Category Archives: ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ

(ΒΙΝΤΕΟ) ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΤΗΣ "ΠΑΡΕΑΣ" ΤΩΝ ΔΟΤΩΝ ΚΡΥΦΟΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ ΓΣΕΕ ΑΔΕΔΥ ΕΚΑ ΠΟΥ "ΚΑΤΕΒΗΚΑΝ" ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΙΣΘΟ ΤΟΥΣ ΝΑ ΔΙΑΔΗΛΩΣΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ


Ξεφτίλα ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-ΕΚΑ με 8 άτομα στην Εργατική Πρωτομαγιά 2014…
Δείτε τι είπαν στην κάμερα αυτοί που κρατούσαν το πανό ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ-ΕΚΑ… για μια ακόμη φορά αποκάλυψαν τον ρόλο που παίζουν στο εργατικό κίνημα!!!Vasilis Nousis

ΣΥΡΙΖΑ και πρώην συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ ετοιμάζουν νέα συνδικαλιστική παράταξη ..να" αλώσουν" την ΓΣΕΕ των εργατοπατέρων

Νέα συνδικαλιστική παράταξη ετοιμάζουν οι συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ και της διαλυμένης ως παράταξης ΠΑΣΚΕ… του ΠΑΣΟΚ, αφού  πλέον έχουν μείνει κάποιοι «σφραγιδοφύλακες» , όπως λένε συνδικαλιστές που έφυγαν από την ΠΑΣΚΕ, και έχουν προσωποποιήσει τον τίτλο της παράταξης για να κρατούν την εργατοπατερίστικη καρέκλα τους.

Μάλιστα έχει προαναγγελθεί και το ιδρυτικό συνέδριο της  νέας παράταξης μέσα στο ΜΑΡΤΗ ! Ενώ  κάποιοι λένε ακόμα και για διαρροές προς τη νεα παράταξη και από την ηγετική ομάδα της ΠΑΣΚΕ που συγκροτεί σήμερα το προεδρείο στην ΓΣΕΕ
Και ενώ η ΓΣΕΕ πλέον βυθίζεται  στην αφάνεια και στην ανυποληψία των πολιτών και των εργαζόμενων ,,. επιχειρούνται ακροβασίες και ανίερες συμμαχίες σε πολλά μέτωπα ακόμα και συνδικαλιστές η άτομα που έχει στο μηχανισμό του το ΠΑΜΕ μέσα στην ΓΣΕΕ να στηρίζουν επιλογές των εργατοπατέρων …για να μην πέσει η ΓΣΕΕ στους ΣΥΡΙΖΑΙΟΥΣ !
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχοντας με το μέρος του το επιστημονικό κομμάτι τους ΙΝΕ ΓΣΕΕ προσπαθεί να κάνει παιχνίδι με τις εκθέσεις  του ΙΝΕ  ΓΣΕΕ  .
Και ενώ στην πάλαι ποτέ κυρίαρχη ΠΑΣΚΕ  δυσκολεύουν οι προοπτικές να συνεχίσει να είναι παράταξη, από το ΠΑΣΟΚ επιχειρούν να κάνουν μια ομάδα συνδικαλιστών που ελέγχει ο Δ Καρύδης  ώστε να έχουν έτοιμη και από εκεί την δημιουργία νέας συνδικαλιστικής παράταξης.
Πάντως κάποιοι άλλοι λένε οτι η σιωπή της ΓΣΕΕ «χρυσώνεται» από την συγκυβέρνηση καθώς υπάρχουν συγκοινωνούντα «δοχεία» για διευκολύνσεις σε εξουσιαστικούς θεσμούς.
Αλλά και στην ΔΑΚΕ τα πράγματα δεν πάνε καλά καθώς …και εκεί γίνεται μάχη για τον έλεγχο της παράταξης από τους Σαμαρικούς και τους αντισαμαρικούς -«αντιμνημονιακούς».
Πάντως έκπληξη προκαλεί επίθεση της ΔΑΚΕ στην παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ στον Πειραιά όπου με το ΠΑΜΕ θέλουν να αποκλείσουν από το συνέδριο του εργατικού κέντρου την ΠΝΟ .
Μάλιστα σε μια ανακοίνωσή της η ΔΑΚΕ μέμφεται τον ΓΓ του Εργατικού Κέντρου …οτι πήγε στην ΓΣΕΕ να ζητήσει δανεικά να πληρώσει τους εργαζόμενους στο ΕΚ Πειραιά που είναι απλήρωτοι αρκετούς μήνες. Ενώ στην ΓΣΕΕ  λένε ότι έγινε μοίρασμα θέσεων εργασίας μεταξύ των συνδικαλιστικών παρατάξεων.

 

ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ… οι αθόρυβοι συνεργοί στο έγκλημα!

Του Δημήτρη Τσιμούρα
Το τελικό σχέδιο ήταν καλά προμελετημένο. Η άρχουσα τάξη και οι πολιτικοί της εκπρόσωποι εκμεταλλεύτηκαν τις προσδοκίες και τα όνειρα ενός λαού για καλύτερες μέρες και υφάρπαξαν την ψήφο του. Από εκεί και πέρα όλοι,  όσοι συμμετείχαν  στην εφαρμογή του σχεδίου, ήταν στις θέσεις τους. Το αποτέλεσμα αγγίζει την… «τελειότητα»! Κατάφεραν σε τόσο λίγο χρόνο να πετύχουν τόσα πολλά! Είναι βέβαιο ότι «εταίροι», «σύμμαχοι», τρόικες,  εργολάβοι, ντόπιοι και ξένοι  τραπεζίτες τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση για αυτό το αποτέλεσμα, χωρίς βέβαια να σταματούν να απαιτούν τα πάντα. Αθόρυβοι συνεργοί στο μεγάλο έγκλημα, στο ξεπούλημα ενός λαού, της ίδιας της πατρίδας, οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ  και ΑΔΕΔΥ.
Και βέβαια δεν είναι συνεργοί, σε αυτό το έγκλημα, μόνο οι συγκεκριμένοι συνδικαλιστές, που βρίσκονται στις ηγεσίες της  ΓΣΕΕ και  ΑΔΕΔΥ  και που είναι πρώτης γραμμής   στελέχη των κυβερνητικών κομμάτων  –από αυτά εξ άλλου  προτάθηκαν  γι  αυτές τις θέσεις-  αλλά  ολόκληρη  η πυραμίδα των κυβερνητικών και εργοδοτικών συνδικαλιστών, που με σχέδιο και πρόγραμμα στήριζαν τις     επιλογές των κυβερνήσεων  της τελευταίας τουλάχιστον εικοσαετίας  με τη γνωστή τους μέχρι στιγμής κατάληξη.    Ακριβώς  το ίδιο  κάνουν και τώρα. Πέρα από τις όποιες  φραστικές τους διαφοροποιήσεις, στην  ουσία υπερασπίστηκαν και υπερασπίζονται   όλες τις επιλογές της προηγούμενης και της σημερινής κυβέρνησης. Η τακτική του δούρειου ίππου είναι για αυτούς καθημερινή πράξη. Ελάχιστοι βέβαια είναι αυτοί που επί της ουσίας διαφώνησαν και κατέβηκαν από το… τραίνο! Οι υπόλοιποι είναι στις… θέσεις τους, «μάχιμοι»! Όχι φυσικά γιατί πιστεύουν ότι η κυβέρνηση παίρνει τα μέτρα για το καλό της πατρίδας και των εργαζομένων, των οποίων   υποτίθεται ότι τα συμφέροντα υπερασπίζονται –δεν είναι αφελείς οι άνθρωποι- αλλά γιατί έχουν βλέψεις  σε μερίδιο αντιπαροχής, ανάλογα με τη θέση και την… προσφορά του ο καθένας σε αυτό το απάνθρωπο σύστημα!  Αντιπαροχή που τους προσφέρεται αφειδώς από τους κυβερνώντες και την εργοδοσία ή διαφορετικά τη διεκδικούν και την παίρνουν!
Έχει αποδειχθεί κατ’ επανάληψη ότι ύστερα από μία απόφασή τους  για απεργιακή κινητοποίηση,   κατόπιν της πίεσης των εργαζομένων ή και… επετειακά,    ακολουθεί και η υπονόμευσή  της  από  τους ίδιους  που την αποφάσισαν! Για να βγάλουν 
τη συνέχεια το συμπέρασμα… ότι οι εργαζόμενοι δεν ακολουθούν, άρα  είναι…μη  αποτελεσματικές και… άκαιρες οι κινητοποιήσεις!  Άλλες φορές αποφάσιζαν απεργίες, έχοντας  τη βεβαιότητα για την αποτυχίας τους,  κάτι που έχουν επαναλάβει όχι λίγες φορές, προκειμένου να απογοητεύσουν τους εργαζόμενους!  Έτσι οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, με αποκορύφωμα την τελευταία, συνεπικουρούμενες  στην ουσία  από τους… «υπερασπιστές»  των εργαζομένων, τη ΓΣΕΕ  και ΑΔΕΔΥ, αλλά και άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις, ελεγχόμενες από τους κυβερνητικούς και εργοδοτικούς συνδικαλιστές, κατάφεραν να πάρουν πίσω εργατικές κατακτήσεις τουλάχιστον μισού αιώνα, με όλα τα συνεπακόλουθα  που είναι γνωστά σε όλους μας!
Σήμερα, κόντρα στα στημένα γκάλοπ, που δείχνουν  ότι  είμαστε… ευχαριστημένοι και ότι… εναποθέτουμε ελπίδες  στη συγκυβέρνηση  Παπαδήμου -ενός εκ των αρχιτεκτόνων της μέχρι τώρα τραγικής για τους εργαζόμενους πορείας-  ο λαός είναι «καζάνι που βράζει». Αυτό φαίνεται καθημερινά παντού. Αυτό αποδείχτηκε περίτρανα από τη 48ωρη γενική απεργία στις 19-20  Οκτώβρη, που αποφάσισαν  θέλοντας και μη οι εν λόγω οργανώσεις. Ίσως δεν περίμεναν τόση μεγάλη συμμετοχή, δεν περίμεναν ότι θα νεκρώσει όλη η Ελλάδα και ότι εκατοντάδες χιλιάδες    εργαζομένων θα διαδήλωναν στους δρόμους όλης της χώρας. Είναι γεγονός ότι αυτή η μεγαλειώδης   απεργία,  καθώς και οι λαϊκές εκδηλώσεις αντίστασης την ημέρα της 28ης Οκτωβρίου  θορύβησαν  κυβέρνηση και «εταίρους» και τους ανάγκασαν να χρησιμοποιήσουν σχεδόν στο σύνολό τους, άρον-άρον,  τις… «χρυσές εφεδρείες» τους!  
  Οι αδρά αμειβόμενοι μεγαλοδημοσιογράφοι, που ανέλαβαν εργολαβικά   να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη, αυτοί, που έχουν σαν καθημερινό στόχο  το πώς θα πείσουν  το λαό να σκύψει το κεφάλι, προστατεύουν σαν κόρη οφθαλμού τις  ηγεσίες των κορυφαίων συνδικαλιστικών οργανώσεων, ΓΣΕΕ και  ΑΔΕΔΥ, τους αθόρυβους  συνεργούς  στο μεγάλο έγκλημα(!), τους χρήσιμους και απαραίτητους   του συστήματος! Από την άλλη υποσκάπτουν, υπονομεύουν και συκοφαντούν με κάθε πρόσφορο μέσο τις ταξικές συνδικαλιστικές δυνάμεις, που είναι και οι πραγματικοί αντίπαλοι των αφεντικών τους και εν γένει της άρχουσας τάξης.
 Αυτός είναι και ο λόγος που οι κάθε λογής εντεταλμένοι κονδηλοφόροι και τηλεπαρουσιαστές ασχολήθηκαν, όχι με τη μαζικότητα, την αποφασιστικότητα,  τον  παλμό,   και τα δίκαια αιτήματα  των  εκατοντάδων  χιλιάδων διαδηλωτών, αλλά με την… «κατάληψη» της πλατείας Συντάγματος από το ΠΑΜΕ, και    την περιφρούρηση του.  Και βέβαια δεν  είναι τυχαίο ότι οι ίδιοι  εξίσωσαν θύτη και θύμα, επιτιθέμενο και αμυνόμενο  και φυσικά  απέφυγαν να θέσουν καίρια ερωτήματα, οι απαντήσεις των οποίων θα αποκάλυπταν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τις ενοχές  της κυβέρνησης,  των συνοδοιπόρων της και των αφεντικών τους!
Φυσικά οι ηγεσίες της  ΓΣΕΕ  και ΑΔΕΔΥ, αλλά και άλλων συνδικαλιστικών οργανώσεων του κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού έχουν απόλυτη επίγνωση της κατάστασης, όπως και του ρόλου που οι ίδιες παίζουν. Αν όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα δεν αποτελούν ισχυρό λόγο κήρυξης επαναλαμβανομένων γενικών απεργιών με συγκεκριμένο πρόγραμμα και στόχους, μέχρι να ανατραπεί αυτή η πορεία, τότε τι θα μπορούσε να αποτελέσει έναν τέτοιο λόγο; Και όμως οι εν λόγω συνδικαλιστικές ηγεσίες περί άλλων τυρβάζουν, γιατί ακριβώς   ξέρουν  ότι μια σειρά από τέτοιες κινητοποιήσεις, όχι μόνο θα είχαν υψηλή συμμετοχή και  επιτυχία, αλλά θα κλόνιζαν συθέμελα τις επιλογές των  κυβερνητικών εταίρων και θα τους ανέτρεπαν τα σχέδια. Όχι βέβαια λόγω των δικών τους ψευδεπίγραφων  και υποκριτικών αιτημάτων και του δικού τους «αγώνα», αλλά λόγω της μεγάλης συνεισφοράς, συνέπειας, μαζικότητας και αγωνιστικότητας    των ταξικών δυνάμεων, που συσπειρώνονται γύρω από   το ΠΑΜΕ και των καίριων αίτημά των τους,  έχοντας πάντα σαν  στόχο το ταξικό συμφέρον. Το σύνθημα  «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη»  προκαλεί αλλεργία στους…  θεσμικούς «εκπροσώπους» των εργατών(!), καθώς και στην    άρχουσα τάξη  και  στα κόμματά της. Να, γιατί οι εκπρόσωποι του εργοδοτικού και  κυβερνητικού   συνδικαλισμού προσπαθούν πάση θυσία  και με κάθε κόστος να αποφύγουν την κήρυξη τέτοιων κινητοποιήσεων.
 Όλα τα παραπάνω δεν μπορούν και δεν έχουν δικαίωμα να τα αγνοούν  οι εργαζόμενοι,  που ακόμα τους ακολουθούν. Δεν μπορούν οι ίδιοι να ενισχύουν εκείνες τις δυνάμεις που λειτουργούν προδοτικά απέναντι στην τάξη, στην οποία  οι ίδιοι  ανήκουν. Δεν μπορούν οι ίδιοι να πριονίζουν το κλαδί πάνω στο οποίο κάθονται και να ψηφίζουν  τέτοιους «συνδικαλιστές» για εκπροσώπους τους! Όπως δεν μπορούν και αυτοί που διαφωνούν(;) να συμπορεύονται μαζί τους,  στο όνομα της όποιας…  ενότητας!
Το κείμενο αυτό γράφτηκε λίγο πριν οι εν λόγω ηγεσίες αποφασίσουν την 24ωρη  απεργία της 1ης Δεκέμβρη. Τίποτα όμως δεν αλλάζει την ουσία των όσων παραπάνω ελέχθησαν. Αν μπορούσαν να αποφύγουν μια τέτοια απεργία, θα το είχαν κάνει. Η πίεση όμως που δέχονται από τους εργαζόμενους είναι αφόρητη.   Η  24ωρη γενική απεργία,  που από ανάγκη κήρυξαν,    δεν συνοδεύεται  από συγκεκριμένο πρόγραμμα συνέχειας,  αλλά από  ένα αόριστο… «ο αγώνας συνεχίζεται», τη στιγμή  που   βρισκόμαστε κυριολεκτικά μπροστά σε έναν    ορυμαγδό ανατροπών σε όλα τα μέτωπα Ούτε φυσικά στην ανακοίνωσή  τους δείχνουν την πραγματική αιτία  όλων αυτών, που δεν είναι άλλη από την  πολιτική  που  ασκούσανε και ασκούν  τα κόμματα, που εναλλάσσονται στην εξουσία  ή συγκυβερνούν. Πολιτική, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στηρίζουν  οι εν λόγω συνδικαλιστικές ηγεσίες.  Με  γενικόλογη αναφορά -και όχι φυσικά τυχαία-  αναγορεύουν  σαν βασική αιτία των όσων συμβαίνουν σήμερα το μνημόνιο, αποσιωπώντας έντεχνα την πατρότητά  του, όπως και τι προηγήθηκε  αυτού.  Ρίχνουν την ευθύνη στα… εργαλεία -ένα πολύ καλό εργαλείο   είναι  το μνημόνιο- και όχι στο
υς κατασκευαστές και  χειριστές τους -τα κυβερνητικά κόμματα,  σε αγαστή συνεργασία με τους λεγόμενους… «εταίρους»-  τα  οποία, όσο μπορούν,   φροντίζουν να τα προφυλάξουν από την  οργή των εργαζομένων! Αν αυτοί οι κομματικοί μηχανισμοί της άρχουσας τάξης μείνουν ανέπαφοι, τότε τέτοιου είδους εργαλεία πολύ εύκολα μπορούν να κατασκευάζονται, άσχετα βέβαια με το τι όνομα θα δοθούν  σ’ αυτά!  
 Μεγάλη ευκαιρία, για να δοθεί ακόμη μια μεγαλειώδης απάντηση από τους εργαζόμενους σε όλους αυτούς, η  24ωρη  απεργία της 1ης Δεκέμβρη. Είναι επιτακτική ανάγκη  εκατοντάδες χιλιάδες εργατών και λαού να βγουν στους δρόμους, για να δημιουργήσουν αφενός σοβαρό ρήγμα στην πολιτική του μαύρου συνασπισμού των κομμάτων της άρχουσας τάξης και αφετέρου να ασκήσουν αφόρητη πίεση σε αυτές τις ηγεσίες, που προδίδουν κατ’ εξακολούθηση την εργατική τάξη,  κάνοντάς τους σαφές  ότι η μοναδική επιλογή που έχουν  είναι η συνέχιση των κινητοποιήσεων με  συγκεκριμένο  πρόγραμμα. Η πίεση που θα ασκηθεί σε όλους αυτούς θα είναι ακόμη μεγαλύτερη και τα αποτελέσματα του αγώνα πιο  ορατά, όταν οι απεργοί εργαζόμενοι πάρουν αγωνιστική θέση κάτω από τις σημαίες, τα πανό και τα  συνθήματα   των ταξικών δυνάμεων  του ΠΑΜΕ.
Βέβαια είναι σαφές ότι ο αγώνας για την ανατροπή αυτής της πολιτικής, αυτής της καταστροφικής πορείας για τους εργαζόμενους και το λαό, είναι δύσκολος και θα έχει  διάρκεια. Οι  κυβερνητικοί και εργοδοτικοί συνδικαλιστές,   οι συνεργοί στο μεγάλο έγκλημα που συντελείται, προφανώς  υπονομεύουν αυτόν τον αγώνα, προσφέροντας τις υπηρεσίες τους με το αζημίωτο στην άρχουσα τάξη.   Κατά συνέπεια βασική  και απαραίτητη  προϋπόθεση για την επιτυχία αυτού του αγώνα,  ενάντια σε αυτήν την πολιτική και τις βαριές   συνέπειές της,  είναι και  η αλλαγή των συσχετισμών στο συνδικαλιστικό κίνημα. Αυτή η ευθύνη βαρύνει αποκλειστικά και μόνο τους ίδιους τους  εργαζόμενους.
28/11/11

