Category Archives: ΕΥΡΩ

Financial Times: Η απόφαση για την απόσυρση των 500αρικων έχει ληφθεί…

Αντιδράσεις στη Γερμανία

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) έχει λάβει άτυπα απόφαση για την απόσυρση των χαρτονομισμάτων των 500 ευρώ από την κυκλοφορία, αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας Financial Times που επικαλείται πηγές με γνώση του θέματος.
Μιλώντας χθες στο Ευρωκοινοβούλιο, ο Πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι έδωσε την ισχυρότερη έως τώρα ένδειξη ότι ο χρόνος των 500ευρων είναι λίγος, λέγοντας ότι υπάρχει «μία αυξανόμενη πεποίθηση στην διεθνή κοινή γνώμη» ότι τα χαρτονομίσματα αυτά χρησιμοποιούνται για εγκληματικούς σκοπούς.
«Αν και ο κ. Ντράγκι δεν ανακοίνωσε την κατάργηση του χαρτονομίσματος, μία άτυπη απόφαση ………..

Advertisements

Ο νομισματικός ανταγωνισμός ΗΠΑ-Γερμανίας και η Ελλάδα

Tου Βασίλη Ζαφειρόπουλου

«Μια νέα και αξιόπιστη χρηματοοικονομική αρχιτεκτονική που επιδιώκεται προς το συμφέρον όλων των λαών και των κρατών που συμμετέχουν στην παγκόσμια οικονομία θα δημιουργούσε σημαντικές διαφωνίες με τις ΗΠΑ. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα ορίσει τα δικά της συμφέροντα και θα πρέπει να αναπτύξει δικά της εργαλεία για την εκπροσώπηση και την υποστήριξή τους. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ευρώ αποτελούν σημαντικά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση»
Χέλμουτ Σμιτ, Η Αυτοδυναμία της Ευρώπης (Προοπτικές για τον 21ο Αιώνα), 2000

Από τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και μέχρι το ξέσπασμα της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης το 2008, οι ΗΠΑ είχαν την αδιαφιλονίκητη πρωτοκαθεδρία στο δυτικό μπλοκ. Αρχικά, ανέλαβαν μέσω του σχεδίου Μάρσαλ την ………….

Read the rest of this entry

«ΣΠΑΣΤΕ το ΕΥΡΩ» ….να επανέρθει από εκεί που ξεκίνησε, στα επίπεδα του 2000 -ΦΩΤΟ- στα 0,845 !!!!

-  ΣΠΆΣΤΕ το ΕΥΡΩ ....να επανέρθει από εκεί που ξεκίνησε, στα επίπεδα του 2000 -ΦΩΤΟ- στα 0,845 !!!!Αδέρφια Έλληνες, οι τιμές των εισαγομένων προϊόντων σε €  θα κατρακυλήσουν κι’ αυτές μαζί με την υποτίμηση του δικού μας -όποιου- νομίσματος.
Είναι βέβαιο ότι θα ακολουθήσει σχεδόν όλος ο ταλαιπωρημένος  Ευρωπαϊκός Νότος ….και η  δημιουργία Νότιου ενιαίου νομίσματος -κόντρα στο ΓερμανοΕυρώ- δεν θ’ αργήσει!
Ας  κρατήσουν το ΕΥΡΩ οι Γερμανοί και οι Δορυφόροι τους ….που θα τρώνε τα μεσογειακά προϊόντα σε τιμές «ισοδύναμες» των δικών τους βιομηχανικών.
Μην ακούτε παραμύθια ….και οι δανειακές μας……

Read the rest of this entry

Η απομείωση της Δημοκρατίας για χάρη του Ευρώ

Είναι επιβεβλημένο οι ελεύθεροι πολίτες να έχουν συναίσθηση ευθύνης για τα πολιτικά πράγματα [Τοις ελευθέροις μεγίστη ανάγκη η υπέρ πραγμάτων αισχύνη] έλεγε ο Δημοσθένης και πιθανόν ο πρωθυπουργός της συγκυβέρνησης, Αλέξης Τσίπρας, να είχε περισσότερη “σοφία” αν έκανε τον κόπο να μελετήσει τον Αθηναίο ρήτορα. Διότι θα ήξερε ότι όσο περισσότερο βασίζεσαι σε δυνάμεις έξω από το λαό σου, τόσο περισσότερο εξουσιάζεσαι απ” αυτές..

Του Θεόδωρου Σταυρόπουλου*

Ο άρχοντας δεν πρέπει να λησμονεί τέσσερα πράγματα. Πρώτον, ότι κυβερνά ανθρώπους, δεύτερον ότι κυβερνά σύμφωνα……. Read the rest of this entry

Ώρα για πανικό στο EUR/USD;

Ώρα για πανικό στο EUR/USD;Παραμένει bearish για την ισοτιμία η Credit Agricole.

Η τρέχουσα πορεία της ισοτιμίας EUR/USD δημιουργεί μεγαλύτερη αβεβαιότητα σχετικά με τις διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ελλάδας και των πιστωτών της. Οι φόβοι επιβεβαιώνονται και από την άνοδο των αποδόσεων των ευρωπαϊκών ομολόγων αλλά και από την αδυναμία των μετοχών.

Η Credit Agricole, πιστεύει ότι η διόρθωση από τα 1,1500 στα 1,0800 έχει αποτιμήσει σε μεγάλο βαθμό τις όποιες εξελίξεις γύρω από την Ελλάδα.Οι αγορές είναι πολύ μπερδεμένες στο να αποτιμήσουν μια «εύκολη» ….. Read the rest of this entry

Πότε το ευρώ θα φτάσει στο 1:1 με το δολάριο;

dollarrrrΕυρώ: σε μια ορμητική πορεία προς ισοτιμία 1:1 με το δολάριο; Το ημερολογιακό έτος 2015 ξεκίνησε με το ευρώ να αποτιμάται στα 1,21 δολάρια.

Στις αρχές Μαρτίου το ενιαίο νόμισμα έσπασε το ψυχολογικό όριο του 1,10 δολαρίου, ένα σημαντικό όριο, που το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα για τελευταία φορά είχε αγγίξει στο καλοκαίρι του 2013. Όμως η πτώση δεν σταμάτησε σε αυτό το επίπεδο, καθώς ξαναπήρε την κάτω βόλτα, φτάνοντας κάτω από το1,05 δολαρίων, χάνοντας συνολικά πάνω από 13% από την αρχή του έτους. Η ανοδική πορεία που κατέγραψε το προηγούμενο δεκαπενθήμερο ήταν παροδική σύμφωνα με τους …….. Read the rest of this entry

Ευρώ πεσόντος πας Κινέζος ξυλεύεται…

Το ευρώ συνεχίζει να κατρακυλάει και οι κινεζικές επιχειρήσεις αρχίζουν να δείχνουν φρενίτιδα για επενδύσεις στην Ευρώπη.
Αυτό δείχνει, σύμφωνα με ειδικούς και ευρωπαίους αξιωματούχους η εξαγορά της Pirelli. Η κινεζική ChemChina μπαίνει στο κεφάλαιο του ιταλού γίγαντα. Η μεταβίβαση στοίχισε στους Κινέζους 7,4 δις ευρω, ήτοι 49 δις γιουάν. Τον Μάιο του 2014 η Pirelli στοίχιζε 14 δις γιουάν επιπλέον.
Από τότε το ευρώ έπεσε 20% απέναντι στο δολάριο, μετά τις…… Read the rest of this entry

Σε σπιράλ «θανάτου» η Ευρωζώνη

Σε σπιράλ «θανάτου» η ΕυρωζώνηΔυσοίωνες ενδείξεις για την πορεία της οικονομίας στην Ευρωζώνη συνιστούν τα στοιχεία που ανακοίνωσε σήμερα η Eurostat για τον πληθωρισμό. Η Ευρωζώνη τον Ιανουάριο «βυθίστηκε» περαιτέρω στον αποπληθωρισμό, με τις τιμές να διολισθαίνουν κατά 0,6%, -ήτοι το χαμηλότερο επίπεδο στην ιστορία. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εναποθέτει τις ελπίδες της στο πρόγραμμα αγοράς κρατικών ομολόγων, εκτιμώντας ότι μέσω αυτού του μέτρου η οικονομία θα ανακάμψει και θα εξανεμιστεί ο εφιάλτης του αποπληθωρισμού.

Της Χριστίνας Τζογανάκη

Τα στοιχεία μαρτυρούν ότι η ΕΚΤ αποφάσισε να προβεί ….. Read the rest of this entry

«Boύτηξε» το ευρώ όταν ξεκίνησε η ομιλία Ντράγκι

euroΣτο 1,1562 το ευρώ έναντι του δολαρίου, κοντά στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 11 ετών.
Ο Μάριο Ντράγκι ανακοίνωσε το πρώτο πακέτο ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ με την αγορά κρατικών ομολόγων, κατά 60 δις ευρώ το μήνα, αρχής γενομένης από το Μάρτιο του 2015 μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2016.

Γιατί «ξεκλείδωσε» η Ελβετία την ισοτιμία φράγκου-ευρώ


Να ενδυναμώσει τις … άμυνές της, μία εβδομάδα πριν την κρίσιμη συνεδρίαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας κατά την οποία ο Μάριο Ντράγκι αναμένεται να ανακοινώσει την έναρξη ενός προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης, επιδιώκει η κεντρική Τράπεζα της Ελβετίας με την απόφασή της να ξεκλειδώσει την ισοτιμία του φράγκου με το ευρώ, αναφέρει η Ημερησία (www.imerisia.gr).

Κίνηση την οποία ο κεντρικός τραπεζίτης της χώρας Τόμας Τζόρνταν χαρακτήρισε ……….. Read the rest of this entry

Ο Ντράγκι βάζει τέλος στα σενάρια Grexit και αψηφά γερμανικές απαιτήσεις

dragi grexitΓράφει ο Δημήτρης Κατσαρός

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι έκανε δηλώσεις που κόβουν τη φόρα στην εγχώρια προεκλογική καταστροφολογία και την επαναφορά του Grexit. Μιλώντας σε συνέντευξή του στην γερμανική εφημερίδα Handelsblatt, ξεκαθάρισε πως δεν υπάρχει περίπτωση να επιτρέψει διάσπαση της ευρωζώνης.

«Διάσπαση της ευρωζώνης; Αυτό ………… Read the rest of this entry

Ετοιμάζουν υποτίμηση του ευρώ;


Νέο σχέδιο έχουν βάλει μπροστά τα τσιράκια της Μέρκελ. Αφού μας πίεσαν μέχρι …αυτοκτονιών για να κρατήσουν ισχυρό το ευρώ τώρα ετοιμάζουν την υποτίμησή του! Το βρώμικο σχέδιο αποκάλυψε το νέο πουλέν του Ολάντ Μανουέλ Βάλς.

Οπως δήλωσε το ευρώ είναι υπερβολικά ισχυρό και προανήγγειλε ότι ο πρόεδρος της χώρας Φρανσουά Ολάντ θα αναλάβει πρωτοβουλίες για την τόνωση της ανάπτυξης και της απασχόλησης μετά τις ευρωεκλογές.

«Χρειαζόμαστε μια πιο κατάλληλη νομισματική πολιτική, διότι το επίπεδο της συναλλαγματικής ισοτιμίας του ευρώ είναι πολύ υψηλό. Χρειαζόμαστε μια μείζονα αλλαγή η οποία θα καταστήσει τη νομισματική πολιτική ένα εργαλείο για την ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων εργασίας, ένα εργαλείο το οποίο θα υπηρετεί το λαό», είπε ο Βαλς μιλώντας ενώπιον σοσιαλιστών νεολαίων, κοντά στο Παρίσι.

