Category Archives: ΚΡΙΣΗ

Άφιξη της κρίσης στη Γερμανία

Η373 χώρα δεν φαίνεται να συνειδητοποιεί πως είναι μεν ο δεσμοφύλακας της ευρωπαϊκής φυλακής, επιβάλλοντας δυσβάστακτους όρους σε όλους, δεν βρίσκεται όμως έξω αλλά μέσα, μαζί με όλα τα άλλα κράτη – οπότε δεν θα μείνει αλώβητη.

.Ανάλυση

Η κρίση χρέους της Ευρώπης δεν θα αφήσει αλώβητη καμία χώρα, όσον δεν λαμβάνονται τα σωστά μέτρα αντιμετώπισης της – πόσο μάλλον όταν η Γερμανία συνεχίζει απτόητη την πολιτική της φτωχοποίησης του γείτονα, επιβάλλοντας ταυτόχρονα κυρώσεις στους εταίρους της, όπως πρόσφατα στην Ισπανία και στην Πορτογαλία. Ανάλογες κυρώσεις βέβαια δεν επιβλήθηκαν ποτέ ……

Read the rest of this entry

Advertisements

Γκρεμίζονται οι αγορές

To πετρέλαιο γκρεμίζει τις αγορέςΣε μεγάλη πτώση βρίσκονται οι αγορές σήμερα λόγω των δηλώσεων, χτες το βράδυ, του υπουργού Πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας, Ali al-Naimi ο οποίος επεσήμανε στους Αμερικανούς παραγωγούς, ότι πρέπει «είτε να μειώσουν τα κόστη, είτε να δανειστούν μετρητά ή να ρευστοποιήσουν».

Να σημειωθεί ότι η πτώση των τιμών του πετρελαίου επηρεάζει αρνητική τα χρηματιστήρια γιατί αυξάνει τον κίνδυνο πτωχεύσεων στον ενεργειακό κλάδο, κάτι που με τη σειρά του ανεβάζει τις επισφάλειες στις τράπεζες. Το μήνυμα του υπουργού σημαίνει βαθύτερες περικοπές στη δαπάνη, περισσότερες απολύσεις και την αδράνεια των εξεδρών πετρελαίου. «Ακούγεται ………

Read the rest of this entry

22 σημάδια της παγκόσμιας οικονομικής αναταραχής που προμηνύουν σοκ και δέος το 2016

22 σημάδια της παγκόσμιας οικονομικής αναταραχής που προμηνύουν σοκ και δέος το 2016Τραγικός ήταν ο μήνας Ιανουάριος για την παγκόσμια οικονομία και η αλήθεια είναι ότι το υπόλοιπο του 2016 υπόσχεται πολύ χειρότερες καταστάσεις….

Οι απολύσεις αυξάνονται με ρυθμό που δεν έχουμε δει από την τελευταία ύφεση, οι μεγάλες επιχειρήσεις λιανικού εμπορίου κλείνουν σε εκατοντάδες τοποθεσίες, τα εταιρικά περιθώρια κέρδους βυθίζονται, το παγκόσμιο εμπόριο επιβραδύνεται δραματικά, και αρκετές μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες βρίσκονται σε ελεύθερη πτωση .
Αλλά τα στοιχεία μιλούν καλύτερα. Τα παρακάτω είναι 22 σημάδια ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση που έχουμε δει μέχρι στιγμής το 2016, είναι μόνο η αρχή:…………

Read the rest of this entry

Η διαπλοκή εφερε τα μνημόνια…

Κάθε μέρα βγαίνει και μια νεα έρευνα που αποδεικνύει με αριθμούς ότι η Κρίση ήταν και είναι τεχνητή.

Τα «ΧΡΥΣΑ ΧΡΟΝΙΑ» του Σημίτη, των Χρηματιστηρίων, των Καγιε, των Μπερμπερυ που σε κάθε δελτιο εβγαίναν οι Πρετεντεροκαψηδες και μίλούσαν για ανάπτυξη, ο βασικός μισθός ήταν 700€ και μάλιστα περιγελούσαν όσους παίρναμε 700€, ως τεμπέληδες που ενω υπήρχαν «τοσες δουλειες» εμείς μέναμε εκτός παιχνιδιου, εννοώντας, όχι τον μόχθο αλλά τις «δουλειες» που έκαναν κάποιοι ……..

Rothschild: Οι περίεργες συμπτώσεις της υπόθεσης “ελληνική κρίση”

RothschildΤο ελληνικό χρηματιστήριο έχει δεχτεί έναν άνευ προηγουμένου πόλεμο τους τελευταίους μήνες και αυτό αποτυπώνεται όχι μόνο στο ποσοστό της κατά 50%, περίπου, πτώσης……

….του ΓΔ σε αυτό το διάστημα, όσο, κυρίως, στην τεράστια αρνητική απόκλιση του από τις διεθνείς αγορές μετοχών, καθώς έχει φτάσει να παρουσιάζει τη μεγαλύτερη αρνητική συσχέτιση με βασικούς δείκτες, όπως, ο S&P 500, από τα τέλη της δεκαετίας του ‘90.

Μία από τις εταιρίες που πρωτοστάτησαν στη χρηματιστηριακή επίθεση εναντίον του ΧΑ ήταν ηNeuberger Berman η οποία έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην πτώση του ελληνικού……….. Read the rest of this entry

Θα βυθίσει την αμερικανική οικονομία η κρίση στην Κίνα;

U.S. National Security Advisor Susan Rice (L) takes part in talks with Chinese State Councilor Yang Jiechi (R) at the Diaoyutai State Guesthouse in Beijing, China August 28, 2015. REUTERS/Ng Han Guan/Pool - RTX1PZ9BΜε την Κίνα να παίζει έναν πολύ μεγαλύτερο ρόλο στην παγκόσμια ανάπτυξη σε σχέση με το παρελθόν, οι επενδυτές φοβούνται μια επιβράδυνση.

του Κρις Μάθιους για το Fortune.com

Δεν περνάει μέρα που μια κακή είδηση από την Κίνα να μην ρίχνει βαριά τη σκιά της στα χρηματιστήρια.

Την Τρίτη, ήταν η δημοσίευση στοιχείων που δείχνουν ότι η δραστηριότητα του κλάδου μεταποίησης της Κίνας συρρικνώθηκε τον Αύγουστο με τον ταχύτερο ρυθμό εδώ και τρία χρόνια.

Η είδηση οδήγησε στην πτώση του δείκτη S&P 500 κατά πάνω από 3%, αφότου τα χρηματιστήρια σε Ευρώπη και Ασία……..

Read the rest of this entry

Η «μαύρη Δευτέρα» των αγορών

Μίνι κραχ στα ασιατικά χρηματιστήρια Παγκόσμιες διαστάσεις λαμβάνει η νέα πτώση των κινεζικών μετοχών (σ.σ. εξαιτίας της επιβράδυνσης της οικονομίας) προκαλώντας ξεπούλημα στις ασιατικές αγορές. Μεγάλη πτώση των μετοχών στην Ιαπωνία.

Στο Τόκιο, το χρηματιστήριο κατέγραφε πτώση σχεδόν 8,5% στα μέσα της συνεδρίασής του. Ο βασικός δείκτης Nikkei υποχώρησε κατά 4,61%, σημειώνοντας απώλειες 895,15 μονάδων για να κλείσει στις 18,540.68 μονάδες.

Ο δείκτης Topix έκλεισε επίσης με μεγάλη πτώση 5,86%, με απώλειες 92,14 μονάδων, στις 1.480,87 μονάδες.

Ισχυρό πλήγμα δέχονται όλες οι ασιατικές αγορές, με τον δείκτη MSCI Ασίας-Ειρηνικού εκτός Ιαπωνίας να υποχωρεί κατά……… Read the rest of this entry

STRATFOR: Οι κρίσεις Ελλάδας, Ουκρανίας και Ιράν συνδέονται!

Τις τελευταίες ημέρες επετεύχθη στις Βρυξέλλες συμφωνία, η οποία κρατά την Ελλάδα στην Ευρωζώνη, συμφωνήθηκε ένας οδικός χάρτης για την κατάπαυση του πυρός στην Αν. Ουκρανία και διεξήχθησαν συνομιλίες στη Γενεύη για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Το να γίνει κατανοητό πως αυτές τρεις αυτές κρίσεις είναι άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους αποτελεί το πρώτο βήμα για να αντιληφθούμε που ………. Read the rest of this entry

Η απώλεια λογικής της Ευρώπης..

Επιτέλους οι Ηνωμένες Πολιτείες δίνουν σημάδια ανάκαμψης ύστερα από την κρίση που ξέσπασε στο τέλος της προεδρίας του Τζορτζ Μπους, όταν η σχεδόν κατάρρευση του οικονομικού τους συστήματος έστελνε αστικά κύματα σε όλον τον πλανήτη.

Δεν είναι ωστόσο μια ισχυρή ανάκαμψη, στην καλύτερη περίπτωση, τα χάσμα ανάμεσα στο πού θα βρισκόταν σήμερα η οικονομία και στο πού βρίσκεται δεν μεγαλώνει πλέον. Εάν ελαττώνεται, το κάνει πολύ αργά, και οι ζημιές που επέφερε η κρίση φαίνονται μακροπρόθεσμες.
Από την άλλη, ………..

Read the rest of this entry

«Καμένη γη» τα Βαλκάνια για τις τράπεζες

«Καμένη γη» τα Βαλκάνια για τις τράπεζεςΤην παρουσία τους στη Νοτιοανατολική Ευρώπη καλούνται να περιορίσουν δραστικά οι ελληνικές τράπεζες, στο πλαίσιο εφαρμογής των εγκεκριμένων από την Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (DG Comp) σχεδίων αναδιάρθρωσης. Τα capital action plans είναι δεσμευτικά για τις τράπεζες, όπερ σημαίνει ότι θα πρέπει να τα υλοποιήσουν ακόμη και στην περίπτωση που οι οικονομικές συνθήκες βελτιωθούν για τη χώρα. Αυτό συνεπάγεται ότι οι τράπεζες θα πρέπει να κάνουν στροφή 180 μοιρών, βάζοντας φρένο στην επεκτατική πολιτική που ακολουθούσαν μέχρι και το 2008. Η αναγκαστική αλλαγή πλεύσης θα οδηγήσει στο …………

Read the rest of this entry

«ΗΘΟΠΟΙΟΣ» …ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ… «ΦΩΣ» ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΜΠΕΖΟ Ο «ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ» ΛΟΓΩ ΚΡΙΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΙΤΗΤΟΣ

Η οικονομική κρίση που σαρώνει την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια δεν σεβάστηκε ούτε την Τέχνη.
 Το ελληνικό θέατρο αλλά και τα τηλεοπτικά κανάλια «γονάτισαν» από τις περικοπές των χρηματοδοτήσεων αλλά τα άδεια ταμεία των εταιριών παραγωγής, αλλάζοντας το ολοκληρωτικά το τοπίο.

Η σόουμπιζ μετατράπηκε σε ένα απέραντο τίποτα, όταν ….

