Category Archives: ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΕΤΣΙ! ΜΕ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΤΙΜΩΡΕΙ Η ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΗΝ ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ

612c488ccc5691672bbe2eb995e5cd77Ολοκληρώθηκε η δίκη (διήρκεσε δύο ημέρες) για τον πρώην ισχυρό άνδρα της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου, που αφορούσε την υπόθεση για την παραπομπή του για το κακούργημα της ψευδούς βεβαίωσης σε βάρος του Δημοσίου αναφορικά με το «πλαστό» έλλειμμα.

Σύμφωνα με την απόφαση, ο Ανδρέας Γεωργίου καταδικάστηκε… Διαβάστε όλες τις λεπτομέρειες …………..

 
Read the rest of this entry

Η δήλωση – κόλαφος της Ζωής Γεωργαντά στην Πόπη Σουφλή για τις ραγδαίες εξελίξεις στο σκάνδαλο ΕΛΣΤΑΤ. Τι απαντά σε Πορτοσάλτε – Παπαδημητρίου.

Κυρία Σουφλή, κατ’ αρχήν σας συγχαίρω για την ενημέρωση που προσφέρετε στον χειμαζόμενο Έλληνα πολίτη από τα δεινά που μας συσσώρευσαν οι κυβερνώντες μας με την διαφθορά τους, την ανικανότητά τους και την αμειβόμενη ξενοδουλεία τους. 
Σας συγχαίρω και για το σθένος σας που δεν το βάζετε κάτω παρά τα προβλήματα που σας δημιουργούν κάθε τόσο διάφοροι εχθροί της πατρίδας μας, αλλά συνεχίζετε να αγωνίζεστε. 
Τονίζω το θάρρος σας να αναδείξετε το θέμα της εγκληματικής αλλοίωσης των στοιχείων του χρέους και του ελλείμματος και να μας στηρίξετε όταν ο επίορκος Υπουργός Οικονομικών κ. Παπακωνσταντίνου, ο συστημικός Τύπος και τα συστημικά τηλεοπτικά μέσα προσπαθούσαν να διαψεύσουν εσάς και άλλους αξιοπρεπείς δημοσιογράφους με το να μας αποδίδουν φτηνά κίνητρα και να μας απεικονίζουν ως «φαιδρούς».
Ακόμα και σήμερα, κυρία Σουφλή, μετά από τόσες αποκαλύψεις, δικαστικές έρευνες που επιβεβαιώνουν την εγκληματική διόγκωση του δημοσίου χρέους και ελλείμματος του 2009, αποδεδειγμένες παρεμβάσεις στην Ελληνική Δικαιοσύνη και αφόρητες πιέσεις από διεθνείς και ευρωπαϊκούς φορείς για την συγκάλυψη των εγκληματιών, αποκαλυπτικές δημοσιεύσεις ακόμα και στον Τύπο των Βρυξελλών για την παράνομη επίρριψη δισεκατομμυρίων ευρώ στο χρέος και στο έλλειμμα του 2009 και όχι μόνον, υπάρχουν ακόμα σήμερα άνθρωποι τύπου Μπάμπη Παπαδημητρίου και Προτοσάλτε που πληρώνονται για να λένε ανοησίες, και να προσπαθούν απελπισμένα να κοροϊδέψουν τον κόσμο, καταφεύγοντας μάλιστα σε χαχανητά με προφανή σκοπό την σύγχυση για τα αντιφατικά και ανούσια λεγόμενά τους περί χρέους, περί πρόσφατου «τερατώδους» πλεονάσματος, περί του πλούτου που δήθεν παράγει σήμερα η χώρα μας χάριν της Τρόικας, κοκ.
Θα σας στείλω συντόμως ένα σχόλιο-δείγμα της οικονομικής ψευτο-εμπειρογνωμοσύνης τους όπως προκύπτει από την πρωϊνή εκπομπή των δύο αυτών ατόμων την Τρίτη, 4 Φεβρουαρίου 2014, στον Σκάι.
Θα ήθελα να τονίσω δύο σημεία για την σημερινή εξέλιξη της υπόθεσης Πεδιαδίτη-ΕΛΣΤΑΤ:
 Πρώτον:  Επιβεβαιώνω το αξιόπιστο των πληροφοριών σας για την δικαστική πορεία της υπόθεσης της πειθαρχικής δίωξης της Ανακρίτριας κ. Πεδιαδίτη η οποία προσπάθησε να «ξεπλύνει» το φρικιαστικό και πρωτοφανές έγκλημα του προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ, ο οποίος αλλοίωσε τα στοιχεία του δημοσίου χρέους και ελλείμματος της χώρας μας με σκοπό, όπως εκτιμώ, την υποδούλωση της χώρας μας και την ταπείνωση και εξαθλίωση του περήφανου λαού μας.

Ο Αρεοπαγίτης Επιθεωρητής που ορίστηκε να διερευνήσει την υπόθεση της πειθαρχικής δίωξης κατά της κ. Ε. Πεδιαδίτη στάθηκε στο ύψος του και δεν δίστασε να κρίνει ότι η Πρωτοδίκης συνάδελφός του παραβίασε την δικαστική νομιμότητα και την παραπέμπει στο Πειθαρχικό Συμβούλιο, ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη και η ποινική έρευνα για την ύπαρξη δόλου εκ μέρους της.

Τονίζω τα εξής σημαντικά σημεία
Η κ. Πεδιαδίτη φαίνεται ότι έχει εξαφανίσει βασικό ανακριτικό υλικό που έπρεπε να υπάρχει στην δικογραφία, αλλά δυστυχώς ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ, όπως άλλωστε το έχουμε δηλώσει στις καταθέσεις μας στον Αρεοπαγίτη κύριο Επιθεωρητή που εξέταζε το ζήτημα «Πεδιαδίτη». Ψάξαμε για το υλικό αυτό και το ψάχνουμε. 
Φαίνεται ότι η κ. Ανακρίτρια κοινώς «μας ψάρευε», ανίχνευε το σκεφτικό μας για να αποφασίσει ποιό ανακριτικό υλικό θα αποκρύψει.
Δυστυχώς είμαστε θύματα της κυρίας Ανακρίτριας. 

Έχει προκύψει νέα πληροφορία, όπως η εξής πολύ πρόσφατη: Η εφημερίδα ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ αποκάλυψε ότι ο πρώην Πρωθυπουργός, Γ. Α. Παπανδρέου, δήλωσε ότι εκβιάστηκε από την Γερμανίδα καγκελάριο Μέρκελ για να βάλει την χώρα μας στο ΔΝΤ.
Αν έγινε αυτό, πόσο μάλλον ο Γερμανός Διευθυντής της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας (Eurostat) κ. Ράντερμάχερ, έχει εκβιάσει τον Πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ για να φουσκώσει το δημόσιο έλλειμμα με δισεκατομμύρια ευρώ.
Το φούσκωμα έχει γίνει καθ’ υπόδειξη, έχει κατατεθεί στις Δικαστικές Αρχές ηλεκτρονική αλληλογραφία και άλλη μαρτυρία.
 Το Δικαστήριο Εφετών έχει τον λόγο τώρα.

