντιπρόεδρος της Βουλής). Επανειλημμένως διαφορετικές απόψεις έχει εκφράσει και ο κ. Ι. Κουτσούκος, ο οποίος ετέθη πρακτικά επικεφαλής της ομάδας διαπραγμάτευσης για τον φόρο ακινήτων, αφενός λόγω της εμπειρίας του (10 χρόνια πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ), αφετέρου προκειμένου να αποφευχθεί η αίσθηση ότι η ηγεσία του κόμματος επέλεξε κάποιον «βενιζελικό» βουλευτή.
Του Βασιλη Νεδου – Καθημερινή της Κυριακής

Τα σύμβολα, ΕΧΟΥΝ αξία..

Παρακολουθήσαμε την ομιλία ενός Γενικού Γραμματέα κόμματος, που συμμετέχει σε εκλογές και βρίσκεται εκτός Βουλής.

Είχαμε και ιδιαίτερη συνάντηση, εκθέτοντας το πρόβλημα μας, το οποίο είναι και πρόβλημα εκατομμυρίων κατεστραμμένων ανθρώπων. Κ αταθέσαμε προτάσεις.

Μας προσπέρασε , αδιάφορα.

 

Τον προειδοποιήσαμε ότι θα το πούμε και το λέμε:

Ο λόγος σας ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΣ. Υπηρετείτε μια Οικονομική Ολιγαρχία.

  • (Αυτό γιατί δεν πρέπει να παριστάνετε τους πατριώτες, σωπαίνοντας και αδιαφορώντας για την πλειοψηφία του λαού. Μη ξαναρωτήσετε γιατί δεν σας ψηφίζουμε. Κι αν έχετε αντίρρηση, σας προκαλούμε σε δημόσιο διάλογο.  Δεν αναφέρουμε το όνομα σας. Είναι η τελευταία απέλπιδα προσπάθεια μας, για διάλογο. Για να ζητήσουμε συγνώμη, αν κάνουμε λάθος. Την επόμενη φορά, που θα προσπεράσετε μιαν αλήθεια που δεν μπορείτε να αμφισβητήσετε… Την επόμενη φορά, αν συνεχίσετε να αδιαφορείτε για τα εκατομμύρια των Ελλήνων, θα μιλήσουμε για προδοσία. Δεν θέλουμε να παραστήσουμε τους πολιτικούς. Τις ζωές μας, μόνο, θέλουμε να σώσουμε).

 

1.5 εκατομμύριο άνεργοι.

350.000 εκπατρισμένοι.

2,6 φυσικά πρόσωπα οφειλέτες στην εφορία.

524 χιλιάδες επιχειρήσεις είναι οφειλέτες στην εφορία.

370.000 ασφαλισμένοι είναι οφειλέτες στον ΟΑΕΕ.

Το 27% των δανειοληπτών δεν μπορούν να εξυπηρετήσουν τα δάνεια τους (πιθανός αριθμός:  300.000)

Και μαζί τους είναι όσοι άλλοι έχασαν μεγάλο μέρος των μισθών και των  συντάξεων. Και όσοι, ακόμα, θα χάσουν τη δουλειά τους, εξ αιτίας μιας προδοτικής πολιτικής ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ.

Και όλοι αυτοί οι αριθμοί αυξάνονται. Και δεν είμαστε αριθμοί.

Από τα στοιχεία που το καθεστώς παρουσιάζει, μόνο ένα ποσοστό 3-7% των οφειλετών μπόρεσε να ανταποκριθεί σε ρυθμίσεις. Ως πότε;

 

Με 23,5 δις ευρώ σε κυκλοφορία, μόνο ο Ιησούς μπορεί να εξοφλήσει πάνω από 600 δις χρέη ιδιωτών και κράτους, επαναλαμβάνοντας το θαύμα των 5 άρτων και 2 ιχθύων.

 

 

Κάποιοι, που παριστάνουν τους σωτήρες,  προσπερνούν, αδιαφορώντας για όλους αυτούς τους ανθρώπους.

Δεν υπάρχει ένα πολιτικό κόμμα, που να ασχολείται με την γενική επίθεση της κρατικής εισπραχτικής εταιρείας των τραπεζιτών κατά της περιουσίας , του εισοδήματος και της ζωής των πολιτών .

Δεν υπάρχει ένα κόμμα, απόκομμα, ομάδα ή κίνημα, που να μην υπακούει στην εντολή:

«Άσε με να εκδίδω και να ελέγχω τα χρήματα ενός έθνους, και δεν με ενδιαφέρει ποιος φτιάχνει τους νόμους του«. Mayer Amschel Rothschild (1742- 1812)

 

Τι απομένει;

Η δημιουργία μιας Πολιτικής Οργάνωσης, οργάνωσης πολιτών, ενάντια στην πολυκέφαλη Εγκληματική Οργάνωση, που παριστάνει τον «εκπρόσωπο» μας.

Ο καθένας εκεί που βρίσκεται και μια μέρα θα συναντηθούμε. Για να πάρουμε την εξουσία από τους λίγους και να την επιστρέψουμε στο λαό.  Χωρίς αρχηγισμούς και ετσιθελισμούς. (Είναι απασχόληση βαρετή, αλλά αναγκαία. Δεν θέλουμε να γίνουμε Αυτοκράτορες ή Βεζύρηδες στη θέση των Βεζύρηδων. Άνθρωποι θέλουμε να γίνουμε. Άνθρωποι Ελεύθεροι σε Ελεύθερη Πατρίδα)

Κατεστραμμένοι όλων των ειδών, ας ενωθούμε.

 

Η πολιτική μας δράση έχει δύο μόνο στόχους. Δύο πράγματα που μπορούν να ενώσουν την συντριπτική πλειοψηφία των απελπισμένων  και περιφρονημένων πολιτών:

1. Απελευθέρωση της Πατρίδας και των ανθρώπων της, από τους τοκογλύφους ιδιοκτήτες του χρήματος, αμφισβητώντας το σύνολο του χρέους κράτους και πολιτών, ως δημιούργημα οργανωμένης απάτης.

2. Εγκαθίδρυση Δημοκρατίας (ο μόνος δίκαιος τρόπος για να επιλύουμε διαφωνίες και να λαμβάνουμε αποφάσεις)

Μέσα σε αυτές τις δύο προτάσεις κλείνεται όλη η Πατρίδα.

 

Όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας.

Η σιωπή δεν είναι χρυσός. Είναι συνενοχή.

 

Είμαστε πολλοί. Είμαστε η συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού.

Ποιος διαφωνεί;

 

 

ΥΓ:

Καλούνται νομικοί, οικονομολόγοι και όσοι άλλοι μπορούν να βοηθήσουν στη νομική τεκμηρίωση ότι οι Έλληνες πολίτες, που έχασαν τις δουλειές τους, απώλεσαν μέρος ή όλο το μισθό τους, τη σύνταξη και το εισόδημα τους ή μετατράπηκαν σε οφειλέτες,  είναι θύματα οργανωμένου σχεδίου εγκληματικής οργάνωσης.

 

"Κάμε ώστε ο μικρός Κύκλος, μέσα εις τον οποίο κινιέται η πολιορκημένη πόλη, να ξεσκεπάζει εις την ατμοσφαίρα του τα μεγαλύτερα συμφέροντα της Ελλάδας, για την υλική θέση, οπού αξίζει τόσο για εκείνους οπού θέλουν να τη βαστάξουν, όσο για εκείνους οπού θέλουν να την αρπάξουν, και, για την ηθική θέση, τα μεγαλύτερα συμφέροντα της Ανθρωπότητος.
Τοιουτοτρόπως η υπόθεση δένεται με το παγκόσμιο σύστημα. -Ιδές τον Προμηθέα και εν γένει τα συγγράμματα του Αισχύλου.- Ας φανεί καθαρά η μικρότης του τόπου και ο σιδερένιος και ασύντριφτος κύκλος οπού την έχει κλεισμένη. 
Τοιουτοτρόπως από τη μικρότητα του τόπου, ο οποίος παλεύει με μεγάλες ενάντιες δύναμες, θέλει έβγουν οι Μεγάλες Ουσίες"




(Ελεύθεροι Πολιορκημένοι, Διονύσιος Σολωμός)

Σχέδιο ανατροπής Σαμαρά; Έξαλλος ο Κ. Καραμανλής με τις φήμες

Σχέδιο ανατροπής Σαμαρά; Έξαλλος ο Κ. Καραμανλής με τις φήμες Γράφει ο Κωνσταντίνος Σγόντζος 

Οργιάζουν τις τελευταίες ώρες στον ομογενειακό τύπο στις ΗΠΑ κι όχι μόνο οι φήμες για ανατροπή Σαμαρά και αντικατάσταση του από «ικανότερους» να διαπραγματευτούν με την τρόικα και να λύσουν τα κοινωνικά εργασιακά και οικονομικά προβλήματα που ταλανίζουν την Ελληνική κοινωνία αλλά και το εσωτερικό της Ν.Δ. που «βράζει».
Οι φήμες μιλούν για επικείμενη «συμμαχία» Αβραμόπουλου – Ντόρας για αλλαγή πρωθυπουργού και μάλιστα χωρίς εκλογές!!!
Φαίνεται ότι επιθυμούν το «χρίσμα» των συμμαχικών ΗΠΑ, γι” αυτό και για ασήμαντη αφορμή, επισκέπτονται την Αμερική. Ο Δ. Αβραμόπουλος για 5 ημέρες και η Ντόρα αρχές Δεκεμβρίου για μία εβδομάδα. Σε συνδυασμό με τις δηλώσεις Ντόρας περί ανοίγματος πάλι στην ΔΗΜΑΡ, αλλά και την απροσεξία συνεργάτη του υπουργού Άμυνας, που τον συνόδευε στις ΗΠΑ και του «ξέφυγε» εμπιστευτικά ότι «θα έχουμε αλλαγή πρωθυπουργού σύντομα, τα συμφώνησε ο Αβραμόπουλος με την Ντόρα«, οι φήμες, ειδικά σε Βοστόνη και Νέα Υόρκη «οργιάζουν».

Επικρατέστερος από το «δίδυμο της επιτυχίας» για διάδοχος του Α. Σαμαρά, όπως ελπίζουν, είναι ο εκλεκτός των kosher, Δ. Αβραμόπουλος
, που δεν μπορεί ακόμα να χωνέψει το άδειασμα που του έγινε το καλοκαίρι με τον ανασχηματισμό, όταν τον έδιωξαν από το υπουργείο Εξωτερικών και δεν έγινε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης.
Εξ άλλου, βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που συνάντησαν πρόσφατα τον πρώην πρωθυπουργό, Κώστα Καραμανλή, στη Βουλή μεταφέρουν την οργή του για τα σενάρια που μιλούν για αλλαγή πρωθυπουργού.
Ο πρώην πρωθυπουργός έχει ήδη διαμηνύσει ότι δεν πρόκειται να επιτρέψει το σχηματισμό κυβέρνησης με άλλο πρωθυπουργό, αντί του Αντώνη Σαμαρά (όπως έγινε τον Νοέμβριο του ’11 με τον Λουκά Παπαδήμο), αναφέρει Το Έθνος της Κυριακής.
Βουλευτές που τον είδαν στο γραφείο του στη Βουλή αναφέρουν, σύμφωνα με το δημοσίευμα, ότι σταθερή του θέση είναι πως «μια επιχείρηση αλλαγής εκλεγμένου πρωθυπουργού χωρίς να έχουν προηγηθεί εκλογές αποτελεί πολιτική ανωμαλία που παραπέμπει σε άλλες εποχές».
«Μπορεί να μη συμφωνεί σε όλα με την κυβέρνηση, μπορεί να έχει επιφυλάξεις με επιλογές και πρωτοβουλίες που αναλαμβάνονται, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι θα έμενε απαθής σε μια τέτοια προσπάθεια υπονόμευσης της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού προσωπικά», σημειώνουν οι βουλευτές.
Η θέση του Κώστα Καραμανλή είναι γνωστή και στο Μέγαρο Μαξίμου, που φυσικά δεν κρύβει την ικανοποίησή του για τη στάση του πρώην προέδρου του κόμματος.
Με μήνυμα που μάλλον απευθύνεται προς τον κ. Δημήτρη Αβραμόπουλο και την κ. Ντόρα Μπακογιάννη, έκλεισε τις παρασκηνιακές του δηλώσεις λέγοντας:
«Γνωρίζοντας πως απέναντί τους θα έχουν και τον πρώην πρωθυπουργό, θα το ξανασκεφτούν, διότι θα καταλάβουν ότι μια τέτοια επιχείρηση το μόνο αποτέλεσμα που θα είχε είναι να εκτεθούν οι ίδιοι στα μάτια της κοινής γνώμης και να αποκαλυφθούν οι πραγματικοί τους στόχοι».

Δημοσιογραφικό άρθρο – Προκήρυξη προς επιβεβαίωση των 2 άκρων

Να θυμίσουμε μόνο, πως η χαμένη «Σέχτα Επαναστατών» είχε τέτοια ταύτιση με τον Τριανταφυλλόπουλο, 

που έφτασε σε σημείο στην τελευταία της προκήρυξη να δικαιολογήσει τη δολοφονία Γκιόλια, δανειζόμενη την επιχειρηματολογία από άρθρο του δημοσιογράφου που είχε προηγηθεί. Με την ίδια μάλιστα σειρά επιχειρημάτων.

Το πρώτο και βασικό που εντοπίζει κάποιος στην προκήρυξη, είναι πως δεν έχει το παραμικρό στοιχείο για αυτή καθ” αυτή την επιχείρηση δολοφονίας, πράγμα το οποίο είναι γενικώς ασυνήθιστο. Δηλαδή ουσιαστικά δεν παρέχει καμία απόδειξη ότι είναι η οργάνωση που έκανε τις δολοφονίες. Επίσης, δεν έχει κανένα στοιχείο για τους δολοφονημένους, πράγμα που επίσης δεν συνηθίζεται.