Ο Βαλς ήδη πριν την περασμένη Τρίτη σε ομιλία του στην Εθνοσυνέλευση της Γαλλίας είχε σημειώσει πως η κυβέρνησή του θέλει να εξεταστεί η υπερβολικά υψηλή συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ μόλις αναλάβει τα καθήκοντά του το νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.


Ευρώ και δραχμή

Μια παραπλανητική συζήτηση, ένα λάθος σύνθημα, μια πιθανή «τελική προβοκάτσια»

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Το ζήτημα του ευρώ είναι από τα σημαντικότερα που αντιμετωπίζει η χώρα, θέμα που μπορεί να επηρεάσει για πολλές δεκαετίες τη θέση της, και οικονομικά και γεωπολιτικά. Εντούτοις το θέμα αυτό αντιμετωπίζεται και συζητείται με χαρακτηριστική ελαφρότητα και επιπολαιότητα, εν μέσω σύγχυσης και προσπαθειών παραπλάνησης (που ενδεχομένως κατευθύνονται από ισχυρά όσο και αφανή διεθνή κέντρα).

Μερικά από τα ερωτήματα που τέθηκαν στη σχετική συζήτηση είναι τα εξής:

  • Μας συμφέρει η έξοδος από την ΟΝΕ (ή/και την ΕΕ), είναι η εισαγωγή της νέας δραχμής η λύση στα προβλήματά μας;
  • Ποιες θα είναι οι πιθανές συνέπειες μιας εξόδου από το ευρώ (ή/και την ΕΕ);
  • Είναι δυνατόν να καταγγελθεί το μνημόνιο και οι δανειακές και να μείνουμε στην ευρωζώνη;
  • Πρέπει να ζητήσουμε να φύγουμε από το μνημόνιο εντός ευρωζώνης, ή να επιδιώξουμε να φύγουμε από την ευρωζώνη;
  • Ποιες είναι οι πιθανές γεωπολιτικές συνέπειες μιας εξόδου από το ευρώ; Θα γίνουμε περισσότερο ανεξάρτητο κράτος ή μήπως γίνουμε καταστρεφόμενο προτεκτοράτο ενός άξονα «ναυτικών δυνάμεων» (ΗΠΑ-Ισραήλ-Βρετανία, ίσως και Τουρκία);

Θα επιδιώξουμε να αντιμετωπίσουμε μερικά από αυτά τα ερωτήματα, όσο βέβαια είναι δυνατό στα πλαίσια ενός κατ’ ανάγκη σύντομου άρθρου.

Είναι πρόβλημα το ευρώ;
Αναντίρρητα, μόνο που δεν είναι το μόνο, ούτε το οξύτερο. Το ευρώ και η όλη δομή της ΕΕ συνέβαλαν για να βρεθούμε στην κατάσταση που βρεθήκαμε τον Μάιο 2010, αλλά σε αυτό συνέβαλε και πληθώρα άλλων παραγόντων (παγκοσμιοποίηση, φούσκα χρέους, εσωτερικές επιδόσεις ελληνικού «κλεπτοκρατικού καπιταλισμού», ύπαρξη μιας εξαιρετικά διεφθαρμένης, εξαρτημένης και ανίκανης πολιτικής τάξης και κρατικής ελίτ). 

Δεν μας εμπόδισε η ισοτιμία του ευρώ να φτιάξουμε χωματερές, ούτε επέβαλε να πηγαίνουν όλα σχεδόν τα λεφτά των ευρωπαϊκών κονδυλίων στον κορβανά της διαφθοράς και της διαπλοκής. Δεν μας υποχρέωσε το ευρώ ή η συμμετοχή στην ΕΕ να ξοδέψουμε όσα ξοδέψαμε για τους Ολυμπιακούς, για να δώσουμε μερικά από τα άπειρα παραδείγματα που θα μπορούσαμε να επικαλεσθούμε. Κυρίως όμως, δεν ήταν το Μάαστριχτ ή κάποιος υποχρεωτικός ευρωπαϊκός μηχανισμός που μας ανάγκασε να εκλέξουμε έναν τόσο απερίγραπτο τύπο όπως ο Γιώργος Παπανδρέου ως Πρωθυπουργό και να πάμε στα Μνημόνια και τις Δανειακές. Οικεία βουλήσει και πανηγυρίζοντες προσχωρήσαμε!

Η εισαγωγή εθνικού νομίσματος θα βοηθήσει την ανταγωνιστικότητα;
Ναι, γιατί το νόμισμα αυτό θα υποτιμηθεί πιθανότατα αμέσως και πολύ. Μόνο που ήδη έχουμε κάνει μια μεγάλη εσωτερική υποτίμηση της αμοιβής και κάθε προστασίας της εργασίας και όλων των κοινωνικών μισθών. Σκοπεύουμε να φτάσουμε σε επίπεδο Νίγηρα με νέες υποτιμήσεις;

Αλλά η ανταγωνιστικότητα δεν είναι μόνο τεχνική συνάρτηση της ισοτιμίας του νομίσματος, είναι πολύ περισσότερα. Παραδόξως, αυτό το απέδειξε το ίδιο το Μνημόνιο. Η εσωτερική υποτίμηση (που είναι και αυτή μορφή υποτίμησης) είχε πολύ λιγότερα οφέλη για την ελληνική οικονομία, από όσα περίμενε αίφνης το ΔΝΤ.

Η εισαγωγή εθνικού νομίσματος έχει μόνο πλεονεκτήματα;
Φανταστείτε προς στιγμήν τι προσπάθεια θα χρειαστεί ένα ανάπηρο, κατεστραμμένο κράτος για να εισάγει νέο νόμισμα σε συνθήκες διεθνούς σύγκρουσης, όταν δεν μπορεί να σκάψει μια λακούβα σε έναν δρόμο. Υπάρχουν σοβαρά πολιτικά και νομικά ζητήματα για την αποχώρηση της Ελλάδας από την ΟΝΕ. Οι περισσότεροι αναλυτές υποστηρίζουν ότι πρέπει να φύγει και από την ΕΕ. Προφανώς μια τέτοια διαδικασία θα την κάνει και πιο ευάλωτη στις γεωπολιτικές πιέσεις από όλες τις κατευθύνσεις του ορίζοντα. Επιπλέον, η αποχώρηση υπό συγκρουσιακούς όρους από το ευρώ, κινδυνεύει να προκαλέσει υπερπληθωρισμό και τιμωρητικές επιθέσεις των αγορών.

‘Όλα αυτά δεν σημαίνουν ότι πρέπει να μείνουμε πάση θυσία στο ευρώ. Σημαίνουν όμως ότι δεν πρέπει να θεωρούμε περίπατο την έξοδό μας.

Είναι η ανταγωνιστικότητα το πρόβλημα;
Είναι, αλλά για «κανονικά» κράτη και οικονομίες. Η Ελλάδα δεν είναι πλέον. Αντιμετωπίζει ένα σοβαρότερο πρόβλημα από την ισοτιμία του νομίσματός της, έχει μετατραπεί σε (καταστρεφόμενη) αποικία χρέους. Το βουνό του μ
βιώσιμου χρέους, που καταστρέφεται για να αποπληρώσει, οι αποικιακές δεσμεύσεις των δανειακών συμβάσεων που έχει υπογράψει και η καταστροφή της διεθνούς εικόνας της είναι τα προβλήματά της. Πρέπει ασφαλώς να γίνει ανταγωνιστική, αλλά αυτό δεν φτάνει, αφού, όσο ανταγωνιστική κι αν γίνει, δεν θα μπορέσει να ξεπληρώσει το χρέος της. Η Ελλάδα έχει πάθει έμφραγμα και πεθαίνει, αν και αρνούμαστε να το πιστέψουμε. Πρέπει το ταχύτερο να τη σώσουμε από το έμφραγμα και, αφού το κάνουμε, να τη γιατρέψουμε κι από τις άλλες αρρώστιες της.

Τι πρέπει να κάνουμε;
Χρειαζόμαστε επειγόντως διαγραφή χρέους, αναθεώρηση των δανειακών συμβάσεων, ρήτρα ύφεσης, εγγυήσεις, ανθρωπιστική και αναπτυξιακή βοήθεια. Αν δεν μας τα δώσουν πρέπει να τα πάρουμε μόνοι μας οργανώνοντας στάση πληρωμών, καταγγέλλοντας τις ηγεσίες της ΕΕ, αντιδρώντας με όλα τα πολιτικο-θεσμικά μέσα στη διάθεσή μας, ως μελών της ΟΝΕ και της ΕΕ, περιλαμβανομένου του μπλοκαρίσματος της λειτουργίας της ‘Ενωσης, που σε πολλά ζητήματα λειτουργεί πάντα με την αρχή της ομοφωνίας.

Καλύτερα μέσα ή έξω;
Αυτά όλα είναι πολύ πιο εύκολο να τα ζητήσουμε και να τα διαπραγματευτούμε εντός της ευρωζώνης και της ΕΕ, παρά ζητώντας να φύγουμε. Φεύγοντας από την ευρωζώνη (ως ανεπρόκοποι, αποτυχημένοι «μπαταχτζήδες») δεν μεταβάλλεται το χρέος (που παγιώθηκε σε ευρώ με το αγγλικό δίκαιο), ούτε παύουν να ισχύουν οι αποικιακές συμβάσεις, ούτε βελτιώνεται η ισχύς της χώρας.

Αλλωστε αν έχουμε αρκετό θάρρος για να επαναστατήσουμε κατά του … παγκόσμιου καπιταλισμού, θα βρούμε οπωσδήποτε αρκετό για να κάνουμε μπάχαλο την ΟΝΕ και την ΕΕ, αν δεν μας προσφέρουν ικανοποιητική λύση επιβίωσης.

Καλώς ή κακώς, βρεθήκαμε σε ένα από τα ισχυρότερα κλαμπ παγκοσμίως. Προτού σηκωθούμε και φύγουμε, μοιάζει πιο λογικό και έξυπνο να χαλάσουμε τον κόσμο εκεί μέσα, ζητώντας μια άλλη λύση για την Ελλάδα και μια άλλη πολιτική για την Ευρώπη και διεκδικώντας τα δικαιώματά μας ως ισότιμου κράτους-μέλους.Γιατί να διευκολύνουμε τη Μέρκελ φεύγοντας μόνοι μας. Ας αναλάβει αυτή, αν θέλει, το κόστος της εκδίωξής μας και της κρίσης που αναπόφευκτα θα προκαλέσει σε όλο το οικοδόμημα. Στο βάθος, το σύνθημα αποχώρησης από το ευρώ αντανακλά βαθιά πεποίθηση εθνικής κατωτερότητας και ηττοπάθεια. Επαναλαμβάνουμε. Το πρόβλημά μας είναι το μη βιώσιμο χρέος και πώς να ξαναφέρουμε την Ελλάδα στη ζωή. Αν η Μέρκελ διαγράψει τα χρέη μας για να φύγουμε από το ευρώ γιατί όχι; Αμφιβάλλουμε πάντως ότι η Γερμανία, αν δεν χρηματοδοτεί την οικοδόμηση, θα χρηματοδοτήσει την αποσύνθεση της ευρωζώνης.