Η ΠΟΑΣΥ ΟΡΓΑΝΟ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΟ "ΠΑΙΔΙ" ΤΟΥ ΠΑΠΟΥΤΣΗ ΕΙΣΗΓΕΙΤΑΙ ΤΟ ΘΑΨΙΜΟ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΡΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΛΑΣ !! Η ΠΟΑΣΥ ΣΥΝΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΤΟΥ benito!!!

ΠΡΟΤΑΣΗ ΠΟΑΣΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 55 ΕΤΩΝ

Αθήνα 13 Οκτωβρίου 2011
Αρ. Πρωτ.: 605/13/27α
Προς : 1) Τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Χρήστο ΠΑΠΟΥΤΣΗ
2) Τον Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Γεώργιο ΚΟΥΤΡΟΥΜΑΝΗ
Κοιν.: 1) Υφυπουργό Οικονομικών κ. Φίλιππο ΣΑΧΙΝΙΔΗ
2)Υφυπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Μανώλη ΟΘΩΝΑ
3) Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας Αντιστράτηγο κ. Ελευθέριο ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ
4) Πρωτοβάθμιες Οργανώσεις
Αξιότιμοι κ.κ. Υπουργοί,
Είναι γνωστόν ότι η πρόσληψη και η εισαγωγή Αστυνομικών και Αξιωματικών στην Ελληνική Αστυνομία γίνεται στις περισσότερες περιπτώσεις, με κατάταξη ιδιωτών μέσω του αξιοκρατικού θεσμού των πανελλαδικών εξετάσεων και στην ηλικία των 18 ετών.
Αυτό έχει ως σημαντική συνέπεια οι περισσότεροι αστυνομικοί να συμπληρώνουν τον καταληκτικό χρόνο του εργασιακού τους βίου, δηλαδή 35 έτη Υπηρεσίας από την ημέρα κατάταξης τους στο Οργανισμό μας, στην ηλικία των 53 ετών και παρότι αν και ουσιαστικά και τυπικά έχουν πλήρη εργασιακό βίο, να μην θεωρείται αυτοδίκαιη η λύση της εργασιακής τους σχέσης . Θα πρέπει δε επιπρόσθετα να σημειώσουμε ότι στην προαναφερόμενη ηλικία των 53 ετών κατά την οποία θα συνταξιοδοτηθούν, έχουν συμπληρώσει 40 ασφαλιστικά έτη, καθώς καταβάλλουν επιπρόσθετο υποχρεωτικό ασφάλιστρο λόγω της υποχρεωτικής παροχής έκτης ημέρας εργασίας την εβδομάδα, δηλαδή ουσιαστικά θα έχουν συνεισφέρει πολλαπλά χρόνια στο ασφαλιστικό μας σύστημα.

Με τις διατάξεις της παραγράφου 10 του άρθρου 1 του σχεδίου νόμου με τον τίτλο «Συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις, ενιαίο μισθολόγιο – βαθμολόγιο, εργασιακή εφεδρεία και άλλες διατάξεις εφαρμογής του μεσοπρόθεσμου πλαισίου δημοσιονομικής στρατηγικής 2012 -2015», διαπιστώθηκε ότι εμπίπτουν στην διάταξη αυτή και οι Αστυνομικοί που δεν έχουν συμπληρώσει το 55ο έτος της ηλικίας τους αναφορικά με την περικοπή της κύριας σύνταξης που λαμβάνουν σε ποσοστό 40% για το τμήμα άνω των 1000€.
Για μια ακόμα φορά δυστυχώς διαπιστώνουμε, ότι δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν η ιδιαιτερότητα της ηλικίας εισαγωγής των Αστυνομικών στην Ελληνική Αστυνομία ,ηλικία που η ίδια η Πολιτεία έχει θεσμοθετήσει και επιβάλλει, να μην αναγνωρίζεται η ολοκλήρωση του εργασιακού βίου των Αστυνομικών με την συμπλήρωση πέραν του δέοντος των ασφαλιστικών ετών, να μην λαμβάνεται υπ’ όψιν η συνεισφορά των ετών στο ασφαλιστικό σύστημα αλλά συλλήβδην να περικόπτεται εκ νέου το εισόδημα των συνταξιούχων Αστυνομικών.
Η Ομοσπονδία μας δεν επιθυμεί και δεν προτείνει να υπάρχει καμία ιδιαίτερη μεταχείριση ή εξαίρεση των αστυνομικών σε σχέση με τους άλλους εργαζόμενους και συνταξιούχους στην χώρα μας. Πιστεύουμε όμως ότι μια δίκαιη Πολιτεία, έχει χρέος να επιφυλάσσει την ίδια μεταχείριση και αντιμετώπιση σε όλους τους εργαζόμενους.
Για τους λόγους αυτούς, σας προτείνουμε την ακόλουθη προσθήκη- τροποποίηση του αρθ. 1 § 10 του προαναφερόμενου Σχεδίου Νόμου:
«Οι αποστρατευθέντες από τα Σώματα Ασφαλείας, ανεξάρτητα εάν έχουν παραιτηθεί ή αποστρατευτεί με απόφαση της Υπηρεσίας τους, αλλά έχουν συμπληρώσει 35 ασφαλιστικά έτη και ανεξάρτητα εάν αυτά είναι πραγματική υπηρεσία ή εμπεριέχει και τα πέντε μάχιμα χρόνια ασφάλισή ς τους και δεν έχουν συμπληρώσει το 55ο έτος της
ηλικίας τους, εντάσσονται από την 1/1/2011 στη μείωση της μηνιαίας κύριας σύνταξης σε ποσοστό 20% για το ποσό που υπερβαίνει τα 1200 €».
 
ΣΧΟΛΙΟ ΛΗΜΕΡΙ: ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ΟΤΙ Η ΕΛΑΣ ΑΝΈΚΑΘΕΝ ΚΑΙ ΠΡΟ ΤΗΣ ΕΝΟΠΟΊΗΣΗΣ ΤΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΧΩΡΟΦΥΛΑΚΗ ΗΤΑΝ «ΦΤΗΝΙΑΡΙΚΗ» ΚΑΙ ΠΙΑΣΩΚΩΛΗΔΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΕΞΟΥΣΙΑ !! ΤΑ «ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ» ΤΟΥΣ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΑ ΣΥΝΥΦΑΣΜΕΝΑ ΜΕ ΤΑ ΔΗΘΕΝ » ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ» ΤΩΝ ΣΠΙΟΥΝΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΟΔΟΤΩΝ ΤΗΣ 
 

Έντερα μάχονται, αλλ' ού διασπώνται.

Αρχαία  Ελληνική γραμματεία
(Στα σπλάχνα ανήκουν και τα έντερα)

 
Ο συνδικαλιστής, όταν  «μαμούσε κι’ έδερνε» με τους διακόπτες κι ο υπουργός, της κυβέρνησης που «τώρα μαμεί και δέρνει», τους μισθούς.
Ο ένας μας «άλλαζε τα φώτα» με τα χεράκια του κι ο άλλος μας τ’ αλλάζει με τα ματ ακια του.
Έξω ρε απ’ την παράγκα της ΔΕΗ και των άλλων εταιρειών του δημοσίου.  
Όλες οι συνδικάλες ποτέ δεν έπαψαν να είναι σε «εντεταλμένη υπηρεσία«,  της εκάστοτε κυβέρνησης.
Ξυπνάτε εργαζόμενοι που όταν σας δίνουν μισό κιλό «σανό»  παραπάνω,  δοξάζετε-ωσαννά στους απόφοιτους της «τεμπελχανικής» σχολής  της ΓΣΕΕ.
 
Εδώ και τώρα «κάντε τους έξωση»….
 
ΓΔ

Εργατοπατέρες και «αριστερά»: «λιπαντικά» του καθεστώτος


Μέσα στο σίφωνα των γεγονότων περνάνε κάποια «σημεία» σημαντικά, εντελώς απαρατήρητα. Σημαντικά, γιατί αποτυπώνουν ολοκάθαρα όλη την προδοτική συμπαιγνία των εργατοπατέρων και των «αριστερών» ηγεσιών.

Ένα τέτοιο σοβαρό και άκρως αποκαλυπτικό «σημείο» είναι ότι οι εργατοπατέρες και οι «αριστερές» γραφειοκρατίες που κραυγάζουν «ότι έχουμε πόλεμο», κήρυξαν τον «απεργιακό πόλεμο του δρόμου», ΟΧΙ την ημέρα που ψηφιζόταν στη Βουλή το «πολυνομοσχέδιο», αλλά μία μέρα μετά…
Αυτή η «λεπτομέρεια», που ομολογουμένως πέρασε απαρατήρητη, λέει πολλά.
Καταρχάς έρχεται σε κατάφορη αντίθεση με την πολιτική, συνδικαλιστική και τη ρεφορμιστική λογική, ιδιαιτέρως με την αγωνιστική λογική.

Τι το λογικότερο την ημέρα που ψηφιζόταν το «πολυνομοσχέδιο» των κυβερνητικών ανδρεικέλων να ΠΟΛΙΟΡΚΗΘΕΙ η Βουλή από τους «εκτελεσθέντες» εργαζόμενους και από το λαό που βογκά και καταστρέφεται από τα «συμβόλαια θανάτου» που εκτελεί η κυβέρνηση με το «δημοκρατικό» μανδύα της Βουλής και τη «δημοκρατική» νομιμοποίηση ΟΛΩΝ των κομμάτων: ΟΛΑ κάθονται στα έδρανα…

ΕΔΩ, όμως, ακριβώς, βρίσκεται το κλειδί ερμηνείας αυτής της ανορθόδοξης και παράλογης, ακόμα και για το ΡΕΦΟΡΜΙΣΜΟ, πράξης.