Η προκήρυξη είναι ένα εκτεταμένο δημοσιογραφικό κείμενο, με τρομερή επιμέλεια κειμένου….
Δεν υπάρχουν λάθη, στο κείμενο υπάρχουν μεσότιτλοι όπως στα δημοσιογραφικά άρθρα, γίνεται κατάχρηση των εισαγωγικών και τηρούνται οι κανόνες καλής εμφάνισης κειμένου. Οι τρομοκράτες τηρούν τα διαστήματα, τις παραγράφους, τα σημεία στίξης, σαν να είναι επιμελητές κειμένου.
Στην ουσία τώρα, το κείμενο περιλαμβάνει ιστορικά στοιχεία και πολιτικές αναλύσεις που έχουν συλλεχθεί από δημοσιογραφικά έντυπα και το ίντερνετ. Δεν έχουμε καμία αμφιβολία ότι ο συντάκτης διαβάζει και HOT DOC. Η επιχειρηματολογία ενάντια στη Χρυσή Αυγή αλλά και την εξουσία είναι τρέχουσα επιχειρηματολογία που μπορεί να χρησιμοποιήσει οποιοσδήποτε ενημερωμένος πολίτης. Μόνο που δεν σκοτώνει γι αυτή. Άρα, πρακτικά, γίνεται η ταύτιση της πολιτικής επιχειρηματολογίας που ακούγεται κάθε μέρα, με αυτή των τρομοκρατών.
Για πρώτη φορά σε «αντικαθεστωτικό» κείμενο τρομοκρατικής οργάνωσης, δεν υπάρχουν βολές κατά της κοινοβουλευτικής Αριστεράς. Αυτή η φιλική παραχώρηση, επίσης βοηθά στο να δημιουργηθούν οι εντυπώσεις πως οι δολοφόνοι, δανείζονται επιχειρήματα από την Αριστερά, που άρα είναι άκρο. Αποκαλεί την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά «Αριστεριστές», ενώ σε μια αναφορά περί προδοτών ανά την Ιστορία βάζει να συγκατοικήσουν ο Νενέκος, ο Πήλιος Γούσης και ο Εφιάλτης. Καμία οργάνωση στο παρελθόν δεν μπήκε στη διαδικασία να υπενθυμίσει την συμβολή στην προδοσία, ανθρώπων που έδρασαν σε άλλους αιώνες.
Εντύπωση προκαλεί η τήρηση του πρωτοκόλλου από ανθρώπους που κατά τα άλλα σηκώνουν το όπλο και πυροβολούν. Ο πρώην αρχηγός του ΓΕΕΘΑ, στα πλαίσια αυτής της ευγένειας, αποκαλείται -με ευγένεια- στρατηγός Φράγκος Φραγκούλης.
Οι ιδεολογικές αναφορές απουσιάζουν, με εξαίρεση ίσως το τσιτάτο του Ντουρρούτι στην αρχή της προκήρυξης. Ίσως οι αντικαταστάτες της Σέχτας δεν θέλησαν να διακινδυνεύσουν να γίνουν ρόμπα, όπως οι Σεχταριστές, χρησιμοποιώντας ιδεολογικούς ακροβατισμούς που φανέρωναν πως μόνο γνώση θεωρητικών κειμένων δεν είχαν.
Είναι μάλλον πιθανό, άλλος να σκότωσε και άλλος να έγραψε την προκήρυξη. Ο συγγρ
αφέας παίζει το ρόλο ενός αναλυτή γραφείου.
Είναι εντυπωσιακοί και οι λογιοτατισμοί όπως το «ο καθείς ημών» που χρησιμοποιείται. Η προκήρυξη ενοχοποιεί τον Μαρινάκη ως χρηματοδότη της Χρυσής Αυγής, αλλά όταν αναφέρεται στον δικηγόρο αδελφό του Μιχαλολιάκου, Τάκη Μιχαλόλια και τις υποθέσεις που έχει αναλάβει,ξεχνάει τη σχέση του με Τράπεζες και άλλους επιχειρηματίες.
Στο τέλος της προκήρυξης διαμορφώνονται ξεκάθαρα οι διαχωριστικές γραμμές και ο καθένας καλείται να πάρει θέση, «ως γενίτσαρος στην όχθη του κεφαλαίου,του κράτους και των φασιστών ή ως επαναστάτης»
Για όσους δεν κατάλαβαν, δηλαδή, πως υπάρχει το άκρο της Αριστεράς.
Αρθρογράφος: Κώστας Βαξεβάνης

Πηγή: koutipandoras.gr

Η μεσαία τάξη τέλος

 
Η μεσαία τάξη τέλος: (Financial Times)
Η εμπειρία της μεσαίας τάξης ήταν ανέκαθεν η εξής. Ο άνθρωπος έχει την επαγγελματική του ταυτότητα. Είμαστε αυτό που κάνουμε. Επιλέγουμε επαγγέλματα που ταιριάζουν στον χαρακτήρα μας και στην συνέχεια αυτά τα επαγγέλματα διαμορφώνουν τον χαρακτήρα μας. Οι σχολαστικοί άνθρωποι γίνονται λογιστές και στην συνέχεια η λογιστική τους κάνει ακόμη πιο σχολαστικούς. Ειδικά οι άνδρες, πάντα καθορίζονταν εν μέρει μέσα από την δουλειά τους.
Αλλά αυτή η εποχή τελειώνει. Με την οικονομική κρίση και την τεχνολογική αλλαγή (τα ρομπότ καταλαμβάνουν τον πλανήτη), μειώνεται συνεχώς ο αριθμός όσων έχουν μια ικανοποιητική δουλειά ή μένουν στο ίδιο επάγγελμα για πάντα. Ο άνθρωπος σταματά να είναι η δουλειά του. Κι αυτό τον υποχρεώνει να βρει νέα ταυτότητα.
Έχω περάσει πολλά χρόνια κάνοντας ερασιτεχνικές έρευνες πάνω στην επαγγελματική ταυτότητα. Ένας δικηγόρος μου «απέσταξε» τα ουσιώδη χαρακτηριστικά του επαγγέλματός του: «Πρέπει να συνταχθείς με όποια πλευρά της υπόθεσης σε προσλαμβάνει, οπότε πρέπει να είσαι ανήθικος. Και πρέπει να είσαι επίσης πειστικός.Είναι το προφίλ του ψυχοπαθή».
Ένας πρώην δημοσιογράφος που πέρασε στις τραπεζικές επενδύσεις, μού έδωσε την δική του άποψη για τους τραπεζίτες: «Άνθρωποι που τους ενδιαφέρει το χρήμα, συνήθως γιατί μεγάλωσαν με την έλλειψή του».
Οι πολιτικοί απαξιώνονται, αλλά από την δική μου εμπειρία κρίνω ότι τείνουν να είναι φιλικοί και κοινωνικοί. Όταν κάποτε έπεσα τυχαία σε ένα δωμάτιο γεμάτο αριστερούς πολιτικούς από όλο τον κόσμο, πρόσεξα κάτι άλλο: Σχεδόν όλοι έδειχναν καλά. Είναι οι άνθρωποι που έχουν αρκετή αυτοπεποίθηση ώστε να μπαίνουν σε de facto διαγωνισμούς δημοτικότητας και να βλέπουν τα πρόσωπά τους μεγεθυμένα σε πόστερς.

Οι επαγγελματικές ταυτότητες αλλάζουν με τον χρόνο. Όταν μπήκα στην δημοσιογραφία πριν από 20 χρόνια, ήταν μεθυστικό επάγγελμα. Μετά ήρθε το Ιντερνέτ και απαιτούσε σχεδόν ασταμάτητο γράψιμο με μειωμένο μισθό. Σήμερα οι δημοσιογράφοι είναι μάλλον εργάτες και, όλο περισσότερο, γυναίκες (Ο ταχύτερος τρόπος για να κυριαρχηθεί από γυναίκες ένα επάγγελμα, είναι η μείωση των μισθών).
Το ακαδημαϊκό έργο κάποτε προσέλκυε ανθρώπους που τους άρεσαν οι ιδέες. Αλλά με την διολίσθηση της «καθολικής θεωρίας» και την πίεση για δημοσίευση ατελείωτων όγκων συγγραμμάτων, οι ακαδημαϊκοί σήμερα τείνουν να είναι σκληρά εργαζόμενοι τύποι, αποφασισμένοι να αφιερώσουν την ζωή τους σε μικροσκοπικές ιδιαιτερότητες (στην ολλανδική αργκό, αυτοί οι τύποι χαρακτηρίζονται «λάτρες μυρμηγκιών», που έχουν εμμονή με μικροσκοπικά πράγματα).
Κάποια άλλα επαγγέλματα τα καταστρέφει η τεχνολογία. Όταν ένας βιβλιοπώλης με ρώτησε να του αναφέρω το αγαπημένο μου βιβλιοπωλείο, απάντησα ανοήτως «η Amazon» και απάντησε με μια κραυγή  «γι ‘αυτό η δημοσιογραφία αντικαθίσταται από τις δημόσιες σχέσεις»
Τα θύματα αυτών των αλλαγών χάνουν τις επαγγελματικές τους ταυτότητες. Αυτό συμβαίνει στους περισσότερους διαφημιστές, για παράδειγμα, γύρω στην ηλικία των 40. Στις συγκεκριμένες περιπτώσεις, η ιστορία που έχει ο καθένας για το ποιος είναι, ξαφνικά καταρρέει. Αυτός είναι ένας λόγος που οι άνεργοι τείνουν να είναι δυστυχισμένοι. Οποιαδήποτε ξαφνική αλλαγή στο εργασιακό στάτους φέρνει σύγχυση και σε οικογένεια και φίλους.
Εμείς στην μεσαία τάξη, ζούμε απλώς ό,τι έζησε η εργατική τάξη από την δεκαετία του 1970. Οι μεταλλωρύχοι και οι εργάτες στα εργοστάσια είχαν σκληρές, δυσάρεστες δουλειές, αλλά εκείνες οι δουλειές προσέδιδαν ταυτότητα, εν μέρει επειδή ακριβώς ήταν σκληρές. Σήμερα οι περισσότερες δουλειές της εργαζόμενης τάξης περιλαμβάνουν την παροχή υπηρεσιών: Σερβιτόροι, ταξιτζήδες, φύλαξη παιδιών ή ηλικιωμένων. Αλλά είναι δύσκολο να χτίσεις μια ταυτότητα από την παροχή υπηρεσιών.
Το χάσμα των τάξεων ξεχωρίζει τους ανθρώπους που επιλέγουν την δουλειά τους εκείνους που δεν την επιλέγουν. Οι σημερινοί νέοι κατά κανόνα δεν την επιλέγουν. Αν έχουν δουλειά, είναι συχνά στην παροχή υπηρεσιών. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αυτοκαθοριστούν χωρίς το πλεονέκτημα της επαγγελματικής ταυτότητας.
Αρκετοί το κάνουν μέσω της κατανάλωσης: Είσαι ο Mac σου ή ο αγαπημένος σου καφές. Τα social media προσφέρουν άλλες στρατηγικές. Στο Twitter, έχεις 160 χαρακτήρες για να γράψεις την βιο
γραφία σου –στην ουσία να δηλώσεις την ταυτότητά σου. Οι νεώτεροι άνθρωποι συχνά αναφέρουν απλώς την αγαπημένη τους ομάδα ή μάρκα ή χρησιμοποιούν κάποιο εξυπνακίστικο tag.
Για πολλούς ανθρώπους, ο λογαριασμός τους στο Twitter ή η σελίδα τους στο Facebook είναι η ταυτότητά τους. Είναι ο χώρος όπου παρουσιάζουν τον εαυτό τους στον κόσμο. Αυτές οι ιστοσελίδες έχον απογειωθεί επειδή οι άλλες ταυτότητές μας έχουν αποδυναμωθεί –ή όπως το θέτει ο κοινωνιολόγος Zygmunt Bauman, έχουν γίνει πιο «ρευστές».
Οι άνθρωποι κάποτε καθορίζονταν μέσα από την δουλειά, την θρησκεία, την πατρίδα και την οικογένειά τους. Όμως στους σημερινούς υλιστικούς, άνεργους, παγκοσμιοποιημένους καιρούς όπου όλο περισσότεροι από εμάς ζούμε μόνοι, δεν είμαστε πια σίγουροι για το ποιοι είμαστε.
Ελλάδα: Μια εργασιομανής χώρα (Θεοδωρόπουλος Δημήτρης)
Οι Ελληνες δουλεύουν τις περισσότερες ώρες στην Ευρώπη και οι Γερμανοί τις λιγότερες. Τι ακριβώς συμβαίνει σε αυτή τη χώρα;
Ο διάδρομος ήταν κιτρινωπός, οι πόρτες ήταν φτιαγμένες από ένα ψεύτικο ξύλο, το μωσαϊκό ήταν φθαρμένο. Το γκισέ ήταν μεγάλο και αυστηρό. Τα γραφεία από πίσω του σχετικά ατακτοποίητα. Μια καθημερινή μεσημέρι στο Τμήμα Πρωτοκόλλου ενός κεντρικού υπουργείου στο κέντρο της Αθήνας, σχεδόν μπορούσες να μυρίσεις την παραίτηση, το εργασιακό αδιέξοδο και τη γοητεία του μεσημεριανού σχολάσματος στον αέρα. Το κλίμα το καταλάβαινες και αν έβλεπες τα δελτία του Τζόκερ στοιβαγμένα στα περισσότερα γραφεία – μεγάλα πάκα με πρόχειρα αυτοκαταστρεφόμενα εισιτήρια ελπίδας μακριά από τη ρουτίνα.
Οι άνθρωποι δούλευαν μηχανικά, όλοι ήταν ευγενικοί – όχι ιδιαίτερα κινητικοί, αλλά τουλάχιστον ευγενικοί. Και όλοι σχετικά χαλαροί. Το χιλιοτραγουδισμένο ελληνικό Δημόσιο στις καλύτερες στιγμές του: λιγομίλητοι, εξυπηρετικοί τύποι με πετσοκομμένους μισθούς, συκοφαντημένοι, αλλά αδιάφοροι. Εγκλωβισμένοι στο σύστημα της μηχανικής, αλλά σε καμία περίπτωση κουραστικής εργασίας.
Στην ελληνική κοινωνία, που τόσο πολύ έχει αυτοκανιβαλιστεί, ενοχοποιηθεί, οργιστεί και γενικά έχει περάσει συμπλέγματα εκατοντάδων χρόνων συνεπτυγμένα σε μια πενταετία οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, αυτή η εικόνα των δημοσίων υπαλλήλων που ακόμη έχουν το δικαίωμα στη σιέστα, έχει ποινικοποιηθεί. Είναι η ίδια εικόνα που λίγα χρόνια νωρίτερα ήταν συνώνυμη του εργασιακού παραδείσου. Λογικό, με την ανεργία στο 27,6% κάθε χαλαρή εργασία πάνω από τον βασικό μισθό θεωρείται σκάνδαλο. Είναι όμως;
Ο βρετανός φιλόσοφος Μπέρτραντ Ράσελ δεν το θεωρούσε και τόσο. Σε ένα κείμενό του από το 1932 σχετικά με την απραξία, έγραψε πως όταν η κοινωνία καταφέρει να δομηθεί με καλύτερο τρόπο, τότε ο μέσος άνθρωπος θα χρειαζόταν να δουλεύει μόλις τέσσερις ώρες την ημέρα. Και κάπως έτσι «θα μπορούσε να αφιερωθεί στις απαραίτητες και στοιχειώδεις απολαύσεις της ζωής…». Και αν η φιλοσοφία των αρχών του 20ού αιώνα φαίνεται κάπως πολυτελής αναφορά για τις απαιτητικές μέρες μας, δύο χρόνια νωρίτερα, το 1930, ο οικονομολόγος Τζον Μέιναρντ Κέινς έγραφε πως «αν τα πράγματα εξελιχθούν σωστά, ίσως οι άνθρωποι να μη χρειαστεί να δουλεύουν περισσότερο από 15 ώρες την εβδομάδα μέχρι το 2030». Είναι άγνωστο τι θα γίνει στα επόμενα 17 χρόνια, αλλά μέχρι στιγμής τα πράγματα δεν εξελίσσονται σωστά.
Τα στοιχεία προέρχονται από τον ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης) και εμφανίζονται σε άρθρο των – όχι και τόσο φίλων της εργασιακής οκνηρίας – «Financial Times». Στον πίνακα του σχετικού άρθρου με τον τίτλο «Get a Life», φιλοξενούνται οι ώρες εργασίας των ανθρώπων ανά χώρα. Σύμφωνα με τα στοιχεία, το 2012 η χώρα με τους πιο σκληρά εργαζόμενους στον κόσμο είναι η Κορέα με μέσο όρο 2.700 ώρες εργασίας μέσα στη χρονιά. Και η επόμενη; Η επόμενη είναι η Ελλάδα, με λίγο παραπάνω από 2.000 ώρες εργασίας τη χρονιά ανά εργαζόμενο. Ακολουθούν η Ουγγαρία, το Ισραήλ, η Τουρκία, οι ΗΠΑ και στον πάτο (ή καλύτερα στην κορυφή) της λίστας είναι κάποιες χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά όπως η Ολλανδία, με τις λιγότερες ώρες εργασίας ανά χρονιά (1.300), η Νορβηγία (1.400 ώρες) και η αυστηρή κακή δασκάλα Γερμανία (1.300 ώρες).
Και τώρα η αντίφαση: Η Γερμανία μπορεί να μη δουλεύει πολύ, αλλά παράγει περίπου 70% περισσότερο από την Ελλάδα. Τι σημαίνει αυτό; Η λιγότερη δουλειά σημαίνει περισσότερη αποτελεσματικότητα ή η σωστή δουλειά οδηγεί σε περισσότερη παραγωγή; Και η επόμενη σημαντική ερώτηση είναι μήπως οι άνθρωποι που κερδίζουν περισσότερα έχουν λιγότερη όρεξη για δουλειά; Σύμφωνα με μια απλή επαγωγική έρευνα που έκανε ο Κόλιν Κάμερερ, ισχύει η λογική
του οδηγού ταξί:
«Οταν οι μισθοί είναι υψηλοί, η αγορά κινείται και υπάρχουν χρήματα, οι οδηγοί ταξί που δουλεύουν με έναν συγκεκριμένο οικονομικό στόχο κάθε μέρα δουλεύουν λιγότερο καθώς συγκεντρώνουν το ποσό νωρίτερα. Οταν δεν υπάρχουν χρήματα στην αγορά, δουλεύουν εξοντωτικά για να τον πετύχουν…».
Μοιάζει λίγο με υπερβολή να αναζητεί κάποιος πιο σωστές συνθήκες εργασίας στην Ελλάδα του 2013. Είναι η χώρα στην οποία όποιος ιδιωτικός υπάλληλος έχει ακόμη τη δουλειά του μοιάζει να απεμπολεί ο ίδιος το δικαίωμα στη λογική, αισθανόμενος προνομιούχος μόνο και μόνο για τη σταθερότητα του μισθού του. Ομως, αν θέλουμε στην πραγματικότητα ανάπτυξη και αναπτέρωση του ηθικού και λογική και τέλος πάντων ανατροπή όλης αυτής της «ευρωπαϊκής» ρητορικής περί ένοχης και ανίσχυρης Ελλάδας, καλό θα είναι να μην κατηγορούμε τόσο τους υπαλλήλους του υπουργείου, αυτούς που προανέφερα.
Δουλειά του κράτους και γενικότερα της καθεστηκυίας τάξης δεν είναι να κουνάει το δάχτυλο φωνάζοντας «είστε ένοχοι». Δουλειά του είναι είτε να τους μάθει να δουλεύουν παραγωγικά είτε να τους αναγνωρίσει το δικαίωμα στη σιέστα και στις υπόλοιπες στοιχειώδεις απολαύσεις της ζωής, που λένε και οι φιλόσοφοι.
Φωτογραφίες Eos Aurora




