Category Archives: ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ

Το εκλογικό πραξικόπημα της 20ης Σεπτεμβρίου

Η νέα κυβέρνηση διορίστηκε τον Αύγουστο αλλά οι εκλογές έγιναν τον Σεπτέμβριο – Πώς έβαλαν πλάτη τα κόμματα για να γίνει Αποικία η Ελλάδα.
Κατερίνα Γκαράνη – Μαρία Τσολακίδη
Η σοβαρότητα της είδησης για τον διορισμένο Ολλανδό πρωθυπουργό της Ελλάδας με τους 20 διορισμένους υπουργούς που θα αναλάβουν την διοίκηση της Γενικής Γραμματείας Εσόδων, του Δημοσιονομικού Συμβουλίου και των Υπουργείων είναι σημαντικότατη μόνο και μόνο που έρχεται από τη Μεγάλη Βρετανία. Η συγκεκριμένη χώρα έχει αποδείξει από το 2010 μέσω πολιτικών φωνών και μέσω αρθρογραφικών κειμένων ότι γνωρίζει νωρίτερα αυτό που πρόκειται να γίνει στην πρώην αποικία της και νυν αποικία της Ε.Ε.
Οι  αποικιοκράτες ξέρουν από αποικίες
Από την εποχή της υπογραφής του Μνημονίου 1 η Βρετανία ήταν αυτή που μέσω του φιλελεύθερου……

Read the rest of this entry

To πρώτο πραξικόπημα των αγορών στην ιστορία;

Αν στη Βενεζουέλα το 2002 έγινε το πρώτο τηλεοπτικό πραξικόπημα στην ιστορία, στην Ελλάδα του 2014 βρίσκεται σε εξέλιξη το πρώτο πραξικόπημα των αγορών, στα παγκόσμια χρονικά. 
Τότε μονταρισμένα πλάνα από τα ιδιωτικά τηλεοπτικά κανάλια με παραπλανητικές εικόνες, οδήγησαν στην σύλληψη και την προσωρινή καθαίρεση του προέδρου Ούγκο Τσάβες. 
Σήμερα, μια καλά συντονισμένη επιχείρηση πολιτικών, εκδοτών και οικονομικών παραγόντων με διεθνείς διασυνδέσεις, πάει να ανατρέψει την λαϊκή θέληση και την δημοκρατία, επιβάλλοντας, με τα σύγχρονα οικονομικά τανκς, έναν πλήρως αποτυχημένο πρωθυπουργό και μια κυβέρνηση σε ..

Read the rest of this entry

Να γιατί την Κυριακή έγινε κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, κόλαφος η γνωμοδότηση Χρυσόγονου

Βενιζέλος
Χθες συντελέστηκε ένα πρωτόγνωρο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα. Η πρόταση δυσπιστίας κατά μέλους της κυβέρνησης, αποτελεί σύμφωνα με το άρθρο 142 του κανονισμού της Βουλής , νόμιμο δικαίωμα του 1/6 της Βουλής. Η επίκληση χρονικού ορίου εξαμήνου από προηγούμενη πρόταση, είναι απολύτως σαφές από την παράγραφο 6 του ίδιου άρθρου του κανονισμού, ότι αναφέρεται ρητώς και κατηγορηματικώς, σε όμοια πρόταση δυσπιστίας.
Είναι απολύτως σαφές ότι η πρόταση δυσπιστίας κατά του συνόλου της κυβέρνησης και η πρόταση κατά μέλους, δεν έχουν καμία ομοιότητα. Η αποδοχή αρχικά από τον κύριο Σταμάτη της πρότασης, εκ μέρους της κυβέρνησης, και ειδικότερα η επισήμανσή του ότι δεν αμφισβητεί τη νομιμότητα της πρότασης, αποτελεί περίτρανη απόδειξη.
Η ετεροχρονισμένη διαφοροποίηση από τον πρωθυπουργεύοντα κ. Βενιζέλο, αφού το Προεδρείο είχε διακόψει προκειμένου να ξεκινήσει, με βάση τον κανονισμό, η τριήμερη συζήτηση, αποτελεί πρωτοφανή εξέλιξη.
Η απουσία του κ. Σαμαρά από τη Βουλή και η διεκπεραίωση του ρόλου του από τον κο Βενιζέλο, αποτελεί ένα ανοιχτό άδειασμα του πρωθυπουργού προς τον στενό συνεργάτη του και υπουργό Επικρατείας, κ. Σταμάτη.
Ο Κανονισμός της Βουλής παραβιάστηκε κατάφωρα, και η πρόταση μομφής δεν συζητήθηκε, μετά από παρέμβαση του «έγκριτου» Συνταγματολόγου κ. Βενιζέλου και μετά την επίκληση μιας γνωμοδότησης της επιστημονικής υπηρεσίας η οποία ποτέ δεν παρουσιάστηκε γιατί πολύ απλά ποτέ δεν υπήρξε. Την ίδια στιγμή άλλες γνωμοδοτήσεις και νομικές απόψεις που έχουν διατυπωθεί σε ανύποπτο χρόνο και επισημάνθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ,  δεν έγιναν αποδεκτές . (Χρυσόγονος, Καμτσίδου)
Κατόπιν αυτών, ο Πρόεδρος της Βουλής υπέπεσε και σε τρία ακόμα ατοπήματα, διεκπεραιώνοντας την εκτροπή, καθ’ υπαγόρευσιν Βενιζέλου, ως μη όφειλε:
Πρώτον αρνήθηκε την έναρξη της συζήτησης για τη πρόταση δυσπιστίας κατά του Υπουργού Οικονομικών, κατά παράβαση των υποχρεώσεών του. Και αρνήθηκε την τελική κρίση επί της εγκυρότητας ή μη από το σώμα, στο τέλος της 3ήμερης διαδικασίας, όπως προβλέπει σαφώς ο Κανονισμός (άρθρο 142 ΚτΒ) και δέχονται όλες οι επιστημονικές απόψεις, ακόμη και αυτές με διαφορετική ως προς το δια ταύτα εκτίμηση, όπως η αναφερόμενη από τον κο Βορίδη, άποψη Παραρά.
Δεύτερον, ενώ δήλωσε ότι θα θέσει στο σώμα, έστω και πριν την έναρξη της συζήτησης, την εγκυρότητα ή μη της πρότασης, τελικά ούτε αυτό έκανε, αφού μετά την αποχώρηση ΣΥΡΙΖΑ, ακολουθώντας τις οδηγίες του Βενιζέλου δεν έθεσε καν το θέμα σε έγκριση του σώματος.
Τρίτον, ενώ όφειλε να διακόψει και να κατέλθει της έδρας μετά τη κατάθεση πρότασης μομφής εναντίον του, συνέχισε σα να μη συμβαίνει τίποτα να προεδρεύει και ερμήνευσε κατά το δοκούν το άρθρο 150 του κανονισμού, σε σχέση με τη μη διακοπή της διαδικασίας.
Διαβάστε τη Γνωμοδότηση Χρυσόγονου:
Ερώτημα
Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης κ. Αλέξης Τσίπρας μου έθεσε το ερώτημα εάν είναι επιτρεπτή η υποβολή πρότασης δυσπιστίας ατομικά κατά υπουργού πριν από την παρέλευση εξαμήνου αφότου η Βουλή απέρριψε πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης, μέλος της οποίας είναι ο υπουργός.
Απάντηση
Ι. Στην παρ. 2 του άρθρου 84 του Συντάγματος ορίζεται: «Η Βουλή μπορεί με απόφασή της να αποσύρει την εμπιστοσύνη της από την Κυβέρνηση ή από μέλος της. Πρόταση δυσπιστίας μπορεί να υποβληθεί μόνο μετά την πάροδο εξαμήνου αφότου η Βουλή απέρριψε πρόταση δυσπιστίας. …».
Το δεύτερο εδάφιο της παραπάνω διάταξης θέτει τον κανόνα ότι για να υποβληθεί πρόταση δυσπιστίας πρέπει να έχει παρέλθει τουλάχιστον εξάμηνο από την απόρριψη της προηγούμενης. Ο κανόνας αυτός έχει βεβαίως νόημα μόνον όταν πρόκειται για την υποβολή νέας πρόταση δυσπιστίας κατά της ίδιας κυβέρνησης. Είναι αυτονόητο ότι, εάν εντός του εξαμήνου ορκιστεί νέα κυβέρνηση, ουδόλως κωλύεται η υποβολή πρότασης δυσπιστίας κατά αυτής. Με άλλα λόγια, η εφαρμογή του κανόνα προϋποθέτει την ταυτότητα του καθ’ ου η πρόταση.
Για τον ίδιο ακριβώς λόγο, ο παραπάνω κανόνας δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση υποβολής διαδοχικών προτάσεων κατά της κυβέρνησης συλλογικά και κατά μέλους της ατομικά, οπότε επίσης δεν συντρέχει ταυτότητα του καθ’ ου η πρόταση. Όπως έχω υποστηρίξει σε ανύποπτο χρόνο, η εξάμηνη προθεσμία δεν εφαρμόζεται παρά μόνο για ταυτόσημες ως προς τον καθ’ ου προτάσεις, έτσι ώστε η απόρριψη πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης να μην εμποδίζει την υποβολή πρότασης δυσπιστίας κατά μέλους της πριν την πάροδο εξαμήνου (Κ. Χρυσόγονος, Συνταγματικό δίκαιο, Εκδ. Σάκκουλα 2003, σ. 555).
Την άποψη αυτή, μολονότι είχε υποστηριχθεί παλαιότερα και η αντίθετή της (βλ. Π. Παραρά, Σύνταγμα 1975 – Corpus, τόμ. ΙΙΙ, Εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα 1999, σ. 203), επιβεβαιώνει και η πλέον πρόσφατη μονογραφία για την κυβερνητική ευθύνη που διαθέτει η ελληνική βιβλιογραφία. Σ’ αυτήν αναφέρεται, επί λέξει, ότι «η προθεσμία αυτή δεν ισχύει, όταν η προγενέστερη πρόταση μομφής δεν αφορούσε το υπουργικό συμβούλιο στο σύνολό του ή τον πρωθυπουργό, αλλά μεμονωμένο μέλος της κυβέρνησης… Αν, δηλαδή, απορριφθεί πρόταση μομφής που στρέφεται κατά της κυβέρνησης, δεν παρεμποδίζεται η υποβολή νέας, που στοχεύει στην απομάκρυνση υπουργού, εντός του εξαμήνου» (Ιφ. Καμτσίδου, Το κοινοβουλευτικό σύστημα. Δημοκρατική αρχή και πολιτική ευθύνη, Εκδ. Σαββάλα 2011, σ. 267).
Εξάλλου, η παραπάνω άποψη επιβεβαιώνεται κατ’ ουσίαν και από δύο περαιτέρω επιχειρήματα, ένα τελολογικό και ένα συστηματικό. Καταρχάς, προφανής σκοπός της περί εξαμήνου διάταξης του άρθρου 84 παρ. 2 Συντ. είναι η διασφάλιση της κυβερνητικής σταθερότητας, η οποία όμως μόνον από ενδεχόμενη αποδοχή πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης συλλογικά κινδυνεύει και όχι από την αποδοχή τέτοιας πρότασης ατομικά κατά υπουργού. Στη δεύτερη περίπτωση ο υπουργός υποχρεούται μεν σε παραίτηση, η συνταγματική ωστόσο θέση της κυβέρνησης συλλογικά ουδόλως θίγεται.
Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 85 Συντ., σύμφωνα με την οποία «τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, καθώς και οι Υφυπουργοί είναι συλλογικώς υπεύθυνοι για τη γενική πολιτική της Κυβέρνησης και καθένας από αυτούς για τις πράξεις ή παραλείψεις της αρμοδιότητάς του», προκύπτει ότι δια
ρίνεται σαφώς η ατομική πολιτική ευθύνη των μελών της κυβέρνησης έναντι της συλλογικής ευθύνης της ίδιας της κυβέρνησης (βλ., ενδεικτικά, Ευ. Βενιζέλου, Μαθήματα συνταγματικού δικαίου, 2η έκδ., Εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα 2008, σ. 559, Κ. Μαυριά, Συνταγματικό δίκαιο Ι, Εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα 2000, σ. 543, Δ. Θ. Τσάτσου, Συνταγματικό δίκαιο, τόμ. Β΄, Οργάνωση και λειτουργία της πολιτείας, 2η έκδ., Εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα 1993, σ. 292 επ.). Επομένως, η απόδοση ατομικής πολιτικής ευθύνης με την υποβολή πρότασης δυσπιστίας κατά ορισμένου μέλους της κυβέρνησης είναι σαφώς διακεκριμένη έναντι της απόδοσης πολιτικής ευθύνης συλλογικά στην κυβέρνηση.   
II. Σύμφωνα με το άρθρο 142 παρ. 3 του Κανονισμού της Βουλής, αν διαπιστωθεί ότι η πρόταση υπογράφεται από τον ελάχιστο απαιτούμενο αριθμό βουλευτών, η Βουλή διακόπτει τις (νομοθετικές ή άλλες) εργασίες της και επακολουθεί η έναρξη συζήτησης της πρότασης. Η κατά τη διάταξη αυτή διαπίστωση γίνεται προφανώς από το Προεδρείο της Βουλής και η αρμοδιότητα του τελευταίου εξαντλείται σ΄ αυτήν. Ούτε στο άρθρο 142 ούτε στα άρθρα 11 και 12 και 14 του Κανονισμού, τα οποία καθορίζουν τις αρμοδιότητες του Προέδρου, των λοιπών μελών του Προεδρείου και της Διάσκεψης των Προέδρων, περιέχεται οποιαδήποτε πρόβλεψη περί δυνατότητας του Προεδρείου (ή της Διάσκεψης των Προέδρων) να απορρίψει το ίδιο πρόταση δυσπιστίας, επειδή κατά τη γνώμη της πλειοψηφίας των μελών του Προεδρείου (ή της Διάσκεψης των Προέδρων) ή προσωπικά του Προέδρου η πρόταση αυτή δεν πληροί τις προϋποθέσεις των άρθρων 84 του Συντάγματος και 142 του Κανονισμού της Βουλής σχετικά με τον χρόνο υποβολής της. Μόνη αρμόδια να απορρίψει την πρόταση δυσπιστίας, σύμφωνα με τις ανωτέρω διατάξεις, είναι η Ολομέλεια της Βουλής, αφού εννοείται προηγηθεί συζήτησή της με τους όρους της παρ. 4 του άρθρου 142 του Κανονισμού της Βουλής. 
Συμπέρασμα
Η απόρριψη πρότασης δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης δεν εμποδίζει την υποβολή πρότασης δυσπιστίας κατά μέλους της πριν την πάροδο εξαμήνου και πάντως μόνη αρμόδια να τη συζητήσει και στη συνέχεια να την απορρίψει είναι η Ολομέλεια της Βουλής, εφόσον η πρόταση φέρει τις υπογραφές τουλάχιστον του ενός έκτου του συνόλου των βουλευτών.
Θεσσαλονίκη, 30.03.2014
Κώστας Χ. Χρυσόγονος
Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου
Νομική Σχολή Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης


.koutipandoras.gr

Κατρούγκαλος και Χρυσόγονος: «Ετοιμάζουν νοθεία στην κάλπη του Μαΐου»

Οι δύο κορυφαίοι συνταγματολόγοι, Γ. Κατρούγκαλος και Κ. Χρυσόγονος, προειδοποιούν: Αντισυνταγματική η κατάργηση του δικαιώματος των ετεροδημοτών να ψηφίζουν στον τόπο διαμονής.

Καταστρατηγεί τον «Καλλικράτη» η μεταφορά των ευρωεκλογών στη δεύτερη Κυριακή.

ΝΔ και ΠΑΣΟΚ προκαλούν τεχνητή αύξηση της αποχής, ώστε να αποδυναμώσουν επικοινωνιακά το επερχόμενο εις βάρος τους αποτέλεσμα.

Ετοιµάζουν πραξικόπηµα

«Προµελετηµένη νοθεία του εκλογικού αποτελέσµατος» χαρακτηρίζουν οι συνταγµατολόγοι τη ρύθµιση που αναµένεται να φέρει στη Βουλή η κυβέρνηση και η ο οποία καταργεί τη δυνατότητα των ετεροδηµοτών να ψηφίζουν στον τόπο κατοικίας τους. 

Στόχος τους φυσικά… η αυξηµένη αποχή.

Στο ΧΩΝΙ την Κυριακή

Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΣΥΜΠΡΑΤΤΕΙ ΣΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ!!! Πραξικόπημα! Απολύσεις στο Δημόσιο και χωρίς την έγκριση της Βουλής με τροπολογία Στουρνάρα-Μητσοτάκη

Τροπολογία με την οποία εφεξής επιτρέπεται με Προεδρικά Διατάγματα να καταρτίζονται οι Οργανισμοί των υπουργείων, των αυτοτελών δημοσίων υπηρεσιών, των αποκεντρωμένων διοικήσεων αλλά και των ΝΠΔΔ, κατατέθηκε σήμερα στη Βουλή από τους υπουργούς Διοικητικής Μεταρρύθμισης Κυριάκο Μητσοτάκη και τον υπουργό Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα.  Επειδή δε η τροπολογία κατατέθηκε στο νομοσχέδιο για την αυθαίρετη δόμηση, φέρει την υπογραφή και του αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος Σταύρου Καλαφάτη. 



Σύμφωνα με την τροπολογία, με Προεδρικά Διατάγματα θα είναι δυνατό επίσης να αντικαθίστανται ή να τροποποιούνται οι Οργανισμοί, αλλά και να καταρτίζονται ενιαίοι οργανισμοί για κατηγορίες νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου. 

Προβλέπεται, επίσης, ότι είναι δυνατόν με τα ίδια Προεδρικά Διατάγματα να αντικαθίσταται, να καταργείται ή να τροποποιείται κάθε ισχύουσα διάταξη νόμου ή κανονιστικής πράξης, σχετική με την οργάνωση και λειτουργία των προαναφερόμενων φορέων

Η κατάρτιση των Οργανισμών θα βασίζεται σε εκθέσεις αξιολόγησης των οργανικών μονάδων τους που συνοδεύονται από περιγράμματα αποστολής και θέσεων καθώς και από σχέδια στελέχωσης, τα οποία έχουν εγκριθεί από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Μεταρρύθμισης. Ανάμεσα στα όσα θα προβλέπουν οι Οργανισμοί μπορεί να είναι και η σύσταση νέων θέσεων προσωπικού, καθώς και η κατάργηση, κατά κατηγορία και κλάδο, υφιστάμενων θέσεων που πλεονάζουν ή ακόμα και η μεταφορά θέσεων προσωπικού σε άλλους κλάδους. 

Πρόκειται ουσιαστικά για την καθιέρωση των Προεδρικών Διαταγμάτων ως πάγιας πρακτικής για την οργάνωση και λειτουργία του στενού δημόσιου τομέα και των ΝΠΔΔ, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη έγκριση της Βουλής. Παρά την ευελιξία που παρέχει στην κυβέρνηση η έκδοση Προεδρικών Διαταγμάτων, πρέπει να σημειωθεί ότι η διαδικασία της έκδοσης τους προϋποθέτει ότι γνωμοδοτεί προηγούμενως το ΣτΕ για τη συνταγματικότητα των προβλεπομένων.

Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση, στόχος της τροπολογίας είναι η ορθολογική και αποτελεσματική αναδιοργάνωση των δημοσίων πολιτικών υπηρεσιών ώστε να παρέχουν τις καλύτερες δυνατές υπηρεσίες στους πολίτες. 

Ο νέος χάρτης της ελληνικής δημόσιας διοίκησης θα αποτυπωθεί κανονιστικά με τα προεδρικά διατάγματα στα οποία θα καθοριστεί το περιεχόμενο, η έγκριση και η τροποποίηση των οργανισμών των δημοσίων υπηρεσιών, αναφέρεται στην έκθεση τονίζεται όμως ότι «προηγουμένως θα έχει ελεγχθεί διοικητικά και πρακτικά ως προς την εφαρμοσιμότητά του, καθώς θα έχει προκύψει με βάση υλικοτεχνικές μελέτες, σύμφωνα με τις μεθόδους της σύγχρονης διοικητικής επιστήμης». 

Η επέκταση της έκδοσης Προεδρικών Διαταγμάτων ως πάγια πρακτική για το νέο χάρτη της δημόσιας διοίκησης αποτυπώνεται ουσιαστικά στην επισήμανση της αιτιολογικής έκθεσης σύμφωνα με την οποία «η επιλογή του νομικού εργαλείου του προεδρικού διατάγματος για τη θέση σε ισχύ των νέων οργανισμών υπαγορεύεται από την ανάγκη της ευελιξίας και της ύπαρξης διακριτικής ευχέρειας της διοίκησης ως προς την οργάνωσή της αλλά και από τη δικαιοκρατική εγγύηση προηγούμενου ελέγχου των Προεδρικών Διαταγμάτων από το Συμβούλιο της Επικρατείας». 



Πρέπει, άμεσα η αντιπολίτευση να αντιδράσει εντός κοινοβουλίου! να το φτάσει μέχρι τα άκρα, ακόμα και μπλοκάροντας διαδικασία, με κάθε τρόπο.(αποχώρηση, κομμάτων, πρόταση μομφής). Θα απολύουν σε μία νύχτα δημόσιους υπαλλήλους, χωρίς να έχουν πλέον θέμα με απείθαρχους βουλευτές!

Αποτελεί πραξικόπημα, και παρακάμπτεται οριστικά Κοινοβούλιο από τον έλεγχο του Δημόσιου Τομέα. Μία μικρή ομάδα, και επίσημα μας κυβερνάει, χωρίς να λογοδοτεί ούτε στο κοινοβούλιο!

ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ!

Στιγμιότυπο 2012-11-07, 12.35.21 μ.μ.

Share

 


ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΚΑ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΠΡΙΝ ΛΙΓΟ ΔΙΕΚΟΨΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΕΝΩ ΑΡΧΙΖΕ Η ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ….ΔΙΟΤΙ ΟΙ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΗΜΑΣΤΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΠΟΝΤΕΣ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΥΣ……ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΛΩΣΔΙΟΛΟΥ ΠΑΡΑΝΟΜΟ….. ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ….ΜΟΛΙΣ ΕΓΙΝΕ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΕΚΤΡΟΠΗ…

ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΕΓΙΝΕ… ΔΙΚΗ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΑΙΤΙΟΥΣ

Η πολυδιαφημισμένη «αποκάλυψη» του ΒΗΜΑΤΟΣ για το «πραξικόπημα που δεν έγινε», μπορεί να ήταν ιδιαίτερα «θορυβώδης» από το εκδοτικό συγκρότημα που ανέλαβε εργολαβικά να την προμοτάρει, Ωστόσο…


Η πιο προσεκτική της ανάγνωση αποκαλύπτει και στον πλέον δύσπιστο αναγνώστη, πως δεν αποτελεί τίποτε περισσότερο παρά ένα «γραμμάτιο»που έμελε κάποια στιγμή να εξοφληθεί.

Το σκηνικό και τα περιβάλλοντα μέσα στα οποία ενεφανίσθη το εν λόγω «γραμμάτιο» στο πολιτικό ενεχυροδανειστήριο, είναι ομολογουμένως φροντισμένα από τους εγκέφαλους που συνέλαβαν αυτή την πολιτική χοντροκοπιά.
Οι επιλογές τους όμως, ως προς το περιεχόμενο του «αποδεικτικού υλικού» που χρησιμοποίησαν, για τον προσεκτικό αναγνώστη, οδηγεί στα ακριβώς αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα, και στοιχειοθετεί εθνικής βαρύτητας κατηγορητήριο, για τους χειρισμούς της κυβέρνησης που διαχειρίστηκε την πιο καραμπινάτη περίπτωση εθνικής μειοδοσίας στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης.