Η εξέλιξη της υπόθεσης Πεδιαδίτη-ΕΛΣΤΑΤ προς την ορθή κατεύθυνση σηματοδοτεί την συνέχιση και ο
οκλήρωση του τελευταίου σταδίου της ποινικής δίωξης του Προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ στο πλαίσιο που έθεσαν οι Οικονομικοί Εισαγγελείς κκ Πεπόνης και Μουζακίτης, τους οποίους προσπάθησε να ακυρώσει η κ. Πεδιαδίτη μεταχειριζόμενη πονηρούς τρόπους και κόλπα. Ευελπιστώ ότι το Δικαστήριο Εφετών θα πράξει το καθήκον του αδέκαστα.

Δεύτερον: Ο Πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ έχει υπερβεί κάθε όριο μιας μίνιμουμ ευπρεπούς διοίκησης της Στατιστικής μας Υπηρεσίας πάνω στη επιστημονική εργασία της οποίας βασίζεται η οικονομική και κοινωνική ευημερία της Ελληνικής Πληθυσμιακής Οντότητας.
Τα στοιχεία είναι η βάση για την χάραξη των ορθών πολιτικών και αν τα στοιχεία είναι σαθρά και παραποιημένα, η καταστροφή είναι εξασφαλισμένη. Επισυνάπτω σημερινή ανακοίνωση του Συλλόγου Υπαλλήλων της ΕΛΣΤΑΤ, όπου γίνεται φανερή η καταστροφή που έχει προξενήσει ο πρώην υπάλληλος του ΔΝΤ.
Εκτιμώ ότι το όλο στατιστικό έργο έχει υποβαθμιστεί σε τέτοιο σημείο που παρουσιάζει την οικονομική και κοινωνική κατάσταση έτσι που να διευκολύνει την περαιτέρω εξαθλίωσή μας και να δικαιολογεί την σύναψη δανείων επί δανείων με εξαντλητικούς όρους.
Η οικονομική δραστηριότητα βρίσκεται στο ναδίρ της και η χρεοσυσσώρευση που έχει καλά εγκατασταθεί στην πατρίδα μας λόγω των στατιστικών αλχημειών του Προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ θα γίνει το νεκροκρέβατό μας, εκτός και αν η Ελληνική Δικαιοσύνη και συγκεκριμένα το Δικαστήριο Εφετών δεν πατήσει φρένο ανοίγοντας το δικαστικό ακροατήριο της υπόθεσης της διόγκωσης του χρέους και του ελλείμματος του 2009: Για να μπεί ο κάθε κατεργάρης στην θέση του. 
 Ενώ το στατιστικό μας σύστημα έχει πλήρως υποδουλωθεί στις ορέξεις μιας μονοπρόσωπης εξαρτημένης εξουσίας, η Βουλή μας στην πλειοψηφία της «χαριεντίζεται», ο αγώνας των κομματικών δελφίνων για τις παχυλές αμοιβές της Ευρωβουλής βρίσκεται στο απόγειό του, ενώ οι αιώνιοι επιτήδειοι συνεχίζουν να αρμέγουν τα υπολείμματα του Ελληνικού κράτους εκμεταλλευόμενοι την ακύρωση των νόμων και του Συντάγματος στην πράξη.
Όλα αυτά βρίσκονται σε κατάφορη αντίθεση προς τις εντολές του Ελληνικού Εκλογικού Σώματος.
 Ο νοών νοείτω.
Ζωή Γεωργαντά, 6 Φεβρουαρίου 2014
 

Ανοίγει ο δρόμος για τη νομική κατάρριψη του μνημονίου!!!


Με την άσκηση πειθαρχικής δίωξης από την εισαγγελία του Αρείου Πάγου σε βάρος της ανακρίτριας που χειρίστηκε το σκάνδαλο της ΕΛΣΤΑΤ, ανοίγει ο δρόμος για τη νομική κατάρριψη του μνημονίου.

Αν δε, χαρακτηριστεί και η δανειακή σύμβαση ως «παράνομη», το σύνολο του χρέους που απορρέει από αυτήν καθίσταται «απεχθές».

Η είδηση της άσκησης πειθαρχικής δίωξης κατά της ανακρίτριας είναι εξαιρετικά σοβαρή. Σύμφωνα με δημοσιεύματα που ήλθαν στο φως κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, η διαδικασία είχε χαρακτηρισθεί ιδιαίτερα περίεργη, με σκοπό κατά πολλούς τη μη εμπλοκή του κ. Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ.

Από την άσκηση της ποινικής δίωξης απορρέει και η δικαίωση του εισαγγελέα κ. Πεπόνη, καθώς και η ύπαρξη αμέλειας ή δόλου στην απόπειρα απεμπλοκής του κ. Γεωργίου, είναι ζήτημα που μένει να αποδειχτεί.

Σε αυτό το πλαίσιο, ενδέχεται να κριθεί ότι η υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ είναι αποτέλεσμα δολιότητας λειτουργών που διατηρούσαν στενές σχέσεις με τους δανειστές. Το μέγεθος του ενδεχόμενου σκανδάλου γίνεται φανερό με το παράδειγμα μιας επιχείρησης που διαπραγματεύεται συμφωνία με χρηματοπιστωτικό ίδρυμα και στις τάξεις της υπάρχουν άνθρωποι ελεγχόμενοι από το ίδρυμα σε θέσεις κλειδιά.

Οι πιθανοί «εγκάθετοι» είναι σε θέση να φτιάξουν και τα στοιχεία που διέπουν τη συμφωνία στα μέτρα του δανειστή, υποσκάπτοντας τα συμφέροντα της επιχείρησης. Εφόσον, λοιπόν, προκύψει καταδολίευση, οι συμφωνίες ακυρώνονται και τα θύματα διεκδικούν μεγάλες αποζημιώσεις.

Στην περίπτωση της Ελλάδας εν προκειμένω, δύο διορισμένοι σε θέσεις εξουσίας, οι κ.κ Παπακωνσταντίνου και Προβόπουλος υπέγραψαν μία δανειακή σύμβαση, χωρίς να έχουν την έγκριση του πραγματικού διαχειριστή, του κοινοβουλίου.

Στη συνέχεια, ο τρίτος διορισμένος, ο κ. Γεωργίου, φέρεται να παρουσίασε στοιχεία κατά τέτοιον τρόπο που το συνοδευτικό μνημόνιο να εξασφαλίζει τους δανειστές, βυθίζοντας την Ελλάδα σε ανθρωπιστική κρίση.

 ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ Η ΟΠΟΙΑ ΑΝΕΔΕΙΞΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΙΣ ΔΙΩΞΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΚΡΙΤΡΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΣΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ Γ. ΤΡΑΓΚΑ ΣΤΟΝ ΣΤΑΘΜΟ Ε , ΠΡΙΝ Η ΕΙΔΗΣΗ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ
 

VIDEO ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΒΟΜΒΑ ΑΠΟ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ: " Ο ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΑΣΚΗΣΕ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΗ ΔΙΩΞΗ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΑΚΡΙΤΡΙΑΣ ΠΟΥ ΣΥΓΚΑΛΥΨΕ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΣΤΑΤ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΕΩΡΓΙΟΥ"

Οι δικαστικές εξελίξεις, θα συμπαρασύρουν και τις πολιτικές εξελίξεις, με ότι σημαίνει αυτό, για το ΠΑΣΟΚ, τον ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ, τον ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ και τον Πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ ΑΝΔΡΕΑ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, που είναι οι πρωταγωνιστές της ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ.
Πρώτη μεγάλη νίκη στον αγώνα των κ.κ. ΖΩΗΣ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ, ΝΙΚΟΥ
ΛΟΓΟΘΕΤΗ

Έγγραφο Αθανασίου για τη δικαστική πορεία της υπόθεσης του προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ

«Περατώθηκε η κύρια ανάκριση»

Έγγραφο για τη δικαστική πορεία της υπόθεσης που αφορά τον πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ, Ανδρέα Γεωργίου για «παραποίηση των στατιστικών στοιχείων της ελληνικής οικονομίας», απέστειλε στη Βουλή ο υπουργός Δικαιοσύνης, Χαράλαμπος Αθανασίου. Ενημέρωση είχε ζητήσει από τον υπουργό Δικαιοσύνης ο βουλευτής της ΝΔ, Δάνης Τζαμτζής.
«Σχετικά με τη δικαστική πορεία της υπόθεσης που αφορά τον πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ, θέτουμε υπόψη σας ότι, σύμφωνα με το υπ΄ αριθ. 58766/23-10-2013 έγγραφο της Εισαγγελίας Εφετών Αθηνών, για την εν λόγω υπόθεση περατώθηκε η κύρια ανάκριση και, κατόπιν υποβολής της δικογραφίας αρμοδίως από τον Ανακριτή στον Εισαγγελέα Εφετών, αυτή έχει ήδη ανατεθεί σε Εισαγγελικό Λειτουργό προς μελέτη και υποβολή τής κατά νόμο προτάσεως στο αρμόδιο Συμβούλιο Εφετών Αθηνών» ενημερώνει τον βουλευτή ο υπουργός Δικαιοσύνης, στο έγγραφό του που διαβιβάστηκε στη Βουλή στις αρχές Νοεμβρίου.
Ο κ. Τζαμτζής, στην ερώτησή του, μεταξύ άλλων, ρωτούσε «ποια είναι η πορεία της υπόθεσης, της ποινικής δίωξης του κ. Γεωργίου, για μια τόσο σημαντική υπόθεση όπως είναι η με πρόθεση παραποίηση των στατιστικών στοιχείων της ελληνικής οικονομίας, ώστε μαζί με τον υπόδικο Παπακωνσταντίνου, υπουργό Οικονομικών, αμέσως μετά τις εκλογές του 2009, να επιρρίψουν ευθύνες στην κυβέρνηση της ΝΔ και στον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή, ότι χρέωσαν τη χώρα και να γίνει έτσι πιο εύκολη η ένταξη της χώρας στο ΔΝΤ».

ΑΡΘΡΟ – ΒΟΜΒΑ ΣΤΗ NEW EUROPE ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΕΜΑ ΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΟΥ 2009! Και ακόμα ο Γεωργίου ελεύθερος…

Οι παραβάσεις και πλημμέλειες της Eurostat οδήγησαν σε γιγαντιαία αύξηση το χρέος της Ελλάδας

Διαβάστε την μετάφραση (στο τέλος το πρωτότυπο)

New Europe

10 Νοεμβρίου 2013

Απίστευτη αποκάλυψη προκαθορισμένων άδικων στατιστικών στοιχείων….

Ας σκεφτούμε για λίγο τι θα συνέβαινε αν ξαφνικά το χρέος των Γαλλικών συγκοινωνιών και αστικών μεταφορών, που περιλαμβάνει τα λεωφορεία, τα τραμ, το μετρό, τους σιδηροδρόμους, το δίκτυο PAM εξυπηρέτησης των ατόμων με ειδικές ανάγκες κοκ, μεταφερόταν στους λογαριασμούς του δημοσίου. Σε τελευταία ανάλυση, το Γαλλικό σύστημα συγκοινωνιών επιδοτείται σε πολύ μεγάλο βαθμό από το κράτος.  Λοιπόν, η καταστροφή αυτή, που ο καθένας μπορεί να φανταστεί για την Γαλλία σε μια τέτοια περίπτωση, δεν συνέβη στην Γαλλία και αυτό ήταν σωστό. Όμως, αυτό συνέβη στην Ελλάδα! Οι Έλληνες και οι άλλοι Ευρωπαίοι πολίτες έχουν δικαίωμα να μάθουν τι συνέβη στην Ελλάδα και γιατί συνέβη.

Όλοι μας στην Ευρώπη έχουμε συμφωνήσει να εφαρμόζουμε ορισμένους όρους και συνθήκες που ονομάζονται Ευρωπαϊκοί Κανονισμοί και ο πρώτος που πρέπει να το κάνει αυτό είναι, αλλοίμονο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Συνεπώς, αν οι δημόσιες επιχειρήσεις μεταφορών παρέχουν υπηρεσίες λόγω κυβερνητικών ή Ευρωπαϊκών κοινωνικο-οικονομικών πολιτικών, τότε αυτές οι δημόσιες επιχειρήσεις πρέπει να επιδοτηθούν ή αποζημιωθούν για τις ζημίες που υφίστανται ως αποτέλεσμα των τιμών που χρεώνουν οι οποίες είναι μικρότερες από τις τιμές που θα χρέωναν σε διαφορετική περίπτωση. Αυτή η αποζημίωση ή επιδότηση δεν συνεπάγεται μεταφορά του χρέους των επιχειρήσεων αυτών στο δημόσιο χρέος της χώρας. Λοιπόν, απάντηση δεν έχει ακόμα δοθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσον αφορά το γιατί, μετά από δύο δεκαετίες εφαρμογής των κοινών κανόνων, η Ελλάδα ξαφνικά το 2009-10 αντιμετωπίστηκε διαφορετικά από την Γαλλία ή οιαδήποτε άλλη χώρα-μέλος της ΕΕ.

Κοιτάζοντας την πολυπλοκότητα των κριτηρίων της Eurostat που απαιτούνται προκειμένου μια δημόσια επιχείρηση να μετακινηθεί στον δημόσιο τομέα, φαίνεται ότι στην περίπτωση της Ελλάδας η δουλειά έγινε με βεβιασμένη αγνόηση των κανονικών διαδικασιών. Υπάρχει προφανής παραβίαση του Ενωσιακού Δικαίου κατά την εφαρμογή του κριτηρίου που αποκαλείται 50% και το οποίο ορίζεται ως η θεσμική απαίτηση ότι τα έσοδα από πωλήσεις των προϊόντων/υπηρεσιών των δημοσίων επιχειρήσεων πρέπει να καλύπτουν τουλάχιστον το 50% του κόστους παραγωγής τους. Με την μη αναγνώριση της παραπάνω αποζημίωσης ως «έσοδο από πωλήσεις», καθώς και με την ταυτόχρονη εξολοκλήρου μεταφορά των εμπορικών αποσβέσεων 100 ετών των δημοσίων επιχειρήσεων μέσα στις δαπάνες ενός μόνον έτους, του 2009, η Eurostat κατόρθωσε να δικαιολογήσει την μη ικανοποίηση εκ μέρους των δημοσίων επιχειρήσεων του κριτηρίου 50%.