Οι εργατοπατέρες και οι «αριστερές» γραφειοκρατικές ηγεσίες αυτό ακριβώς θέλανε: ΝΑ ΜΗΝ ΠΟΛΙΟΡΚΗΘΕΙ η Βουλή από το λαό!!!

Οι εργατοπατέρες και οι ηγεσίες του ΚΚΕ και του ΣΥΝ έχουν «ξεπεράσει» σε προδοσία και το ρεφορμισμό, ακριβώς γιατί πλέον δεν είναι ούτε ρεφορμιστικές ηγεσίες, αλλά άμεσα εξαρτήματα του καθεστώτος, «λιπαντικά» στη μηχανή του συστήματος.

Τόσο οι εργατοπατέρες, όσο και τα «αριστερά» καθεστωτικά κόμματα, ιδιαίτερα η ηγεσία του ΚΚΕ, γνωρίζουν πολύ καλά την κοχλάζουσα οργή των εργαζομένων και του ελληνικού λαού και την έχουν υπολογίσει με ακρίβεια.

Εάν, λοιπόν, κινητοποιούσαν τον κόσμο την ίδια ημέρα που ψηφιζόταν το «πολυνομοσχέδιο» των νέων «εκτελέσεων» του ελληνικού λαού, ΚΑΜΙΑ δύναμη δεν θα μπορούσε να αποτρέψει την πολιορκία της Βουλής.

Οι γραφειοκράτες θα ξεσκεπαζόντουσαν. Δεν είναι δυνατόν να κινητοποιείς τον κόσμο γι’ αυτά που ψηφίζονται στη Βουλή και να του απαγορεύεις να πάει στη Βουλή και το χειρότερο: Να βρίσκονται μέσα στη Βουλή τα «αριστερά» κόμματα…

Αν πάλι οι πολύχρωμοι «αριστεροί» γραφειοκράτες ΥΠΕΚΥΠΤΑΝ στις αγωνιστικές απαιτήσεις και πήγαιναν στη Βουλή, τότε η κατάσταση δεν μπορούσε να ελεγχθεί: Είναι τόσο μεγάλος και ξεχειλισμένος ο θυμός του ελληνικού λαού και τόσο συμπιεσμένη η εκρηκτική ΟΡΓΗ του, που ΤΙΠΟΤΑ δεν θα απέτρεπε το ρεσάλτο στη Βουλή…

Μιλάνε για ΠΟΛΕΜΟ, λοιπόν οι γραφειοκρατικές καμαρίλες της «αριστερής» απάτης, αλλά, με νύχια και με δόντια, υπονομεύουν τους πολιτικούς και οργανωτικούς όρους του πολέμου και ΣΑΜΠΟΤΑΡΟΥΝ ανοικτά και εκτονωτικά τις πολεμικές διαθέσεις του λαού.

Μιλάει για «πόλεμο» η ηγεσία του ΚΚΕ (λόγια για εσωτερική κατανάλωση), αλλά συναγελάζεται η Παπαρήγα με τον «εκτελεστή» των συμβολαίων θανάτου του ελληνικού λαού και ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙ στο τσίρκο της Βουλής, νομιμοποιώντας έτσι στην ΠΡΑΞΗ αυτό που κατηγορεί στα λόγια: Η ΜΕΓΙΣΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΤΗ.

Αντί η ηγεσία του ΚΚΕ, που δημοκοπεί περί πολέμου, να κηρύξει ΓΕΝΙΚΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ, ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΟΥΛΗ, την ημέρα της ψήφισης του «πολυνομοσχεδίου» και να είναι αυτή η ηγεσία στην ΠΡΩΤΗ ΓΡΑΜΜΗ της μάχης, ήταν στη Βουλή, δικαιολογώντας αυτή τη συμμετοχή στον «ορνιθώνα» με κούφιες ρητορείες περί πολέμου…



Και ό
χι μόνο αυτά:
Οι «πολεμιστές» της ηγετικής κλίκας του ΚΚΕ κάνουν τα πάντα, ακόμα και στις «αγωνιστικές» φιέστες των διαδηλώσεων, στο να μην ενωθούν οι εργαζόμενοι μεταξύ τους: Ξεχωριστές πορείες των «στρατών» τους, απλή βόλτα έξω από τη Βουλή και κατόπιν ΕΣΠΕΥΣΜΕΝΗ αποχώρηση και εγκατάλειψη κάθε μάχης: «Ξεκούραση» στις Στήλες του Ολυμπίου Διός και του Φιλοπάππου!!!

ΜΟΝΟ οι τυφλοί πλέον δεν μπορούν να δούνε την προδοτική συμπαιγνία των εργατοπατέρων και των «αριστερών» γραναζιών του καθεστώτος.

Γι αυτό και ωρύονται για τη «βιαιότητα» κατά του Χατζηδάκη, από κοινού με τους κραυγαλέους ιδεολογικούς και πολιτικούς γενίτσαρους του καθεστώτος. Μιλούν και αυτές οι άθλιες «αριστερές» ηγεσίας όπως ο Πρετεντέρης και αυτή η αθλιότητα του γλοιώδους, ο Τσίμας…

Ωρύονται, ακριβώς γιατί στην πράξη εκδηλώνονται τα έμβρυα της αγωνιστικής δράσης που υπερφαλαγγίζουν την ΥΠΑΚΟΗ στην αστική νομιμότητα των εργατοπατέρων και των «αριστερών» δεκανικιών…

ΠΙΣΩ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ

Με αφορμή τις εκλογές στο κτηματολόγιο και  τους απολυμενους λίγα λόγια

Με αφορμή τις εκλογές στο κτηματολόγιο λίγα λόγια.
Η αδράνεια του προηγούμενου Σωματείου των εργαζομένων στην Κτηματολόγιο Α.Ε οδήγησε στην απόλυση 12 υπαλλήλων αορίστου χρόνου. Δεν υπήρχε η παραμικρή αντίδραση στις απολύσεις συναδέλφων αορίστου χρόνου. Ειδικά ο Πρόεδρος Βαγγέλης Δήμας, ο Γραμματέας του Σωματείου Νίκος Παραμάνας και έπειτα ακολουθεί ο Βασίλης Βράκας, δεν έβγαλαν άχνα … Από κοντά και η Ελισάβετ Γκολφινοπούλου που εισηγήθηκε τις απολύσεις ενώ η ίδια διορίστηκε την επόμενη των εκλογών!

Είναι πρωτοφανές ένα Σωματείο να μην συμπαραστέκεται καν στους αγώνες και τα δικαστήρια των απολυμένων , να μην παρουσιάζονται καν ως μάρτυρες. Εϊχαν και το θράσος να θέλουν να επανεκλεγούν για να συνεχίσουν το «έργο τους». Δηλαδή την υποτέλεια, την αντισυναδελφικότητα και την προδοσία. Ντροπή.Tελικά πήραν αυτό που άξιζαν και κανείς δεν επανεκλέχτηκε δείγμα του πόσο τους είχε σιχαθεί ο κόσμος(παίζει να είναι η μεγαλύτερη ανατροπή σε συνδικαλιστικές εκλογές που έχω υπόψη μου).Την ζημιά όμως την έκαναν και δεν πρόκυτε ποτέ να λογοδοτήσουν για τα παιδιά που χάσαν τις δουλειές τους…


H χώρα βρίσκεται σε ιδιότυπη πολιτική, εργασιακή και οικονομική "ομηρία"!!!!!

«ΕΙΘΙΣΤΑΙ, ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΛΥ ΠΑΛΙΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ & ΥΠΟΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ, ΝΑ ΤΟ ΕΧΟΥΝ, ΓΙΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ,  ΚΥΡΙΩΣ ΟΙ ΝΕΟΤΕΡΟΙ«
 
 Ο κ. Δ. Πιπεργιάς, επαγγελματίας συνδικαλιστής(πρόεδρος της  ΓΕΝΟΠ – ΔΕΗ, 1981 – 1986 και 1993 – 1994),  αποτελεί φωτεινό [σκοτεινό για καταναλωτές και προϊόντα] παράδειγμα,  στους διαδόχους του συνδικαλιστές, που  κληρονόμησαν την «καυτερή» αγωνιστικότητά του και τους «διακόπτες» του ηλεκτρικού.
Δεν προξενεί εντύπωση το γεγονός, ότι στις βουλευτικές εκλογές του 2007 και του 2009  που ήταν υποψήφιος ο κ. Δ. Πιπεργιάς,  μεγάλος αριθμός συντρόφων και συνδικαλιστών[Φωτόπουλος, Παναγόπουλος, Πολυζωγόπουλος,κ.α.π] «έτρεχαν» να τον στηρίξουν στις προεκλογικές του συγκεντρώσεις.
Όταν όμως,  οι «σύντροφοι» και οι «συντρόφισσες» του ΔΝΤ, των παγκοσμιοποιημένων αγορών και της Λέσχης Μπίντελμπερκ σπεύδουν να στηρίξουν προεκλογικά, τον μαχητικότερο ίσως εκπρόσωπο των εργαζομένων τα τελευταία χρόνια, που τ’ όνομά του είχε καταστεί συνώνυμο του σκληρού-αδιαπραγμάτευτου συνδικαλιστή τότε κάποιο λάκκο έχει η φάβα !…
Ο καθένας ας ενημερωθεί, ας προβληματισθεί και ας βγάλει τα συμπεράσματά του, για όσα συνέβησαν και συμβαίνουν, που μας οδηγούν κατευθείαν στην ταπείνωση, την εξαθλίωση και τον οικονομικό-γιατί όχι και πραγματικό-εξαπονδρισμό.
Μήπως λοιπόν, η κυβέρνηση, οι εργαζόμενοι, οι επιχειρήσεις, η κοινωνία, και όσοι έντιμοι πολιτικοί απέμειναν, βρίσκονται σε ιδιότυπη πολιτική,  εργασιακή και οικονομική «ομηρία»;   μήπως….

Απόσπασμα από το βιογραφικό του κ. Δημήτρη Πιπεργιά 
http://vo.pasok.gr/pipergias/?page_id=25
Είναι μέλος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. από το 1974. Το 1975, εξελέγη γραμματέας της κομματικής οργάνωσης του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στη Δ.Ε.Η. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Συνδικαλισμού και της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Υπήρξε γενικός γραμματέας του Πανελληνίου Συλλόγου Πτυχιούχων Σχολών Δ.Ε.Η. (1974-1977. Γενικός Γραμματέας της Ένωσης Τεχνικών Δ.Ε.Η. (1977 – 1981). Α΄ Αντιπρόεδρος του Δ/Σ της ΓΕΝΟΠ – ΔΕΗ, Γενικός Γραμματέας της (1986 – 1988) και πρόεδρος της (1981 – 1986 και 1993 – 1994).
Το 1982 εξελέγη μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Γ.Σ.Ε.Ε. Επανεξελέγη στο ίδιο Όργανο μετά το 22ο Συνέδριο.

Γ.Δ.

‘Αριστες οι «Απεργιακές Κινητοποιήσεις» (βέβαιον)…..ΔΕΚΟ, οι Σοσιαλιστικές


Βλέποντας κανείς την…ατζέντα των κινητοποιήσεων, θα έλεγε κανείς ότι το «Πολυνομοσχέδιο-Εξπρές» της κυβέρνησης θα κατατίθετο σε 5-10 μέρες… Όμως αύριο βραδάκι θα ψηφιστεί, θα γίνει Νόμος του Κράτους, και αφού γίνει Νόμος την Τρίτη, οι κινητοποιήσεις κορυφώνονται την…επομένη, δηλαδή Τετάρτη.
To Ολωσδιόλου τυχαίο timing ήταν κομμένο-ραμμένο με στόχο την…Επιτυχία.
(σας έχει σιχαθεί η ψυχή μου)

Μεγάλο πάρτυ "με τα λεφτά των εργατών" από τους εργατοπατέρες



 Μιας και για μεθαύριο έχει εξαγγελθεί 24ωρη απεργία από τη ΓΣΕΕ, ας προσθέσουμε ένα λιθαράκι αντιπληροφόρησης για τους πραγματικούς στόχους των ξεφτιλισμένων (στα μάτια ολόκληρης της κοινωνίας πια) εργατοπατέρων. Να ξεκαθαρίσουμε, όμως, πρώτα κάτι: Επειδή οι ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ και γενικότερα ο καθεστωτικός συνδικαλισμός βρίσκονται τελευταία στο στόχαστρο από τα ΜΜΕ (βλ. π.χ. εκπομπή Μάκη στο Alter στις 6/12) με στόχο τη συλλήβδην απαξίωση της πολιτικής ενασχόλησης με τα κοινά και το πνίξιμο οποιασδήποτε φωνής ενάντια στα αντικοινωνικά μέτρα που το κεφάλαιο περνάει σε συνεργασία με τρόικα, κυβέρνηση κι ολόκληρο τον καθεστωτικό οχετό, το κείμενο αυτό ξεμπροστιάζει τον καθεστωτικό συνδικαλισμό ακριβώς για τον αντίθετο λόγο:


Για να πείσει και τους πλέον δύσπιστους ότι μέσα από τις καθεστωτικές οδούς δεν υπάρχει σωτηρία. Για να δώσει επιχειρήματα σε σωματεία βάσης, εργατικές ομάδες, μελλοντικές και υπάρχουσες εργατικές συνελεύσεις, συμβούλια, ανέργους και εξεγερμένους. Για να στηρίξει τη στροφή του κόσμου προς την αυτοοργάνωση και να αναδείξει τα τέρατα που γεννάει η λογική της ανάθεσης (και ειδικότερα στο εργατικό «κίνημα»). Όλοι στο δρόμο στις 15 Δεκέμβρη και κάθε μέρα μετά από αυτήν χωρίς να περιμένουμε τίποτα από τα παρακάτω κατακάθια.
  Ας αρχίσουμε από κάτι που οι «απλοί κάτοικοι των υπερβορείων προαστίων» γνωρίζουν καλά: Τέσσερις άνθρωποι είναι οι κυρίως υπεύθυνοι για τη χάραξη της πασοκικής πολιτικής γύρω από το μνημόνιο και κυρίως για τον τρόπο που θα την ταΐσουν στην κοινωνία. Τα αυτοκίνητά τους παρκάρουν στο Καστρί όταν ο ΓΑΠ δε λείπει σε… ταξίδι. Ο ένας είναι ο ΓΑΠ, οι άλλοι είναι οι Παμπούκης, Ραγκούσης και Παναγόπουλος. Ο Παναγόπουλος μένει και δίπλα πια, στην υπερτεράστια βίλα με περιφραγμένο οικόπεδο, στην Πολιτεία. Έχει δεσμευτεί να φέρει σε πέρας την πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων και την υποτίμηση του εργατικού δυναμικού, αλλά και να χειραγωγήσει όσο μπορεί τις κοινωνικές εντάσεις, λόγω μνημονίου.   Η πρόσφατη αποσύνθεση της ΓΣΕΕ μετά τις συνεννοήσεις του Παναγόπουλου με τα αφεντικά για τις επιχειρησιακές συμβάσεις άφησε μόνη της την ΠΑΣΚΕ στο Δ.Σ. Δεξιοί και αριστεροί συνοδοιπόροι του Παναγόπουλου συνεχίζουν να εισπράττουν χρήματα από τη ΓΣΕΕ και τα παρακλάδια της (ΙΝΕ, ΚΕΚ, ΚΑΝΕΠ, εργατικά κέντρα), αλλά το παίζουν σκληροί, αγνοί και αντιμνημονιακοί για χάρη των ΜΜΕ και για να ψαρώνουν τους εργαζόμενους-πελάτες τους. Την ίδια στιγμή που η ανεργία καλπάζει και οι μισθοί συρρικνώνονται, τα σκουλήκια αυτά (όλων των αποχρώσεων) πληρώνονται πλουσιοπάροχα για να καταστέλλουν τους εργατικούς αγώνες.   Για να υπολογίσουμε το ξύλο που θέλουν, θα χρησιμοποιήσουμε για μέτρο τα χρηματικά ποσά που τρώνε… Τα χρήματα αυτά (για όποιον δε γνωρίζει) είναι κρατήσεις από τους μισθούς όλων μας και δίνονται στη ΓΣΕΕ από τον ΟΕΚ (Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας) και το ΛΑΕΚ (Λογαριασμός για την Απασχόληση και την Επαγγελματική Κατάρτιση).   Το μεγάλο φαγοπότι των συνδικαλιστών γίνεται κυρίως μέσα από τη λεγόμενη «δια βίου μάθηση», τη «συνδικαλιστική επιμόρφωση», ειδικότερα δε από τα Κέντρα Επιστημονικής Κατάρτισης (ΚΕΚ) τα οποία υπάγονται στο ΙΝΕ (Ινστιτούτο Εργασίας). Το ΙΝΕ παίρνει από το ΛΑΕΚ περίπου 9 εκ. ευρώ το χρόνο. Πρόεδρός του είναι ο Παναγόπουλος, αλλά αντιπρόεδροι και μέλη υπάρχουν από όλες τις παρατάξεις (και το ΠΑΜΕ!!). Όλοι στο Δ.Σ. του ΙΝΕ κόβουν ένα μισθούλη γύρω στα 4 χιλιάρικα το μήνα[i]. Τα τελευταία χρόνια τα έξοδα έχουν υπερδιογκωθεί επειδή η ΓΣΕΕ έχει προσλάβει στα ΚΕΚ διάφορα πολύχρωμα βύσματα και ασκεί μέσω των ΚΕΚ μια πελατειακή πολιτική ανά την Ελλάδα, αντί να ασχολείται έστω και τυπικά με τα προβλήματα της εργατικής τάξης. Ας πούμε λοιπόν ότι τα τελευταία 10 χρόνια το ΙΝΕ πήρε περίπου 90 εκ. ευρώ. Από αυτά, σε μισθούς και έξοδα (συμπεριλαμβανομένων των διπλότριπλων μισθών επιτήδειων και του 15ου μισθού που δικαιούνται οι εκεί προστάτες μας) έφυγαν 5μισι εκ. ευρώ περίπου. Άρα οι εργατοπατέρες θα είχαν αποθεματικό στο ΙΝΕ περίπου 35 εκ. ευρώ από τα τελευταία 10 χρόνια, ενώ αν υπολογίσουμε και τα έσοδα
από ευρωπαϊκά προγράμματα κι απ’ τα ΚΕΚ, θα έπρεπε να προσθέσουμε κι άλλα 20 περίπου εκ. σε αυτό το αποθεματικό (συν 13 εκ. ευρώ υπάρχοντος αποθεματικού το 2000).   Όμως, γαμώτο, αυτά τα τουλάχιστον 68 εκ. ευρώ χάθηκαν στο δρόμο και στους υπαλλήλους του ΙΝΕ ανακοινώθηκε ότι βγαίνει δε βγαίνει το δώρο τους για τα Χριστούγεννα. Ταυτόχρονα, το ΚΕΚ (που υποτίθεται ότι υπόκειται στο ΙΝΕ) ανακοίνωσε τα νέα του προγράμματα που χρηματοδοτούνται από το γνωστό ευρωπαϊκό πακέτο του ΕΣΠΑ, απ’ όπου θα πάρει 30 εκ. ευρώ για τα επόμενα 5 χρόνια. (σημ. τα ίδια λεφτά δίνει η ΕΕ και στον ΣΕΒ, αφού το 2% του ΕΣΠΑ προορίζεται για τους «κοινωνικούς εταίρους», δηλαδή η κοινωνική ειρήνη χρηματοδοτείται.)[ii]   Τι θα κάνει το ΚΕΚ τα λεφτά; Συμβάσεις έργου με επιστήμονες, μεταπτυχιακούς και λοιπούς ημέτερους που για 5 χρόνια θα πληρώνονται για να γράφουν νεοφιλελεύθερες παπαριές για την απασχολησιμότητα, την ευελιξία, την κοινωνική σύνθεση της φτώχειας και τις πασοκοαφεντικίστικες νέες πολιτικές απασχόλησης. 30 εκ. ευρώ πρόγραμμα, 5 χρόνια έρευνες και ούτε μία δεν προβλέπεται να ασχοληθεί με τα πραγματικά προβλήματα διαβίωσης της εργατικής τάξης, δηλαδή τις εργασιακές σχέσεις και την ασφάλιση… [iii]   Δεν μας εκπλήσσει. Άλλωστε με το ασφαλιστικό ασχολήθηκε η αναλογιστική μελέτη του ΙΝΕ, που μετά από έρευνα 2 χρόνων και ανάλυση 2,5 εκ. καρτελών ασφαλισμένων, κατέληξε στο ασφαλές τεχνοκρατικό συμπέρασμα ότι από το 2015 δε θα υπάρχουν λεφτά για φάρμακα για τους ασφαλισμένους και συνταξιούχους. Παρά το ότι η έρευνα ήταν η επιστημονικότερη που έχει γίνει στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια, ο Παναγόπουλος διέταξε να μη δει το φως της δημοσιότητας και απαγόρευσε την αποστολή της μέχρι και στη βουλή, ώστε να μπορεί να περάσει το ΠΑΣΟΚ το ασφαλιστικό νομοσχέδιό του με λογικές μαθητευόμενου μάγου.[iv] Με διαταγή του ΓΑΠ η ανεξάρτητη επιστημονική έρευνα θάφτηκε. Όσο ο Παναγόπουλος έκρυβε την έρευνα, καλούσε και σε απεργία στις 29/6/2010 διαμαρτυρόμενος δήθεν για το ασφαλιστικό. (Αυτό θυμίζει λίγο και τη θαμμένη έρευνα του ΙΝΕ για τις εργολαβίες καθαρισμού, ενώ η Κ. Κούνεβα χαροπάλευε στον Ευαγγελισμό και ο Παναγόπουλος ανακάλυπτε το θέμα με μια βδομάδα καθυστέρηση -έτρωγε κουραμπιέδες το Δεκέμβρη του ’08).   Λεφτά υπάρχουν λοιπόν. Τα μοιράζουν οι εργατοπατέρες για να ποδηγετούν τις καθεστωτικές τους δομές. 70 εκ. ευρώ λείπουν από τα ταμεία και δεν τα πήρε μόνο ο Παναγόπουλος ή ο Πολυζωγόπουλος πριν απ’ αυτόν. Ας δούμε κάποιους συνδαιτημόνες του συνδικαλιστικού φαγοποτιού, ανεξαρτήτως χρώματος: Ο πασόκος Φρατζέσκος Φατούρος είναι διευθύνων σύμβουλος του ΙΝΕ. Είναι συνταξιούχος από ΔΕΚΟ, παίρνει κάνα διχίλιαρο σύνταξη, αλλά και μισθό 4.500 ευρώ απ’ το ΙΝΕ, ήταν και το είναι δεξί χέρι του Πολυζωγόπουλου (ο οποίος διορίζει μέσω της ΟΚΕ τους συνδικαλιστές σε Δ.Σ. δημόσιων οργανισμών). Πόσα πήρε; (πέρα από τα νόμιμα 100 χιλιάρικα το χρόνο που βγάζει;)   Ο πασόκος Βασίλης Παπαδόγαμβρος που ως «τομεάρχης ανθρώπινου δυναμικού» στο ΚΕΚ λύνει και δένει για το ποιος θα «ερευνήσει» τι και πόσα θα πάρει για να εξυμνεί το νεοφιλελευθερισμό. Ως σωστός συνδικαλιστής και σοσιαλιστής έχει επιφορτιστεί (μαζί με το Φατούρο) με το μαγείρεμα των νέων επιχειρησιακών συμβάσεων του υπαλληλικού προσωπικού της ΓΣΕΕ, με μείωση μισθών, μπλοκάκια, outsourcing, εργολαβίες κλπ. Χωρίς τις μιζούλες και τα τυχερά παίρνει 4 χιλιάρικα το μήνα.   Ο μπαμπαστρούμφ Κώστας Πουπάκης της ΔΑΚΕ εξελέγη ευρωβουλευτής και φοβηθήκαμε ότι θα τον χάσουμε. Παρά την ταρατατζούμ αποχώρηση της ΔΑΚΕ από τη ΓΣΕΕ, την παρουσία του στις Βρυξέλλες κλπ, με λεφτά της ΓΣΕΕ νοικιάζει γραφείο στο Πεδίο του Άρεως. Επίσης, αντί στο siteτου ΙΝΕ (εμείς το πληρώνουμε κι αυτό) να βλέπουμε κάτι χρήσιμο για την εργατική τάξη, βλέπουμε βίντεο με τις εντυπώσεις του από την ευρωβουλή.[v]   Οι αριστεροί δε δημιουργούν πολλά θέματα για να μη χάσουν τα μικροπρονόμιά τους (σε σχέση με τα πακέτα που παίρνουν ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ). Έτσι ο Ποντικός του ΠΑΜΕ και ο Γαβρίλης της ΑΠ, αρκούνται στο διορισμό κάποιων δικών τους, σε μικροπαραχωρήσεις, κάνα εταιρικό αυτοκίνητο με leasing κλπ. Αλλά επειδή ο Γιάνναρος ο Παναγόπουλος δε θέλει να δυσαρεστεί τους φίλους του, φροντίζει για όλους[vi]. Έτσι με τα λεφτά μας η ΓΣΕΕ χρηματοδοτεί τον κολλητό του, πασόκο οικονομολ
όγο Γιάννη Βαρουφάκη και το μεταπτυχιακό του ως επιστημονικούς συνεργάτες.[vii] Τρία χρόνια χρηματοδότηση, σχεδόν μισό εκατομμύριο ευρώ και το αποτέλεσμα για την εργατική τάξη ήταν μια γελοία έκθεση για τη φτώχεια… Όλες αυτές τις μπούρδες που ερευνούν τα βύσματα καλείται να τις δημοσιοποιήσει και να τις προβάλει (επ’ αμοιβή 205.000 το χρόνο) εταιρία φιλοπασόκων δέξιων, που κέρδισε το «διαγωνισμό» που προκήρυξε το ΙΝΕ-Παναγόπουλου.[viii]   Ένας ακόμη εξαίρετος συνδικαλιστής του ιδιωτικού τομέα (επαγγελματικά είναι εργολάβος) είναι ο αριστεροσυνασπισμένος Στέφανος Λαιμός. Παίρνει 4,5 χιλ. ευρώ μισθό από το ΙΝΕ και έχει αναλάβει την εργολαβία της κτιριακής συντήρησης και ανακαίνισης του εργοδότη του (των κτιρίων της ΓΣΕΕ δηλαδή)… Που να περισσέψουν έτσι λεφτά για τους υπαλλήλους;   Πάλι καλά που βρίσκουν λεφτά για να πληρώνουν εργολαβίες για την αφισοκόλληση των απεργιών και τον καθαρισμό των γραφείων. Άραγε τηρούνται τα εργασιακά δικαιώματα των ενοικιαζόμενων εργαζόμενων που χρησιμοποιεί η ΓΣΕΕ;[ix]   Ποιος μπορεί να υποστηρίζει ακόμα ότι η εργατική τάξη μπορεί να έχει την οποιαδήποτε σχέση με την καθεστωτική δομή που ονομάζεται ΓΣΕΕ; Μόνο όσοι/ες είναι μαλάκες!   Υ.Γ. Ο εισαγγελέας δεν έχει καλέσει ακόμα για ανάκριση βάσει τρομονόμου τους προέδρους της ΓΣΕΕ, παρότι έχουν καταχραστεί από το 1994 πάνω από 250.000.000 ευρώ. (βλ. Το Παρόν 31/5/2009) Φαίνεται πως ακόμα δεν μπορεί να αποφασίσει σε ποια εγκληματική οργάνωση ανήκουν. Στο ΠΑΣΟΚ; Στην ΠΑΣΚΕ; Στη ΓΣΕΕ; Παρά τα ευρήματα και τις δεκάδες γιάφκες διακίνησης και ξεπλύματος μαύρου χρήματος, παραμένουν ασύλληπτοι…   Το οργανόγραμμα της τρομοκρατικής οργάνωσης παρουσιάζεται (που αλλού; Αν και δεν το υπογράφει ο βλάκας ο Λαμπρόπουλος) στο Κυριακάτικο Βήμα της 15/11/2009 στις σελίδες 24 και 26… 

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΩΝ …ΣΠΛΑΧΝΩΝ !…" =ΠΑΣΚΕ(ΔΗΣΥΕ) Αγροτικής Τράπεζα-ΤΟ σπλάχνο !!!!

Έεεε…. σύντροφοι της ΑΤΕ, στους «πολιτικούς απατεώνες και στα υποτακτικά ανδρείκελα των τελευταίων κυβερνήσεων, (Μηλιάκος, Βαράγκης κλπ)»,που αναφέρετε στις αναρτήσεις σας, ξεχάσατε τους δικούς σας!!

Ξεχάσατε τον Μέγα-Πέτρο το Λάμπρου(κουμπάρο του Καρχιμάκη,ταμία του ΠΑΣΟΚ, με μεγάλο πόστο τώρα στην κρατική  διακυβέρνηση) και τον άλλο του Σημίτη, Τριαντάφυλλο Λυσιμάχου του Ελισαίου, που έπαιρνε δυο μισθούς ταυτόχρονα και από τις δυο θυγατρικές ασφαλιστικές της ΑΤΕ και που τώρα από την Πειραιώς με τον Σάλλα και τον συΜέτοχό τους διοικητή σας Πανταλάκη, θέλουν να σας αγοράσουν….