Ας βάλουμε όμως τα πράγματα στη δυναμική τους σειρά, ιχνηλατώντας πρώτα απ όλα τον πολιτικό καμβά πάνω στον οποίο επέλεξαν να «ζωγραφίσουν» αυτή την διόλου τυχαία επικοινωνιακή αθλιότητα…

Τι θέλησαν???
Το πρώτο που θέλησαν ήταν να αποκαθάρουν από το βαρύτατο φορτίο των πολιτικών και εθνικών ευθυνών, το συνωμοτικό πυρήνα που εν είδει επικίνδυνης παρακυβέρνησης, διαχειρίστηκε την επίμαχη περίοδο κορυφαίες εθνικές υποθέσεις που οδήγησαν τη χώρα στον εναγκαλισμό με δολοφονικές συμπληγάδες, οι οποίες απειλούν πλέον ευθέως την ίδια της την υπόσταση.
(σ.σ: Ο χαρακτηρισμός «συνωμοτικό» αποδίδεται από τα περιγραφόμενα στο ΒΗΜΑ σύμφωνα με τα οποία: «…Εκείνη την ώρα ο κ. Παπανδρέου οριστικοποίησε τις αποφάσεις του σε μυστική συνεννόηση με τον κ. Π. Μπεγλίτη.»

Τι φρόντισαν???
Πριν απ όλα φρόντισαν να αποσιωπήσουν αυτό το καταγέλαστο σενάριο κατά τη διάρκεια εκείνης της επίμαχης περιόδου, και η συλλογιστική που επέλεξαν αυτόν και όχι οποιονδήποτε άλλον χειρισμό, είναι πλέον απόλυτα ξεκάθαρη.
Επέλεξαν να ξεδιπλώσουν αυτή την επικοινωνιακή αθλιότητα, μέσα σ ένα περιβάλλον στρατηγικής συνενοχής. Και η καταλληλότερη ευκαιρία δόθηκε με το εκλογικό αποτέλεσμα του περασμένου Ιουνίου κατά το οποίο το τρικολόρε έκτρωμα που συγκυβερνά, αποδέχτηκε το ρόλο του συνεχιστή στο ολέθριο έργο του πρωθυπουργού τη
μνημονιακής πατσαβούρας
, αναλαμβάνοντας ουσιαστικά καθολική συνευθύνη και απόλυτη συνενοχή για το εθνικό έγκλημα που συντελείται με τρόπο προκλητικό σε βάρος του τόπου.

Με λόγια απλά…
Σήμερα που όλοι είναι βουτηγμένοι μέχρι τα μαλλιά στη σκατοχαβούζα του δοσιλογισμού, της υποστολής των εθνικών προτεραιοτήτων και εν τέλει της εθνικής μειοδοσίας αναφορικά με τις κυρίαρχες πολιτικές τους επιλογές, είναι η καταλληλότερη περίοδος να βουτηχτεί στην κολυμβήθρα του Σιλωάμ ο ΓΑΠ και το εφιαλτικό πολιτικό έργο του, όχι τόσο για να εμφανιστεί δικαιωμένη μια ομάδα πολιτικών ανδρεικέλων που οδήγησε τον τόπο στην καταστροφή, αλλά για να πλασαριστεί ως επιβεβλημένο – και άρα δικαιωμένο – το σύνολο των κυρίαρχων επιλογών τους που με αφοσίωση ολοκληρώνει η επικίνδυνη πολιτική συγκυβέρνηση των δύο υπογεγραμμένων δηλωσιών και του ενός …πολιτικού μαϊντανού.

Κανείς λοιπόν δεν τολμά να μιλήσει… κανείς δεν τολμά να σκαλίσει το σκατό που πλημμυρίζει από παντού τα έργα και τις ημέρες τους. Και μέσα σ αυτό το κλίμα είναι ιδανικό το περιβάλλον για να επιχειρήσεις να εμφανίσεις ως υπερασπιστή της δημοκρατίας το δήμιο της Συνταγματικής νομιμότητας και της ίδιας της πατρίδας σε τελευταία ανάλυση.

Ας έρθουμε τώρα και στο βαρυσήμαντο των «αποκαλύψεων»…
Παρά και ενάντια στις προθέσεις του υπογράφοντα το δημοσίευμα αναλυτή, και φυσικά του εκδοτικού συγκροτήματος που ανέδειξε αυτή τη θλιβερή ιστορία, η αλήθεια αποκαλύπτεται από τις πρώτες κιόλας γραμμές του εν λόγω δημοσιεύματος.

Την λέμε απλά… Την αναδεικνύουμε ξεκάθαρα.
Το δίδυμο Παπανδρέου – Μπεγλίτης, λειτουργώντας στην ουσία ως συνωμοτική φράξια στ εσωτερικό μιας κυβέρνησης που τρεκλίζει ετοιμόρροπη υπό το βάρος των ολέθριων εθνοκτόνων της επιλογών, αποφασίζει να καλέσει τους αρχηγούς των επιτελείων για να τους ανακοινώσει το «ξήλωμά» τους από την ηγεσία του στρατεύματος. Οι αξιωματικοί που εκλήθησαν είναι: Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμυνας πτέραρχος Ιωάννης Γιάγκος και οι αρχηγοί Στρατού Φραγκούλης Φράγκος, Ναυτικού αντιναύαρχος Δημήτριος Ελευσινιώτης (σημερινός υφυπουργός Αμυνας) και Αεροπορίας αντιπτέραρχος Βασίλειος Κλόκοζας.
Γι αυτή την απόφαση ταπείνωσης και ντροπής, η κυβέρνηση Παπανδρέου αλλά και τα ανδρείκελα που τη διαδέχτηκαν, δεν έδωσε ποτέ και σε κανέναν πειστικές απαντήσεις.

Φήμες κύκλων τουςαφήνουν να διαρρεύσει πως με αυτή τους την απόφαση οι Παπανδρέου – Μπεγλίτης, απέτρεψαν ενδεχόμενη πολιτική αποσταθεροποίηση και απεφεύχθη στρατιωτικό πραξικόπημα.

Ρωτάμε…
1.Αν οι αξιωματικοίπου ξηλώθηκαν ήταν παράγοντες συνομωσίας και αποσταθεροποίησης που οργάνωναν με τη συμμετοχή ή την ανοχή τους πολιτική εκτροπή, γιατί δεν παραπέμφθηκαν στο στρατοδικείο με όλο το κατηγορητήριο που είχαν υπ όψιν τους οι Παπανδρέου – Μπεγλίτης, να δικαστούν και να τιμωρηθούν με βάση τα προβλεπόμενα από το Σύνταγμα και να πληροφορηθεί και ο ελληνικός λαός την αλήθεια???

2.Με ποιο δικαίωμα δεν οδηγήθηκαν στο στρατοδικείο «επίορκοι» αξιωματικοί με προτροπή και ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας που μεθόδευσε το «ξήλωμά» τους από τις ένοπλες δυνάμεις???

3.Αν οι συγκεκριμένοι αξιωματικοί δεν ενέχονται σε σχέδια εκτροπής της Δημοκρατίας, τότε γιατί δεν οδηγήθηκε σε δίκη το επικίνδυνο πολιτικό δίδυμο που με τη στάση και τους χειρισμούς του έβαλε τον τόπο σε επικίνδυνες πολιτικές περιπέτειες και ταυτόχρονα στοχοποίησε αδίκως μη αναμεμειγμένους ούτε καν με την ανοχή τους σε συνωμοτική δράση αξιωματικούς???

Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι μιλάμε για απίστευτα επικίνδυνες και πρωτοφανείς εθνικές λαθροχειρίες, από μια τρομαγμένη ομάδα πολιτικών, που τρέμει τις συνέπειες των επιλογών της


Ας πάμε τώρα και λίγο παρακάτω…
Στο συγκεκριμένο δημοσίευμα λοιπόν, αναδεικνύεται μια επικίνδυνη πολιτικά συλλογιστική του τότε πρωθυπουργού.
Επιχειρείται να εμφανιστούν οι καθολικές κοινωνικές αντιδράσεις εκείνης της περιόδου, που κλιμακώνοντας απ άκρου σ άκρον στην επικράτεια, με αποκορύφωμα τις εκδηλώσεις του λαού στη Θεσσαλονίκη που αποδοκίμασε τη θρασύτατη πολιτική ηγεσία και οδήγησε στη ματαίωση της παρέλασης, ως μήτρα μέσα από την οποία θα ξεπηδούσαν πρωταγωνιστές που θα οδηγούσαν τον τόπο σε πολιτική εκτροπή με απώτερο σκοπό τη διευκόλυνση στρατιωτικού πραξικοπήματος.

Κατάντια και ξεπεσμός για μια τρομοκρατημένη πολιτική ηγεσία με χεσμένα παντελόνια, που υπό το βάρος της εφιαλτικής και πατριδοκτόνου στάσης της, κατέφυγε στο κυνήγι φαντασμάτων και μαγισσών, βιάζοντας την αλήθεια, βιάζοντας την Ελλάδα, βιάζοντας το Σύνταγμα, και αποσκοπώντας αποκλειστικά και μόνο στην αναζήτηση τρόπων προκειμένου να σώσει τα άθλια τομάρια της.

Μέσα σ ένα τέτοιο σκηνικό σήψης και πολιτικής προστυχιάς…
Δεν ήταν καθόλου δύσκολο να εφευρεθεί ούτε ο κίνδυνος από τη «συντονισμένη» δράση ακροδεξιών δυνάμεων που αναπαράγει το δημοσίευμα… Ούτε φυσικά και ο «μυστηριώδης» πολιτικός της «εθνικοπατριωτικής δεξιάς» που του «ζητήθηκε να αναλάβει το ρόλο του πολιτικού «σωτήρα».

Εξιλαστήριο θύμα ο Φράγκος…
Στον οποίο αποδίδονται απόψεις «κριτικές» απέναντι σε μια πολιτική τάξη που διαφθείρεται από οικονομικά συμφέροντα και παράλληλα υπαναχωρεί διαρκώς σε ό,τι αφορά την προάσπιση των εθνικών συμφερόντων. Και συνεχίζει το δημοσίευμα λέγοντας ότι: «Δεν είναι βεβαίως ο μοναδικός στρατιωτικός που πιστεύει ότι οι επεμβάσεις της τρόικας, η υπογραφή δεσμευτικών μνημονίων, η οικονομική και ψυχολογική βία που ασκείται στον ελληνικό λαό καθώς και η συστηματική αποδυνάμωση των Ενόπλων Δυνάμεων αφενός θέτουν σε νέα βάση τον προβληματισμό για την έννοια της εθνικής ανεξαρτησίας στο σημερινό ευρωπαϊκό πλαίσιο και αφετέρου καλούν σε αυξημένη επαγρύπνηση για την προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας»

Με άλλα λόγια, από τη συμμορία του αντεθνικού δωσιλογισμού, κατηγορούνται οι στρατιωτικοί και τους αποδίδονται ευθύνες, γι αυτό που σήμερα είναι πεποίθηση ολόκληρης της Ελληνικής κοινωνίας.

Η Μαρία Αντουανέτα και ο αβανταδόρος της πολιτικής προστυχιάς…
Ο λιπόψυχος Σαμαράςσε ρόλο Μαρίας Αντουανέτας, δραπετεύει ουσιαστικά από την εθνική του ευθύνη. Αρνείται να κατονομάσει το επικίνδυνο φιάσκο και τους επικίνδυνους πολιτικούς του εμπνευστές, και επιδίδεται σε ένα κρεσέντο υποκρισίας ό
ου επιχειρώντας να δικαιολογήσει της υπογραφές της ντροπής και την κατοπινή στάση του, αποφεύγει επιδεικτικά να μιλήσει για την ταμπακιέρα, και αρκείται να επικαλεστεί την «εθνική του ευθύνη» που με το σκιάχτρο της δραχμής προσχώρησε στο στρατόπεδο των κοτζαμπάσηδων του Σουλτανάτου.

Και από την άλλη ο τραγικός ΣΥΡΙΖΑ, αναμασώντας την επιχειρηματολογία της συνωμοτικά δρώσας παρακυβέρνησης ισχυρίζεται πως: «σύμφωνα με πληροφορίες που ήταν εν γνώσει της Κουμουνδούρου το «σενάριο εκτροπής» με επέμβαση των Ενόπλων Δυνάμεων ήταν έτοιμο να ενεργοποιηθεί και στις 18 Ιουνίου 2012 μετά την επιβολή μέτρων περιορισμού αναλήψεων στις τράπεζες σε περίπτωση που κυριαρχούσε ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της προηγούμενης ημέρας».