 «Οι οικονομικές και πολιτικές ελίτ δείχνουν να μην έχουν επηρεαστεί» (Spiegel: Οικονομική κρίση στην Ελλάδα)
Η οικονομική ύφεση πλήττει ιδιαίτερα την μεσαία τάξη στην Ελλάδα υποστηρίζεται σε έρευνα που δημοσιεύει στα γερμανικά η ηλετρονική έκδοση του Spiegel Online, όπου, μεταξύ άλλων τονίζεται πως «ο φόβος και η οργή του κόσμου πηγάζει από το γεγονός ότι οι πολιτικές και οι οικονομικές ελίτ δείχνουν να μην έχουν επηρεαστεί από την κρίση» τονίζεται στην έρευνα.
Στην έρευνα που έκαναν η Φραγκίσκα Μεγαλούδη και ο Στέλιος Παπαρδέλας αναφέρονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:
«Ηράκλειο 2013. Ο Γιώργος Κουτσογιάννης δεν έχει χρόνο για πολιτική. Είναι πολύ απασχολημένος προσπαθώντας να σώσει την οικογενειακή του επιχείρηση. Το εμπορικό του κατάστημα βρίσκεται σε μια από τις παλαιότερες οδούς του Ηρακλείου, πρωτεύουσα της Κρήτης. Άδεια μαγαζιά και άνθρωποι που ψάχνουν στα σκουπίδια για τροφή δεν είναι πλέον σπάνιο φαινόμενο για τον δημοφιλή τουριστικό προορισμό. Και ο σαραντατριάχρονος πρέπει να δώσει τη δική του μάχη για να μην χρεοκοπήσει η επιχείρηση που κληρονόμησε από τον πατέρα του.
«Το πραγματικό πρόβλημα ξεκίνησε το 2010», διηγείται ο Κουτσογιάννης. «Τότε ο τζίρος μειώθηκε κατά 90%. Σε ένα καλό μήνα το μαγαζί αποφέρει 500 ευρώ, ενώ έχει πάγια μηνιαία έξοδα 1300 ευρώ. Δεν έχω τη δυνατότητα πια να πληρώνω τις εισφορές στο ασφαλιστικό μου ταμείο και δεν τις πληρώνω». Με τη γυναίκα του και τα τρία του παιδιά μετακόμισαν στο σπίτι της μητέρας του, ενώ έχουν μειώσει δραστικά τα έξοδα τους. Γάλα αγοράζουν μόνο σε προσφορά και δεν έχουν τη δυνατότητα για κάτι τόσο απλό, όπως ένα παγωτό για τα παιδιά. «Νιώθω», λέει, «σαν να γλίστρησε η ζωή μου μέσα από τα δάχτυλά μου».
Σαν τον Κουτσογιάννη είναι πολλοί, καθώς η οικονομική ύφεση διανύει τον έκτο χρόνο και η κρίση πλήττει τη μεσαία τάξη στην Ελλάδα. Από το 2009, το εισόδημα έχει μειωθεί κατά 30% και ο αριθμός των φτωχών μέσα σε δύο χρόνια, απο το 2009 εως το 2011, αυξήθηκε κατα 200,000 αγγίζοντας τα 2,3 εκατομμύρια, σε ένα πληθυσμό δέκα εκατομμυρίων. Το ένα τρίτο των ανθρώπων είναι άνεργοι.
Στην έρευνα τονίζεται πως αν κάποιος στην Ελλάδα θέλει να κατανοήσει τις αιτίες της σημερινής κρίσης, πρέπει να ανατρέξει στη δεκαετία του 70. Το τέλος της επτάχρονης δικτατορίας, τον Ιούλιο του 1974, καταγράφεται ως η πιο σημαντική ημερομηνία στη νεότερη ελληνική ιστορία. Τότε δημιουργήθηκαν νέες πολιτικές ελίτ που διεκδικούσαν σταθερή εκλογική βάση. Το κλειδί γι αυτό ήταν οι πελατειακές σχέσεις και ο λαϊκισμός.
Και συνεχίζει:
«Η πρώτη εκλεγμένη συντηρητική κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή κρατικοποίησε τράπεζες, μέσα μεταφοράς και ναυπηγεία. Το αποτέλεσμα ήταν ένας δημόσιος τομέας στον οποίο έβρισκαν θέση οι κομματικοί φίλοι. Ο διάδοχος του Κ. Καραμανλή, ο σοσιαλιστής Ανδρέας Παπανδρέου συνέχισε την πελατειακή πολιτική από το 1981, ενώ παράλληλα είχε υποσχεθεί και ριζικές κοινωνικές μεταρρυθμίσεις.
Οι πολιτικοί μοίραζαν δώρα. «Παράλληλα υπήρχαν ήδη απο τις δεκαετίες του εβδομήντα και του ογδόντ
α πολλά προβλήματα: πληθωρισμός, δύο πετρελαϊκές κρίσεις, αποβιομηχάνιση. Οι οικονομικές ελίτ της χώρας στερέωσαν ένα σύστημα προβληματικό», λέει ο Ευστράτιος Τσοτσορός καθηγητής οικονομικής ανάπτυξης και κοινωνικής μεταρρύθμισης στο Πάντειο πανεπιστήμιο. «Και το έκαναν αυτό εις βάρος της ανταγωνιστικότητας για να εξασφαλίσουν το προσωπικό τους όφελος».
Οι Έλληνες έγιναν πλουσιότεροι, αλλά αυτό είχε ελάχιστη σχέση με την αύξηση της παραγωγικότητας».
Όλα αυτά συνέβαιναν πολύ πριν την είσοδο στο ευρώ, που σηματοδοτεί και την υποτιθέμενη πτώση. Όταν εισήχθη το ενιαίο νόμισμα, το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος εκτοξεύτηκαν. Ο δανεισμός στη δεκαετία του ενενήντα αυξήθηκε κατά μέσο όρο 4% του ΑΕΠ φτάνοντας πλέον το 10%. Το ευρώ έφερε την ψευδαίσθηση της ευημερίας, αλλά οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης ήταν στο πλαίσιο των αναποτελεσματικών πολιτικών που εφάρμοσαν οι πολιτικοί στη δεκαετία του εβδομήντα. Παρόλα αυτά η ανάπτυξη στην Ελλάδα είχε θεωρηθεί θετική. «Οι οικονομικές προοπτικές στην Ελλάδα φαίνονται καλές», έγραφαν οι Times το 2007.
Οικονομολόγοι και αναλυτές αισιοδοξούσαν ότι η Ελλάδα θα διατηρήσει τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Μόλις στο τέλος της δεκαετίας του 2000 και όταν ξεκίνησε η κρίση, άρχισε και η κριτική για τον δήθεν πολυτελή τρόπο διαβίωσης των Ελλήνων.

«Ο φόβος και η οργή του κόσμου πηγάζει από το γεγονός ότι οι πολιτικές και οι οικονομικές ελίτ δείχνουν να μην έχουν επηρεαστεί από την κρίση» τονίζεται στην έρευνα.

terrapapers

ΤΕΛΙΚΑ, EΙΝΑΙ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΓΕΙΑΣ ΑΔΩΝΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΨΥΧΟΠΑΘΗΣ;

     