 
=ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ, ΓΙΑΤΙ…. ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ «ΠΙΕΖΕΤΕ» ΤΟΝ ΠΑΝΤΑΛΑΚΗ ΝΑ ΔΏΣΕΙ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΔΟΜΗΜΕΝΑ ΟΜΟΛΟΓΑ, ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ; 
ΚΑΛΑ ΑΥΤΟΣ «ΚΩΛΎΕΤΑΙ», Ο ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΣΑΣ ΟΜΩΣ ΣΤΟ ΔΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ, «ΚΩΛΎΕΤΑΙ» ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ;

 
=ΞΥΠΝΑΤΕ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ !!
 
 
=ΠΑΣΚΕ Αγροτικής Τράπεζας10

109. ΑΛΗΤΕΙΑ !   (26-11-2010).
 
ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΤΕ !…( 25-11-2010)

                                                                                                25-

 

ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ: Παναττική στάση εργασίας στις 25 Νοεμβρίου…. ΚΑΙ…. ΚΑΝΑΝΕ ΤΑ ΜΟΥΤΡΑ ΤΟΥ ΓΑΠ "ΚΡΕΑΣ"…. ΡΕ ΔΕΝ ΝΤΡΕΠΕΣΤΕ ΝΑ ΚΟΡΟΪΔΕΥΕΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ??

Σε τρίωρη παναττική στάση εργασίας στις 25 Νοεμβρίου, 12.00 με 15.00, και σε συλλαλητήριο διαμαρτυρίας την ιδία ημέρα στην πλατεία Κλαυθμώνος αποφάσισαν να προχωρήσουν τα προεδρεία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ μετά από κοινή συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε σήμερα.
Σε τρίωρη παναττική στάση εργασίας στις 25 Νοεμβρίου, 12.00 με 15.00, και σε συλλαλητήριο διαμαρτυρίας την ιδία ημέρα στην πλατεία Κλαυθμώνος αποφάσισαν να προχωρήσουν τα προεδρεία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, μετά από κοινή συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε σήμερα.
Η συνεδρίαση έγινε στο πλαίσιο του συντονισμού της δράσης των δύο συνδικαλιστικών οργανώσεων εν όψει της 24ωρης γενικής απεργίας στις 15 Δεκεμβρίου.
Γ. Παναγόπουλος: Οι συγκρούσεις και οι εντάσεις θα είναι μεγάλες και απρόβλεπτες
Στο διεκδικητικό πλαίσιο των κινητοποιήσεων είναι η διατήρηση των θέσεων εργασίας, μέτρα για την αντιμετώπιση της ανεργίας, διαφύλαξη του θεσμού των συλλογικών συμβάσεων και ενίσχυση του εισοδήματος ιδιαίτερα χαμηλόμισθων και χαμηλοσυνταξιούχων, με προτεραιότητα την επαναχορήγηση της 13ης και 14ης σύνταξης, καθώς και προστασία των δημόσιων και κοινωνικών αγαθών.
«Συνεδριάσαμε η ΓΣΕΕ με την ΑΔΕΔΥ για να δούμε τις άμεσες αντιδράσεις μας ενόψει της παρουσίασης του Προϋπολογισμού 2011. Επιβεβαιώνονται οι φόβοι μας ότι με τον προϋπολογισμό επιχειρείται μια πρωτοφανείς λιτότητα που θα πλήξει όλους ανεξαιρέτως τους μισθωτούς στο Δημόσιο τομέα, στον Ιδιωτικό τομέα και στις ΔΕΚΟ», δήλωσε ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος.
Ως πρώτη αντίδραση, όπως είπε, αποφασίστηκε την Πέμπτη 25 Νοέμβρη να κηρυχθεί παναττική στάση 12.00 με 15.00 και συγκέντρωση στην πλατεία Κλαυθμώνος.
Σπ. Παπασπύρος: Προϋπολογισμός αύξησης των απολύσεων
«Δεν θα μείνουμε εκεί τα προβλήματα θα ενταθούν εντός 2011 και θέλουμε ως προμετωπίδα των διεκδικήσεων μας, να θέσουμε την προστασία της απασχόλησης. Γνωρίζεται τι γίνεται με τις διαρκείς απολύσεις και με την επισφάλεια στην εργασία. Την επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης κατά προτεραιότητα στους χαμηλοσυνταξιούχους μας, να ενισχυθούν οι χαμηλόμισθοι και να υπερασπίσουμε τις ΣΣΕ που κατ� επιταγή του απαράδεκτου μνημονίου επιχειρείτε η μεγάλη σφαγή και στον Ιδιωτικό τομέα της οικονομίας», τόνισε.
Ερωτηθείς σχετικά δήλωσε ότι η ΓΣΕΕ αποφάσισε να συναντηθεί με την τρόικα και της επιδώσει ένα Υπόμνημα σχετικά με τις θέσεις της «οι οποίες είναι αδιαπραγμάτευτες, που αφορούν στο πλαίσιο των Συλλογικών Συμβάσεων, γιατί όπως γνωρίζεται υπάρχει πρόβλεψη στο επικυρωμένο Μνημόνιο που αν εφαρμοστεί θα οδηγήσει σε ζούγκλα την αγορά εργασίας και επ ουδενί δεν πρόκειται να γίνει αποδεκτό». 
Ναυτεμπορική

Ο ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ ΜΑΓΝΗΤΙΖΕΙ ΤΗΝ "ΚΑΡΠΑΖΙΑ" Η ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΣΥΝΝΕΦΟ!!…Εργατοπατέρες-γλάστρες στο σόου Παπανδρέου

Χωρίς ίχνος τσίπας ο Παναγόπουλος της ΓΣΕΕ πήγε στο μέγαρο Μαξίμου, για να παίξει το ρόλο της γλάστρας στη φιέστα που έστησε ο προπαγανδιστικός μηχανισμός της κυβέρνησης.
Εκατοντάδες χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας έταξε ο Παπανδρέου, μέσω επιδοτήσεων στους καπιταλιστές και ο Παναγόπουλος έσπευσε να εκφράσει την ικανοποίηση του: «Εμείς κάθε μετρό, κάθε ενεργητική πολιτική, κάθε πρόγραμμα που ανακουφίζει τους ανέργους και διατηρεί θέσεις εργασίας εκ των πραγμάτων την υποστηρίζουμε».

Ξέρει πολύ καλά ο ξεσκολισμένος εργατοπατέρας ότι αυτά τα προγράμματα -πέρα από τον ίδιο το χαρακτήρα τους- είναι φούμαρα, γιατί οι θέσεις εργασίας για τις οποίες θα σπεύσουν να επιδοτηθούν οι καπιταλιστές θα είναι κατά πολύ λιγότερες απ’ αυτές που ανακοινώνει η κυβέρνηση. Ξέρει επίσης πολύ καλά, γιατί δεν είναι η πρώτη φορά που ανακοινώνονται τέτοια προγράμματα, ότι αυτά ποτέ δεν αύξησαν την απασχόληση, ούτε συγκράτησαν την αύξηση της ανεργίας. Οπως επίσης ξέρει πολύ καλά, ότι οι καπιταλιστές παίρνουν το παραδάκι και απλά ανακυκλώνουν τους ανέργους, γιατί  κανένας έλεγχος δεν τους ασκείται.

Πώς είναι δυνατόν να γίνεται λόγος για μέτρα δημιουργίας θέσεων εργασίας, όταν το ίδιο το προσχέδιο προϋπολογισμού της κυβέρνησης προβλέπει εκτίναξη της ανεργίας στο 14,5% το 2011 και στο 15% το 2012;
Αντί να ψάχνουν λεφτά για την επιδότηση όλων αυτών των νέων ανέργων, δίνουν λεφτά στους καπιταλιστές για να αυξήσουν την κερδοφορία τους, με την πλήρη συναίνεση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας.

Παπανδρεϊκότερος του Παπανδρέου ο Παναγόπουλος, δεν αρκέστηκε μόνο στη δήλωση που παραθέσαμε παραπάνω. Εκανε ένα βήμα παραπέρα. Εθεσαν στον πρωθυπουργό -είπε- «και άλλα ζητήματα που αφορούν στην υπεράσπιση των ανέργων» και είχαν «μια πρώτη θετική ανταπόκριση» στο ζήτημα της ιατροφαρμακευτικής κάλυψης των ανέργων σε όλη τη διάρκεια της ανεργίας.
«Εδωσε μάλιστα σχετική εντολή στην υπουργό», είπε με έμφαση στις δηλώσεις του. Είναι κι αυτή σαν την «εντολή» που έδωσε στον Παπακωνσταντίνου ^ από το βήμα της ΔΕΘ να φροντίσει να πάρουν κάτι οι συνταξιούχοι.

Ξέρετε πώς απαντά σήμερα ο Παπακωνσταντίνου; «Οταν το επιτρέψει ο προϋπολογισμός».
Υπάρχει βέβαια και το σχέδιο Κατσέλη για ανάθεση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης των ανέργων στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες, έναντι 3,5-5 ευρώ το μήνα! Δεν το άκουσε άραγε ο Παναγόπουλος; Ασφαλώς και το άκουσε, έκανε όμως πως δεν κατάλαβε. Οπως «ξέχασε» να αναφερθεί στην πρόβλεψη του Μνηυόνιου για περικοπή του κονδυλίου για την επιδότηση των ανέργων κατά 500 εκατ. ευρώ το 2012!

Πηγή: Εφημερίδα ΚΟΝΤΡΑ 

ΣΧΕΤΙΚΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ ΚΟΡΟΙΔΙΑΣ ΤΩΝ «ΑΑΥΤΟΝΟΗΤΩΝ» ΕΞΑΓΓΕΛΙΩΝ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΑΠΑΤΗΣ : 

ΓΣΕΕ …ΤΟ ΔΕΚΑΝΙΚΙ ΤΩΝ ΑΠΑΤΕΩΝΩΝ….. ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΧΟΥΝ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ

 
H φωτο απο το blogpress

Κύριοι συνδικαλιστές την προδοσία πολλοί ετίμησαν.Τους προδότες ΟΥΔΕΙΣ


Η Ελλάδα βρίσκεται στη δίνη ενός άτυπου οικονομικού πολέμου. Τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας εκχωρούνται, η ύφεση ξεπερνά το 6%, αντιασφαλιστικοί και αντεργατικοί νόμοι δημιουργούν ένα ζοφερό κλίμα για το μέλλον των συντάξεων και της μισθωτής εργασίας. Η ανεργία γίνεται ανεξέλεγκτη, η αξιοπρέπεια και η υπερηφάνεια του ελληνικού λαού βρίσκεται στο ναδίρ.

Οι Έλληνες βλέπουν να χάνονται μέσα σε λίγους μήνες δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες χρόνων, θυσία στο βωμό ενός χρεωκοπημένου συστήματος. Οι προβλέψεις για τη λήψη νέων ανάλγητων μέτρων επιβεβαιώνονται καθημερινά ενώ το αστυνομικό κράτος γιγαντώνεται… και ενισχύει τις δυνάμεις καταστολής που θα κάμψουν τις αναμενόμενες λαϊκές αντιδράσεις.

Ανάλογα ασφυκτικά μέτρα λαμβάνονται και σε άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκαλώντας οξύτατες λαϊκές αντιδράσεις. Στη Γαλλία η συνταξιοδοτική και ασφαλιστική μεταρρύθμιση που προωθεί η κυβέρνηση Σαρκοζί κατάφερε, μετά από κοινή απόφαση όλων των συνδικαλιστικών οργανώσεων, να ενώσει όλους τους εργασιακούς κλάδους, εκφράζοντας τη δικαιολογημένη οργή τους για την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους.

Εκατό χιλιάδες εργαζόμενοι, από 50 διαφορετικές συνδικαλιστικές οργανώσεις, έφτασαν έξω από τα γραφεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για να φωνάξουν «όχι στη λιτότητα, ναι στην απασχόληση».

Η μεγαλύτερη αγωνιστική κινητοποίηση της τελευταίας δεκαετίας πραγματοποιήθηκε και στην Ισπανία ενάντια στις απολύσεις και στην απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων που πέρασε από τη Βουλή η σοσιαλιστική κυβέρνηση Θαπατέρο.

Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις σε όλες τις χώρες της ΕΕ ενώνονται, συντονίζονται, αγωνίζονται και ανταποκρίνονται στις προσδοκίες των πολιτών για την προάσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους για εργασία και κοινωνική δικαιοσύνη.

Και στην Ελλάδα; Στην Ελλάδα που βιώνει τον πιο ύπουλο πόλεμο, την πιο αδιάντροπη κατοχή, την πλήρη κατάλυση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, που βιώνει την ύφεση και την απόλυτη φτώχεια, που είναι η αντίδραση των πολιτών, η λαϊκή εξέγερση, η δημιουργία κινήματος διαμαρτυρίας ενάντια στα αντιλαϊκά μέτρα που θα συντάραζε τους επαγγελματίες πολιτικούς και τη φιλελεύθερη κυβέρνηση του μνημονίου και της τρόικας;

Υπάρχει στην Ελλάδα συνδικαλισμός που θα αγωνιστεί για τη διασφάλιση των εργασιακών δικαιωμάτων, που θα δώσει διέξοδο στο λαό να εκφράσει τη δικαιολογημένη οργή του για τη μείωση του εισοδήματός του, για την υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής του, για την απαξίωση της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης, για τη χαμένη του περηφάνια και αξιοπρέπεια;
Συνδικαλισμός στην Ελλάδα υπάρχει.

Υπάρχει αλλά είναι ανάπηρος, κινείται με δεκανίκια, τα δεκανίκια της εξουσίας. H καταλυτική παρέμβαση του κομματικού μηχανισμού στην Ελλάδα δίνει στο συνδικαλισμό διακοσμητικό ρόλο, τον καθιστά συνομιλητή και συνδιαχειριστή της εξουσίας στο πλευρό της κυβερνητικής πολιτικής. Οι συνδικαλιστές μας είναι πλήρως κομματικοποιημένοι, υποτελείς αλλότριων συμφερόντων, αναξιόπιστοι και αναποτελεσματικοί επιδιώκοντας να αποκομίσουν μέσα από το παιχνίδι της διαμεσολάβησης ίδια προσωπικά οφέλη.

Συνδικαλιστές υπάρχουν αλλά αποτελούν τα πιόνια στη σκακιέρα της πολιτικής εξουσίας. Έχουν μετατραπεί σε επαγγελματίες παραπολιτικούς, παπαγαλάκια και εκφραστές του πολιτικού σκηνικού θυσιάζοντας τα δικαιώματα των εργαζομένων που τους εμπιστεύτηκαν στο βωμό του μνημονίου.