Οι επαγγελματίες πατριδοκάπηλοι ωστόσο, αποκαλύπτοντας γι ακόμη μια φορά το συμπληρωματικό τους ρόλο και την ανοικτή τους προσχώρηση στα γρανάζια των νεοταξίτικων σχεδιασμών, εμφανιζόμενοι ως «παράγοντες του εθνικοπατριωτικού χώρου» (τρομάρα τους), εμφανίζονται να συζητούν το «σενάριο της εκτροπής» (και σχεδόν εύχονται να πραγματοποιηθεί…) εξηγούν στους συνομιλητές τους ότι «οι στρατιωτικοί δεν έχουν ουδεμία πρόθεση να διασώσουν την Ελλάδα από το χάος προκειμένου να γίνουν εξιλαστήρια θύματα και να πεθάνουν στη φυλακή». Επισημαίνουν ότι η επικρατέστερη εκδοχή που συζητείται εντόνως το τελευταίο έτος σε εθνικοπατριωτικούς κύκλους είναι ότι σε περίπτωση εκδήλωσης έκρυθμων καταστάσεων οι επικεφαλής των τριών Όπλων θα εμφανιστούν στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και θα ζητήσουν την εντολή να κυβερνήσουν σε συνεργασία με μη πολιτικές προσωπικότητες προκειμένου να αποκατασταθεί η τάξη.

Ξεκαθαρίζουμε ότι:Αυτή τη «θεσμική χορογραφία» τυπικώς προέβλεπε ως δυνατότητα το Σύνταγμα του 1952 (όταν αρχηγός του κράτους ήταν ο βασιλιάς), όχι όμως και το ισχύον Σύνταγμα του 1975.

Συμπεράσματα…
1.Η εξεγερμένη κοινωνίαπου τόλμησε να αντιμετωπίσει με μίσος και οργή τα προσκυνημένα πολιτικά ανδρείκελα που την εξαπάτησαν και τόλμησαν να βγάλουν την πατρίδα της και την αξιοπρέπειά της στο σφυρί, δεν ήταν μήτρα πολιτικής ανωμαλίας, αλλά ο φόβος και ο τρόμος των χεσμένων υποτακτικών, που υπό το βάρος της στάση τους, τρόμαζαν ακόμη και με τον ίσκιο τους, και δεν ήξεραν την επόμενη κιόλας στιγμή τι τους περιμένει.

2.Αυτό είναι το σύνδρομο του Νενέκου. Όλοι αυτοί οι ξεγάνωτοι τενεκέδες, δε δίνουν δεκάρα τσακιστή ούτε για τη δημοκρατία που βίασαν, ούτε για τη νομιμότητα που κουρέλιασαν στην αξιοθρήνητη διαδρομή τους. Φαντασιώνονται «κινήματα» και «πραξικοπήματα» θορυβημένοι για τα άθλιά τους τομάρια που τρέμουν μπροστά στη λαϊκή οργή μην κάποια στιγμή θεριέψει και τα ξεσκίσει.

Και το σημαντικότερο…
Το πραξικόπημα δεν απειλήθηκε… Το πραξικόπημα έγινε. Και οι πραγματικοί υπόλογοι γι αυτό δε βρίσκονται στην ηγεσία ή τα κλιμάκια των ενόπλων δυνάμεων.
Πρωτεργάτες… Εμπνευστές… και οργανωτές ήταν η θλιβερή ομάδα μιας παρακυβέρνησης που δε δίστασε να παίξει επικίνδυνο παιχνίδι με τις ένοπλες δυνάμεις, αφού πρώτα κουρέλιασε το Σύνταγμα, τους θεσμούς, και κάθε έννοια δημοκρατικής νομιμότητας στον τόπο.
Θλιβεροί συνένοχοι,οι συνοδοιπόροι στην κατρακύλα και την εθνοκτόνο πολιτική που στρουθοκαμηλίζουν για να δικαιολογήσουν την ολέθρια πολιτική στάση τους. Οι συνένοχοι στην υποταγή και στη σιωπή απέναντι στο έγκλημα που συντελείται.
Και αφού επέλεξαν με ΔΟΛια μέσα να αναδείξουν αυτή τη θλιβερή ιστορία, θα πρέπει να ανοίξουν τις πόρτες τους και τα έκτακτα δικαστήρια και φυσικά και τα εκτελεστικά αποσπάσματα για όλους εκείνους που δε δίστασαν να χορογραφήσουν επικίνδυνα παιχνίδια και με τη δημοκρατία και με την προοπτική του τόπου μας.

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ

ΑΦΟΥ ΟΙ ΛΑΚΕΔΕΣ ΤΟΥΣ ΧΑΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ… ΣΕΙΡΑ ΕΧΟΥΝ ΤΑ "ΟΠΛΑ"?…ΚΟΠΙΑΣΤΕ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ!

Άρθρο-σοκ από Γερμανία:»Στο Βερολίνο συζητούν πραξικόπημα ακόμη και ένοπλη επέμβαση στην Ελλάδα’!

Το αποκαλυπτικό άρθρο προέρχεται από την ιστοσελίδα German Foreign Policy.Όπως αναφέρει ο συντάκτης-μεταφραστής στο εισαγωγικό του σημείωμα 
είναι μια ειδησεογραφική ιστοσελίδα η οποία με την συνεργασία Γερμανών προοδευτικών δημοσιογράφων και Ακαδημαϊκών αποτελεί,όπως λέει, ένα ¨Παρατηρητήριο –  Συστηματικής Παρακολούθησης των διαχρονικών αποικιοκρατικών – ιμπεριαλιστικών στόχων της Εξωτερικής Πολιτικής της Γερμανίας από το 1870 ( 2ο Ράιχ ) μέχρι σήμερα¨. 

«Από την πρώτη στιγμή το «G.F.P.» κατήγγειλε την αποικιοκρατική πολιτική της Γερμανίας απέναντι στην Ελλάδα με αφορμή την δρομολογούμενη οικονομική κρίση που ¨ξέσπασε ξαφνικά¨ το 2009″,γράφουν.

Το άρθρο αναφέρεται στα μαύρα – Γερμανικά – σενάρια¨ για την Ελλάδα και εξηγεί γιατί  οι φήμες για πραξικόπημα που πάντα ακούγονται από το εξωτερικό δεν είναι και τόσο τυχαίες.Στο άρθρο γίνεται λόγος για πραγματικά εφιαλτικά σενάρια που έχουν να κάνουν ακόμη και με αποστολή ένοπλης επέμβασης στην Ελλάδα και γίνεται άμεση σύνδεση με τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης που έφερε το Χίτλερ στην εξουσία.Το περιεχόμενο του άρθρου είναι πραγματικά ανατριχιαστικό!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ

Η Αξία της Δημοκρατίας , Η Γερμανία συζητά για σενάρια βίας στην Ελλάδα 

ΑΘΗΝΑ – ΒΕΡΟΛΙΝΟ ( Αποκλειστικό ρεπορτάζ του «G.F.P.» ) .

Μπροστά στην διεξαγωγή των νέων εκλογών στην Ελλάδα η άρχουσα τάξη της Γερμανίας (deutsche Eliten ) εξετάζει διάφορα σενάρια βίαιων παρεμβάσεων , ώστε να εξασφαλιστεί ο παραπέρα έλεγχος της Αθήνας.
Μεταξύ άλλων συζητιούνται η εγκαθίδρυση – δημιουργία ενός Προτεκτοράτου ( Αποικιακό καθεστώς προστασίας ) , όπως επίσης την πιθανότητα ενός Στρατιωτικού Πραξικόπημα ( Putsch ) και την αποστολή Στρατιωτικών ¨Ειρηνευτικών¨ Δυνάμεων (Schutztruppen ) σε αυτή την χώρα της Νότιο-Ανατολικής Ευρώπης. ¨

Προτεκτοράτο/ Αποικία 

Η άρχουσα τάξη της Γερμανίας , εκείνες οι ηγετικές της   Ελίτ οι οποίες δεν θέλουν να λάβουν υπόψη τους τις προτεινόμενες αλλαγές από τον  P. Krugman και πολλούς άλλους ( εκτός Γερμανίας ) ειδικούς επί των οικονομικών ζητημάτων  , προχωρά ακάθεκτη στην συζήτηση και εξέταση ¨εναλλακτικών σεναρίων βίας¨ για τη λύση του ελληνικού προβλήματος.

Στις αρχές του  μήνα ο διευθυντής του γνωστού ¨Ινστιτούτου Παγκόσμιας Οικονομίας¨ του Αμβούργου , Thomas Straubhaar , δημοσίευσε άρθρο σε μια εφημερίδα με το οποίο ζητούσε να τεθεί η Ελλάδα υπό καθεστώς Κηδεμονίας ( Προτεκτοράτου ) και μάλιστα αυτό να γίνει ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΩΝ ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

Σύμφωνα με αυτές τις δυνάμεις η Ελλάδα σαν χώρα είναι ένα ¨αποτυχημένο-ανίκανο κράτος¨ ( σημείωση συντάκτη μεταφραστή : «failed state» ,  , τό οποίο ¨δεν είναι σε θέση να κάνει από μόνο του μια νέα αρχή ¨ . Η Αθήνα χρειάζεται υποστήριξη για την δημιουργία αποτελεσματικών κρατικών δομών¨
Γι ΄αυτούς τους λόγους θα πρέπει να μετατραπεί το Ελληνικό «failed state» σε ένα ¨Ευρωπαϊκό Προτεκτοράτο¨ . ¨Απέναντι σε αυτό το καθήκον καλείται ν΄ανταποκριθεί η Ε.Ε.¨,  δηλώνει ο κ. Straubhaar .

Απόσπασμα :
¨ Η Ε.Ε. θα έπρεπε να υποστηρίξει την Ελλάδα στον εκσυγχρονισμό των κρατικών της δομών σε όλα τα επίπεδα , κυρίως να την ενισχύσει με υπαλλήλους στην δημόσια διοίκηση , εφοριακούς και διαχειριστές ταμειακών υπηρεσιών¨ .
Όμως , συνεχίζει , …  ¨οι ενέργειες αυτές θα πρέπει να γίνουν με περισσή ευαισθησία¨, ώστε να αποτραπεί η αίσθηση προσβολής της εθνικής υπερηφάνειας, αξιοπρέπειας και η αντίσταση συντεχνιακών ομάδων ¨ .
Και αυτές οι δηλώσεις αφορούν ένα ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος που είναι υποτίθεται σύμμαχο με την Γερμανία , την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ στην υπεράσπιση της δημοκρατίας.’

Το Πραξικόπημα 

Ήδη γίνοντ
αι συζητήσεις και για την πιθανότητα ενός πραξικοπήματος στην Αθήνα. ¨Η Ελλάδα απειλείται από μια ολική κατάρρευση¨ ( χάος ) , δηλώνει ο παλαιός σύντροφος του Γιόζεφ Φίσερ ( πρώην υπουργού εξωτερικών της Γερμανίας ) και βουλευτής στο Ευρωκοινοβούλιο του ¨ Les Verts¨ ( το Γαλλικό αντίστοιχο του Κόμματος των Πρασίνων της Γερμανίας ), ο Ντανιέλ Κόν-Μπεντίτ. 
Ο Κον Μπεντίτ θεωρεί πως είναι αναπόφευκτη μια εκτεταμένη ανάμειξη στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα.

Απόσπασμα :
¨ Όσο αφήνουμε τους Έλληνες να προσπαθούν να βρουν λύσεις από μόνοι τους (durchwursteln , να ανακατεύονται ) , διακινδυνεύουμε την έκρηξη ενός στρατιωτικού πραξικοπήματος¨

Γερμανοί πολιτικοί σχολιαστές συμπεραίνουν , βλέπουν ομοιότητες στην κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Ελλάδα , με αυτή που ίσχυε στην ¨Δημοκρατία της Βαϊμάρης¨ (Weimarer Republik  , η Γερμανία μετά τον 1ο Π.Π. , από 1919 μέχρι 1933 – όπου ανέβηκε ο Χίτλερ στην εξουσία ).