   
           Τον τελευταίο καιρό  ακούμε  συχνά  τις κραυγές των  απελπισμένων από το Ελληνικό σύστημα υγείας, που βρίζουν τον καινούριο μνημονιακό υπουργό «ψυχοπαθή», «ανισσόροπο», «σαδιστή» και άλλα πολλά. Δεν θα περιμέναμε από εξαθλιωμένους ανθρώπους, που πεθαίνουν από έλλειψη ιατρικής φροντίδας, περισσότερο τακτ όταν αναφέρονται στο μεγάλο εκείνο τμήμα των συνανθρώπων μας, που πάσχουν από κάποια από τις ψυχικές διαταραχές.  
Όμως, στην περίπτωση του Άδωνη Γεωργιάδη  οι χαρακτηρισμοί αυτοί δεν είναι τυχαίοι. Οι περισσότεροι, που τον βλέπουν και κυρίως, που τον ακούν, νοιώθουν ότι όντως, πέρα από το ότι, κρινόμενος με καθαρά πολιτικά κριτήρια, αποδεικνύεται ότι είναι ακροδεξιός, υπάρχει και κάτι άλλο που δεν πάει καλά και που αφορά την συμπεριφορά και την προσωπικότητά του.
Άραγε, λοιπόν, ο Άδωνης Γεωργιάδης είναι ένας υγιής ψυχικά άνθρωπος ή η περίπτωσή του βρίσκεται μέσα σε κάποια από τις κατηγορίες των ψυχικά ασθενών; 
          Καταλαβαίνουμε, ότι σε κάποιους αναρχο-αυτόνομους, που θεωρούν συνολικά την ψυχιατρική σαν έναν μηχανισμό καταπίεσης, καθώς και σε κάποιους αριστερούς  οπαδούς του  οικονομικού ντετερμινισμού,  θα τους φανεί ότι επιχειρούμε ένα είδος «ψυχολογικοποίησης» ενός πολιτικού  ζητήματος και θα διαφωνήσουν εξαρχής με την προσέγγισή μας. 
Κακώς. Δε προσπαθήσαμε καθόλου να κάνουμε «μια αναγωγή κοινωνικών φαινομένων σε ψυχολογικά φαινόμενα». Απλά, κάθε πράγμα μπορεί να το εξετάσει κανείς από όλες τις πλευρές, και την οικονομική και την πολιτική  και την ψυχολογική (δεν αποκλείει η μία την άλλη, ίσα-ίσα αλληλοσυμπληρώνονται). Και αφού έχουμε να κάνουμε με την αποτίμηση ενός ανθρώπου της εξουσίας, δεν απαγορεύεται καθόλου να αναρωτηθούμε, αν είναι υγιής ή αν είναι ψυχοπαθής. Ούτε αναιρούνται έτσι οι πολιτικές ευθύνες του ίδιου ή εκείνων που τον διόρισαν  σε ένα πόστο
τόσο σημαντικό όπως το Υπουργείο Υγείας.
         Εμείς, πάντως, στη συνέχεια του κειμένου θα αποδείξουμε, ότι ο Άδωνης πραγματικά είναι διαταραγμένος και ότι αυτό από το οποίο πάσχει, δεν είναι άλλο από την Ναρκισσιστική Διαταραχή Προσωπικότητας, έτσι όπως ορίζεται από  την τελευταία αναθεώρηση του DSM-5(Diagnostic and statistical manual of mental disorders και επίσης, ότι η συμπεριφορά του χαρακτηρίζεται από τα συμπτώματα μιας ειδικής παραλλαγής της,  που ονομάζεται  Κακοήθης Ναρκισσισμός.
ΕΝΑΣ  ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΟΣ  ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΤΗΣ        
        Συνηθίζουμε να αποκαλούμε Νάρκισσο τον εγωπαθή, τον φιλάρεσκο, αυτόν που προσέχει υπερβολικά την εμφάνιση του. Αυτά όλα, όμως,  περιγράφουν  ένα χαρακτήρα υγιή, που δεν έχει καμία σχέση με κάποιον, που πάσχει από τη Ναρκισσιστική Διαταραχή (ΝPD), η οποία είναι μια συγκεκριμένη διαταραχή προσωπικότητας και που αναγνωρίστηκε πρώτη φορά σαν τέτοια από τον ψυχίατρο Χάιτζ Κόχουτ το 1968.
        κουφαλα χαιβανι  Όλοι αρχίζουμε τη ζωή μας «ναρκισσιστικά», δηλαδή σαν βρέφη, που ο κόσμος τους ξεκινάει από τον εαυτό τους και τις ανάγκες τους και σταματάει με τον εαυτό τους. Ορισμένα παιδιά, όμως, συναντούν ένα άμεσο περιβάλλον που ματαιώνει κάθε προσδοκία γι
α αγάπη και ανταπόκριση, με αποτέλεσμα να μην μπορούν μεγαλώνοντας να αναπτυχθούν συναισθηματικά. Έτσι σαν ενήλικες, βρισκόμενοι σε πλήρη αδυναμία να αποκτήσουν ουσιαστικές σχέσεις με τον κοινωνικό περίγυρο, παραμένουνφυλακισμένοι μέσα στην αρρωστημένη αγάπη για τον εαυτό τους και στο θαυμασμό για μια ψεύτικη εικόνα τους. Όλος ο έξω κόσμος, οι άνθρωποι, η κοινωνία,  γι αυτούς δεν υπάρχουν παρά μόνο σαν ένα ψυχρό ντεκόρ που πλαισιώνει   αυτήν την εικόνα.    
Τα άτομα που πάσχουν από την συγκεκριμένη διαταραχή:
-Χαρακτηρίζονται από μια παντελή έλλειψη συναισθησίας, δηλαδή δεν ενστερνίζονται και δεν νοιώθουν τα αισθήματα και της ανάγκες του άλλου και παράλληλα από  ένα εντελώς αδικαιολόγητο συναίσθημα υψηλής αυτοεκτίμησης.
– Ο λόγος τους είναι καταιγιστικός και πομπώδης, το ίδιο όπως και η συμπεριφορά τους.
– Ενώ οι ίδιοι συναισθηματικά δεν δίνουν τίποτα ποτέ, έχουν την έμμονη ιδέα, ότι ο περίγυρος τούς χρωστάει.
-Έχουν πλήρη ανικανότητα να βιώσουν την αγάπη προς κάποιον ή κάποιους. 
-Έχουν μεγάλη ανάγκη για να τους θαυμάζουν, αλλά συνήθως αυτό  δεν το πετυχαίνουν, ακριβώς  γιατί τους λείπει εντελώς  η ικανότητα να συμπάσχουν με τους άλλους.
-Η υπέρμετρη φιλοδοξία τους καμιά φορά τυχαίνει να τους οδηγήσει σε υψηλά επιτεύγματα, αλλά οι επιδόσεις τους υπονομεύονται από το γεγονός ότι δεν ανέχονται την κριτική και την αποτυχία.
– Όλο το ψυχικό προφίλ τους είναι μια άμυνα για να κατανικήσουν το βαθύ αίσθημα της κατωτερότητας που έχουν.
 Σημαντικό γνώρισμα του Ναρκισσιστικού είναι ότι προσπαθεί με κάθε μέσο να μειώνει τους άλλους, γιατί αλλιώς φοβάται ότι θα φανεί η δική του κακή αυτοεικόνα,  για την οποία η ενοχή τον κατατρώει κρυφά και που για να την καλύψει, καταφεύγει σε μια ζωή  βουτηγμένη στο ψέμα.
          Αν αρχίσατε ήδη να αναγνωρίζετε στην περιγραφή αυτή τον νεοναζί και νεοφιλελεύθερο Υπουργό Υγείας, περιμένετε να δούμε και τα συμπτώματα ένα-ένα.
ΤΑ  ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
        – Ένας που πάσχει από την Ναρκισσιστική Διαταραχή,περιμένει να αναγνωριστεί σανκάτι το εξαιρετικό, ενώ δεν έχει  να παρουσιάσει τίποτα το εξαιρετικό.κουφαλα-δφνι  Ο Άδωνης, όντως, παριστάνει τον σοφό σε διάφορους κλάδους, χωρίς να έχει το δικαίωμα για κάτι τέτοιο. 
Μας παρουσιάζεται π.χ., ότι ξέρει αρχαία Ελληνικά, ενώ δεν ξέρει ούτε καν την ετυμολογία του ονόματός του. 
Όντας  αντισημίτης, δεν παραδέχεται, ότι το όνομα Άδωνις έχει σημιτική ρίζα (adonaiΕβραϊκά σημαίνει θεός). Όταν στριμώχτηκε, ισχυρίστηκε ότι πρόκειται για το όνομα κάποιου θεού, που οι αρχαίοι τον ονόμασαν έτσι, διότι τον …τραγουδούσαν, από το ρήμα άδω. Αυτό το σκαρφίστηκε με το μυαλό του και φυσικά  είναι εντελώς παράλογο. Δηλαδή, πρώτα τον τραγούδησαν και μετά τον βάφτισαν «αυτός που τον τραγουδήσαμε χτες»; Και δε βρέθηκε κανείς να του πει, ότι το άδω γράφεται με υπογεγραμμένη, δω, ενώ ο Άδωνις  χωρίς.
         Ακόμα, παρουσιάζεται σαν μέγας μελετητής της Ιστορίας, αλλά το μόνο που έγραψε είναι ένα κατάπτυστο βιβλίο, για να αποδείξει ότι δήθεν οι αρχαίοι Έλληνες δεν ήταν …ομοφυλόφιλοι.  Το συνέθεσε με την προσφιλή μέθοδο του μέντορά του, του ναζιστή Πλεύρη, δηλαδή με την πρόχειρη κοπτοραπτική φαλκιδευμένων ή άσχετων αποσπασμάτων με  τρόπο, που να τον βολεύουν στη διαστροφή της αλήθειας. Και βέβαια το θέμα που διάλεξε, κι αυτό δεν είναι τυχαίο. 
Ο Άδωνης είναι λυσσασμένος ομοφοβικός. Από τους Ομήρους, τους Σοφοκλήδες, τους Πλάτωνες, επέλεξε να σχολιάσει τους «κίναιδους», διότι αυτό ταιριάζει στο ψυχολογικό του προφίλ.  Όπως είδαμε παραπάνω, είναι σημαντικό  γνώρισμα της διαταραχής του την τάση να μειώνει τους άλλους, (εδώ τους ομοφυλόφιλους, που τους θεωρεί  υπανθρώπους), για να νοιώθει ανώτερος. Έχει γράψει ότι στην ιδανική του κοινωνία, (την αρχαία Ελλάδα ή το Αουσβιτς;) οι γκαίι δεν θα  επιτρέπεται καν να έχουν δημόσιο λόγο. Και σε μια εποχή που ομοφυλόφιλοι μαθητές σε όλο τον κόσμο αυτοκτονούν, γιατί δεν αντέχουν την καζούρα, έχουμε υπουργό Υγείας (Υπουργό θανάτουκαλύτερα) που η συνεισφορά του στην υπόθεση αυτών των παιδιών είναι η απαξιωτική του δημόσια δήλωση:  «Ποιος πατέρας θα ήθελε ο γιος του να είναι ομοφυλόφιλος;».
          κοθφαλα ισοκρατηςΑλλά και όταν καταπιάνεται με τον Αισχίνη, κάνει μια ψυχολογική προβολή στο παρελθόν και τον παρουσιάζει σα ρατσιστή και φασίστα. Ξεμπλέκει με ψέματα κάνοντας μια χοντρή  πλαστογραφία: Εκεί που αρχαίος ρήτορας λέει, ότι από όλους τους Έλληνες, μόνο οι Αθηναίοι είναι αυτόχθονες, ο Αδωνόσπυρος ανάγει την πόλη σε χώρα, τους Αθηναίους τους κάνει εν γένει Έλληνες (σαν ο ρήτορας να είπε «οι Έλληνες είναι αυτόχθονες») και παρουσιάζει τον Αισχίνη όχι όπως ήταν, σαν έναν Αθηναίο πατριώτη, αλλά γενικά σαν Έλληνα πατριώτη, ή μάλλον σαν  «εθνικόφρονα» δεξιό.
           Ο Άδωνης είναι  Ελληνο-ψεκασμένος συνωμοσιολόγος. Πιστεύει ότι δεν υπάρχει οικογένεια Ινδοευρωπαϊκών γλωσσών, ούτε Πρωτο-ινδοευρωπαϊκή γλώσσα και ότι το αλφάβητο δεν το πήραμε από τους «κατώτερους» σημίτες, τους Φοίνικες. Σε οποιοδήποτε Πανεπιστήμιο αν πάει και τα πει αυτά, θα καταλάβουν, ότι είναι ένα ανεκδιήγητο σούργελο. Είναι δε τόσο ακραιφνής επιστήμων-«Ιστορικός», που έχει πει κατά λέξη:  «ακόμη κι αν βρίσκαμε πάνω σε έναν Μινωίτη Αστυνομική ταυτότητα με άλλη καταγωγή, πάλι μια υπάλληλος του ΥΠ.ΠΟ θα έπρεπε να επιμένει στην ελληνικότητα τους, διότι αυτό συμφέρει την Ελλάδα»!!! Πάλι, καταφυγή το ψέμα της ναρκισσιστικής διαταραχής για να «εξυψωθούμε».
            Ο σουργελο-ιστορικός είχε κάνει  και επερώτηση στη βουλή: «Τι κάνει το κράτος για να αναδείξει τα …παιδιά Indigo;» που σύμφωνα με τους παραψυχολόγους και διάφορους τσαρλατάνους έχουν διαφορετική από μας … αιθερική αύρα!!! Άντε, να δούμε και μάγους  στα νοσοκομεία να κάνουν βουντού. Πάντως, δεν έχει διατάξει ακόμα έρευνα στο σχολείο της ομοϊδεάτισσάς του Άννας Τζιροπούλου, που ισχυρίζεται ότι με τα αρχαία ελληνικά που διδάσκει, θεραπεύει την …δυσλεξία, γεγονός που αποτελεί   έγκλημα κατά της παιδικής υγείας.
          Τώρα που η ναζιστική πολεμική ενάντια στην πολιτικοποίηση χρησιμοποιεί το λαϊκιστικό επιχείρημα, ότι δήθεν αυτοί που ασχολούνται με τα πολιτικά είναι τεμπέληδες, ο Άδωνις, ποζάρει για εργάτης βαρύς και ανθυγιεινός, επειδή «κουβαλούσε βιβλία από τα δεκαπέντε του». Ξέρουμε όμως, ότι όταν δούλευε  στο μαγαζί του μπαμπά, που μετά κληρονόμησε, δεν κουβαλούσε αυτός αλλά οι εργάτες του, των  οποίων ο Αδωνόσπυρος μείωσε και  το μισθό εντελώς παράνομα, (από 800 ευρώ στα 480 )   όπως έχει καταγγείλει και η Ομοσπονδία τύπου και χάρτου και έχει επιβεβαιώσει η Επιθεώρηση Εργασίας.
          Όσο για το πτυχίο του, ο φωστήρας Γεωργιάδης έκανε δώδεκα χρόνια να το πάρει. Άσχετο που τώρα ωρύεται εναντίον των αιώνιων φοιτητών. Και όμως ποζάρει για δάσκαλος του Ελληνισμού. Το ίδιο έκανε και πριν το πάρει που δίδασκε παράνομα. Αρχαίο πνεύμα αθάνατο, αγνή κονόμα…
κουφαλα βιβλια-Ο πάσχων από την Ναρκισσιστική Διαταραχή, παρόλα αυτά, έχει ανάγκη διαρκούς προσοχής και θαυμασμού από τους άλλους . Εδώ δεν χρειαζόμαστε πολλά λόγια, οι τσιρίδες του Γεωργιάδη (που φαίνεται ότι τις είχε από μικρός, αλλά όταν μεγάλωσε δεν τις απέβαλλε, όπως κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι) έχουν γίνει πια το ηχητικό χαλί όλου του τηλεοπτικού τοπίου.
-Φθονεί και ζηλεύει τους άλλους, πιστεύει ότι τον ζηλεύουν και θέλει να τον ζηλεύουν κι αυτοί. Ο Γεωργιάδης έχει πει, ότι είναι «μεγάλη ξεφτίλα για έναν βουλευτή να κυκλοφορεί με το μετρό» και το επιχείρημά του σε κάποιον φουκαρά ήταν: «τι να σου κάνω, να γινόσουν κι εσύ βουλευτής να έβγαζες τόσ
όσα κι εγώ»
. Δηλαδή, έχει τολμήσει να ξεστομίσει πράγματα, που ακόμα κι ο πιο διεφθαρμένος  πολιτικάντης θα απόφευγε, εκτός κι αν ήταν ιδιαίτερα διαταραγμένος.
-Του λείπει εντελώς η ικανότητα να συμπάσχει με τους ανθρώπους και είναι αναίσθητος  στις επιθυμίες των άλλων. Αυτό το βασικό χαρακτηριστικό του Ναρκισσιστικού είναι το σήμα κατατεθέν του Γεωργιάδη. Ο τρόπος που μιλάει σε ανθρώπους που υποφέρουν, και η πλήρης παγερότητα προς τους αδύνατους, τους εργαζόμενους, τους ασθενείς, όσους θεωρεί «κατώτερούς»  του και  η αναλγησία που φτάνει μέχρι την δολοφονική εχθρότητα, αναβλύζει από κάθε θεατρινισμό, από κάθε έκφραση του προσώπου, από κάθε δερματικό πόρο του τηλε-βιβλιοπώλη υπουργού.
         Για παράδειγμα έχει δηλώσει μιλώντας από τη Βουλή  για τις γυναίκες από τη Βουλγαρία, ότι«κατήντησαν πόρνες και πλύστρες». Λες κι οι καθαρίστριες, για τις οποίες δηλώνει  ο Άδωνης την περιφρόνησή του, δεν έχουν ένα καθωσπρέπει, αν και  κακοπληρωμένο  επάγγελμα, που μάλιστα έχει ξεπέσει σε κατάσταση δουλείας από τους μαφιόζους εργολάβους-ενοικιαστές εργασίας, τους  περίφημους «ιδιώτες» φίλους του Υπουργού. 
Θεωρεί τις ιερόδουλες παιδιά άλλου θεού,  πολύ κατώτερου από τον Υπερορθόδοξο Θεό των καθωσπρέπει πελατών τους.  Έτσι εξηγείται και η βιασύνη, που ο ασθενής Υπουργός Υγείας   μέσα στις πρώτες 24 ώρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του επανέφερε την απάνθρωπη υγειονομική διάταξη Λοβέρδου που αντί να περιθάλψει, διαπομπεύει τις οροθετικές εκδιδόμενες γυναίκες (αλλά όχι τους ευηπόληπτους πελάτες). Για να μη μιλήσουμε για τις απαξιωτικές εκφράσεις του προς τους χρήστες ουσιώνΟ Ναρκισσιστικός στους χώρους των ναυάγιων της κοινωνίας βρίσκεται στο στοιχείο του. Θεωρεί, ότι έχει αφθονία ταλαίπωρων ανθρώπινων υπάρξεων για να τις πατήσει στο λαιμό, για να τις ταπεινώσει και έτσι να ανυψώσει το δικό του άθλιο Εγώ.κουφαλα-τζαμι
         Άλλωστε, σήμερα, που έχουν πια αποκαλυφθεί εντελώς τα εγκλήματα του Ναζισμού, μόνο ένας διαταραγμένος θα χτυπιόταν υστερικά όπως ο  Άδωνις, για να διαφημίσει ένα βιβλίο, τους «Εβραίους» που ουσιαστικά  δικαιολογεί το Άουσβιτς, ενός ναζιστή, του Πλεύρη, που έχει δηλώσει: «Του Εβραίου έτσι του πρέπει, συνοπτικές διαδικασίες και στα τέσσερα μέτρα.»
         -Αυτός που πάσχει από ναρκισσιστικό σύνδρομο είναι γεμάτος φαντασιώσεις μεγαλείου, δύναμης και ευφυίας. Όλοι οι άνθρωποι, και όχι μόνο της εξουσίας, κολακεύονται από τις παράτες, όμως καταλαβαίνει κανείς από τα αυτάρεσκα χαμόγελά τους, ότι ο νέος Υπουργός και η γυναίκα του, παριστάνουν πια τους εστεμμένους.Το  πόσο καλάμι έχει καβαλήσει το καταλαβαίνει ο καθένας, αρκεί να ακούσει  προσεχτικά  με ποιο τρόπο ο Άδωνης στο τηλε-βιβλιοπωλείο του βγάζει τα άντερά του ουρλιάζοντας για τη μοναδικότητα του αρχαιοελληνικού αίματός του (αν και οι δικοί του είναι Αλβανοί και Κουτσόβλαχοι), ή να ισχυρίζεται, ότι θα πάρουμε πίσω την Κωνσταντινούποληκαι θα ανασυστήσουμε την Ελληνική αυτοκρατορία. Η νοσηρή και στην περίπτωση του Άδωνηεπικίνδυνη προγονολατρεία έχει από παλιά χαρακτηριστεί σαν δείγμα ναρκισσιστικής διαταραχής.
 «Ο ναρκισσιστικός αγωνίζεται διαρκώς να πείσει με την ψευδή εικόνα του, προκειμένου, κατά βάθος, να αποκρύψει την υποτιμημένη εικόνα που έχει για τον εαυτό του και, έτσι, να νιώσει καλύτερα. Γι’ αυτό και ο μεγαλύτερος φόβος του είναι η «αποκάλυψη» και ένααίσθημα ντροπής που την συνοδεύει όταν νιώθει, ότι οι άλλοι ανακαλύπτουν την αδυναμία του και βλέπουν, όπως θεωρεί ο ίδιος, ότι δεν αξίζει πραγματικά». Θυμόμαστε, τότε  που κάποιοι τον γιαούρτωσαν, πώς  ο κατά φαντασίαν μακεδονομάχος Άδωνης κρύφτηκε με συστολή μικρού δειλού παιδιού πίσω από τη γυναίκα του. Τυπική αντίδραση ναρκισσιστικού.
         -Στη συμπεριφορά, ο ναρκισσιστικός είναι πάντα αλαζονικός και υπερόπτης. Τον Άδωνη τον είδαμε σε διάφορες εκπομπές να είναι ακριβώς αυτό. Ο θεατρινίστικος και ψεύτικος τρόπος που γέλαγε ψεύτικα επί δυό λεπτά λέγοντας ότι «ο Σαμαράς είναι ο πιο άχρηστος υπουργός» (σε συνδυασμό με την κυνική ευκολία, με την οποία μετά έγινε τσιράκι του) ή το χυδαίο  απαξιωτικό  ύφος που έχει όταν απευθύνεται σε εργαζόμενους των νοσοκομείων μιλώντας τους στον ενικό, σαν να είναι δούλοι του, είναι καθαρά  συμπτώματα της συγκεκριμένης Διαταραχής. Η σιγουριά του Γεωργιάδη στις κορώνες του τύπου: «Όποιος νομίζει ότι θα πάω στη ΝΔ είναι παρανοϊκός και ναρκομανής»  και η ακαριαία εναλλαγή τους με τους ουρανομήκεις λιβανωτούς, που απευθύνει με τον ίδιο φανατισμό στον  «άχρηστο Σαμαρά», δείχνει παθολογική αναλγησία, καθώς και ένα άλλο χαρακτηριστικό της ανισσοροπίας αυτής, που πολλοί ψυχίατροι θεωρούν κεντρικό, τον μη σεβασμό των συμφωνημένων (contractbreaker).
κουφάλα-Αγοραζετεεεε








Έχει παρατηρηθεί, ακόμα, ότι «οι Ναρκισσιστικές προσωπικότητες χαρακτηρίζονται από δραματικές, ψεύτικες υπερσυναισθηματικέςεξάρσεις και συμπεριφορές κοντινές στη Μεταιχμιακή Διαταραχή, δηλαδή στους ασθενείς, που χαρακτηρίζονται από την ψυχιατρική σαν περιπτώσεις μπόρντερλάιν»