Ψυχολογία «ραγιά» και «ιδεολογία Ψωροκώσταινας»
Κατά βάθος, «ευρωπαϊστές» και «αντιευρωπαϊστές» ξεκινάνε συχνά και οι μεν και οι δε από την ψυχολογία του ραγιά και την ιδεολογία «της Ψωροκώσταινας». Οι μεν λένε «να κάνουμε ότι μας λένε, για να μη μας πετάξουν έξω», οι δε απαντάνε «να φύγουμε για να μην κάνουμε αυτά που λένε». Και στις δύο περιπτώσεις, η Ελλάδα δεν ενεργεί ως υποκείμενο, αλλά ως υποδεέστερη οντότητα. Να μην το ξεχνάμε άλλωστε: Μνημόνια, Δανειακές και PSI δεν προέκυψαν αυτομάτως από κάποια κείμενα ή μηχανισμούς της ΕΕ – για να επιβληθούν χρειάστηκε και προσφέρθηκε η ενθουσιώδης υποστήριξη και οι υπογραφές διαδοχικών ελληνικών κυβερνήσεων, που δεν είναι λιγότερο υπεύθυνες από την ΕΕ, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ για την καταστροφή της χώρας

Δεν μπορούν να μας κάνουν τίποτα αν διακόψουμε το Μνημόνιο;
Αυτή είναι η θέση της πλειοψηφίας του ΣΥΡΙΖΑ, που υποστηρίζει ότι δεν μπορούν να μας πετάξουν έξω, ότι είμαστε συστημικός κίνδυνος κι ότι θα είναι καταστροφή γι’ αυτούς η αποχώρησή μας. Δυστυχώς, τα πράγματα δεν είναι έτσι. Οι άρχουσες τάξεις της Ευρωγερμανίας και η Αυτοκρατορία του παγκόσμιου Χρήματος δεν θα αποδεχθούν με τόση ευκολία μια απείθαρχη Ελλάδα. Εν πάση περιπτώσει κανείς δεν μπορεί να βασιστεί σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο και να μην προετοιμάζεται και για το αναγκαίο, αν δεν πετύχει το σχέδιο Α, σχέδιο Β. Η ύπαρξη και η ατσαλένια, γνωστή στον αντίπαλο, αποφασιστικότητα να εφαρμοσθεί το σχέδιο Β’, σε περίπτωση αποτυχίας της διαπραγμάτευσης, είναι στοιχειώδης προϋπόθεση για να γίνει διαπραγμάτευση.

Η ΕΚΤ μπορεί να αποφασίσει τη διακοπή της χρηματοδότησης των ελληνικών τραπεζών προκαλώντας έμφραγμα στην ελληνική οικονομία και υποχρεώνοντας ενδεχομένως, από ένα σημείο και πέρα, στην εισαγωγή εσωτερικού μέσου πληρωμής. Το αν θα το κάνει ή όχι, εξαρτάται από το πολιτικό κλίμα στην Ευρώπη. Γι’ αυτό και απαιτείται, όσο είναι καιρός, η οργάνωση μιας π
ολύ μεγάλης και ποιοτικά πολύ ικανοποιητικής καμπάνιας υπεράσπισης της Ελλάδας (και της Κύπρου) διεθνώς, αλλά και η ανάπτυξη ενός πυκνότατου διεθνούς δικτύου επαφών και συμμαχιών, και μέσα στη Γερμανία, με επιχειρήματα βαθιά και «πανευρωπαϊκά», που θα δημιουργήσουν προσκόμματα και κόστος αν αύριο η γερμανική κυβέρνηση ή η ΕΚΤ αποφασίσουν να στραφούν κατά της Ελλάδας. ‘Εχει ήδη χαθεί «υπερπολύτιμος» χρόνος και ο ελληνικός λαός ενδέχεται να πληρώσει πολύ ακριβά αυτή την παράλειψη, που δείχνει μη επίγνωση της οξύτητας του προβλήματος που θα αντιμετωπίσει μια αντιμνημονιακή κυβέρνηση αύριο

Για να σωθεί η Ελλάδα χρειάζεται να γίνει πόλεμος. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να ετοιμαστεί με τη μεγαλύτερη δυνατή σοβαρότητα και επιμονή, προετοιμάζοντας και εμψυχώνοντας τον ελληνικό λαό και δραστηριοποιούμενη επιτέλους στο εξωτερικό. Δεν ωφελεί σε τίποτα να εξωραϊζει την πραγματικότητα, καθησυχάζοντας εαυτήν και την κοινωνία.

Νόμισμα, ‘Εθνος, Παγκοσμιοποίηση
‘Όπως προκύπτει από τα όσα προαναφέρθηκαν, είναι σφάλμα να αναγορεύεται σε «φετίχ» το νόμισμα. Η λογική όμως επιβάλει να δοθεί η μάχη εντός Ευρώπης, προτού πάμε σε αποχωρήσεις ή «αποβολές». Ας αναλάβει, αν θέλει, η Γερμανία της Μέρκελ και η Κομισιόν του Μπαρόζο την ευθύνη «αποβολής» της Ελλάδας και μιας πρωτοφανούς στην ιστορία της ΕΕ κρίσης. Η θέση να ζητήσουμε μόνοι μας να φύγουμε είναι «αριστερίστικη», δήθεν «επαναστατική» θέση, που απομακρύνει την αριστερά από την εξουσία, αλλά μπορεί να νομιμοποιήσει άλλες γεωπολιτικές προβοκάτσιες.

Στην πραγματικότητα δεν αντιμετωπίζουμε απλά μια «δυσλειτουργία» της ‘Ενωσης, ούτε καν μια απλή προσπάθεια της Γερμανίας να μας επιβληθεί, ένα 4ο Ράιχ, μια γερμανική Ευρώπη, όπως ισχυρίζονται όσοι βλέπουν τον μικρό, για να μη δουν τον μεγάλο «νταβατζή». Αντιμετωπίζουμε κάτι πολύ πιο θεμελιώδες: α) την επίθεση της Αυτοκρατορίας του Χρήματος κατά όλης της Ευρώπης, που άρχισε από την Ελλάδα, β) την επιλογή των ιθυνουσών τάξεων της Ευρωγερμανίας να «ενώσουν» την Ευρώπη κάτω και όχι ανθιστάμενες στην ηγεμονία των Αγορών.

Ταυτόχρονα, στην περίπτωση Ελλάδας και Κύπρου έχουμε, κρυμμένες στις οικονομικές σκοπιμότητες, και τις γνωστές γεωπολιτικές επιδιώξεις των διαφόρων «Προστατών» (ΗΠΑ, Βρετανία, Χρήμα) να ελέγξουν ασφυκτικά τον ελληνικό χώρο, καταργώντας ει δυνατόν την ανεξαρτησία και κυριαρχία των δύο κρατών του, όπως φάνηκε ανάγλυφα στην απόπειρα κατάλυσης του κυπριακού κράτους με το σχέδιο Ανάν.

Επιπλέον, είναι πιθανό Ελλάδα και Κύπρος να χρησιμοποιούνται σε ευρύτερες στρατηγικές που αποβλέπουν στη διάλυση της ΕΕ. (*)

Πρέπει λοιπόν να υπερασπίσουμε το έθνος που απειλείται σήμερα από την παγκοσμιοποίηση, από τη δικτατορία δηλ. του χρηματιστικού κεφαλαίου και των εθνών που το ελέγχουν, γιατί κανείς άλλος δεν θα το κάνει στη θέση μας, γιατί είναι το μόνο επίπεδο όπου μπορεί να πραγματοποιηθεί μια κάποια κοινωνική και οικονομική δημοκρατία, για να σταματήσουμε τον επελαύνοντα ολοκληρωτισμό. Απέναντί του, το έθνος είναι απαραίτητη μεν, ανεπαρκής δε βάση άμυνας. Η δραχμή, η λίρα, η πεσέτα, μοιάζουν λίγο με τα ξύλινα τείχη των αρχαίων Αθηναίων. Αντιπροσωπεύουν το απερχόμενο παρελθόν των εθνών – κρατών. Χρειαζόμαστε μια συμμαχία εθνών και ένα άλλο πρόγραμμα για την Ευρώπη για να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά την Αυτοκρατορία του Χρήματος και τις ευρωπαϊκές πραγματώσεις της. Και είναι πιο αποτελεσματικό και δημιουργεί έδαφος συμμαχιών να δώσουμε τη μάχη για τη σωτηρία μας εν ονόματι της Ευρώπης, όχι κατ’ αντίθεση προς την ιδέα της.

(*) Είναι πιθανό να έχουμε σύγκλιση σε ένα σχέδιο «αποβολής» Ελλάδας και Κύπρου από την ευρωζώνη ή/και την ΕΕ διαφορετικών δυνάμεων για διαφορετικούς λόγους. Η γερμανική συστημική ακροδεξιά που νομίζει ότι δεν χρειάζεται τους «ανεπρόκοπους Νότιους», κύκλοι του βαθέος συστήματος των ΗΠΑ ή ριζοσπαστικές δυνάμεις του Χρήματος, που μπορεί να θέλουν να χρησιμοποιήσουν την Ελλάδα και την Κύπρο για να ξεκινήσουν μια κρίση που υπερβαίνει την πολιτική δυνατότητα της ΕΕ να την αντιμετωπίσει και επομένως οδηγεί στη διάλυση του ευρώ, αν όχι της ΕΕ. Το μοντέλο αυτό χρησιμοποιήθηκε στην περίπτωση της ΕΣΣΔ, όταν επιμέρους τακτικοί παίκτες σπρώχτηκαν καταλλήλως σε τροχιές αποσταθεροποίησης του συστήματος, των οποίων αγνοούσαν τις στρατηγικές συνέπειες και κατέληξαν να γίνουν είδος «έξυπνων βομβών» που ανατίναξαν το ίδιο το σύστημά τους. Εμείς τουλάχιστο δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι σχεδιάζεται σε αυτ
το επίπεδο των παγκόσμιων εξουσιών, αλλά δεν νομίζουμε φρόνιμο να αποκλείσουμε προκαταβολικά την ύπαρξη τέτοιων επιδιώξεων.

konstantakopoulos.blogspot.com

Η ΒΟΜΒΑ ΗΤΑΝ ΚΙΝΕΖΙΚΗ



 
Με βάση ορισμένες παραδοχές και προϋποθέσεις,
όλα είναι έτοιμα για ένα παγκόσμιο ολοκαύτωμα

Αποφάσεις – σοκ από την πλευρά του Πεκίνου, που ισοδυναμούν με κήρυξη πολέμου κατά της Ουάσινγκτον.

H 22 Νοεμβρίου ήταν μια εξαιρετικά σημαντική ημέρα για την παγκόσμια οικονομία και όπως είναι φυσικό, τέτοιου μεγέθους ειδήσεις περνάνε απαρατήρητες από τα δελτία των ελληνικών τηλεοπτικών καναλιών και των λοιπών κυβερνητικών – μνημονιακών ΜΜΕ.
Κι επειδή η Ελλάδα δεν αποτελεί ούτε τον «ομφαλό» της γης, ούτε διαθέτει ισχύ τέτοια που να μπορεί να κινηθεί γεωπολιτικά και γεωοικονομικά προς την κατεύθυνση προάσπισης των συμφερόντων της, αυτό δεν σημαίνει πως οι ειδήσεις παγκοσμίου ενδιαφέροντος δεν απασχολούν ή δεν πρέπει να απασχολούν την χώρα (που έγινε χώρος ελέω μνημονίων και ολίγιστων πολιτικών) οι πολίτες της οποίας θα πρέπει να ενημερώνονται για γεγονότα των οποίων η πιθανότατη εξέλιξη μπορεί να μεταβάλλει προς το ακόμη χειρότερο τα όσα ήδη βιώνει ο πληθυσμός της Ελλάδας.