Απόσπασμα :

¨Η χειρότερη περίπτωση (Worst Case ) θα ήταν για την Ελλάδα η επιστροφή (Rückfall, παλινόρθωση η οπισθοδρόμιση ) σε μια Δικτατορία ,  προειδοποιεί ένας εγνωσμένου κύρους σχολιαστής.
Απόσπασμα :
¨ Η πιθανότητα του σεναρίου εκδήλωσης ενός δικτατορικού πραξικοπήματος αυξάνεται όσο παρατείνεται η πολιτική αστάθεια στην Ελλάδα¨
Στο ίδιο σχόλιο λέγονται και τα παρακάτω, σχετικά με τον συσχετισμό μιας πιθανής δικτατορίας με το υπαγορευμένο στην Ελλάδα από το Βερολίνο σχέδιο λιτότητας :
Απόσπασμα :
¨ Όπως φαίνονται τα πράγματα , δεν υπάρχει άλλη λύση  για την επιβολή των μέτρων λιτότητας της Μέρκελ στους δρόμους της Αθήνας , εκτός από αυτή της ένοπλης καταστολής¨( mit Waffengewaltdurchsetzen )

ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΕΝΟΠΛΗΣ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ
(Schutztruppen-¨Δυνάμεις Προστασίας¨
Πρόσφατα η  «Γενική Εφημερίδα της Φρανκφούρτης» (F.A.Z. , η εφημερίδα δηλαδή που ήδη είχε γράψει από τον Σεπτέμβρη του 2011 για ¨ένα πιθανό Χασάπη που θα χρειαστεί να κυβερνήσει την Ελλάδα , βλέπε πιο πάνω ) ΕΠΑΝΗΛΘΕ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 6η ΜΑΙΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΕΘΕΣΕ ΣΑΝ ΘΕΜΑ ΤΗΝ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ .
Εάν η Ελλάδα , γράφουν , περάσει σε πτώχευση , τότε θα της ήταν ακόμα πιο αδύνατο σαν «failing state¨ ( αποτυχημένο κράτος ) να προστατέψει τα εξωτερικά της σύνορα από την είσοδο αλλοδαπών προσφύγων.

Τελευταία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ( της Ε.Ε. ) ανακοίνωσε πως είναι υποχρεωμένη να διασφαλίσει την – μόνιμη παραμονή –  των δυνάμεων της «FRONTEX» στα Ελληνοτουρκικά Σύνορα. Διότι , εάν η Αθήνα δεν θα μπορεί στο μέλλον να πληρώνει τις συνοριακούς της φρουρούς ή θα πρέπει να τους μισθοδοτεί  με  ¨δραχμές¨ , τότε αναμένεται να προκύψουν ¨χαοτικές συνθήκες ¨
Και είναι πολύ πιθανό ¨  να προκληθούν αναταραχές στη χώρα ¨. Σε αυτή την περίπτωση η βοήθεια προς την Ελλάδα δεν θα αποτελείται πια από δάνεια , αλλά ένα είδος Ανθρωπιστικής Βοήθειας , συμπεραίνει το κύριο σχόλιο της εφημερίδας στην κεντρική της σελίδα.
Απόσπασμα :
¨ Ας ευχηθούμε , κλείνει το σχόλιο του M. Martens στην «Frankfurter  Allgemeine Zeitung»,  πως… ¨ δεν θα πρέπει να σκεφτούμε την εγκατάσταση – Διεθνών Στρατιωτικών Δυνάμεων Προστασίας- , όπως συμβαίνει λίγο βορειότερα της Ελλάδας , με σκοπό την σταθεροποίηση κρατών που βρίσκονται σε αναταραχή…¨ ( 12, Griechenland Eine Schicksalswahl , » Ελλάδα – Οι καθοριστικές – εκλογές που θα κρίνουν την τύχη της»,

Το υπαγορευμένο από την Γερμανία σχέδιο λιτότητας (deutsche Spardiktat ) που οδηγεί την Ελλάδα στην εξαθλίωση συναντά στον λαό μια ολοένα και μεγαλύτερη αντίσταση, η οποία όπως φαίνεται δεν μπορεί ν΄ ανασταλθεί η να κατασταλεί ( niederzuhalten) σε κανονικές δημοκρατικές συνθήκες ( aufdemokratische Wege ) .

Οι προσπάθειες του Βερολίνου να πετύχει την υποταγή της Αθήνας , με την απειλή πως θα της στερηθεί το Ευρώ , απέτυχαν , όπως επίσης και η απαίτηση της Γερμανικής κυβέρνησης ( Bundesregierung ) να συνδεθούν οι επόμενες κοινοβουλευτικές εκλογές με την παράλληλη διεξαγωγή ενός Δημοψηφίσματος για την παραμονή η όχι στην Ευρωζώνη.

Το Βερολίνο απορρίπτει με κατηγορηματικό τρόπο ,  να αποσύρει το υπαγορευμένο σχέδιο λιτότητας , όπως ζητούν σε παγκόσμιο επίπεδο γνωστοί οικονομολόγοι , και σε αντικατάσταση του να δεχτεί την εισαγωγή νέων προγραμμάτων για την επίτευξη οικονομικής ανάπτυξης , παρά το γεγονός ότι ένας πιθανός αποκλεισμός της Ελλάδας από την Ευρωζώνη θα καταβαράθρωνε όλο το νομισματικό σύστημα του Ευρώ.
Η τελευταία ευκαιρία
Στις νέες εκλογές που προκηρύχθηκαν ,
μετά την αποτυχία όλων των προσπαθειών για την συγκρότηση κυβέρνησης , για τις 17 Ιουνίου , διαφαίνεται πως θα πλειοψηφήσουν εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις που απορρίπτουν αποφασιστικά ( dezidiert ) το υπαγορευμένο σχέδιο λιτότητας.  Και είναι γεγονός ότι δεν κατάφεραν να συγκροτήσουν κυβέρνηση , παρά την ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία τους , τα τρία κόμματα ( σ.σ. μεταφραστή : εννοεί προφανώς την Ν.Δ. , το ΠΑΣΟΚ και την ΔΗΜΑΡ ) που τάσσονται υπέρ της εφαρμογής ( Umsetzung ) των προγραμμάτων λιτότητας (Austeritätsprogramme).

Και οι νέες δημοσκοπήσεις προαναγγέλλουν ήδη την ήττα τους.  Το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες βλέπουν την τελευταία ευκαιρία τους να πετύχουν μια στροφή στην υπάρχουσα βούληση  της κοινής γνώμης (Meinungsumschwung) στην εκμετάλλευση του γεγονότος ότι η πλειοψηφία των Ελλήνων επιθυμεί την διατήρηση του Ευρώ. Ήδη πριν την προκήρυξη των νέων εκλογών ο υπουργός των οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είχε δηλώσει πως η Ευρωζώνη θα μπορούσε να αντέξει χωρίς προβλήματα την αποχώρηση της Ελλάδας. Πρόσφατα ο Επίτροπος Εμπορίου της Ε.Ε. , Karel De Gucht , επιβεβαίωσε το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προετοιμάζονται ήδη (παίρνουν μέτρα , bereiteten sich) για την ενδεχόμενη αποχώρηση της Ελλάδας

Απόσπασμα :
¨Εάν  διεξήγαμε τώρα ένα μυστικό δημοψήφισμα για την παραμονή η όχι στην Ευρωπαϊκή Ζώνη , τότε η συντριπτική πλειοψηφία θα τασσόταν ενάντια στην αποχώρηση η για την διατήρηση του Ευρώ. Οι νέες εκλογές  αποτελούν την τελευταία ευκαιρία της Αθήνας. Εάν δεν επιτρέψουν , δεν έχουν αποτέλεσμα τον σχηματισμό μιας πλειοψηφίας υπέρ των υπαγορευμένων προγραμμάτων λιτότητας , τότε όλα έχουν τελειώσει…

Το Βερολίνο άσκησε συμπληρωματική πίεση στη Αθήνα , για να διεξάγει-συνδέσει τις εκλογές ταυτόχρονα μ’ ένα δημοψήφισμα για την παραμονή στο Ευρώ , με σκοπό να μειώσει τις προοπτικές εκλογικής επιτυχίας των αντιπάλων της λιτότητας. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες ο κ. Σόιμπλε είχε θέσει την πιθανότητα αυτή ( σ.σ.μ.: του Δημοψηφίσματος ) στους Έλληνες συναδέλφους του , την Δευτέρα που μας πέρασε κατά την διάρκεια της σύσκεψης των υπουργών οικονομικών της Ευρωζώνης

Σύμφωνα με πληροφορίες αυτή η προτροπή ( σ.σ.μ. : του κ. Σόιμπλε για Δημοψήφισμα ) υποστηρίζεται και από τον  πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του Χριστιανό-Δημοκρατικού/Χριστιανό- Κοινωνικού Κόμματος ( CDU/CSU ). Ο κύριος αυτός έχει γίνει γνωστός με τη  δήλωση του ¨Τώρα η Ευρώπη μιλά Γερμανικά¨

Όπως επιβεβαίωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στην Αθήνα , η Καγκελάριος Angela Merkel άσκησε πίεση στον πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας , Κάρολο Παπούλια , ώστε να προχωρήσει στην υλοποίηση του γερμανικού σχεδίου δημοψηφίσματος.
Τον Νοέμβρη του 2011 το Βερολίνο απέρριψε με βάναυσο τρόπο τον τότε  πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, όταν εμφανίστηκε με την ίδια πρόταση στην κοινή γνώμη. Γεγονός που οδήγησε και στην αποπομπή ( πτώση του ).
Η ανοικτή ανάμειξη – επέμβαση της Γερμανικής κυβέρνησης στις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις προκάλεσε στην Αθήνα οργισμένες διαμαρτυρίες.  Όπως δήλωσε ο πρόεδρος του συντηρητικού κόμματος της Ν.Δ. , Αντώνης Σαμαράς , ¨ Οι Έλληνες δικαιούνται να τους σέβονται ¨ .  ¨Το Βερολίνο συμπεριφέρε-ται απέναντι στην Ελλάδα – σαν να είναι Προτεκτοράτο¨ , είπε ο Αλέξης Τσίπρας , πρόεδρος του Σύριζα.
Η Δύση του Ευρώ

Το Βερολίνο αποκλείει κάθετα κάθε απόκλιση από το βάναυσο πρόγραμμα λιτότητας , παρά το γεγονός ότι με αυτή την στάση προσεγγίζεται όλο και περισσότερο η Κατάρρευση όλης της Ευρωζώνης. Τον κίνδυνο αυτής της εξέλιξης επεσήμανε πριν λίγες μέρες και ο οικονομολόγος  Paul Krugman ( βραβείο Νόμπελ ) και δεν ήταν ο πρώτος .
Σύντομα , ¨πολύ πιθανά τον επόμενο μήνα ¨ , η Ελλάδα θα ολοκληρώσει την έξοδο της από το Ευρώ , σύμφωνα με την κρίση του κ. Krugman. Αμέσως μετά αναμένεται να ακολουθήσει μια μεγάλη φυγή κεφαλαίων , τουλάχιστον από την Ισπανία και την Ιταλία λόγω επίσης του φόβου της οικονομικής κατάρρευσης ,  προς την Γερμανία.
Λόγω αυτής της εξέλιξης θα έπρεπε να παρθούν δραστικά μέτρα , όπως περιορισμοί στην εξαγωγή συναλλάγματος ή νέα μέτρα οικονομικής στήριξης των ισπανικών και ιταλικών τραπεζών. Προοπτικά δεν θα μπορέσει να αποφευχθεί η ενίσχυση με αναπτυξιακά – προγράμματα – οικονομικά πακέτα , κυρίως της ισπανικής οικονομίας. 


Τελικά αυτό θα οδηγήσει υποχρεωτικά στην αλλαγή της υπάρχουσας στρατηγικής καταπολέμησης της κρίσης , την οποία η Γερμαν
α προσπαθεί μέχρι τώρα να αποτρέψει με κάθε δύναμη.