Read the rest of this entry

Οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις διώχνουν τα λεφτά από την Ευρώπη και διαλύουν την ευρωζώνη

Στις κεφαλαιαγορές επικρατεί και πάλι σκεπτικισμός για το μέλλον της Ευρωζώνης, παρατηρεί η εφημερίδα Die Welt, παραπέμποντας στη διαφυγή κεφαλαίων από τις χώρες του κοινού νομίσματος. Σύμφωνα με την εφημερίδα του Βερολίνου, η εκροή κεφαλαίων από την Ευρωζώνη παίρνει «ανησυχητικές διαστάσεις», ωστόσο οι ενδείξεις για αρνητικές εξελίξεις στην ζώνη του κοινού νομίσματος επεκτείνονται και σε άλλους δείκτες.
«Ο σκεπτικισμός για την συνοχή της Ευρωζώνης αντικατοπτρίζεται και στον επονομαζόμενο δείκτη Euro Break-Up (EBI), τον οποίο δημοσιοποιεί κάθε μήνα ο οίκος Sentix. Ο δείκτης EBI εκτινάχθηκε τον Οκτώβριο κατά 53%. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη άνοδο από τον Μάρτιο του 2013, οπότε απειλήθηκε με κατάρρευση και ……. Read the rest of this entry

Pillar 3: Ο επόμενος εφιάλτης για τις τράπεζες

 Pillar 3: Ο επόμενος εφιάλτης για τις τράπεζες

Αν και τα τραπεζικά stress tests έχουν αναδειχθεί σε μείζον θέμα στην πραγματικότητα δεν είναι παρά το πρώτο βήμα στον «Γολγοθά» που καλούνται να ανέβουν τράπεζες και τραπεζίτες προκειμένου να ανταποκριθούν στις διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες, το νέο κανονιστικό και ρυθμιστικό πλαίσιο και στις απαιτήσεις των εποπτικών αρχών. Προηγήθηκε το Asset Quallity Review για να ακολουθήσουν τον Οκτώβριο τα stress tests, ενώ έπεται η οδηγία Pillar 3 και η ενσωμάτωση των προδιαγραφών της Βασιλείας ΙΙΙ.

Του Χρήστου Φράγκου

Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το sofokleousin.gr και με εκτιμήσεις στελεχών της BIS και του IIF οι τράπεζες αναγκάζονται σε κούρσα επενδύσεων στην πληροφορική προκειμένου να μπορέσουν να καταγράψουν, να ελέγξουν να διαχειριστούν και εν τέλει να περιορίσουν το διοικητικό, λειτουργικό και επενδυτικό ρίσκο.

Σύμφωνα με την οδηγία Pillar 3, η διαμόρφωση της οποίας έχει …………. Read the rest of this entry

Οχτώ στους 10 γερμανούς οφειλέτες αδυνατούν να πληρώσουν

ΝΕΑ ΕΙΔΗΣΕΙΣ(Οχτώ στους 10 γερμανούς οφειλέτες αδυνατούν να πληρώσουν)

Πριν από το Πάσχα θα είναι έτοιμος ο δείκτης για το ελάχιστο όριο αξιοπρεπούς διαβίωσης από την Επιτροπή Ιδιωτικού Χρέους, όπως είπε ο υφυπουργός Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας Αθ. Σκορδάς στην ημερίδα της ΕΚΠΟΙΖΩ με θέμα: «Υπερχρέωση: Ρύθμιση των χρεών και προστασία της στέγης-Η ευρωπαϊκή πρόκληση». Σύμφωνα με το ΑΜΠΕ ο υφυπουργός υπενθύμισε ότι ετοιμάζεται και ο κώδικας δεοντολογίας από την Τράπεζα της Ελλάδος που θα αφορά στις καλές πρακτικές για τις σχέσεις τραπεζών και δανειοληπτών εκ παραλλήλου με το θεσμό της διαμεσολάβησης για τον οποίο 450 δικηγόροι έχουν εκπαιδευτεί από το υπουργείο Δικαιοσύνης.
«Από το 2008 μέχρι σήμερα έχουμε διαμορφώσει το πιο ολοκληρωμένο δίκτυο προστασίας υπερχρεωμένων πολιτών από ότι υπάρχει στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες» σημείωσε ο κ. Σκορδάς.
Σε μήνυμα του υπουργείου Δικαιοσύνης Διαφάνειας και Ανθρωπίνων αναφέρεται ότι άνω των 85.000 είναι οι αιτήσεις για υπαγωγή στη νομοθεσία για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά.
«Χρειάζονται νέα εργαλεία. Δεν είναι ανεκτό να διαιωνίζεται η αγωνία των πολιτών για το αν θα έχουν δεύτερη ευκαιρία αλλά και να μην εκμεταλλεύονται τη νομοθεσία για την προστασία των αδύναμων πολιτών κάποιοι επιτήδειοι» σημειώνεται από το υπουργείο.
Η πρόεδρος της ΕΚΠΟΙΖΩ Ελένη Αλευρίτου είπε ότι η υπερχρέωση είναι πρόβλημα όλης της Ευρώπης και εκτίμησε ότι οι συνθήκες ωριμάζουν ώστε οι ευρωβουλευτές να εντάξουν την αντιμετώπιση της υπερχρέωση στην μελλοντική πολιτική της Ε.Ε.
Ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ κ. Γ. Καββαθάς ανέφερε ότι η δανειακή υπερχρέωση των νοικοκυριών έχει και οικονομικές αλλά και κοινωνικές και ανθρωπιστικές διαστάσεις ενώ εξαιτίας της κοντόφθαλμης ευρωπαϊκής πολιτικής που προστατεύει τις τράπεζες, η ρευστότητα περιορίζεται συνέχεια. Οι τράπεζες πλέον, σημείωσε ο ίδιος, συμπεριφέρονται ως καταθέτες παρά ως πιστωτές και η υπερφορολόγηση ταλανίζει τους πολίτες.
«Ο δρόμος που ακολουθούμε είναι ανθρωποκτόνος και περιουσιοκτόνος. Πρέπει να ξανασκεφτούμε τα μέτρα που λαμβάνονται καθώς ενθαρρύνουν καιροσκόπους επενδυτές ενώ παράλληλα μειώνονται τα εισοδήματα, οι επενδύσεις είναι επισφαλείς και μόνο οι αντικειμενικές αξίες διατηρούνται στο ύψος τους» σημείωσε ο ίδιος.
Πάντως όλοι οι ομιλητές του διεθνούς συνεδρίου που συνδιοργάνωσε σήμερα η Ένωση Καταναλωτών Ποιότητα Ζωής (ΕΚΠΟΙΖΩ) με Έλληνες και ξένους ευρωβουλευτές, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Καταναλωτή αλλά και για το θέμα της ανάγκης ρύθμισης των χρεών και προστασίας της στέγης των υπερχρεωμένων ατόμων, κατέληξαν ότι η ανάγκη ρύθμισης των χρεών και προστασίας της στέγης είναι πανευρωπαϊκή.
Ο διεθνούς φήμης Αμερικανός καθηγητής Τζέϊσον Κίλμπορν σημείωσε ότι η υπερχρέωση δεν είναι γεωγραφικά περιορισμένη. Ο πρώτος νόμος για την προστασία των υπερχρεωμένων πολιτών ξεκίνησε από έναν γιατρό το 1971 στη Δανία καθώς έβλεπε ότι πολλοί άρρωστοι υπέφεραν και σωματικά και ψυχικά εξαιτίας των χρεών. Ο ίδιος σημείωσε ότι με βάση τα στοιχεία της ΕΚΠΟΙΖΩ από τις 22.200 περιπτώσεις εξωδικαστικού συμβιβασμού στην Ελ
άδα, κατέληξαν σε θετική έκβαση μόνο πέντε από αυτές. Με αυτό το παράδειγμα σχολίασε ότι δεν πρέπει να χάνονται χρήματα σε αναποτελεσματικές λύσεις, θα πρέπει η αντιμετώπιση των υπερχρεωμένων καταναλωτών να είναι δομημένη σε τέτοια βάση που να εξυπηρετεί την αποπληρωμή των δανείων χωρίς τον στραγγαλισμό των δανειοληπτών», κατέληξε.
«Υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες οφειλέτες, είναι δομικό πρόβλημα της κοινωνίας μας. Αν θέλουμε τα οφέλη του καπιταλισμού πρέπει να αντιμετωπίσουμε και τα προβλήματά του. Θέλουμε να αποπληρώνονται τα νόμιμα χρέη αλλά πρέπει και οι πιστωτές να ελέγχουν αυστηρά που δίνουν δάνεια και να ελέγχονται περισσότερο ώστε να μην δίνουν καθώς η κατάσχεση έχει απώλεια 50% – 60% σε σχέση με την είσπραξη του χρέους» είπε μεταξύ άλλων ο ίδιος και υπογράμμισε ότι απαιτείται ένα καλύτερο σύστημα για τους υπερχρεωμένους οφειλέτες.
Τα δύο τρίτα των οφειλετών στη Ολλανδία, 30%- 40% στη Δανία και τη Σουηδία, και το 80% των οφειλετών στη Γερμανία αδύνατο να αποπληρώσουν τους πιστωτές, είπε ο καθηγητής και πρόσθεσε ότι δεν είναι σκοπός να αποστραγγίξουμε τον δανειολήπτη αλλά να ζητούμε λιγότερες τμηματικές καταβολές μέσα στον χρόνο με κίνητρα για εκπτώσεις.

O ρόλος των ΜΜΕ και των δημοσιογράφων στην κρίση Πηγή: http://www.logiosermis.net/2014/03/o_12.html#ixzz2vlpJJ0ia


Ο παγκόσμιος χάρτης της ελευθερίας του Tύπου 2013 κατατάσσει την Ελλάδα στις χώρες που έχουν καταγραφεί αξιοσημείωτα προβλήματα παρέμβασης.


Συζητώντας πιο εξειδικευμένα στον ευρωπαϊκό χώρο η Ελλάδα ανήκει στις χώρες που διαθέτουν τα μεγαλύτερα ποσοστά αλλοίωσης και διαφθοράς στην ελευθερία του Tύπου.


Όλα αυτά ακούγονται λογικά. Ο μέσος Έλληνας γνωρίζει το ιστορικό των ιδιοκτητών των καναλιών, των δανείων τους και τη συνολική τους επιχειρηματική τους δραστηριότητα στη χώρα. H αντικειμενική κι ανεξάρτητη ενημέρωση φαντάζει όνειρο θερινής νυχτός. Η χρηματοδότηση και η ύπαρξη των καναλιών εξαρτώνται από τα τραπεζικά δάνεια και τις τραπεζικές διαφημίσεις.

“Τα δελτία ειδήσεων βλάπτουν σοβαρά την υγεία” ήταν ο τίτλος έρευνας φοιτητών στο Πάντειο Πανεπιστημίο το 2010 για τον τρόπο που τα ΜΜΕ παρουσιάζουν τα γεγονότα στα πλαίσια του μαθήματος της Ψυχοκοινωνιολογίας.