Στις 22 Νοεμβρίου, λοιπόν, η κεντρική τράπεζα της Κίνας ανακοίνωσε επίσημα ότι από εδώ και στο εξής θα σταματήσει να αποταμιεύει σε δολάρια (όσα έχει σιγά-σιγά θα τα ξοδεύει για να συνεχίσει να αγοράζει χρυσό αλλά και σε άλλες παραγωγικές επενδύσεις, αλλά και στηρίζοντας το ευρώ αφού αυτό λόγω λιτότητας δεν πληθωρίζεται). Με απλά λόγια, ανακοινώθηκε η απόφαση της Κίνας να διαγράψει από παγκόσμιο νόμισμα το δολάριο και να μειώσει με ραγδαίους ρυθμούς την ισχύ των ΗΠΑ…
Μετά από λίγες ώρες ήρθε και η δεύτερη και – κατά πολύ μεγαλύτερης της πρώτης – έκπληξη από το Πεκίνο. Η Κίνα ανακοίνωσε επισήμως την πρόθεσή της να δημιουργήσει στην Σαγκάη μια καινούργια αγορά πετρελαίου όπου το πετρέλαιο δεν θα διαπραγματεύεται σε δολάρια αλλά πιθανόν (όπως ειπώθηκε) σε Γιουάν!!!… Και αυτή η ανακοίνωση ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου προς τις ταλαιπωρημένες οικονομικά ΗΠΑ, οι οποίες απει
ούνται πλέον ευθέως από την Κίνα και όχι από τον Σαντάμ Χουσεΐν ή τον Μουαμάρ Καντάφι. Το μέγεθος της απειλής είναι τεράστιο και απαιτείται τοποθέτηση – απάντηση από τον Λευκό Οίκο, που όμως μέχρι στιγμής προτιμά να σιωπά.
Σε ρυθμό κανονικού βομβαρδισμού ήρθε και η τρίτη βόμβα κατά των ΗΠΑ. Και αυτή τη φορά από μία άλλη μεγάλη δύναμη, από την Ινδία, η οποία είναι γνωστό ότι καλύπτει το σύνολο σχεδόν των ενεργειακών της αναγκών αγοράζοντας πετρέλαιο από το Ιράν. Είναι επίσης γνωστό ότι από την ώρα που οι Αμερικανοί επέβαλαν το εμπάργκο στο Ιράν, η Ινδία πλήρωνε σε χρυσό επειδή λόγω εμπάργκο το δολάριο δεν μπορούσε να μπει στο Ιράν.
Αυτό που δεν είναι γνωστό (αλλά όχι ασήμαντο) είναι ότι Ιράν και Ινδία βρίσκονται κοντά σε συμφωνία ώστε στις μεταξύ τους συναλλαγές να χρησιμοποιούν το ευρώ!
Κι εδώ γεννιέται το μεγάλο ερώτημα: Μπορούν η Ευρώπη ή οι ΗΠΑ να τα βάλουν με την Κίνα και την Ινδία; Οι μέχρι στιγμής εξελίξεις – σε οικονομικό επίπεδο – αποδεικνύουν πως κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό. Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη και τις οικονομικές σχέσεις της Ρωσίας με την Κίνα, στην οποία παρέχεται και ρωσική στρατιωτική τεχνογνωσία αλλά και πωλήσεις πολεμικού υλικού, τότε είναι άγνωστο πόσο σύντομα η υπερδύναμη Κίνα θα είναι σε θέση να σταθεί και στρατιωτικά ικανότερη της αμερικανικής πολεμικής μηχανής. Ευρωπαίοι και Αμερικανοί μαζί, φτάνουμε δεν φτάνουμε τον μισό πληθυσμό της Κίνας.
Εμείς – οι λεγόμενοι Δυτικοί – έχουμε σφίξει τα λουριά λόγω οικονομικής κρίσης και πολύ φυσιολογικά αυτό έχει αντίκτυπο στην οικονομία της Κίνας.

Ορθά σκεπτόμενοι οι Κινέζοι τι κάνουν;
Προχωρούν στην δημιουργία οικονομικών συνθηκών που με την σειρά τους θα επιτρέψουν να δημιουργηθεί στην Κίνα μια μεσαία τάξη (που δεν υπάρχει) η οποία θα έχει την οικονομική δυνατότητα να καταναλώνει, αλλά – κυρίως – να στηρίξει τις επιλογές της πολιτικής ηγεσίας, ακόμη και σε «αντιπάλους» που μέχρι σήμερα μοιάζουν ανίκητοι. Μάλιστα, οι κινέζοι είναι τόσο πολλοί που είναι σχετικά εύκολο να αντικαταστήσουν την αγορά που χάνουν λόγω κρίσης στην Δύση με δικούς τους καταναλωτές στηρίζοντας την ανάπτυξη τους, πετυχαίνοντας την δημιουργία μίας αυτόνομης πανίσχυρης διεθνώς οικονομίας.

Εάν ταυτίσουμε τους δείκτες για το αντίστοιχο διάστημα των τελευταίων 18 μηνών, το γράφημα προκαλεί όντως ανατριχίλα. Σαν κακόγουστη φάρσα, η ταύτιση που σύμφωνα με την “κόκκινη γραμμή”, το πρώτο μισό του Γενάρη είναι το σημείο κλειδί που θα δείξει εάν η ιστορία επαναλαμβάνεται. Σε λίγες εβδομάδες δηλαδή.

Κάποιοι άλλοι αναλυτές βλέπουν ακόμα πιο μακριά, συνδέοντας την οικονομική συγκυρία με τις τρέχουσες πολιτικές και γεωπολιτικές εξελίξεις. Οι ΗΠΑ παρά τις νουθεσίες του Πούτιν που οδήγησαν στην απεμπλοκή τους από την Μέση Ανατολή και το Ιράν, ανοίγουν ένα μεγάλο μέτωπο με την Κίνα στον Ειρηνικό. Ο “δράκος” όπως έχει αποκαλυφθεί, τα δυο τελευταία χρόνια δημιουργεί ένα “μαξιλάρι” έναντι ενδεχόμενης χρεοκοπίας των ΗΠΑ. Παρ’ όλα αυτά, η έκθεση της Κίνας σε ομόλογα του Αμερικανικού δημοσίου παραμένει κολοσσιαία, αποτελώντας μία εν δυνάμει οπλισμένη βόμβα που εάν «σκάσει» θα δημιουργήσει προβλήματα στην Κίνα, αλλά θα ισοπεδώσει την αμερικανική οικονομία.
Εάν λοιπόν η ιστορία του 1929 επαναληφθεί, η Κίνα θα είναι αυτή που θα δώσει την χαριστική βολή στην Αμερικάνικη οικονομία, κάτι που δεν μπορούσε να συμβεί στις αρχές του προηγούμενου αιώνα αφού η κρίση διέλυσε τις επενδυτικές θέσεις κυρίως ιδιωτών.

Πρακτικά, σε ενδεχόμενη κατάρρευση η Κίνα θα μπορούσε να… αγοράσει την Αμερική με όπλο το διεθνές δίκαιο. Σε μία τέτοια περίπτωση, η μόνη διέξοδος για την υπερδύναμη θα ήταν η “συνηθισμένη”. Μία εμπόλεμη σύρραξη με τον πιστωτή. Εκτός και εάν οι ΗΠΑ αποφασίσουν να αναμετρηθούν με την Κίνα (αιφνιδιάζοντάς την, αφού σήμερα το Πεκίνο θεωρείται ανέτοιμο για μία μετωπική σύγκρουση με την Ουάσινγκτον) πολύ πριν από τις υπάρχουσες «λογικές» προβλέψεις.
Μία τέτοια σύρραξη νομοτελειακά μοιάζει αναπόφευκτη, όπως μας έλεγε αξιόπιστος συνομιλητής από το city. Η ένταση της όμως θα μπορούσε να είναι από απλή εχθροπραξία μέχρι πυρηνικό ολοκαύτωμα.

Επειδή, όμως, η ιστορία επαναλαμβάνεται, κι επειδή τα μέχρι στιγμής «δείγματα» αυτής της επανάληψης οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε μία «βίαιη εκτόνωση» (όπως συνέβη με τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο), το κέντρο του ενδιαφέροντος είναι η ταχύτητα με την οποία σήμερα εξελίσσονται οι «παράγοντες» που θα οδηγήσουν στην τελική λύση. Μετά την απώλεια ισχύος από την μη εμπλοκή των ΗΠΑ στη Συρία, θεωρείται σχεδόν αδύνατο να υπάρξει μία δεύτερη τακτική παγκόσμια υποχώρηση και απώλεια κύρους από την πλευρά της Ουάσινγκτον, η οποία θα προσπαθήσει να έχει τον έλεγχο για την επικείμενη κρίση – σύγκρουση, αποφασίζοντας τον τόπο, τον χρόνο και τα μέσα που θα χρησιμοποιηθούν σε αυτήν. Εξάλλου, οι ΗΠΑ γνωρίζουν πως απέναντι στην Κίνα, ο χρόνος κυλάει εις βάρος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και υπέρ της Κίνας…

Οι απάτες του ευρώ!!

Του Γιατρά Ανδρέα..
Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 η κυβέρνηση Σημίτη ,θέλοντας να δείξει ότι η Ελλάδα πληρεί τους όρους εισόδου στην κοινή νομισματική ένωση με το λεγόμενο swap, με πλαστά και μαγειρεμένα στοιχεία δηλαδή μας έβαλε στο ευρώ.Θυμάμαι τότε λοιπόν τους παπαγάλους της δημοσιογραφίας,μαζί με ένα μέρος του κόσμου να τονίζουν την επιτυχία του μεγάλου εκσυγχρονιστή της Ελλάδας.
Γίναμε επιτέλους Ευρωπαίοι διατυμπάνιζαν αφελείς και αμαθείς πολίτες.Πρωτομάστορας της φερόμενης ως  επιτυχίας ήταν τότε και ο Λ.Παπαδήμος,το αγαπημένο παιδί της GOLDMAN SACKS και των τραπεζιτών.
Χωρίς καμιά προετοιμασία και χωρίς να γνωρίζει την αγοραστική αξία του καινούργιου νομίσματος ο κόσμος κατέφυγε σε έναν δανεισμό κάθε μορφής,στεγαστικά δάνεια,καταναλωτικά,κάρτες αφού τα πρώτα χρόνια τα επιτόκια ήταν χαμηλά.Έτσι υπήρξε υπερχρέωση,πρωτοφανής ακρίβεια,στρογγυλοποίηση όλων των τιμών προς τα πάνω.Η ισοτιμία 1 ευρώ=340 δρχ ήταν καταστροφική για το πορτοφόλι του Έλληνα πολίτη.
Το ευρώ αρχικά σχεδιάστηκε από τον Ρόμπερτ Μαντέλ,έναν οικονομολόγο του Πανεπιστημίου του Σικάγο ο οποίος είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.. 