Χρεωκοπημένες και προκλητικά απούσες από τα δραματικά τεκταινόμενα στο χώρο της εργασίας στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, στην υγεία και την παιδεία, οι μεγάλες συνδικαλιστικές οργανώσεις της χώρας μας ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΟΛΜΕ, που δε θέλουν ή δε μπορούν να εκφράσουν την αγανάκτηση των εργαζομένων, να δώσουν δυναμική με πανεθνικές κινητοποιήσεις, δράσεις και συλλαλητήρια και να βάλουν φραγμό στο αδηφάγο πολιτικό σύστημα που λυμαίνεται τη δημόσια περιουσία, θίγει και εξαθλιώνει βάναυσα τον Έλληνα εργαζόμενο στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

Οι συνδικαλιστές κωλυσιεργούν. Επινοούν ανυπέρβλητα κωλύματα στην ανάληψη συλλογικών δράσεων
απέναντι σε αντιλαϊκές πολιτικές της φιλελεύθερης κυβέρνησης του μνημονίου και του διευθυντηρίου της τρόικας.

Αδυνατούν να αποτελέσουν το απαραίτητο αντιστάθμισμα απέναντι στην οικονομική ισχύ του καπιταλιστικού συστήματος, απέναντι στην εξουσία του αστυνομικού και αυταρχικού κράτους που μετατρέπει αργά και μεθοδικά τον Έλληνα εργαζόμενο σε δουλοπάροικο.

Σαν εκπρόσωποι της πολιτικής του μνημονίου επιχειρούν ύπουλα να χειραγωγήσουν το λαό, στο όνομα μιας πολιτικής που φορτώνει τα βάρη ενός διεφθαρμένου συστήματος στους εργαζόμενους, μετατρέποντάς τους σε υπόλογους της οικονομικής κρίσης και προωθεί τη λογική των απολύσεων στο όνομα της ευελιξίας της εργασίας.

Τα αργύρια της προδοσίας τους δεν αρκούν για να αποσείσουν τις βαρύτατες ευθύνες τους για τη συνενοχή τους στο ανοσιούργημα που συντελείται στο χώρο της εργασίας.
Κύριοι συνδικαλιστές την προδοσία πολλοί ετίμησαν. Τους προδότες ουδείς.

Ανωνύμου του Έλληνος 

Η …αποκάλυψη των Συνδικαλιστών εργατοπατέρων σε…. θέα της Ελληνικής κοινωνίας

Τα κοστούμια τους σχιστήκανε, τα γαλόνια τους ξηλωθήκανε και φάνηκε η απύθμενη ανεπάρκειά τους.

Η αποκάλυψη είναι σε…. θέα όλης της Ελληνικής κοινωνίας.

Μόνο οι κομματικά αποβλακωμένοι δεν τη βλέπουν.

Μέσα στην αντάρα της μεγάλης φουρτούνας, αποκαλύπτεται η ικανότητα  του  κάθε μέλους του πληρώματος του καραβιού.

Τις ώρες εκείνες, που ο καθ’ ένας βρίσκεται «ενώπιος ενωπίω», δηλαδή απέναντι στον εαυτό του, απέναντι στο δρεπάνι του ολέθρου, δεν περνάει το δήθεν.  Είναι η ώρα της αλήθειας. Δεν χωράνε ψέματα και υπεκφυγές, γιατί η νομοτέλεια της φύσης δεν ξεγελιέται. Το δήθεν, είναι για να ξεγελάμε τους άλλους, όχι τον εαυτό μας. Αυτός μας ξέρει καλά.
Την ώρα της κρίσης, το καλοραμμένο κοστούμι, δεν εντυπωσιάζει κανέναν πιά, ούτε από το πλήρωμα, ούτε από τους επιβάτες, γιατί δεν…..
…βοηθά σε τίποτε, ούτε στο γρήγορο «κουβάδιασμα» των νερών από το κατάστρωμα, ούτε στο σκαρφάλωμα επάνω στα κατάρτια, ούτε στο «τιμόνιασμα» του σκάφους.
Το «σινιέ» πουκάμισο, γραβάτα, ρολόϊ, παπούτσια, που την προηγούμενη μέρα, στο πάρτυ στην ηλιόλουστη παραλία, έδειχνε το status του κατόχου του και αποσπούσε την προσοχή και το θαυμασμό των πρόθυμων γυναικών και των υποψηφίων συνεταίρων και επενδυτών, δεν καθιερώνουν τον κάτοχό τους στην ηγεσία του πληρώματος που απειλείται με αφανισμό, από στιγμή σε στιγμή, στα μαύρα και αφηνιασμένα κύματα.
Αυτά, είναι χρήσιμα (και πολλές φορές αποτελεσματικά), για να  πείσουν κάποιοι, χωρίς προσόντα, ότι τα ………έχουνε, ή για να πείσουν ότι είναι άλλοι από αυτό που είναι στην πραγματικότητα.
Έτσι, την ώρα της φουρτούνας, ο ψευτοπαλληκαράς, θα μαζευτεί στη γωνιά και, με χεσμένο το σινιέ κοστούμι, θα περιμένει ποιό θα είναι το κύμα που θα τον αρπάξει για να τον ρίξει στα μανιασμένα φίδια του καιρού και της θάλασσας και ο ψευτοκαπετάνιος, μέσα στα χρυσοποίκιλτα γαλόνια της στολής του, τη μόνη εντολή που θα είναι ικανός να δώσει εκείνη την ώρα, θα είναι στον «μαρκόνη», να στέλνει ασταμάτητα SOS, περιμένοντας μοιρολατρικά, τη σωτηρία του από άλλους.
Η Οικονομία της Ελλάδας, εδώ και 25 χρόνια, κινείται, εν γνώσει των καπεταναίων της,  επάνω σε ένα «βουβό κύμα» δανεισμού τεραστίων διαστάσεων, που τον τελευταίο χρόνο έπαψε να είναι «βουβό» και ξέσπασε σε τρικυμία μεγίστου βαθμού, ικανή να βουλιάξει ανά πάσα στιγμή, το πλοίο «ΕΛΛΑΣ» .
Είναι γνωστό πια σε όλους, ότι η ευθύνη, τόσο της εισόδου του πλοίου όσο και της  μη έγκαιρης εξόδου του από αυτά τα επικίνδυνα νερά, είναι αποκλειστικά των καπεταναίων και του πληρώματος, που όλα αυτά τα χρόνια της «μεταπολίτευσης» κουμαντάριζαν το πλοίο και την πορεία του, εναλλασσόμενοι στο «πιλοτήριο».
Σήμερα, όμως, θέλω να σταθούμε σε ένα μέλος του πληρώματος, που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην περιπέτεια που ζεί σήμερα η Ελληνική κοινωνία, μετά την παράδοση της Οικονομίας της  σε ξένα χέρια.
Αναφέρομαι στο Συνδικαλισμό.
Σε έναν τεράστιο μηχανισμό, που απασχόλησε (και απασχολεί) τεράστιο αριθμό εργατοωρών και δαπανά τεράστια  ποσά για τη μελέτη, προαγωγή και εμπέδωση των συμφερόντων των εργαζομένων που εκπροσωπεί. Ένα μηχανισμό, που αποδείχθηκε εντελώς αναποτελεσματικός και, εν τέλει, άχρηστος έως επιζήμιος (αφού «εν μία νυκτί» έχασε όλα τα «κεκτημένα» που «εξασφάλισε μετά από αγώνες» όλα αυτά τα χρόνια της μεταπολίτευ
ης).
Πράγματι, που πήγαν, ρε παιδιά, τα «κεκτημένα»;;;
Και, πώς ήταν «κεκτημένα», αφού τα χάσαμε;
Άρα, ποτέ δεν τα κατακτήσαμε πραγματικά. Ήταν κι αυτά δανεικά, σαν το χρήμα, επάνω στο οποίο στηρίχθηκε και η απόκτησή τους. Το μόνο που δεν χάθηκε, είναι η «βουλευτοποίηση» και υπουργοποίηση της συνδικαλιστικής ηγεσίας.
Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, γίνεται η αποκάλυψη της αλήθειας.
Και η αλήθεια είναι πολύ οδυνηρή, ιδίως για εμάς που νομίζαμε ότι όλη αυτή η δαπάνη τεράστιου χρόνου και χρήματος, που έλειψαν όλα αυτά τα χρόνια από την παραγωγική διαδικασία και το Ταμείο της κοινωνίας, άξιζαν.
Όμως, τίποτε το δήθεν δεν αξίζει πραγματικά. Και αυτό, φαίνεται την «ώρα της κρίσης. Τη «στιγμή της αλήθειας» που, ή ο ταυρομάχος θα «φάει» με το ξίφος του τον ταύρο, ή ο ταύρος θα ξεντεριάσει τον ταυρομάχο με τα κέρατά του.
Σήμερα, λοιπόν, που η θύελλα της οικονομικής κρίσης έχει ήδη ξεσπάσει και μέρα με τη μέρα ο Βοριάς σαρώνει όλο και δυνατότερα το κοινωνικό τοπίο, τα στημένα σκηνικά ξηλώνονται και τα κοστούμια σχίζονται. Και αποκαλύπτεται η Αλήθεια που όταν είναι γυμνή, μπορεί να είναι και άσχημη, αλλά είναι πάντα απλή: Έτσι, βλέπουμε, πλέον, καθαρά,  ότι ο συνδικαλισμός, στην Ελλάδα, δεν ήταν τίποτε περισσότερο από το δεύτερο «δεκανίκι» του καθεστώτος πολιτικού συστήματος. (Το πρώτο, είναι η κομματοτρεφόμενη οικονομική ολιγαρχία).
Ήταν ο μηχανισμός που ανέλαβε εργολαβικά τον εξανδραποδισμό της Ελληνικής κοινωνίας στο κομματικό σκλαβοπάζαρο.
Ήταν ο ενδιάμεσος μηχανισμός που εξασφάλιζε ψήφους στα κόμματα και αργομισθίες στους ψηφοφόρους.
Ψήφους μόνιμους ή «επί συμβάσει»,  αναλόγως της  μονιμότητας της είσπραξης της αντιμισθίας του Δημοσίου που προσεφέρετο στο ανδράποδο για την προτίμηση του κόμματος που το διόριζε.
Ήταν ο μηχανισμός που επιτρέπει στον αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, κ. Θεόδωρο Πάγκαλο να λέει προς τα ανδράποδα του κόμματός του (και των άλλων κομμάτων) «μαζί τα φάγαμε», εννοώντας τα δισεκατομμύρια των δανεικών Ευρώ που πνίγουν σήμερα την κοινωνία μας.
Ήταν ο μηχανισμός που ευνούχισε τον Έλληνα (κυρίως το νέο) από την (πατροπαράδοτη και άκρως επιτυχημένη διεθνώς) επιχειρηματικότητα, καθιστώντας τον κηφήνα και λάτρη της αργομισθίας.
Αυτά και μόνο, για να μην αναφερθούν και άλλα πολλά, σκιαγραφούν ένα μηχανισμό που αντί να προσφέρει στους εργαζόμενους , δηλαδή σε όλη την κοινωνία, κάτι το ωφέλιμο, δημιούργησε βαθειές πληγές στο κορμί της και στο πνεύμα της, που δύσκολα θα επουλωθούν.
Απόδειξη και ομολογία του συνδικαλισμού για τον ρόλο του ως Ηρακλή του ένοχου καθεστώτος πολιτικού συστήματος, αποτελεί η σημερινή κριτική στάση του απέναντι στο σύστημα αυτό, που με μία υπογραφή του, (αυτή του «μνημονίου») γκρέμισε όλες τις δήθεν «κατακτήσεις» που έσειαν πανηγυρικά πάνω από τα κεφάλια τους, ως αδιαφιλονίκητα «κεκτημένα» οι εργατοπατέρες.
Αν δεν ήταν τσιράκια του συστήματος αυτού, θα είχαν βγεί στους δρόμους, όχι φωνάζοντας, παραπειστικά και αποπροσανατολιστικά συνθήματα, εναντίον του Μνημονίου και των μέτρων που αυτό προβλέπει, αλλά θα φώναζαν εναντίον αυτών έφεραν το  Μηνημόνιο.
Αυτών που επί 25 χρόνια δημιουργούσαν όλες τις προϋποθέσεις να χάσουμε την Εθνική μας Ανεξαρτησία στον, πλέον ζωτικό Ελληνικό χώρο, αυτόν της Εθνικής Οικονομίας μας.
Δηλαδή θα φώναζαν εναντίον του καθεστώτος πολιτικού συστήματος, που ε
ίναι ο μόνος υπεύθυνος για την άλωση της Ελληνικής κοινωνίας από αλλοεθνείς.
Το Μνημόνιο, δεν αποτελεί κάποια αυτοτελή ύπαρξη, που ήρθε απρόσκλητη, απαίτησε και παρέλαβε την διαχείριση της Ελληνικής Οικονομίας.
Το Μνημόνιο είναι αποτέλεσμα και επιλογή του καθεστώτος πολιτικού συστήματος, αναπόσπαστο μέρος του οποίου είναι και ο συνδικαλισμός.
Εκείνο, όμως, που είναι απαράδεκτο, είναι η απόπειρα συνέχισης της κοροϊδίας των εργαζομένων, από την ηγεσία των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΟΛΜΕ κλπ. Διότι αυτό γίνεται, όταν διαμαρτύρονται εναντίον του Μνημονίου.
Εναντίον του Μνημονίου φωνάζουν μόνον όσοι είναι ένοχοι της ύπαρξής του, με πρώτη και καλύτερη τη ΝΔ.
Και είναι φυσικό και επόμενο. Διότι, μόνον έτσι μπορούν να θολώσουν τα νερά της πραγματικότητας, που είναι ανελέητη, καθώς επιτάσσει την πλήρη εξυγίανση του πολιτικού σκηνικού του παρόντος και του μέλλοντος από δήθεν πατριώτες, δήθεν ικανούς και δήθεν λαοπρόβλητους ηγέτες, μαζί με τα τσιράκια τους.
Τα κοστούμια τους σχιστήκανε, τα γαλόνια τους ξηλωθήκανε και φάνηκε η απύθμενη ανεπάρκειά τους.
Η αποκάλυψη είναι σε θέα όλης της Ελληνικής κοινωνίας.
Μόνο οι κομματικά αποβλακωμένοι δεν τη βλέπουν.

Όθων Ιακωβίδης
http://kafeneio-gr.blogspot.com/

Συνδικαλισμός. Αποκάλυψη, τώρα.

ergatopatereswebΓράφει ο Όθων ΙακωβίδηςΑυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Μέσα στην αντάρα της μεγάλης φουρτούνας, αποκαλύπτεται η ικανότητα  του  κάθε μέλους του πληρώματος του καραβιού.

Τις ώρες εκείνες, που ο καθ’ ένας βρίσκεται «ενώπιος ενωπίω», δηλαδή απέναντι στον εαυτό του, απέναντι στο δρεπάνι του ολέθρου, δεν περνάει το δήθεν.  Είναι η ώρα της αλήθειας. Δεν χωράνε ψέματα και υπεκφυγές, γιατί η νομοτέλεια της φύσης δεν ξεγελιέται. Το δήθεν, είναι για να ξεγελάμε τους άλλους, όχι τον εαυτό μας. Αυτός μας ξέρει καλά.