Ο Ναρκισσιστικός γενικά, χαρακτηρίζεται από εξάρσεις «ιστριονισμού», δηλαδή θεατρινισμού, που δε μοιάζει  με τη φυσιολογική έκρηξη συναισθημάτων, αλλά μάλλον δείχνει την παντελή έλλειψή τους. Όλη η τηλεοπτική παρουσία του Γεωργιάδη είναι ακριβώς αυτό. Παράδειγμα το πασίγνωστο: «όσο μιλάω, εσείς παραγγέλνετεεεεε…». Όλοι όσοι τον έχουν δει σ’ αυτό το ξέσπασμα, έχουν συμφωνήσει, ότι  πρόκειται για  ανισόρροπο άτομο.
-Και βέβαια οι Ναρκισσιστικοί δεν αντέχουν την κριτική και την αντίθετη γνώμη. Όλοι έχουμε γελάσει με τον Άδωνη και τον αδερφό του σε  καβγάδες επιπέδου Κομέντια ντελ άρτε, όταν ο μεγάλος Αδελφός τσίριζε και δεν δεχόταν κουβέντα από τον πατημένο, καταπιεσμένο μικρό Πωστονλένε. 
Όπως γράφει μια γνωστή  Ψυχοθεραπεύτρια: « Εάν, κάποιος τον αμφισβητήσει , ή απλά ασκήσει κριτική, τότε ο Ναρκισσιστικός μπορεί να νιώσει πολύ έντονο θυμό και οργή, αίσθημα ντροπής και εξευτελισμού. Μπορεί όμως  να καλύψει τα συναισθήματα αυτά με μιαμάσκα απάθειας και αδιαφορίαςΣαν να μην συμβαίνει τίποτα. Αυτό είναι και το σημείο, που οι άλλοι άνθρωποι γύρω του μπερδεύονται και πιστεύουν, ότι είναι ένα άτομο με μεγάλη αυτοπεποίθηση που νιώθει πολύ δυνατό.»  Αυτή ακριβώς η αντίδραση είναι η συνήθης του Γεωργιάδη, όταν τον ρωτάνε  για  τις   θανατηφόρες ελλείψεις των νοσοκομείων. Όταν ρωτήθηκε για την κατάσταση  με τα  ράντζα του Ευαγγελισμού, εκτός από τα γνωστά ψέματα ,ότι δήθεν έχουν ελαττωθεί, είπε ψυχρά ότι δε συμβαίνει και τίποτα φοβερό. «Έχουν συνηθίσει οι Έλληνες να ζουν έτσι» (!!!)
Ο ΑΔΩΝΗΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΚΟΗΘΗΣ ΝΑΡΚΙΣΣΙΣΜΟΣ   
            Οι επιστήμονες  διακρίνουν διάφορες κατηγορίες της Ναρκισσιστικής Διαταραχής. Υπάρχει ο Ελιτιστής Ναρκισσιστικός,  ο Ερωτομανής Ναρκισσιστικός,   κλπ.  Ο ασθενής Υπουργός της Υγείας παρουσιάζει χαρακτηριστικά διάφορων τύπων της Διαταραχής αυτής, και κάπως περισσότερα του λεγόμενου Χωρίς-αρχές Ναρκισσιστικού, δηλαδή την παθολογική έλλειψη συνείδησης και ηθικής.
κουφαλα-αιμαΟι χωρις-αρχές ναρκισσιστικοί, λόγω της εγωπάθειάς τους γίνονται&
nbsp;«αδίστακτοι, αμοραλιστές, απιστοι, απατεώνες, μεγάλοι τσαρλατάνοι, καταπιεστικοί, κυριαρχικοί και  εκμεταλλευτικοί».
Αυτή η περιγραφή του σύγχρονου Αμερικάνου ψυχολόγου Θήοντορ Μίλον, ειδικού στις διαταραχές προσωπικότητας, ταιριάζει γάντι στον Υπουργό-αν είναι δυνατόν-Υγείας Άδωνη.
            Ο καινούριος μας Μνημονιακός υπουργός όμως, φαίνεται να παρουσιάζει επίσης χαρακτηριστικά του λεγόμενου Κακοήθους Ναρκισσισμού, μια ξεχωριστή διαταραχή που περιέγραψε πρώτος οΈριχ Φρομ το 1964. Ο κακοήθης ναρκισσισμός είναι «μια ακραία μορφή αντικοινωνικήςδιαταραχής προσωπικότητας με ναρκισσιστικά στοιχεία, που εμφανίζεται σε παθολογικώς πομπώδη άτομα, που τους λείπει η συνείδηση και ο αυτοπεριορισμός  στη συμπεριφορά καθώς και με χαρακτηριστικές εκδηλώσεις χαιρεκακίας, απανθρωπιάς και σαδισμού
           Ένα από τα συμπτώματα που τον διαφοροποιούν από τον απλά Ναρκισσιστικό είναι η εντονότερη τάση για ψυχολογική προβολή. Αυτό που αρνείται να δει στον εαυτό του το προσάπτει στους άλλους. Είναι κωμικοτραγικό, αλλά ο Άδωνις συχνά κατηγορεί τους άλλους για ξέκομμα από την πραγματικότητα. Σε συνδικαλιστή από το χώρο της Υγείας, που ζει την άθλια κατάσταση καθημερινά και που του παραπονέθηκε, είπε  «Αδελφέ, έλα στον πραγματικό κόσμο» (!!!) Έχει πει στη Βουλή  για μία βουλευτίνα της αριστεράς, που προπηλακιζόμενη από τα ΜΑΤ στην ΕΡΤ φώναζε «Βοήθεια»:    «Αν η κυρία Τάδε χρειάζεται  βοήθεια (Ψυχιατρική), να έρθει να της τη δώσουμε».
         Αν και έκανε 12 χρόνια να πάρει
ο πτυχίο του ο ίδιος
, έγραφε αναφερόμενος σε έναν φοιτητή που μιλούσε για τις επιπτώσεις της κρίσης: «Θα ήθελα να τον ρωτήσω γιατί 27 χρονών δεν έχει πάρει ακόμα πτυχίο από το ΤΕΙ; Μου έκανε εντύπωση, ομολογώ». Ψυχολογική προβολή σε όλο της το μεγαλείο. Πιο συχνά ακόμα  έχει χρησιμοποιήσει για βρισιά εκφράσεις όπως «Έχουν σώας τα φρένας;» «είναι ναρκομανείς;» «παίρνουν χάπια;». Αφήστε που πέρα από την προβολή, η υβριστική χρήση εκφράσεων που σημαίνουν τον ασθενή από  έναν Υπουργό Υγείας,  μας πάει κατευθείαν στο χώρο του Θρίλερ
            Ο σαδισμός του Γεωργιάδη έχει καταγραφεί από παλιά. Σε πολλές από τις αντιδράσεις του  που αναφέραμε πριν, υπάρχει μια πτυχή σαδισμούΟ μη σεξουαλικός Σαδισμός είναι από μόνος του μια διαταραχή, που έγκειται στο να παίρνει κανείς χαρά από τον πόνο ενός άλλου ανθρώπου. Κουφαλα-ΚρονοςΜέσα του χαίρεται και παίρνει δύναμη από το γεγονός ότι είναι επικεφαλής ενός τομέα που διαχειρίζεται τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων, που παλεύουν με τις αρρώστιες και το Θάνατο. Μόνο  ένα ασυγκίνητο άτομο με παγωμένο συναίσθημα θα μπορούσε με τόση ευκολία ναπετάει στο δρόμο ασθενείςνα κλείνει ψυχιατρείανα διώχνει από τα σχολεία χιλιάδες ειδικά παιδιά, να κλείνει τις πρωτοβάθμιες δομές ψυχικής Υγείαςνα γκρεμίζει το ΚΕΘ
Α, να εγκαταλείπει το Εθνικό
πρόγραμμα για τη  Στρατηγική αντιμετώπιση της Ηπατίτιδας C και να δηλώνει στο Τουίτερ για τις αυτοκτονίες  «…17% αύξηση των αυτοκτονιών είναι μια μικρή αύξηση…»  
           Και βέβαια δε ανησυχεί καθόλου για τους θανάτους από ελλείψεις στα Νοσοκομεία. Μόλις προχτές πέθανε άλλο ένα μικρό αγόρι, δυόμιση χρονών με συγγενή καρδιοπάθεια, επειδή το Παιδοκαρδιοχειρουργικό Κέντροτου νοσοκομείου Παίδων “Αγία Σοφία” υπολειτουργεί. Ήδη, άνθρωποι που δεν μπορούν να πληρώσουν πεθαίνουν και το προσδόκιμο ζωής έχει πέσει. Η Γενοκτονία έχει αρχίσει. Δε βαριέσαι! Όπως δήλωσε για το ξήλωμα των δομών της υγείας: «Δεν είναι ώρα το κράτος να αυξήσει τις δομές του, αλλά να τις μειώσει» και «τι να κάνουμε, δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε την πρόσβαση όλων των πολιτών στην Υγεία»  Γι αυτό ανακοίνωσε, πως το υπουργείο σχεδιάζει να λειτουργήσει απογευματινά χειρουργεία στα δημόσια νοσοκομεία, έναντι αντιτίμου. Κι έτσι φτιάχνει, με εντολή της κυβέρνησης φυσικά, μια κατ’ εικόνα και ομοίωσή του απάνθωπη πολιτική υγείας δύο ταχυτήτων, ή μάλλον μιας περίθαλψηςταχύτατης για τους «πλούσιους και διάσημους» που μπορούν άνετα να πληρώσουν  και μιαςανύπαρκτης για τους φτωχούς, που μπορούν άνετα να πεθάνουν. Βέβαια δε φαίνεται να ενδιαφέρεται ούτε για τις  300.000  εκτρώσεις, πολλές από τις οποίες τις κάνουν μόνες τους οι χιλιάδες  άνεργες – ανασφάλιστες  γυναίκες  με κίνδυνο για τη ζωή τους.
           Φυσικά και κάποιος άλλος, «υγιής», θα μπορούσε να κάνει τα ίδια, και   η παρουσία ενός κρυφο-ναζί στο Υπουργείο Υγείας  έτσι κι αλλιώς είναι ένα σοβαρότατο πολιτικό ζήτημα. Πάντως, αυτό δεν αποκλείει το γεγονός, ότι ο συγκεκριμένος ακροδεξιός υπουργός Άδωνης Γεωργιάδης είναι, εκτός των άλλων, επίσης  και  διαταραγμένος . Δεν πρέπει να έχουμε καμία αμφιβολία γι αυτό. Η εικόνα έτσι ολοκληρώνεται.
σκουπιδια   σκουπιδια 2 
αστεγος  ραντζα
        Ο ανάλγητος ναζιστής, αντισημίτης, ψεύτης, απατεώνας, ομόφοβος, ψεύτης και σαδιστής Άδωνης, είναι, λοιπόν, μια ψυχοπαθολογική προσωπικότητα. Και όμως. Είναι υπεύθυνο
για τη ζωή των Ελλήνων και ξένων ασθενών και γιατρών και οφείλει να φροντίζει  τους οροθετικούς, τους γέροντες, τους χρήστες, τους μετανάστες και τα άρρωστα παιδιά τους, τους άνεργους, τους άλλους ψυχικά διαταραγμένους,  δηλαδή τους συνανθρώπους μας που περισσότερο από κάθε άλλον χρειάζονται τη βοήθεια μας. Ποιος; Ένας  «Υπουργός» Υγείας, που βλέπει τους φτωχούς, τους καταφρονεμένους και τους άρωστους με   ανθρωπιστική  διάθεση χειρότερη κι από του Μένγκελε!
            Ο  υπουργός έχει μαζέψει γύρω του διάφορους σαδιστές. 
Ανάμεσα στο τάγμα των συμβούλων του, που οι περισσότεροι είναι θεολόγοι και αρχαιολόγοι, διόρισε και το γιο του ναζιστή, πρώην νομικού συμβούλου του …Καντάφι και φίλο του Αχμαντινετζαντ  το-Άουσβιτς-μας-ενώνει-Πλεύρη,  που έχει δηλώσει μπροστά στο φακό, ότι οι Έλληνες οφείλουν «να κάνουν τη ζωή των ξένων μεταναστών κόλαση, χειρότερη από την πατρίδα τους» για να πάψουν να έρχονται. 
Αυτά οι Σύμβουλοι του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης! Ο ίδιος ο «Υπουργός» Άδωνης είχε προτείνει σα λύση να  πιάνουν τους μετανάστες και να τους αφήνουν στο Σούνιο, όλους, γυναίκες, παιδιά και μια που δεν έχουν λεφτά, να γυρνάνε στο κέντρο της Αθήνας με τα πόδια μία, δύο, δέκα φορές, να μάθουν αυτοί. Ανθρωπιστής ο νέος μας υπουργός υγείας! Αυτή είναι κοινωνική αλληλεγγύη, όχι αστεία!  Τύφλα να χει ο Κεμάλ Ατατούρκ και τα «αμελέ ταμπουρού», τα τάγματα εργασίας, με τα οποία εξόντωνε τους Έλληνες κι άλλες μειονότητες, μέσα σε εξαντλητικές πορείες στις ερήμους της ανατολής.
ΑΦΟΥ ΜΑΣ ΛΕΤΕ ΟΤΙ  Ο ΑΔΩΝΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΤΟΜΟ ΔΙΑΤΑΡΑΓΜΕΝΟ,  ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΚΛΕΙΣΑΝΕ ΜΕΣΑ;
          Κουφαλα-στεμμαΠραγματικά, μπορούσε να ρωτήσει κανείς, γιατί ο Γεωργιάδης δεν είναι μέσα σε κλινική, αλλά, αντίθετα, τον διορίσανε επικεφαλής όλων των κλινικών και των νοσοκομείων της Ελλάδας;
Κατ’ αρχήν, αυτό είναι δείγμα της πολιτικής κατάντιας  που βρίσκεται σήμερα η Ελληνική κοινωνία .
Κατά δεύτερον, οι ναρκισσιστικοί έχουν ανοσογνωσία, δηλαδή δεν συνειδητοποιούν την νόσο τους. Από την άλλη, μεταξύ της διαταραχής και του φυσιολογικού δεν υπάρχει πάντα ένα σαφές όριο, αλλά ένα συνεχές.  Κάποια χαρακτηριστικά διαφόρων ψυχικών διαταραχών τα έχουμε όλοι μας σε κάποιο μικρό βαθμό. Όλοι διατηρούμε κάποια Ναρκισσιστικά στοιχεία, που μας βοηθάνε στο να είμαστε δημιουργικοί και να θέλουμε να διακριθούμε. Για να γίνει διάγνωση, όμως, πρέπει να λάβει κανείς υπόψη τη συνολική εικόνα και τον αριθμό και την ένταση   των συμπτωμάτων 
          Υπάρχουν  πολλοί συνάνθρωποί μας, που πάσχουν από διάφορες ψυχικές διαταραχές, που όμως είναι λειτουργικοί, επειδή ακολουθούν μια συγκεκριμένη θεραπεία, ενώ η πάθηση κάποιων άλλων απλά δεν γίνεται αντιληπτή από την κοινωνία. Για παράδειγμα, ο Μέλ Γκιμπσον, ο Λίνκολν αλλά και ο Ανδρέας Παπανδρέου έπασχαν από διπολική διαταραχή, ενώ στη σημερινή περίοδο της βαθιάς οικονομικής κρίσης, η χρόνια κατάθλιψη και άλλες ψυχικές ασθένειες θερίζουν. Ο κακοήθης ναρκισσισμός, απ’ την άλλη, δεν αναγνωρίζεται σαν ειδική ψυχική πάθηση από όλους τους ψυχίατρους και γι αυτό, παρόλο που  έχει περιγραφεί, δεν βρίσκεται μέσα στους καταλόγους του DSM-5. Όμως, είναι γεγονός ότι πολλοί αστυνομικοί, ναζιστές και κυρίως καταστροφικοί ηγέτες έχουν όλα τα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης διαταραχής.         
            Δε λέμε, φυσικά, ότι όλοι οι ναζιστές και όλοι όσοι ενστερνίζονται φασιστικές ή νέο-φιλελεύθερες ιδέες και πρακτικές, είναι όλοι ψυχοπαθείς. Πάντως,   βοηθάει κι αυτό. Όλοι πια ξέρουμε, ότι  η ανθρωποφαγική κοινωνία, που μέσα της ζούμε, κολλάει μεν το στίγμα του απόβλητου στον απλό καθημερινό καταθλιπτικό ή τον διπολικό, από την άλλη όμως, πολλές κομβικές θέσεις τις φυλάει για άτομα εντελώς διαταραγμένα, ακριβώς επειδή τα θεωρεί  χρήσιμα. Σε μελέτες, που έγιναν μέσα σε πολυεθνικές επιχειρήσεις, εκεί που η αναλγησία είναι το απαραίτητο προσόν
κοινωνικής ανόδου, έχει βρεθεί ότι μεγάλο ποσοστό ηγετικών στελεχών πάσχει από την Ναρκισσιστική Διαταραχή.
           Στην περίπτωσή του Άδωνη, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, παρόλο που η ανισσοροπία του είναι ανυπόφορη, τον Σαμαρά  τον έθελξαν κάποια στοιχεία της, όπως ο κυνισμός, η έλλειψη κάθε συναισθήματος συμπόνιας, ο θεατρινισμός, ο αμοραλισμός, ο αντικοινωνικός του σαδισμός και η διαβολική του ικανότητα να κάνει πειστικές κωλοτούμπες.     
           Πρέπει να παραδεχτούμε ότι ο Γεωργιάδης, όπως όλοι οι  κακοήθεις ναρκισσιστές,  έχει το χάρισμα να χειραγωγεί. Προτιμάει τον ουρλιαχτό μονόλογο, αλλά όταν τον στριμώξει κανείς, γίνεται  πρωταθλητής  στον ελιγμό και μπορεί με ψέματα και φωνές και στρεψοδικίες να ξεγλιστρήσει μακριά από οποιαδήποτε κατηγορία εναντίον του. Με αυτό τον τρόπο κρύβει και τηνσαδιστική του πρακτική. Είναι φυσικό αυτό, γιατί στον ψυχικό πυρήνα του κακοήθους Ναρκισσιστικού  υπάρχει ο φόβος, ότι, αν παραδεχτεί πως κάπου έκανε λάθος, (δηλαδή αν αποκαταστήσει την επαφή του με την πραγματικότητα), θα καταρρεύσει όλη η ψυχική συγκρότησή του. Μη ξεχνάμε ότι ο κακοήθης Ναρκισσιστικός έχει την ίδια απουσία συναισθημάτων να κρύψει με τον απλά ναρκισσιστικό, αλλά μεγαλύτερη ικανότητα να την καλύπτει και να πείθει τους άλλους  μιμούμενος τα ανθρώπινα συναισθήματα.
          Ο επίσης φανατικός ακροδεξιός και μνημονιακός πρωθυπουργός, λοιπόν, ξέρει ότι αυτά τα «χαρίσματα» του απάνθρωπου υπουργού του θα βοηθήσουν στο απεχθές έργο, που έχει αναλάβει η μνημονιακή κυβέρνηση, δηλαδή τη διάλυση με τον πιο ανήθικο τρόπο κάθε έννοιας κοινωνικού κράτους και  κάθε έννοιας δικαίου.
          Για να το πούμε αλλιώς, για να γκρεμίσει την Δημόσια Υγεία εις όφελος των ιδιωτικών τρωκτικώνκαι να διεξάγει τη Γενοκτονία που επιβάλλουν το Μνημόνια, ο ακροδεξιός Σαμαράς χρειαζόταν έναν ανάλγητο Δράκουλα και τον βρήκε στο πρόσωπο του διαταραγμένου Άδωνη Γεωργιάδη.
         Κουφαλα-Δρακουλας Όμως ο Σαμαράς, πέρα από ακροδεξιός, είναι καιαπίστευτα κουτός και δεν μπορεί να διακρίνει, ότι ο σημερινός λαός-ψηφοφόρος-θεατής-πελάτης δεν έχει χάσει εντελώς την συναισθηματική του ευφυΐα κι έτσι, όλοι νοιώθουν ότι ο Άδωνης είναι ψυχασθενής και επικίνδυνος , ακόμα και χωρίς διάγνωση.  Εκτός  από κάποιους ιδεολογικά τυφλούς, όλοι ψυχανεμίζονται τη διαταραχή τέτοιου είδους «πολιτικών» ειδικά αυτή την εποχή, που τα αποτελέσματα της αντικοινωνικής τους δράσης τα νοιώθουμε όλοι στο πετσί μας.
           Αλλά και οι πολιτικές λεπτομέρειες, για το πώς ένα τέτοιο αρρωστημένο βαμπίρ σαν τον Άδωνη Γεωργιάδη, ξεκινώντας από κολλητός και ομοϊδεάτης των νέο-ναζί, βρέθηκε επικεφαλής του πιο ανθρωπιστικού Υπουργείου, είναι γνωστές, αλλά και απίστευτες. Σίγουρα, θα διαβάζουν γι αυτά οι μελλοντικές γενιές και θα μας λυπούνται, ενώ οι κοντινοί μας απόγονοι θα μας σιχτιρίζουν και θα απορούν πώς ανεχτήκαμε τον ψυχασθενή Γεωργιάδη πάνω από το κεφάλι μας έστω και μια μέρα.
 Και θα ψάχνουν να μάθουν γιατί  μέχρι σήμερα δεν είχε φωνάξει σύσσωμος ο λαός σ’ όλους αυτούς:  -Στα τσακίδια. Να πάρετε τον Ψυχασθενή Υπουργό σας και τη Γενοκτονία σας και να πάτε σ’ άλλη χώρα, σε άλλη Γη, σε άλλο σύμπαν. Στα τσα-κί-δια!!!
         κουφαλα γεωργιάδη
ΑΥΤΟΝΟΜΗ  ΟΜΑΔΑ  ΜΕΛΕΤΗΣ  ΚΑΙ  ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Γ. Δελαστίκ: Η Γερμανία θέλει δικό της (και) Πρόεδρο της Κομισιόν