 
Το ευρώ θα έκανε τη δουλεία του,όταν οι κρίσεις θα έπλητταν τις οικονομίες.Αφαιρώντας τον έλεγχο του νομίσματος από τις κυβερνήσεις,οι αντιπαθείς,ασήμαντοι,εκλεγμένοι αξιωματούχοι δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν κεινσιανές νομισματικές και δημοσιονομικές πολιτικές για να βγάλουν μια χώρα από την ύφεση…
Από αυτό το γεγονός γίνεται φανερό το πόσο σημαντικό είναι σε μια χώρα μια κυβέρνηση και ένας λαός,να έχει τον έλεγχο του νομίσματος,ώστε να καθορίζει τις πολιτικές της χώρας του…Δώστε μου τον έλεγχο του νομίσματος μιας χώρας και δε με νοιάζει ποιος κάνει τους νόμους της..είχε πει ο Μayer Rothschild της γνωστής οικογένειας…Για την αποτυχία του πειράματος της κοινής νομισματικής ένωσης είχε μιλήσει και η Μάργκαρετ Θάτσερ η οποία είχε κατηγορηθεί στο παρελθόν για ακραίες φιλελεύθερες πολιτικές.Το 2002 σε άρθρο της είχε τονίσει…Το ευρώ είναι καταδικασμένο να αποτύχει τόσο πολιτικά,όσο και με οικονομικούς όρους.Ενώ σίγουρα θα αποτύχει κοινωνικά,σε επίπεδα λαών…

Το ίδιο τόνιζαν και πολλοί άλλοι ευρωσκεπτικιστές η απλοί οικονομολόγοι.Αντιδρούσαν στη σκέψη πως διαφορετικές χώρες και οικονομίες,με άλλα χαρακτηριστικά και ανάγκες θα μπορούσαν να συνεργαστούν ομαλά υπό ενιαίους κανόνες.Τελικά είχαν δίκιο.Υπάρχει μια Ευρώπη δυο ταχυτήτων.Από την μια πλευρά η Γερμανία και οι όμορες σε αυτήν χώρες οι οποίες έχουν βαριά βιομηχανία και ευνοούνται και από την άλλη οι χώρες του Νότου που πλήττονται από το σκληρό νόμισμα,και στερούνται ανταγωνιστικότητας σε συνδυασμό μάλιστα με τις σκληρές πολιτικές λιτότητας που επιβάλλονται.
Εδώ τίθεται ένα σημαντικό ζήτημα που πρέπει να απαντηθεί από τις πολιτικές ηγεσίες του τόπου…Με αυτές τις συνθήκες και σε συνδυασμό με τα μνημόνια υπάρχει λύση μέσα στο ευρώ?Μήπως θα πρέπει να εξεταστεί ένα ρεαλιστικό σχέδιο εξόδου?Πόσο ακόμα πρέπει να καταστραφεί μια χώρα,για να σωθεί ένα νόμισμα με το οποίο από ότι φαίνεται δεν υπάρχει καμιά ελπίδα????
astermpak85.wordpress.com

Να γιατί οι γερμανοί θέλουν να επιβάλλουν την δική τους πολιτική στηρίζοντας το ευρώ

Δεν πάει πολύ καιρός από τότε που ο σταρ επενδυτής Τζορτζ Σόρος είχε δηλώσει ότι η Γερμανία έχει τη δύναμη και τη δυνατότητα είτε να σώσει την Ε.Ε. και το ευρώ, είτε να φέρει την πλήρη καταστροφή: η Γερμανία πρέπει είτε να ηγηθεί είτε να εγκαταλείψει τη νομισματική ένωση, περιοριζόμενη στο ρόλο του «καλοπροαίρετου ηγεμόνα».
Τι θα συνέβαινε, λοιπόν, αν η η πλειοψηφία του γερμανικού κοινοβουλίου ψήφιζε υπέρ του να τεθεί η χώρα εκτός της ζώνης του ευρώ, επιστρέφοντας στο γερμανικό μάρκο; Αναρωτιέται σε χθεσινό δημοσίευμά της η εφημερίδα Die Zeit.
Ας υποθέσουμε ότι ένα τέτοιο σενάριο γίνεται πραγματικότητα. Τι μέλλει γενέσθαι;
Οι πρώτες άμεσες αντιδράσεις σε μια τέτοια εξέλιξη αναμένεται να σημειωθούν από τις οικονομικές αγορές και τα ξένα χρηματοοικονομικά κέντρα αγοράς συναλλάγματος. Από το υπόλοιπο της νομισματικής ένωσης, ένα μεγάλο ποσοστό ρευστότητας εισρέει στη Γερμανία. Ακολουθεί η απότομη ανατίμηση του νέου νομίσματος, το οποίο παίρνει αξία έναντι του ευρώ: ένα μάρκο κοστίζει πλέον 1.50 ευρώ.
Τα επενδυτικά αγαθά που έχουν επενδυθεί στη Γερμανία χάνουν μεγάλο μέρος της αξίας τους, ενώ την ίδια στιγμή η αξία των Γερμανικών κρατικών εγγυήσεων για τo χρηματοδoτικό σχέδιο διάσωσης του ευρώ αμέσως μειώνονται σημαντικά.
Οι Γερμανοί οικονομολόγοι γιορτάζουν την – επιτέλους – αποδέσμευση της γερμανικής οικονομίας από τα ευρωπαϊκά βαρίδια της.
Ταυτόχρονα, στην υπόλοιπη ευρωζώνη, οι οικονομικές αγορές τελούν υπό το καθεστώς αναβρασμού.
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία έχει μεταφέρει την έδρα της από την Φρανκφούρτη στο Παρίσι αμέσως μετά την απόσυρση της Γερμανίας, ανακοινώνει απεριόριστες αγορές ομολόγων, σε μία προσπάθεια να διασφαλιστούν οι χρηματιστηριακές αγορές.
Με το μάρκο να είναι πλέον πιο ακριβό από το ευρώ, οι τιμές των γερμανικών προϊόντων σημειώνουν κατακόρυφη άνοδο. Τα γερμανικά αυτοκίνητα, λόγου χάρη, είναι πλέον απρόσιτα στους Ευρωπαίους. Οι πωλήσεις στην ευρωζώνη πέφτουν, με αποτέλεσμα οι κατασκευαστές να αρχίζουν τις μειώσεις στις ώρες και στις θέσεις εργασίας. Λίγο αργότερα, η Συνομοσπονδία Εργοδοτών δηλώνει ότι η γερμανική οικονομία δεν είναι πλέον ανταγωνιστική και συνιστά στα εργατικά συνδικάτα μειώσεις μισθών. Η κατάσταση αρχίζει να περιπλέκεται επικίνδυνα.
Στο μεταξύ, στην ευρωζώνη, οι χώρες σε κρίση κερδίζουν σημαντικό χρόνο για να ανοικοδομήσουν τις οικονομίες τους, με τις υπόλοιπες να ενισχύουν τα κεφάλαια χρηματοδότησης του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης, αντισταθμίζοντας την απουσία της Γερμανίας, στην οποία εν τω μεταξύ σημειώνεται απότομη αύξηση στα ποσοστά ανεργίας.
Ο επίλογος γράφεται με το χρηματιστήριο της Φρανκφούρτης να χάνει μεγάλο μέρος της δύναμής του, το χρηματιστήριο του Παρισιού να επανακτά τη δική του και με τα κεφάλαια να ρέουν εκτός Γερμανίας. Η αυξητική τάση της τιμής του μάρκου παγώνει, η ευρωζώνη σταθεροποιείται δείχνοντας σημάδια οικονομικής ανάπτυξης, οι εξαγωγές από τις χώρες σε κρίση προς τη Γερμανία αυξάνονται, η παραγωγή στην Γερμανία έχει λιμνάσει τη στιγμή που η ανεργία παραμένει σταθερά υψηλή, η γερμανική αγορά εργασίας εμφανίζει σημάδια νεκρικής ακαμψίας, οι μισθοί παραμένουν υψηλοί και τα κέρδη χαμηλά, με τους Γερμανούς οικονομολόγους να καλούν την κυβέρνηση να αυξήσει την ανταγωνιστικότητα.
Στο μεταξύ, τη στιγμή που η γερμανική οικονομία χωλαίνει, οι οικονομίες της Ελλάδας και της Ισπανίας σημειώνουν ανοδική πορεία.

 dailynews24

H επικράτηση του ρεύματος υπέρ της παραμονής στο ευρώ

Του Ν.Α. Σούμπλη*
Δεκαεπτά ημέρες πριν από τις εκλογές, όταν έγιναν και νομίμως δημοσιεύτηκαν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, ο μέσος όρος τους έδειχνε ότι Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ ισοψηφούσαν. Αξίζει να σημει­ωθεί ότι αμέσως μετά τις εκλογές της 6.5.2012 το ρεύμα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ ήταν πολύ μεγάλο και ο περισσότερος κόσμος θα ψήφιζε με βάση την εναντίωσή του στο μνημόνιο.
Από την 20ή έως την 25η Μαΐου το ρεύμα αυτό αναχαιτίστηκε από την ανά­γκη παραμονής στην ευρωζώνη, που έντεχνα προωθούσε με την προπαγάν­δα της η Ν.Δ. Ενδεικτικό της πορείας αυ­τών των ρευμάτων είναι το διάγραμμα των δημοσκοπήσεων της ALCO που δό­θηκε στη ΝΕΤ το βράδυ των εκλογών.
Τελικά όμως η επικράτηση του ρεύ­ματος υπέρ του ευρώ έναντι της κατάργησης του μνημονίου οφείλεται κυρίως στην αδυναμία της κεντρικής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ – ΣΥΝ, που, όπως εκφωνεί-το, επέμενε σε επιχειρήματα που είχαν εξαντλήσει τη δυναμική τους, όπως ότι η εφαρμογή του μνημονίου θα οδηγή­σει τη χώρα εκτός ευρώ και ότι η πίεση για καταγγελία του μνημονίου θα οδη­γήσει τους Ευρωπαίους στο να αποδε­χθούν και την επαναδιαπραγμάτευση των όρων της δανειακής σύμβασης.
Πλην όμως, οι δηλώσεις όλων των Ευ­ρωπαίων ηγετών έλεγαν ότι η καταγγελία του μνημονίου οδηγεί σε έξοδο από το ευρώ. Τα ίδια έλεγε και η Ν.Δ., αλλά και το ΠΑΣΟΚ. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ δεν απαντούσε σ’ αυτά και δεν έβαζε το δί­λημμα: «Εφαρμογή του μνημονίου, με εξαθλίωση των Ελλήνων και καταστρο­φή της παραγωγικής βάσης και του κοι­νωνικού ιστού της χώρας, προκειμένου να μείνουμε στο ευρώ, ή όχι;».
Συγκεκριμένες δημοσκοπήσεις, ό πως αυτή της MRB, που έθεταν αυ­τό το ερώτημα τρεις εβδομάδες πριν από τις εκλογές έδειχναν ότι η πλει­ονότητα απαντούσε «όχι» (47,8% «όχι», 41,7% «ναι» – βλέπε και προ­ηγούμενες δημοσιεύσεις).
Βέβαια, ούτε στη Ν.Δ. ετίθετο το ερώτημα: «Αν οι Ευρωπαίοι εταίροι και η τρόικα δεν δεχθούν τις προτάσεις σας για επαναδιαπραγμάτευση, τι θα κάνετε;». Η αντιστροφή του κλίματος υπέρ της Ν.Δ. εδραιώθηκε δημοσκοπικά με­τά τη διακαναλική του Α. Τσίπρα, κατά την οποία τα περί σχεδίου Β που δεν λέ­γεται, βοήθησαν την προπαγάνδα της Ν.Δ.
Είναι φανερό ότι η μετριοπαθής πλει­οψηφία που είχε την ευθύνη για την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, δεν ήθελε τη σύ­γκρουση και επέμενε να ψαρεύει στα θολά νερά και μάλιστα σε τέτοιο σημείο ώστε σε πολλούς κύκλους, ακόμη και του ΣΕΒ, να δοθεί η εντύπωση ότι ο ΣΥ ΡΙΖΑ δεν ήθελε να κερδίσει.
Ακόμη δεν προωθήθηκε η βούλη­ση του ΣΥΡΙΖΑ για έλεγχο των μεγάλων συμβάσεων προμηθειών και κατασκευ­ών του Δημοσίου, ώστε όπου διαπιστω­νόταν συμπαιγνία σε απάτη εις βάρος του ελληνικού Δημοσίου, και έπειτα από δικαστική καταδίκη, να συνετελεί-το δήμευση των περιουσιών των εμπλε­κομένων.