Την ώρα της κρίσης, το καλοραμμένο κοστούμι, δεν εντυπωσιάζει κανέναν πιά,  ούτε….

 από το πλήρωμα, ούτε από τους επιβάτες, γιατί δεν βοηθά σε τίποτε, ούτε στο γρήγορο «κουβάδιασμα» των νερών από το κατάστρωμα, ούτε στο σκαρφάλωμα επάνω στα κατάρτια, ούτε στο «τιμόνιασμα» του σκάφους.

Το «σινιέ» πουκάμισο, γραβάτα, ρολόϊ, παπούτσια, που την προηγούμενη μέρα, στο πάρτυ στην ηλιόλουστη παραλία, έδειχνε το status του κατόχου του και αποσπούσε την προσοχή και το θαυμασμό των πρόθυμων γυναικών και των υποψηφίων συνεταίρων και επενδυτών, δεν καθιερώνουν τον κάτοχό τους στην ηγεσία του πληρώματος που απειλείται με αφανισμό, από στιγμή σε στιγμή, στα μαύρα και αφηνιασμένα κύματα.

Αυτά, είναι χρήσιμα (και πολλές φορές αποτελεσματικά), για να  πείσουν κάποιοι, χωρίς προσόντα, ότι τα έχουνε, ή για να πείσουν ότι είναι άλλοι από αυτό που είναι στην πραγματικότητα.

Έτσι, την ώρα της φουρτούνας, ο ψευτοπαλληκαράς, θα μαζευτεί στη γωνιά και, με χεσμένο το σινιέ κοστούμι, θα περιμένει ποιό θα είναι το κύμα που θα τον αρπάξει για να τον ρίξει στα μανιασμένα φίδια του καιρού και της θάλασσας και ο ψευτοκαπετάνιος, μέσα στα χρυσοποίκιλτα γαλόνια της στολής του, τη μόνη εντολή που θα είναι ικανός να δώσει εκείνη την ώρα, θα είναι στον «μαρκόνη», να στέλνει ασταμάτητα SOS, περιμένοντας μοιρολατρικά, τη σωτηρία του από άλλους.

Η Οικονομία της Ελλάδας, εδώ και 25 χρόνια, κινείται, εν γνώσει των καπεταναίων της,  επάνω σε ένα «βουβό κύμα» δανεισμού τεραστίων διαστάσεων, που τον τελευταίο χρόνο έπαψε να είναι «βουβό» και ξέσπασε σε τρικυμία μεγίστου βαθμού, ικανή να βουλιάξει ανά πάσα στιγμή, το πλοίο «ΕΛΛΑΣ» .

Είναι γνωστό πια σε όλους, ότι η ευθύνη, τόσο της εισόδου του πλοίου όσο και της  μη έγκαιρης εξόδου του από αυτά τα επικίνδυνα νερά, είναι αποκλειστικά των καπεταναίων και του πληρώματος, που όλα αυτά τα χρόνια της «μεταπολίτευσης» κουμαντάριζαν το πλοίο και την πορεία του, εναλλασσόμενοι στο «πιλοτήριο».

Σήμερα, όμως, θέλω να σταθούμε σε ένα μέλος του πληρώματος, που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην περιπέτεια που ζεί σήμερα η Ελληνική κοινωνία, μετά την παράδοση της Οικονομίας της  σε ξένα χέρια.

Αναφέρομαι στο Συνδικαλισμό.

Σε έναν τεράστιο μηχανισμό, που απασχόλησε (και απασχολεί) τεράστιο αριθμό εργατοωρών και δαπανά τεράστια  ποσά για τη μελέτη, προαγωγή και εμπέδωσ
των συμφερόντων των εργαζομένων που εκπροσωπεί. Ένα μηχανισμό, που αποδείχθηκε εντελώς αναποτελεσματικός και, εν τέλει, άχρηστος έως επιζήμιος (αφού «εν μία νυκτί» έχασε όλα τα «κεκτημένα» που «εξασφάλισε μετά από αγώνες» όλα αυτά τα χρόνια της μεταπολίτευσης).

Πράγματι, που πήγαν, ρε παιδιά, τα «κεκτημένα»;;;

Και, πώς ήταν «κεκτημένα», αφού τα χάσαμε;

Άρα, ποτέ δεν τα κατακτήσαμε πραγματικά. Ήταν κι αυτά δανεικά, σαν το χρήμα, επάνω στο οποίο στηρίχθηκε και η απόκτησή τους. Το μόνο που δεν χάθηκε, είναι η «βουλευτοποίηση» και υπουργοποίηση της συνδικαλιστικής ηγεσίας.

Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, γίνεται η αποκάλυψη της αλήθειας.

Και η αλήθεια είναι πολύ οδυνηρή, ιδίως για εμάς που νομίζαμε ότι όλη αυτή η δαπάνη τεράστιου χρόνου και χρήματος, που έλειψαν όλα αυτά τα χρόνια από την παραγωγική διαδικασία και το Ταμείο της κοινωνίας, άξιζαν.

Όμως, τίποτε το δήθεν δεν αξίζει πραγματικά. Και αυτό, φαίνεται την «ώρα της κρίσης. Τη «στιγμή της αλήθειας» που, ή ο ταυρομάχος θα «φάει» με το ξίφος του τον ταύρο, ή ο ταύρος θα ξεντεριάσει τον ταυρομάχο με τα κέρατά του.

Σήμερα, λοιπόν, που η θύελλα της οικονομικής κρίσης έχει ήδη ξεσπάσει και μέρα με τη μέρα ο Βοριάς σαρώνει όλο και δυνατότερα το κοινωνικό τοπίο, τα στημένα σκηνικά ξηλώνονται και τα κοστούμια σχίζονται. Και αποκαλύπτεται η Αλήθεια που όταν είναι γυμνή, μπορεί να είναι και άσχημη, αλλά είναι πάντα απλή: Έτσι, βλέπουμε, πλέον, καθαρά,  ότι ο συνδικαλισμός, στην Ελλάδα, δεν ήταν τίποτε περισσότερο από το δεύτερο «δεκανίκι» του καθεστώτος πολιτικού συστήματος. (Το πρώτο, είναι η κομματοτρεφόμενη οικονομική ολιγαρχία).

Ήταν ο μηχανισμός που ανέλαβε εργολαβικά τον εξανδραποδισμό της Ελληνικής κοινωνίας στο κομματικό σκλαβοπάζαρο.

Ήταν ο ενδιάμεσος μηχανισμός που εξασφάλιζε ψήφους στα κόμματα και αργομισθίες στους ψηφοφόρους.

Ψήφους μόνιμους ή «επί συμβάσει»,  αναλόγως της  μονιμότητας της είσπραξης της αντιμισθίας του Δημοσίου που προσεφέρετο στο ανδράποδο για την προτίμηση του κόμματος που το διόριζε.

Ήταν ο μηχανισμός που επιτρέπει στον αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, κ. Θεόδωρο Πάγκαλο να λέει προς τα ανδράποδα του κόμματός του (και των άλλων κομμάτων) «μαζί τα φάγαμε», εννοώντας τα δισεκατομμύρια των δανεικών Ευρώ που πνίγουν σήμερα την κοινωνία μας.

Ήταν ο μηχανισμός που ευνούχισε τον Έλληνα (κυρίως το νέο) από την (πατροπαράδοτη και άκρως επιτυχημένη διεθνώς) επιχειρηματικότητα, καθιστώντας τον κηφήνα και λάτρη της αργομισθίας.

Αυτά και μόνο, για να μην αναφερθούν και άλλα πολλά, σκιαγραφούν ένα μηχανισμό που αντί να προσφέρει στους εργαζόμενους , δηλαδή σε όλη την κοινωνία, κάτι το ωφέλιμο, δημιούργησε βαθειές πληγές στο κορμί της και στο πνεύμα της, που δύσκολα θα επουλωθούν.

Απόδειξη και ομολογία του συνδικαλισμού για τον ρόλο του ως Ηρακλή του ένοχου καθεστώτος πολιτικού συστήματος, αποτελεί η σημερινή κριτική στάση του απέναντι στο σύστημα αυτό, που με μία υπογραφή του, (αυτή του «μνημονίου») γκρέμισε όλες τις δήθεν «κατακτήσεις» που έσειαν πανηγυρικά πάνω από τα κεφάλια τους, ως αδιαφιλονίκητα «κεκτημένα» οι εργατοπατέρες.

Αν δεν ήταν τσιράκια του συστήματος αυτού, θα είχαν βγεί στους δρόμους, όχι φωνάζοντας, παραπειστικά και αποπροσανατολιστικά συνθήματα, εναντίον του Μνημονίου και των μέτρων που αυτό προβλέπει, αλλά θα φώναζαν εναντίον αυτών έφεραν το  Μηνημόνιο.

Αυτών που επί 25 χρόνια δημιουργούσαν όλες τις προϋποθέσεις να χάσουμε την Εθνική μας Ανεξαρτησία στον, πλέον ζωτικό Ελληνικό χώρο, αυτόν της Εθνικής Οικονομίας μας.

Δηλαδή θα φώναζαν εναντίον του καθεστώτος πολιτικού συστήματος, που είναι ο μόνος υπεύθυνος για την άλωση της Ελληνικής κοινωνίας από αλλοεθνείς.

Το Μνημόνιο, δεν αποτελεί κάποια αυτοτελή ύπαρξη, που ήρθε απρόσκλητη, απαίτησε και παρέλαβε την διαχείριση της Ελληνικής Οικονομίας.

Το Μνημόνιο είναι αποτέλεσμα και επιλογή του καθεστώτος πολιτικού συστήματος, αναπόσπαστο μέρος του οποίου είναι και ο συνδικαλισμός.

Εκείνο, όμως, που είναι απαράδεκτο, είναι η απόπειρα συνέχισης της κοροϊδίας των εργαζομένων, από την ηγεσία των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΟΛΜΕ κλπ. Διότι αυτό γίνεται, όταν διαμαρτύρονται εναντίον του Μνημονίου.

Εναντίον του Μνημονίου φωνάζουν μόνον όσοι είναι ένοχοι της ύπαρξής του, με πρώτη και καλύτερη τη ΝΔ.

Και είναι φυσικό και επόμενο. Διότι, μόνον έτσι μπορούν να θολώσουν τα νερά της πραγματικότητας, που είναι ανελέητη, καθώς επιτάσσει την πλήρη εξυγίανση του πολιτικού σκηνικού του παρόντος και του μέλλοντος από δήθεν πατριώτες, δήθεν ικανούς και δήθεν λαοπρόβλητους ηγέτες, μαζί με τα τσιράκια τους.

Τα κοστούμια τους σχιστήκανε, τα γαλόνια τους ξηλωθήκανε και φάνηκε η απύθμενη ανεπάρκειά τους.

Η αποκάλυψη είναι σε θέα όλης της Ελληνικής κοινωνίας.

Μόνο οι κομματικά αποβλακωμένοι δεν τη βλέπουν.

ΠΡΟΣ ΕΞΑΓΟΡΑΣΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΥΨΗΚΙΣΤΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΕΣ….500.000 Γάλλοι απεργοί στους δρόμους! Η ΤΡΙΤΗ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΠΕΡΓΙΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΝΑ ΜΗΝΑ

Τρεις τεράστιες σε συμμετοχή και παλμό απεργίες, σε διάστημα ενός μήνα, στην Γαλλία, έχουν κάνει την κυβέρνηση του Νικολά Σαρκοζί να παραπαίει, παρά τις κάποιες υποχωρήσεις που είχε κάνει στις αρχικές προθέσεις της για το ασφαλιστικό.
Η χθεσινή γενική απεργία ξεπέρασε κάθε προηγούμενη παραλύοντας όλη την Γαλλία. Ηταν η δυναμικότερη, η μαζικότερη και υπολογίζεται ότι κατέβηκαν στους δρόμους πάνω από 500.000 Γάλλοι απεργοί.
Οσο για μας …. Ένα πικρόχολο σχολιάκι από την χθεσινή εφημερίδα της Λάρισας «Ελευθερία» τα λέει όλα: «Ο ΚΑΚΟΣ χαμός στη Γαλλία… Ξεσηκώθηκαν οι εργαζόμενοι, διαδηλώσειςκινητοποιήσεις, διότι – άκουσον άκουσον!- θέλουν να τους πάνε το όριο συνταξιοδότησης στα… 62 χρόνια. Νηφάλιοι και ψύχραιμοι οι νεοέλληνες, αδυνατούμε να κατανοήσουμε προς τι οι αντιδράσεις. Όπως μας έχει πει άλλωστε η υπεύθυνη Κυβέρνησή μας, (και οι Γερμανοί) το να δουλεύεις μέχρι τα βαθιά γεράματα είναι ένας τρόπος να διατηρείσαι νέος και εν πάση περιπτώσει αυτό είναι το εθνικό συμφέρον».
Τα χάλια μας….
ΠΗΓΗ
ΣΧΟΛΙΟ  Blog : Δεν είναι δικά μας τα χάλια, αλλά των ξεπουλημένων εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ που δεν βρίσκουν λόγο να απεργήσουν ξανά! Όταν οι πολίτες καταφέρουν να αυτοοργανωθούν θα ξανακατέβει ο κόσμος στους δρόμους. Ας μη ξεχνάμε τη 5η Μαΐου με τους 200.000 Έλληνες διαδηλωτές στους δρόμους της Αθήνας. Δεν είναι δικά μας τα χάλια λοιπόν, αλλά των ξεπουλημένων εργατοπατέρων…

Συνδικαλιστικό τέλος.. των κινητοποιήσεων των φορτηγών.

Η βάση των μεταφορέων διαφωνεί και καλεί σε Γενική Συνέλευση.Τα συμβατικά ΜΜΕ αναγγέλουν εσπευσμένα στις 9:30 πρωί αποχώρηση των φορτηγών η οποία αποτελεί ήττα των κινητοποιήσεων απο τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα όπως επισημαίνουν στο SC ιδιοκτήτες φορτηγών ΔΧ.

Αναστολή των κινητοποιήσεών τους αποφάσισαν οι πρόεδροι των 9 ομοσπονδιών των ιδιοκτητών φορτηγών και βυτιοφόρων δημοσίας χρήσεως, έπειτα από μια θυελλώδη συνεδρίαση κατά τη διάρκεια της οποίας σημειώθηκαν επεισόδια από ιδιοκτήτες ή αυτοκινητιστές που αντιτίθενται στην απόφαση για αναστολή. Μετά τη λήξη της συνεδρίασης η Επιτροπή Αγώνα διαχώρισε τη θέση της, καλώντας σε Γενική Συνέλευση, την Παρασκευή τα σωματεία απ’ όλη την Ελλαδα..
 