Σύμφωνα με την έρευνα τα ΜΜΕ προσεγγίζουν την κρίση με πέντε βασικούς τρόπους:

1. Δραματοποίηση
Η κρίση παρουσιάζεται σαν μια φυσική καταστροφή αναπόφευκτη και ανεξήγητη, σαν μια άλλη 11η Σεπτεμβρίου. Ακολουθείται η ίδια «συνταγή» παρουσίασης, χωρίς να αναλύονται οι βαθύτεροι λόγοι ούτε να ακούγονται τρόποι διεξόδου από την κρίση. Οι εκφράσεις που χρησιμοποιούνται είναι «εφιαλτικό σενάριο», «απελπιστική κατάσταση», «δεν υπάρχει άλλος δρόμος», «σκληρά αλλά αναγκαία μέτρα», «είμαστε στο χείλος του γκρεμού».

Πλάι στις παρατηρήσεις της έρευνας θα μπορούσε κανείς να προσθέσει ότι το μοντέλο της δραματοποίησης ακολουθείται όχι μόνο στην παρουσίαση της οικονομικής κατάστασης, αλλά και στην αντιμετώπιση των αντιδράσεων και διαδηλώσεων. «Τα πλάνα από την πορεία που έδειχναν τη μαζικότητα του κόσμου ήταν ελάχιστα σε σχέση με τις εικόνες από τις καταστροφές και τη φονική πυρκαγιά» επισημαίνει η πανεπιστημιακός, σχολιάζοντας την κάλυψη της πορείας της 5ης Μαΐου.
Πράγματι, ο τραγικός θάνατος τριών εργαζομένων κατάπιε το ανθρώπινο τσουνάμι που πλημμύρισε τους δρόμους, μετατοπίζοντας το ενδιαφέρον των ΜΜΕ από τις κοινωνικές αντιδράσεις στην καταδίκη της βίας. Το τριπλό έγκλημα μούδιασε την κοινωνία στο σύνολό της· όμως, τα ανακλαστικά των ΜΜΕ να παρουσιάσουν με όρους θρίλερ μία ήδη δραματική κατάσταση, αποκρύπτοντας, παραπληροφορώντας ή παραποιώντας γεγονότα, ακόμα και στοχοποιώντας διαδηλωτές, ακολουθεί πάλι την ίδια συνταγή «το δράμα πάνω από τα γεγονότα».

Όσοι έβλεπαν μόνο τηλεόραση εκείνες τις ημέρες, χωρίς να διαβάζουν εφημερίδες ή διαδίκτυο, το πιο πιθανό είναι να άκουσαν ότι κάποιοι φώναξαν «να καούν» παρά να έμαθαν ότι διαδηλωτές, και μάλιστα μετανάστες, έσπευσαν να διασώσουν τους εγκλωβισμένους. Η «άβυσσος» και η «έκτακτη ανάγκη» έδωσαν χώρο σε ηλεκτρονικές και έντυπες φωνές που ζητούσαν να καταργηθούν άρθρα του Συντάγματος και να επιβληθεί «όχι ακριβώς δικτατορία» αλλά κάτι που της μοιάζει ανησυχητικά.

2. Ενοχοποίηση του κοινού
Φταίμε όλοι, και μάλιστα σχεδόν το ίδιο, για την κατάσταση στην οποία φτάσαμε. Το ίδιο όσοι έφαγαν εκατομμύρια με σκάνδαλα που ποτέ δεν εξιχνιάστηκαν, το ίδιο και όσοι έχουν απλήρωτα δάνεια και υπερχρεωμένες πιστωτικές. Ο ψιλικατζής και ο μεγαλοεπιχειρηματίας, ο άνεργος και το γκόλντεν-μπόι, ο συνταξιούχος και ο εκατομμυριούχος αντιμετωπίζονται ως συνυπεύθυνοι σε μια διάχυση της διαφθοράς που θα λυθεί «αναλαμβάνοντας όλοι τις ευθύνες μας». Όπως τονίζεται στην έρευνα, «η εικόνα που μεταφέρουν είναι η εικόνα μιας διεφθαρμένης κοινωνίας στο σύνολό της. Η συλλογική ενοχοποίηση “απαγορεύει” στο θυμό και την οργή να εκφραστούν με στόχο τους πραγματικούς υπεύθυνους, δημιουργώντας συναισθήματα αυτοαπόρριψης και αυτομομφής. Έτσι καθηλώνει τους πολίτες και οδηγεί αθόρυβα στην αποδοχή των μέτρων. Μόνο τα ΜΜΕ και οι άνθρωποί τους δεν εμφανίζονται ποτέ να εμπλέκονται σε σκάνδαλα, ύποπτες δραστηριότητες, φοροδιαφυγή κ.ά.».

3. Έμφαση στο ατομικό
Η ανασφάλεια υπερτονίζεται ως το μόνο επιτρεπτό συναίσθημα. Οι συλλογικές αντιδράσεις (διαδηλώσεις, απεργίες κ.λπ.) προβάλλονται συνήθως τελευταίες, άρα ασήμαντες και, τελικά, μάταιες. Ελάχιστη ώρα καταλαμβάνουν στα δελτία οι μαζικές ειρηνικές διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες· μόνο τα σπασίματα παρουσιάζονται με έμφαση. Το ζουμ του φακού γίνεται στο ατομικό δράμα: μία άνεργη μητέρα, ένας συνταξιούχος, ένας έμπορος εμφανίζονται ως ατομικές περιπτώσεις, αποκομμένες από το συλλογικό. Κατά το δόγμα «ένας θάνατος είναι τραγωδία, χίλιοι θάνατοι είναι στατιστική», οι «συλλογικότητες» εμφανίζονται με τη μορφή στατιστικών πινάκων: 1.000.000 άνεργοι, το 20% ζει κάτω από το όριο της φτώχειας κ.ο.κ. Φυσικά, οι στατιστικές είναι νούμερα και δεν έχουν δύναμη να αλλάξουν τη μοίρα. Στην τελική, είναι διεσπαρμένες μονάδες, μοιραίοι και άβουλοι αντάμα, κατά το θατσερικό ρητό «δεν υπάρχει κοινωνία, μόνο άτομα».

4. Υποβάθμιση στο συλλογικό
Όσο προβάλλεται κατά κόρον το μοτίβο «είμαστε όλοι υπαίτιοι», η αντιμετώπιση της κρίσης παρουσιάζεται ως: α) υπόθεση των πολιτικών που χειρίζονται τα πράγματα και β) ατομική υπόθεση του καθενός να τα βγάλει πέρα όπως μπορεί. Οι συλλογικές μορφές αγώνα (διαδηλώσεις, απεργίες κ.λπ.) υποβαθμίζονται ως «άκαιρες», «υπερβολικές» ή/και «καταστροφικές» για τη χώρα. Σε έναν εσκεμμένο συμψηφισμό, κάποιοι έφτασαν να συγκρίνουν τη μαζική απόπειρα εισόδου των διαδηλωτών στη Βουλή με τον εμπρησμό της Μαρφίν, προκαλώντας τον γκεμπελικό συνειρμό «διαδηλωτής = πιθανός δολοφόνος».

5. Κοινωνικός αυτοματισμός 
Η παρουσίαση των μέτρων αλλά και των αντιδράσεων στοχεύει στη διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής, ώστε η μία κοινωνική ομάδα να στρέφεται εναντίον της άλλης και να φαίνεται ότι απειλεί την ευημερία της άλλης. Δημόσιοι υπάλληλοι εναντίον ιδιωτικών (βλέπε και την αποτυχημένη απόπειρα να παρουσιαστεί ότι η κυβέρνηση «έσωσε» τάχα τον 13-14ο μισθό των ιδιωτικών), διαδηλωτές εναντίον εμπόρων και τουρισμού, απεργοί εναντίον εργαζομένων. Η λογική τού διαίρει και βασίλευε, εδραιώνει την κυριαρχία όχι των πολιτικών προσώπων (άλλωστε, εύκολα γίνονται αποδιοπομπαίοι τράγοι), αλλά των ίδιων των δημοσιογράφων και των μέσων. Μόνο αυτοί μένουν στο απυρόβλητο.

Τέσσερα χρόνια μετά την έρευνα η συνταγή παραμένει ίδια και απαράλλαχτη στα ΜΜΕ. Ο τρόπος που τα ΜΜΕ παρουσιάζουν την κρίση συντελεί στην ίδια την κρίση και την απαξίωση των ΜΜΕ. Μηδέν στο πηλίκο. Μάλιστα, το ΕΣΡ με σχετική απόφαση προς όλους τους τηλεοπτικούς σταθμούς υπεδείκνυε να μην δείχνουν εικόνες ανθρώπων που βρίσκονταν σε εξαθλίωση, τη χρονική στιγμή που όλο και περισσότεροι άνθρωποι έχουν χτυπηθεί ανελέητα από την οικονομική κρίση.

Το παλαιότερο μοντέλο της πλειοψηφίας των ΜΜΕ (ασύχγρονα και σύγχρονα) προωθούσε περισσότερο το lifestyle επιτάσσοντας την επίπλαστη ευμάρεια. Το σύγχρονο μοντέλο επικεντρώνεται σε ενημερωτικές και πολιτικές εκπομπές, άοσμες κι άχρωμες. Εποικοδομητικός διάλογος δεν παράγεται επί των καυτών προβλημάτων, δεν επιλύονται σοβαρά και φλέγοντα ζητήματα, τα θέματα είναι περιορισμένα σε σχεδόν καθημερινή ανακύκλωση, προβάλλονται συνεχώς τα ίδια πρόσωπα. Παλιά είχαμε τις γλάστρες και τους μαϊντανούς, τώρα έχουμε τους πολιτικούς νάρκισσους όπου στα πλαίσια της αύξησης της δημοτικότητας τους εκ των πραγμάτων ζημιώνουν τις κοινοβουλευτικές τους υποχρεώσεις.

Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι η τελευταία έκθεση του ΕΣΡ για την πολιτική πολυφωνία κατά το 2012.


Η δημοσιογραφία είναι ένα δύσκολο επάγγελμα. Οι δημοσιογράφοι εύκολα εκτρέπονται, γίνονται άπληστοι επαγγελματίες και θρασύτατοι χλευαστές. Ένας δημοσιογράφος πρέπει να διακρίνεται για την επαγγελματική του ακεραιότητα. Δηλαδή δεν χρηματίζεται, δεν λασπολογεί, σέβεται το επάγγελμά του κι αναγνωρίζει την κοινωνική αποστολή του επαγγέλματος του. 


Οι δημοσιογράφοι έχουν την ηθική υποχρέωση να προτείνουν και να αποδεχθούν την πρόσβαση στα ΜΜΕ, ώστε να γίνει ο πολίτης δημιουργός πληροφοριών κι όχι παθητικός αποδέκτης τους. Δεν είναι τυχαίο που τα άτομα νεαρής ηλικίας ενημερώνονται από το διαδίκτυο και προτιμούν τα κοινωνικά δίκτυα που ενθαρρύνουν τον κοινωνικό διάλογο. Οι δημοσιογράφοι θα μπορούσαν να συγκροτήσουν ένα αρραγές μέτωπο προκειμένου να διαλ
ύεται κάθε κύμα παραπληροφόρησης και προσπάθεια ετεροκατεύθυνσης του πλήθους από τους κατόχους των μέσων ενημέρωσης. 