Συμπεράσματα
Συμπερασματικά λοιπόν και πολιτικά κρίνοντες, είναι φανερό ότι η προπαγάνδα της Ν.Δ. για παραμονή στο ευρώ και για τους κινδύνους επιστροφής στη δραχμή επισκίασε την καταγγελία του μνημονίου από τον ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό συ­νετέλεσε στην επανασυσπείρωση των κεντροδεξιών, των εχόντων και των συ­νταξιούχων, ενώ αντίθετα ο ΣΥΡΙΖΑ με την προτεινόμενη πολιτική του δεν κα­τάφερε να συγκρατήσει το μέγιστο των δυνάμεων που τον ψήφισαν στις 6.5 και μάλλον έχασε ψήφους νεολαίων, που κατευθύνθηκαν στην αποχή. Ειδικότερα, για κάθε κόμμα έχουμε:
1 Για τη Ν.Δ.: Παρουσίασε συσπείρωση 92% και είχε διαρροές 4% προς ΣΥΡΙΖΑ, 2% προς Χρυσή Αυγή και μόλις 2% προς Λοιπά. Σύμφωνα με την έρευνα της Pulse, συσπείρωσε το 63% των ψηφοφόρων της του 2009. 
2 Για τον ΣΥΡΙΖΑ: Παρουσίασε συσπείρωση 83%-84% και είχε διαρροές 5% προς Ν.Δ., 3% προς ΔΗΜΑΡ και 9% προς Λοιπά. Λόγω της αύξησης της αποχής από τον Μάιο κατά 168.569 έγκυρα, φαίνεται ότι έχασε και 50.000 τουλάχι­στον ψήφους νεολαίων, που απείχαν τον Ιούνιο.
Γενικότερα, εξαιτίας της αδυναμίας του να συ­γκρουστεί, λόγω της βούλησης της ηγετικής του ομάδας, δεν προσέλκυσε νέους ψηφοφόρους, που τον Μάιο απείχαν, και έτσι δεν αξιοποίησε το πλεονέκτημα που εμφάνισε στις ηλικίες 18-34 ετών να λαμβάνει το 33%, έναντι 20% της Ν.Δ. και μόλις 6% του ΠΑΣΟΚ.
Στους νέους διαπιστώνεται αποχή 40%. Προ­σήλκυσε περί τις 210.000 ψήφους από τα εκτός Βουλής κόμματα και, βάσει της έρευνας της Pulse RC, πήρε το 36% των ψηφοφόρων του ΚΚΕ του 2009. Έτσι, μαζί με τους νέους ψηφοφόρους του ΚΚΕ που πήρε τον Μάιο και έχασε τον Ιού­νιο, εκ
ιμάται ότι πήρε τουλάχιστον 200.000 ψή­φους από το ΚΚΕ, ενώ από την εξωκοινοβουλευ­τική Αριστερά πήρε μεταξύ Μαΐου – Ιουνίου γύρω στις 160.000 ψήφους. Έτσι απέκτησε 360.000 αριστερούς ψηφοφόρους, που είναι εναντίον της Ε.Ε. και του ευρώ.
Από εδώ και πέρα πρέπει να επαναπροσδιορί­σει ριζοσπαστικότερα την πολιτική του, γιατί η κυ­βέρνηση της Αριστεράς, που λεκτικά προωθούσε, φαινόταν ήδη και κατά την προεκλογική περίοδο ότι δεν περπατάει, μια και το ΚΚΕ αρνείτο και η ΔΗΜΑΡ έβαζε ανυπέρβλητες προϋποθέσεις. Βέ­βαια, έκανε λάθος που δεν προσπάθησε να προ­σεγγίσει τους Ανεξάρτητους Έλληνες. Εάν ριζοσπαστικοποιήσει τις θέσεις του με πιο καθαρή και δυναμική πολιτική, θα αποκτήσει πιθανόν σε μελ­λοντικές εκλογές και την αυτοδυναμία. 
3 Για το ΠΑΣΟΚ: Τελικά συγκέντρωσε μόλις το 27% των ψηφοφόρων του το 2009 και έχασε 28% προς ΣΥΡΙΖΑ, 13% προς Ν.Δ., 10% προς ΔΗΜΑΡ και 7% προς λευκό – άκυρο – αποχή. Παρ’ ότι συγκράτησε σχεδόν τους ψηφοφόρους του Μαΐου, η ηλικιακή σύνθεσή του που δείχνει ότι προσελκύει το 6% των ηλικιών 18-34 ετών, το 8% των 35-54 ετών και το 17% των άνω των 55 ετών, φανερώνει ότι έχει αβέβαιο μέλλον. 
Για τους Ανεξάρτητους Έλληνες: Παρ’ όλη τη μείωση των ποσοστών και των ψήφων τους, άντεξαν τη συμπίεση και έβαλαν υποψηφιότητα για τη συμμετοχή τους σε μελλοντική ριζοσπαστι­κή κυβέρνηση με τον ΣΥΡΙΖΑ. 
5 Για τη Χρυσή Αυγή: Εδραιώθηκε στον εθνικι­στικό χώρο και θα διατηρήσει τις δυνάμεις της εφ’ όσον δεν φανεί λύση στα προβλήματα της χώ­ρας. 
Για τη ΔΗΜΑΡ: Κράτησε τις δυνάμεις της και παρ’ ότι έχασε το 25% των ψήφων του Μαΐου προς τον ΣΥΡΙΖΑ, κατάφερε να τις αναπληρώσει. Μετά την απόφασή της να κυβερνήσει με Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ, θα χάσει και άλλες δυνάμεις προς ΣΥΡΙΖΑ και θα κλείσει το κεφάλαιο συνεργασίας της με την Αριστερά. 
Για το ΚΚΕ: Υπέστη δεινή ήττα. Συγκράτησε μόλις το 40% των ψηφοφόρων του τού 2009. Πλήρωσε τελικά βαρύ τίμημα για την αδυναμία του να επεξεργασθεί και να εφαρμόσει την πο­λιτική ενός ριζοσπαστικού μετώπου με βάση τις θέσεις του για έξοδο από ευρωζώνη και Ε.Ε., μη αναγνώριση του χρέους, κρατικοποίηση των τρα­πεζών κ.λπ. Μη έχοντας μεταβατικό σχέδιο για τη λαϊκή εξουσία, έμεινε εκτός μάχης.Το μέλλον θα δείξει το πώς θα πορευθεί και το πώς θα μπορέσει να επηρεάσει τον ΣΥΡΙΖΑ. 
Για τον ΛΑΟΣ: Υποχώρησε και πάλι σημαντικά και με χαμένη πια την εθνικιστική του βάση είναι αμφίβολο αν θα μπορέσει να ξαναμπεί στη Βουλή. 
Για τους Οικολόγους Πράσινους: Συμπιέστη­καν από τη νέα πόλωση. Έχασαν ψηφοφό­ρους τους προς ΣΥΡΙΖΑ και ΔΗΜΑΡ. Θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν τις επιλογές τους σε σχέση με τα μεγάλα προβλήματα της χώρας και να διαλέξουν οριστικά συμμάχους. 
10 Για τα λοιπά: Υποχώρησαν σημαντικά λό­γω της πόλωσης. Ειδικότερα, τα αντιμνημονιακά έχασαν ψήφους προς ΣΥΡΙΖΑ. Τα κόμμα­τα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς προσέ­φεραν 160.000 ψήφους στον ΣΥΡΙΖΑ και πρέπει να επαναπροσδιορίσουν την πολιτική συμμαχιών τους. 

* Πολιτικός μηχανικός, αναλυτής δημοσκοπήσεων

Το Ποντικι

Βόμβα μεγατόνων: Η Γερμανική κυβέρνηση γνώριζε ότι το Ευρώ θα αποτύχει!! ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2012/05/blog-post_169.html#ixzz1v8kbtlmc

Νέα έγγραφα που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας δείχνουν ότι η Γερμανική Κυβέρνηση γνώριζε ότι το ευρώ θα αποτύχει και επόμενως προέβη σε ψεύτικη κατάθεση προς το Συνταγματικό Δικαστήριο!!



Ο πρώην Καγκελάριος της Γερμανίας Helmut Kohl είχε λάβει προειδοποίηση ότι το ευρώ ήταν καταδικασμένο σε αποτυχία, σύμφωνα με στοιχεία μυστικών αρχείων που απέκτησε η Spiegel που σας παρουσιάζει το pentapostagma.gr.
Τα έγγραφα της κυβέρνησης Kohl, τα οποία είχαν ως και σήμερα τον χαρακτήρα της απόλυτης εμπιστευτικότητας δείχνουν ότι οι ιδρυτές του πειράματος του ευρώ είχαν γνώση για τον ελλειμματικό του χαρακτήρα…



Οι Ευρωπαίοι ηγέτες ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν όταν δημιούργησαν την ευρωζώνη. Η κρίση των ημερών μας δεν αποτελεί απλά ένα λάθος. Γνώριζαν πολύ καλά ότι, όπως αναφέρει η Spiegel “ένα κοινό νόμισμα δεν μπορεί να επιβιώσει μακροπρόθεσμα εάν δεν στηρίζεται και υποστηρίζεται από μία πολιτική ένωση”. Αυτό που έκαναν ήταν ότι προχώρησαν γρήγορα την διαδικασία επειδή πίστευαν ότι ένα κοινό νόμισμα θα εξανάγκαζε τον δύσπιστο λαό της Ευρώπης να συμφωνήσει στον σχηματισμό μίας πολιτικής ένωσης.


Τα έγγραφα που δημοσίευσε το Spiegel δίνουν ακόμη περισσότερες αποδείξεις…
Στην Ιταλία, όπως και στην Ελλάδα, επετράπη η είσοδος στη ζώνη του ευρώ έπειτα από έγκριση πλαστών δημόσιων λογιστικών στοιχείων τα οποία υπεδείκνυαν ότι πληρούσε τα κριτήρια εισόδου. Παρόλα αυτά η κυβέρνηση Kohl δεν μπορεί να δηλώνει άγνοια, όπως γράφει η Spiegel: “Στην πραγματικότητα, τα έγγραφα δείχνουν ότι όλοι ήταν καλά πληροφορημένοι για την δημοσιονομική και οικονομική κατάσταση της Ιταλίας.”
Ο Kohl όχι μόνο αγνόησε τις προειδοποιήσεις σχετικά με το υψηλό επίπεδο δημόσιου χρέους της Ιταλίας αλλά επιπλέον τα νέα ντοκουμέντα δείχνουν ότι η κυβέρνηση Kohl παραπλάνησε τόσο τον λαό της Γερμανίας όσο και το Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας του!!!
Η επίσημη κατάθεση της κυβέρνησης Kohl προς το Συνταγματικό Δικαστήριο ήταν ότι η παραβίαση των οικονομικών όρων εισόδου στην ευρωζώνη από την μεριά της Ιταλίας ήταν ούτε αναγνωρίσιμη ούτε αναμενόμενη…


Εν τω μεταξύ, οι επίσημοι οικονομικοί σύμβουλοι της κυβέρνησης προειδοποιούσαν ότι το υψηλό επίπεδο χρέους της Ιταλίας αποτελούσε ένα τεράστιο ρίσκο για την βιωσιμότητα του εγχειρήματος του ενιαίου νομίσματος…
Η κυβέρνηση Kohl είπε ψέμματα στο ανώτατο δικαστήριο της Γερμανίας ώστε να καταστήσει βέβαιη την προώθηση της υπόθεσης του ενιαίου νομίσματος. Ο πρώην Καγκελάριος γνώριζε πολύ καλά ότι ο Ρομάνο Πρόντι, ο τότε πρωθυπουργός της Ιταλίας, «πείραζε» τα λογιστικά βιβλία για να δείξει ότι η χώρα του είναι έτοιμη για να μπεί στη ζώνη του ευρώ.
Το Τμήμα Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων της JP Morgan (JP Morgan Asset Management) υπολόγισε την περασμένη εβδομάδα ότι η ευρωζώνη αποτελούσε μία από τις χειρότερες δυνατές κοινές νομισματικές ζώνες.
Οι οικονομίες των χωρών είναι πολύ διαφορετικές και με πολύ διαφορετικές οικονομικές προοπτικές και δυνατότητες….