Υπάρχουν πρόσθετες περιπτώσεις παραβίασης του Δικαίου. Μέχρι το 2009, η Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία, τώρα αποκαλούμενη ΕΛΣΤΑΤ, μαζί με την Eurostat, είχαν αποφασίσει ότι το χρέος των δημοσίων επιχειρήσεων δεν ήταν μέρος του δημοσίου χρέους, διότι η χρηματοδότηση της κυβέρνησης προς τις επιχειρήσεις αυτές ήταν στην μορφή μετοχών αυξάνοντας έτσι τα δικαιώματα ιδιοκτησίας της κυβέρνησης ως μετόχου στις επιχειρήσεις αυτές. Αυτή είναι η κοινή πρακτική στις Ευρωπαϊκές χώρες σύμφωνα με τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς που έχο
ν συμφωνηθεί από όλους του Ευρωπαίους εταίρους.

Τον Απρίλιο 2010, η εκτίμηση του ελλείμματος του 2009 δημοσιεύτηκε από την Eurostat, η οποία εγγυήθηκε ότι το τελικό δημόσιο έλλειμμα της Ελλάδας δεν θα υφίστατο περαιτέρω αλλαγές μεγαλύτερες του 0,5% πάνω-κάτω. Επάνω στην βάση αυτή, τον Μάιο 2010 οι χώρες της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ στήριξαν την Ελλάδα με 110 δισεκ. ευρώ οικονομικής βοήθειας. Έξι μήνες αργότερα, η Eurostat πέταξε στα σκουπίδια το 0,5% και αύξησε το τελικό δημόσιο έλλειμμα κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες, παρά του ότι μεγάλες αναθεωρήσεις σαν αυτή είναι αντίθετες με τον γενικά αποδεκτό Κώδικα Στατιστικών Πρακτικών.

Η πλήρως απροσδόκητη και ανεξήγητη ενέργεια της Eurostat βασίστηκε στην μεταφορά 17 δημοσίων επιχειρήσεων από τον ιδιωτικό στον δημόσιο τομέα. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν μια καταστροφική ψευδής διόγκωση του δημοσίου χρέους και ελλείμματος της χώρας για το έτος 2009, και από τότε η διόγκωση αυτή μεταφέρεται διαχρονικά και έχει υποχρεώσει την χώρα να τρικλίζει κάτω από ένα άδικο υπερβολικό φορτίο, το οποίο διαβρώνει τις σχέσεις της με την υπόλοιπη Ευρώπη.

Τα ζητήματα αυτά παρουσιάστηκαν στην Ευρωπαϊκή Βουλή και στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία έχει πρόσφατα απαντήσει γραπτώς διαστρεβλώνοντας την αλήθεια. Χωρίς να αναφέρεται σε όλα τα ζητήματα, η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ισχυρίζεται ότι ο Ελληνικός νόμος που καλύπτει τις δημόσιες αστικές συγκοινωνίες είναι διαφορετικός από τον Ευρωπαϊκό νόμο διότι ο μαθηματικός τύπος για τον υπολογισμό του ποσού αποζημίωσης δεν βασίζεται στο παραχθέν προϊόν του ΟΑΣΑ (εταιρεία-συντονιστής, ή holding company,  των επιχειρήσεων αστικών μεταφορών, όπως είναι ακριβώς και η Γαλλική εταιρεία STIF). Αυτός ο ισχυρισμός είναι εξαιρετικά αναληθής για τρεις λόγους: ο ΟΑΣΑ είναι εταιρεία-συντονιστής που ενεργεί ως ομπρέλα των εταιρειών αστικών συγκοινωνιών σε μία περιοχή της Ελλάδος, την Αττική, και κατά συνέπεια ο ΟΑΣΑ δεν εκτελεί ο ίδιος συγκοινωνιακό έργο, όπως ακριβώς γίνεται και με την Γαλλική STIF.  Δεύτερον, εάν κάποιος διαβάσει τον Ελληνικό νόμο με ανοικτά και μη-προκατειλημμένα μάτια, εύκολα θα ιδεί ότι ο Ελληνικός μαθηματικός τύπος βασίζεται στο «παραχθέν προϊόν και τον αριθμό των επιβατών», διαπίστωση που είναι αντίθετη, αλλοίμονο, με αυτά που βεβαιώνει η απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Τρίτον, αν ο Ελληνικός νόμος που καλύπτει τις δημόσιες συγκοινωνιακές επιχειρήσεις δεν ήταν σύμφωνος με τους αντίστοιχους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς, τότε η Επιτροπή θα έπρεπε να έχει προβεί σε ενέργειες για να διασφαλίσει την εναρμόνιση των όρων και συνθηκών ανταγωνισμού στις μεταφορές, σύμφωνα με την Συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας. Τέτοιες ενέργειες ποτέ δεν έγιναν.

Στις απαντήσεις της, που δόθηκαν μετά από πίεση της Ευρωπαϊκής Βουλής, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέφυγε σε σκανδαλώδεις ισχυρισμούς, παρέχοντας ακόμα και μια αναφορά σε μικρή υποσημείωση στο Εγχειρίδιο της Eurostat του έτους 2013, η οποία (υποσημείωση) δεν υπήρχε πριν τον Φεβρουάριο 2013, και, επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραπλανητικά δεν αναφέρει την ημερομηνία του Εγχειριδίου, αφήνοντας να εννοηθεί ότι το Εγχειρίδιο αυτό ήταν του 2010. Επίσης, παρατηρήσαμε το παρακάτω γεγονός: το 2010 η Eurostat μετακίνησε έναν αριθμό δημοσίων επιχειρήσεων στον δημόσιο τομέα, και, ένα χρόνο αργότερα, το 2011, η Eurostat τις μετέφερε πάλι πίσω στον ιδιωτικό τομέα. Έτσι, παρατηρούμε ότι η Επιτροπή έχει αναγνωρίσει την άδικη και εγκληματική διόγκωση του δημοσίου χρέους της Ελλάδας, αλλά δεν θέλουν να το παραδεχτούν. Αυτό αποδεικνύει μια εντυπωσιακή ταχυδακτυλουργία: τώρα το βλέπεις, τώρα δεν το βλέπεις. Το κόλπο: αμέσως μετά το σαμάρωμα του δημοσίου τομέα με τα ιδιωτικά χρέη των δημοσίων επιχειρήσεων, σώζοντας έτσι τις Γερμανικές τράπεζες από την χρεοκοπία, αυτές οι ίδιες επιχειρήσεις μετακινούνται πάλι πίσω στον ιδιωτικό τομέα, όπου ανήκαν από το 1993. Τέτοιες ενέργειες απαγορεύονται αυστηρά από τους Ευρωπαϊκούς Κανονισμούς, οι οποίοι απαιτούν ότι η αρχική μετακίνηση στον δημόσιο τομέα θα μπορούσε να δικαιολογηθεί μόνον εάν κρινόταν ότι δικαιολογείτο για αρκετά χρόνια πριν και αρκετά
χρόνια μετά την αρχική μετακίνηση.