Απόσπασμα :
¨Η Γερμανία έχει την επιλογή¨, δήλωσε ο Paul Krugman : ¨η θα αναγνωρίσει η κυβέρνηση της Γερμανίας την αλλαγή πορείας/στρατηγικής της, ή έφτασε το τέλος του Ευρώ¨ Σε ότι αφορά τα χρονικά περιθώρια για την ¨δύση του Ευρώ¨ ο κ. Krugman δήλωσε: ¨Μιλάμε για τους επόμενους μήνες, όχι χρόνια¨
 « Εάν δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα μάτια σας για να βλέπετε , τότε θα τα χρειαστείτε για να κλάψετε » Ζ.Π. Σαρτρ 
——————————————–



Υ.Γ. Περαιτέρω πληροφορίες για το πλαίσιο , τα κίνητρα της Γερμανικής πολιτικής απέναντι στην Ελλάδα μπορείτε να διαβάσετε στις παρακάτω δημοσιεύσεις του «G.F.P.» εδώ : 

1 ) Die Folgen des Spardiktats 05.10.2011 , Οι Συνέπειες της υπαγορευμένης πολιτικής λιτότητας , http://www.german-foreign-policy.com/de/fulltext/58165?PHPSESSID=mhoip5blrd695is0k27iuj2114
2) Ausgehöhlte Demokratie 04.11.2011 , Η Υπονομευμένη – αποδυναμωμένη Δημοκρατία , http://www.german-foreign-policy.com/de/fulltext/58193?PHPSESSID=mhoip5blrd695is0k27iuj2114
3) Wie im Protektorat 13.02.2012 , Όπως συμβαίνει σε μια Αποικία- Προτεκτοράτο ,http://www.german-foreign-policy.com/de/fulltext/58264
4) Europa: Am Rande des Abgrunds, aber deutsch (II) 24.02.2012 , Η Ευρώπη μπροστά στην κατάρρευση , αλλά όμως… Γερμανική , μέρος ΙΙ ,
http://www.german-foreign-policy.com/de/fulltext/58276
5) Nach dem Modell der Treuhand 17.04.2012 , Σύμφωνα με το Μοντέλο Αποκρατικοποιήσεων της ¨Τρόιχαντ¨ ,
http://www.german-foreign-policy.com/de/fulltext/58307
6) Verelendung made in Germany 23.04.2012 , Το Γερμανικό μοντέλο εξαθλίωσης ,
http://www.german-foreign-policy.com/de/fulltext/58311
7) Das Antlitz der Krise 07.05.2012 , Η ακτινοβολία της κρίσης , σχετικά με τα αποτελέσματα των ελληνικών εκλογών της 6ης Μαΐου ,
 http://www.german-foreign-policy.com/de/fulltext/58321
8) Der Berliner Todeswunsch 22.05.2012 , Η επιθυμία θανάτου του Βερολίνου , ΣΗΜΕΡΙΝΟ ( 22/5) άρθρο , το οποίο δεν είναι ακόμα ¨κλειδωμένο¨ για συνδρομητές και μπορεί να μεταφραστεί.

http://www.german-foreign-policy.com/de/fulltext/58333
 

ΣΟΚ: Συνταγματικό πραξικόπημα προ των πυλών

Ένα πρωτοφανές παρασκήνιο, με σκοπό τη δημιουργία κυβέρνησης με κάθε τρόπο χωρίς να πάμε σε νέες εκλογές βρίσκεται σε εξέλιξη τις τελευταίες ώρες. 

Το επιχείρημα βεβαίως είναι πως αυτό απαιτεί για μία ακόμη φορά η σωτηρία της πατρίδας. 
Την σωτηρία της πατρίδας επικαλέστηκαν και όσοι έβαλαν την Ελλάδα στο γύψο πριν από 40 χρόνια, αλλά ας αφήσουμε την Ιστορία όσο διδακτική και να είναι και ας πάμε στα γεγονότα.

Μετά την συνάντηση του προέδρου της Δημοκρατίας με τον Πάνο Καμμένο, οι προσπάθειες που σύμφωνα με το Σύνταγμα (άρθρο 37) καταβάλει ο Πρόεδρος για τον σχηματισμό Οικουμενικής Κυβέρνησης τερματίστηκαν. Το επόμενο στάδιο είναι ο ορισμός μιας κυβέρνησης όσο το δυνατόν ευρείας αποδοχής η οποία θα οδηγήσει σε εκλογές με πρωθυπουργό Πρόεδρο ενός από τα τρία Ανώτατα Δικαστήρια.

Το βήμα αυτό λοιπόν που με τόση σαφήνεια περιγράφεται στο Σύνταγμα, είναι μετέωρο. Αντί της προκήρυξης εκλογών, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απαίτησε μία ακόμη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών. Η λειτουργία αυτή δεν είναι ούτε καν οριακή συνταγματικά, αλλά εκτός του πλαισίου του Συντάγματος και εκθέτει τον ίδιο τον Πρόεδρο γιατί φαίνεται να συμμετέχει και ο ίδιος σε μία μεθόδευση πολύ συγκεκριμένη.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, η νέα σύσκεψη των αρχηγών η οποία δεν προβλέπεται, είχε μοναδικό σκοπό τον εγκλωβισμό των δύο κομμάτων της Αριστεράς. Σε αυτή λοιπόν τη σύσκεψη, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ (με πρόταση Βενιζέλου),θα ζητούσαν τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης της Αριστεράς από το ΣΥΡΙΖΑ και τη ΔΗΜΑΡ, με πρωθυπουργό τον Νίκο Κωνσταντόπουλο. Αν τα κόμματα της Αριστεράς, έκαναν πίσω σε αυτή την πρόταση, τότε θα δημιουργούσαν την εντύπωση ότι δεν θέλουν να κυβερνήσουν και είναι αναξιόπιστα.

Η άρνηση του Αλέξη Τσίπρα να παραβρεθεί στη σύσκεψη αυτή, φαίνεται πως χάλασε το σχεδιασμό. Μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο του σχεδίου εγκλωβισμού, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, φαίνεται πως βάζουν σε εφαρμογή, ένα σχέδιο δημιουργίας μιας κυβέρνησης που θα βασίζεται στο τράβηγμα άρθρων του Συντάγματος από τα μαλλιά. Σύμφωνα με το σχέδιο νούμερο 2,τις επόμενες ώρες, Συνταγματολόγοι και κανάλια θα δημιουργήσουν την εικόνα, πως προκειμένου να σχηματιστεί κυβέρνηση δεν απαιτείται απόλυτη πλειοψηφία 151 βουλευτών όπως ορίζει το άρθρο 37,αλλά αρκεί πλειοψηφία 120 βουλευτών.

Το Σύνταγμα στο άρθρο 37 προβλέπει την απόλυτη πλειοψηφία, την αρχή της δεδηλωμένης δηλαδή που καθιερώθηκε επί Τρικούπη. Έτσι και μόνο έτσι γίνεται κυβέρνηση. Αν δεν ίσχυε αυτό άλλωστε δεν θα μαγειρεύονταν τόσοι εκλογικοί νόμοι με πριμ, προκειμένου να εξασφαλιστεί η απόλυτη πλειοψηφία εδρών. Η αρχή της δεδηλωμένης και η πλειοψηφία των 151 εδρών, είναι κάτι που μαθαίνει ο μαθητής της δευτέρας Λυκείου.

Το Συνταγματικό Πραξικόπημα που βρίσκετε σε εξέλιξη, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη Δημοκρατία αλλά και την δικαιολογημένη κοινωνική αντίδραση, θα θέσει απέναντι στο άρθρο 37,το άρθρο 84.Το άρθρο εκείνο δηλαδή που προβλέπει τι γίνεται σε περίπτωση πρόταση μομφής σε κυβέρνηση. Όταν ήδη υπάρχει αλλά για κάποιο λόγο αμφισβητηθεί. Σύμφωνα με το 84, αν υπάρξει πρόταση μομφής, ή η ίδια η κυβέρνηση ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης, τότε μπορεί να την πάρει με 120 ψήφους και 60 απουσίες. Αυτό είναι σαφώς διαφορετικό από την επιβεβαίωση εντολής στη Βουλή με 151 ψήφους κατά την ανάληψη της διακυβέρνησης της χώρας.

Οι ανάγκες λοιπόν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ (περιγράφονται πλήρως στη σελίδα 12 του HOT DOC που κυκλοφορεί με το απόρρητο σχέδιό τους) θα βάλει στο μίξερ τα άρθρα του Συντάγματος για να επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Τα τηλεπαράθυρα θα γεμίσουν αναλυτές και Συνταγματολόγους, που στην χειρότερη των περιπτώσεων θα δημιουργήσουν μια εικόνα αμφισβήτησης όσων λέει το άρθρο 37 για να φανεί δικαιολογημένη και μία άλλη «ερμηνεία». Η χρήση των Συνταγματολόγων για παραγωγή βολικών εξελίξεων δεν είναι πρωτοφανής.
Η λειτουργία του Παλατιού στην Αποστασία του 65, «νομιμοποιήθηκε» συνταγματικά από τον Συνταγματολόγο Γουρίτσα και χρόνια αργότερα Συνταγματολόγοι ερμήνευσαν πως ο Πρόεδρος της Βουλής Ι. Αλευράς ο οποίος εκτελούσε χρέη Προέδρου, είχε δικαίωμα ψήφου για την ανάδειξη του Χρ Σαρτζετάκη ως Προέδρου της Δημοκρατίας στην τρίτη ψηφοφορία (στις δύο προηγούμενες απείχε)

Στην πιο κρίσιμη περίοδο της Ελλάδας, το πολιτικό κατεστημένο που την έφερε σε αυτή την κατάσταση ενδιαφέρεται μόνο για την επιβίωσή του,πατώντας ακόμη και πάνω στο ίδιο το Σύνταγμα. Άλλωστε η ίδια η κυβέρνηση Παπαδήμου σύμφωνα με τον Προκόπη Παυλόπουλο (συνενετυξη ΣΚΑΙ) ήταν Συνταγματική εκτροπή, αλλά για το καλό της χώρας. Καταλαβαίνει ο οποιοσδήποτε το πόσο επικίνδυνη είναι η άποψη που θέλει το Σύνταγμα λάστιχο που διαμορφώνεται σύμφωνα με τις πολιτικές σκοπιμότητες και τις «καλές» προθέσεις. Ο Αντώνης Σαμαράς, ο Βαγγέλης Βενιζέλος και ένα μόρφωμα τεχνοκρατών, θα κυβερνήσει για το «καλό» μας, ενώ εμείς ψηφίσαμε για το κακό μας χωρίς να το ξέρουμε.

ΥΓ: Ελπίζω μόνο αυτές οι γραμμές να είναι ο λόγος που θα ματαιωθεί το σχέδιο που υπάρχει ήδη σε εξέλιξη. Το εύχομαι.

ΥΓ 2: είναι εντυπωσιακό πως στη Wikipedia στο λήμμα «αρχη δεδηλωμένης» υπήρξαν παρεμβάσεις στις 12 Μαΐου του 2012, και δεν περιγράφεται πλέον με πόσους ψήφους είναι αυτή. Αντίστοιχες παρεμβάσεις είχαν «βγάλει» πρωθυπουργό τον Παπαδήμο 3 μέρες πριν αναφερθεί το όνομά του για την πρωθυπουργία.

ΥΓ 3: Τα σχέδια αυτά είναι εν αγνοία του Κωνσταντόπουλου

skandalistis

Liberation: Ο Παπανδρέου φέρεται να επικαλέστηκε πραξικόπημα για να δικαιολογήσει το δημοψήφισμα

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ Ο ΓΑΠ ΜΟΝΟΝ ΩΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΚΑΙ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΣ ΠΡΟΔΟΤΗΣ ! ΤΟ ΤΟΜΑΡΙ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΤΑ ΦΑΣΙΣΤΟΜΟΥΤΡΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ !!!