 δελαστίκ1
Δεν κρατιούνται πλέον οι Γερμανοί. Αδιαφορούν ακόμη και για την τήρηση των προσχημάτων. Δεν τους αρκεί η ηγεμονία που ασκούν στην Ευρώπη μέσω του ευρώ και της ΕΕ. Τώρα θέλουν και οι πρόεδρος της Κομισιόν να είναι Γερμανός!
Εχει περάσει μισός αιώνας από την τελευταία φορά που το ύπατο αξίωμα της τότε ΕΟΚ και νυν ΕΕ το κατείχε Γερμανός – Δυτικογερμανός, για να είμαστε ακριβέστεροι, δεδομένου ότι τότε υπήρχαν δύο γερμανικά κράτη: ήταν ο Βάλτερ Χάλσταϊν που είχε εκλεγεί πρόεδρος της Κομισιόν το 1958 και του οποίου η θητεία έληξε το 1966, καθώς είχε ξεσπάσει η γαλλογερμανική κρίση εξαιτίας των απαιτήσεων του Γάλλου προέδρου Σαρλ ντε Γκολ, ο οποίος τελικά επέβαλε τις θέσεις του στους Δυτικογερμανούς. Ο Γερμανός σοσιαλδημοκράτης πρόεδρος του ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς φιλοδοξεί, λοιπόν, να αναδειχθεί σε διάδοχο του Χάλσταϊν στην προεδρία της Κομισιόν. Για πρώτη φορά άλλωστε το καλοκαίρι του 2014 ο νέος πρόεδρος της Κομισιόν θα αναδειχθεί από το ευρωκοινοβούλιο, η νέα σύνθεση του οποίου θα προκύψει από τις ευρωεκλογές του Μαΐου του 2014. Βάσει της Συνθήκης της Λισαβόνας, που στο σημείο αυτό θα εφαρμοστεί για πρώτη φορά, οι ευρωβουλευτές θα κληθούν να «εκλέξουν» τον νέο πρόεδρο της Κομισιόν υπό τη μορφή ότι θα πρέπει να εγκρίνουν ή να απορρίψουν ένα πρόσωπο που θα τους υποδείξουν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων “λαμβάνοντας υπόψη τις εκλογές για το ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο”. Οι ευρωβουλευτές δεν διαλέγουν πρόεδρο, λένε μόνο «ναι» ή «όχι» σε όποιο πρόσωπο τους προτείνουν οι πρωθυπουργοί, αλλά και οι πρωθυπουργοί δεν εκλέγουν πλέον οι ίδιοι τον πρόεδρο της Κομισιόν. Απλώς του προτείνουν και αν απορριφθεί, προτείνουν άλλον και άλλον μέχρι κάποια πρότασή τους να γίνει δεκτή από τους ευρωβουλευτές.
Τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών όμως είναι εξαιρετικά απίθανο να δώσουν πλειοψηφία στους σοσιαλιστές ώστε να υποχρεωθούν οι πρωθυπουργοί να προτείνουν τον Σουλτς για πρόεδρο της Κομισιόν. Χάριν συγκρίσεως και μόνο – δεδομένου ότι είναι απολύτως βέβαιο πως στις ευρωεκλογές θα σημειωθούν ριζικές ανακατατάξεις σε κάθε χώρα της ΕΕ ως προς το πόσους ευρωβουλευτές θα εκλέξει το κάθε κόμμα- αναφέρουμε απλώς ότι στη σημερινή Ευρωβουλή υπάρχουν μόνο 190 ευρωβουλευτές στη σοσιαλιστική ευρωομάδα έναντι 269 δεξιών του Λαϊκού Κόμματος σε ένα ευρωκοινοβούλιο που έχει πάνω από 750 ευρωβουλευτές συνολικά. Ακόμη και αν υποτεθεί -μιλώντας πάντα για τη σημερινή Ευρωβουλή- ότι οι 58 ευρωβουλευτές των Πρασίνων και οι 34 της Αριστεράς ψήφιζαν κάποιον σοσιαλιστή υποψήφιο (άθροισμα 282), πάλι αυτός θα έχανε από το δεξιό μπλοκ (269 δεξιοί, 55 συντηρητικοί και 85 φιλελεύθεροι, άθροισμα 409, χωρίς να υπολογίσουμε ούτε έναν από τους 35 ευρωβουλευτές της ευρωσκεπτικιστικής Δεξιάς ή τους 28 μη εγγεγραμμένους σε ομάδα, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται και ακροδεξιοί, όπως οι ευρωβουλευτές της Μαρίν Λεπέν από τη Γαλλία).
Εύλογα γεννιέται η απορία: καλά, αφού ο Σουλτς ως πρόεδρος του ευρωκοινοβουλίου γνωρίζει άριστα τα πάντα για τους συσχετισμούς δυνάμεων στην Ευρωβουλή, πώς νομίζει ότι θα μπορούσε να εκλεγεί πρόεδρος της Κομισιόν; Η απάντηση είναι πολύ απλή και έχει καθαρά γερμανική, καθόλου ευρωπαϊκή εξήγηση. Μετά τις εκλογές στη Γερμανία τον επόμενο μήνα, η βέβαιη νικήτρια καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ είναι πιθανότατο να προσλάβει ως «τσόντα» στην κυβέρνησή της τους σοσιαλδημοκράτες, οι οποίοι -εφόσον επιβεβαιωθούν οι δημοσκοπήσεις- αναμένεται να σημειώσουν το χειρότερο ή ένα από τα δύο – τρία χειρότερα αποτελέσματα της ιστορίας τους.
Αν γίνει αυτό και υπάρχει συνεργασία Δεξιάς και Σοσιαλδημοκρατίας στη Γερμανία, ο Μάρτιν Σουλτς ελπίζει ότι θα κατορθώσει να πείσει τη Μέρκελ πως είναι προς το συμφέρον του Βερολίνου -και όντως είναι- να προωθηθεί στη θέση του προέδρου της Κομισιόν ο Σουλτς ως «σοφτ» εκπρόσωπος μιας «άλλης Γερμανίας», η οποία φυσικά θα εναρμονίζεται απολύτως με τη «σκληρή Γερμανία» της Μέρκελ, αφού «τσόντα» της Μέρκελ θα είναι οι σοσιαλδημοκράτες! Η «άλλη Γερμανία» του Σουλτς θα αποσκοπεί στην παραπλάνηση, την απογοήτευση και τελικά την πρόσδεση στη γερμανική πολιτική όλων των υπόλοιπων Ευρωπαίων. Οπως είναι ευνόητο, αν η Μέρκελ πειστεί να υποδείξει τον Σουλτς, ως ηγέτης της ευρωπαϊκής Δεξιάς θα επιβάλει στους υπόλοιπους δεξιούς ηγέτες την επιλογή της και ο Σουλτς θα εκλεγεί πανηγυρικά πρόεδρος της Κομισιόν με σαρωτική πλειοψηφία! Σε αυτό ελπίζει λ
ιπόν ο Γερμανός σοσιαλδημοκράτης πρόεδρος του ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αυτό είναι το όνειρο της ζωής του. Η ζωή θα δείξει αν θα υλοποιηθεί.
Από το Έθνος

H χειρότερη κληρονομιά! ….το "Πολυτεχνείο" κε Μπάμπη μας ;

 

H  χειρότερη κληρονομιά! ….το «Πολυτεχνείο» κε Μπάμπη μας ; 
 
«Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» 17-11-1998

 H  χειρότερη κληρονομιά!

Tου X.A. ΠAΠAΔHMHTPIOY

H προσπάθεια ορισμένων, έστω και λίγων, να ξεφύγουν από τα καθιερωμένα της μεγάλης αναμνηστικής εορτής του Πολυτεχνείου είναι συμπαθής. O πολιτικός εναγκαλισμός,  οι επισκέψεις επισήμων, οι καταθέσεις στεφανιών και η «ψιλοκοπάνα» από μια ακόμη ημέρα σχολείου έχουν προ πολλού χάσει το νόημά τους.  Όπως όμως και η ευκαιρία για δήθεν «επαναστατικό   χαβαλέ». Το ίδιο  βαρετή όσο και τυπική, είναι η προσπάθεια  όσων επιμένουν να αναζητούν το «πραγματικό  νόημα της εξέγερσης» …………………………………………………………………

 
 
Σημίτης ….θλιβερή εικόνα στο -πολυτεχνείο.
 