Η προσωπική μου ενημέρωση καθημερινά είναι μια επώδυνη διαδικασία καθώς θα πρέπει να διαβάσω από πολλές και διαφορετικές πηγές ενημέρωσης προκειμένου να ανακαλύψω την αλήθεια.

Υ.Γ.: Θα μπορούσα να αναφέρω ενδεικτικά παραδείγματα από τίτλους εφημερίδων, βίντεο με διάφορα ευτράπελα τηλεοπτικά δρώμενα, αλλά ειλικρινά δεν αξίζει τον κόπο.



«Ωρολογιακή βόμβα» οι τράπεζες της ευρωζώνης. Χρειάζονται 770(!) δισ.

 «Ωρολογιακή βόμβα» οι τράπεζες της ευρωζώνης. Χρειάζονται 770(!) δισ.

Το τεράστιο δημόσιο χρέος και τα ελλείμματα χωρών όπως η Ελλάδα, θα αποδειχθούν τελικά μικρό πρόβλημα για την ευρωζώνη, σε σχέση με αυτό που μπορεί να προκύψει στις τράπεζες – κυρίως τις γερμανικές και τις γαλλικές, οι οποίες βρίσκονται μέχρι τώρα έξω από το «κάδρο» της κρίσης. Ειδική έρευνα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι από τις 124 τράπεζες της ευρωζώνης που θα υποβληθούν φέτος σε «τεστ αντοχής»,  οι 109 εμφανίζουν χρηματοδοτικό κενό και θα χρειασθούν πρόσθετα κεφάλαια  770 δισ. ευρώ  για να θεωρηθούν θωρακισμένες έναντι ενδεχόμενων μελλοντικών κινδύνων.
Μόνο οι γαλλικές τράπεζες θ χρειασθούν κεφαλαιακές «ενέσεις»  285 δισ. ευρώ, ενώ πάνω από 200 δισ. θα είναι οι ανάγκες των γερμνικών, κυρίως των περιφερειακών Landesbanken.
Η έρευνα διεξήχθη υπό την εποπτεία των καθηγητών Σάσα Στέφεν (Ευρωπαϊκή Σχολή Μάνατζμεντ και Τεχνολογίας με έδρα το Βερολίνο) και ο Βιράλ Αχαρύα (Stern School of Business της Ν.Υόρκης), οι οποίοι εξέτασαν ενδελεχώς τα οικονομικά στοιχεία και τα χαρτοφυλάκια χορηγήσεων-επενδύσεων των 109 τραπεζών.
Στα συμπεράσματα τους επισημαίνουν ότι «αν υπάρχει σήμερα μία ωρολογιακή βόμβα στην ευρωζώνη, δεν εντοπίζεται τόσο στις χώρες που αντιμετωπίζουν οξύτατα δημοσιονομικά προβλήματα, όσο σ’ εκείνες που δεν έχουν βρεθεί  μέχρι τώρα στο επίκεντρο της προσοχής και θεωρούνταν νησίδες σταθερότητας: Τη Γερμανία και τη Γαλλία».  Σημειώνουν επίσης ότι προβλήματα με τις τράπεζες υπάρχουν επίσης στην Ιταλία, την Κύπρο, το Βέλγιο, την Ισπανία και την Ολλανδία.
Παρουσιάζοντας τα πορίσματα της έρευνας η Deutsche Welle αναφέρθηκε εν εκτάσει στο πρόβλημα των γερμανικών Landesbanken, επισημαίνοντας ότι  είναι «πρώην κρατικές περιφερειακές τράπεζες, οι οποίες για πολλά χρόνια βρίσκονταν σε αναζήτηση νέου αντικειμένου. Στην προσπάθειά τους αυτή επεκτάθηκαν σε χρηματοδοτήσεις στις οποίες δεν είχαν εμπειρία – ιδιαίτερα στη ναυτιλία, με αποτέλεσμα να έχουν συσσωρεύσει σήμερα μεγάλες επισφάλειες».
Η ιστορία τους θυμίζει την πρίπτωση του ελληνικού ΤΤ, το οποίο χωρίς υποδομή και τραπεζική εμπειρία επεκτάθηκε  στη χρηματοδότηση επιχειρήσεων, καταλήγοντας σε «θαλασσοδάνεια» και μεγάλες επισφάλειες.

Πέραν όμως των Landesbanken, κεφαλαιακή ενίσχυση ενδέχεται να χρειασθούν και οι μεγάλες γερμανικές τράπεζες με διεθνή παρουσία, όπως τόνισε πρόσφατα ο συνδιευθύνων σύμβουλος της Deutsche Bank Γιούργκεν Φίτσεν. Ομως αυτές, όπως είχε πει ο κ. Φίτσεν, ι μπορούν να αντλήσουν  κεφάλαια από τις αγορές, χωρίς να προσφύγουνσ το κράτος ή στον ESM.

sofokleousin

Φόβοι κοινωνικών αναταραχών

Μία γενιά, η οποία ξεκινάει την επαγγελματική της ζωή με μηδενικές μελλοντικές προοπτικές και ελπίδες, θα ακολουθήσει κυρίως τους πολιτικούς που δημαγωγούν και λαϊκίζουν – προκαλώντας συγκρουσιακές εντάσεις, με καταστροφικές συνέπειες

Η ελίτ του πλανήτη, με κριτήριο την έρευνα μεταξύ 1.500 συμμετεχόντων στην παγκόσμια οικονομική διάσκεψη (Davos), φοβάται ότι θα υπάρξουν κοινωνικές εντάσεις  σε πολλές περιοχές της υφηλίου – σαν αποτέλεσμα της υψηλής δομικής ανεργίας πολλών οικονομιών, της φτώχειας, της εξαθλίωσης, καθώς επίσης των συνεχώς αυξανομένων εισοδηματικών ανισοτήτων.
Το πλέον σημαντικό πρόβλημα φαίνεται να είναι η ανεργία σε πολλές περιοχές του πλανήτη – αφού στην Ευρώπη, στη Βόρεια Αμερική, στην Αφρική, καθώς επίσης στη Μέση Ανατολή η πλειοψηφία των ερωτηθέντων το τοποθετεί στην πρώτη θέση (εικόνα που ακολουθεί).
Οι μεγαλύτερες προκλήσεις ανά περιοχή

Οι μεγαλύτερες προκλήσεις ανά περιοχή

Μόνο στην Ασία, καθώς επίσης στην κεντρική Αμερική τοποθετούνται άλλα προβλήματα πριν από την ανεργία. Ειδικότερα, στη Β. Αμερική προηγούνται οι εισοδηματικές ανισότητες, ακολουθούμενες από την ανεργία και τις ανησυχίες για τις κλιματικές αλλαγές.
Στην Ευρώπη, τα σημαντικότερα προβλήματα είναι κατά σειρά η ανεργία, η χαμηλή ανάπτυξη και η κρίση χρέους, στη Μ. Ανατολή / Β. Αφρική η πολιτική αστάθεια, η ανεργία και η παιδεία, στην Κεντρική Αμερική οι ανισότητες, ο ρυθμός της ανάπτυξης και η παιδεία, στη Ν. Αφρική η φτώχεια και η ανεργία, ειδικά αυτή των νέων, ενώ στην Ασία οι ανισότητες, ο ρόλος της Κίνας, καθώς επίσης οι γεωπολιτικές αντιθέσεις.
Ειδικά όσον αφορά την Ευρώπη, ο φόβος εκτεταμένων κοινωνικών αναταραχών,  προερχομένων από το υψηλό ποσοστό της ανεργίας ανησυχεί την ελίτ περισσότερο από κάθε τι άλλο. Με δεδομένο δε το ότι η ήπειρος απειλείται με ύφεση και το 2014, ενδεχομένως με αποπληθωρισμό, οι ανησυχίες αυξάνονται – ενώ η Γαλλία θεωρείται ως η πυριτιδαποθήκη της Ευρώπης, όσον αφορά το ξέσπασμα μεγάλων συγκρούσεων.
Όπως λέγεται χαρακτηριστικά,

«Μία γενιά, η οποία ξεκινάει την επαγγελματική της ζωή με μηδενικές μελλοντικές προοπτικές και ελπίδες, θα ακολουθήσει κυρίως τους πολιτικούς που δημαγωγούν και λαϊκίζουν – ενώ δεν πρόκειται να αγωνισθεί για να εξασφαλίσει εκείνες τις δεξιότητες, οι οποίες απαιτούνται σήμερα, στα πλαίσια του εξουθενωτικού παγκόσμιου ανταγωνισμού. Οι άνθρωποι, ειδικά οι νέοι, θα πρέπει να απασχοληθούν παραγωγικά, να εργασθούν δηλαδή έναντι αμοιβών που επιτρέπουν την επιβίωση τους. Διαφορετικά θα διαρρηχθεί η κοινωνική συνοχή, με καταστροφικές συνέπειες για τον πλανήτη».

Περαιτέρω, στα τέλη Οκτωβρίου, τόσο στην Ιταλία, όσο και στην Πορτογαλία, πολλές χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους, διαμαρτυρόμενοι για την πολιτική λιτότητας των κυβερνήσεων τους – η οποία «καίει» ένα μεγάλο αριθμό θέσεων εργασίας.
Στη Γαλλία αυξάνονται οι φόβοι βίαιων αντιδράσεων, μετά τις πρόσφατες αναταραχές των αγροτών – ενώ η ακροδεξιά, η οποία είναι πλέον το πρώτο κόμμα στη χώρα, προσπαθεί να επεκτείνει την επιρροή της στην υπόλοιπη Ευρώπη (όπου διαπιστώνονται πολλές μυστικές συναντήσεις βίαιων εξτρεμιστικών οργανώσεων).
Στη Βόρεια Αμερική το μεγάλο πρόβλημα είναι οι εισοδηματικές ανισότητες – οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο την κοινωνική σταθερότητα, ενώ αποτελούν απειλή για τα διεθνή ασφάλεια.
Η απασχόληση, (διάγραμμα που ακολουθεί), η οποία περιορίζεται συνεχώς, παράλληλα με αυτούς που επιβιώνουν με τα κουπόνια διαβίωσης, καθώς επίσης με τη συρρίκνωση της ρευστότητας των μικρομεσαίων, παρά τις τεράστιες αποδόσεις των χρηματιστηρίων και την αύξηση  του ΑΕΠ, εντείνει ακόμη περισσότερο τις εισοδηματικές ανισορροπίες.

Δείκτης απασχόλησης προς πληθυσμό. (*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)
Δείκτης απασχόλησης προς πληθυσμό.
(*Πατήστε στην εικόνα για μεγέθυνση)

Ολοκληρώνοντας, αυτό που επίσης θα μας απασχολήσει στο μέλλον είναι οι εντάσεις στη Β. Αφρική, στις χώρες της Αραβικής Άνοιξης, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας – λόγω της πολιτικής και οικονομικής αστάθειας που επικρατεί στις περισσότερες.