Τα παραπτώματα της Eurostat προς την Ελλάδα μας θυμίζουν τον αυθορμητισμό με τον οποίο ο κ. Αλμούνια, τότε Επίτροπος επί των Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων, και τώρα Επίτροπος επί του Ανταγωνισμού, αντέδρασε στις 21 Οκτωβρίου 2009, όταν άκουσε την αναθεώρηση προς τα επάνω του Ελληνικού δημοσίου χρέους του 2009. Ο Αλμούνια είπε: «Θέλουμε να μάθουμε τι συνέβη και γιατί συνέβη. Σοβαρές διαφοροποιήσεις θα απαιτήσουν μια ανοικτή και σε βάθος διερεύνηση». Η διερεύνηση ποτέ δεν έλαβε χώρα, αλλά τέσσερα χρόνια μετά, στις 21 Οκτωβρίου 2013, ο Αλμούνια είπε: «Το πρόβλημα της ΕΕ είναι η μη λογοδοσία».

Το να πούμε ότι έχει δίκιο δεν είναι αρκετό. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Eurostat με το να αντιμετωπίζουν τα δημοσιονομικά στοιχεία χωρίς να δίνουν λόγο έχουν οδηγήσει στο φίμωμα υπεύθυνων φωνών στην Ελληνική ΕΛΣΤΑΤ, η οποία έχει απομείνει σήμερα χωρίς το 7-μελές της Συμβούλιο και κάτω από την εξουσία ενός ανδρός – του ιδίου ανδρός ο οποίος βρίσκεται υπό την κατηγορία της διάπραξης κακουργηματικών πράξεων και οποίος υποτίθεται ότι διοικεί το στατιστικό σύστημα της χώρας, αλλά και την στατιστική της Υπηρεσία: ένα μοναδικό φαινόμενο στην Ευρώπη. Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, το ψευδές δημόσιο έλλειμμα και χρέος του 2009 έχει δημιουργήσει μια φοβερή ρουφήχτρα που καταβροχθίζει τα δισεκατομμύρια του Ευρωπαίου φορολογούμενου – και που δεν γνωρίζουμε τον προορισμό αυτών των δισεκατομμυρίων ευρώ – και έχει οδηγήσει και σε σπιράλ θανάτου την Ελλάδα, η οποία ήταν ανάμεσα στα 10 πρώτα μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, με έναν σκληρά εργαζόμενο πληθυσμό ο οποίος έχασε το 7% των μελών του στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, και ο οποίος μπορεί να συνεισφέρει τεράστια συνεισφορά στην οικοδόμηση μιας πιο δημοκρατικής ΕΕ. Το ερώτημα είναι: Πώς είναι δυνατόν η ΕΕ να προχωρήσει μπροστά με ένα από τα μέλη του πυρήνα της να αντιμετωπίζεται τόσο άδικα; Τα στατιστικά γεγονότα του 2009 απαιτούν μια σε βάθος, σοβαρή διερεύνηση και όχι παρεμβάσεις για να εμποδιστεί το έργο της Ελληνικής Δικαιοσύνης, όπως πράττει η Eurostat. Τα πράγματα πρέπει να τεθούν σε σωστή βάση και η Ελλάδα να αποκατασταθεί. Δεν υπάρχει άρνηση του χρέους, η άρνηση αφορά το ψευδές και εγκληματικό μέρος του.

An astonishing revelation of unjustly fixed statistics

Eurostat’s failures greatly increase the size of Greece’s debt

by

Basil A. Coronakis
10/11/2013 – 11:58am

Let us think for a moment what would happen if, all of a sudden, the debt of the French transport system, covering buses, trams, the metro, the RER and OPTILE and the PAM network for disabled people and so on, were all transferred to the government’s accounts. After all, the French transport system is heavily subsidised by the state. Well, the disaster one can only imagine did not happen in France, and rightly so, but it did happen in Greece! Greeks and all other European citizens have the right to know what happened in Greece and why it happened.
All of us in Europe have agreed to comply with certain terms and conditions called European Regulations and the first to do so is, alas, the European Commission. Therefore, if public transport companies provide a service, because of a governmental or European socio-economic policy, then these public companies must be compensated or subsidised for losses incurred as a result of charging prices lower than what they would have otherwise charged. This compensation or subsidy does not entail the transfer of their debt to the country’s public debt. Well, an answer has not yet been provided by the European Commission as to why, after two decades of applying the common rules, Greece was suddenly in 2009-2010 treated differently from France or any other EU member state.
Looking into the complexity of the Eurostat criteria required to be fulfilled in order for a public company to be moved into the public sector, it seems that, in the case of Greece, the job was done with a hasty disregard for normal procedures. There is an apparent breach of European Law in the application of the so called 50% criterion defined as the institutional requirement that the revenue from sales of products or services of the public companies cover at least the 50% of their production cost. By not treating the above com
pensation as “revenue from sales” and at the same time lumping commercial depreciation of 100 years into the 2009 one-year expenses, Eurostat was able to justify the non-conformity of the public companies with the 50% criterion.