Με τίτλο «Μία λαμπρή παράταξη κι ένα πραξικόπημα» και υπότιτλο ο Έλληνας πρωθυπουργός φέρεται να είχε επινοήσει μία απειλή στρατιωτικού πραξικοπήματος για να δικαιολογήσει το δημοψήφισμα» η γαλλική Liberation δίνει άκρως σοβαρή διάσταση στην πολιτική απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου να πάει σε δημοψήφισμα. Το κείμενο υπογράφει ο Jean Quatremer. 
Παραθετουμε το μεταφρασμένο κείμενο** που δημοσιέυεται στη γαλλική εφημερίδα…

«ΠΑΠΑΝ∆ΡΕΟΥ, ΜΙΑ ΛΑΜΠΡΗ ΠΡΑΞΗ ΚΙ ΕΝΑ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ»
Υπότιτλος
«ο Έλληνας πρωθυπουργός φέρεται να είχε επινοήσει μία απειλή στρατιωτικού πραξικοπήματος για να δικαιολογήσει το δημοψήφισμα»
«Μία απειλή στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Ελλάδα;» Αυτό βεβαίωσε στους εταίρους του στην ευρωζώνη ο Γιώργος Παπανδρέου, την Τετάρτη το βράδυ στις Κάννες, για να δικαιολογήσει την έκκλησή του, τη ∆ευτέρα, για ένα δημοψήφισμα σχετικά με το ευρωπαϊκό σχέδιο διάσωσης. …
Επί της ουσίας, θα έπρεπε να υπονομευθούν οι δραστηριότητες συνωμοτών με την απ’ευθείας έκκληση της ετυμηγορίας του λαού. δεδομένου ότι αυτό το σενάριο είναι αληθές  το ΚΥΣΕΑ είχε συνεδριάσει την προηγουμένη, ημέρα Τρίτη, υπό την προεδρία του Έλληνα πρωθυπουργού για την καθαίρεση των τεσσάρων αρχηγών των ενόπλων δυνάμεων και άλλων περίπου δώδεκα ανώτερων αξιωματικών. Υπεύθυνοι που είχαν τοποθετηθεί σε αυτές τις θέσεις από τη Ν∆ αντικαθίσταντο τώρα από πρόσωπα που πρόσκεινται στο ΠΑΣΟΚ.
Η Ελλάδα πέρασε λοιπόν ξυστά από μία νέα δικτατορία των συνταγματαρχών (1967- 1974);
Ούτε η Άγκελα Μέρκελ, ούτε ο Νικολά Σαρκοζύ, ούτε η Κριστίν Λαγκάρντ, αλλά ούτε και οι άλλοι Ευρωπαίοι ιθύνοντες που παρευρίσκοντο στο δείπνο δεν πίστεψαν σε αυτό ούτε για μια στιγμή. Τα λόγια αυτά έγιναν αποδεκτά με αναστεναγμούς εκνευρισμού. Και δικαίως. Ο στρατός είναι τίμιος και δεν αποτελεί πνέον πια απειλή για τη δημοκρατία. 
Προπαντός οι συνθήκες απέχουν πολύ από το να δικαιολογήσουν μία τέτοια πράξη. Εν συνεχεία, η καθαίρεση των επί κεφαλής του στρατού είχε προβλεφθεί αρκετούς μήνες πριν –ο στρατός είναι μία πολιτική υπόθεση στην Ελλάδα και κάθε κυβέρνηση τοποθετεί τους δικούς της ανθρώπους, κάτι που δεν είχε κάνει ακόμη το ΠΑΣΟΚ-, ο Παπανδρέου απλώς το χρησιμοποίησε ως εργαλείο για να δραματοποιήσει την κατάσταση.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός, σύμφωνα με τις πηγές μας, παρουσίασε μία άλλη δικαιολογία: ζητώντας δημοψήφισμα ήθελε να αναγκάσει την αντιπολίτευση της δεξιάς να αποδεχθεί το ευρωπαϊκό σχέδιο. Τέλος, μένοντας από επιχειρήματα, αναφέρθηκε στην κατάσταση των ελληνικών τραπεζών «οι οποίες δεν θέλουν να επανεθνικοποιηθούν». Και σε αυτό βρίσκεται αναμφίβολα η πραγματική εξήγηση της παρτίδας πόκερ του Γιώργου Παπανδρέου: η απομείωση κατά 50% του ελληνικού χρέους θα αναγκάσει το EFSF να προχωρήσει στην επανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών κατά 30 δις ευρώ.
(** Η μετάφραση δημοσιεύτηκε από το Twitter της Μ. Δεναξά).
Από newpost μέσω greki-gr
Το είδαμε στο Στοχασμό Πολιτική

ΒΟΜΒΑ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ:Ετοίμαζαν πραξικόπημα

Δείτε και διαβάστε την ανάρτηση του Γάλλου δημοσιογράφου που κάνει λόγο για πραξικόπημα στην Ελλάδα.

Είδηση βόμβα μετέδοσε πριν λίγο ο Ν.Χατζηνικολάου από την εκπομπή του στον real fm.Όπως είπε Γάλλος δημοσιογράφος ανέβασε στο twitter του πως ο Σαρκοζί του είπε εμπιστευτικά ότι, ο Παπανδρέου του εξομολογήθηκε πως…
αναγκάστηκε να ρίξει στο τραπέζι την πρόταση για δημοψήφισμα επειδή είχε πληροφορίες για πραξικόπημα στην χώρα μας.Αν ισχύει κάτι τέτοιο, έρχεται και κουμπώνει με την αιφνιδιαστική κίνηση της κυβέρνησης να «ξηλώση» εν μία νυκτί ολόκληρη την στρατιωτική ηγεσία της χώρας.

Διαβάστε στη συνέχεια:Γάλλος δημοσιογράφος κάνει λόγο για πραξικόπημα στην Ελλάδα.

Θα ήταν κωμικό, αν δεν ήταν τόσο τραγικό: όπως προκύπτει από γαλλικές πηγές, είναι πολύ πιθανό η ξαφνική καρατόμηση των τεσσάρων αρχηγών των Επιτελείων να οφείλεται στην προσπάθεια του Γ. Παπανδρέου να δικαιολογήσει την προκήρυξη δημοψηφίσματος προς…τους αιφνιδιασμένους Ευρωπαίους ηγέτες! Ο γνωστός Γάλλος δημοσιογράφος Jean Quatremer στο λογαριασμό του στο twitter έγραψε ότι κατά τη διάρκεια του δείπνου στις Κάννες την Τετάρτη το βράδυ, ο κ. Παπανδρέου είπε στους Ευρωπαίους ηγέτες ότι η προκήρυξη δημοψηφίσματος ήταν αναγκαία για να αποφευχθεί ο κίνδυνος πραξικοπήματος!



Η ακριβής διατύπωση του Quatremer είναι: «Papandréou, lors du diner mercredi, a notamment justifié son référendum par le risque d’un coup d’Etat. Pas moins…»Παπανδρέου: Είπα για δημοψήφισμα για να μη γίνει πραξικόπημα !
Σημειωτέον ότι η πηγή δεν είναι τυχαία, καθώς ο J. Quatremer ήταν παρών στις Κάννες, είναι συνεργάτης της εφημερίδας Liberation εξειδικευμένος στα ευρωπαϊκά θέματα και συγγραφέας του blog «Παρασκήνια των Βρυξελλών» (Coulisses de Bruxelles).

Αν αυτή η πληροφορία αληθεύει, τότε πράγματι έχουμε την εξήγηση του «μυστηρίου» της ξαφνικής αποστρατείας των τεσσάρων αρχηγών: ο κ. Παπανδρέου, ενώπιον της οργής των Ευρωπαίων ηγετών για το δημοψήφισμα που αναγγέλθηκε χωρίς συνεννόηση μαζί τους, αναζήτησε δικαιολογία σε άθλιες και χονδροειδείς θεωρίες συνομωσίας, τις οποίες δεν ντράπηκε να διατυπώσει προς το Ν. Σαρκοζί και την Α. Μέρκελ.
Και για να δώσει κάποιο βάρος στους ανυπόστατους ισχυρισμούς του και κάποια δραματικότητα στις στιγμές, φρόντισε να έχει προηγουμένως «καρατομήσει το σύνολο της στρατιωτικής ηγεσίας.
Το τίμημα που πλήρωσαν οι Ένοπλες Δυνάμεις για να δοθεί κάποια επίφαση αλήθειας και δραματικότητας στην ψεύτικη δικαιολογία του πρωθυπουργού ήταν βαρύτατο: στο Στρατό Ξηράς, αποστρατεύτηκε σχεδόν το σύνολο του Ανωτάτου Στρατιωτικού Συμβουλίου που είχε τοποθετηθεί το Μάρτιο του 2011 και άλλαξαν διοικήσεις όλοι οι μεγάλοι σχηματισμοί, ενώ ο νέος Α/ΓΕΣ αντιστράτηγος Ζαζιάς εγκατέλειψε τη θέση του σωματάρχη του Δ΄ ΣΣ με μόλις 6 μήνες στο πόστο. Στο Πολεμικό Ναυτικό, η επιλογή του ως τότε αρχιεπιστολέα της Διοίκησης Διοικητικής Μερίμνης, ένατου στην ιεραρχία, υποναυάρχου Χρηστίδη, οδήγησε στην αποστρατεία ολόκληρου σχεδόν του Ανωτάτου Ναυτικού Συμβουλίου.

Ενώ στην Πολεμική Αεροπορία, ο αντιπτέραρχος Τσαντιράκης αναλαμβάνει Α/ΓΕΑ μετά από 6 μόλις μήνες στη θέση του ΑΤΑ. Ασχέτως των προσόντων των νέων αρχηγών, το αποτέλεσμα είναι ότι σε μια στιγμή κρίσης, τόσο εσωτερικής όσο και εξωτερικής, με την ένταση στη Ν.Α. Μεσόγειο να συνεχίζεται αμείωτη, η ηγεσία των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων είναι στο σύνολό της άπειρη, και αυτό όχι μόνο σε επίπεδο αρχηγών, αλλά και στα αμέσως χαμηλότερα επίπεδα σχηματισμών.

Αλλά εκτός από το πλήγμα σε επίπεδο εμπειρίας και συνέχειας της ηγεσίας, οι Ένοπλες Δυνάμεις υφίστανται και ένα ηθικό πλήγμα, βαρύτατο και άδικο: μετά από 37 χρόνια δημοκρατικού βίου και απόλυτης προσήλωσης στα καθήκοντά τους, με την προσήλωσή τους στο δημοκρατικό πολίτευμα να είναι δεδομένη και αδιαμφισβήτητη, οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις βλέπουν τον πρωθυπουργό της χώρας να διασύρει τη φήμη τους στο εξωτερικό, ως πιθανές υπαίτιες πραξικοπήματος! Και τον αρμόδιο υπουργό Εθνικής Άμυνας όχι μόνο να μην προστατεύει τα στελέχη του, αλλά και να επικυρώνει αυτές τις λογικές εκτελώντας αδιαμαρτύρητα το έργο της καρατόμησης.