 
 

ΣΗΜ.
(Όπως ο εικονιζόμενος πρωθυπουργός π.χ  ….και τα αγαπημένα του πολιτικά τέκνα  ….ο Νίκος και η Μαρία ….του radiostation «εδώ πολυτεχνείο….» !)
Μήπως τελικά ….ο κ. Μπάμπης είχε δίκιο -έστω λίγο ..όσο πατάει η γάτα- ….κυρίως αν δούμε τα πράγματα από την σκοπιά του σήμερα ….δηλαδή της καταστροφής μας ….απότοκης των εγκληματικών ενεργειών ….και αυτού του σιναφιού.
Αναγνωστης

Η «σκακιέρα» της κυβερνητικής συνοχής

Η «σκακιέρα» της κυβερνητικής συνοχής
Τη «ναπολεόντεια» κίνηση που θα προσφέρει ματ, αναζητούν Συγγρού και Χαριλάου Τρικούπη, χωρίς ωστόσο να «βγαίνουν» ούτε οι κινήσεις, ούτε… τα «πιόνια»…
Αρχικά, μετά την αποχώρηση της Θ. Τζάκρη από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ και τις επισφαλείς για την κυβέρνηση θέσεις, που έχουν αναπτύξει δημοσίως, στελέχη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, όπως του Β. Πολύδωρα, του Μ. Τζαμτζή, του Μ. Κασσή και του Θ. Μωραϊτη, το Μαξίμου προσπάθησε να εξασφαλίσει πρώτα τα μετόπισθεν με τις καίριες αλλαγές στο νέο φόρο ακινήτων και την έγκαιρη ενημέρωση των κοινοβουλευτικών ομάδων, τις οποίες φέρεται να ικανοποιούν οι αλλαγές.
Αυτό φαίνεται έστω και προσωρινά να επετεύχθη με το «ροκέ» του Μαξίμου.
samaras-venizelos-vouli 0
Στη συνέχεια, οι δύο Πρόεδροι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ και οι στενοί τους σύμβουλοι, προσπαθούν να οργανώσουν την αντεπίθεσή τους, έστω και με …«δανεικά πιόνια». Ο χρόνος λιγοστεύει όμως, ο «αντίπαλος» δείχνει να έχει περισσότερα διαθέσιμα «πιόνια» και η αντεπίθεσή του έχει ξεκινήσει με «άλογα» και «αξιωματικούς» αλλά και έναν Αλέξη Τσίπρα, σε ρόλο «Βασίλισσας», να εφορμά, να χτυπά και να στερεί «πιόνια» από τον αντίπαλο σε καίριες στιγμές, αφού η πρόταση μομφής, σε έναν βαθμό …του «βγήκε»…
Στην «αντεπίθεση» το Μαξίμου προσπαθεί να «βγάλει ναπολεόντειο» με …άνοιγμα είτε προς τα δεξιά του, είτε προς το κέντρο, αφού προς τα αριστερά δείχνει να πρόλαβε η «κίνηση των 58» με την «Ελιά» και η πρωτοβουλία της Ντόρας Μπακογιάννη προς τη ΔΗΜΑΡ, η οποία όχι μόνο δεν καρποφόρησε, αλλά αντιθέτως έφερε σε δύσκολη θέση τον «Βασιλιά» Αντώνη Σαμαρά.
Οι «εφεδρείες» λοιπόν αναζητούνται σε πρόσωπα – «αξιωματικούς» όπως ο Ανδρέας Λοβέρδος, για τον οποίο όμως υπάρχουν ενστάσεις από την «Βασίλισσα» του κυβερνητικού στρατοπέδου, που είναι ο Ευάγγελος Βενιζέλος και σε στρατιώτες όπως ο διαγραμμένος από τη ΝΔ Γιώργος Κασαπίδης.
7E549C7F74718E32DF59853C7CAC9FC4
«Φήμες» θέλουν να υπάρχει και στενό μαρκάρισμα προς την πλευρά των ΑΝ.ΕΛ. για ανεύρεση στελεχών που δεν στηρίζουν την σύμπραξη με τον ΣΥΡΙΖΑ, όμως …δεν φαίνονται και διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν τους Ανεξάρτητους ΈλληνεςΤα αποτελέσματα λοιπόν είναι φτωχά και δεν εγγυώνται ασφαλές «καρνάγιο» για την κυβέρνηση μετά και την «ψυχρολουσία» που επεφύλασσε το Eurogroup και θα χρειαστούν συμπαγείς κοινοβουλευτικές ομάδες για να περάσουν όσα ζητά το Eurogroup, ειδικά με το νέο έτος…
Η λύση
Η λύση που αναζητείται, μοιραία είναι το περίφημο «ναπολεόντειο» με συνταγή του παρελθόντος αλά Παπαδήμου, όχι όμως με «τεχνοκράτη» στην θέση της «Βασίλισσας», αλλά …ενός πολιτικού προσώπου που ίσως θα γινόταν ευρύτερα αποδεκτό, θα παρείχε την αίσθηση «κύρους» στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές μας και θα καθησύχαζε για τα επόμενα δύο έτη την κοινωνία, την Τρόικα και το Eurogroup.
chess1
Όμως, το «ναπολεόντειο» για να βγει, χρειάζεται έμπειρο σκ
ακιστή και …μάλλον αρχάριο αντίπαλο …Οι εβδομάδες που ακολουθούν θα φανερώσουν πάντως «πιόνια» και «κινήσεις».

newsbomb.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ! Η Σύμβαση της Βιέννης του ΟΗΕ… Υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις να αμφισβητηθούν και να ακυρωθούν τα μνημόνια. Εκείνο που δεν υπάρχει είναι πολιτική βούληση.

 

Η Σύμβαση της Βιέννης

Υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις να αμφισβητηθούν και να ακυρωθούν τα μνημόνια.

Εκείνο που δεν υπάρχει είναι πολιτική βούληση.
Μία από τις πολλές «πίπες» με τις οποίες μας βομβαρδίζουν καθημερινά τα πουλημένα αστικά τομάρια και οι παρατρεχάμενοι της κάθε λογής εξουσίας, είναι και το «τώρα πια δεν γίνεται τίποτε». Εννοούν, δηλαδή, ότι τώρα πια έχουμε βάλει βούλες και υπογραφές στα διάφορα μνημόνια και δεν γίνεται να τα ακυρώσουμε.

Ο πρωθύ το έχει πει σταράτα: «Η Ελλάδα είναι μια μικρή χώρα αλλά σέβεται την υπογραφή της». 

Ο Φωτάκιας τής ΔημΑρ, λίγο πριν τις περασμένες εκλογές, το είπε πιο επιστημονικά: «Αναμφισβήτητα υπάρχει ένα δεσμευτικό πλέον πλαίσιο το οποίο θα βαραίνει την όποια κυβέρνηση αναλάβει». 
Οι καφροτηλεαναλυτές δεν χάνουν ευκαιρία να ειρωνευτούν οποιαδήποτε φωνή τολμάει να αρθρώσει λόγο περί μονομερούς καταγγελίας των μνημονίων, είτε αυτή είναι η εκφρασμένη σοβαρά πολιτική θέση τού ΚΚΕ είτε είναι λαϊκίστικη κορώνα τού στυλ «εμείς θα σκίσουμε το μνημόνιο». 
Και, βέβαια, όλοι αυτοί δεν παύουν να επισείουν την απειλή των δανειστών μας πως θα προσφύγουν στα αγγλικά δικαστήρια αν δεν τηρήσουμε τους όρους των μνημονίων (παρεμπιπτόντως, η προσφυγή στα αγγλικά δικαστήρια περιλαμβάνεται στα μνημόνια).

Πόσο αληθεύουν όλα τούτα, όμως; Πόσο σωστός είναι ο ισχυρισμός πως όποια κυβέρνηση κι αν βγει σε τούτη την χώρα, θα δεσμεύεται θέλοντας και μη από όσα θα έχουν ήδη υπογραφεί; 

Την απάντηση μας την δίνει η περίφημη Σύμβαση της Βιέννης του ΟΗΕ. 
Η σύμβαση αυτή καταρτίστηκε το 1969 και ρυθμίζει το πώς καταρτίζεται, τροποποιείται και λύεται μια διεθνής συνθήκη, πώς ερμηνεύονται οι όροι της, πώς προσχωρούν τρίτα κράτη σε αυτήν κλπ. 
Το δεύτερο τμήμα τής Σύμβασης της Βιέννης, το οποίο έχει τίτλο «Ακυρότης των συνθηκών», περιλαμβάνει μερικές πολύ ενδιαφέρουσες διατάξεις:

Άρθρο 48 – Πλάνη: Κράτος τι δύναται να επικαλεσθή πλάνην τινά εις συνθήκην ως ακυρούσαν την συναίνεσίν του όπως δεσμευθή διά ταύτης, εφ’ όσον αύτη αναφέρεται εις γεγονός ή κατάστασιν, την οποίαν το κράτος εξέλαβε ως υφισταμένην κατά τον χρόνον συνομολογήσεως της συνθήκης…


[Σχόλιο: Έτσι εξηγείται η σπουδή των πάντων να υποβαθμίσουν την σημασία των όσων είπε το ΔΝΤ περί εσφαλμένων πολλαπλασιαστών κλπ. Αν η ελληνική πλευρά αποδείξει ότι η χρήση διαφορετικών πολλαπλασιαστών θα τροποποιούσε ή θα εξάλειφε τις δεσμεύσεις της, τα μνημόνια ακυρώνονται.]

Άρθρο 49 – Απάτη: Οσάκις το κράτος ήχθη εις συνομολόγησιν συνθήκης συνεπεία δολίας συμπεριφοράς ετέρου κράτους έχοντος συμμετάσχει εις τας διαπραγματεύσεις, τούτο δύναται να επικαλεσθή την απάτην ως ακυρούσαν την δοθείσαν συναίνεσίν του όπως δεσμευθή διά της συνθήκης.


[Σχόλιο: Αρκεί η ύπαρξη διαδοχικών μνημονίων, όπου κάθε καινούργιο μνημόνιο έρχεται ως απότοκο και συμπλήρωση του προηγούμενου με επαχθέστερους όρους, για να καταδείξει ότι η συνομολόγηση του πρώτου μνημονίου ήταν αποτέλεσμα δολιότητας εκ μέρους των δανειστών.]

Άρθρο 50 – Δωροδοκία αντιπροσώπου κράτους: Οσάκις εξησφαλίσθη η έκφρασις της συναινέσεως του κράτους όπως δεσμευθή συμβατικώς διά δωροδοκίας τού αντιπροσώπου του, αμέσως ή εμμέσως επελθούσης δι’ ενεργειών ετέρου κράτους έχοντος συμμετάσχει εις τας διαπ
ραγματεύσεις, τούτο δύναται να επικαλεσθή την δωροδοκίαν ως ακυρούσαν την συναίνεσίν του όπως δεσμευθή διά της συνθήκης.


[Σχόλιο: Όπως θυμόμαστε, η κυβέρνηση ΠαΣοΚ είχε εκχωρήσει στον τότε υπουργό οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου το δικαίωμα να υπογράφει ό,τι θέλει, δεσμεύοντας την χώρα. Μήπως τώρα εξηγείται η πρεμούρα των κρατούντων να κουκουλώσουν την διαβόητη λίστα Λαγκάρντ, στην οποία ανακατευόταν ο Παπακωνσταντίνου και το σόι του;]

Άρθρο 52 – Άσκησις βίας επί του κράτους διά της απειλής ή χρήσεως βίας: Η συνθήκη είναι άκυρος εάν η σύναψίς της επετεύχθη διά της απειλής ή χρήσεως βίας κατά παραβίασιν των συνθηκών τού Διεθνούς Δικαίου, ως παρέχονται αύται εν τω Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.


[Σχόλιο: Υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι τα τελευταία τέσσερα σχεδόν χρόνια η Ελλάδα δεν γίνεται αποδέκτης συνεχών απειλών και πιέσεων, τόσο από τα επίσημα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και από σωρεία ευρωπαίων αξιωματούχων;]

Αλλά και στο τρίτο τμήμα, με τίτλο «Λήξις και αναστολή τής εφαρμογής των συνθηκών», υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα διάταξη:

Άρθρο 61 – Επισυμβάσα αδυναμία εκτελέσεως: Εν μέρος εις συνθήκην δύναται να επικαλεσθή αδυναμίαν εκτελέσεως ως λόγον λήξεώς της ή αποχωρήσεως εκ ταύτης εάν η αδυναμία αύτη είναι αποτέλεσμα οριστικής εξαλείψεως ή καταστροφής ενός αντικειμένου απαραιτήτου προς εκτέλεσιν της συνθήκης.


[Σχόλιο: Εφ’ όσον ο ελληνικός λαός είναι «απαραίτητος προς εκτέλεσιν της συνθήκης» και βιώνει ήδη την καταστροφή ενώ απειλείται και με «εξάλειψιν», η αδυναμία εκτελέσως των μνημονίων είναι ήδη «επισυμβάσα», όσο κι αν για κάποιους η καταστροφή και η «εξάλειψις» του ελληνικού λαού θεωρείται ως…ευλογία. Εκτός αν πρέπει να περιμένουμε την «οριστική» καταστροφή και εξάλειψη του λαού.]

Όσο κι αν οι παραπάνω διατάξεις είναι διατυπωμένες σε ακραιφνή καθαρεύουσα (η Σύμβαση της Βιέννης κυρώθηκε και δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα τής Κυβερνήσεως μεταφρασμένη στα ελληνικά επί χούντας, το 1974), είναι περισσότερο από σαφές ότι υπάρχουν όλες οι προϋποθέσεις να αμφισβητηθούν και να ακυρωθούν τα μνημόνια. 

Εκείνο που δεν υπάρχει είναι πολιτική βούληση.

πηγη

ΚΕΡΑΥΝΟΙ ΚΟΥΙΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΣΑΜΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΠΕΤΕΙΟΥ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ



«Ο ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΠΑΠΑΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕ ΣΤΟΥΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΝΑ ΚΑΤΑΘΕΣΟΥΝ ΣΤΕΦΑΝΙ ΣΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΗΣ ΣΑΜΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΗΜΕΡΑ, ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ. ΟΙ ΑΝΕΛ ΖΗΤΟΥΜΕ ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΑΠΟΔΟΣΗ ΕΥΘΥΝΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ» 
Ο Βουλευτής Επικρατείας των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ Τέρενς Κουίκ, ο οποίος έχει υπό την κοινοβουλευτική του εποπτεία και τα νησιά του Βόρειου Αιγαίου, έκανε σήμερα (17/11/2013) την εξής δήλωση:
«Ο Αντιπεριφερειάρχης Σάμου Θεμιστοκλής Παπαθεοφάνους απαγόρευσε στις σημερινές εκδηλώσεις για την επέτειο της ένωσης της Σάμου με τη μητέρα Ελλάδα, την κατάθεση στεφάνου εκ μέρους των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.
Η πρωτοφανής απαγόρευση του Αντιπεριφερειάρχη επεκτάθηκε σε όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, με εξαίρεση το ΣΥΡΙΖΑ που εκπροσωπείτο από την τοπική Βουλευτή του.
Πρόκειται για μία ενέργεια η οποία συνέβη για πρώτη φορά και μάλιστα ανήμερα της επετείου του Πολυτεχνείου, όπου όλοι δίνουμε όρκο στη Δημοκρατία και τον Κοινοβουλευτισμό.
Ο Αντιπεριφερειάρχης Θεμιστοκλής Παπαθεοφάνους είναι γνωστό ότι εξελέγη με τη σημαία του ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου που μας έβαλε στον εφιάλτη των μνημονίων. Είναι γνωστό ότι υπηρετεί πιστά τις μνημονιακές πολιτικές και του σημερινού ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου και της συγκυβέρνησης της καταστροφής.
Σήμερα, μας έδειξε – επαναλαμβάνω, ημέρα μνήμης του Πολυτεχνείου – ότι ελάχιστα σέβεται τα κοινοβουλευτικά κόμματα και τους εκπροσώπους τους στο νησί της Σάμου.
Τον ενημερώνω επίσης ότι σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχα πριν από λίγο τόσο με τον Υπουργό Εσωτερικών Γιάννη Μιχελάκη, όσο και με τον Περιφερειάρχη Βορείου Αιγαίου Νάσο Γιακαλή και οι δύο με διαβεβαίωσαν ότι δεν υπάρχει ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ οδηγία τους για απαγόρευση κατάθεσης στεφάνων εκ μέρους των κομμάτων και των εκπροσώπων τους σε επετείους όπως η σημερινή.
Κατόπιν τούτου, ως Βουλευτής Επικρατείας των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ζητώ και από τον ΥΠΕΣ και από τον Περιφερειάρχη, την άμεση παρέμβασή τους για την απόδοση ευθυνών για την αντιδημοκρατική – και πάλι επαναλαμβάνω, σήμερα, την ημέρα του Πολυτεχνείου – αντιδημοκρατική απόφαση του συγκεκριμένου Αντιπεριφερειάρχη.
Και επειδή είμαι βέβαιος ότι ούτε ο ίδιος θα έχει την ευαισθησία είτε της δημόσιας συγγνώμης είτε της παραίτησης, απλά τον ενημερώνουμε ότι η περίπτωσή του εμπίπτει στην ομόφωνη απόφαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ: Να μην στηρίξουν και να στείλουν σπίτι τους όλους εκείνους της πρωτοβάθμιας ή δευτεροβάθμιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης που υπηρετούν και εξυπηρετούν τυφλά τις αντιδημοκρατικές και αντισυνταγματικές εθνοκτόνες μνημονιακές πολιτικές».
ΥΓ: Με βάση ρεπορτάζ και αποκαλυπτικές φ
τογραφίες που ανέβηκαν στην ιστοσελίδα
aigaion.blogspot.gr, o Αντιπεριφερειάρχης γύρισε την πλάτη τουστους πολιτιστικούς συλλόγους που θα παρουσίαζαν τοπικούς χορούς στην πλατεία Θεμιστοκλή Σοφούλη. Προτίμησε αντί να καθίσει εκεί και να τους τιμήσει, να πάρει τους Επίσημους και να πάνε στις καφετέριες.
Πιο σημαντικός ένας καφές ή μία σούμα από την εκδήλωση λεβεντιάς που ετοίμασαν τα νιάτα του νησιού;
Δυστυχώς, προφανώς…
ΥΓ: Μην αποτολμήσει ανειλικρινή απάντηση. Έχω κι άλλα να του πω, απλά τα κρατώ εφεδρεία, αν χρειαστεί…