There are additional instances of breach of Law. Until 2009, Greece’s Statistical Authority (ELSTAT), together with Eurostat, had decided that the debt of public enterprises (public utility companies) could not be part of the public debt, because the government’s finance was in the form of shares thus increasing the property rights of the government as a shareholder on these companies. This is the common practice in the rest of the European countries, according to European Regulations agreed by all European partners.
In April 2010, an estimate of the 2009 deficit was published by Eurostat, which guaranteed that Greece’s final public deficit figure was not going to undergo further changes by more than 0.5% of GDP either downwards or upwards. On this basis, in May 2010, the Eurozone countries and the IMF supported Greece with €110bn of financial assistance. Six months later, Eurostat scrapped the 0.5% and raised the final public deficit by 2 percentage points, despite such major revisions being contrary to the commonly accepted Code of Statistical Practice.
Eurostat’s totally unexpected and unexplained action was based on the transfer of 17 public companies from the private to the public sector. The end result was a devastating false augmentation of the country’s public debt and deficit for the year 2009, which since then has been carried on and on forcing the country to stagger under an unjustified extra burden, which is souring its relations with the rest of Europe.
The issues were brought to the European Parliament and the European Commission, which have recently replied in writing by distorting the truth. Without referring to all the reported issues, their answer claims that the Greek law covering passenger transport companies is different from the European Law because the formula to calculate the amount of compensation is not based on the produced output of OASA (a holding company like the French STIF). This is profoundly untrue for three reasons: OASA is a holding company acting as an umbrella of the passenger transport companies in one of Greece’s regions, Attica, and as a consequence OASA does not have transport output of its own, as is the case exactly with STIF. Second, if one reads the Greek law with open, unprejudiced eyes, they will easily learn that the Greek formula is based on “the produced output and the passenger count”, contrary, alas, to what the European Commission reply asserts. Third, if the Greek law covering the public passenger transport companies was not in agreement with the corresponding European Regulations, then the Commission would have acted to secure harmonisation of provisions affecting competition in transport, according to the treaty establishing the European Economic Community. Such actions never occurred.
In its answers, given in fact under pressure from the European Parliament, the European Commission has resorted to other outrageous claims by even providing a small footnote reference reported in the 2013 Eurostat Manual, which, first, did not exist before February 2013, and, second, is misleadingly reported without the actual date. We also note the following fact: in 2010, Eurostat moved a number of public enterprises to the public sector, and, one year later, in 2011, Eurostat moved them again, back into the private sector. Thus, we observe that the Commission has recognised the unjust and felonious augmentation of Greece’s public debt, but they do not want to admit it. This is proved by an impressive sleight of hand: now you see it, now you don’t. The trick: immediately after the public sector was saddled with these companies’ debt, saving this way the German banks from bankruptcy, these same companies were moved again back into the private sector, where they belonged since 1993. Such actions are strictly forbidden by the European Regulations, which require that the initial transfer to the public sector might be justified only if it was judged that it had been in force for several years before and after its initial transfer.
Eurostat’s mistakes towards Greece bring to memory the spontaneity, with which Mr Joaquin Almunia, then Commissioner for Economic and Monetary Affairs (now Commissioner for Competition), reacted on 21 October 2009, when he heard a revised forecast for Greece’s 2009 public deficit. Almunia said: “We want to know what has happened and why it has happened. Serious discrepancies will require an open and deep investigation”. The investigation never took place, but four years later, on October 21, Almunia said: “The EU’s problem is unaccountability”.
Saying he is right is not enough. By their unaccountable attitude toward fiscal statistics, the European Commission and Eurostat have led to the silencing of responsible voices at Greece’s ELSTAT, which is now left without its seven-member board and under one man’s authority – the same man who is under felony charges and who is supposed to manage both the country’s statistical system and its statistical office: a unique phenomenon in Europe. As described above, the 2009 false public deficit and debt have created a horrific whirlpool swallowing European taxpayer’s billions – whose destination is unknown – and a debt death-spiral of a country, which has been among the 10 first EC member states, with a proven hard-working population, who lost 7% of its population in the Second World War and who can hugely contribute to the construction of a more democratic European Union. The question is: How can the EU go on with one of its core members being so unjustly treated? The 2009 statistical events need an in-depth, serious investigation and not interventions to block Greece’s judicial procedures, as Eurostat is doing. Things have to be put right and Greece’s reinstatement must ensue. Public debt is not refused, what is refused is its untrue and felonious part.

 
 
 

Πάνος Καμμένος για ΕΛΣΤΑΤ:Πιστεύουμε ότι η κ. Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου θα διατάξει αμέσως τις νόμιμες ενέργειες..

ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΩΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΝΟΥ ΚΑΜΜΕΝΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΛΣΤΑΤ


«Χθες Δευτέρα 12 Αυγούστου 2013 στους τηλεοπτικούς σταθμούς Extraκαι Kontraκαταγγέλθηκε ότι η ανακρίτρια που διερευνά την υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ (Γιώργου Παπακωνσταντίνου, Ανδρέα Γεωργίου, Γιώργου Παπανδρέου), δηλαδή την κομπίνα

με την οποία κάποιοι μας έβαλαν στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, πρότεινε στην καθηγήτρια κ. Ζωή Γεωργαντά, η οποία είναι βασική μάρτυρας κατηγορίας, να συναντηθούν σε εξωθεσμική, δηλαδή εκτός του ανακριτικού γραφείου συνάντηση, δηλαδή σε προσωπικό ραντεβού με θέμα την υπόθεση αυτή.

Μάλιστα, η κ. Γεωργαντά περιορίστηκε, για προφανείς λόγους, να μην αναφερθεί σε λεπτομέρειες, λέγοντας: «Δεν θα ήθελα τώρα να δηλώσω τι συνέβη».

Πιστεύουμε ότι τέτοιες ενέργειες όχι μόνο καταρρίπτουν τον ισχυρισμό του υπουργού Δικαιοσύνης (δυστυχώς πρώην προέδρου της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Ελλάδος) περί υπάρξεως κράτους δικαίου, αλλά εξευτελίζουν τον θεσμό της Δικαιοσύνης σε όλα τα επίπεδα.

Καταγγέλλουμε κατόπιν τούτου, ανοιχτά και επίσημα, τις έκνομες αυτές ενέργειες της ανακρίτριας κ. Πεδιαδίτη (και όσων κρύβονται πίσω από αυτές ως ηθικοί αυτουργοί) ενώπιον της κ. Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου.

Καταγγέλλουμε επίσης, σύμφωνα με βάσιμες πληροφορίες, ότι οι μέχρι σήμερα ανακριτικές ενέργειες κάθε άλλο παρά δικονομικές ενέργειες συνιστούν, αφού έχουν παραβιάσει βάναυσα το άρθρο 239 του κώδικα ποινικής δικονομίας και παρά την ύπαρξη εποπτεύοντος στην ανάκριση εισαγγελέως.

Πιστεύουμε ότι η κ. Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου θα διατάξει αμέσως τις νόμιμες ενέργειες, όπως άλλωστε είναι υποχρεωμένη εκ της ιδιότητός της.

Ο ελληνικός λαός με αγωνία περιμένει να αρχίσουν επιτέλους να εξαφανίζονται οι θύλακες σήψης που εδώ και χρόνια καταπληγώνουν το σώμα της Ελληνικής Δημοκρατίας».

Κόλαφος για την ανακρίτρια που αθωώνει τον Γεωργίου της ΕΛΣΤΑΤ, η αναφορά των κ.κ. Ζωής Γεωργαντά – Νίκου Λογοθέτη στον Εισαγγελέα

 ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ – ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ: «Οι Ανακριτές, σύμφωνα με το Σύνταγμα, οφείλουν αφοσίωση στην Πατρίδα, και όχι να διευκολύνουν την εξαθλίωση του πληθυσμού με την έντεχνη υπερχρέωση της Πατρίδας»!

«Ακόμα και οι γνώσεις δεν είναι το παν για έναν Ανακριτή: χρειάζεται αυτός-τή να διαθέτει και άλλα προσόντα, μερικά από τα οποία είναι η ακρίβεια στις λεπτομέρειες, η προσεκτικότητα, η επιμονή και υπομονή, το σθένος και θάρρος, η τιμιότητα και η αφοσίωση στο λειτούργημά του, η αποστασιοποίηση από προσωπικά προβλήματα, να είναι ανεπηρέαστος-τη από πολιτικά και άλλα κριτήρια, και να μην επιζητά την δόξα και την προβολή μέσω της υπό εξέταση υπόθεσης.»

HANS CROSS, θεμελιωτής της Ανακριτικής

Γράφει η Πόπη Σουφλή

Σημαντικές πληροφορίες περιήλθαν στα attikanea, σύμφωνα με τις οποίες, υπόμνημα στον Εισαγγελέα Εφετών Αθηνών, κατέθεσαν ο πρώην Αντιπρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ κ. ΝΙΚΟΣ ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ και το πρώην Μέλος κ. ΖΩΗ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ, Καθηγήτρια Στατιστικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και το οποίον αφορά στην αναφορά – πόρισμα της ανακρίτριας ΕΛΕΝΗΣ ΠΕΔΙΑΔΙΤΗ, με την οποία αθωώνει στην ουσία τον πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου, στη συνέχεια της ποινικής δίωξης για κακούργημα, που άσκησαν εναντίον του οι Οικονομικοί Εισαγγελείς κ.κ. ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΠΕΠΟΝΗΣ και ΣΠΥΡΟΣ ΜΟΥΖΑΚΙΤΗΣ.