Ντροπή, κύριε Παπανδρέου! Ντροπή, κύριε Μπεγλίτη! Πόση ζημιά ακόμα θα κάνετε στην Ελλάδα; Φύγετε επιτέλους, αρκετό κακό κάνατε.

planet-greece

Στρατιωτική δικτατορία 1967-1974: Πραγματολογικά στοιχεία και εναλλακτικές ερμηνείες


Σεμινάριο
«Στρατιωτική δικτατορία 1967-1974: Πραγματολογικά στοιχεία και εναλλακτικές ερμηνείες»
17/10/2011-25/1/2012
Σαράντα πέντε σχεδόν χρόνια από την εκδήλωση του στρατιωτικού πραξικοπήματος το βράδυ της 21ης Απριλίου 1967, η επτάχρονη στρατιωτική δικτατορία δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα αντικείμενο συστηματικής ιστορικής προσέγγισης. Ζωντανή στις μνήμες όσων την έζησαν και γνώρισαν τις συνέπειές της έγινε κομβικό σημείο αναφοράς σε πολλά αυτοβιογραφικά βιβλία και μαρτυρίες για την εποχή, ενώ παράλληλα τροφοδότησε, κυρίως τα πρώτα χρόνια μετά την πτώση της, διάφορα σχήματα που…
αναζήτησαν εναλλακτικά τις ερμηνείες της. Δίπλα σ’αυτά οι απολογητές του καθεστώτος κατέθεσαν την δική τους εκδοχή. Αν και τα τελευταία χρόνια, η περίοδος έχει αρχίσει να απασχολεί την ιστορικούς στις διαφορετικές της πτυχές, δεν είναι λίγα τα ζητήματα που παράμενουν ακόμη εκκρεμή.
Το σεμινάριο επιχειρεί για πρώτη φορά να μελετήσει σφαιρικά τις πολλαπλές εκφάνσεις του δικτατορικού καθεστώτος και του αγώνα εναντίον του, αξιοποιώντας τις αρχειακές και έντυπες συλλογές των ΑΣΚΙ για την περίοδο.
Διδάσκοντες είναι οι: Λεωνίδας Καλιβρεττάκης (ΙΝΕ/ΕΙΕ), Βαγγέλης Καραμανωλάκης (Πανεπιστήμιο Αθηνών-ΑΣΚΙ), Ηλίας Νικολακόπουλος (Πανεπιστήμιο Αθηνών), Ιωάννα Παπαθανασίου, (ΕΚΚΕ-ΑΣΚΙ), Τάσος Σακελλαρόπουλος (Μουσείο Μπενάκη).
Πρόγραμμα συναντήσεων:
[17/10] Εισαγωγή, Θεματικές εργασιών.
[24/10] Πως φτάσαμε στην 21η Απριλίου.
[31/10] 1944-1967. Προέλευση και προετοιμασία του πραξικοπήματος της 21ης Απριλίου. Ζυμώσεις, συσσωματώσεις, διαιρέσεις και συνωμοσίες στο εσωτερικό του σώματος των αξιωματικών.
[7/11] Η πρώτη περίοδος της δικτατορίας (21/4-13/12/1967).
[14/11] Διασπάσεις στην Αριστερά και το Κέντρο (ΚΚΕ Εσ. / ΠΑΚ).
[21/11] Η αντίσταση (1967-1970).
[28/11] Η σταθεροποίηση του καθεστώτος: η οικονομική πολιτική.
[5/12] Η σταθεροποίηση του καθεστώτος: οι διεθνείς σχέσεις .
[12/12] Η πολιτιστική και ιδεολογική πολιτική του καθεστώτος. H περιπέτεια της ελληνικής αρχαιολογίας
[19/12] Οι αδιέξοδες προσπάθειες πολιτικοποίησης (1971-1973).
[9/1] Διανοούμενοι, φοιτητικό κίνημα και η εξέγερση του Πολυτεχνείου.
[16/1] Η κυπριακή εμπλοκή.
[23/1] Η Μεταπολίτευση.
24/1 και 25/1 Παρουσίαση εργασιών
Το σεμινάριο θα διεξάγεται στο αναγνωστήριο των ΑΣΚΙ (Πλατεία Ελευθερίας 1, Αθήνα, 4ος όροφος, τηλ. 210 3223062).
Ώρες σεμιναρίου: 18.00 – 21.00
Γραμματεία σεμιναρίου: Ιωάννα Βόγλη – Αγγελική Χριστοδούλου
ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ 1967-1974
Γενικά
Γιαννόπουλος Γιώργος Ν. – Clogg Richard (επιμ.), Η Ελλάδα κάτω από στρατιωτικό ζυγό, Αθήνα, Παπαζήσης, 1976 [α΄ έκδοση 1972]
Γρηγοριάδης Σόλων, Ιστορία της Συγχρόνου Ελλάδος 1941-1974: Η Δικτατορία, τ. 5ος (Επιβολή-Ακμή), τ. 6ος (Αποτελμάτωσις), τ. 7ος (Κατάρρευσις), Αθήνα, Καπόπουλος, 1975
Ψυχάρης Σταύρος, Τα παρασκήνια της Αλλαγής, Αθήνα 1975
Νικολινάκος Μάριος, Αντίσταση και αντιπολίτευση 1967-1974, Ολκός, Αθήνα 1975.
Ροδάκης Περικλής (εκδ.), Οι Δίκες της Χούντας: Α: Η Δίκη των Πρωταιτίων, Β: Η Δίκη του Πολυτεχνείου, Γ: Οι Δίκες των Βασανιστών, 12 τόμοι, Αθήνα, Δημοκρατικοί Καιροί, 1975-1976
Σταύρου Νικόλαος, Συμμαχική πολιτική και στρατιωτικές επεμβάσεις: Ο πολιτικός ρόλος των Ελλήνων στρατιωτικών, Αθήνα, Παπαζήσης, [1977].
Λιναρδάτος Σπύρος, Από τον Εμφύλιο στη Χούντα, τ.5, Αθήνα, Παπαζήσης, 1977-78.
Αλιβιζάτος Νίκος, Οι πολιτικοί θεσμοί σε κρίση 1922-1974, Αθήνα, Θεμέλιο, 1983
Χαραλάμπης Δ., Στρατός και Πολιτική Εξουσία: Η δομή της εξουσίας στην μετεμφυλιακή Ελλάδα, Εξάντας, Αθήνα 1985
Μελετόπουλος Μελέτης, Η δικτατορία των συνταγματαρχών, Αθήνα, Παπαζήσης, 19
96
Αθανασάτου Γιάννα, Ρήγος Άλ., Σεφεριάδης Σερ. (επιμ.), Η Δικτατορία 1967-1974. Πολιτικές πρακτικές, ιδεολογικός λόγος, αντίσταση, Αθήνα, Καστανιώτης/ Ελληνική Εταιρεία Πολιτικής Επιστήμης, 1999
Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τ. 16ος: «Σύγχρονος Ελληνισμός από το 1941 έως το τέλος του αιώνα», Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 2000
Βερέμης Θάνος, Ο στρατός στην Ελληνική Πολιτική, Αθήνα, Κούριερ Εκδοτική, 2000
Νικολακόπουλος Ηλίας, Η καχεκτική δημοκρατία: κόμματα και εκλογές, 1949-1967, Αθήνα, Πατάκης, 2001
Παναγιωτόπουλος Β. (διεύθ. έκδ.), Ιστορία του Νέου Ελληνισμού, τ. 9, Αθήνα, Ελληνικά Γράμματα, 2005
Παπαδημητρίου Δέσποινα Ι., Από τον λαό των νομιμοφρόνων στο έθνος των εθνικοφρόνων. Η συντηρητική σκέψη στην Ελλάδα 1922-1967, Αθήνα, Σαββάλας, 2006
Κακαράς Αντώνης, Οι Έλληνες στρατιωτικοί (Αξιωματικοί και υπαξιωματικοί στην μεταπολεμική Ελλάδα), τ. 3, Αθήνα, Παπαζήσης, 2006
Ριζάς Σωτήρης, Η ελληνική πολιτική μετά τον εμφύλιο πόλεμο. Κοινοβουλευτισμός και δικτατορία, Αθήνα, Καστανιώτης, 2008
Καραμανωλάκης Βαγγέλης (επιμ.), Έξι στιγµές του εικοστού αιώνα: Η στρατιωτική δικτατορία. 1967-1974, Αθήνα, Τα Νέα, 2010
Ειδικά θέματα
Δημήτρης Κώνστας, Η «Eλληνική Yπόθεση» στο Συμβούλιο της Ευρώπης 1967-69, Αθήνα, Παπαζήσης, 1976
Ριζάς Σωτήρης, Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η δικτατορία των συνταγματαρχών και το Κυπριακό ζήτημα 1967-1974, Αθήνα, Πατάκης, 2002
Αργυρόπουλος Ανδρέας, Χριστιανοί και πολιτική δράση κατά την περίοδο της δικτατορίας (1967-1974), Αθήνα, Ψηφίδα, 2004
Βαλντέν Σωτήρης, Παράταιροι Εταίροι, Αθήνα, Πόλις 2009
Μορφωτικό Ίδρυμα Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Μακεδονίας-Θράκης, Δικτατορία 1967-1974. Η έντυπη αντίσταση, Θεσσαλονίκη 2010
Φοιτητικό Κίνημα
Παπάζογλου Μηνάς, Φοιτητικό κίνημα και δικτατορία, Αθήνα, Επικαιρότητα, 1975
Λυγερός Σταύρος, Φοιτητικό Κίνημα και ταξική πάλη στην Ελλάδα, 2 τόμοι, Αθήνα, Εκδοτική Ομάδα Εργασία, 1977-1978
Κονοφάγος Κωνσταντίνος, Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, Αθήνα, Μπογιάτης, 1982
Δαφέρμος Ολύμπιος, Φοιτητές και Δικτατορία. Το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα 1972-1973, Αθήνα, Θεμέλιο, 1999
Κλειτσίκας Νίκος, Το ελληνικό φοιτητικό κίνημα και ο αντιδικτατορικός αγώνας στην Ιταλία, Αθήνα, Προσκήνιο, 2000
Γιώργος Βερνίκος (εκδ.), Όταν θέλαμε να αλλάξουμε την Ελλάδα: Το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα, η ΕΚΙΝ και οι καταλήψεις της Νομικής, Αθήνα 2003
Χατζησωκράτης Δημήτρης, Πολυτεχνείο ’73. Αναστοχασμός μιας πραγματικότητας, Αθήνα, Πόλις, 2004
Γάτος Γιώργος (εκδ.), Πολυτεχνείο ’73: Ρεπορτάζ με την Ιστορία, Αθήνα, Φιλιππότης, τ. 1ος 2003, τ. 2ος 2004
Μαρτυρίες
Ιορδανίδης Γεώργιος, Ελπίδες και ανησυχίες, Αθήνα, Θεμέλιο 1966
Αρσένη Κίττυ, Μπουμπουλίνας 18, Αθήνα, Θεμέλιο (3η έκδ.), 2005 [α΄ έκδοση 1969]
Κοροβέσης Περικλής, Οι ανθρωποφύλακες, Αθήνα, Ηλέκτρα (2η έκδ.) 2007 [α΄ έκδοση 1969]
Βλάχου Ελένη, House Arrest, Λονδίνο, Gambit, 1970
Ρουσσέας Σταύρος, Ο θάνατος μιας δημοκρατίας: Η Ελλάδα και η αμερικανική συνείδηση, Καστανιώτης, Αθήνα 1974
Βιδάλης Ορέστης, Ιστορικό Ημερολόγιο: Χρόνια εκπατρισμού, 1968-1975, 2 τ. Αθήνα, Libro, 1997
Ράλλης Γεώργιος, Το ημερολόγιό μου τον καιρό της δικτατορίας, Αθήνα, Ελληνοεκδοτική, 1997
Μπέκετ Τζέιμς, Βαρβαρότητα στην Ελλάδα 1967-1969, Αθήνα, Ποντίκι, 1997
Ιορδανίδης Γεώργιος, Όσα θυμήθηκα… 1920-1973, Νεφέλη 1997
Κατσαρός Στέργιος, Εγώ ο προβοκάτορας, ο τρομοκράτης (η γοητεία της βίας), Αθήνα, Μαύρη Λίστα, 1999
Παπάγος Λεωνίδας, Σημειώσεις 1967-1977, Αθήνα, Ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν, 1999
Πεπονής Αναστάσιος, 1961-1981: Τα γεγονότα και τα πρόσωπα, Αθήνα, Λιβάνης, 2001
Κουλουμπής Θεόδωρος, …71 …74: Σημειώσεις ενός πανεπιστημιακού, Αθήνα 2002
Σταθόπουλος Ιωάννης, Το κίνημα του Ναυτικού-Μάιος 1973 (προσωπική μαρτυρία), Αθήνα, Παπαζήσης, 2003
Αγγελής Βαγγέλης & Δαφέρμος Ολύμπιος (εκδ.), Όνειρο ήταν… Το αντιδικτατορικό φοιτητικό κίνημα κα
ι το Πολυτεχνείο με το βλέμμα των πρωτεργατών, Αθήνα, Γαβριηλίδης, 2003
Σκρουμπέλος Θανάσης, Οι κόκκινοι φίλοι μου: Μια ιστορία της οργάνωσης Ρήγας Φεραίος, Αθήνα, Ελληνικά Γράμματα, 2004
Αφιερώματα περιοδικών
Αντί τχ. 344, 17 Απριλίου 1987 [Αφιέρωμα: 21 Απριλίου 1967: 20 χρόνια μετά]
Η λέξη τχ. 63-64, Απρίλης-Μάης 1987 [Αφιέρωμα: Διανοούμενοι και Δικτατορία]
Ο Πολίτης τχ. 99, Απρίλιος 2002 [«Διότι δεν συνεμορφώθην…»: Ο πολιτισμός στα χρόνια της δικτατορίας]
Αρχειοτάξιο τχ. 8, Μάϊος 2006 [Αφιέρωμα 21 Απριλίου 1967]