Η αναζωπύρωση του πολέμου στη Συρία δεν αποκλείεται καθόλου (ενεργειακός πόλεμος), ενώ ο ρόλος του Ισραήλ, το οποίο δεν έχει υπογράψει τη συνθήκη για την απαγόρευση της χρήσης χημικών όπλων, διαθέτοντας μεγάλη επιρροή στις Η.Π.Α. μέσω του χρηματοπιστωτικού θηρίου που εξουσιάζει (πολλές υπερμεγέθεις τράπεζες, καθώς επίσης βασικά στελέχη στις κεντρικές), είναι μάλλον σκοτεινός και καθόλου αμελητέος.

Analyst.gr Team

Kατέρρευσαν οι Τράπεζες και βρέθηκαν οι Λαοί χρεωμένοι και όχι το αντίθετο.

 

Σπύρος Στάλιας, Οικονομολόγος PhD
Στον Παναγιώτη Κοτιλέα

Πολλοί από τους συμπολίτες μας δεν έχουν ακόμα καταλάβει που αποσκοπεί η οικονομική πολιτική που ασκείται στη Χώρα μας τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Και αυτό είναι φυσικό αφού κανείς δεν την εξήγησε, όχι επαρκώς, αλλά καθόλου. Αμφιβάλω αν κάποιος βουλευτής την έχει κατανοήσει.

Σίγουρα οι πιο πολλοί ψηφίζουν στα τυφλά και δεν πιστεύω να γνωρίζουν τις επιπτώσεις που έχει η ψήφος τους στον κόσμο και στην οικονομία.

Η Χώρα βρέθηκε καταχρεωμένη το 2008 λόγω της κατάρρευσης του διεθνούς τραπεζικού συστήματος που είχε μετατραπεί σε καζίνο.

Η Χώρα μας ήταν χρεωμένη με το ίδιο μυθώδες πόσο και ένα χρόνο πριν χωρίς να έχει κάποιο πρόβλημα.

Η αιφνίδια κατάρρευση των τραπεζών κατέστησε όλο τον Νότο προβληματικό.

Δηλαδή η αλυσίδα της αιτιότητας έχει ως εξής. Κατέρρευσαν οι Τράπεζες και βρέθηκαν οι Λαοί χρεωμένοι και όχι το αντίθετο. Αυτή είναι η αλήθεια.

Αφού οι Λαοί έσωσαν το τραπεζικό σύστημα φορολογούμενοι αγρίως, μετά θεωρήθηκε σκόπιμο να μπουν σε τάξη οι χώρες που αμάρτησαν δημοσιοοικονομικά.
Εδώ τραπεζίτες και πολιτικοί άλλαξαν την αλυσίδα της αιτιότητας. Όχι, καταχρεώθηκαν τα κράτη πρώτα, με αποτέλεσμα να καταρρεύσουν οι τράπεζες. Άρα τα ανήθικα κράτη πρέπει να μπουν σε τάξη.

Στην Αθήνα το σύστημα έκανε το Λαό να το πιστέψει αυτό εξ ου και η Ιώβειος υπομονή. Αποτέλεσμα, μονά ζυγά υπέρ των τραπεζιτών που ζητούν και σπίτια τώρα. Έτσι η Τρόικα κατέφθασε στην Αθήνα με την θεωρία της να βάλει τάξη. Καμία πολιτική άμυνα με γνώση δεν υπήρξε.

Με λίγα λόγια η θεωρία της Τρόικας έχει ως εξής.

Σε μια οικονομία είναι αδύνατον η προσφορά να διαφέρει από την ζήτηση αφού οι πωλητές είναι ταυτόχρονα και αγοραστές. Κατά συνέπεια αν υπάρχει αυξημένη ζήτηση αυτό σημαίνει ότι η χώρα εισάγει πιο πολλά από όσα εξάγει και κατά συνέπεια δανείζεται και δημιουργεί και επισφαλή ανάπτυξη αλλά και επισφαλείς θέσεις εργασίας.

Βήμα πρώτο. Αυτό πρέπει να σταματήσει. Οι δαπάνες πρέπει να μειωθούν δραστικά που είναι αιτία μια υπερβάλλουσας ζήτησης και αιτία του υπερδανεισμού. Η Χώρα πρέπει να φτάσει στα όρια της φυσικής της παραγωγής με άλλα λόγια να παράγει σύμφωνα με την υπάρχουσα υλική της υποδομή σε όλους τους τομείς. Αυτό βέβαια δεν συνεπάγεται πλήρη

απασχόληση του εργατικού δυναμικού αλλά αντίθετα σε πρώτη φάση επιφέρει την δημιουργία εξαιρετικά υψηλής ανεργίας. Ήδη την ζούμε.

Με άλλα λόγια ο εξορθολογισμός των δαπανών και εσόδων του δημοσίου τομέα και η σταδιακή διάλυση του κράτους, δημιουργεί μεν μεγάλη ανεργία, αρχικά στον ιδιωτικό τομέα και μετά στο δημόσιο τομέα και μειώνει τις ανάγκες δανεισμού σταδιακά της Χώρας, από την άλλη δε αποκαθιστά την παραγωγή της οικονομίας στα φυσικά της όρια.

Η ύπαρξη ανεργίας οιουδήποτε επιπέδου ή το υψος απασχόλησης του εργατικού δυναμικού καταδεικνύει πια την ανεπαρκή ανάπτυξη του υλικού κεφαλαίου της Χώρας και τα περιθώρια ανάπτυξης του. Η οικονομία βρίσκεται έτσι στη φυσική της κατάσταση.

Αυτό το πρώτο βήμα βαδίζει τώρα η Χώρα. Το δανεισμένο κράτος βιαίως πρέπει να καταλυθεί και να λειτουργεί χωρίς ανάγκη δανεισμού με στόχο να έχει την ελαχίστη οικονομική δράση και την ελαχίστη περιουσία που είναι κάτω από την γη, πάνω στη γη, στη θάλασσα ή στον αέρα. Οι πόροι τους κράτους και οι υποχρεώσεις του κράτους ως κοινωνικού κράτους ή ως φορέα ανάπτυξης θα μεταφερθούν ή θα πουληθούν στον ιδιωτικό τομέα. Αυτός αναλαμβάνει πια την οικονομική ανάπτυξη της Χώρας. Όλα αυτά αποτελούν την ικανή και αναγκαία συνθήκη για να μπει η Χώρα στην ανάπτυξη.

Το δεύτερο βήμα που σηματοδοτεί την ανάπτυξη θα γίνει μέσω αυτοματισμών του συστήματος. Αφού αποκατασταθεί η παραγωγή της Χώρας στο φυσικό της επίπεδο, οι αποταμιεύσεις που θα παράγει αποτελούν και την προσφορά κεφαλαίου στην οικονομία. Οι αποταμιεύσεις, σύμφωνα με την λογική της Τρόικας και των νεοφιλελευθέρων, ούτως ή άλλως περνούν στην οικονομία μέσω του εξισορροπητικού μηχανισμού που ονομάζεται επιτόκιο. Δεδομένου αυτού, δηλαδή οι αποταμιεύσεις γίνονται επενδύσεις ούτως ή άλλως, η απορρόφηση των ανέργων θα γίνεται τόσο πιο γρήγορα όσο πιο χαμηλοί είναι οι πραγματικοί μισθοί και τα μεροκάματα. Όσο δε πιο ισχυρό το ευρώ τόσο πιο χαμηλά τα μεροκάματα. Οι χαμηλοί μισθοί και τα ελάχιστα μερο
άματα προκαλούν τις επιχειρήσεις να αυξήσουν την ζήτηση για εργατικό δυναμικό και έτσι να εξαλείψουν εντελώς την ανεργία. Εξαιρετική ανοησία.

Αυτό όμως είναι ακριβώς, όπως το περιέγραψα, το μοντέλο εξυγίανσης και ανάπτυξης της Ελληνικής Οικονομίας χωρίς καμία μα καμία αμφισβήτηση.

Ο ιδιωτικός τομέας αναλαμβάνει τα ηνία της οικονομίας με ελάχιστους νομικούς περιορισμούς, που μέσω της λιτότητας θα μας οδηγήσει στην ανάπτυξη, ανάλογα με τις επενδυτικές ευκαιρίες που θα παρουσιάζονται. Το κράτος γίνετε το ελάχιστο δυνατό, με ελάχιστες παροχές και με πρωταρχικό καθήκον να μαζεύει τα τοκοχρεολύσια που χρωστάμε και να τα αποδίδει στους δανειστές.. Για πάρα πολλά χρόνια θα τρώνε καλά.

Το φυσιολογικό ερώτημα που εγείρεται είναι πόσος χρόνος θα χρειαστεί γι αυτή την προσαρμογή. Καίτοι το μοντέλο παρουσιάζεται ως νευτώνειο, και άρα μοναδικό -άλλη υψίστη ανοησία- εν τούτοις δεν έχει τις ακριβείς μετρήσεις του Νεύτωνα. Ισχυρίζεται ότι έχει νευτώνεια αιτιότητα αλλά όχι νευτώνειες μετρήσεις. Αυτά θα γίνουν αν και εφ’ όσον γίνουν τα παραπάνω απαντούν αορίστως.

Μερικοί ειλικρινείς νεοφιλελεύθεροι καθηγητές μιλούν για 20 με 30 χρόνια. Οι πολιτικοί του τροϊκανού τόξου ή δημοκρατικού τόξου ή του Ευρώ (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, ΣΥΡΙΖΑ, ποικιλώνυμοι αριστεροί της Σοσιαλδημοκρατίας) δεν απαντούν γιατί δεν ακούν αυτή την ερώτηση. Τι να πουν;

Αν προσφύγουμε στην ιστορία γνωρίζουμε ότι ποτέ δεν έγιναν αυτά που το μοντέλο μας διαβεβαιώνει, αλλά αντίθετα η εφαρμογή του κατέλυσε όλες της Δημοκρατίες της Ευρώπης από το 1918 έως το 1930, έφερε τον ναζισμό και το φασισμό στην εξουσία, προκάλεσε εμφυλίους πολέμους και άλλα δεινά. Άλλωστε από το 1980 ζούμε διαρκείς κρίσεις και από το 2008 ζούμε μια βάρια κρίση που αιτία είναι ακριβώς αυτές οι ιδέες.

Κατά συνέπεια το ερώτημα αν θα ληφθούν αλλά μέτρα είναι άνευ νοήματος. Και βεβαία θα ληφθούν. Που θα φρενάρει η κάθοδος των μισθών, μεροκάματων, συντάξεων κάνεις δεν το γνωρίζει ή κάνεις δεν μπορεί να το μαντέψει. Ένα είναι σίγουρο ότι η βίαιη αναδιανομή του εισοδήματος θα διαλύσει την ραχοκοκαλιά του Έθνους, την μεσαία τάξη, η δε φτώχεια που μας επιφυλάσσεται είναι άνευ προηγούμενου. Όταν με το καλό θα έλθει η ανάκαμψη πιθανότατα θα είμαστε όλοι νεκροί όπως θα έλεγε και ο Κέϋνς.