Στο υπόμνημά τους, οι κ.κ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ και ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ, φέρονται να αναφέρουν μεταξύ άλλων:

«Σύμφωνα με βάσιμες πληροφορίες μας, η κύρια ανάκριση της ως άνω υπόθεσης από την Ανακρίτρια Πρωτοδίκη κα Έλενα Πεδιαδίτη έχει περατωθεί με την πρακτική της τυπικής κλήσης για απολογία, κλήσης δηλαδή που δεν επιδίδεται στον κατηγορούμενο. Η έννοια της πρακτικής αυτής είναι ότι η ως άνω Ανακρίτρια φρόνησε ότι δεν προκύπτουν σε βάρος του κατηγορουμένου αποχρώσες ενδείξεις. Επειδή σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες μας, για την απόφασή της να περατώσει την κύρια ανάκριση με τον παραπάνω τρόπο, δηλαδή με την τυπική κλήση των κατηγορουμένων, η ως άνω Ανακρίτρια βασίστηκε σε μαρτυρίες αναξιόπιστων μαρτύρων, η δε αναξιοπιστία των μαρτύρων αυτών θεμελιώνεται στο ότι οι εν λόγω μάρτυρες υποστήριξαν και χρησιμοποίησαν τις ψευδείς βεβαιώσεις του προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ και συνεπώς προσδοκούσαν αίσιο τέλος της δίωξής του.
Συγκεκριμένα, οι μάρτυρες στους οποίους βασίστηκε η ως άνω Ανακρίτρια ήταν και είναι κυβερνητικοί παράγοντες που είχαν συμφέρον και εξυπηρέτησαν την βεβαίωση της υπερόγκωσης του Δημοσίου χρέους και ελλείμματος του 2009. Οι μάρτυρες αυτοί ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΥΠ’ ΟΨΙΝ καθότι έλκουν συμφέροντα από την επιβάρυνση του δημοσίου χρέους και την υπερχρέωση των Ελλήνων πολιτών και συνεπώς έλκουν συμφέροντα από την μη παραπομπή και αθώωση του υπό κακουργηματική κατηγορία προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ κ. Ανδρέα Γεωργίου.»
Στο υπόμνημά τους, οι δυο καταγγέλλοντες, φέρονται επίσης, να κάνουν σαφή αναφορά στην ενδελεχή προανακριτική έρευνα και πραγματογνωμοσύνη των δυο εισαγγελέων ου είχε ως αποτέλεσμα την άσκηση ποινικής δίωξης από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών, «για το κακούργημα της ψευδούς βεβαίωσης, σε συνδυασμό με τις επιβαρυντικές περιπτώσεις του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου (1608/50) σε βάρος του Ανδρέα Γεωργίου και δύο συνεργατών του υπαλλήλων της ΕΛΣΤΑΤ. Επίσης, σε βάρος του κ. Γεωργίου ζητήθηκε να ασκηθεί δίωξη και για την επιπλέον κατηγορία, σε βαθμό πλημμελήματος, της παράβασης καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση».
Στην καταγγελία των κ.κ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ – ΛΟΓΟΘΕΤΗ, φαίνεται πως αναφέρονται και στοιχεία των καταθέσεών τους στην ανακρίτρια, στοιχεία που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν και τα οποία αποδεικνύουν την βλάβη την οποία υπέστη το Ελληνικό κράτος από την επιβολή του Μνημονίου, συνεπεία των παραπληροφορητικών στοιχείων που έδωσε ο Α. Γεωργίου.
«Η βλάβη της Ελληνικής δημόσιας περιουσίας έγινε εκ προθέσεως και για αποκόμιση ιδίου οφέλους, καθώς και με σκοπό να προσπο
ίσει ο δράστης αθέμιτο όφελος σε άλλους – τους δανειστές, ιδιαίτερα οι ενέργειες των ψευδών βεβαιώσεων αποσκοπούσαν συντονισμένα με τους κυβερνητικούς μάρτυρες να προσφέρουν αθέμιτο όφελος στους δανειστές και από τους υπερτόκους την στιγμή που διεθνώς το επιτόκιο της FED αλλά και της ΕΚΤ ήταν χαμηλότερο από αυτό που συμφωνήθηκε με τον υπερδανεισμό που βασίστηκε στην ψευδή βεβαίωση-πιστοποίηση του ελλείμματος του κράτους.

Τα στοιχεία αυτά όφειλε να τα συγκεντρώσει η ως άνω Ανακρίτρια και απέφυγε τέτοια ανακριτική πράξη. Εμείς όμως στην κατάθεσή μας θεμελιώσαμε την ζημία του Ελληνικού Κράτους η οποία αποδείχτηκε ότι συνοψίζεται στο ιδιαίτερα υψηλό ποσό των 28,922 δισεκατομμυρίων ευρώ για το διάστημα από τον Νοέμβριο 2010, που έλαβαν χώρα οι ψευδείς βεβαιώσεις, μέχρι και τον Μάϊο 2013, που έλαβε χώρα η μαρτυρική μας κατάθεση στην ως άνω Ανακρίτρια Πρωτοδίκη κα Έλενα Πεδιαδίτη. Η βλάβη του ελληνικού δημοσίου συνεχίζεται, έχει διαρκέσει για μεγάλο χρονικό διάστημα και έχει συντελέσει στην συνεχιζόμενη προϊούσα καταστροφή της Ελληνικής Πληθυσμιακής Οντότητας».

Αποδομούν σύμφωνα πάντα με πληροφορίες, στην καταγγελία τους στον Εισαγγελέα οι κ.κ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ – ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ, ένα προς ένα την αναφορά – πόρισμα της ανακρίτριας Ελένης Πεδιαδίτη, θεωρώντας πως «ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ να βασιστεί σε μαρτυρίες κυβερνητικών πολιτικών προσώπων που, όπως αναφέραμε παραπάνω, εξυπηρετούντο από την υπερόγκωση του Δημοσίου χρέους και ήταν υπαίτιοι γι’ αυτήν, ενώ ταυτόχρονα κάνανε χρήση των ψευδών βεβαιώσεων του προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ στις Βρυξέλλες και είχαν κάθε λόγο να χρησιμοποιήσουν τις ψευδείς βεβαιώσεις για να πράξουν όσα μετέπειτα έπραξαν, συμπεριλαμβανομένης της διαπραγμάτευσης μεγαλύτερης χρέωσης με υπέρογκα για τον Ελληνικό λαό τοκοχρεωλύσια που έχουν οδηγήσει στην κατακόρυφη μείωση μισθών και συντάξεων και στην βαθύτατη και πρωτόγνωρη ύφεση της Ελληνικής οικονομίας.
Επιπλέον, η ως άνω κα Ανακρίτρια ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ να βασίσει την περάτωση της κύριας ανάκρισης με τυπική κλήση του κατηγορουμένου-ων στις μαρτυρίες κυβερνητικών πολιτικών προσώπων και για ένα ακόμα σπουδαιότατο λόγο: τα εν λόγω πολιτικά πρόσωπα δεν είχαν την αρμοδιότητα και ήταν εκτός αντικειμένου τους η εξειδικευμένη μεθοδολογία ΕΣΑ95 υπολογισμού του Δημοσίου χρέους και ελλείμματος. Με ποια επιστημονικά-μεθοδολογικά κριτήρια τα πρόσωπα αυτά μπορούσαν να κρίνουν την καταστρατήγηση της μεθοδολογίας ΕΣΑ95;»

Οι κ.κ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ – ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ, καθιστούν σαφές στην καταγγελία τους, ότι «η ανακρίτρια όφειλε να λάβει υπόψη της τα στοιχεία που της κατέθεσαν αρμόδιοι μάρτυρες και εμπειρογνώμονες και όχι αυτά που κατέθεσαν τα πολιτικά πρόσωπα που ήδη είχαν εξεταστεί από την Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής το 2012«.