Όπως είχε προειδοποιήσει το πρώην στέλεχος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και συγγραφέας του βιβλίου Η Σάπια Καρδιά της Ευρώπης (The Rotten Heart of Europe) Bernard Connolly το 2007: “Και ενώ ο στόχος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των Η.Π.Α είναι η αποφυγή μίας οικονομικής κρίσης, η αποστολή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι να προκαλέσει μία έντονη κρίση. Ο στόχος της οικονομικής κρίσης, όπως είχε
πεί το 2002 ο πρόεδρος της Επιτροπής Ρομάνο Πρόντι είναι η Ε.Ε. να αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη ισχύ…

Οι κύριοι ηγέτες της Ευρώπης ήξεραν ότι το ευρώ δεν αποτελούσε μία ιδανική νομισματική ζώνη. Γνώριζαν ότι ο μόνος τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κοινό νόμισμα θα ήταν η συγκέντρωση ολοένα και μεγαλύτερης εξουσίας στις Βρυξέλλες, αλλά δεν μπορούσαν να πείσουν τους ψηφοφόρους…


Πλέον, σύμφωνα με την Spiegel, όλες οι πιθανές λύσεις εξόδου από την κρίση περιλαμβάνουν την εκχώρηση ολοένα και μεγαλύτερης εθνικής κυριαρχίας των κρατών της ευρωζώνης και την συγκέντρωση ολοένα και μεγαλύτερης εξουσίας και ισχύος στις Βρυξέλλες.
Αυτό ήθελαν πραγματικά οι ιδρυτές της ευρωζώνης….


pentapostagma.gr

FT: Προειδοποίηση Ντράγκι για διάλυση της Ευρωζώνης

Στο υψηλό τίμημα διάσπασης της ευρωζώνης αναφέρεται σε συνέντευξή του στους Financial Times ο Μάριο…
 
FT: Προειδοποίηση Ντράγκι για διάλυση της Ευρωζώνης

Ντράγκι, σπάζοντας το ταμπού για τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, να αναφέρεται ανοιχτά σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Όπως τονίζει, «σε περίπτωση που χώρες με δημοσιονομικά προβλήματα εγκατέλειπαν το ενιαίο νόμισμα θα αντιμετώπιζαν ακόμα πιο μεγάλο οικονομικό πόνο. Με υποτιμημένο εθνικό νόμισμα θα αποκτούσαν υψηλό πληθωρισμό χωρίς να αποφευφθεί η ανάγκη διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, βρισκόμενες όμως σε πολύ πιο μειονεκτική θέση».

Όσο για τις χώρες που θα παρέμεναν στην ευρωζώνη, κανείς δεν ξέρει πώς θα εξελίσσονταν τα πράγματα, από τη στιγμή που το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα είχε παραβιαστεί.

Ο Ιταλός αξιωματούχος επιχειρεί επίσης να μετριάσει τις προσδοκίες των αγορών για το ρόλο της ΕΚΤ στην αντιμετώπιση της κρίσης χρέους στην ευρωζώνη. Τονίζει τα μέτρα της ευρωπαϊκής Τράπεζας, όπως την προσφορά για απεριόριστο τριετή δανεισμό στις τράπεζες της ευρωζώνης, αλλά ξεκαθαρίζει ότι εναπόκειται στις κυβερνήσεις να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη των επενδυτών. «Αυτό θα γίνει με τη διασφάλιση της δημοσιονομικής πειθαρχίας και την πλήρη λειτουργία του EFSF», λεει.

Ο Μάριο Ντράγκι εμφανίζεται φειδωλός ως προς το ρόλο της ΕΚΤ στην αγορά κρατικών ομολόγων. Όπως επισημαίνεται στη βρετανική εφημερίδα, η μαζική αύξηση αυτών των αγορών αποτελεί για πολλούς οικονομολόγους και πολιτικούς τη μοναδική λύση στην κρίση. Ο κ. Ντράγκι υπενθυμίζει την απαγόρευση της ΕΕ στη χρηματοδότηση κυβερνήσεων από την Φρανκφούρτη και αποφεύγει να απαντήσει αν αυτό θέτει όρια στις αγορές ομολόγων από την ΕΚΤ, λέγοντας ότι χρειάζεται εμπιστοσύνη προς τις κυβερνήσεις ότι μπορούν να εφαρμόσουν δημοσιονομική πειθαρχία και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.

Ως προς το υπάρχον πρόγραμμα αγοράς κρατικών ομολόγων, λέει ότι «δικαιολογείται όσο τα κανάλια των χρηματοπιστωτικών αγορών μέσω των οποίων οι αποφάσεις για τα επιτόκια μεταφέρονται στην πραγματική οικονομία παραμένουν διαταραγμένα».

Ο Μάριο Ντράγκι απορρίπτει επίσης την πιθανότητα ποσοτικής χαλάρωσης ακόμη και σε περίπτωση βαθιάς ύφεσης, σχολιάζοντας ότι το σημαντικό είναι η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στην ευρωζώνη και ότι αυτό δε θα επιτευχθεί με τη διάλυση της αξιοπιστίας της ΕΚΤ.

Σε ό,τι αφορά στο EFSF σημειώνει ότι από τον Ιανουάριο η ΕΚΤ θα μπορεί να λειτουργεί ως εκπρόσωπός του στις χρηματοπιστωτικές συναλλαγές. Εκφράζει επίσης την ελπίδα ότι οι πόροι του EFSF θα αυξηθούν μετά από την επανεξέτασή του το Μάρτιο.

Η προθυμία του κ. Ντράγκι να συζητήσει ένα θέμα, το οποίο ο προκάτοχός του Ζαν Κλοντ Τρισέ απέρριπτε ως «άτοπο», το ενδεχόμενο διάσπασης της ευρωζώνης και τις επιπτώσεις του, δείχνει το μέγεθος της κρίσης στην ευρωζώνη, καταλήγει η εφημερίδα.

επικαιρα

Αμερικανοί fund managers βλέπουν διάλυση του ευρώ

Και το 75% νέα υποβάθμιση της αμερικανικής οικονομίας
 
Σκληραίνουν τη στάση τους απέναντι στην Ευρωζώνη και στο γαλλογερμανικό άξονα τα αμερικανικά Media και οι αγορές. Νέες έρευνες σε διαχειριστές κεφαλαίων δείχνουν ότι το 50% των ερωτηθέντων φοβάται τώρα τη διάλυση του ευρώ. Μια μέρα νωρίτερα οι New York Times είχαν δημοσιεύσει ένα ευφάνταστο άρθρο για το ενδεχόμενο επιστροφής στη δραχμή, εξέλιξη η οποία θα οδηγούσε σε πανικό κα…ι στρατιωτική χούντα. Αν και σε αυτή τη φάση τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί, τα συγκεκριμένα σενάρια για την Ελλάδα, που προφανώς επηρεάζουν και την Ευρωζώνη δεν έχουν ως βάση τις υφιστάμενες συνθήκες αλλά άλλους σχεδιασμούς με δυσδιάκριτους στόχους και δαιδαλώδεις διαδρομές.
Παράλληλα το 75% των ερωτηθέντων, διαχειριστών κεφαλαίων, προβλέπουν νέα υποβάθμιση της αμερικανικής οικονομίας.
Η έρευνα διεξήχθη σε 200 θεσμικούς επενδυτές που έχουν περί τα $600 δισ. υπό διαχείριση.
Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το 44% των διαχειριστών πιστεύει ότι μια χώρα τουλάχιστον θα εγκαταλείψει την Ευρωζώνη. Το 30% αυτών εκτιμά ότι η εξέλιξη αυτή θα έχει υλοποιηθεί πριν από το τέλος του 2012 και ως αποτέλεσμα η κρίση θα βαθύνει. 

sofokleusin

Η Ελβετία ράβει κοστούμι για την κηδεία του ευρώ

Στυλοβάτης του ευρώ αναγκάζεται να γίνει η Ελβετία, φοβούμενη ότι η αποδυνάμωση του ευρωπαϊκού νομίσματος και η ισχυροποίηση του δικού της φράγκου θα έπληττε σοβαρά τις εξαγωγές της. Αγοράζει ευρώ για να το στηρίξει, πουλάει φράγκο και παράλληλα προσπαθεί να βάλει αποτρέψει μαζική εισροή διεθνών κεφαλαίων, τα οποία φεύγουν από το ευρώ αναζητώντας ασφαλέστερο καταφύγιο Οι ομοσπονδιακές αρχές και η κεντρική τράπεζα της χώρας εκτιμούν ότι οι ανησυχίες για την εξέλιξη της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους μπορεί να προκαλέσουν επιταχυνόμενη διολίσθηση του ευρώ και αντίστοιχη άνοδο του ελβετικού φράγκου, λόγω μετακίνησης κεφαλίων από το ένα νόμισμα στο άλλο.
Καταστρώνουν λοιπόν σχέδια για να αποτρέψουν αυτή την εξέλιξη, θεσπίζοντας ακόμη και αντικίνητρα στην εισροή χρήματος.
Η υπουργός Οικονομικών της χώρας Eveline Widmer-Schlumpf ενημέρωσε το Κοινοβούλιο ότι έχει συστήσει ομάδα εργασίας που μελετά τη θέσπιση περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων – ακόμα και την εδραίωση αρνητικών επιτοκίων, προκειμένου να αποφευχθεί νέα εκρηκτική άνοδος του νομίσματος της χώρας υπό τον φόβο κατάρρευσης του ευρώ, ή ακόμα και σε περίπτωση εξόδου κάποιας χώρας από την ευρωζώνη..
Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, το ελβετικό φράγκο θα μπορούσε να εκτιναχθεί στα ύψη με μαζικές εισροές κεφαλαίων. Αυτό θα δημιουργούσε τεράστιο πρόβλημα στην ήδη «πληγωμένη» εξαγωγική βιομηχανία της χώρας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Κεντρική Τράπεζα της Ελβετίας από τον Αύγουστο έθεσε πλαφόν στην ισοτιμίαφράγκου/ευρώ, αποφασίζοντας για την προάσπιση του να αγοράζει ευρώ χωρίς όριο…
Η κίνηση αυτή μπορεί να εξηγήσει σε μεγάλο βαθμό τη διατήρηση του ευρώ σε τόσο υψηλά επίπεδα, καθώς οι εκροές κεφαλαίων προς την Ελβετία έχουν πολλαπλασιαστεί και συνεπώς και οι αγορές ευρώ από την κεντρική τράπεζα της χώρας. 

sofokleousin.gr

ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ‘Η ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ;

αναδημοσίευση από iskra

 

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ “ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ” ΤΗΣ ΕE!

Όσο η ευρωζώνη καταρρέει και αποσυντίθεται τόσο οι κυρίαρχοι κύκλοι στην Ελλάδα αντιτάσσονται όλο και πιο λυσσωδώς στην έξοδο της χώρας από το ευρώ αλλά και στη στάση πληρωμών επί του χρέους.  Στάση πληρωμών που θα έχει ως στόχο τη χωρίς όρους διαγραφή του πολύ μεγαλύτερου μέρους του χρέους, πράγμα που αν δεν επιτευχθεί, τότε η στάση πληρωμών θα γίνει μόνιμη και οριστική.

Και όμως την έξοδο από το ευρώ (αλλά και τη συνακόλουθη στάση πληρωμών) που μανιασμένα πολεμούν τα εγχώρια κατεστημένα, δεν την υποστηρίζει ως άμεσο αίτημα καμμία από τις δυνάμεις της Αριστεράς (και αναφέρομαι στην ηγετική πλειοψηφία τους).

Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΑΜΕΣΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ !

Αντίθετα, μάλιστα, ορισμένα τμήματα της Αριστεράς, αν δεν καταστροφολογούν (και αυτά) για την έξοδο από το ευρώ, αντιτίθενται σφόδρα σε μια τέτοια εξέλιξη, ενώ άλλα ισχυρά τμήματα της Αριστεράς (βλ. ΚΚΕ) θεωρούν περίπου το δίλημμα ”ευρώ ή εθνικό νόμισμα” ως αποπροσανατολιστικό.