Αυτά για να γνωρίζουμε τι μας περιμένει και κανείς να μην λέει ποτέ ότι εγώ δεν γνώριζα. spyridonstalias@hotmail.com

Η κλιμάκωση του πολέμου…

Σύμφωνα με πρόσφατο άρθρο της ισπανικής El Pais, η Γερμανία, σε συνεργασία με τις τράπεζες της, ενισχύει τις κερδοσκοπικές επιθέσεις εναντίον των χωρών του Νότου, με στόχο τη λεηλασία τους.

Ειδικότερα, η πολιτική λιτότητας που επιβάλλει η Γερμανία στους «εταίρους» της, δημιουργεί μεγάλα πλεονεκτήματα στην ίδια, επειδή τη βοηθάει να περιορίσει τα τεράστια ελλείμματα της – γεγονός που επιτυγχάνεται με την «υπόγεια» ενίσχυση της κερδοσκοπίας εκ μέρους της, όσον αφορά τα δημόσια χρέη των χωρών του Νότου, με αποτέλεσμα τα δικά της επιτόκια δανεισμού να είναι μηδενικά.

Οι συγγραφείς του άρθρου, σύμφωνα με το Sofokleous10.gr, αφού αναφέρονται στον καπιταλισμό-καζίνο, ο οποίος θεωρούν πως δημιουργήθηκε από την «απορρύθμιση» και την πλήρη απελευθέρωση του χρηματοπιστωτικού κλάδου, «τεκμηριώνουν» την ύπαρξη ενός ιδιωτικού χρηματιστηρίου, με έδρα τη Νέα Υόρκη και το Λονδίνο – ενός χρηματιστηρίου, το οποίο ευρίσκεται στα χέρια του «χρηματοπιστωτικού καρτέλ», αποτελούμενου από έξι μεγάλες αμερικανικές τράπεζες και έξι ευρωπαϊκές (τράπεζες που αφού χρεοκόπησαν, υπεξαιρώντας τεράστια ποσά, διασώθηκαν από τις κυβερνήσεις των χωρών τους, εις βάρος των φορολογουμένων πολιτών).

Η Γερμανία κατηγορείται ότι, «ενισχύει τα στοιχήματα των κερδοσκόπων εναντίον των χωρών του Νότου». Παράλληλα, υπενθυμίζεται ο ρόλος της Goldman Sachs στην απόκρυφη χρεών της Ελλάδας, πριν την είσοδο της στην Ευρωζώνη – όπου ενοχοποιείται ότι, μαζί με τη Deutsche Bank, χρησιμοποίησε την εσωτερική της πληροφόρηση για να στοιχηματίσει στην έκτοτε προγραμματισμένη, μελλοντική κατάρρευση της Ελλάδας.

Σύμφωνα τώρα με τη γερμανική εποπτική αρχή (BAFIN), το 2009 ευρίσκονταν στην κατοχή γερμανικών τραπεζών «τοξικά» χρεόγραφα αξίας 800 δις €. Αντί λοιπόν η κυβέρνηση να τιμωρήσει τους ενόχους-τραπεζίτες για τις κερδοσκοπικές τους «ατασθαλίες» (Hypo Real Estate, IKB, WLB, Commerzbank κλπ.), προτίμησε, σε συνεργασία με τις χρεοκοπημένες ουσιαστικά τράπεζες της, να στρέψει έντεχνα την προσοχή των αγορών μακριά από την ίδια, στις χώρες του Νότου – με απώτερο στόχο τον εξευτελισμό, τη λεηλασία και την κατάληψη του.

Περαιτέρω, πάντοτε κατά την El Pais, η Γερμανία τοποθετείται εναντίον της ενίσχυσης των ισπανικών τραπεζών – αποκρύπτει όμως το ότι, η Deutsche Bank έλαβε το 2008 περί τα 20 δις $ από την Fed, με επιτόκιο μόλις 0,01%! Την ίδια στιγμή η Γερμανία κερδίζει από τις κερδοσκοπικές επιθέσεις εναντίον της Ισπανίας, ως εξής:

(α) «Παράγει» αρνητικές ειδήσεις, όταν η Ισπανία απευθύνεται στις αγορές για το δανεισμό της, με αποτέλεσμα να αυξάνονται δυσανάλογα τα επιτόκια και να προβληματίζεται/εκβιάζεται η ισπανική κυβέρνηση.

(β) Απαιτεί την ιδιωτικοποίηση των κερδοφόρων ισπανικών εταιρειών του δημοσίου (αεροδρόμια, τυχερά παιχνίδια κλπ.), έτσι ώστε αυτές οι εταιρείες να οδηγηθούν στα χέρια των χωρών του Βορά, σε εξευτελιστικές τιμές.

(γ) Δημιουργεί προϋποθέσεις «πιστωτικής ασφυξίας» στην αγορά, οπότε καταρρέουν οι μετοχές των πολυεθνικών ισπανικών επιχειρήσεων (Telefonica, Iberdrola, Repsol, Gas natural κλπ.) – με στόχο την πάμφθηνη εξαγορά τους από τις γερμανικές και άλλες πολυεθνικές.

(δ) Ενισχύει τον «χρηματοπιστωτικό πανικό» στην Ισπανία, ο οποίος οδηγεί στη μαζική εκροή καταθέσεων από τις τράπεζες και στη γενικότερη έξοδο κεφαλαίων από τη χώρα, με προορισμό το Βορά. Μόνο τους πρώτους 8 μήνες του 2012 έφυγαν από τη χώρα 330 δις € τα οποία, μαζί με αυτά που εγκατέλειψαν την Ιταλία και την Ελλάδα, κατευθύνθηκαν σε τράπεζες της Ελβετίας, του Λουξεμβούργου, της Ολλανδίας και της Γερμανίας.

Οι συγγραφείς αναφέρονται στο σκάνδαλο Libor και επικρίνουν την παθητικότητα της Κομισιόν, ειδικά όσον αφορά τις ενορχηστρωμένες κερδοσκοπικές επιθέσεις εναντίον της Ελλάδας από το τραπεζικό καρτέλ – το οποίο συνεχίζει να δρα από το χρηματιστηριακό καζίνο του Λονδίνου, με την ενίσχυση του αμερικανικού «λόμπι» (εταιρείες αξιολόγησης, ΜΜΕ κλπ.).

Επικρίνουν επίσης το σκοτεινό ρόλο της γερμανικής κεντρικής τράπεζας στην όλη διαδικασία – η οποία, σε συνεργασία με τις εμπορικές υπερτράπεζες (με την ΕΚΤ επίσης), λεηλατεί το Νότο, μεταφέροντας
πολλά δις € στο Βορά.

Τέλος ισχυρίζονται ότι ο στόχος της Γερμανίας είναι, μέχρι τις εκλογές του 2013, να συγκεντρώσει όσο το δυνατόν περισσότερα κεφάλαια του Νότου στην επικράτεια της – με τη βοήθεια της «βρώμικης» πολιτικής λιτότητας που επιβάλλει στις δειλές κυβερνήσεις εκείνων των κρατών, τα οποία έχουν συνθηκολογήσει, αποδεχόμενα την ηγεμονία της.

 
 
Αντικρυ

Το στημένο παιχνίδι των "εταίρων" μας(;)

Γράφει ο Γιώργος Τσακίρης

Πολύ φοβάμαι ότι η απόφαση για το μέλλον του Ελληνικού Δημοσίου Χρέους, τόσο στο ΔΝΤ, όσο και στα υψηλά κλιμάκια της ΕΕ και της Ευρωζώνης, όπως αυτά εκφράζονται μέσω της ΕΚΤ και των κεντρικών τραπεζών των χωρών μελών της, (πιθανόν να) έχει ήδη παρθεί.
Απλά, δεν μπορεί να ανακοινωθεί δημόσια.
Κι αυτό επειδή η απόφαση είναι η σιωπηλή, μέσω των αλλεπάλληλων αναβολών, προσπάθεια να οδηγήσουν τη χώρα μας να αποχωρήσει οικειοθελώς από την Ευρωζώνη (και όχι από την ΕΕ).
Αυτό που προβληματίζει τους Ευρωπαίους «εταίρους» μας και το ΔΝΤ, είναι το πώς θα διαχειρισθούν την προβολή της απόφασής τους, διότι ουσιαστικά αυτό που έχουν αποφασίσει σημαίνει την πλήρη αποτυχία τους στο να διαχειρισθούν το «Ελληνικό ζήτημα χρέους».
Αυτή βέβαια είναι η μία πλευρά του νομίσματος.

Διότι υπάρχει και η συζήτηση – προβληματισμός, ότι αυτός ακριβώς ήταν ο αρχικός (εδώ και τουλάχιστον μια δεκαετία) σχεδιασμός της διαχείρισης του «Ελληνικού προβλήματος», και δεν αναφέρομαι μόνο στο ζήτημα του χρέους.
Το δημόσιο χρέος της Ελλάδος, δημιουργήθηκε ως παρεπόμενο αλλά και προϋπόθεση, εξυπηρέτησης βαθύτερων στόχων και επιδιώξεων, όσων επιβουλεύονται τόσο τον ορυκτό πλούτο της χώρας, όσο και αυτή καθεαυτή την ίδια τη χώρα και τους ανεξάρτητους και υπερήφανους πολίτες της.

Και εξηγούμαι.
Ο αρχικός σχεδιασμός εξαγοράς – υποδούλωσης της Ελλάδος, προέβλεπε την σταδιακή υπερχρέωση κατ’ αρχήν των Ελληνικών Τραπεζών (και μέσω αυτών και του Ελληνικού Δημοσίου), αλλά και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των πολιτών, μέσω των αφειδώς μοιραζόμενων κάθε μορφής δανείων (ποιος δεν θυμάται τα διακοποδάνεια, τα εορτοδάνεια, τις προεγκεκριμένες πιστωτικές κάρτες κ.α.).

Αυτό έγινε εφικτό μέσω της μόχλευσης, ένα «εργαλείο» που επιτρέπει στις τράπεζες να δανείζουν υπερπολλαπλάσια ποσά, σε σχέση με τα πραγματικά ταμειακά διαθέσιμα που διαθέτουν. Έτσι, μία τράπεζα που έχει στο ταμείο της (πχ) 100€, μπορεί να δανείσει σε κάποιον … 1.000€, απλά πατώντας μερικά πλήκτρα υπολογιστή.
Παράλληλα, χρησιμοποιήθηκαν και άλλα χρηματοοικονομικά «εργαλεία» όπως τα Ασφάλιστρα Κινδύνου, τα γνωστά CDS, αλλά και οι τίτλοι μελλοντικής υπόσχεσης εκπλήρωσης υποχρεώσεων, τα γνωστά swaps (κ.α.).
Εργαλεία που δημιουργήθηκαν αποκλειστικά, όχι τόσο για να βοηθήσουν τα κράτη και τις οικονομίες τους, αλλά για να αποφέρουν κέρδη στους τραπεζικούς και χρηματοοικονομικούς κολοσσούς και τις εταιρίες διαχείρισης κεφαλαίων.