Κάνοντας λόγο για τον ρόλο που οφείλει να έχει ένας ανακριτής – ανακρίτρια, οι κ.κ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ – ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ, φέρονται να σημειώνουν ότι:
«Από το επιτυχημένο έργο του ανακριτή – τριας, εξαρτάται η ορθή απονομή της Δικαιοσύνης, ενώ το αποτυχημένο έργο τους, σημαίνει ενδεχόμενη διαφυγή δραστών και έκθεση αθώων σε κίνδυνο«.

Ιδιαίτερα καυστική για τον ρόλο της ανακρίτριας, θεωρείται η αποστροφή του λόγου των κ.κ. ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ – ΛΟΓΟΘΕΤΗ:
«Σημειώνουμε επίσης ότι οι Ανακριτές κατά το άρθρο 120 παρ.2 του Συντάγματος οφείλουν αφοσίωση στην Πατρίδα και όχι να διευκολύνουν την εξαθλίωση του πληθυσμού με την έντεχνη υπερχρέωση της Πατρίδας.
Φρονούμε ότι μόνο το άνοιγμα του δικαστικού ακροατηρίου θα αποκαλύψει την αλήθεια έτσι ώστε να αποδοθεί Δικαιοσύνη στο σοβαρότατο αυτό ζήτημα της εκ προθέσεως αλλοίωσης των στατιστικών στοιχείων η οποία οδήγησε στην σημερινή τραγωδία του Ελληνικού λαού που κινδυνεύει να εξαφανίσει το έθνος μας από προσώπου της γης.
ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ότι, δεδομένων των πολιτικών και κοινωνικο-οικονομικών συνθηκών, ΜΟΝΟ Η ΑΔΕΚΑΣΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΩΣΕΙ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΣΗ: μόνον η κάθαρση μπορεί να δημιουργήσει το απαιτούμενο καθαρό έδαφος για να ελπίσουμε πάλι και να ονειρευτούμε την ανασυγκρότηση της Ελλάδας μας μετά την λαίλαπα των Μνημονίων».

Καθιστούν δε σαφές, ότι έχουν αμφιβολίες και για την κατανόηση ενός εξειδικευμένου θέματος σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Μεθοδολογία του υπολογισμού του δημοσίου χρέους και ελλείμματος, καθότι χρειάζονται εξειδικευμένες γνώσεις πολλών επιστημών.

Αιτούνται δε, πάντα σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, από τον Εισαγγελέα να κλητευθούν οι κατηγορούμενοι, ώστε να απαντήσουν σ
τις κατηγορίες που τους απηύθυναν οι Οικονομικοί Εισαγγελείς κκ Πεπόνης και Μουζακίτης
σε συνδυασμό με τα ερωτήματα που τίθενται από τις μαρτυρικές καταθέσεις των μη-πολιτικών προσώπων μαρτύρων, να ασκήσει και ο Εισαγγελέας την αρμοδιότητά του ως ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ και επειδή το θέμα είναι μείζονος ενδιαφέροντος, να επιληφθεί η ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΤΩΝ ΕΦΕΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ… και ΟΧΙ μια Ανακρίτρια, η οποία, όπως φαίνεται, δεν κατανοεί την σημασία ενός τόσο σημαντικού θέματος για τον Ελληνικό λαό.
Το κύρος της Δικαιοσύνης, κατά την άποψη του attikanea, έχει τελείως καταρρακωθεί.
Ελάχιστοι πλέον είναι οι δικαστές που την υπηρετούν με τόλμη και ήθος.
Ως εκ τούτου, δεν έχουμε μεγάλες ελπίδες ώστε να αποδοθεί δικαιοσύνη και για τον ρόλο του προέδρου της ΕΛΣΤΑΤ, Ανδρέα Γεωργίου και για τον ρόλο της ανακρίτριας που τον αθώωσε.

Η ΝΕΜΕΣΗ, θα έρθει. Είναι νομοτελειακό.
Το ερώτημα είναι ΠΟΤΕ και ΠΩΣ!
Πόσο ελληνικό αίμα πρέπει να χυθεί ακόμα, για να δουν ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ ΜΕΙΟΔΟΤΕΣ, την μόνη τιμωρία που τους αξίζει;
ΤΟ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ, ΚΑΤΟΠΙΝ ΛΑΪΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ! 



από τον Στοχασμο Πολιτικη

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (που σύμφωνα με καταγγελίες φούσκωσε το έλλειμμα) ήταν στέλεχος στο ΔΝΤ!!!


Προμελετημένο έγκλημα η είσοδος της χώρας στο ΔΝΤ!!!


Αυτό τα λέει όλα. Ή μπορεί και να μην λέει τίποτα; Η μία πλευρά ισχυρίζεται ότι μπήκε σε αυτή τη θέση και του δόθηκαν υπερεξουσίες. Μάλιστα λέει (διαβάστε εδώ) η κ. Γεωργαντά ότι όταν τον τοποθέτησε σε αυτή τη θέση ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου διέταξε όλα τα υπόλοιπα μέλη της υπηρεσίας να σταματήσουν να μιλούν και να υπακούουν τυφλά σε όσα διατάζει.

Ο κ. Γεωργίου (διαβάστε εδώ για να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται) μάλιστα είχε κατηγορήσει τον… τότε αντιπρόεδρο της υπηρεσίας Νικόλαο Λογοθέτη ότι του υπέκλεπτε τα e mail (η υπόθεση εκρεμοδικεί). Η άλλη πλευρά διαρρέει ότι τοποθετήθηκε σε αυτή τη θέση για να ελέγχει τα Ελληνικά στατιστικά που ήταν εντελώς αναξιόπιστα και μαγειρεμένα.

Πάντως όταν τοποθετήθηκε ο κ. Ανδρέας Γεωργίου στη νέα του θέση είχε περάσει στα ψιλά η είδηση ότι ήταν στέλεχος του ΔΝΤ.
Σας είπαμε από την αρχή ότι αυτή η ιστορία έχει πολύ ζουμί.

Τα συμπεράσματα δικά σας.

από το planet-greece
Κάντε κλικ στη φωτό για μεγέθυνση και διαβάστε το κείμενο