Ο πρόεδρος της Συντονιστικής Επιτροπής Αγώνα, Γιώργος Πασπάτης, κατήγγειλε την απόφαση, καθώς,όπως είπε, ελήφθη από τα προεδρεία χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της, επιτροπής. Παράλληλα ζήτησε τη διεξαγωγή ψηφοφορίας από τη βάση για τη συνέχιση ή όχι των κινητοποιήσεων. Εν τω μεταξύ, υπερψηφίστηκε από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ η τροπολογία που προβλέπει αυστηρότερες ποινές για όσους ιδιοκτήτες φορτηγών δεν πειθαρχούν στην επίταξη.Ηττα των ιδιοκτητών φορτηγών φορτηγών από τους οικονομικά ισχυρούς

Καταστολή για το χατίρι της οικονομικής ελίτ..
 
Εσείς πως θα χαρακτηρίζατε μια κυβέρνηση που ..διορθώνει νόμους της Χούντας προκειμένου να είναι πιο αποτελεσματικοί;

Δώστε ό,τι χαρακτηρισμό θέλετε, πάντως ο υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ εν έτει 2010 το είπε καθαρά: Δεν μας έκανε ο χουντικός νόμος για να αντιμετωπίσουμε τους μεταφορείς και γι’ αυτό φέραμε έναν σκληρότερο!

Κι έτσι μας προέκυψε η περίφημη κυβερνητική τροπολογία που προβλέπει φυλακίσεις, κακουργηματικές διώξεις, αφαίρεση άδειας κλπ., πάντα για χάρη της εύρυθμης λειτουργίας της αγοράς.

Διότι, ως γνωστόν, δεν μπορεί μια συντεχνία να μας χαλάει την καθημερινότητα επειδή κάτι ζητάει. Οταν κάποιος διεκδικήσει, οφείλουμε όλοι ως κοινωνία να στραφούμε εναντίον του. Αλλιώς ..δεν είμαστε πατριώτες!

Μόνο με μία «συντεχνία» απαγορεύεται να τα βάλουμε: Με αυτή των τραπεζιτών, των βιομηχάνων και των εμπόρων. Αυτοί μπορούν ωραιότατα να διασφαλίζουν τα συμφέροντά τους με όποιον τρόπο νομίζουν.

Ακόμη κι αν αυτό απαιτεί να τους ..πληρώνουμε όλοι μέχρι εξαντλήσεως, πάντα ..νόμιμα φυσικά, διότι ως γνωστόν η δική τους ανάπτυξη είναι το ένα και το αυτό με την εθνική ανάπτυξη.
Η χώρα άλλωστε βρίσκεται κάτω απο τον απόλυτο έλεγχό τους..




STOPCARTEL Newsdesk

«Δε χρειάζονται απεργίες!» Το πιστεύετε κύριε Παναγόπουλε;!!!Αν ΝΑΙ! ΤΟΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΡΕΙΤΕ ΓΙΑΤΙ ΕΙΣΠΡΑΤΤΕΤΕ "ΣΦΑΛΙΑΡΕΣ". ΓΚΕΓΚΕ ΕΓΚΑΘΕΤΕ?

Την ημέρα που στη Γαλλία απεργούσαν εκατομμύρια εργαζόμενοι κόντρα στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που σαρώνουν τα εργατικά δικαιώματα βρήκε ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ Γιάννης Παναγόπουλος να δηλώσει στο πρακτορείο Ρόιτερς, ότι δεν χρειάζονται απεργίες, προκαλώντας σοκ με τον ενδοτισμό του.
Ο ρίψασπις συνδικαλιστής, που έχει πολλές φορές επικριθεί ότι δεν αντιλαμβάνεται τα πραγματικά προβλήματα της εργατικής τάξης, αφού διαμένει στο Διόνυσο και έχει υψηλά εισοδήματα από αμοιβές για συμμετοχή του σε διοικητικά συμβούλια, δήλωσε ότι το μνημόνιο είναι τετελεσμένο γεγονός και άρα δεν υπάρχει νόημα να ακολουθήσει η ΓΣΕΕ τον απεργιακό οίστρο της ΑΔΕΔΥ – στην ΑΔΕΔΥ δεν πίστευαν στ’ αυτιά τους μόλις πληροφορήθηκαν τις δηλώσεις του κ. Παναγόπουλου.
Ο πρόεδρος της πιο ιστορικής εργατικής ένωσης της χώρας, απεφάνθη μάλιστα, ως ένας καλός και πιστός κυβερνητικός εκπρόσωπος και άνθρωπος της τρόικας, ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις πέραν του μνημονίου! Την ώρα μάλιστα, που ακόμη και επιφανή στελέχη του ΠΑΣΟΚ ή και υποψήφιοι περιφερειάρχες, όπως ο Γιάννης Σγουρός εκφράζουν έντονη αντίρρηση για τις συνταγές, που προβλέπει το μνημόνιο για την ελληνική οικονομία.

Σε ένα ρεσιτάλ, που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια του συνηθισμένου ρεφορμισμού και οπορτουνισμού ο κ. Παναγόπουλος, εκτίμησε ότι δεν υπάρχουν μειώσεις μισθών στον ιδιωτικό τομέα, δείχνοντας ότι βρίσκεται τελείως εκτός πραγματικότητας.
Να σημειωθεί ότι ο κ. Παναγόπουλος έχει από την αρχή της διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ μία στάση υποδούλωσης στα κυβερνητικά κελεύσματα, λειτουργώντας σχεδόν αποκλειστικά ως κομματικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, που έχει ως ρόλο τη στήριξη της κυβερνητικής πολιτικής και ελάχιστα ως ηγετικό συνδικαλιστικό στέλεχος. Οι συχνές αντιδράσεις, που συναντούσε μάλιστα ακόμη και σε εκδηλώσεις της ΓΣΕΕ τον ανάγκασαν να προτιμά την αποχή και τα ταξίδια στο εξωτερικό κατά τις τελευταίες απεργίες και κινητοποιήσεις της Συνομοσπονδίας, από τις οποίες έλαμπε δια της απουσίας του.
Πάντως οι σοκαριστικές δηλώσεις του έχουν προκαλέσει σάλο στον συνδικαλιστικό κόσμο, ακόμη και εντός του ΠΑΣΟΚ και πολλοί πιστεύουν ότι ο κ. Παναγόπουλος δεν μπορεί να μακροημερεύσει στη θέση του προέδρου της ΓΣΕΕ εάν συνεχίσει έτσι…

Οι Βασιλικότεροι του Βασιλέως!!!

Γράφει ο Γιάννης Πρεβενιός

Ο πρώην συνδικαλιστής που μετά έγινε επί σειρά ετών και υπουργός του ΠΑΣΟΚ σε ένα πρωινό τηλεοπτικό παράθυρο εκδήλωσε την αποστροφή και την αγανάκτηση του για την ενέργεια του ακτινολόγου που πέταξε το παπούτσι προς τον Πρωθυπουργό.
Μάλιστα μόλις είπε το ποίημα του (με έντονο ύφος και τρόπο) και έγραψαν οι κάμερες την αφοσίωση του στον καημένο τον Πρωθυπουργό που εκτέθηκε στο εξωτερικό, τότε θυμήθηκε να εγκατάλειψη το πάνελ προφασιζόμενος ότι δεν μπορεί να συνυπάρχει με τον γραφικό αυτό τύπο!!!
κ. αναριχοσυνδικαλιστουπουργέ δεν ξέρω τι μπορεί να είναι αυτός ο τύπος και τι εξυπηρετεί αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι κανένας από τους βουλευτές του κόμματος σας δεν είχε το θάρρος μέχρι τώρα να παραιτηθεί και να ζητήσει συγνώμη από τον Ελληνικό λαό για τα προεκλογικά σας ψέματα γιατί είναι σίγουρο ότι αν είχατε πει την αλήθεια τότε, τώρα δεν θα είχατε την πλειοψηφία της Βουλής.
Καλό λοιπόν θα είναι και μόνο για αυτό να πάψετε, εσείς αλλά και οι αβανταδόροι δημοσιογράφοι που …….

σας υποστηρίζουν να μιλάτε για εντολή του λαού γιατί κάθε φορά που το ακούμε μας ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι και αμέσως μας έρχονται στο μυαλό οι προεκλογικές σας ψεύτικες υποσχέσεις και διαβεβαιώσεις “Λεφτά υπάρχουν” “Δεν θα αυξήσουμε το Φ.Π.Α και δεν θα παγώσουμε τους μισθούς”.


Φυσικά πρέπει να σας πω ότι όλοι μας έχουμε καταγράψει…… τις ανύπαρκτες αντιδράσεις σας στους χειρισμούς του Πρωθυπουργού για το θέμα του μνημονίου και θα είμαστε πολύ αυστηροί ειδικά σ’ εσάς τους πρώην συνδικαλιστές που μέσω αυτού αναρριχηθήκατε στα ανώτατα αξιώματα ξεχνώντας τους εργαζόμενους συναδέλφους σας γινόμενοι «Βασιλικότεροι του Βασιλέως»!!!

e-mail: prevejohn@yahoo.gr

Παιδιά, σιγά τα αίματα!

thumb

Από το Μαρικάκι

Ένα μήνα μετά την παρουσίαση του μνημονίου 2 ή αλλιώς του «επικαιροποιημένου» μνημονίου, η ΓΣΕΕ – ενόψει και της ΔΕΘ βεβαίως βεβαίως – σε πολυσέλιδη επιστολή της προς τους υπουργούς Οικονομίας και (προ ανασχηματισμού) Εργασίας παρουσιάζει τις διαπιστώσεις της για τον κοινωνικά άδικο χαρακτήρα των προβλέψεων του μνημονίου και την ουσιαστική κατάργηση της αυτονομίας του θεσμού των συλλογικών συμβάσεων.

Στην 11σέλιδη επιστολή με τίτλο «Κοινωνικά άδικες και ασύμβατες με το Σύνταγμα και τις Διεθνείς Συμβάσεις οι προβλέψεις του Επικαιροποιημένου Μνημονίου Συνεννόησης της 6ης-8-2010 ’’για την ενίσχυση του θεσμού της αγοράς εργασίας» σημειώνεται μεταξύ άλλων ότι: «Το σύστημα των συλλογικών διαπραγματεύσεων δεν ευθύνεται για τα δημοσιονομικά προβλήματα της χώρας». Μήπως όμως αυτή η διαπίστωση ήρθε λίγο αργά, τώρα που τα πάντα έχουν τελειώσει καθώς όπως διαπιστώνει και το «επικαιροποιημένο»: «Η μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας έχει σχεδόν ολοκληρωθεί»; Αλλά τι νόημα έχει να διασωθεί το σύστημα των συλλογικών διαπραγματεύσεων αν είναι να γίνονται δεκτές στην ουσία οι απαιτήσεις των εργοδοτών με ολίγη επικοινωνιακή διαχείριση για τα μάτια των εργαζομένων; Δεν έβλεπε η ΓΣΕΕ που οδηγείται το πράγμα όταν δυο μήνες πριν υπέγραφε τη συγκεκριμένη Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, του πληθωρισμού καλπάζοντος;

Με δραματική καθυστέρηση τώρα διαπιστώνει «βίαιη κρατική παρέμβαση στο σύστημα των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, ουσιώδη μείωση της διαπραγματευτικής δύναμης και περαιτέρω αποδυνάμωση των μαζικών συνδικαλιστικών οργανώσεων».

Κι επιπλέον διαπιστώνεται «ανατροπή της ιεράρχησης των ΣΣΕ μέσω της δυνατότητας απόκλισης των όρων τους, η κατάργηση κατώτατων ορίων προστασίας, η προώθηση ευέλικτων μορφών απασχόλησης, η διευκόλυνση των απολύσεων, η αποδυνάμωση της προστασίας του μισθού και της αποζημίωσης».

Και πως «στην ίδια κατεύθυνση κινούνται και τα μέτρα που προαναγγέλλονται με το επικαιροποιημένο Μνημόνιο, όπως η κατίσχυση των επιχειρησιακών έναντι των κλαδικών ΣΣΕ, όταν είναι δυσμενέστερες, η κατάργηση της επέκτασης της εφαρμογής των ΣΣΕ, η αποδυνάμωση της διαπραγματευτικής θέσης των εργαζομένων μέσω αλλαγών στο σύστημα διαιτησίας, η δυνατότητα μείωσης του ήδη μειωμένου ποσοστού υπερωριακής αμοιβής μέσω ΣΣΕ, η ευελιξία στο ωράριο εργασίας, η παρατεταμένη δοκιμαστική περίοδος εργασίας, η προώθηση της μερικής απασχόλησης και της «ενοικιαζόμενης» εργασίας μέσω προσωρινής απασχόλησης κ.λπ.».

Όμως, μετά από όλα τα παραπάνω που, παρά το θεσμικό ύφος των διατυπώσεων, εμφανώς περιγράφουν την πλήρη απορρύθμιση της εργασίας και την μετατροπή των εργαζομένων σε σύγχρονους δουλοπάροικους, μόνο γέλιο προκαλεί η «αυστηρή» προειδοποίηση του προεδρείου της οργάνωσης: «Καλούμε την κυβέρνηση να μην διανοηθεί να εφαρμόσει αυτό που περιγράφεται στο επικαιροποιημένο μνημόνιο (σ.σ. σιγά τα αίματα) ότι οι επιχειρησιακές συμβάσεις θα υπερισχύουν των κλαδικών. Αυτό πέραν του αντισυνταγματικού χαρακτήρα οδηγεί την εργασία σε ζούγκλα και προκαλεί αναπόφευκτες εργατικές συγκρούσεις». «Απαιτούμε», λέει η ΓΣΕΕ, «από την κυβέρνηση να εφαρμόσει ένα νέο μείγμα οικονομικής πολιτικής που θα υπερβαίνει δυναμικά το μνημόνιο, θα εξασφαλίζει ανάπτυξη, απασχόληση και κοινωνική δικαιοσύνη».

Διαπιστώσεις για νήπια κι αιτήματα για θεοσεβούμενες κυρίες («δώσε Θεέ μου φώτιση στον πρωθυπουργό να υπερβεί το μνημόνιο και να συναισθανθεί το μέγεθος των αντισυνταγματικών αμαρτιών του») από μια υποτίθεται κορυφαία συνδικαλιστική οργάνωση η οποία το προηγούμενο διάστημα κήρυξε γενικές απεργίες κι οργάνωσε μαζικές διαδηλώσεις…Δεν είχαν φαίνεται καταλάβει οι άνθρωποι το λόγο, τους παρέσυρε το κύμα της οργής. Κι αφού δεν είχαν διαβάσει το μνημόνιο 1, διάβασαν το μνημόνιο 2 κι έπεσαν απ’ τα σύννεφα! Σαν αθώα παρθένα παρασύρθηκε η ΓΣΕΕ…Τώρα, προσευχή και νηστεία να φύγει το κακό μνημόνιο…

το ποντικι