Το Πολυτεχνείο Πιο Ανεπίκαιρο Από Ποτέ

Ας πάρουμε μια ανάσα, ας γίνουμε λογικοί, ας αποφύγουμε τους συναισθηματισμούς, την κινδυνολογία και τον λαϊκισμό, ας μιλήσουμε για νομιμότητα, και ας δούμε τα πράγματα ρεαλιστικά. Ας δούμε τί έχει συμβεί και τί συμβαίνει.
Το Νοέμβριο του 1973 μια χούφτα φοιτητές -πράκτορες της ΚΥΠ και προβοκάτορες, σύμφωνα με την μεγαλύτερη αριστερή παράταξη της εποχής (ΚΚΕ)- καταλαμβάνουν το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, με συνθήματα “Κάτω η Χούντα” και “Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία”.
Οι άπλυτοι μουσάτοι νεαροί και οι κοπέλες με τις αξύριστες μασχάλες, όλοι αυτοί οι ατημέλητοι και αμελείς φοιτήτριες/φοιτητές, αυτοί οι αλήτες, παραβαίνουν σωρεία νόμων: Παραβίαση σφραγίδων. Κατ’ εξακολούθηση κατάληψη δημοσίου κτιρίου. Έκθεση σε κίνδυνο της δημόσιας υγείας. Παράνομη αφισοκόλληση και μοίρασμα φυλλαδίων. Παράνομη αναγραφή συνθημάτων. Φθορά δημόσιας περιουσίας. Δημιουργία και λειτουργία παράνομου ραδιοφωνικού σταθμού. Διατάραξη κοινής ειρήνης. Παρότρυνση σε διάπραξη παράνομων πράξεων, αδικημάτων και κακουργημάτων, από κοινού και κατά συρροή. Αντίσταση κατά της αρχής. Επίθεση σε όργανα της τάξης. Σύσταση και λειτουργία εγκληματικής οργάνωσης. Διάδοση ψευδών ειδήσεων με σκοπό την ανατροπή του πολιτεύματος.

Είναι ηλίου φαεινότερο πως τα αναρχοκουμούνια, οι καταληψίες,  οι ταραξίες, καταστρατηγούν την νομιμότηταν παντί τω τρόπω. Η κυβέρνησις της χώρας αναθέτει εις τον στρατόν και εις τα άρματα μάχης (τανκς) να επαναφέρουν την νομιμότηταν, με λελογισμένην χρήσην νομίμου βίας, όπερ και εγένετο.
Ουδέν μεμπτόν νομικώς εκ της κυβερνήσεως. Επανήλθε η Ειρήνη, η Τάξις, και η Ασφάλεια.
Εν έτη 2013 (στα σαράντα της επετείου δηλαδή), οι απολυμένοι της παράνομης πια ΕΡΑ, οι πρώην καταληψίες του Ραδιομεγάρου, μπαίνουν παράνομα στο Πολυτεχνείο, στήνουν παράνομο ραδιοφωνικό σταθμό, και εκπέμπουν παρανόμως, διασπείροντας ψευδείς ειδήσεις με σκοπό την ανατροπή του πολιτεύματος. Αρκετοί φοιτητές ψηφίζουν υπέρ όλων αυτών των παρανομιών, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους το ότι θα χάσουν το εξάμηνό τους και συνεπώς θα καθυστερήσουν να βγουν στην αγορά εργασίας.
Το σύνθημα που φωνάζουν είναι αυτό που ακούγεται ήδη από το 2011: “Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία, Η Χούντα δεν τελείωσε το ’73″. Το πιάσατε το υπονοούμενο; Όλοι αυτοί οι “πολίτες” υποστηρίζουν πως υπάρχει έλλειμα σε Ψωμί, σε Παιδεία, σε Ελευθερία, αλλά ακόμα-ακόμα και έλλειμα Δημοκρατίας! Αφού υποστηρίζουν πως η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνησή μας είναι άκουσων-άκουσων: “Χούντα”.
Η απάντηση σε όλα αυτά, έχει δοθεί από πολύ πιο υπεύθυνα χείλη από τα δικά μου. Έχει δοθεί από τον πολυχρονεμένο μας επίτιμο Σουλτάνο –που ο Θεός να μου κόβει χρόνια και να του δίνει μέρες- τον κύριο Πάγκαλο: Αυτοί που διαμαρτύρονται είναι “οι Φασίστες, οι Κομουνιστές, και οι Μαλάκες”. Επίσης έχει δοθεί μεγαλειώδης απάντηση και από δύο Κολοσσούς. Από δύο Ογκόλιθους της πολιτικής σκηνής. Από δύο Φάρους Δημοκρατίας, Ισονομίας και Μετριοπάθειας. Από τον κύριο Μαυρουδή, και από τον κύριο Άδωνι. Ο σερ Βορίδης και ο σερ Γεωργιάδης, απέναντι στην πλημμύρα (άκυρων φυσικά) επιχειρημάτων, απαντάνε με αφοπλιστική απλότητα: “Είσαι ΣΥΡΙΖΑ” ή “Είσαι ΑΝΤΑΡΣΥΑ”. Ένα καταλυτικό λογικό επιχείρημα που θα έκανε τον Αριστοτέλη υπερήφανο για τους απογόνους του. Μετά τον Μαυρουδή και τον Άδωνι, έχουμε τον Φαήλο! Αυτόν τον Τιτάνα! Αυτόν τον Υπέρλαμπρο Αστέρα που η έμφυτη σεμνότητά του τον κάνει να λάμπει στο παρασκήνιο. Ο Φαήλος θα κάνει γνωστό στο πανελλήνιο τον όρο “αναρχοφασίστας” (κατά τα σύνθετα “αναρχοκουμούνι”, “αναρχομπολσεβίκος” ή “αναρχοάπλυτος” της Χρυσής Αυγής), για να περιγράψει με ακόμα πιο θαυμαστή ακρίβεια (από τους Χρυσαυγίτικους όρους) τον αναρχικό που διαμαρτύρεται.
Για να συνοψίσουμε, η κυβέρνηση χωρίζει, δικαίως, τους αδίκως διαμαρτυρόμενους πολίτες σε τέσσερεις κατηγορίες: 1. Φασίστες (Χρυσή Αυγή), 2. Κομμουνιστές (ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Αλαβάνος), 3. Αναρχοφασίστες (Ελευθεριακοί, Αντιεξουσιαστές, Αναρχικοί), 4. Μαλάκες (μάλλον εννοώντας τους ανένταχτους αναρχικούς, αντιεξουσιαστές, αριστεριστές). Βέβαια οι Χρυσαυγίτες αποτελούν μεν μια εγκληματική οργάνωση, είναι δε φορείς μιας πολιτικής ιδεολογίας που δεν είναι σωστό να διώκεται, οπότε οι Χρυσαυγίτες αποτελούν μια ειδική κατηγορία.
Υπάρχει και μια πέμπτη κατηγορία.
Το πλειοψηφικό σύνολο των πολιτών εκείνων που δεν διαμαρτύρονται δημόσια, που ο πρωθυπουργός, ο Μάρκος Αντώνιος ο Σαμαράς, το χαρακτήρισε χαϊδευτικά “ο κοσμάκης”.
Το λοιπόν, η δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα. Υπάρχουν επιλογές. Ή θα είσαι νομοταγής, πειθήνιος “κοσμάκης”, ή φασίστας, ή “κομμουνιστής, μαλάκας, αναρχοφασίστας”.Για να δείτε όμως πόσο μπροστά βρίσκεται η κυβέρνηση, ο Γίγαντας Άδωνις, σε αντίθεση με αυτούς που απλώς διαμαρτύρονται άγονα, προτείνει λύσεις: “Έχετε δικαίωμα να διαμαρτύρεστε, αλλά μόνο από το facebook και το twitter”. Για να δείτε επίσης πόσο στιβαρή είναι η σημερινή κυβέρνηση, όταν είχαν ρωτήσει οι ξένοι δημοσιογράφοι, τότε, τον Παττακό, αν γίνονται βασανιστήρια, είπε “Όλ διζ αρ λάισς. Νο πίπολ χαζ ε τατς δέαρ. Νόουαν”, δηλαδή απλώς αρνήθηκε ότι υπάρχουν βασανισμοί. Όμως ο σημερινός Υπουργός Προστασίας του Πολίτη, ο Αρχιστράτηγος της Νομιμότητας, Δένδιας ο Μεγαλοπρεπής, δεν κωλώνει, και σε αντίστοιχες αιτιάσεις και καταγγελίες ξένων δημοσιογράφων περί βασανισμού αντιφασιστών, όχι απλώς αρνείται την ύπαρξη βασανισμών, αλλά απειλεί με μηνύσεις την Βρετανική εφημερίδα Guardian.
Το σύνθημα “Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία” είναι πιο ανεπίκαιρο από ποτέ. Η κυβέρνηση προσφέρει τα πάντα και κυρίως προστασία στους πολίτες:
ΨΩΜΙ
Η κυβέρνηση προστατεύει τους πολίτες από το να εκτεθούν στον υγειονομικό κίνδυνο των “κινημάτων” Χωρίς Μεσάζοντες, καθώς τα προϊόντα δεν είναι ελεγμένα. Η κυβέρνηση προστατεύει τους πολίτες από το να δέχονται δωρεάν φαγητό από λαϊκιστές αγνώστους (και καλά “αλληλέγγυους”), καθώς τα τρόφιμα μπορεί να είναι ακατάλληλα. Τέλος, μαζεύει όλους τους λαθρομετανάστες και τους κλείνει σε στρατόπεδα φιλοξενίας, για να μην τρώνε τα περισσεύματα φαγητών από τους Ελληνικούς κάδους σκουπιδιών. Φαγητό από τους κάδους μόνο για Έλληνες!  
ΠΑΙΔΕΙΑ
Η κυβέρνηση προστατεύει τους μαθητές από τη μιζέρια και την κατάθλιψη και κλείνει τα απομακρυσμένα σχολεία που έχουν λίγους μαθητές. Συγχωνεύει σχολεία για να ενδυναμώσει τις σχέσεις μεταξύ των παιδιών, μεγαλώνοντας το πλήθος των μαθητών ανά τμήμα. Τρεις μαθητές ανά θρανίο είναι καλύτερα από δύο. Η κυβέρνηση προστατεύει τους πολίτες από τη νωθρότητα: Καθώς τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια δεν έχουν πια καθαρίστριες, φύλακες ή γραμματείς, οι καθηγητές όλων των βαθμίδων, οι γονείς, και γιατί όχι οι μαθητές και οι φοιτητές, οφείλουν να κάνουν δουλειές γραμματειακής υποστήριξης, κηπουρού, καθαριστή, και ό,τι χρειαστεί, για να συνεισφέρουν με χειρωνακτική εργασία, ώστε να έχουν όλοι, όχι μόνο νου, αλλά και σώμα υγιές.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Η κυβέρνηση σου προσφέρει την ελευθερία να αγοράζεις και τις Κυριακές. Σου προσφέρει την ελευθερία να πας πίσω στο πατρικό σου σπίτι στο χωριό, και να καλλιεργείς τον κήπο. Σου προσφέρει την ελευθερία να ψηφίζεις κάθε τέσσερα χρόνια(!), επιλέγοντας ανάμεσα σε έναν γαλαξία πολιτικών κομμάτων, με παντελώς διαφορετικές πολιτικές. Σου προσφέρει την ελευθερία να αντιτίθεσαι σε ό,τι δεν σου αρέσει, μέσω internet, πάντα επώνυμα, κόσμια, και εντός νομιμότητας. Σου προσφέρει την ελευθερία να παρακολουθείς θέατρο και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις μόνο σε ασφαλείς χώρους με ανταγωνιστικό εισιτήριο. Σου προσφέρει την ελευθερία να επιλέξεις ανάμεσα στις προσφορές δεκάδων εταιρειών, ανταγωνιστικά πακέτα, ιδιωτικής ασφάλειας, ιδιωτικής σύνταξης, ιδιωτικής ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, ιδιωτικών σχολείων, ιδιωτικών πανεπιστήμιων, ιδιωτικών νοσοκομείων, ιδιωτικού ρεύματος, ιδιωτικού νερού. Σου δίνει την ελευθερία να γίνεις και να μείνεις για πάντα ιδιώτης.
“Είν’ ευχάριστον πράγμα η ιδιωτεία” που έλεγε και ο Κ. Π. Καβάφης

ΟΟΣΑ: 555 διατάξεις κρατάνε τις τιμές στα ύψη


Είναι λογικό όταν η αγοραστική ικανότητα του μέσου πολίτη μειώνεται, να μειώνονται αντίστοιχα και οι τιμές στα είδη πρώτης ανάγκης. Όχι, όμως, στην Ελλάδα. Ο μέσος Έλληνας είναι πλέον κατά 40% πιο φτωχός, όμως οι τιμές στα προϊόντα έχουν αυξηθεί. Που οφείλεται αυτό; Σε 555 νομοθετήματα που κατά καιρούς έχουν ψηφιστεί και εφαρμοστεί.
Η έκθεση-κόλαφος του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, την οποία δημοσιεύει η Καθημερινή, σοκάρει. 555 νομοθετικοί περιορισμοί κρατούν τις τιμές στα ύψη στην ελληνική αγορά, ενώ παράλληλα δεν επιτρέπουν να λειτουργήσει ο ανταγωνισμός.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας, υπό καθεστώς «ομηρίας» βρίσκονται, μεταξύ άλλων, το ψωμί, το γάλα, τα απορρυπαντικά, τα φάρμακα, τα καύσιμα, τα βιβλία και άλλα είδη πρώτης ανάγκης.
Το τελικό κείμενο της έκθεσης θα παραδοθεί στο υπουργείο Ανάπτυξης μέσα στις επόμενες μέρες και στα συμπεράσματα της ενδέχεται να στηριχθεί νόμος, ο οποίος θα κατατεθεί άμεσα και θα προβλέπει την κατάργηση του συνόλου των εμποδίων για την ομαλή λειτουργία της αγοράς.
Εάν ο νόμος αυτός κατατεθεί, θα ξεκινήσει επιχείρηση-σκούπα απελευθέρωσης των επίμαχων προϊόντων. Η «σκούπα» θα ξεκινάει από τις τιμές, θα περνάει από τις υπηρεσίες και μπορεί να φτάσει ακόμα και ως την κατάργηση όλων των τελών και των εισφορών υπέρ τρίτων.
Υπολογίζεται ότι το άμεσο όφελος από αυτήν την κίνηση θα φτάσει στα 5 δισ. ευρώ, λύνοντας τα χέρια της κυβέρνησης απέναντι στις απαιτήσεις της τρόικα. Μένει μόνο να φανεί αν ο υπουργός Ανάπτυξης, Κωστής Χατζηδάκης, θα λάβει υπόψιν του το πόρισμα της έκθεσης. Η έρευνα του ΟΟΣΑ ξεκίνησε το 2012 και εστίασε στις κατηγορίες της επεξεργασίας τροφίμων, του λιανεμπορίου, των δομικών υλικών και του τουρισμού, που αντιπροσωπεύουν περίπου το 21% του ΑΕΠ της Ελλάδας, και διασφαλίζουν το περίπου 24% των θέσεων εργασίας.

http://www.koutipandoras.gr/

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ: Το σπίτι σου , από διαφορετικές . . . οπτικές εκτιμήσεις ! ! !

Το Σπίτι σου .
Όπως το βλέπεις: εσύ…

 
ο υποψήφιος αγοραστής…
 
 
Η τράπεζα που σου δάνεισε…
 
 
ο εκτιμητής της τράπεζας… 
 
 
 
 
το νέο φορολογικό νομοσχέδιο… 
 

Αναρτήθηκε από