Ειδικότερα, δυνάμεις όπως το ΚΚΕ, συχνά αναφέρουν ότι συνιστά ψευτοδίλημμα το ”ευρώ ή εθνικό νόμισμα” και ότι ο στόχος θα όφειλε να είναι ”αποδέσμευση από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία”.Είναι, όμως, ο στόχος της εξόδου από το ευρώ, σε σύνδεση με ένα πρόγραμμα προοδευτικής διεξόδου από την κρίση με σοσιαλιστικό προσανατολισμό, αποπροσανατολιστικός; Έρχεται σε αντίθεση αυτός ο στόχος με την προσπάθεια για ‘‘αποδέσμευση από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία”.

Κατ΄αρχάς το αίτημα της εξόδου από το ευρώ έχει κεντρική και θεμελιώδη αφετηριακή σημασία, όχι μόνο γιατί εντός του ευρώ δεν είναι δυνατόν να υπάρξει καμία διέξοδος από την κρίση, αλλά και διότι εντός της ”φυλακής” της ευρωζώνης δεν μπορεί να προχωρήσει ούτε ένα βήμα προοδευτικών αλλαγών στη χώρα.

Αυτό, άλλωστε, γίνεται κάτι παραπάνω από φανερό από τη στάση των κυρίαρχων δυνάμεων, οι οποίες θεωρούν και σωστά, το ευρωνόμισμα ως την καρδιά και την ατμομηχανή του νεοφιλελεύθερου μονεταριστικού ευρωσυστήματος.

Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ ΕΜΠΟΔΙΖΕΙ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ;

Μήπως, όμως, όλοι εμείς, που προτάσσουμε την έξοδο από το ευρώ, το κάνουμε γιατί θέλουμε να υπερασπιστούμε την ΕΕ ή γιατί θέλουμε μια ΕΕ απλώς χωρίς ευρώ είτε γιατί επιδιώκουμε να εμποδίσουμε την αποδέσμευση από την ΕΕ;

Κάθε άλλο!

Η ΕΕ εξελίσσεται όλο και περισσότερο σε ένα αντιδραστικό, σχεδόν, ολοκληρωτικό μόρφωμα, το οποίο δεν μεταρρυθμίζεται προς θετική κατεύθυνση.

Η ΕΕ ως αντιδραστική συμμαχία του ευρωπαϊκού πολυεθνικού κεφαλαίου, υπό την ηγεμονία του Γερμανικού μεγάλου κεφαλαίου, είναι αμείλικτος εχθρός των εργαζομένων της ηπείρου και επομένως μια προοδευτική πορεία μετασχηματισμών στην Ευρώπη θα σημειωθεί ενάντια στην ΕΕ, με την υπέρβαση και τη διάλυσή της!

Η έξοδος από το ευρώ ως αναγκαίο και αναντικατάστατο βήμα και αφετηριακό σημείο ενός προοδευτικού δρόμου, δεν συνιστά ένα εξωραϊσμό της ΕΕ αλλά ένα καίριο πλήγμα στην ίδια την καρδιά της!

Η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΗΣ ΕΞΟΔΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ, ΤΩΝ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΩΝ ΑΛΛΑΓΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ

Γιατί το ευρώ, βασισμένο στη Συνθήκη του Μάαστριχτ, συνιστά θεμέλιο της ΕΕ, χωρίς το οποίο θα κλονισθεί συθέμελα η ίδια και η προοπτική της.

Αν μια χώρα ή ομάδα χωρών φύγει από το ευρώ, το πιθανότερο, αν όχι βέβαιον, είναι ότι θα ακυρωθεί η ευρωζώνη, και ίσως συμπαρασυρθεί στη διάλυση η ίδια η ΕΕ.

Και στην περίπτωση, όμως, όπου η αποχώρηση της Ελλάδας ή μιας οποιασδήποτε άλλης χώρας ή ομάδας χωρών, από το ευρώ, δεν επιφέρει τη διάλυση της ΕΕ, τότε είναι προφανές ότι η χώρα ή οι χώρες που βαθαίνουν -εκτός ευρώ- τους προοδευτικούς μετασχηματισμούς του, θα οδηγηθούν εκ των πραγμάτων και σωστά, εκτός της κλονισμένης ΕΕ!

Αυτή είναι η διαλεκτική σύνδεση της εξόδου από το ευρώ, των προοδευτικών μετασχηματισμών με σοσιαλιστικό ορίζοντα και της εξόδου από την ΕΕ.

Ακόμα, όμως, και αν δυνάμεις της Αριστεράς παρακάμπτουν ως επίπλαστο το στόχο για νέο εθνικό νόμισμα και προκρίνουν την αποδέσμευση από την ΕΕ και πάλι δεν θα αποφύγουν να αντιμετωπίσουν την κινδυνολογία της ”δραχμής”. Κι αυτό διότι, σε σχέση με το στόχο της αποδέσμευσης από την Ε.Ε., οι δυνάμεις της αντίδρασης και πάλι θα ξεχωρίσουν την υποχρεωτική διαμόρφωση, σε αυτή την περίπτωση, εθνικού νομίσματος, για να εξαπολύσουν με βάση αυτό την ”τρομοκρατική” κινδυνολογία τους!  

Επιτέλους, ας ανοίξει στο χώρο της Αριστεράς η συζήτηση για το ευρώ, συζήτηση που είναι “απαγορευμένη” από το αστικό μπλοκ και τα κυρίαρχα ΜΜΕ!

H S&P βάζει στο απόσπασμα την Ευρωζώνη

Στο στόχαστρο Γερμανία-Γαλλία όπως επίσης Ολλανδία, Αυστρία, Φινλανδία και Λουξεμβούργο,

Τα πεδία με αστεράκι(*) είναι υποχρεωτικά
Όνομα: *
Email: *
Θέμα:
Μήνυμα: *
 
Ενώ οι διεργασίες ενόψει της Συνόδου Κορυφής συνεχίζονται και γαλλογερμανικός άξονας κατέληξε σε πρόταση για την κατάργηση της ομοφωνίας στην Ευρώπη και προετοιμάζει την αλλαγή των συνθηκών, η S&P κεραυνοβολεί την Ευρωζώνη, απειλώντας με υποβάθμιση όλες της χώρες με την ανώτερη πιστοληπτική αξιολόγηση. Η κίνηση αυτή του οίκου αξιολόγησης δεν μπορεί παρά να συνδεθεί άμεσα με τις εξελίξεις και να ερμηνευθεί ως διαφωνία στα προωθούμενα σχέδια από Μέρκελ και Σαρκοζί.
Ο οίκος με αυτό τον τρόπο επισημαίνει ότι η κρίση έχει διαχυθεί και ότι οι μέχρι τώρα ενέργειες δεν είχαν αποτέλεσμα, πιέζοντας για την ανάληψη δράσης.
Η Γερμανία επιχειρεί να χρησιμποιήσει τις εξελίξεις αυτές ως μοχλό πίεσης προς την υπόλοιπη Ευρώπη. Είναι όμως η δεύτερη φορά που οι αγορές στρέφουν την κάνη τους και κατά της Γερμανίας, δείχνοντας δυσαρέσκια έως και διαφωνία για τους χειρισμούς.
Υπο την απειλή μιας ενδεχόμενης υποβάθμισης από τον οίκο Standard & Poor’s βρίσκονται Γερμανία, Γαλλία και οι υπόλοιπες χώρες με πιστοληπτική αξιολόγηση «ΑΑΑ». Το επόμενο διάστημα των 90 ημερών θεωρείται πολύ κρίσιμο εν μέσω της σφοδρής κρίσης και των μπαράζ διαβουλεύσεων για το μέλλον της Ευρωζώνης. Σε ό,τι αφορά τη Γερμανία, η S&P εκφράζει τον προβληματισμό της για το δυνητικό αντίκτυπο που θα έχει η διεύρυνση των πολιτικών, χρηματοοικονομικών και νομισματικών προβλημάτων στην Ενωση.
Οπως τονίζουν οι FT, οι εθνικές κυβερνήσεις ανησυχούν ότι μια υποβάθμιση θα δυσκόλευε το EFSF στην αναζήτηση κεφαλαίων από τις αγορές, για τη χρηματοδότηση των προγραμμάτων διάσωσης, καθώς βασίζεται σε εγγυήσεις από τα 6 κράτη με τη μέγιστη αξιολόγηση.
Η ανησυχία είναι έκδηλη αναφορικά με την δυστοκία λήψης αποφάσεων καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος η κρίση να εξαπλωθεί σε μεγαλύτερο βαθμό.

 

.sofokleousin.gr

ΤΟ ΕΥΡΩ ΥΠΟ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ… ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΕΚΡΗΞΕΙΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ

Η Βρετανική κυβέρνηση έδωσε εντολή στις πρεσβείες του Ηνωμένου Βασιλείου στις χώρες της ευρωζώνης να λάβουν κάθε απαραίτητο μέτρο ώστε να προστατεύσουν τους Βρετανούς πολίτες σε περίπτωση που καταρρεύσει το ευρώ!
Σύμφωνα με την εφημερίδα Telegraph ανώτατο στέλεχος της βρετανικής κυβέρνησης ανέφερε πως η κατάρρευση του ευρώ είναι απλώς θέμα χρόνου και ως εκ τούτου οι πρεσβείες στις χώρες της ευρωζώνης πρέπει να βοηθήσουν τους πολίτες που βρίσκονται σε αυτές τις χώρες, είτε με την παροχή οικονομικής βοήθειας είτε λόγω ανεξέλεγκτων κοινωνικών αναταραχών.
Οι βρετανικές πρεσβείες θα φροντίσουν να παρέχουν ρευστό σε όσους πολίτες της χώρας δεν θα μπορέσουν να πάρουν λεφτά από τις τράπεζες της ευρωζώνης, λόγω της κατάρρευσης του ευρώ(!) αναφέρει χαρακτηριστικά η εφημερίδα…
 

Ο Βοράς τελικά θα διαλύσει το ευρω και θα διαφύγει με τα φράγκα.

Τα πλεονάσματα του Βορά είναι τα ελλείμματα του νότου.   Η τοξικοποίηση της Ιταλίας οδηγεί στην κατάρρευση μύθων και στερεοτύπων  σε βάρος  των Λαών  του Νοτου καθώς η Ιταλία είναι στο G8 έχει και παραγωγική βάση έχει και εξαγωγική οικονομία .
Σε λίγους μήνες η εβδομάδες ευρωζώνη δεν θα υπάρχει και  τα σενάρια λένε ότι αρκετές χώρες θα έχουν καταφύγει η οδηγηθεί σε νέα νομίσματα είτε εθνικά, είτε υποτιμημένα ευρώ σε μια πιο χαλαρή ευρωζώνη.
Όλα τα σενάρια στην πράξη θα καταχωρηθούν ως “μέσο διαφυγής του κλεφτή με τα χρήματα”. Πολύ πιθανό σε λίγες εβδομάδες βόρειες ή κεντροευρωπαικές χώρες να την “κοπανήσουν”. Με όλα όσα έγιναν και ειδικότερα όσα δεν έγιναν φαίνεται  η πρόθεση  του  Βορά να διαλύσει το ευρώ και να διαφύγει με τα φράγκα.
Πάντως τα πλεονάσματα του βορά είναι τα ελλείμματα του νότου και η διάλυση του θα μας δώσει την δυνατότητα να αναπτύξουμε στερεότυπα και “συνομωσίες” σε βάρος του Βορά..  Το PIGS ίσως  να ήταν το σχέδιο εξαρχής ώστε η διάλυση να οφείλεται στην Ελλάδα και στον Νότο.
Πάντως το ευρώ  θα καταχωρηθεί στην ιστορία και στην μνήμη ως η μεγαλύτερη ληστεία όλων των εποχών.
Υ.Γ Ειδικευόμαστε να βλέπουμε μπροστά από τα γεγονότα που θα γίνουν. Ότι δούμε  το  αποκωδικοποιούμε και σας το  δίνουμε…