Το σχέδιο λοιπόν (πιθανόν να;) ήταν τόσο καλά στημένο, ώστε να οδηγηθούμε σταδιακά στο σημερινό αδιέξοδο.

Όποια λύση και εάν επιλεγεί από εδώ και πέρα, θα οδηγήσει νομοτελειακά στην εξαγορά – υποδούλωση της Ελλάδος.

Εάν η Ελλάς πτωχεύσει υπό το καθεστώς των μνημονίων και εντός τ
ου Αγγλικού Δικαίου, οι πιστωτές μας θα διεκδικήσουν (κυριολεκτικά) γη και ύδωρ από τη χώρα μας στα Λουξεμβουργιανά δικαστήρια, στα οποία έχουμε αναγνωρίσει (μέσω του 2ου μνημονίου) κάθε αρμοδιότητα παραιτούμενοι κάθε ασυλίας.
Εάν, από την άλλη, δεν πτωχεύσουμε και οδηγηθούμε οικειοθελώς εκτός της Ευρωζώνης, οι πιστωτές μας και πάλι είναι αυτοί που θα επωφεληθούν άμεσα από την ραγδαία υποτίμηση του νέου εθνικού μας νομίσματος, εξαγοράζοντας έναντι πινακίου φακής, τη γη, το νερό και όποιο άλλο περιουσιακό στοιχείο της χώρας.

Κι αυτό διότι το σενάριο που θέλει το ελληνικό δημόσιο χρέος να καθίσταται βιώσιμο στο 120% του ΑΕΠ το 2020, είναι απλά ανέφικτο.
Όποιος διαβάσει την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους με τα στοιχεία 9μήνου του 2012 και τις αναφορές του για τις δανειακές υποχρεώσεις μας στα επόμενα χρόνια, θα μπορέσει άνετα να το καταλάβει, χωρίς να διαθέτει καμία απολύτως γνώση οικονομικών.

Και θα αναρωτηθεί κανείς:
Υπάρχει τρίτος δρόμος, υπάρχει βιώσιμη λύση;

Υπάρχει, και είναι αυτή που οι Ανεξάρτητοι Έλληνες έχουν παρουσιάσει από τον Απρίλιο του 2012 μέσω της Εθνικής Αντιπρότασης, το πλήρες οικονομικό πρόγραμμα αναδιάρθρωσης – μεταρρύθμισης της χώρας.
Με την κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων που τα συνοδεύουν, το Λογιστικό Έλεγχο του χρέους ώστε να εντοπισθεί το μέρος εκείνο που είναι επαχθές και επονείδιστο και την μονομερή διαγραφή του, την ποινική και αστική δίωξη των υπευθύνων που έφεραν τη χώρας μας στην σημερινή κατάσταση, αλλά και τον καταστατικό έλεγχο της Τράπεζας της Ελλάδος, την ανακήρυξη της ΑΟΖ και την άμεση διεκδίκηση των Γερμανικών αποζημιώσεων και επανορθώσεων και του κατοχικού δανείου.


Με ένα σαφέστατο και περιεκτικό σε μήνυμα εξώφυλλο κυκλοφορεί το Economist στις 17 Νοεμβρίου.


 

Έχει φωτογραφία γαλλικές μπαγκέτες δεμένες με τη γαλλική σημαία και ένα αναμμένο φυτίλι που είναι έτοιμο να τα τινάξει στον αέρα!

 

Ο τίτλος, «Η ωρολογιακή βόμβα στην καρδιά της Ευρώπης» και δηλώνει το ουσιαστικό πρόβλημα της κρίσης. Δεν είναι η Ελλάδα ή η Ισπανία ή η Πορτογαλία, λέει εύλογα με τη φωτογραφία του εξωφύλλου του, το περιοδικό αλλά η Γαλλία που θα τινάξει στον αέρα όλη την Ευρώπη, εάν βέβαια κάποιος δεν σβήσει το φιτίλι…

 

Το περιοδικό περιλαμβάνει ένα 14σέλιδο αφιέρωμα για την κρίση στην Ευρώπη και για το πρόβλημα της Γαλλίας.

 

Πρόκειται στην ουσία για μία προειδοποίηση στη σημερινή Γερμανία και στους υποστηρικτές της που μάλλον δεν θα αισθάνονται ευχάριστα ούτε για τις προειδοποιήσεις του Economist, ούτε για τη διαφορετική προσέγγιση της αντιμετώπισης της κρίσης από τον Μπάρακ Ομπάμα.

Από «ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ»

Σύνοδος Κορυφής: Όλα για τις τράπεζες από μία Ευρώπη που παραπαίει

Στη δημιουργία, μέχρι τα τέλη του 2012, ενός μηχανισμού που θα επιτρέψει την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών απ΄ ευθείας μέσω των ταμείων στήριξης, υπό ορισμένους όρους, συμφώνησαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες, μετά από μαραθώνιες διαβουλεύσεις κατά την πρώτη ημέρα της συνόδου κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Όπως δήλωσε ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Χέρμαν Βαν Ρόμπεϊ, στόχος είναι να δημιουργηθεί μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους ένας ενιαίος εποπτικός μηχανισμός, με τη συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και να σπάσει ο «φαύλος κύκλος» μεταξύ των τραπεζών και των κυβερνήσεων.
Ανακοίνωσε επίσης ότι οι χώρες που συμμορφώνονται με τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ό,τι αφορά τους προϋπολογισμούς τους, θα έχουν πρόσβαση στα κεφάλαια του EFSF και του ESM προκειμένου να στηρίξουν τα ομόλογά τους στις αγορές.
Οι ηγέτες της ευρωζώνης συμφώνησαν να αλλάξουν τους όρους της επικείμενης διάσωσης των ισπανικών τραπεζών και να επιτρέψουν στην Ιταλία να αντλήσει από τα ταμεία στήριξης της ευρωζώνης για να μειώσει τα κόστη δανεισμού της, σημείωσε ο κ. Ρόμπεϊ.
Νωρίτερα, είχε ανακοινώσει ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες συμφώνησαν σε ένα αναπτυξιακό πακέτο με άμεσα μέτρα συνολικού ύψους 120 δισ. ευρώ.
Αποφασίστηκε ακόμη, όπως είπε, η κεφαλαιακή ενίσχυση κατά 10 δισ. ευρώ της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων ΕΤΕπ τονίζοντας ότι αυτό θα αυξήσει τη συνολική δανειοδοτική ικανότητα των τραπεζών με 60 δισ. ευρώ. «Αυτά τα χρήματα πρέπει να πάνε σε όλη την Ευρώπη», συμπλήρωσε.
Η Ιταλία και η Ισπανία, ωστόσο, συνέδεσαν τη συναίνεσή τους για την υιοθέτηση μέτρων για την ανάπτυξη στην Ευρώπη με την υλοποίηση άμεσων λύσεων για τις χώρες που αντιμετωπίζουν πιέσεις στις αγορές.
Mετά το τέλος των εργασιών της πρώτης ημέρας της συνόδου ο επικεφαλής του Eurogroup και πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ ανέφερε ότι οι δύο χώρες ήραν τελικά τις επιφυλάξεις τους και συμφώνησαν στο σύμφωνο ανάπτυξης ύψους 120 δισ. ευρώ.
Σε δηλώσεις του ο Ιταλός πρωθυπουργός Μάριο Μόντι δήλωσε ικανοποιημένος για τη συμφωνία που επετεύχθη, χαρακτηρίζοντάς την πολύ σημαντική για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ζώνης του ευρώ.
Ανέφερε μάλιστα ότι «η ικανοποίηση για την Ιταλία είναι διπλή: τόσο για το περιεχόμενο της συμφωνίας όσο και επειδή ενίσχυσε τη διαδικασία μπλοκάροντας την υιοθέτηση του συμφώνου ανάπτυξης μέχρι να πετύχει επείγοντα μέτρα για τις χώρες που αντιμετωπίζουν χρηματοπιστωτικές δυσκολίες».
Ο Ιταλός πρωθυπουργός παραδέχθηκε πως οι συνομιλίες με τους Ευρωπαίους εταίρους του πέρασαν «μια πολύ δύσκολη στιγμή». «Υπήρξαν λίγες εντάσεις», αλλά «αυτό ήταν χρήσιμο», δήλωσε.
«Αν και αναγνωρίζαμε τον εαυτό μας στο σύμφωνο ανάπτυξης, η Ιταλία εξέφρασε μια επιφύλαξη και εμπόδισε την άμεση υιοθέτηση του συμφώνου ανάπτυξης, όπως έκανε στη συνέχεια και η Ισπανία», εξήγησε.
Τελικά, όπως επισήμανε, αυτό το μπρα-ντε-φερ κατέληξε σε ικανοποιητικά μέτρα για τη σταθεροποίηση της ευρωζώνης.
«Με αίτημα της Ιταλίας εισήχθη, μετά από μακρά συζήτηση, μια παράγραφος στη δήλωση για τους μηχανισμούς σταθεροποίησης των αγορών σχετικά με τα κράτη που σέβονται τις συστάσεις που γίνονται προς τις χώρες τους καθώς και το σύμφωνο σταθερότητας», όμως δυσκολεύονται παρόλα αυτά να χρηματοδοτηθούν στις αγορές λόγω απαγορευτικών επιτοκίων, δήλωσε ο Μόντι.
«Αυτή είναι η περίπτωση της Ιταλίας αυτή τη στιγμή», υπογράμμισε διαβεβαιώνοντας πάντως ότι η Ρώμη δεν σκοπεύει να προσφύγει προς το παρόν στους μηχανισμούς αυτούς. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ιταλία «αγωνίσθηκε γι΄ αυτά τα μέτρα, αλλά δεν προτίθεται προς το παρόν να επωφεληθεί από αυτά».
Ο Ιταλός πρωθυπουργός εξήγησε πως «οι χώρες που θα ήθελαν να επωφεληθούν απ΄ αυτές τις παρεμβάσεις σταθεροποίησης θα πρέπει να το ζητήσουν, αλλά αν εκπληρούν αυτές τις προϋποθέσεις, δεν θα πρέπει να υποβληθούν σε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα, θα πρέπει να υπογράψουν ένα μνημόνιο, αλλά δεν θα έχουν την τρόικα, θα πρέπει μόνο να συνεχίσουν να σέβονται τις αποφάσεις που σέβονται ήδη».

 http://dailynews24.gr

Οι Εταίροι οι Δανειστές και το “Παράσιτο” καταστρέφουν την Ελλάδα με μίσος!

Η Ελληνική ελίτ είναι έρμαιο ενός ψωραλέου ευρωμεγαλοιδεατισμού ο
οποίος -χωρίς δική της παραγωγή ή εξειδίκευση στην παγκόσμια αγορά- την έχει καταντήσει Παράσιτο της Ευρωπαϊκής οικονομίας. Όμως αντί να το παραδεχτεί καταστρέφει στην χώρα για να κερδίσει απλώς χρόνο μήπως και καταφέρει να μείνει τελικά στο Ευρώ.
Ολοταχώς προς  ανθρωπιστική κρίση και εξέγερση!
Κερδίζει απλώς χρόνο ρίχνοντας στην άβυσσο αθώα θύματα. Άθλια Ελληνική ελίτ διαχρονικά ανίκανη και χωρίς δικό της σχέδιο ακόμη και μετά από τρία χρόνια κρίσης. Εκ του αποτελέσματος μπορούμε να δούμε καθαρά ότι ο χρόνος που κέρδισαν δεν ήταν για να σωθεί η χώρα  τελικά, αλλά για να μεθοδευθεί η έξοδος κεφαλαίων με ασφάλεια στην Ελβετία. Μόνο αυτό συνέβη μεθοδικά ενώ δεν υπήρξε καν εθνικό σχέδιο. Η χώρα άλλωστε ήταν καταδικασμένη εξ αρχής και αυτό γράφτηκε εχθές σε διεθνή ΜΜΕ
Η Κομισιόν σήμερα σε έκθεση της κάνει ταμείο και αναφέρει ότι 7 στους 10 Έλληνες είναι φτωχοί  ζώντας στην ζώνη του ευρώ! Εκτός ευρώ απλά δεν έχουν κρίση.
Το 2011 οι άστεγοι στη χώρα μας αυξήθηκαν κατά 25%, σε σχέση με το 2009, και ανέρχονται σε 20.000. Πάνω από το ήμισυ των αστέγων εντοπίζονται στην Αθήνα και τον Πειραιά. Το πρόβλημα των αστέγων έχει κάνει την εμφάνισή του και σε πόλεις όπως τα Χανιά, το Ηράκλειο Κρήτης και τα Τρίκαλα, αναφέρει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Η Κομισιόν στην έκθεση της δηλώνει δηλώνει ότι το 68% του πληθυσμού στην Ελλάδα ζει κάτω από το όριο της φτώχειας (σ.σ. δηλαδή με εισόδημα κάτω από το 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος) και διαθέτει πάνω από το 40% του εισοδήματός του για το ενοίκιο ή την αποπληρωμή στεγαστικού δανείου.
Οι θέσεις εργασίας που χάθηκαν το πρώτο τρίμηνο του 2012, σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2011, στη χώρα μας είναι 400.000. Ακόμη επισημαίνει ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται στην ομάδα των χωρών στις οποίες αναμένεται επιδείνωση της απασχόλησης το δεύτερο εξάμηνο του 2012 στον τομέα των υπηρεσιών και των κατασκευών.
Η φτώχεια στην Ελλάδα είναι το αποτέλεσμα από λεγόμενο “ευρωπαϊκό όραμα”  του Παρασίτου. Βρισκόμαστε σε μια πορεία στην οποία στο τέλος της το 5% των Ελλήνων θα είναι πολύ πλούσιοι και το 95% θα ζει σε παραγκουπόλεις και παραπήγματα χωρίς να μπορεί να κάνει τίποτα για να βελτιώσει την ζωή του.
Η Κομισιόν αναφέρει ότι το δεύτερο εξάμηνο του 2012 αναμένεται να μειωθούν οι κοινωνικές δαπάνες κατά 18%. Ο αποκλεισμός των Ελλήνων από βασικά αγαθά όπως στέγη, τροφή, μόρφωση, υγεία, παιδεία είναι το τίμημα που όρισαν Οι Εταίροι, οι Δανειστές και αποδέχτηκε το “Παράσιτο” να πληρώσει ο Έλληνας,  για να συντηρήσουν οι ελίτ την θέση τους στην ζώνη του ευρώ. Έτσι απλά χωρίς σχέδιο.

Η κρίση έφτασε στη Γερμανία.

πηγή:CYNICAL
Κυρίως όμως είναι ότι η συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι η Γερμανία δεν μπορεί χωρίς την Ευρωζώνη, όχι για πολιτικούς λόγους, Τα μηνύματα που έρχονται απ’ όλες τις μεριές λένε ότι τελικά η Γερμανία θα υποκύψει και ότι ανάμεσα στα πολλά Nein θα αρχίσει να βάζει και μερικά Ja. Η Ισπανία για παράδειγμα, θα τσιμπήσει το δανειάκι της για τις τράπεζες από το EFSF, αλλά χωρίς τις ουρίτσες των Μνημονίων και της τρόικας, όπως γινόταν μέχρι τώρα με την Ελλάδα, Πορτογαλία και Ιρλανδία. Οι τράπεζες θα δανείζονται απ’ ευθείας, χωρίς τη διαμεσολάβηση του κράτους και την ευγενική χορηγία των φορολογουμένων. Η αλλαγή αυτή δεν έχει ακόμα τελεσφορήσει, αλλά τα πράγματα πάνε μάλλον, προς την κατεύθυνση αυτή.
Τι συμβαίνει και η κυρία Μέρκελ αρχίζει να γλυκαίνει; Μπορεί να είναι το ξεμπρόστιασμα των υπολοίπων 19 του G20, μπορεί να είναι το ξύπνυμα της αντιπολίτευσης στην ίδια της τη χώρα, μπορεί να είναι το πραξικοπηματάκι των κρατιδίων που στύλωσαν τα ποδάρια και εκβιάζουν ότι δεν προτίθενται να ψηφίσουν στο τέλος του μηνός στην Bundesrat το σύμφωνο δημοσιονομικής σταθερότητας, διότι οι ισοσκελισμένοι προυπολογισμοί που θα απαιτηθούν θα είναι χειρότεροι κι από σκοινί για να τα πνίξουν, μπορεί ακόμα να είναι και το γεγονός ότι όλο και περισσότερα δημοσιεύματα τολμούν να σκαλίσουν κάτω απ’ το χαλί της μέχρι πρότινος θεωρούμενης κραταιάς γερμανικής οικονομίας και να αποδομήσουν το δήθεν γερμανικό θαύμα, το οποίο βασίστηκε στη μεγαλύτερη ανισότητα και στο μεγαλύτερο ποσοστό “junk jobs” εντός της ΕΖ. Με τέτοιες επιδόσεις, δεν είναι δα και να υπερηφανεύεται κανείς.
Κυρίως όμως είναι ότι η συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι η Γερμανία δεν μπορεί χωρίς την Ευρωζώνη, όχι για πολιτικούς λόγους, αυτούς ας τους αφήσουμε προς το παρόν στην άκρη, αλλά για σκέτους οικονομικούς. Μπορεί να λέμε ότι η Γερμανία θα επιβιώσει στρεφόμενη προς τηνΚίνα, Ρωσία κλπ, αλλά η πραγματικότητα δεν συνηγορεί προς αυτό, και τούτο, διότι η Κίνα απορροφά μόνο το 6% των εξαγωγών της, ενώ η ΕΖ το 40%, και η ΕΕ ανάμεσα στο 60% και το 70%. Και επιπλέον η Κίνα, με την παρατηρούμενη μείωση του ρυθμού μεγέθυνσης, δεν μπορεί να καλλιεργεί μεγαλύτερες προσδοκίες για το μέλλον.
Το ότι η Γερμανία, αργά ή γρήγορα, θα μπει κι αυτή στο χορό και θα εισπράξει το αποτέλεσμα της πολιτικής που επιβάλει τα τελευταία χρόνια, δεν είναι πλεόν εικασία ή ευσεβής πόθος, αλλά πραγματικότητα. Η ύφεση δεν είναι πλέον έξω από την πόρτα της, αλλά έχει περάσει στο σαλόνι και στρογγυλοκάθεται.
Σύμφωνα με το σημερινό Spiegel, ο δείκτης PMI, ( Purchasing Managers’ Index), που βασίζεται σε επισκόπηση 1000 εταιριών έπεσε κατά 0.8 μονάδες, στο 48.5, αρκετά πιο κάτω από τη βάση των 50 μονάδων και στο χαμηλότερο σημείο από τον Ιούνιο του 2009. Το ίδιο και η προοπτική στον τομέα των υπηρεσιών. Εδώ ο δείκτης έπεσε από το 55.9 τον Μάιο, στο 47, τη μεγαλύτερη πτώση της τελευταίας 15-ετίας. Tον Ιούνιο οι εξαγωγές είδαν τη μεγαλύτερη πτώση από τον Απρίλιο του 2009 και απ΄τη βιομηχανία χάθηκαν οι περισσότερες θέσεις εργασίας των τελευταίων δυό μιση ετών. Πρόβλημα παρουσιάστηκε και με την είσπραξη των φόρων. Τα έσοδα φέτος (42 δις), συγκρινόμενα με τα περσινά (51 δις), έπεσαν κατά 4.3%. Πτώση επίσης, παρατηρήθηκε και στις εξαγωγές κατά τον μήνα Απρίλιο.
Το πώς, οι φωστήρες και χρυσοπληρωμένοι σύμβουλοι της κ. Μέρκελ ήλπιζαν ότι η Γερμανία με την τόση εξάρτηση από την ΕΖ θα μπορούσε να περάσει απέναντι χωρίς να βραχεί, είναι απορίας άξιον. Θέλοντας να σώσει τις τράπεζές της, στραγγαλίζει τη βιομηχανία της. Εμ, δεν γίνονται και τα δυο, σ’ αυτή τη ζωή.

Έτοιμο το μνημόνιο για την Κύπρο

 

Με αυστηρούς όρους και προϋποθέσεις που θα καταγράφονται επακριβώς σε μνημόνιο συναντίληψης θα εισέλθει η Κύπρος στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης EFSF, ώστε να εξασφαλίσει τα αναγκαία κονδύλια για ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και εξυπηρέτηση του χρέους τους. Ήδη η γερμανική κυβέρνηση έχει ετοιμάσει προσχέδιο του μνημονίου, το οποίο περιλαμβάνει τους όρους του δανεισμού, καθώς και τις κινήσεις στις οποίες πρέπει να προβεί η Κύπρος, για να αρχίσει η ροή του χρήματος προς τα κρατικά ταμεία. Καθίσταται σαφές ότι το μνημόνιο δεν θα αφορά μόνο χρήματα για ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών, αλλά και κονδύλια για την ευρύτερη οικονομία της Δημοκρατίας. Είναι, επίσης, σαφές ότι παρά το μικρό σε σύγκριση με άλλες χώρες μέγεθος του δανεισμού, η Κύπρος θα τεθεί υπό την εποπτεία τρόικας, ανάλογης με αυτή της Ελλάδος, αφού στο όλο εγχείρημα εμπλέκεται και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Όλα είναι έτοιμα, λοιπόν, στις Βρυξέλλες για προσφυγή της Κύπρου. Αναμένεται απλώς η εκδήλωση πρόθεσης δανεισμού από τη Λευκωσία, για να αρχίσουν να κινούνται τα γρανάζια του EFSF. Η εξέλιξη αυτή τοποθετείται στις αρχές της εβδομάδας, έπειτα από την υποβολή επίσημου αιτήματος στήριξης στον EFSF από την Ισπανία.

 http://www.cytoday.eu